Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ. (Μάρκ. η' 34, θ' 1)"...ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τον σταυρόν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι."

"...ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τον σταυρόν αὐτοῦ, 
καὶ ἀκολουθείτω μοι."
     Αυτήν την αναστάσιμη ημέρα, της Κυριακή της 18ης Σεπτεμβρίου 2016, αγαπητοί αναγνώστες και διαδικτυακοί φίλοι μας, μέσα από το Ευαγγέλιο της, της Κυριακής μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, και αντίθετα με ὅσα κάνουν οἱ πολιτικοί ἄρχοντες τοῦ τόπου αὐτοῦ, οποιασδήποτε παρατάξεως, χρώματος και ιδεολογίας, που προκειμένου νὰ προσελκύσουν ὀπαδοὺς, ὑπόσχονται όχι χρήματα, τιμὲς καὶ ἀπολαύσεις, όπως έκαναν παλαιότερα, μα στις περίεργες και αποκαλυπτικές ημέρες που περνά η δύσμοιρη χώρα μας όπως την κατάντησαν, λιγότερους φόρους, μικρότερες μειώσεις μισθών και γρηγορότερη εξόφληση των χρεών μας,  ὁ Κύριος μας, μέσω των ιερέων του από το Άγιο Βήμα των εκκλησιών του όλης της Ορθοδοξίας, μᾶς παραδίδει τὶς τρεῖς ἀπαραίτητες πρϋποθέσεις ποὺ πρέπει νὰ ἔχει ἐκεῖνος ο χριστιανός που οικειοθελώς θα θελήσει νὰ τόν ἀκολουθήσει.
Αποτέλεσμα εικόνας για ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν
            Γιὰ νὰ εἶναι λοιπὸν κανεὶς σωστὸς χριστιανὸς καὶ μαθητής τοῦ Κυρίου θὰ πρέπει πρῶτα νὰ ἀπαρνηθεῖ τὸν ἑαυτό του, ὕστερα νὰ σηκώσει τὸν προσωπικὸ του σταυρὸ καὶ νὰ ὑπακούσει τὶς ἐντολές του. Ὁ Χριστὸς δὲν ἀναγκάζει καὶ δὲν ὑποχρεώνει κανέναν. Ζητάει ὅμως ἀπὸ τὸν καθένα μας, πού θέλει ὄχι να λέγεται, ἀλλὰ νὰ εἶναι πραγματικὸς χριστιανὸς, ἐλεύθερα νὰ τὸν ἀκολουθήσει, με συνέπεια, ἀποφασιστικότητα καὶ ἡρωϊσμό.
     Όμως ας αναλύσουμε βαθύτερα τα στοιχεία αυτά του χαρακτήρα που ζητά ο Χριστός από εμάς για να γίνουμε "αθάνατοι" μαζί Του όπως μας λέει, να γίνουμε δηλαδή "οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει."
     Τὸ «ἀπαρνησάσθω ἐαυτόν» είναι το πρώτο και ἰσοδυναμεῖ μὲ νέκρωση πρὶν τὸ θάνατο. Ἀπαρνοῦμαι τὸν ἑαυτό μου σημαίνει ταπεινώνομαι γιὰ χάρη τῆς ἀγάπης τῶν ἄλλων. Χάνω γιὰ νὰ κερδίσει ὁ ἄλλος. Στεροῦμαι γιὰ νὰ πλουτίσει ὁ συνάνθρωπός μου. Ἀρνοῦμαι κάθετί πού μὲ χωρίζει ἀπὸ τὸ Θεό μου. Ἀγωνίζομαι κατὰ τῶν ἐπιθυμιῶν τῆς σαρκός. Γυρίζω τὴν πλάτη μου στὶς πονηρὲς πράξεις. Νεκρώνω ὅτι μὲ κρατάει δέσμιο μὲ τὴ γῆ, π.χ. τὸν ἐγωϊσμὸ, καὶ προσπαθῶ νὰ γίνω σωστὸ μέλος τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ αὐτὸ τὸ ὄχι στὸν ἑαυτό μου προϋποθέτει δύναμη καὶ ἀποφαστικότητα. Πάνω ὅμως ἀπὸ τὴ δική μας δύναμη ὑπάρχει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού μᾶς δυναμώνει γιὰ νὰ παλαίψουμε κατὰ τοῦ διαβόλου.
     Το δεύτερο και πολύ σημαντικό αλλά και δύσκολο συνάμα, είναι το «Ἀράτω τὸν Σταυρὸν αὐτοῦ». Εἶναι βαρὺς ὁ Σταυρὸς ποὺ ἐπωμίζεται κάθε πιστὸ παιδὶ τοῦ Θεοῦ. Εἶναι σὰν τὸ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Μετὰ ὅμως ἀπὸ τὸν πόνο τῆς Σταυρώσεως ὑπάρχει ἡ δόξα τῆς ἀναστάσεως. Ὅπως ὁ Χριστὸς ὑπέφερε ἐπάνω στὸν Σταυρό, ἔτσι ὑποφέρει κάθε πιστὸς καθὼς σταυρώνεται κάθε μέρα γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του.
Αποτέλεσμα εικόνας για ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν
     Τὶς λεπτομέρειες τῆς σταυρώσεώς μας θὰ τὶς δοῦμε στὴν καθημερινή μας ζωή. Ὅπως Ἐκεῖνος προδόθηκε ἀπὸ τὸ μαθητή του, ἔτσι κι ἐμεῖς προδινόμαστε ἀπὸ ἀγαπημένους καὶ ἔμπιστους ἀνθρώπους. Ὅπως ὁ Κύριος παράνομα δικάστηκε καὶ κατακρίθηκε, ἔτσι κι ἐμεῖς καταδικαζόμαστε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Ὅπως Ἐκεῖνος περιφρονήθηκε, ὑβρίσθηκε, χλευάσθηκε, ἔτσι κι ἐμεῖς γινόμαστε στόχος τῶν εἰρωνειῶν καὶ τῶν ὕβρεων τῶν ἀνθρώπων τῆς ἁμαρτίας. Κλῆρος τοῦ πιστοῦ εἶναι νὰ πάθει ὅ,τι ἔπαθε Ἐκεῖνος.
    Τώρα εκτὸς ἀπὸ τὰ πάθη πού μᾶς προκαλεῖ ὁ κόσμος, ἔχουμε καὶ τὰ πάθη πού μᾶς προκαλεῖ ὁ ἴδιος ὁ ἐαυτός μας. Εἶναι οἱ πονηροὶ λογισμοὶ καὶ οἱ ἄτακτες ἐπιθυμίες ποὺ σὰν ἀγκάθια καὶ καρφιὰ προκαλοῦν μεγάλη θλίψη στὸν ἀγωνιστὴ χριστιανό. Οἱ ἀσθένειες τοῦ σώματος δὲν σηκώνονται χωρὶς τὴ θεϊκὴ παρουσία.
Αποτέλεσμα εικόνας για αράτω τον σταυρόν αυτού
     Τελευταία εντολή του Κυρίου μας είναι το «Καὶ ἀκολουθείτω μοι». Ἡ ἀπάρνηση τοῦ ἐαυτοῦ μας καὶ ἡ καθημερινὴ σταύρωσή μας ἑνώνει μὲ τὸν Σωτήρα Χριστό. Ἐκεῖνος ποὺ κατόρθωσε νὰ νεκρώσει τὰ πάθη του καὶ νὰ σταυρώσει τὶς ἐπιθυμίες του χαριτώνεται ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὰ δῶρα τοῦ Παραδείσου. Ἡ ἀγάπη, ἡ χαρά, ἡ εἰρήνη καὶ ὅλα τὰ δῶρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γεμίζουν τὴν ψυχή του καὶ ἔτσι γίνεται δοχεῖο ἁγιασμένο τοῦ Θεοῦ. Τὸ «ἀκολουθείτω μοι» σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ὑποτάξεις τὴν ἐπιθυμία τῆς ὑπερβολῆς σ’ ἐκεῖνο πού μας ὑποδεικνύει ὁ Θεός.
     κακόβουλος "ἄρχοντας" τοῦ επίγειου και φθαρτού  αὐτοῦ κόσμου, ο πολυμήχανος και ανθρωποκτόνος διάβολος, μὲ ἀπατηλὲς ὑποσχέσεις ἔχει κερδίσει τὴν ἐμπιστοσύνη πολλῶν ἀνθρώπων ποὺ τυφλὰ παραδόθηκαν στὴν ἐξουσία του κι ἔγιναν χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουν τραγικὰ θύματα μιᾶς ζωῆς χωρὶς ἐλπίδα καὶ χαρά, νούμερα μιᾶς μηχανῆς ποὺ κατεργάζεται τὴν μαζοποίηση τῶν προσώπων καί τὴν αἰώνια συμφορὰ τῶν ψυχῶν. Ακούμε τον Χριστό στο ευαγγέλιο της Κυριακής αυτής να λεέι: "Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;..." και συνεχίζει ο Κύριος τον λόγο Του ζητώντας από το ακροατήριο Του να αναρωτηθεί: "...Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;", πόσα ακόμα ανταλλάγματα είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε στον διάβολο για να έχουμε αυτά τα εφήμερα οφέλη που τελικά δεν οδηγούν πουθενά, αντιθέτως μας καταστρέφουν ολοκληρωτικά;  
     Σήμερα ὁ Χριστός μᾶς ὑποδεικνύει δρόμο σωτηρίας. Εἶναι ὁ δρόμος ποὺ ὁδηγεῖ στὸν προσωπικό μας Γολγοθᾶ, σκληρὸς καὶ ἀνηφορικὸς δρόμος, μὰ σωτήριος. Στὴν πορεία τοῦ δρόμου αὐτοῦ θὰ κουρασθοῦμε καὶ θὰ ὑποφέρουμε, θα πέσουμε και πρέπει να ξανασηκωθούμε, θα αμαρτήσουμε και θα συγχωρεθούμε, ὥσπου νὰ φθάσουμε στὸ τέρμα, ὅπου μας περιμένει ὁ ἀγωνοθέτης Χριστός με απλωμένα τα χέρια Του για να μας αγκαλιάσει και να μας καθίσει δίπλα Του, μαζί με τους μυριάδες των Αγίων Του και να μας κατατάξει μέλη της άπειρης ειρηνικής στρατιάς Του. Ὁ Σταυρὸς του εἶναι ζωὴ καὶ ἀνάσταση, ο πόνος του θα μας φέρει την χαρά. Ἡ "νέκρωση" είναι που θα φέρει την αἰώνια ζωή.
Ας τον ακολουθήσουμε!!!

το είδαμε εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου