Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

ΕΓΩ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ





Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος, παν όπερ αν θέλεις εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστείς. Εγώ δουλεύσω.
Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ.


Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σέ και αλήτης δια σέ, επι σταυρού δια σέ, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός.
Πάντα μοι σύ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος.

Τι πλέον θέλεις;

Το μυστηριο της εξομολογησεως


http://1.bp.blogspot.com/-r5iUO0BNqlk/TqQ8mEt2PMI/AAAAAAAAAX4/8WX8grrIAxc/s1600/%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%258C%25CE%25B3%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7.jpg
Η εξομολόγηση είναι ένα μυστήριο. Το θέσπισε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, όταν είπε στους αποστόλους Του: «Λάβετε Πνεύμα Άγιον. Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται αυτοίς. Αν τινων κρατήτε, κεκράτηνται» (Ιω. 20,23).
       Η άφεση των αμαρτιών είναι η πιο μεγάλη ευεργεσία του Χριστού στον κόσμο. Και όταν εξομολογούμεθα, το έχομε σίγουρο ότι μας συγχωρεί ο Θεός. Γιατί ο ίδιος είπε: «Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας, αφιένται αυτοίς»! Και στην φοβερή και αδέκαστη Κρίση, την ημέρα της Β’ Παρουσίας Του, θα έχουν πια λησμονηθεί! Ποιος δεν θέλει να έχουν τότε λησμονηθεί οι αμαρτίες του; Ποιος λοιπόν μπορεί να αμφιβάλλει, ότι η εξομολόγηση είναι η πιο μεγάλη ευεργεσία του Κυρίου σε μας; ότι η εξομολόγηση είναι η «διακονία της καταλλαγής» των ανθρώπων με τον Θεό;
       Όταν ένας αμαρτωλός εξομολογείται, ο διάβολος που τον πλανούσε, σκάει από το κακό του. Και γι’ αυτό ο σατανάς αγωνίζεται με κάθε τρόπο να εμποδίσει τον άνθρωπο από την προσέλευση στο σωτήριο αυτό μυστήριο. Τότε του φέρνει όλα τα βαθιά αισθήματα εντροπής, που τον είχε κάμει και τα είχε εντελώς ξεχάσει, όταν διέπραττε την αμαρτία.
       -Πως θα πας τώρα να εξομολογηθείς τόσο αισχρές αμαρτίες; Ρεζίλι θα γίνεις!… Άφησε για καμιά καλύτερη ευκαιρία!…
        Και έτσι αναβάλλοντας, και πάλι αναβάλλοντας, έρχεται αιφνίδιος ο θάνατος και μας βρίσκει ανεξομολόγητους. Και πηγαίνομε στο φοβερό δικαστήριο αναπολόγητοι Είχαμε τόσες ευκαιρίες! Και δεν τις εκμεταλλευθήκαμε! Τις χάσαμε!
        Ένας ηλικιωμένος άνθρωπος ήταν βαριά άρρωστος. Ο γιατρός του ήταν καλός χριστιανός και του έλεγε:
       -Μη ξεχνάς, ότι είμαστε και μεγάλοι πια. Εγώ θα κάμω ό,τι μπορώ. Αλλά και συ να εξομολογηθείς. Να τακτοποιηθείς ενώπιον του Κυρίου,
        Μα εκείνος όλο ανέβαλλε:
        -Έννοια σου, γιατρέ μου, την σαρακοστή θα πάω να εξομολογηθώ! Ας γίνω πρώτα καλά!…
       Ο γιατρός βλέποντας την  τακτική του, και θέλοντας να τον κάμει να σκεφθεί πιο σοβαρά, του έκαμε το εξής χουνέρι: Σε μία του επίσκεψη έφερε ένα μπουκαλάκι με φάρμακο και το άφησε στο τραπέζι του αρρώστου λέγοντας:
       -Αυτό είναι για σένα!
        Ερωτά ο άρρωστος:
       -Πότε και πώς θα το πάρω;
       -Μετά δύο μήνες και θα ιδούμε το «πώς».
       -Γιατρέ, δεν αισθάνομαι καλά! Θα ζω μετά δύο μήνες; Θα γίνω καλά, χωρίς να πάρω κάτι;
       -Αλήθεια! Δίκιο έχεις! Να ιδούμε τότε μετά από ένα μήνα!
       -Καλά, γιατρέ μου, γιατί όχι από σήμερα; Με την υγεία μου παίζεις;
       -Όχι, του λέει τότε ο γιατρός. Δεν παίζω με την υγεία σου. Ηθέλησα απλώς να σε βοηθήσω να σκεφθείς, ότι δεν κάνει να παίζεις συ με την ψυχή σου, πού είναι πολυτιμότερη από την υγεία σου.
        Ο άρρωστος το κατάλαβε το μάθημα καλά.
        Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γράφει:
       -Η εξομολόγηση μάς φαίνεται βαριά. Μα είναι πολύ ελαφρό πράγμα. Σαν να πρόκειται να σηκώσομε τέσσαρες τρίχες! Τόσο ελαφρό!…
        Πρώτη τρίχα: Να συγχωρήσομε τούς εχθρούς μας.
        Δεύτερη τρίχα: Να βρούμε πνευματικό καλό, γραμματισμένο, ενάρετο και να του ειπούμε όλα μας τα αμαρτήματα.
        Τρίτη τρίχα: Στην εξομολόγηση μας, να μην ειπούμε ότι φταίει κάποιος άλλος για τις αμαρτίες μας. Να ειπούμε με ταπείνωση: Εγώ φταίω. Η κακή μου διάθεση. Η αγάπη μου για το κακό, για την αμαρτία.
        Τέταρτη τρίχα: Φεύγοντας από την εξομολόγηση να ειπούμε: Από τώρα και πέρα, δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να ξαναπέσω στις ίδιες αμαρτίες!…
        Και παρατηρεί ο άγιος Κοσμάς: Όποιος αυτά τα κάνει, σώζεται!
        Δεν έχει δίκιο ο άγιος Κοσμάς, ότι το καθένα από αυτά, όταν υπάρχει διάθεση, είναι τόσο ελαφρό σαν να σηκώνεις μία τρίχα;
        Και όταν δεν υπάρχει διάθεση; Τότε τι πρέπει να κάμομε; Τότε πρέπει να κατηγορούμε τον εαυτό μας. Γιατί η διάθεση είναι δική μας. Όποτε θέλομε την κάνομε καλή. Και όποτε θέλομε την κάνομε κακή.
        Και μια τελευταία συμβουλή:
        Στην εξομολόγηση σας να λέτε τα αμαρτήματα σας με όσο το δυνατό πιο λίγα λόγια. Στα πολλά λόγια και στις μακρές διηγήσεις κρύβεται η προσπάθεια να δικαιολογήσουμε τον εαυτό μας. Και αυτό πικραίνει τον Κύριο.
 Μητρ. Νικοπόλεως ΜΕΛΕΤΙΟΥ «ΑΓΑΛΛΙΑΜΑ ΚΑΡΔΙΑΣ»
Τουλάχιστον…
          Δυο φίλοι από την Αλεξάνδρεια έφτασαν μέχρι τα βάθη της ερήμου, ψάχνοντας για ένα σοφό και ευτυχισμένο άνθρωπο. Πραγματικά, μετά από πολύ καιρό, βρήκαν έναν άγιο ασκητή. Και τον ρώτησαν:
         -Τι να κάνουμε, πάτερ, για να βρούμε την αληθινή ευτυχία; Βλέπουμε, ότι είσαι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος πού μπορούμε να ρωτήσουμε. Γιατί φαίνεσαι ΑΛΗΘΙΝΑ ήρεμος και ευτυχισμένος. Μόνο πού εμείς 
         -γιατί να το κρύψομε; 
         -δεν μπορούμε να ζήσομε όπως εσύ…
          Τότε εκείνος ο άγιος άνθρωπος, σηκώνοντας τα χέρια του προς τον ουρανό και με δάκρυα στα μάτια, τούς είπε:
          -Αδέλφια μου, δεν χρειάζεται να ζείτε ακριβώς όπως εγώ, για να είσθε ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ. Αλλά τι χρειάζεται;
          * ΝΑ σκέπτεστε τον Θεό,τουλάχιστον όσο σκέπτεστε τούς ανθρώπους.
          * ΝΑ φοβάσθε τον Θεό, τουλάχιστον όσο φοβάσθε τούς ανθρώπους.
          * Να τιμάτε τον Θεό, τουλάχιστον όπως τιμάτε τους ανθρώπους.
          * Να ελπίζετε στον Θεό, τουλάχιστον όσο ελπίζετε στους ανθρώπους.
          * Να εκπληρώνετε τον νόμο του Θεού, τουλάχιστον όσο εφαρμόζετε τον ανθρώπινο νόμο.
          * Να ζητάτε την βοήθεια του Θεού, τουλάχιστον όσο την ζητάτε από τους ανθρώπους.
          * Να δοξάζετε τον Θεό, τουλάχιστον όσο δοξάζετε τους ανθρώπους.

Μνημόσυνο, Μακαριστού Γέροντα Πορφυρίου, 2 Δεκεμβρίου 2012


Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος.
Τη Κυριακή 2 Δεκεμβρίου στον Ιερό Ναό της Παναγίας Βοηθείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου στο Ρίο Πατρών, θα τελεστεί Ιερό μνημόσυνο εις μνήμην του μακαριστού, αγίας μνήμης, γέροντα Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου με τη συμπλήρωση 21 ετών από την Οσιακή του κοίμηση.

Οι σύγχρονοι Καλικάτζαροι και τα θρησκευτικά! Ποιοί και γιατί θέλουν να καταργηθούν τα θρησκευτικά από τα σχολεία...



Ουσιαστική η αντίδραση Αρχιερέων για το μάθημα των θρησκευτικών
 
 
Σπάω το κεφάλι μου να ανακαλύψω σε τι βλάπτει τους μαθητές το μάθημα των θρησκευτικών! Μήπως παρακινεί τους μαθητές σε βιοπραγίες και διδάσκει το μίσος; Μήπως προκαλεί κοινωνικούς διχασμούς και αντικοινωνικές συμπεριφορές; Μήπως γαλουχεί τρόπους διαφθοράς και διαπλοκής; Μήπως εκπαιδεύει τους μαθητές στην ψευδομαρτυρία, στην κλοπή, στην ασέβεια, στην μοιχεία, στην πορνεία και εν γένει τους καλλιεργεί τάσεις ψυχασθένειας και ανωμαλίας (βλ. ομοφυλοφιλία); Μήπως η διδασκαλία του αποτελεί τη βασική αιτία της γενικής κατρακύλας της Ελλάδας; Μήπως ευθύνεται για τη σήψη και τη δυσωδία, για τα Σόδομα και Γόμμορα και τα χιλιάδες ηθικά και οικονομικά σκάνδαλα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία; Μήπως το βασικό θέμα που επεξεργάζεται, δηλαδή οι ευαγγελικές διδαχές του Ιησού Χριστού οδηγούν τον άνθρωπο στον όλεθρο και την καταστροφή;
Μάταια Χριστιανοί μου προσπαθώ να ανακαλύψω που ακριβώς βλάπτει το μάθημα των θρησκευτικών για να ερμηνεύσω γιατί το πολεμούν λυσσωδώς και να ζητούν την κατάργησή του πολιτικοί ταγοί και κόμματα, όπως λ.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ! Αφού λοιπόν δεν ισχύει τίποτε εκ των ανωτέρω είναι προφανές γιατί οι πολέμιοι του φανεροί και κρυφοί ενοχλούνται από τη διδασκαλία του... Ο κοινός νους αντιλαμβάνεται ότι επιθυμούν διακαώς να εξυπηρετήσουν τις μύχιες επιδιώξεις και επιθυμίες του μυστηρίου της ανομίας. Το αντάλλαγμα που προσδοκούν είναι η αναρρίχησή τους σε κοσμικές θέσεις και το διαρκές φλερτ τους με τις αντίστοιχες εξουσίες. Ταυτίζονται λοιπόν με τον Βεελζεβούλ και αγωνίζονται σαν τους Καλικατζάρους να ξεριζώσουν από την ευλογημένη Ορθόδοξη χώρα μας καθετί που θυμίζει Χριστό και Εκκλησία και να επιβάλλουν αρχικά ένα άθεο κράτος, το οποίο εύκολα αργότερα θα κλίνει γόνυ στον Αντίχριστο... 
Μέσα στο πλαίσιο αυτό αποτελούν πραγματικά χαρμόσυνη είδηση για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό οι πρώτες στην κυριολεξία συντονισμένες αντιδράσεις Αρχιερέων αλλά και εκκλησιαστικών παραγόντων απέναντι στη μεθοδευμένη εδώ και δεκαετίες υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών. Πολλοί Μητροπολίτες, όπως οι Σπάρτης Ευστάθιος, Κυθήρων Σεραφείμ, Μεσογαίας Νικόλαος, Θεσσαλονίκης Άνθιμος, Χίου Μάρκος κ. α. αλλά και η ίδια η Ιερά Σύνοδος φαίνεται πως συνειδητοποίησαν ότι οφείλουν είτε με επιστολές τους προς τον αρμόδιο υπουργό, είτε μέσω του άμβωνος να διακηρύξουν ότι η αξία του μαθήματος των θρησκευτικών δεν έχει να κάνει με τα όσα εκ του πονηρού υποστηρίζουν άνομοι κύκλοι του μυστηρίου της ανομίας και τα παντός τύπου φερέφωνα και όργανα αυτών στον πολιτικό και εν γένει τον κοινωνικό στίβο αλλά με την σωστή εκπαιδευτική διάπλαση του νέου σε αξίες και αρετές που εκπορεύονται εκ του ευαγγελίου και λειτουργούν εποικοδομητικά στον πολιτισμό. Μοναδική παραφωνία κατά την άποψή μας αποτέλεσε η εισήγηση του Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, ο οποίος ζήτησε εμμέσως το μάθημα να καταστεί θρησκειολογικό, ενώ οι θεολόγοι που το διδάσκουν να διορίζονται με τη σύμφωνη γνώμη των κατά τόπους Μητροπολιτών!
Είναι ηλίου φαεινότερο άλλωστε ότι όλοι αυτοί που είθισται να αυτοπροσδιορίζονται ως «προοδευτικοί», δεξιοί, κεντρώοι και κυρίως αριστεροί με τις κατά καιρούς σφοδρές επιθέσεις κατά του μαθήματος των θρησκευτικών με το πρόσχημα της δήθεν αποδοχής μίας εκπαίδευσης αδιάφορης περί του Θεού (άθεης) βάλλουν κατά της Αλήθειας, της Αγάπης και της Ζωής, δηλαδή κατά του Χριστού! Στην ουσία επιδιώκουν στο όνομα ενός σατανικού ομιχλώδους και σιωνιστικά υποκινούμενου διαφωτισμού να ξεριζώσουν από κάθε κοινωνία και δη την ελληνορθόδοξη οτιδήποτε σχετίζεται με την χριστιανική διδασκαλία!
Και γι’ αυτό ενοχλούνται, όπως ακριβώς ο Σατανάς και τα δαιμόνια από την παρουσία των ιερών εικόνων στα σχολεία και τα δικαστήρια, από την παρουσία του ευαγγελίου στις δημόσιες υπηρεσίες, από την πρωϊνή προσευχή ακόμη και από τον ήχο της καμπάνας. Μέσα στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να πετύχουν τον πονηρό στόχο τους, για να ευαρεστήσουν τα πραγματικά αφεντικά που κρύβονται πίσω από τις ψεύτικες ιδεολογίες και φιλοσοφίες τους, διαστρεβλώνουν κατά τη συνήθη πλέον τακτική τους θεολογικές έννοιες ανεγείροντας φόβους περί δήθεν ιουδαϊκού η ισλαμικού τύπου επιβολής καθεστώτος θεοκρατίας! Βολεύονται επίσης να λέγονται οπαδοί η εκφραστές ενός αδιάφορου -άθεου κράτους η ιδεολογίας, έτσι ώστε να μπορούν να απενοχοποιήσουν την προσωπική τους κατρακύλα στην κάθε μορφής ανομία...
Και για να γίνουμε πιο σαφείς στα όσα αναφέρουμε θα τους ρωτήσουμε ευθαρσώς να μας δηλώσουν πότε κατά το παρελθόν στις κοινωνίες (εξαιρείται η περίπτωση των Σοδόμων) η ψυχασθένεια του κιναιδισμού και της ανωμαλίας αποτέλεσε ανθρώπινη επιλογή και δικαίωμα, όπως αυτό περιγράφεται στη Συνθήκη της Λισσαβόνας (Ευρωσύνταγμα) μέσα από την νεωτερίστικη έννοια της διαφορετικότητας; Να μας πουν για ποιό λόγο αποκρύπτουν ότι στην έννοια της διαφορετικότητας στην σεξουαλική επιλογή που αποτελεί άρθρο του ευρωπαϊκού συντάγματος περιλαμβάνονται και άλλου τύπου ψυχασθένειες, όπως η κτηνοβασία η η παιδεραστία, οι οποίες στο άμεσο μέλλον θα κάνουν την εμφάνισή τους και στην Ελλάδα, όπως ήδη διεκδικούν η έχουν τη νομιμότητα σε δήθεν «προοδευτικές» δυτικές κοινωνίες, όπως λ.χ. της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Δανίας και της Νορβηγίας.
Τρανό παράδειγμα τέτοιας προόδου αποτελεί η πρόσφατη διαμαρτυρία φιλοζωϊκών οργανώσεων στο Βερολίνο για τη σεξουαλική κακοποίηση ζώων από Γερμανούς πολίτες!!! Και ενδεικτικό του κλίματος είναι η επίσημη απάντηση αξιωματούχου της κυβέρνησης Μέρκελ, ο οποίος αναιδέστατα στήριξε ως ανθρώπινο δικαίωμα την κτηνοβασία στο όνομα του σύγχρονου δημοκρατικού πολιτεύματος!!! Στην Ολλανδία ακόμη έχει ιδρυθεί κόμμα παιδεραστών ενώ στη Δανία και τη Νορβηγία με νόμο λειτουργούν οίκοι ανοχής για κτηνοβάτες... Στην χώρα μας επιχειρήθηκε εμμέσως χωρίς επιτυχία να υποστηριχθεί νομικά η παιδεραστία μέσω της εξέτασης από την κυβέρνηση Παπανδρέου το 2010 αλλαγής του χρόνου ενηλικίωσης των νέων από τα 18 στα 12!!!
Ως εκ τούτου η διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία και εν γένει η διδασκαλία του ευαγγελίου αποτελούν τροχοπέδη στις μύχιες επιδιώξεις τους, όπως η ανωτέρω που εκφράζει το μυστήριον της ανομίας μέσα από τις κατευθυνόμενες και ενίοτε χρηματοδοτούμενες από σιωνιστικές οργανώσεις αθεϊστικές ιδεολογίες... Ουσιαστικά όμως βάλλουν κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της αλήθειας περί του τριαδικού δόγματος που μόνο αυτή εκφράζει συστρατευόμενοι με τον αρχηγό του σκότους. Και αυτό διαπιστώνεται από το γεγονός ότι την ίδια στιγμή που πολιτικοί ταγοί όπως ο Αλ. Τσίπρας και ο Φ. Κουβέλης τάσσονται ξεκάθαρα υπέρ της κατάργησης του μαθήματος των θρησκευτικών, του νόμου περί βλασφημίας των θείων ενώ ταυτόχρονα ανεγείρουν και θέματα στήριξης αιρετικών παραφυάδων Σαϊεντολόγων, χιλιαστών και με πάθος υποστηρίζουν υποκινούμενοι από την μεστή ασέβειας ψευτοκουλτούρα τους την ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα!!!
Είναι ολοφάνερο λοιπόν ότι με το πρόσχημα μίας δημοκρατίας κομμένης και ραμμένης στα μέτρα τους επιχειρούν να απομακρύνουν από τις σύγχρονες κοινωνίες την χριστιανική Ορθόδοξη διδασκαλία. Γιατί αυτή τους καίει και τους ενοχλεί. Και ξέρετε γιατί τους ενοχλεί; Επειδή καλοί μου χριστιανοί θεωρούν ότι η τήρηση του νόμου του Θεού απομακρύνει τους νέους από τις ανόητες κατασκευασμένες στα εργαστήρια της ανομίας κατευθυνόμενες βδελυρές ιδεολογίες τους εκ των οποίων αναδύεται διαρκώς σήψη και δυσωδία... Ξέρουν ακόμη ότι οι ευαγγελικές διδαχές ελευθερώνουν τον ανθρώπινο νου και ενισχύουν αξίες περί σεβασμού του άλλου μέσα στο πλαίσιο που καθορίζει ο Δημιουργός Θεός από την στιγμή της δημιουργίας και συμπληρώνει ο Υιός του Θεού με την ενανθρώπιση και την Ανάστασή Του. Γνωρίζουν καλά ότι ο ανθρώπινος νους που αποδέχεται συνειδητά την ευαγγελική χριστιανική ορθόδοξη διδασκαλία αποκτά φτερά που τον κάνουν να πετά στον ουρανό, γεγονός που δεν εξυπηρετεί τους εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας που επιδιώκουν να έχουν τον άνθρωπο προσηλωμένο στα γήϊνα, απαγκιστρωμένο στα κάθε λογής πάθη του, κινούμενο ως κοινό ζώο... που αναλώνει όλη τη ζωή του στην αναζήτηση μόνο της τροφής του. Μέσα στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται καλοί μου άνθρωποι και η απαράδεκτη στήριξη όλων αυτών των δύστυχων αναιδέστατων στην πράξη ανθρώπων σε εκδηλώσεις και παραστάσεις που υβρίζουν και περιπαίζουν τον Θεό μετατρέποντας σε μπάλα το ευαγγελιό του για να το κλωτσούν χωρίς καμιά ντροπή...
Αγνοούν ότι άλλα κράτη, όπως λ. χ. η Αυστραλία αναγνωρίζοντας την αξία της Ορθόδοξης πίστης ενισχύει με κάθε τρόπο τη διδασκαλία του ευαγγελίου με την ίδρυση και αναγνώριση θεολογικών πανεπιστημιακών σχολών και ακαδημαϊκών ορθοδόξων ιδρυμάτων αλλά και με τη στήριξη του μαθήματος των θρησκευτικών και της ελληνικής γλώσσας, όπως σημειώνει στην επιστολή του προς τον υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ!  
Γι’ αυτό, μας χαροποίησε ιδιαιτέρως η πρωτοφανής κινητοποίηση των Αρχιερέων μας υπέρ της αναγκαιότητας περαιτέρω ενίσχυσης και αναβάθμισης και καθιέρωσης ως υποχρεωτικού του μαθήματος των θρησκευτικών.
 
Η επιστολή του Μητροπολίτη Σπάρτης στον υπουργό Παιδείας
 
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώση υμάς
 
Αγαπητέ μου κ. Υπουργέ,
Τα τελευταία χρόνια η ελληνική Πολιτεία με διάφορες πράξεις της η παραλείψεις της φαίνεται να μην εκτιμά στον πρέποντα βαθμό την ύψιστη αποστολή και την πολυσχιδή προσφορά στο Έθνος και στην κοινωνία της Ορθόδοξης Θεολογικής παιδείας, στο πλαίσιο μίας εκσυγχρονιστικής συμπόρευσης του σύγχρονου σχολείου με τις κυρίαρχες τεχνοκρατικές και υλιστικές, ήτοι αθεϊστικές επιταγές.
Μάλιστα, η μείωση των διδακτικών ωρών του μαθήματος των Θρησκευτικών στο «Νέο Λύκειο» και οι μηδενικές, αντίθετα μ’ άλλους κλάδους, προσλήψεις Θεολόγων καθηγητών κατά το τρέχον έτος, που έχουν ως συνέπεια θλιβερή σε αρκετά σχολεία να μη διδάσκεται το μάθημα η να «διδάσκεται» από εκπαιδευτικούς άλλων ειδικοτήτων, ερμηνεύονται και ως σταδιακή κατάργησή του από τα Αναλυτικά Σχολικά Προγράμματα.
Έχει επισημανθεί πλειστάκις ότι η αξία του μαθήματος των Θρησκευτικών δεν αποτελεί έναν μεμονωμένο, ανεδαφικό και παρωχημένο ισχυρισμό, αλλά γενικότερη πεποίθηση και ομολογία, που θεμελιώνεται σε πολλαπλά τεκμήρια.
Καταρχήν, το εν λόγω μάθημα προσφέρει στον ταλαιπωρημένο νέο τον κατελθόντα, σαρκωθέντα και ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, που είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιω. 14,β).
Με τη συνεχή γνώση και εγκόλπωση της Αλήθειας ο άνθρωπος αποκτά την ακριβοθώρητη πραγματική ελευθερία.
Η ελευθερία αυτή μεταφράζεται πρωτίστως σ’ αποδέσμευση από το κράτος των εσωτερικών σωματικών και ψυχικών προσωπικών παθών και αδυναμιών, η οποία επιτρέπει και την χειραφέτηση από εξωτερικές δοκιμασίες και καταπιέσεις, -που σήμερα πλεονάζουν.
Επιπλέον, ένας τέτοιος άνθρωπος, ελεύθερος, φύσει και θέσει ανήσυχος, γνώστης της αυθεντικής αλήθειας, του ορθού και του δικαίου μπορεί να νιώθει, αλλά και να εμπνέει σιγουριά, ασφάλεια, ελπίδα, όραμα, αισιοδοξία.
Μέσα στη σημερινή υλόφρονα κοινωνία της τεχνολογικής αποθέωσης, της βρώσης και της πόσης, του άκρατου υποκειμενισμού, της καχυποψίας, της αβεβαιότητας, του ψυχικού κενού ο πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος γνωρίζει από που έρχεται, που καταφεύγει και που κατευθύνεται.
Η φυσική του οξύνοια, διαφωτιζόμενη από τη γνώση της Αλήθειας και διαποτιζόμενη από την αρετή της χριστιανικής αγάπης, δεν εκφυλίζεται σε πονηρία, κακία, μοχθηρία και αδικία, παράγοντες πολλών δεινών και αντικοινωνικών συμπεριφορών.
Αντίθετα, η φυσική ευστροφία ανυψώνεται σ’ ευφορία, σε καρποφορία, σε κοινωνική και εθνική προσφορά. Περαιτέρω, η εγγυημένη ασφάλεια και βεβαιότητα και η παραγωγή κοινωνικού έργου χαρίζουν ψυχική πλήρωση, χαρά, ευτυχία, ευφροσύνη, γαλήνη.
Ο Κύριος το λέγει σαφώς: «Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα η χαρά η εμή εν υμίν η και η χαρά υμών πληρωθή»( Ιω. 15,11).
Γενικότερα, όπως ομολογούν κορυφαίοι θεράποντες της επιστήμης και της διεθνούς πολιτικής σκηνής, τα μηνύματα του Ευαγγελίου και της Ορθοδοξίας συντελούν στην επικράτηση αξιών και αρχών για τις οποίες δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι σημερινές προηγμένες κοινωνίες.
Σταχυολογούμε και μνημονεύουμε την υπερνίκηση των φυλετικών διακρίσεων, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ελευθερία συνειδήσεως, την εξύψωση της γυναίκας, την ειρήνη, το δημοκρατικό φρόνημα, την οικολογική ευαισθησία, την αλληλεγγύη προσώπων και λαών κ. α.
Αυτές οι αξίες, που εισήχθησαν και δια της διαδόσεως του χριστιανικού πνεύματος, συμβάλλουν οπωσδήποτε και στην ενότητα των ευρωπαϊκών πολιτειών και στην ορθή παγκοσμιότητα.
Τελικά, η θρησκευτική σχολική παιδεία, εφόσον βέβαια έχει κατηχητικό και όχι θρησκειολογικό περιεχόμενο και παρέχεται από ορθόδοξους Θεολόγους με γνωστικά και πνευματικά προσόντα και χρηστό ήθος, συνεργεί στη διαμόρφωση ισορροπημένων πολιτών και της Ελληνικής Πολιτείας και της Ευρωπαϊκής Κοινοπολιτείας.
Τέτοιοι πολίτες δε θα αναζητούν σε ψυχοφθόρα και σωματοκτόνα κέντρα επίπλαστους παραδείσους και συγχρόνως θα είναι απαλλαγμένοι από επιθετικές συμπεριφορές και αντικοινωνικές τάσεις.
Επομένως, δεν είναι μόνο καθήκον, επιβεβλημένο και από το Σύνταγμα, αλλά και συμφέρον της Πολιτείας να ενισχύει το μάθημα των Θρησκευτικών και να σέβεται τον καθηγητή-δάσκαλο αυτού του μαθήματος, να τον υποστηρίζει, να αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της αποστολής του και να τον αντιμετωπίζει ως ισότιμο με τους εκπαιδευτικούς των υπόλοιπων γνωστικών αντικειμένων.
Εκφράζοντας, για τους παραπάνω λόγους, την προσδοκία ότι η Ελληνική Πολιτεία, παρά τις ποικίλες συμπληγάδες, όχι μόνο δε θα υποβαθμίσει περισσότερο, αλλά θα ενδιαφερθεί ουσιαστικά για τη θρησκευτική αγωγή των νέων μας, την πεμπτουσία της διαπαιδαγώγησής τους, διατελώ,
Μετά τιμής και ευχών
+ Ο Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευστάθιος

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2012

Η Παιδεία όχημα για νέους γενίτσαρους στη Θράκη




Η συμμετοχή του Γιώργου Παπανδρέου ήταν 
καταλυτική στο να δημιουργηθούν συνθήκες
 εκτουρκισμού των μουσουλμάνων της Θράκης
Στόχος της Άγκυρας η δημιουργία ανεξάρτητης
 τουρκικής εκπαίδευσης
Το «έγκλημα» είναι παλιό. Μετράει δεκαετίες,
 περισσότερο από μισό αιώνα, όταν η 
Ελληνική κυβέρνηση (1954) αποφάσισε να 
παραβιάσει εις βάρος των Ελληνικών 
συμφερόντων την Συνθήκη της Λοζάνης, αναγνωρίζοντας τουρκική μειονότητα.
 Μάλιστα, φρόντισε ο....
τότε υπουργός Παιδείας να στείλει έγγραφο σε όλα τα σχολεία της Επικράτειας
 που υπήρχαν μουσουλμάνοι, μέσω του οποίου ζητούσε την διακριτική ευνοϊκή
 μεταχείριση των τούρκων μαθητών. Έτσι, η λέξη «Τούρκος» μπήκε στο 
υπουργείο Παιδείας. Την επόμενη χρονιά, η τουρκική κυβέρνηση, αποφάσισε 
να ανταποδώσει την ευγενική κίνηση της Ελλάδας, οργανώνοντας μία δίχως 
προηγούμενο επίθεση κατά των Ελλήνων της Πόλης (τα γνωστά αίσχη του 
τουρκικού παρακράτους, Σεπτεμβριανά).

Από τότε, μέχρι σήμερα, πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι και οι αναίτιες 
παραχωρήσεις της Ελληνικής πλευράς άρχισαν να δημιουργούν τις βάσεις 
για ένα ανεξάρτητο τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα εντός της Ελλάδας! 
Μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία, Μειονοτικά Ιδιωτικά Γυμνάσια και Λύκεια,
 με δασκάλους «προσοντούχους» (άγνωστο τι προσόν διέθεταν πέρα 
από τη γνώση της τουρκικής γλώσσας και τις πολύ καλές τους επαφές 
με την Άγκυρα), καθηγητές από την Τουρκία και πάντοτε υπό Τουρκική 
διεύθυνση!!!


Το έγκλημα της Ελληνικής πολιτείας
 ήταν συνεχές, αφού φρόντισε να 
υποβιβάσει 
(με τις εντολές ειδικές – διακριτικής
 διαχείρισης (όπως φαίνεται στο 
έγγραφο που παρατίθεται δίπλα) 
έτους 1954) τους μαθητές, παραδίδοντάς 
τους σε δασκάλους και καθηγητές που
 είχαν ελάχιστη διάθεση και μπορούσαν 
να εργάζονται όποτε και όπως ήθελαν,
 αφού ο έλεγχος για την πρόοδο των 
μαθητών ήταν σχεδόν μηδενικός. 
Το έδαφος ήταν πρόσφορο, 
προκειμένου να εργαστούν οι
 «προσοντούχοι» και οι εκ Τουρκίας εκπαιδευτικοί με πολύ άνεση 
στον εκτουρκισμό των συνειδήσεων των μαθητών…

Την οριστική πέτρα στο στρεβλό οικοδόμημα έβαλε ο Γιώργος 
Παπανδρέου που ως υπουργός Παιδείας αποφάσισε την ειδική 
πριμοδότηση -με ένα σύστημα ποσόστωσης- των μουσουλμάνων 
(σύμφωνα με την εγκύκλιο του 1954, τούρκων) μαθητών προκειμένου 
να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Βέβαια, η απόφαση 
αυτή είχε σαν αιτιολογικό να σταματήσει ή έστω να μειώσει την 
μετακίνηση των μουσουλμάνων μαθητών στην Τουρκία, προκειμένου 
να σπουδάσουν σε κάποιο Πανεπιστήμιο. Στην πραγματικότητα ήταν
 η ταφόπλακα σε κάθε πιθανότητα επαναφοράς σε φυσιολογική 
λειτουργία του συστήματος εκπαίδευσης των μουσουλμάνων μαθητών. 
Δια χειρός Παπανδρέου, λοιπόν, η κάκιστη απόδοση των εκπαιδευτικών,
 αλλά και του λανθασμένου συστήματος εκπαίδευσης, επιβραβευόταν 
με ειδική βαθμολογία και με λίγη τύχη κάποιος που στις εξετάσεις 
έπαιρνε βαθμό 4 (με άριστα το είκοσι) σπούδαζε από δικηγόρος 
μέχρι γιατρός!!!

Η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης (γνωστή ως ΕΠΑΘ) 
λειτουργούσε πάντα με χαμηλά κριτήρια αξιολόγησης και παρήγαγε 
δασκάλους (πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αποκλειστικά για μειονοτικά
 δημοτικά σχολεία) που η απόδοσή τους εξαρτιόταν μόνο από την 
διάθεσή τους να διδάξουν. Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί, με έναν δεύτερο
 μισθό από την Άγκυρα, δίδασκαν τον τουρκισμό, ενώ σε αρκετές 
περιπτώσεις προβιβάζονταν σε ιμάμηδες (ποιος είπε ότι η θρησκεία 
δεν μοιράζει χρήμα;) ή ακόμη και σε «μάγους» που «διάβαζαν», 
«ξόρκιζαν», έκαναν μάγια… φυσικά με το αζημίωτο. Το σύστημα 
της Ελληνικής Εκπαίδευσης στο μεγαλείο του!!!

Όταν έγινε γνωστό πως το πρόβλημα που ουσιαστικά αντιμετώπιζε
 η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων ήταν η πολυγλωσσία
 (οι περισσότεροι μουσουλμάνοι είναι Πομάκοι και μιλούσαν τρεις
 γλώσσες: την μητρική Πομακική, την Τουρκική και την Ελληνική) 
στην οποία αναγκάζονταν οι μαθητές να ζούνε, η Ελληνική κυβέρνηση
 αποφάσισε να δημιουργήσει ειδικά προγράμματα για να δοθεί κάποια 
λύση στο φυσιολογικό πρόβλημα να μιλάς την μητρική σου γλώσσα, 
να διδάσκεσαι στην Ελληνική και υποχρεωτικά –και τελείως αναίτια- 
στην Τουρκική. Και όλα αυτά ενώ θα πρέπει να ζήσουν και να εργαστούν
 στην Ελλάδα…!


Μέσα από τα καλοπληρωμένα αυτά ειδικά ερευνητικά προγράμματα 
εμφανίστηκε και η κυρία Δραγώνα, η οποία τελικά κατέθεσε τα 
αποτελέσματα της έρευνάς της στο Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας,
 το οποίο με τη σειρά του απεφάνθη πως η εκπαίδευση των 
μουσουλμανοπαίδων θα γίνεται σε δύο γλώσσες (Ελληνικά και Τουρκικά), 
εξαφανίζοντας –κυριολεκτικά- από τον γλωσσολογικό χάρτη την Πομακική
 γλώσσα και παραδίδοντας ουσιαστικά τους Πομάκους στην αγκαλιά της
 Άγκυρας, ενώ την ίδια στιγμή γίνεται ανεκτή η πολιτική επίθεση της Άγκυρας,
 η οποία αλλοιώνει τα πολιτιστικά και εθνοτικά χαρακτηριστικά των Πομάκων
 μουσουλμάνων της Θράκης (στην φωτογραφία φαίνονται μικρά κορίτσια
 ντυμένα με τουρκικές παραδοσιακές στολές)!

Το πρωτοφανές αυτό γεγονός συνέβη στο τέλος του 2010, και θεωρείται 
μοναδικό στην παγκόσμια κοινότητα, αφού ένα υπουργείο Παιδείας αποφασίζει
 να εξαλείψει την ιστορία, τον πολιτισμό, την γενικότερη κουλτούρα και την 
γλώσσα μίας πληθυσμιακής ομάδας, εντάσσοντάς την εθνολογικά μέσα 
σε μία άλλη υποδεέστερη αριθμητικά τοπική πληθυσμιακή ομάδα. Και το
 κριτήριο της ανώμαλης αυτής συγχώνευσης ήταν το θρήσκευμα, που ενώ 
αποτελεί ευαίσθητο μη δημοσιοποιήσιμο προσωπικό δεδομένο, γίνεται 
ισοπεδωτικό εθνολογικό κριτήριο…

Με ποια λογική συνέβη αυτό; Ίσως με την λογική της κυρίας Δραγώνα,
 ίσως με την λογική της κυρίας Διαμαντοπούλου, ίσως με την λογική της
 Άγκυρας και των φερέφωνων (βλ. Ανεξάρτητη Συμβουλευτική Επιτροπή 
Τούρκων Δυτικής Θράκης) που διατηρεί εντός της Ελληνικής Θράκης.

Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, κατάφεραν να αλωθούν από την
 Τουρκική γλώσσα, ενώ σοβαρές πιέσεις πλέον δέχεται και η 
εκπαίδευση στα νηπιαγωγεία (δίγλωσσα), ενώ ήδη άρχισαν οι «φωνές»
 από τους γνωστούς κύκλους τουρκοφρόνων της Θράκης, που θέλουν 
τουρκικό Πανεπιστήμιο… Πληροφορίες αναφέρουν πως εδώ και ένα
 χρόνο γίνεται έρευνα για την ανεύρεση του κατάλληλου χώρου –
 οικοπέδου στην πόλη της Κομοτηνής.

Αν λοιπόν σκεφτούμε πως η εξέγερση των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου 
ξεκίνησε έναν χρόνο μετά την ίδρυση του Αλβανικού Πανεπιστημίου, ίσως
 θα πρέπει να αρχίσουμε να αναλογιζόμαστε τι θα συμβεί όταν ολοκληρωθεί 
η κλίμακα της Τουρκικής Εκπαίδευσης, καλυπτόμενη σε όλες τις βαθμίδες, 
εντός της Θράκης…

Και πάλι, μέσα στο πνεύμα της κατανόησης, των δικαιωμάτων για προσέγγιση 
στην παιδεία, ίσως μας οδηγεί σε ένα τεράστιο λάθος. Μόνο που έρχεται να 
προσμετρηθεί σε άλλα, ήδη υπάρχοντα λάθη. Και, δυστυχώς, ιστορικά 
αποδεικνύεται πως η Παιδεία αποτελεί μία ιδανική βάση για δημιουργία 
εθνικών συνειδήσεων, όταν γίνεται εργαλείο σε χέρια ανθρώπων που δεν 
αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση με σεβασμό, αλλά ως πολιτικό εργαλείο…
 το οποίο η Άγκυρα χρησιμοποιεί ποικιλοτρόπως, αλλά ταυτόχρονα στοχεύει 
στο να το συγκαταριθμήσει σε μία μελλοντική πρόταση των τουρκοφρόνων
 της Θράκης για... "ανεξαρτησία" της περιοχής.

Να σημειώσουμε, τέλος, πως διεθνής τιμητική διάκριση απονεμήθηκε στον
 πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, Γιώργο Παπανδρέου στην Ρόδο, 
για την προσφορά του στη διεθνοποίηση της παιδείας. Συγκεκριμένα στο
 διεθνές συνέδριο του ICICTE 2012: International Conference on Information
 Communication Technologies in Education, που διοργανώθηκε από το 
Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Πανεπιστήμιο Solent του Southampton στη 
Βρετανία και τον οργανισμό Justice Institute of British Columbia στον
 Καναδά.