Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

22 Μαρτίου 1827. Ὁ Καραϊσκάκης πιάνει τὸ Δαφνί.

22 Μαρτίου 1827. Ὁ Καραϊσκάκης πιάνει τὸ Δαφνί.

Στὴν Ἀκρόπολη τῶν Ἀθηνῶν ἦταν κλεισμένοι οἱ δικοί μας καὶ ὁ Κιουταχῆς ἁλώνιζε στὴν Ἀττική.
Στρατόπεδο ὁ στρατηγὸς εἶχε στὸ Κερατσίνι ἀλλὰ ἀπὸ Δαφνὶ καὶ πέρα δὲν πλησίαζε Ἕλλην.
Στὶς 22 Μαρτίου ὅμως τοῦ 1827, μαζὺ μὲ τὸν Βασίλη Μποῦσγο, πρὸ κειμένου νὰ τονώσῃ τὸ ἠθικὸ τῶν κλεισμένων, πιάνει τὸ Δαφνί.
Ὁ Βασίλης Μποῦσγος ἦταν ἕνα γενναῖο παλληκάρι, πρόθυμος, σὲ κάθε μάχη παρών, καὶ κατὰ μίαν ἔννοια ἦταν αὐτὸς ποὺ πρῶτος ἔβαψε τὸ σπαθί του μὲ αἷμα, στὴν Βοιωτία. Μετὰ ἀπὸ τὶς δικές του δράσεις ξεκίνησε ὁ Ἀθανάσιος Διάκος καὶ ὁ Ὀδυσσέας.
Ὁ Λάππας τὸν χαρακτηρίζει «Νικηταρᾶ τῆς Ῥούμελης». Κάτι θὰ ξέρῃ περισσότερο…
Ἔπιασε λοιπὸν ὁ Βασίλης μίαν στενωπό, μὲ πεζούς, κι ὁ Καραϊσκάκης ἔπιασε μὲ τὸ ἱππικὸ τὸν ἐλαιώνα.
Γιὰ τρεῖς ὧρες, δίχως νὰ κουνήσουν ἀπὸ τὶς θέσεις τους οἱ ἄντρες τοῦ Μπούσγου, ὁ πόλεμος ἦταν δυνατός.
Μόνον ὅταν ἀπεφάσισε ὁ Καραϊσκάκης ἄφησε τὶς θέσεις του κι ὁ Μποῦσγος, γιὰ νὰ κατευθυνθοῦν πρὸς τὸ στρατόπεδον τοῦ Κερατσινίου.
Ὁ στόχος ὅμως ἐπετεύχθη!
Οἱ κλεισμένοι ἀνεθάρρυσαν καὶ ὁ Κιουταχὴς πλέον ἀντελήφθῃ πὼς ὁ πόλεμος ποὺ ξεκίνησε δὲν εἶχε καὶ τόσο βέβαια ἀποτελέσματα.
Δυστυχῶς ἕναν μήνα ἀργότερα ὁ ἥρωας ἔπεφτε νεκρός. Ἡ Ἀθήνα παρέμεινε σὲ τουρκικὰ χέρια.
Πληροφορίες ἀπὸ τὸ «Ῥουμελιῶτες στὴν Ἐπανάστασι» τοῦ Τάκη Λάππα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου