Τυπικόν της 20ης Mαΐου 2012

Κυριακή: ΣΤ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (τοῦ Τυφλοῦ).  Ἐν ᾗ ἑορτάζομεν τό εἰς τόν ἐκ γενετῆς Τυφλόν, τοῦ Κυρίου  καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ  γενόμενον θαῦμα.  Τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Θαλλελαίου.  Λυδίας τῆς Φιλιππησίας καί Ἰσαποστόλου.

Ἦχος πλ. α΄ –  Ἑωθινόν Η΄. Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ΄ ΩΡΑ Ἀπολυτίκιον:  «Τό φαιδρόν τῆς ἀναστάσεως...». Κοντάκιον:  «Πίστει ἐλθοῦσα...». Ἀπόλυσις:  Μικρά. Ἡ Ἀναστάσιμος. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ Προοιμιακός – Ψαλτήριον. Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». Ἑσπέρια:  1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Διά τοῦ τιμίου σου Σταυροῦ...  – Ὁ τήν ἀνάστασιν διδούς... – Μέγα θαῦμα...».  2.– Τά 4 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Ἑσπερινήν προσκύνησιν...  – Τόν ἀρ­χηγόν τῆς σωτηρίας ἡμῶν...  – Οἱ τῆς κουστωδίας...  – Κύριε, ὁ τόν ᾅδην σκυλεύσας...» καί  3.– Τά 2 Στιχηρά Ἰδιόμελα τοῦ Τυφλοῦ·  «Ὁ τυφλός γεννηθείς...  – Παράγων ὁ Ἰησοῦς...» εἰς 3, τό πρῶτον δίς. Δόξα:  Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τυφλοῦ· «Κύριε, παράγων ἐν τῇ ὁδῷ...». Καί νῦν:  Τό α΄ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ...». Εἴσοδος:  «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. Ἀπόστιχα:  Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Σέ τόν σαρκωθέντα...»  καί τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα·  «Πάσχα ἱερόν  – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες...  – Πάσχα τό τερπνόν...»,μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων. Δόξα:  Τό ἕτερον Ἰδιόμελον τοῦ Τυφλοῦ· «Δικαιοσύνης ἥλιε...». Καί νῦν:  «Ἀναστάσεως ἡμέρα...», μετά τοῦ· «Χριστός ἀνέστη...», ἅ­παξ. Τρισάγιον. Ἀπολυτίκια:  1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...» καί  2.– Δόξα, Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Χαῖρε, πύλη Κυρίου...». Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ Μετά τόν Ν΄ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «Κράτος τῆς ἑνιαίας...»  καί τό διά τήν Λιτήν Ἰδιόμελον τοῦ Τυφλοῦ Δόξα·  «Ὅλον τόν βίον ὁ τυφλός...», Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον  αὐτοῦ· «Νεῦσον παρακλή­σε­σι...», τά Τριαδικά. Τρισάγιον  καί ἡ Ὑπακοή τοῦ ἤχου· «Ἀγγελικῇ ὁράσει...». ΟΡΘΡΟΣ Ἑξάψαλμος. Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Ἀπολυτίκια: 1. – Τό Ἀναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...».  2.– Δόξα, τό αὐτό καί  3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Χαῖρε, πύλη Κυρίου...». Καθίσματα:  Τά Ἀναστάσιμα τῆς α΄ καί β΄ Στιχολογίας, μετά τῶν  Θεοτοκίων αὐτῶν, ὡς ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ. Τά Εὐλογητάρια – ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί  καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου. Κανόνες:  1.– Τοῦ Πάσχα· «Καθαρθῶμεν τάς αἰσθήσεις...»,  μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, εἰς 4 καί  2.– Τῆς Θεοτόκου·«Θανατώσεως τόν ὅ­ρον...» εἰς 2,  καταλιμπανομένου τοῦ Κανόνος τοῦ Τυφλοῦ. Ἀπό γ΄ ᾨδῆς· Μεσῲδιον Κάθισμα:  Τοῦ Τυφλοῦ· «Ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης καί Ποιητής...», ἅπαξ. Ἀφ’ ς΄ ᾨδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος:  Τοῦ Τυφλοῦ. Συναξάριον:  Τῆς ἡμέρας ἐκ τοῦ Μηναίου καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου. Καταβασίαι:  «Τῷ Σωτῆρι Θεῷ...». Εὐαγγέλιον Ὄρθρου:  Τό Η΄ Ἑωθινόν· «Μαρία εἱστήκει πρός τό μνη­μεῖον...», κτλ. Ἡ Τιμιωτέρα:  Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ’ αὐτῆς ἡ θ΄ ᾨδή τοῦ Κανόνος  τοῦ Πάσχα καί τῆς Θεοτόκου, ὡς καί τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφόρων. Εἱρμός θ΄ ᾨδῆς:  «Σέ τήν ὑπέρ νοῦν...». «Ἅγιος Κύριος...». Ἐξαποστειλάρια:  1.– Τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...» καί  2.– Τά 2 τοῦ Τυφλοῦ·«Τούς νοερούς μου ὀφθαλμούς...» καί·  «Παράγων ὁ Σωτήρ ἡμῶν...». Αἶνοι:  1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Κύριε, ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου...  – Κύριε, τούς μοχλούς τούς αἰωνίους...  – Κύριε, αἱ γυναῖκες...  – Κύριε, ὥσπερ ἐξῆλθες...»καί  2.– Τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα·  «Πάσχα ἱερόν...  – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες...  – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες...  – Πάσχα τό τερπνόν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων. Δόξα:  Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τυφλοῦ· «Τίς λαλήσει τάς δυναστείας σου...». Καί νῦν:  «Ἀναστάσεως ἡμέρα...», μετά τοῦ· «Χριστός ἀνέστη...», ἅπαξ. Δοξολογία:  Μεγάλη. «Σήμερον σωτηρία...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ Ἀντίφωνα-Εἰσοδικόν:  Τοῦ Πάσχα. Μετά τήν Εἴσοδον. Ἀπολυτίκια:  1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...» καί  2.– Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον:  Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...». Τρισάγιον. Ἀπόστολος:  Κυριακῆς ς΄ ἑβδομάδος Πράξεων· «Ἐγένετο πορευομένων ἡμῶν...» (Πράξ. ις΄ 16-34). Εὐαγγέλιον:  Κυριακῆς τοῦ Τυφλοῦ· «Παράγων ὁ Ἰησοῦς...» (Ἰω. θ΄ 1-38). Εἰς τό Ἐξαιρέτως:  «Ὁ Ἄγγελος ἐβόα... – Φωτίζου, φωτίζου...». Κοινωνικόν:  «Σῶμα Χριστοῦ...». «Χριστός ἀνέστη...», κτλ. Ἀπόλυσις:  Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.