ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ «Ποία ὑμῖν χάρις ἐστί;» (Κυρ. Β´ Λουκ.)

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β´ ΛΟΥΚΑ(30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ)

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ
«Ποία ὑμῖν χάρις ἐστί;»Λουκᾶ ϛ´ 31-36

Τοῦ περιοδ. «ΖΩΗ»,
ἀρ. τ. 4260, Σεπτέμβριος 2012

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.       Πόσο εὔκολα ἀκολουθοῦμε τὸ μέτριο, αὐτὸ ποὺ δὲν μᾶς κοστίζει, ποὺ μᾶς ἐξυπηρετεῖ! Εὔκολο εἶναι νὰ ἀγαπᾶμε ἐκείνους ποὺ μᾶς ἀγαποῦν. Νὰ αἰσθανώμασθε ὅμως μίσος γιὰ τὸν πρῶτο ποὺ θὰ μᾶς βλάψη. Εὔκολο εἶναι νὰ εὐεργετοῦμε ἐκείνους ποὺ μᾶς εὐεργετοῦν. Ἀλλὰ καμιὰ σκέψη νὰ εὐεργετήσουμε κάποιον ποὺ δὲν περιμένουμε νὰ πάρουμε τίποτα. Εὔκολο εἶναι νὰ δανείζουμε ἐκεῖνον ποὺ ξέρουμε ὅτι θὰ μᾶς ἐπιστρέψει τὰ δανεικά, δὲν δίνουμε ὅμως τίποτα στὸν φτωχό.

 Α) Συνηθισμένη νοοτροπία

.       Πολλὲς καὶ καθημερινὲς αὐτὲς οἱ περιπτώσεις: Εἶναι εὔκολο νὰ εἴμεθα μέσα στὸ σπίτι καλοί, πράοι, εἰρηνικοί, ὅταν οἱ γύρω μας εἶναι εἰρηνικοί, πράοι, εὐγενικοί. Μόλις ὅμως μᾶς πειράξουν στὸ παραμικρό, τότε ἀναστατωνόμαστε, χάνουμε τὴ γαλήνη μας. Φθάνουμε νὰ ποῦμε λόγια ἄπρεπα, σκληρά.
.       Εὔκολο νὰ εἴμασθε δίκαιοι στὸν συνάδελφο ποὺ μᾶς συμπεριφέρεται μὲ δικαιοσύνη, μὲ καλοσύνη. Μόλις ὅμως συναντήσουμε τὸν δύστροπο, τὸν ἄδικο, γινόμασθε ἐμεῖς περισσότερο ἄδικοι καὶ δύστροποι.
.       Ἀγαπᾶμε, γιὰ νὰ ἀγαπηθοῦμε. Βοηθᾶμε, γιὰ νὰ βοηθηθοῦμε. Δανείζουμε, γιὰ νὰ πάρουμε περισσότερα. Δείχνουμε καλωσύνη, ἀγάπη, μὲ τὸ ἀζημίωτο.Εἴμασθε καλοὶ μὲ τοὺς καλούς. Ἔτσι συχνά, τὴν συμπεριφορά μας τὴν ὑπαγορεύει τὸ περιβάλλον, οἱ συνθῆκες τὶς ὁποῖες ζοῦμε. Ὄχι ἡ ἐσωτερική μας διάθεση, ὁ πνευματικός μας κόσμος. Ὁ πειρασμὸς τῆς εὐκολίας μᾶς ὑποδουλώνει.

 Β) Ὁ Χριστιανὸς διαφορετικός!

.       Πόσο ὅμως παρεξηγοῦμε τὸν Χριστιανισμό, ὅταν τὸν νομίζουμε θρησκεία τῆς ἥσσονος προσπαθείας! Αὐτὸ μᾶς τονίζει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὅταν μᾶς λέη: «Εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. Καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοὺς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα».
.       Ποιά χάρη, ποιά ἀμοιβὴ μπορεῖ νὰ ἑλκύση ἡ μικρή, ἡ μηδαμινὴ προσπάθεια ἢ ἡ ἔλλειψη κάθε προσπαθείας; Ποιά χάρη νὰ ἑλκύση ἡ ἀρετὴ ποὺ ἀμείβεται πάντα στὸν κόσμο αὐτό; Καὶ τί διαφέρουμε ἐμεῖς ποὺ δεχθήκαμε τὸ θεῖο φῶς τοῦ Εὐαγγελίου, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δὲν γνώρισαν τὴν ἀλήθεια καὶ γι’ αὐτὸ δείχνουν καλωσύνη ὅταν πρόκειται νὰ ἀμειφθοῦν;

 Γ) Πρὸς τὴν τελειότητα

.       Ὁ Κύριος δὲν ἔγινε ἄνθρωπος καὶ θυσιάσθηκε στὸν Σταυρὸ γιὰ νὰ μᾶς δώση κάτι τὸ μέτριο, ἀλλὰ τὸ τέλειο. Γι’ αὐτὸ καὶ μᾶς τὸ τονίζει: «Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου…»
.       Τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μας εἶναι σάλπισμα θεῖο, οὐράνιο, ποὺ μᾶς δείχνουν τὸν δρόμο πρὸς τὴν τελειότητα. Μᾶς ζητάει νὰ δείχνουμε ἀγάπη καὶ πρὸς τοὺς ἐχθρούς μας. Νὰ ἀγαθοποιοῦμε καὶ νὰ δανείζουμε χωρὶς νὰ περιμένουμε ἀμοιβή.
.       Ἡ ἐφαρμογὴ βέβαια αὐτῆς τῆς θείας ἐντολῆς εἶναι δύσκολη. Ἀπαιτεῖ ἀνθρώπους μὲ ἰσχυρὴ θέληση, γιὰ νὰ προχωρήσουν στὸν δρόμο τῆς ἀρετῆς, ἀληθινοὺς Χριστιανούς. Ὅταν ὅμως λείπη ἡ πνευματικὴ καλλιέργεια, ὁ σύνδεσμός μας μὲ τὸν Θεό, τότε ἀδυνατοῦμε νὰ πράξουμε ὅ,τι μᾶς ζητάει ὁ Κύριος. Αὐτὸς ποὺ καὶ στὸ σημεῖο αὐτό, εἶναι τὸ ἄριστο, τὸ μοναδικὸ παράδειγμα. Ὅπως τονίζεται στὸ Εὐαγγέλιο: «αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς, βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους», χαρίζει σὲ ὅλους ἁπλόχερα τὰ δῶρα Του, χωρὶς νὰ περιμένη ἀνταπόκριση. Παρακινούμενος μόνο ἀπὸ τὸ πέλαγος τῆς ἀγάπης Του.
.       Θὰ μπορέσουμε κι ἐμεῖς νὰ πλησιάσουμε αὐτὴ τὴν θεία ἀγάπη; Θὰ μπορέσουμε κι ἐμεῖς ν’ ἀνεβοῦμε πάνω ἀπὸ τὸ μέτριο καὶ νὰ πραγματοποιήσουμε τὸ τέλειο; Γιὰ μιὰ τέτοια πορεία ζωῆς χρειάζεται σύνδεσμος στενὸς μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ ἀγώνας σκληρός. Μιὰ δύσκολη κορυφὴ μᾶς δείχνει σήμερα ὁ Κύριος, ποὺ ἀνεβαίνει κανεὶς μὲ μόχθο καὶ κόπο πολύ. Ὅμως ὅποιος τὴν φθάσει γίνεται «πόλις ἐπάνω ὄρους κειμένη». Φῶς Θεοῦ στὸν σύγχρονο κόσμο.