ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΝ Κυριακή 6 Μαρτίου (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ) πρωί Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Νεκταρίου Πατρῶν. 6:00 μ.μ. Κατανυκτικός Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν. Δευτέρα 7 Μαρτίου 6:00 μ.μ. Μέγα Ἀπόδειπνον εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Χριστιανικῆς Ἑστίας Πατρῶν. Τετάρτη 9 Μαρτίου πρωί Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία εἰς τόν πανηγυρίζοντα Ἱερόν Ναόν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Ἄνω Καστριτσίου. Παρασκευή 11 Μαρτίου 6:00 μ.μ. Α’ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίων Θεοδώρων Δεμενίκων. Σάββατο 11 Μαρτίου πρωί Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίων Θεοδώρων Ξηροχωρίου. 11:30 π.μ. Ἐπιμνημόσυνος δέησις εἰς τό Α’ Κοιμητήριον Πατρῶν, ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ ἀοιδίμου Εὐεργέτου τῶν Πατρῶν, Θεοδώρου Τριάντη καί πάντων τῶν ἐν τῷ Κοιμητηρίῳ ἀναπαυομένων. 7:00 μ.μ. Εἰς Ἐκδήλωσιν τοῦ ἐν Πάτραις Παραρτήματος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων, εἰς Διακίδειον Σχολήν Λαοῦ Πατρῶν. Κυριακή 13 Μαρτίου (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ) πρωί ·     Θ. Λειτουργία ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῆς Ὀρθοδοξίας, εἰς τόν Ἱ. Μητροπολιτικόν  Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν. ·     Λιτάνευσις τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων. 6:00 μ.μ. Κατανυκτικός Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν  Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν. Δευτέρα 14 Μαρτίου 6.00 μ.μ. Ἑσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Δημητρίου Σταροχωρίου Τετάρτη 16 Μαρτίου Εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον διά θέματα Ἐκκλησιαστικά (Συνεδριάσεις Ἐπιτροπῶν). Πέμπτη 17 Μαρτίου πρωί Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀλεξίου (Μετόχιον Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Λαύρας). Παρασκευή 18 Μαρτίου 7:00 μ.μ. Β’ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Τιμίου Σταυροῦ Κάτω Ἀχαΐας. Σάββατο 19 Μαρτίου πρωί Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Νεκταρίου Πατρῶν. 5:00 μ.μ. Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Συλλόγου Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς Πατρῶν «ὁ Πρωτόκλητος» Κυριακή 20 Μαρτίου (ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ) πρωί Ο Σεβασμιώτατος θα βρίσκεται εἰς το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως. 6:00 μ.μ. Κατανυκτικός Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Παντανάσσης Πατρῶν. Τετάρτη 23 Μαρτίου, 6:00 μ.μ. Ἑσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Παντελεήμονος Προαστείου. Πέμπτη 24 Μαρτίου  6:00 μ.μ. Πανηγυρικός Ἑσπερινός εἰς τόν πανηγυρίζοντα Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν . Παρασκευή 25 Μαρτίου ·     Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν. ·     Δοξολογία ἐπί τῇ Ἐθνικῇ Ἑορτῇ. 7:00 μ.μ. Γ’ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίων Πάντων Περιβόλας. Σάββατο 26 Μαρτίου 6:00 μ.μ. Ἐκδήλωσις διά τήν  25ην Μαρτίου, εἰς τό Συνεδριακόν Κέντρον τοῦ Τ.Ε.Ι. Πατρῶν. (Ὁμιλητής ὁ Σεβασμιώτατος, μέ θέμα: «Ἡ ἀλήθεια γιά τό 1821»). Κυριακή 27 Μαρτίου (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ) Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν  Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν. 6:00 μ.μ. Κατανυκτικός Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Νικολάου Πατρῶν. Δευτέρα 28 Μαρτίου 6:00 μ.μ. Ἑσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Βασιλείου Ρίου. Τετάρτη 30 Μαρτίου 6:00μ.μ. Ἑσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ζωοδόχου Πηγῆς Περιβόλας. Παρασκευή 1 Ἀπριλίου 6:00 μ.μ. Δ’ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ἁγίων Πάντων Ὠλενοῦ Τριταίας. Σάββατο 2 Απριλίου Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ζωοδόχου Πηγῆς Θέας. Κυριακή 3 Ἀπριλίου (ΚΥΡΙΑΚΗ Δ’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ) Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίων Ἀποστόλων Μπεγουλακίου. 6:00 μ.μ. Κατανυκτικός Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίας Σοφίας Πατρῶν. Δευτέρα 4 Ἀπριλίου 6:00 μ.μ. Ἑσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Βασιλείου Γλαύκου. Τετάρτη 6 Ἀπριλίου 7:00 μ.μ. Ἀκολουθία Μ. Κανόνος εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίας Τριάδος Ζαρουχλεΐκων. Παρασκευή 8 Ἀπριλίου 7:00 μ.μ. ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ, εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν. Σάββατο 9 Ἀπριλίου Ὁμιλία εἰς Διακίδειον Σχολήν Λαοῦ Πατρῶν, μέ θέμα: «Ἡ Πολυώνυμος Κόρη». Κυριακή 10 Ἀπριλίου (ΚΥΡΙΑΚΗ Ε’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ) 7:30 π.μ. Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν  Παντανάσσης Πατρῶν. (Μνήμη Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ε΄). 6:00 μ.μ. Κατανυκτικός Ἑσπερινός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίας Τριάδος Πατρῶν. Τρίτη 12 Ἀπριλίου 4:00 μ.μ. Ἐξομολόγησις Μαθητῶν Τριαντείου Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς. Κυριακή τῶν Βαΐων Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Παντοκράτορος Πατρῶν. 7:00 μ.μ. Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν. Μεγάλη Δευτέρα 7:00 μ.μ. Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Χαραλάμπους εἰς Κρύα Ἰτεῶν. Μεγάλη Τρίτη (πρωί) Ἐπίσκεψις Μητροπολίτου εἰς τά Ἱδρύματα τῆς πόλεώς μας. 7:00 μ.μ. Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν. Μεγάλη Τετάρτη 3:00 μ.μ. Ἱερόν Εύχέλαιον εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Παναγίας Γηροκομητίσσης Πατρῶν. 7:00 μ.μ. Ἀκολουθία τοῦ Νιπτῆρος εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Τιμίου Σταυροῦ Κάτω Ἀχαΐας. Μεγάλη Πέμπτη πρωί Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίας Βαρβάρας Πατρῶν. 6:30 μ.μ. Ἀκολουθία τῶν Παθῶν εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν. Μεγάλη Παρασκευή 8:00 π.μ. Ἀκολουθία τῶν Ὡρῶν καί τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἀποκαθηλώσεως εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν. 7:00 μ.μ. Ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν. Μέγα Σάββατο πρωί Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν. 9:00 μ.μ. Ὑποδοχή τοῦ Ἁγίου Φωτός εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, Ἐπισκοπείου Πατρῶν. 11:00 μ.μ. Τελετή τῆς Ἀναστάσεως καί ἐν συνεχείᾳ ἡ Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία, εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν. Κυριακή τοῦ Πάσχα πρωί Ἐπίσκεψις Μητροπολίτου εἰς τάς Στρατιωτικάς Μονάδας τῆς περιοχῆς καί εἰς Ἱδρύματα τῆς πόλεώς μας. 6.00μ.μ. Ἑσπερινός τῆς Ἀγάπης εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν.

Πρόγραμμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου για την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα 2011 στην Ιθάκη

Πρόγραμμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου για την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα 2011 στην Ιθάκη....................................................................................................................................................................................

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ
311 00 ΛΕΥΚΑΣ
ΤΗΛ.: 2645022415 – ΦΑΞ: 2645025354

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΙΘΑΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Πρωί: Όρθρος - Θ. Λειτουργία Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου (Ι. Ν. Παναγίας Βλαχέρνας Βαθέος) - 07:30 Π.Μ
Εσπέρας: Ακολουθία του Νυμφίου (Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Περαχωρίου) – 07:00 Μ.Μ
Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Εσπέρας: Ακολουθία του Νυμφίου (Ι.Ν. Γενεσίου Θεοτόκου Καλυβίων Σταυρού) – 07:00 Μ.Μ

Μ. ΤΡΙΤΗ 19  ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Εσπέρας: Ακολουθία του Νυμφίου (Ι.Ν. Ταξιαρχών Βαθέος) – 07:00 Μ.Μ

Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ  20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Πρωί: Ακολουθία του Ευχελαίου (Ι. Ν. Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σταυρού) – 11:30 Π.Μ
Εσπέρας: Ὀρθρος Μ. Πέμπτης (Ι.Ν. Ευαγγελισμού Θεοτόκου Ράχης Κιονίου) – 07:00 Μ.Μ

Μ. ΠΕΜΠΤΗ  21  ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Εσπέρας: Ακολουθία των Παθών (Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βαθέος) – 18:30 Μ.Μ

Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Πρωί: Αποκαθήλωση (Ι.Ν. Εισοδίων Θεοτόκου  Βαθέως (Μητροπολιτικός) – 07:30-10:00 Π.Μ
Εσπέρας: Ο Επιτάφιος Θρήνος  (Ι.Ν. Εισοδίων Θεοτόκου  Βαθέως (Μητροπολιτικός) – 19:00 Π.Μ
Έξοδος Επιταφίου  (Ι.Ν. Εισοδίων Θεοτόκου  Βαθέως (Μητροπολιτικός) - 09:30 Μ.Μ

Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ  23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Πρωί: Εσπερινός μετά της Θ. Λειτουργίας Ἁγ. Βασιλείου (Ἱ.Ν. Ταξιαρχών Πλατρειθιά) – 07:30 Μ.Μ
Νύκτα: Ακολουθία της Αναστάσεως (Ι.Ν. Εισοδίων Θεοτόκου  Βαθέος (Μητροπολιτικός) – 11:00 Μ.Μ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ  24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ – Θ. Λειτουργία Αγ. Ιω. Χρυσοστόμου (Ι.Ν. Εισοδίων Θεοτόκου  Βαθέος (Μητροπολιτικός) – 00:00 Π.Μ.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Το Σάββατο του Λαζάρου κατέχει ξεχωριστή θέση στο λειτουργικό ημερολόγιο. Δεν ανήκει στις σαράντα ημέρες της μετάνοιας της Μ. Τεσσαρακοστής ούτε και στις οδυνηρές ημέρες της Μ. Εβδομάδας, αυτές που αρχίζουν από τη Μ. Δευτέρα και τελειώνουν τη Μ. Παρασκευή. Μαζί με την Κυριακή των Βαΐων συνθέτουν ένα σύντομο χαρούμενο πρελούδιο των γεμάτων πόνο ημερών που ακολουθούν. Δύο σημαντικά περιστατικά συνδέονται με τη Βηθανία: εκεί ανέστησε τον Λάζαρο και από εκεί ξεκίνησε ο Ιησούς την πορεία και άνοδο Του προς τα Ιεροσόλυμα. Η ανάσταση του Λαζάρου είναι ένα γεγονός που, όπως θα δούμε, έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία. Συνδέεται μυστηριωδώς με την Ανάσταση του Κυρίου μας και παίζει, ως προς αυτή, το ρόλο μιας έμπρακτης προφητείας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Λάζαρος μας παρουσιάζεται στο κατώφλι της Μ. Εβδομάδας αναστημένος, ως προάγγελος της νίκης του Χριστού επί του θανάτου, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, παραμονές των Θεοφανείων, προανήγγειλε τον Επιφανέντα Χριστό. Πέρα όμως από τον πρωταρχικό αυτό χαρακτήρα της, η ανάσταση του Λαζάρου έχει και κάποιες δευτερεύουσες πτυχές τις οποίες είναι χρήσιμο να εξετάσουμε: Η ανάσταση του Λαζάρου αναγγέλλει την ανάσταση των νεκρών η οποία έρχεται ως συνέπεια της Αναστάσεως του Κυρίου: « Λάζαρον τεθνεώτα τετραήμερον ανέστησας εξ Άδου, Χριστέ, προ του σου θανάτου διασείσας του θανάτου το κράτος και δι’ ενός προσφιλούς την πάντων ανθρώπων προμηνύων εκ φθοράς ελευθερίαν». Το Σάββατο του Λαζάρου είναι, κατά κάποιο τρόπο, η εορτή όλων των νεκρών. Μας δίνει την ευκαιρία να επιβεβαιώσουμε και να συγκεκριμενοποιήσουμε την πίστη μας στην Ανάσταση. Ο Κύριός μας, τονώνοντας το ηθικό της Μάρθας, μας δίνει σχετικά με τους κεκοιμημένους μας μια πολύτιμη διδασκαλία. Είπε στη Μάρθα: « Αναστήσεται ο αδελφός σου». Η Μάρθα απάντησε: « Γνωρίζω ότι ο αδελφός μου θα αναστηθεί κατά τη γενική ανάσταση της εσχάτης ημέρας». Και ο Ιησούς ανταπάντησε: « Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή». Η πίστη της Μάρθας ήταν ανεπαρκής σε δύο σημεία. Προέβαλε στο μέλλον, και μόνο στο μέλλον, την ανάσταση του αδελφού της και, δεύτερον, δεν αντιλαμβανόταν αυτή την ανάσταση παρά μόνο σε σχέση με ένα γενικό νόμο. Ο Ιησούς όμως της δείχνει ότι η ανάσταση είναι ένα γεγονός ήδη παρόν, επειδή Αυτός δεν προξενεί απλώς, αλλά είναι η ανάσταση και η ζωή. Οι κεκοιμημένοι μας ζουν διά και εν Χριστώ. Η ζωή τους συνδέεται με την προσωπική παρουσία του Χριστού και εκδηλώνεται εν αυτή. Εάν θελήσουμε να ενωθούμε πνευματικά με ένα κεκοιμημένο αδελφό μας που αγαπούσαμε πολύ, δεν θα προσπαθήσουμε να τον ζωντανέψουμε στη φαντασία μας, αλλά θα έρθουμε σε επικοινωνία με τον Ιησού και εν Αυτώ θα τον βρούμε. Η ανάσταση του Λαζάρου είναι μια θαυμάσια επεξήγηση του χριστολογικού δόγματος. Μας δείχνει πώς, στο πρόσωπο του Ιησού, η θεία και η ανθρώπινη φύση ενώνονται χωρίς να συγχέονται: «Ανάστασις και ζωή των ανθρώπων υπάρχων, Χριστέ, εν τω μνήματι Λαζάρου επέστης, πιστούμενος ημίν τας δύο ουσίας σου». Αφενός, στον Ιησού ο άνθρωπος μπορεί να λυγίσει μπροστά στη συγκίνηση και να θλιβεί για την απώλεια ενός φίλου: « Εδάκρυσεν ο Ιησούς. Έλεγον δε οι Ιουδαίοι, ίδε πως εφίλει αυτόν». Αφετέρου, ο Θεός, εν Χριστώ, μπορεί να διατάξει τον θάνατο ως έχων εξουσία: « Φωνή μεγάλη εκραύγασε· Λάζαρε, δεύρο έξω. Και εξήλθεν ο τεθνηκώς…». Τέλος, η ανάσταση του Λαζάρου παρακινεί τον αμαρτωλό να ελπίζει ότι, ακόμη και αν είναι πνευματικά νεκρός, μπορεί να ξαναζήσει: « Καμέ, φιλάνθρωπε, νεκρόν τοις πάθεσιν, ως συμπαθής εξανάστησον, δέομαι». Είναι κάποιες φορές που μια τέτοια πνευματική ανάσταση φαίνεται εξίσου αδύνατη όπως και η ανάσταση του Λαζάρου: « Κύριε, ήδη όζει, τεταρταίος γαρ εστί». Όλα όμως είναι δυνατά για τον Ιησού, από το να μεταστρέψει τον πιο σκληρόκαρδο αμαρτωλό μέχρι να αναστήσει ένα νεκρό: « Λέγει ο Ιησούς, άρατε τον λίθον…». Να λιοπόν τι θα μάθουμε, αν πάμε το Σάββατο αυτό στη Βηθανία, στον τάφο του Λαζάρου. Εμείς όμως δεν θέλουμε να συναντήσουμε τον Λάζαρο. Θέλουμε να συναντήσουμε στη Βηθανία τον Ιησού και να ξενινήσουμε μαζί Του τη φετινή Μ. Εβδομάδα. Μας προσκαλεί ο ίδιος και μας περιμένει. Η Μάρθα ήρθε κρυφά να πει στην αδελφή της: « Ο διδάσκαλος πάρεστι και φωνεί σοι». Και η Μαρία « ως ήκουσεν, εγείρεται ταχύ και έρχεται προς Αυτόν». Ο Κύριος με καλεί. Θέλει κατά τις ημέρες του Πάθους Του να μην τον εγκαταλείψω. Θέλει, αυτές ακριβώς τις μέρες να αποκαλυφθεί σε μένα – που μπορεί ήδη να «όζω» – με ένα τρόπο καινούριο και υπέροχο. Κύριε, έρχομαι. ( Lev Gillet,(ενός Μοναχού της Ανατολικής Εκκλησίας) Πασχαλινή κατάνυξη, Εκδ. ΑΚΡΙΤΑΣ ( Φεβρουάριος 2009) σ. 51- 55).

π.Αλέξανδρος Σμέμαν, Η Ανάσταση του Αγίου Λαζάρου

πηγή: Μητρόπολη Κωνσταντίας - Αμμοχώστου

Η Ανάσταση του Αγίου Λαζάρου

Του π.Αλεξάνδρου Σμέμαν

Το προοίμιο του Σταυρού.

«Την ψυχωφελή, πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν, και την Αγίαν Εβδομάδα τον πάθους σον, αιτούμεν κατιδείν Φιλάνθρωπε …». Με αυτά τα λόγια του στιχηρού στον εσπερινό της Παρασκευής, πριν την Κυριακή των Βαΐων, τελειώνει η Μεγάλη Σαρακοστή. Μπαίνουμε πια στην «Αγία Εβδομάδα», στην περίοδο του εορτασμού των παθών του Χριστού, του Θανάτου και της Αναστάσεως Του. Περίοδος που αρχίζει από το Σάββατο του Λαζάρου .

Τα γεγονότα της διπλής γιορτής, η ανάσταση του Λαζάρου και η είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, αναφέρονται στα λειτουργικά κείμενα σαν «προοίμιο του Σταυρού»...Έτσι, για να καταλάβουμε καλύτερα αυτά τα γεγονότα, θα πρέπει να τα δούμε μέσα στα πλαίσια της Μεγάλης Εβδομάδας.

Το κοινό απολυτίκιο των δύο αυτών ημερών: «την κοινήν ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος, εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός…» μας βεβαιώνει, με κατηγορηματικό τρόπο, για την αλήθεια της κοινής ανάστασης. Είναι πολύ σημαντικό ότι μια από τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, η θριαμβευτική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, γίνεται ο οδηγός στην πορεία μας μέσα στο σκοτάδι του Σταυρού. Έτσι το φως και η χαρά λάμπουν όχι μόνο στο τέλος της Μεγάλης Εβδομάδας αλλά και στην αρχή της. Το φως και η χαρά φωτίζουν αυτό το σκοτάδι και αποκαλύπτουν το βαθύ και τελικό νόημα του.

Όλοι όσοι είναι εξοικειωμένοι με την Ορθόδοξη λατρεία γνωρίζουν τον ιδιότυπο, σχεδόν παράδοξο, χαρακτήρα των ακολουθιών του Σαββάτου του Λαζάρου. Είναι, θα λέγαμε, Κυριακή και όχι Σάββατο, δηλαδή έχουμε μέσα στο Σάββατο αναστάσιμη ακολουθία. Ξέρουμε ότι το Σάββατο είναι βασικά αφιερωμένο στους τεθνεώτες και η Θεία Λειτουργία γίνεται στη μνήμη τους. Όμως το Σάββατο του Λαζάρου είναι διαφορετικό. Η χαρά που διαποτίζει τις ακολουθίες αυτής της ημέρας τονίζει ένα κεντρικό θέμα: την επερχόμενη νίκη του Χριστού κατά του Άδη.

Άδης είναι ο βιβλικός όρος που χρησιμοποιείται για να ορίσει το θάνατο με την παγκόσμια δύναμη του, που με τα αδιαπέραστα σκότη και τη φθορά καταπίνει κάθε ζωή και δηλητηριάζει ολόκληρο το σύμπαν. Αλλά τώρα, με την ανάσταση του Λαζάρου, ο «θάνατος αρχίζει να τρέμει». Ακριβώς από δω αρχίζει η αποφασιστική μονομαχία ανάμεσα στη Ζωή και το Θάνατο και μας προσφέρει το κλειδί για μια πλήρη κατανόηση του λειτουργικού μυστηρίου του Πάσχα.

Στην πρώτη Εκκλησία, το Σάββατο του Λαζάρου ονομαζόταν «αναγγελία του Πάσχα». Πραγματικά αυτό το Σάββατο αναγγέλει, προμηνύει, το υπέροχο φως και τη γαλήνη του επομένου Σαββάτου, του Αγίου και Μεγάλου Σαββάτου, που είναι ημέρα του Ζωηφόρου Τάφου.

Το πρώτο μας βήμα ας είναι η προσπάθεια να καταλάβουμε το εξής: ο Λάζαρος, ο φίλος του Ιησού Χριστού, είναι η προσωποποίηση όλου του ανθρωπίνου γένους και φυσικά κάθε ανθρώπου ξεχωριστά . Η Βηθανία, η πατρίδα του Λαζάρου, είναι το σύμβολο όλου του κόσμου, είναι η πατρίδα του καθενός. Ο καθένας από μας δημιουργήθηκε να είναι φίλος του Θεού και κλήθηκε σ’ αυτή τη θεϊκή Φιλία που είναι η γνώση του Θεού, η κοινωνία μαζί Του, η συμμετοχή στη ζωή Του. «Εν αύτω ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων» (Ιω. 1, 4). Και όμως αυτός ο φίλος (ο άνθρωπος), τον οποίο τόσο αγαπάει ο Θεός και τον οποίο μόνο από αγάπη δημιούργησε , δηλαδή τον έφερε στη ζωή, τώρα καταστρέφεται, εκμηδενίζεται από μια δύναμη που δεν τη δημιούργησε ο Θεός: το θάνατο . Ο Θεός συναντάει μέσα στον κόσμο, που Αυτός δημιούργησε, μια δύναμη που καταστρέφει το έργο Του και εκμηδενίζει το σχέδιο Του. Έτσι ο κόσμος δεν είναι πια παρά θρήνος και πόνος, δάκρυα και θάνατος.

Πως είναι δυνατόν αυτό; Πως συνέβηκε κάτι τέτοιο; Αυτά είναι ερωτήματα που διαφαίνονται στη λεπτομερή διήγηση που κάνει ο Ιωάννης στο Ευαγγέλιο του για τον Ιησού Χριστό όταν έφτασε στον τάφο του φίλου Του Λαζάρου. «Που τεθείκατε αυτόν; λέγουσι αυτώ · Κύριε έρχου και ίδε. Εδάκρυσεν ο Ιησούς». (Ιω. 11, 35). Γιατί, αλήθεια, ο Κύριος δακρύζει βλέποντας το νεκρό Λάζαρο αφού γνωρίζει ότι σε λίγα λεπτά ο ίδιος θα του δώσει ζωή; Μερικοί Βυζαντινοί υμνογράφοι βρίσκονται σε αμηχανία σχετικά με το αληθινό νόημα αυτών των δακρύων. Μιλάνε για δάκρυα που χύνει η ανθρώπινη φύση του Χριστού, ενώ η δύναμη της ανάστασης ανήκει στη θεϊκή Του φύση. Η Ορθόδοξη όμως Εκκλησία μας διδάσκει ότι όλες οι πράξεις του Χριστού ήταν «Θεανδρικές», δηλαδή θεϊκές και ανθρώπινες ταυτόχρονα. Οι πράξεις Του είναι πράξεις ενός και του αυτού Θεού-Ανθρώπου, του σαρκωμένου Υιού του θεού. Αυτός, λοιπόν, που δακρύζει δεν είναι μόνο Άνθρωπος αλλά και Θεός, και Αυτός που καλεί το Λάζαρο να βγει από τον τάφο δεν είναι μόνο Θεός αλλά και Άνθρωπος ταυτόχρονα. Επομένως αυτά τα δάκρυα είναι θεία δάκρυα. Ο Ιησούς κλαίει γιατί βλέπει το θρίαμβο του θανάτου και της καταστροφής στον κόσμο το δημιουργημένο από τον Θεό.
«Κύριε, ήδη όζει…», λέει η Μάρθα και μαζί της oι παρεστώτες Ιουδαίοι, προσπαθώντας να εμποδίσουν τον Ιησού να πλησιάσει το νεκρό. Αυτή η φοβερή προειδοποίηση αφορά ολόκληρο τον κόσμο, όλη τη ζωή. Ο Θεός είναι η ζωή και η πηγή της ζωής. Αυτός κάλεσε τον άνθρωπο να ζήσει μέσα στη θεία πραγματικότητα της ζωής και εκείνος τώρα «όζει» (μυρίζει άσχημα). Ο κόσμος δημιουργήθηκε να αντανακλά και να φανερώνει τη δόξα του Θεού και εκείνος «όζει»…

Στον τάφο του Λαζάρου ο Θεός συναντά το Θάνατο, την πραγματικότητα που είναι αντι-ζωή, που είναι διάλυση και απόγνωση. Ο Θεός συναντά τον εχθρό Του, ο οποίος του απέσπασε τον κόσμο Του και έγινε ο ίδιος «άρχων του κόσμου τούτου». Και όλοι εμείς που ακολουθούμε τον Ιησού Χριστό καθώς πλησιάζει στον τάφο του Λαζάρου, μπαίνουμε μαζί Του στη «δική Του ώρα» («ιδού ήγγικεν η ώρα…») · στην ώρα για την όποια πολύ συχνά είχε μιλήσει και την είχε παρουσιάσει σαν το αποκορύφωμα, το πλήρωμα ολοκλήρου του έργου Του.

Ο Σταυρός, η αναγκαιότητα του και το παγκόσμιο νόημα του αποκαλύπτονται με την πολύ σύντομη φράση του Ευαγγελίου: «και εδάκρυσεν ο Ιησούς…». Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δάκρυσε : αγαπούσε το φίλο Του Λάζαρο και γι’ αυτό είχε τη δύναμη να τον φέρει πίσω στη ζωή. Η δύναμη της Ανάστασης δεν είναι απλά μια θεϊκή «δύναμη αυτή καθ’ εαυτή», αλλά είναι δύναμη αγάπης, ή μάλλον η αγάπη είναι δύναμη.

Ο Θεός είναι Αγάπη και η Αγάπη είναι Ζωή. Η Αγάπη δημιουργεί Ζωή… Η Αγάπη, λοιπόν, είναι εκείνη που κλαίει μπροστά στον τάφο και η Αγάπη είναι εκείνη που επαναφέρει τη ζωή. Αυτό είναι το νόημα των θεϊκών δακρύων του Ιησού. Μέσα απ’ αυτά η αγάπη ενεργοποιείται και πάλι – αναδημιουργεί, απολυτρώνει, αποκαθιστά τη σκοτεινή ζωή του ανθρώπου: «Λάζαρε, δεύρο έξω!..» Προσταγή απολύτρωσης. Κάλεσμα στο φως. Ακριβώς γι’ αυτό το Σάββατο του Λαζάρου είναι το προοίμιο και του Σταυρού, σαν τη μέγιστη θυσία της αγάπης, και της Ανάστασης, σαν τον τελικό θρίαμβο της αγάπης.
π. Αλεξάνδρου Σμέμαν, Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, Σύντομη λειτουργική εξήγηση των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδας. Εκδ. Ακρίτας 1990