Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Τετάρτη, Μαρτίου 23, 2022

τα άλαλα και υα μπάλαλα

 

Πολλοί «διαρρηγνύουν τα ιμάτιά» τους, γιατί το κοπάδια του λαού ακολουθούν αδιάκοπα τους πολιτικούς απατεώνες «ως πρόβατα επί σφαγήν». Και είναι αλήθεια ότι, δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος του λαού, παραδόξως, ακολουθεί τους πολιτικούς απατεώνες. Ωσάν να είναι ποτισμένοι με κάποιο ισχυρό ναρκωτικό.

Κι όμως, αν ζούσε στις μέρες μας ο Πατροκοσμάς, θα μας έλεγε ότι για το κατάντημα αυτό δεν φταίει  ο λαός, αλλά τα ηλεκτρονικά (τηλεόραση, κινητά, ίντερνετ, SINGULAR LOGIC)  και έμψυχα (πολιτικοί, δικαστές, γιατροί, δημοσιογράφοι, κληρικοί) «άλαλα και  μπάλαλα». Τα οποία διαπαιδαγωγούν το λαό, με την προπαγάνδα και την τρομοκρατία στη διαστροφή και τη διαφθορά και τον οδηγούν στην βιολογική, πνευματική και ηθική αυτοκτονία. Ώστε νά τρέχει πίσω απ’ τους φαυλεπίφαυλους  πολιτικούς  που διαιωνίζουν το φαυλεπίφαυλο καθεστώς τους.

Και για όσους δεν έχουν τυχόν κάποια πνευματική επικοινωνία με τον Άγιο Κοσμά ή δεν έχουν καταλάβει τα σχετικά με τα «άλαλα και μπάλαλα», θα επιχειρήσουμε τώρα εδώ μια ακροθιγή χαρτογράφησή τους:

Πρώτα- πρώτα θα μιλήσουμε για την τηλεόραση. Απ’ την οποία ακούμε, εκτός απ’ τους απατεώνες πολιτικούς, και τους απατεώνες δημοσιογράφους. Οι οποίοι αναλαμβάνουν να μας δείχνουν ανάποδα την ντόπια και παγκόσμια πραγματικότητα. Και με κάθε τρόπο να μας παραπλανούν και τρομοκρατούν.

Και, για να έχει περισσότερη πειθώ ο λόγος τους, χρησιμοποιούν και τους τηλε-«ειδικούς» Μέγκελε. Που αναλαμβάνουν να μας πείσουν, όπως οι διάφοροι στρεψοοδίκες δικηγόροι, ότι η σωτηρία μας και η ελευθερία μας εξαρτώνται, για παράδειγμα, απ’ τα δηλητηριώδη εμβόλια. Τα οποία αμέσως ή προϊόντος του χρόνου θα μας εξασφαλίσουν κάποιες οδυνηρές παρενέργειες ή και την «ευλογία» του θανάτου. Και βέβαια τις νέες γενιές θα τις μεταβάλουν σε τηλεπαρακολουθούμενα και τηλεκατευθυνόμενα ζόμπι, ώστε να τους εεπιβάλλουν την απόλυτη υποταγή.

Και, επειδή τις τηλεοράσεις δεν μπορούμε να τις κουβαλάμε στην πλάτη, οπουδήποτε κι αν βρισκόμαστε, φρόντισαν να μας εξοπλίσουν και με τα «κινητά». Με τα οποία, ως γνωστόν, είναι εφοδιασμένα, ακόμη και τα βυζασταρούδια. Για να διδάσκονται έτσι απίθανα πράγματα, που μόνο παιδεραστές, θα μπορούσαν, άλλοτε, να διδάσκουν. Διδαχές οι οποίες προσφέρονται κάποτε και από υψηλά ιστάμενα, πλην  χαμηλού ήθους, πρόσωπα. Διαπαιδαγώγηση, που ο Πατροκοσμάς, πoy ίδρυσε κάπου 250 σχολεία, θα εξεφάνιζε.

Έπειτα είναι το διαβόητο ίντερνετ. Που θα μπορούσε να παίξει πρωτεύοντα ρόλο στη σωστη διαπαιδαγώγηση του λαού, αλλά φρόντισαν να τα ναρκοθετήσουν. Σάμπως με τον τρόπο τους να μας λένε: Βλέπετε πόσο σας φροντίζουμε. Σας εφοδιάζουμε με τόσο πολύτιμα πράγματα για τη ζωή και τη διασκέδασή σας. Θα πρέπει να μας αναγνωρίζετε το δικαίωμα, να καθορίζουμε εμείς τον τρόπο της ζωής σας. Που σημαίνει ότι, προτού σας ζομποποιήσουμε εσωτερικά, πρέπει να σας ζομποποιήσουμε εξωτερικά.

Και πρώτα-πρώτα να σας διδάξουμε την «πολιτκή ορθότητα». Πολύ περισσότερο μάλιστα, αφού εσείς είστε κακομαθημένοι και διεφθαρμένοι, με όσα σας δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες. Και βέβαια πολύ περισσότερο μ’ αυτά που σας δίδαξε ο αγράμματος Ναζωραίος. Και στη συνέχεια οι Απόστολοι και οι, λεγόμενοι, Πατέρες.

 Τέτοιες αναχρονιστικές ιδέες είναι αδιανόητες σ’ έναν προηγμένο κόσμο  τηλεπαρακολουθούμενων και τηλεκατυθυνόμενων ζόμπι. Κι έτσι, χωρίς πολλά λόγια, ο, τι αντίκειται στη δκή τους αντίχριστη «πολιτική ορθότητα» το απαγορεύουν αυστηρά. Και αποκλείουν ως μιάσματα όσους δεν συμμορφώνονται με τα κελεύσματά τους. Όπως συνέβαινε παλιότερα με τους αριστερούς και τώρα με τους ανεμβολίαστους.

Δεν φαίνεται όμως ότι η αέναη ανακύκλωση των πολιτικών απατεώνων οφείλεται μόνο στα προαναφερθέντα «άλαλα και μπάλαλα». Πρωτεύοντα ρόλο φαίνεται να παίζει το καλπονοθευτικό καρκίνωμα  της SINGULAR LOGIC.  H οποία λειτουργεί για την πατρίδα μας και το λαό μας ως δολοφονική καρμανιόλα.

Θα εκλεγόταν- θυμάμαι- ο αρχηγός του ΠΣΟΚ.  Και προηγείτο ο Ε. Βενιζέλος με μεγάλη διαφορά. Κι όμως  οι αφεντάδες αποφάσισαν να βγει ο  ευπειθέστερος στα κελεύσματά τους ΓΑΠ. Στις εκλογές αρχηγού της ΝΔ προηγείτο ο Μεϊμαράκης με βάση τα αποτελέσματα κάποιου άλλου μηχανήματος. «Έγινε λάθος» είπαν τότε οι αρχιμάγειροι της καλπονοθείας. Και με την διβόητη SINGULAR LOGIC έβγαλαν τον πολυχρονεμένο μας Κούλη.…

Θα θυμάστε εξάλλου το αναποδογύρισμα του δημοψηφίσματος (2015), απ’ τον Τσίπρα. Για την οποία εθνική ατιμία κάποιοι του ΣΥΡΙΖΑ διαχώρισαν τη θέση τους. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου (2015) ο Αλέξης και οι συνωμότες του επανεξελέγησαν πανηγυρικά. Ενώ οι διαφωνήσαντες  πετάχτηκαν διαπαντός στον σκουπιδοτενεκέ  της πολιτικής. Ένεκα, προφανώς, της SINGULAR LOGIC! Όπερ φαίνεται να συνέβη και με τηγ Χρυσή Αυγή.

Τ’ αφεντικά της SINGULAR LOGIC φροντίζουν πάντοτε η πλειοψηφία των βουλευτών ν’ ανήκει  στα κόμματα των ανέντιμων και ασήμαντων. Επιλέγουν τον πρωθυπουργό. Ο πρωθυπουργός επιλέγει βουλευτές, υπουργούς, καθορίζει την δικαστική ηγεσία, ΠτΔ και διαμορφώνει το Σύνταγμα, κατά το δοκουν, ώστε να μπορεί να κάνει «ο, τι του καπνίσει». Κι έτσι ο λαός, όχι μόνο να μη μπορεί ποτέ «να δει άσπρη μέρα», αλλά να βγαίνει από πάνω και φταίχτης για τα τρισάθλια εκλογικά αποτελέσματα.

Λυπάμαι ειλικρινά κάποιους έντιμους πολιτικούς, που ονειρεύονται βουλευτικούς και πρωθυπουργικούς θώκους. Και δεν έχουν καταλάβει ότι εφόσον τα εκλογικά αποτελέσματα θα τα βγάζουν οι διαβολάνθρωποι της καλπονοθευτικής  SINGULAR LOGIC, αυτοί θα μένουν με τα όνειρα και ο λαός εσαεί σταυρωμένος!

Και θα επαληθεύεται εσαεί η σχετική με το δημοψήφισμα -για το Σύνταγμα της Δικτατορίας- θυμόσοφη μαντινάδα του γελοιογράφου Βασίλη Χριστοδούλου: «Ποτέ δεν εματάγινε  τέτοιο  κουτί ρημάδι ΟΧΙ να ρίχνεις το πρωί να βγαίνει ΝΑΙ το βράδυ»!

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

Μην ξεγελαστείς και νομίσεις ότι τελείωσε....


 Κάπως έτσι δείχνει..ο κόσμος όμως πάντα βρίσκονταν σε πνευματική σήψη..η προβολή του θρησκευτικού ιδεώδους εδώ δεν βοηθάει πνευματικά, καθώς χρησιμοποιούνταν πάντα από την κεντρική εξουσία..

Δευτέρα, Μαρτίου 21, 2022

Φοβεραὶ κακοδοξίαι τοῦ Σεβ. Θυατείρων

  

Τὸν Πανηγυρικὸν τὴν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὸ Φανάρι ἐξεφώνησεν ὁ Σεβ. Θυατείρων κ. Νικήτας. Δυσ­τυχῶς, ἐκτὸς ὅτι ἠναλώθη εἰς τὸ νὰ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον, πρᾶγμα ἀνοίκειον, ἐπέπεσεν εἰς σοβαρὰ θεολογικὰ σφάλματα. Ἡ μὴ ἐγκατάλειψις τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸν Κύριον εἶναι ἡ ἐπιδημία τοῦ Παρακλήτου, ὄχι ὅτι «ἔθεσε τοὺς Πατριάρχας ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Πρωτοκλήτου». 

Ἄλλωστε ὁ Χριστὸς ἔδωσε τὴν Ἱερωσύνην καὶ ὄχι βαθμοὺς διοικητικούς. Οὔτε βεβαίως μόνον οἱ Πατριάρχαι Κων/λεως ἔσωσαν τοὺς πιστούς, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται ἡ παπίζουσα ἄποψις ὅτι οἱ Πατριάρχαι εἶναι συνεχισταὶ ἑνὸς Ἀποστόλου καὶ ὄχι διάδοχοι καὶ τῶν 12, ὡς ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι. Σημειωτέον ὅτι ὁ Ἀπ. Ἀνδρέας δὲν μετέβη ποτέ εἰς τὸ Βυζάντιον ἢ τὴν Πόλιν. Ἡ ἀπόδοσις εἰς τὸν Κων/λεως τῆς ἡγεσίας τῆς Ἐκκλησίας τυγχάνει ἐπίσης παπικὴ διδασκαλία. Οὔτε βεβαίως ἡ διαφύλαξις τῆς Ἀληθείας εἶναι προνόμιον ἑνὸς Ἐπισκόπου οὔτε μόνον ὁ Κων/λεως παρέλαβεν αὐτὴν τὴν Ἀλήθειαν, ὡς παρομοίως ἰσχυρίζεται ὁ Πάπας. Ἂν μάλιστα ἡ «ἀποκατάστασις τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς» ἐναπόκειται εἰς τὸν Πατριάρχην Κων/λεως, τότε εὑρίσκεται πλέον εἰς τὸν χῶρον τοῦ χιλιασμοῦ… Παραθέτομεν σχετικὰ ἀποσπάσματα τῆς ὁμιλίας:

«Ἐν τῇ Σοφίᾳ καὶ Ἀγάπῃ Του, ὁ Θεὸς οὐδόλως ἐγκατέλιπεν τὴν Ἐκκλησίαν Του καὶ τὴν Ἀνθρωπότητα ἄνευ ἐλπίδος – ἔθεσε δὲ τοὺς Πατριάρχας ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Πρωτοκλήτου καὶ ἐφώτισε σοφοὺς καὶ ἁγίους ἀνθρώπους ἴνα οὗτοι σώζουσιν τοὺς Πιστοὺς ἐκ τῶν καταληστευόντων αὐτούς, ὡς ἀκούομεν εἰς τοὺς Κριτάς τῶν Ἰουδαϊκῶν Γραφῶν «καὶ ἤγειρε κριτάς, καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ὁ Κύριος ἐκ χειρὸς τῶν προνομευόντων αὐτούς. καὶ γε τῶν κριτῶν οὐχ ὑπήκουσαν» (Κρ. 2,16). Ὡς ὑπεσχέθη εἰς τοὺς Μαθητάς, ὅτι οὐδαμῶς θέλει ἐγκαταλείψη αὐτοὺς ὀρφανούς, οὕτως ὁ Παράκλητος ἐπιδαψίλευσεν τὴν Θείαν Αὐτοῦ Χάριν ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καὶ τοῦ Ποιμνίου «σῶσαι θέλων τὸν κόσμον ὁ τῶν ὅλων κοσμήτωρ, πρὸς τοῦ­τον αὐτεπάγγελτος ἦλθε» ὡς ἔγραψεν ὁ Ρωμανὸς ὁ Μελωδός. Ἐπικαθώρισεν ἐν ταυτῷ τὸν ἡγετικὸν ρόλον τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ὡς πατέρα καὶ ποιμένα, ὁδηγῶν τὴν Ἐκκλησία εἰς τὴν εὐθεῖαν ὁδόν… Ἅπαξ ἔτι, ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἡ Πρώτη τῶν Ἐκκλησιῶν καθίσταται ἐκείνη ἥτις θὰ ἀναλάβη τὸν ρόλον, ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔπραξεν, ἵνα διαφυλάξη τὴν ἐμπεπιστευμένην εἰς Αὐτὴν Ἀλήθειαν… Ἐσεῖς, ἡ Ὑμετέρα Θειοτάτη Παν­αγιότης, εὐκλεῶς ἀπεδύθητε τὸν ἀγώνα τὸν καλὸν ὑπὲρ τῆς διαφυλάξεως τῆς δημιουργίας, τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς».

Ορθόδοξος Τύπος

πηγή

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

 

«Σε πιστό που είχε επισκεφτεί τον όσιο Γέροντα Πορφύριο ο όσιος είπε: “Είδα καθαρά την ψυχή σου τώρα. Έχεις ψυχολογικές δυσκολίες που σε καθηλώνουν συχνά, αλλά έρχεται η χάρις του Χριστού και σε ελευθερώνει”. Ο άνθρωπος έμεινε έκπληκτος. Έλεγε έπειτα σε γνωστό του ότι κανείς δεν θα μπορούσε να περιγράψει τόσο εύστοχα την όψη αυτή της ψυχής του, όσο ο Γέροντας» (Οσίου Πορφυρίου, Ανθολόγιο συμβουλών, έκδ. Μεταμόρφωσις του Σωτήρος).

Οι ψυχολογικές δυσκολίες για τις οποίες κάνει λόγο ο όσιος Πορφύριος στον συγκεκριμένο πιστό που τον επισκέφτηκε, συνιστούν πια μία συνηθισμένη κατάσταση στην εποχή μας. Όχι λίγοι ή έστω πολλοί, αλλά πολυάριθμοι και ίσως όλοι οι ζώντες σήμερα παρουσιάζουμε περιστασιακά ή συχνότερα ψυχολογικά προβλήματα, δυσκολίες, εμπλοκές, τόσο που ο άλλος σπουδαίος μεγάλος Γέροντας όσιος Παΐσιος έλεγε ότι σήμερα οι άνθρωποι πάσχουν από αυτά τα τρία: τον καρκίνο, τα διαζύγια, τις ψυχικές παθήσεις. Από την άποψη αυτή ο λόγος του διορατικού μεγάλου Πορφυρίου έχει ξεχωριστή βαρύτητα, γιατί έβλεπε εν πνεύματι την κατάσταση της ψυχής των ανθρώπων.

Τι επισημαίνει ο άγιος στον ταλαίπωρο πιστό; Ότι οι ψυχολογικές του δυσκολίες τον καθηλώνουν συχνά, τον κάνουν δηλαδή να μην μπορεί να λειτουργήσει ελεύθερα, να μην μπορεί να αναπνεύσει ψυχικά και να χαρεί τη ζωή του, συνεπώς τον οδηγούν σε μία κατάσταση μελαγχολίας και σκότους. Και τι είναι εκείνο που δημιουργεί τις δυσκολίες αυτές; Ασφαλώς ο όλος περίγυρος της ζωής που ζούμε σ’ έναν κόσμο πεσμένο στην αμαρτία – αρνητικά τα περισσότερα στοιχεία από όσα γίνονται και πράττονται παγκοσμίως αλλά και στην πατρίδα μας -, ο βαθμός από την άλλη της ευαισθησίας του χαρακτήρα μας – ένας ευαίσθητος άνθρωπος βιώνει πολύ πιο έντονα τις αρνητικές καταστάσεις -, αλλά επίσης αυτό που λέει και ο άγιος σε άλλο σημείο στον συγκεκριμένο άνθρωπο: η επήρεια του Πονηρού διαβόλου. Ο όσιος Πορφύριος έβλεπε ό,τι οι πολλοί δεν βλέπουμε, αλλά αισθανόμαστε και πρέπει να το πιστεύουμε: την παρουσία του Πονηρού που χαρά του έχει την ταλαιπωρία του κάθε ανθρώπου. Όπως το αποκαλύπτει και ο απόστολος Πέτρος: «ο αντίδικός μας διάβολος γυρίζει τον κόσμο σαν λιοντάρι που ωρύεται ζητώντας ποιον να καταπιεί»! Με τα συγκεκριμένα λόγια του οσίου: «Όταν σου κάνει κλοιό ο σατανάς και σε πιέζει, μη μένεις ακίνητος, όπως μερικοί που μελαγχολούν και σκέπτονται επί ώρες, σαν να τους απασχολούν πολύ σοβαρά προβλήματα, ενώ δεν συμβαίνει τίποτε απ’ αυτά˙ απλώς τους έχει καθηλώσει ο σατανάς».

Είναι πολύ παρήγορος ο λόγος του αγίου. Έχοντας καθαρή την εικόνα της ψυχής πολλών ανθρώπων, όπως του συγκεκριμένου επισκέπτη του, επισημαίνει ότι τις περισσότερες φορές τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τελικώς δεν είναι προβλήματα, δεν υφίστανται. Ή κι αν υφίστανται είναι πολύ μικρότερα από ό,τι νομίζουμε. Οι λογισμοί μας είναι εκείνοι που «φουσκώνουν» τη θεωρούμενη πραγματικότητά μας, κάνοντάς μας να βλέπουμε ως βουνό εκείνο που είναι ένα… πετραδάκι! Κι αιτία γι’ αυτό είναι ακριβώς η παρουσία του Πονηρού. Πάνω στους λογισμούς μας «δουλεύει» ο διάβολος, εκείνος μας τοξεύει με την πλάνη της φαντασίας μας, οπότε δεν έχουμε θέα της αλήθειας αλλά του «έργου» που μας παίζει με μαεστρία. Είναι πολύ καλό εδώ να θυμηθούμε για μία ακόμη φορά με ό,τι συνέβη και με την αγία Μαρίνα, ευρισκόμενη μέσα στη φυλακή. Ο πονηρός θέλοντας να την φοβίσει και να την ταράξει, διότι ο φόβος είναι το κλίμα το δικό του, της παρουσίασε ενώπιόν της έναν μεγάλο δράκο. Και τι έκανε η αγία, η οποία σε πρώτη φάση όντως φοβήθηκε και πανικοβλήθηκε; Άρχισε την προσευχή, την καρδιακή και την έμπονη. Κι ο Χριστός την άκουσε αμέσως: το «θηρίο» το είδε στις πραγματικές του διαστάσεις, ως ένα μικρό μαύρο σκυλί, το οποίο το άρπαξε η αγία και μ’ ένα κτύπημα το διέλυσε.

Ποια η ολοκληρωμένη πρόταση επ’ αυτού λοιπόν του αγίου Πορφυρίου; Ο άνθρωπος την ώρα του πειρασμού από τον Πονηρό να μη μένει «ακίνητος». Να αντιδρά. Και πάλι με τα δικά του λόγια: «Να έχεις ετοιμότητα αντιδράσεως, να αντιστέκεσαι, να αποκρούεις την πολιορκία του σατανά, όπως ένας άνθρωπος που τον πιάνουν κάποιοι κακοποιοί και τον καθηλώνουν και τότε εκείνος κάνει μια απότομη κίνηση και τινάζοντας τα χέρια του, τους πετά από δω κι από κει, ξεφεύγει το σφίξιμό τους και στρέφεται προς άλλη κατεύθυνση, προς τον Χριστό, που τον ελευθερώνει». Να λοιπόν η λύση στα ψυχολογικά προβλήματα σ’ έναν μεγάλο βαθμό – γιατί υπάρχουν κι εκείνα που χρήζουν τον άλλο τρόπο δωρεάς του Θεού, την καταφυγή δηλαδή και στη βοήθεια των ιατρών: η με ζέουσα ορμή της ψυχής κινητοποίησή μας, δηλαδή η στροφή μας προς τον Χριστό, η επίκληση του αγίου ονόματός Του, η προσήλωσή μας προς την άγια μορφή Του. Στην πραγματικότητα η λύση που προτείνει ο άγιος είναι η μόνιμη λύση που μας δίδαξε ο ίδιος ο Θεός μας και φέρνει τη θεραπεία στα περισσότερα αρρωστήματα της ψυχής: να γαντζωθούμε πάνω στην κάθε λέξη των αγίων Του εντολών. Και μόνο η στροφή μας αυτή φανερώνει την καλή μας διάθεση, η οποία συγκινεί τον Θεό μας και μας δίνει την απευλευθερωτική χάρη Του. «Όποιος τηρεί τις εντολές του Θεού μένει μέσα στον Θεό και Εκείνος μέσα σ’ αυτόν». «Δείξτε ότι με αγαπάτε με την τήρηση των εντολών μου και εγώ θα σας φανερωθώ». Και ασφαλώς όπου υπάρχει η χάρη του Θεού εκεί δεν υπάρχει χώρος για την παρουσία του Πονηρού – καίγεται και εξαφανίζεται αμέσως

ΝΙΚΑΣ ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΝΙΚΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

 

ΔΕΥΤΕΡΑ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

«Πίστει ὡς Δαυίδ καί ἡμεῖς, τῆ ταπεινοφροσύνῃ καθοπλισθέντες ὡς ἄλλον Γολιάθ, τόν ὑπερήφανον νοῦν καταβεβληκότες, συνδιακόψωμεν καί μυριάδας παθῶν» (ωδή α΄ Τριωδίου).

(Όπως ο Δαυίδ με την πίστη νίκησε τον Γολιάθ, έτσι κι εμείς εξοπλισμένοι με την ταπεινοφροσύνη, αφού υποτάξουμε τον υπερήφανο νου μας σαν άλλο Γολιάθ, ας περικόψουμε διαμιάς και μυριάδες άλλες από τα πάθη μας).

Η ιστορία του Δαυίδ είναι γνωστή σε όλους: νεαρό παλληκάρι αυτός, αλλά με μεγάλη πίστη στον Θεό, νίκησε τον κατά πολύ ρωμαλεότερό του Γολιάθ – δείγμα ότι η ψυχική δύναμη που δίνει η πίστη στον Θεό οδηγεί σε νίκες που η λογική δεν διανοείται να αποδεχτεί! Το ίδιο όμως συμβαίνει και με κάθε πιστό, σημειώνει ο εκκλησιαστικός ποιητής Θεόδωρος. Άλλος Γολιάθ για κάθε εποχή και για κάθε άνθρωπο είναι η υπερηφάνεια του ίδιου μας του νου, δηλαδή ο μεγαλύτερος εχθρός από τον οποίο κινδυνεύουμε είναι ο ίδιος μας ο εαυτός με τα πάθη και τις αμαρτίες του. Διότι η υπερηφάνεια πράγματι θεωρείται η ρίζα της κάθε αμαρτίας, με την έννοια ότι αποκαλύπτει την πηγή κάθε κακού, τον εωσφορικό εγωισμό. Τι ήταν εκείνο που κατά τη Γραφή έριξε και τον πρώτο αρχάγγελο από την ουράνια θέση του και τον έκανε σατανά, διάβολο, Πονηρό; Η υπερηφάνεια. Όπως ο Ίδιος ο Κύριος έχει αποκαλύψει: «Έβλεπα τον σατανά να πέφτει από τον ουρανό σαν την αστραπή». Οπότε, η κάθε υπερήφανη σκέψη, είτε ως αντιληπτή κενοδοξία και φιλοδοξία και υπερεκτίμηση του εαυτού μας είτε ως υφέρπουσα και «μυστική» στην αίσθησή μας τάση και κατάσταση, συνιστά εκτροπή και ακολουθία των δαιμόνων, που φέρνει με μαθηματική ακρίβεια το «γκρεμοτσάκισμα» πνευματικά του ανθρώπου. Γι’ αυτό και αφενός θεωρείται ότι πίσω από κάθε «φούσκωμα» εγωιστικό του ανθρώπου ενεργεί ύπουλα ο Πονηρός, αφετέρου δεν υπάρχει άνθρωπος της πίστεως, Απόστολος, Πατέρας της Εκκλησίας, κάθε άγιος, που να μην έχει επισημάνει τον δαιμονισμό κυριολεκτικά της υπερηφάνειας και να μην τη θεωρεί ως τη χειρότερη δυνατή κατάσταση που μπορεί να περιπέσει ο άνθρωπος. Έχεις όλες τις αρετές, σημειώνουν, αλλά υπάρχει και μία έστω και κρυφή δόση υπερηφανείας για την ύπαρξή τους; Δεν έχεις τίποτε. Μάλλον έχεις πάρει τη «δόση» του θανάτου σου!

Η θεραπεία της καταστάσεως αυτής είναι μονόδρομος, που απαιτεί όμως τον διαρκή αγώνα του ανθρώπου μέχρι την τελευταία του πνοή – μέχρι να εκπνεύσουμε κινδυνεύουμε από το δηλητήριο αυτό! Κι αυτόν τον δρόμο υποδεικνύει ο υμνογράφος. Η ταπεινοφροσύνη είναι το φάρμακο, μάλλον είναι το υπερ-όπλο με το οποίο μπορεί ο πιστός να καταβάλει τον νέο Γολιάθ, τον κακό εγωιστή εαυτό του. Για να φτάσει πού; Στην αγκαλιά του Θεού! Να ζει ως αληθινός χριστιανός ενδεδυμένος Εκείνον που είναι η πηγή της ταπεινώσεως. «Μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμι και ταπεινός τη καρδία». Μαζί με τον Χριστό ως μέλη Χριστού μπορούμε να αντιπαρατασσόμαστε προς τον κάκιστο εαυτό μας, με την έννοια ότι και γνωρίζουμε αλλά και μπορούμε να στρεφόμαστε προς τα εκεί που είναι και λειτουργεί η χάρη του Θεού. «Ταπεινοίς ο Θεός δίδωσι χάριν».

Ο χριστιανός κάνει έτσι έναν «έξυπνο» πόλεμο: πολεμά αφήνοντας στα νώτα του κάθε υπερήφανο λογισμό – τον θέτει στην υπακοή του Χριστού, λέει ο απόστολος Παύλος -, γιατί πορεύεται «αφορών εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν Ιησούν». Η πορεία του με άλλα λόγια είναι να προσγειωθεί στην πραγματικότητα του γνησίου εαυτού του, εκεί που είναι ο Χριστός και όλη η Βασιλεία του Θεού, εγκαταλείποντας την ψευδαίσθηση και την απάτη της αμαρτωλής υπερηφάνειας. Κι αυτό σημαίνει, κατά τον Κύριο, ένα «βύθισμα» μέσα στην καρδιά μας. Διότι «η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστι». Υψοποιό από την άποψη αυτή δεν χαρακτηρίζουν την ταπεινοφροσύνη οι άγιοί μας; Διότι έτσι την όρισε πάλι ο ίδιος ο Θεός μας. «Ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται». Αλλά είναι μία ύψωση που πατάει σε στέρεο έδαφος: τις πτέρυγες του Πνεύματος του Θεού, και όχι στη «φαντασία» του νου που εξαπατάται από τον Πονηρό – η μεγαλύτερη απατεώνισσα είναι η αμαρτία, διδάσκει η Γραφή.

Και βεβαίως ο άγιος υμνογράφος επισημαίνει και το γνωστό σε κάθε χριστιανό: την ώρα που αγωνίζεσαι για την ταπείνωση πάνω στα χνάρια του Χριστού, την ώρα που περικόπτεις δηλαδή κάθε υπερηφάνεια, εκείνη την ώρα διαμιάς περικόπτεις και όλα τα γεννήματά της, όλες τις «θυγατέρες» της. Και η υπερηφάνεια έχει πλήθος απογόνων, «μυριάδες παθών», για παράδειγμα: τον θυμό και την οργή, την υπερβολική λύπη, τη διάθεση επιβολής επί των άλλων, τη φιλαρχία, την απιστία, την απόγνωση! Το φίδι για να το σκοτώσεις λοιπόν το κτυπάς στο κεφάλι! Αμέσως πεθαίνει. Ό,τι συμβαίνει με τον μεγάλο αυτόν εχθρό!Πηγή

Το Καθαρτήριο της Ουκρανίας

 Ο Μακιαβέλι είχε πει κάποτε ότι «μπορείς να αρχίσεις έναν πόλεμο όποτε εσύ το θελήσεις, αλλά ποτέ, μα ποτέ, ένας πόλεμος δεν τελειώνει όταν εσύ το θες». Ενδεχομένως και… «όπως εσύ το θες».

Ο Δάντης να δείτε τι είπε 200 χρόνια πριν από τον συμπατριώτη του και την έναρξη της Αναγεννησιακής περιόδου. Με τον σενιόρε Αλιγκέρι μάθαμε το «Purgatorium», το Καθαρτήριο δηλαδή στα ελληνικά, τον προθάλαμο για το πέρασμα της ψυχής είτε στον Παράδεισο είτε στην Κόλαση.

Και κάπως έτσι το είδαμε κι εμείς το οραματάκι μας πριν από μερικά βράδια, κινούμενοι κάπου μεταξύ μαξιλαριού και παρενεργειών ενός πολύ δυνατού κρασιού (είμαστε φαν του συγχωρεμένου του Ουίλιαμ Χαρτ και των «Ανεξέλεγκτων καταστάσεων» όπου πρωταγωνιστούσε, τι να κάνουμε…).

Δεν χρειαστήκαμε ασανσέρ για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Κάτι μεταξύ διακτίνισης από το αστρόπλοιο Εντερπράιζ και τη γέφυρα του ουράνιου τόξου του Ασγκαρντ χρησιμοποιήσαμε, διανύοντας τη διαδρομή πιο γρήγορα κι από την ταχύτητα του φωτός (παρεπιπτόντως σαν σήμερα το 1916 ο Αλμπερτ Αϊνστάιν δημοσίευσε τη Θεωρία της Σχετικότητας…).

Τι συναντήσαμε εκεί που φτάσαμε; Σε ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας μπροστά από μια μεγάλη χρυσή πόρτα την οποία φύλαγε ο Απόστολος Πέτρος, αλλά κι από ένα βαθύ χάσμα που έβγαζε φωτιές και μύριζε θειάφι, στέκονταν 5 φιγούρες.

Η πρώτη ήρθε αμέσως προς το μέρος μας και δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε την ερώτηση: «Ποιος είσαι;». «Ο Βλαδίμηρος που βαπτίστηκα στα νερά του Δνείπερου και γκρέμισα το άγαλμα του αρχαίου θεού Περούν. Μου είπαν ότι γι΄ αυτόν το λόγο θα πάω στο Φως».

Πριν προλάβει να ολοκληρώσει τα λεγόμενά του, να σου και η δεύτερη φιγούρα δίπλα μας. «Ποιος είσαι;», ρωτήσαμε. «Ο Μπογκντάν Χμελνίτσκι του λαού των Κοζάκων. Υπέγραψα την ενσωμάτωση της Ουκρανίας στο βασίλειο της Ρωσίας».

«Μην ξαναπείτε τη λέξη βασίλειο εδώ πέρα!», πετάχθηκε με μίσος ο τρίτος άνδρας. Ενας κατάχλωμος, μουμιοειδής ανθρωπάκος που δεν περνούσε το 1.65μ. ύψος. «Είμαι ο Λένιν και στα χρόνια μου πέθαναν 5.000.000 Ουκρανοί λόγω των επιτάξεων που διέταξα».

«Και λίγοι ήταν! Στα δικά μου χρόνια 6.000.000 Ουκρανοί λιμοκτόνησαν», πετάχθηκε ο τέταρτος της συντροφιάς (μόνον έτσι δεν τη λες βέβαια…).

Αυτόν τον καταλάβαμε αμέσως. Ηταν ένας από τους πιο στυγνούς δικτάτορες της ανθρώπινης Ιστορίας. «Κόμπα με λένε οι φίλοι μου, Ιωσήφ Στάλιν όσοι με επαινούν και με φοβούνται», ανέφερε η δόλια ψυχή που γύρισε προς τον Κλειδοκράτορα του Παραδείσου και κόμπασε ότι παραμένει αμετανόητη για όλα όσα έκανε στα 75 χρόνια που βάδισε στον γαλάζιο πλανήτη.

Και η τελευταία ψυχή; Ποια να ήταν άραγε; Φρίκη μας έπιασε με αυτό που αντικρύσαμε. Ενα παραμορφωμένο κορμί κι ένα πρόσωπο με δυσδιάκριτα χαρακτηριστικά. «Ποιος είσαι;», τολμήσαμε να ρωτήσουμε. Οι άλλες τέσσερις ψυχές απομακρύνθηκαν με φόβο. «Δεν είμαι ένας. Είμαστε εκατομμύρια. Μας πολτοποίησε ο Αψινθος, το αόρατο φονικό νέφος που διέλυσε τα σωθικά μας».

Ηταν τόσο μεγάλος ο φόβος που μας έπιασε που ξυπνήσαμε μουσκίδια στον ιδρώτα. Γιατί το «Αψινθος», στη γλώσσα των Σλάβων της Ανατολικής Ευρώπης μεταφράζεται με μια λέξη: «Τσερνόμπιλ». Ναι, ο πυρηνικός αντιδραστήρας που στις 26 Απριλίου 1986 μόλυνε την ουκρανική επικράτεια (κι ένας Θεός ξέρει και πόσες επικράτειες ακόμη…) με ραδιενέργεια.

Τι ευτυχία αλήθεια που όλα αυτά ήταν ένα κακό όνειρο. Και τι ανακούφιση! Δυστυχώς, όμως, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για όλα αυτά που βιώνουμε από την ημέρα που ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία…

πηγή

Κυριακή, Μαρτίου 20, 2022

Οι επτά σωματικές πράξεις της Μετάνοιας!

 


Οι επτά σωματικές πράξεις της Μετάνοιας! Πως θα επέλθει η μετάνοια στον άνθρωπο; «Το πόσο απαραίτητη είναι αυτή η πράξη το απέδειξε ο Κύριος μας, όταν ανέλαβε με την παρουσία του την ανάπλασή μας…». Διαβάστε παρακάτω την πρακτική των πατέρων όπως μας την περιγράφει ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός.

Στην πρακτική των Πατέρων, που αναλύουμε αναφέρονται επτά σωματικές πράξεις στις οποίες στηρίζονται οι τρόποι και τα έργα της μετάνοιας.

Ως πρώτη πράξη στη μετάνοια οι Πατέρες τοποθετούν την ησυχία.

Είναι η απερίσπαστη διαγωγή. Η απομάκρυνση από τα αίτια, που δημιουργούν τις αφορμές της πτώσης και της ήττας, ειδικά σε όσους είναι ασθενείς χαρακτήρες, αλλά και από αυτόν τον «ὡς λέοντα περιπατοῡντα καί ζητοῡντα νά μάς καταπιή» (Πέτρ. ε’ 8). 

Με την ησυχία απέχει ο αγωνιστής από τη μάταιη και άσκοπη μέριμνα και του επιτρέπεται αν θέλει να στρέψει τη σκέψη και ασχολία του προς το Θεό, απ’ όπου φωτιζόμενος από τη θεία Χάρη ανακαλύπτει τον εαυτό του, που είναι απαραίτητο καθήκον.

Δεύτερη πράξη θεωρείται η νηστεία.

Με αυτήν καταβάλλεται και δεσμεύεται ένας από τους γίγαντες της διαστροφής -η γαστριμαργία- ο ακαταγώνιστος σύμμαχος της φύσης και του διαβόλου. Με αυτήν αιχμαλωτίζει ο τελευταίος τα πλείστα των θυμάτων του.

Το πόσο απαραίτητη είναι αυτή η πράξη το απέδειξε ο Κύριος μας, όταν ανέλαβε με την παρουσία του την ανάπλασή μας, μετά το θείο βάπτισμα στον Ιορδάνη. Ποιος τώρα μπορεί να αμφισβητήσει το βάθρο αυτό της μετανοίας, της ανάπλασης, της ανάστασης, της σωτηρίας;

Εάν ο αναμάρτητος και απαθής νηστεύει – και μάλιστα παρατεταμένα – ποιος θα προφασιστεί αδυναμία ή άρνηση; Αφήνω και την άσκηση της δίψας που οι έμπειροι της εγκρατείας προβάλλουν ως άριστο άθλημα κατά των παράλογων ορέξεων.

Την αγρυπνία, ως τρίτη πράξη, συνιστούν οι Πατέρες.

Είναι το αποτελεσματικότερο μέσο φωτισμού του νου και γεννήτρια της προσευχής. Ο κόρος της υπνηλίας υποβιβάζει άμεσα τη διαύγεια του νου. Μειώνεται η διανοητική ικανότητα της λογικής φύσης να συγκρίνει, διακρίνει, επιλέξει και εφαρμόσει όσα η νόμιμη άσκηση απαιτεί.

Η αγρυπνία, ως μέσο της φίλης των Πατέρων μας φιλοπονίας, πάντοτε προηγείτο στους ασκητικούς αγώνες. Και είναι γνωστή η υπερβολική άσκηση των Πατέρων στην αγρυπνία. Επέμεναν στα πολλαπλά οφέλη αυτής της αρετής, επειδή συντελούσε άριστα στη διανοητική εργασία από την οποία εξαρτώνται όλα εφ’ όσον «νοῡς ορᾶ καί νοῦς ακούει» και εκλέγει και εκτελεί.

Τέταρτη και πέμπτη πράξη τοποθετούν οι Πατέρες την προσευχή και την ψαλμωδία.

Πράγματι διαιρούσαν την εργασία της προσευχής σε δύο τρόπους, που επικρατούν στην τόσο σημαντική αυτή παναρετή. Στο όνομα της προσευχής χάραξαν την έννοια της εσωστρέφειας και ειδικά της «κατά μόνας» προς το Θεό συνομιλίας.

Εκεί ο καθένας επιρρίπτει τον εαυτό του μπροστά στη θεία ευσπλαχνία και αγαθότητα και με επίμονη εξομολόγηση, δέηση, ικεσία, παράκληση ή και ευχαριστία αναφέρει τον πόνο και τον πόθο του προς «τόν δυνάμενον σῴζειν» Χριστό, το Θεό μας.

Η ψαλμωδία χρησιμοποιείται στις ομαδικές συναθροίσεις των πιστών.

Με την υμνολογία επιτελείται εορταστικότερα η κοινή προσευχή και αυτό είναι περισσότερο αποδεκτό και εφαρμόσιμο από το λαό.

Έκτη πράξη θεωρούν οι Πατέρες την ανάγνωση και μελέτη λόγων και παραγγελμάτων που μας κατευθύνουν στην εν Χριστώ πνευματική μας ζωή.

Ο λόγος του Κυρίου μας «ὁ ἔχων τάς ἐντολάς μου» αυτό σημαίνει: Να μάθει και να κατανοήσει τις εντολές μου το θέλημά μου και μετά να γίνει τηρητής (τηρών αυτάς). Και αυτός «ἐστιν ό ἀγαπῶν με».

Στο Μωσαϊκό νόμο απαιτητικότερα διέταζε ο Θεός τη μελέτη του θελήματός του και την ενασχόληση με αυτό για να μη παραλείπεται, ως καθήκον, η ακριβής τήρηση και εφαρμογή του.

«Ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καί νυκτός» (Ψαλμ α’ 2). Μια από τις σπουδαιότερες φροντίδες αυτού που θέλει να απαλλαγεί από τη λύσσα του «ὠρυομένου ὡς λέοντος» εναντίον μας, κατά τον Παύλο, είναι το να «μή ἀγνοώμεν τά νοήματα αὐτοῦ» (πρβλ Β’ Πετρ. α’ 21). 

Επειδή οι φίλοι και δούλοι του Θεού «οὐκ ἰδίῳ θελήματι ἀλλά Πνεύματι Ἁγίῳ φερόμενοι ἐλάλησαν καί ἔγραψαν» (πρβλ Β’ Πετρ. α’ 21), είναι πλέον καθήκον η μελέτη και έρευνα των λόγων και των συγγραφών τους προς πλήρη διαφώτιση και μάθηση του αόρατου πολέμου που ασίγαστα διεξάγουμε.

Έβδομη πράξη θεωρούν οι Πατέρες την επερώτηση των εμπείρων για κάθε λόγο και πράξη.

Με αυτόν τον τρόπο επισφραγίζεται το ταπεινό φρόνημα. Απουσιάζει ή αυταρέσκεια και η απειρία. «Τοῖς ταπεινοῖς» δίνει ο Κύριος το φωτισμό και τη Χάρη του. Το τέλος όλης αυτής της προσπάθειας και ετοιμασίας είναι η υπομονή, ώστε «μήτε θαρρεῖν, μήτε ἀπογιγνώσκειν» απ’ όσα συνήθως συμβαίνουν είτε χαροποιά είτε επίπονα. – Η μετάνοια


Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός
το μεταφέρουμε από εδώ

Όταν η Εκκλησία «μετράει» τα λόγια της!

 

Όσες φορές έβαλε... πλάτη σε κυβερνήσεις, σχεδόν πάντα βγήκε ζημιωμένη. Φαινόμενο που ισχύει σε όλες τις ορθόδοξες χώρες

Όσες φορές η Εκκλησία πήγε να… βάλει πλάτη στην εκάστοτε κυβέρνηση ή κατά τα φαινόμενα «τα βρήκε» με τους κυβερνώντες -ή τους αντιπολιτευομένους που έγιναν κυβέρνηση στη συνέχεια- σχεδόν πάντα κατέληξε ζημιωμένη.

Φαινόμενο που δεν ισχύει μόνο στην Ελλάδα, μα σε όλες τις ορθόδοξες χώρες. Η διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδας ανέκαθεν φλέρταρε με τις κυβερνήσεις. Πότε της βγήκε σε καλό; Σχεδόν ποτέ. Γιατί και οι πολιτικοί δικαίως μέχρι να γίνουν κυβέρνηση υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια στην Εκκλησία προς άγρα ψήφων. Κι όταν παίρνουν το σκήπτρο της εξουσίας, στρίβουν διά του αρραβώνος. Να αγαπιόμαστε με λίγα λόγια, αλλά μη ζητάτε και προίκα, άγιοι πατέρες. Οπου προίκα είναι η αξιοποίηση εκκλησιαστικής περιουσίας, οι οργανικές θέσεις κληρικών, ένα γενικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Από αυτά που ακούμε τόσες δεκαετίες και τίποτα δεν γίνεται.

Να θυμίσω μόνο ότι η Εκκλησία απαλλάχθηκε της φορολόγησης στα παγκάρια επί κυβέρνησης Σημίτη. Φίλο της Εκκλησίας τον Σημίτη -και συγγενής του να είσαι- δεν μπορείς να τον πεις. Τον ίδιο Σημίτη που ξεκίνησε όλο αυτό το θέμα των ταυτοτήτων με τον μακαριστό Χριστόδουλο, στο οποίο τον στήριξε ο Κ. Καραμανλής. Την περίοδο διακυβέρνησης του οποίου όμως η Εκκλησία δεν έλυσε θέματα, παρότι ήταν μια καλή περίοδος για τη χώρα να τα λύσει. Από τις κυβερνήσεις Γ. ΠαπανδρέουΑντ. ΣαμαράΑλ. Τσίπρα και Κ. Μητσοτάκη με όλους η Εκκλησία τα πήγε καλά. Κάποιο μεγάλο θέμα που χρόνιζε, όμως, δεν έλυσαν. Μόνο καλά λόγια.

Συμβιβασμοί 

Ιδια συμβαίνουν και στους έξω. Ο Πατριάρχης Μόσχας έχει ταυτιστεί τόσο πολύ με το Κρεμλίνο. Δεν μπορεί να κάνει πίσω γιατί θα φανεί ανακόλουθος και δείχνει υποχρεωμένος να «ευλογεί» τα όπλα. Η Ρωσική Εκκλησία άλλωστε και επί ΕΣΣΔ είχε τους αυστηρούς περιορισμούς και άλλα έλεγε απ’ όλα ίσως αισθανόταν. Για τον δε Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα δεν υπάρχει καν πόλεμος. Συνεχίζει κανονικά το πρόγραμμά του χωρίς ουδεμία αναφορά στις ζωές που χάνονται ένθεν κακείθεν.

Έκπληξη αποτελεί η «στροφή» του Μητροπολίτη Κιέβου Ονούφριου που ανήκει στο Πατριαρχείο Μόσχας. Έβαλε σε πρώτη μοίρα τις ζωές των Ουκρανών πνευματικών παιδιών του. Εναντιώθηκε στη Μόσχα και τον πόλεμο και καταδίκασε με θάρρος κάθε ενέργεια που αδέλφια σκοτώνουν αδέλφια.

Η ζωή του Οικουμενικού Πατριάρχη είναι λίγο καλύτερη. Εχει την πολυτέλεια να εκφράζεται -σχεδόν- για όλους. Γιατί σπάνια πήρε θέση ή εναντιώθηκε ουσιαστικά με μια κυβέρνηση της Τουρκίας, καθώς είναι καταδικασμένος να ισορροπεί με το βαθύ κράτος της Άγκυρας και να ακολουθεί τους αυστηρούς περιορισμούς του Βοσπόρου. Κι όταν ο Πατριάρχης έκανε ένα βήμα πιο κοντά στις γραμμές της Τουρκίας, αυτόματα πίκραινε τους απανταχού Ελληνες.

Οι δύο Προκαθήμενοι που, όπως όλα δείχνουν, «ό,τι σκέφτονται το λένε» είναι ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος και ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ. Αγνοούν τις ισορροπίες και δείχνουν πως όταν η Εκκλησία είναι δυνατή, αυτάρκης ή δεν κρέμεται από τα χείλη των πολιτικών μπορεί και εκφέρει στεντόρειο λόγο χωρίς να «νερώνει» το κρασί της.

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΣ ΠΑΓΚΌΣΜΙΟΣ ΠΌΛΕΜΟΣ π. ΧΡΙΣΤΌΦΟΡΟΣ ΤΟΥΛΣΚΙ

 


το μεταφέρουμε από εδώ





Μην πιστεύετε τους Αμερικανούς που κάνουν δήθεν ότι λυπούνται για την Ουκρανία

 

Μην πιστεύετε τους Αμερικανούς που  κάνουν δήθεν ότι λυπούνται για την Ουκρανία 
Αντιθέτως χαίρονται για αυτόν τον πόλεμο κ προσπαθούν να σπρώξουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες στη σφαγή

Η Ευρώπη θα καταστραφεί οικονομικά κ θα αποδυναμωθει όπως κ η Ρωσία κ θα έρθουν τα Αμερικανάκια να κλείσουν συμφωνίες κ business αφηνωντας τους Ρώσους έξω κ απομονωμένους.. 
Αυτό που δεν ξέρουν όμως είναι ότι οι Ρώσοι φανερά βαρέθηκαν την Αμερική τα κόλπα της κ τη Ρωσοφοβια που για δεκαετίες προβάλουν σε όλο τον πλανήτη  κ οι Ρώσοι θα το πάρουν μέχρι τέλους γιατί γνωρίζουν ότι αν δεν βάλουν ένα τέλος σε αυτό δεν θα έχουν μέλλον ποτέ.

Χρόνια τους στριμωχνουν σιγά σιγά αλλά αυτή θα είναι η τελευταία της Δύσης. Δυστυχώς οι λαοί της Ευρώπης κ αθώοι θα πληρώσουν τις δολοπλοκίες της Αμερικής .

Ο λαός του Θεού ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την ΨΕΥΔΗ Εγκύκλιο 3057 της Εκκλησίας της Ελλάδος για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

 

Αύριο, 20/3/2022 θα διαβαστεί στους Ιερούς Ναούς ένα άκρως ψευδές και υποκριτικό κείμενο, το οποίο συν τοις άλλοις ατιμάζει την μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και τους αγώνες που έκανε για την Ορθοδοξία. Εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες οφείλουμε να διαμαρτυρηθούμε εντόνως εάν ο Ιερέας τολμήσει να διαβάσει αυτό το ψευδέστατο κείμενο μέσα στο Ναό που πηγαίνουμε και να μιμηθούμε τους Αγίους Μάρτυρες και Ομολογητές ως προς τον εκκλησιασμό μας σε τέτοιους Ναούς όπου βασιλεύει το ψεύδος και η υποκρισία.

Βλέπουμε και εδώ την Διαρκή Ιερά Σύνοδο να μας απευθύνεται «μέ αἴσθημα εὐθύνης» και όχι με φόβο Θεού. Η φράση αυτή, «μέ αἴσθημα εὐθύνης», με την οποία συνηθίζει να μας απευθύνεται τον τελευταίο καιρό η ΔΙΣ, προϊδεάζει αμέσως ότι οι αποφάσεις δεν λήφθηκαν με γνώμονα τα ζύγια του Θεού αλλά με γνώμονα τα ζύγια των ανθρώπων.

Στην συνέχεια η Εγκύκλιος μας λέει ότι «ἀσχολήθηκε ἐπισταμένως καί μέ τό ζήτημα τῶν τραγικῶν γεγονότων τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία». Βάι βάι! Γίνεται αμέσως κατανοητό ότι αν και κλείσαμε τις τηλεοράσεις θα αναγκαστούμε να ακούσουμε και από τους άμβωνες των Ιερών Ναών την προπαγάνδα των βοθροκάναλων υπέρ των ενορχηστρωτών αυτού του πολέμου. Θα ακούσουμε το αφήγημα του Μπόρις Τζόνσον, του Τζο Μπάιντεν, του Όλαφ Σολτς, του ΝΑΤΟ. Θα ακούσουμε αυτό που επιβάλλει ο αφορισμένος Μητσοτάκης που δεν ξέρει να πει ούτε το Πάτερ ημών.

Το παραπάνω συμπέρασμα δεν βγαίνει αυθαιρέτως· βγαίνει από το γεγονός ότι τα κροκοδείλια δάκρυα της ΔΙΣ για τον πόλεμο στην Ουκρανία θα τα ακούσουμε για τους ίδιους λόγους που ΔΕΝ ακούσαμε τίποτα για τους πολέμους στην Συρία, στο Λίβανο, στο Ιράκ, στην Υεμένη και αλλού. Πολύ απλά τούτη την στιγμή είναι πολίτικαλ κορέκτ να τ’ ακούσουμε, τότε δεν ήταν. Και μην τα βάλουμε όλα αυτά στο ίδιο καλάθι με την Γιουγκοσλαβία και την Κύπρο που αναφέρει η Εγκύκλιος. Τότε η διοικούσα Εκκλησία στεκότανε ακόμη, τώρα επικρατούν οι οικουμενιστές και το πνεύμα της αδιαφορίας.

Παρακάτω η Εγκύκλιος, και πριν μπει στο ψητό, μας υπενθύμισε την σκοτεινή διαδρομή που έχει διανύσει έως τώρα στο «Ουκρανικό» και την άκαμπτη αμετανοησία της. Γράφει:

Ἡ Ἱερά Σύνοδος, ἀφοῦ ἐνημερώθηκε ἀπό τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο τόσο γιά τίς ἐπιστολές, τίς ὁποῖες ἀπέστειλε πρός τόν Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας κ. Ἐπιφάνιο καί τόν Μακαριώτατο Πατριάρχη Μόσχας καί πάσης Ρωσίας κ. Κύριλλο, ὅσο καί γιά τήν διαβούλευση πού εἶχε μέ τό ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο Μεταναστευτικῆς Πολιτικῆς, ὡς πρός τήν παροχή βοηθείας πρός τούς ἐκ τοῦ πολέμου πρόσφυγες, ἀποφάσισε νά ἀπευθυνθεῖ καί πάλι πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξο Λαό, ἐκφράζοντας τήν θλίψη καί τήν ἀγωνία Της γιά τόν καταστρεπτικό πόλεμο πού διεξάγεται ἐναντίον τῆς Οὐκρανίας.

Ανεξαιρέτως λοιπόν από τις θέσεις που μπορεί να έχει κανείς για τον πόλεμο που συμβαίνει αυτήν την στιγμή στην Ουκρανία, όποιος Ιερέας διαβάσει αυτό το κείμενο μέσα στον Ιερό Ναό και μπροστά στο ποίμνιο ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟ-ΟΥΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΟΥΣ ΘΕΑΤΡΙΝΟΥΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ. Το ίδιο θα κάνει και το εκκλησίασμα που θα επιτρέψει να ακουστούν αυτές οι βλασφήμιες μέσα στους Ναούς.

Στην συνέχεια η Εγκύκλιος εκφράζει την απέραντη θλίψη και την αγωνία της ΔΙΣ για τον πόλεμο «ἐναντίον τῆς Οὐκρανίας»! Διερωτώμαι σε αυτό το σημείο αν οι Έλληνες Ιεράρχες που στοιχήθηκαν πίσω από το ουκρανικό κακοκέφαλο, είτε με την ενεργή υποστήριξή τους είτε με την σιωπή τους, προβληματίσθηκαν έστω και μία στιγμή αν αυτό που έκαναν ήταν υπέρ της Ουκρανίας, δηλαδή υπέρ των ανθρώπων που ζούνε εκεί, διότι εμείς τους ακούσαμε να μιλάνε για μια «λεβέντικη ιεραρχία» και άλλες παιδαριώδεις δικαιολογίες. Τρίβαμε τα μάτια μας από την προχειρότητα με την οποία χειρίστηκαν αυτό το πολύ σοβαρό θέμα.

Αν ακολουθούσανε απλά τους Κανόνες της Εκκλησίας ως όφειλαν και βλέπανε την καταφανή ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ (δηλαδή επιθετική ενέργεια) του πατρ. Βαρθολομαίου στην Εκκλησία της Ουκρανίας, η Δικαιοσύνη του Θεού, που είναι πρωτίστως διάχυτη στους Κανόνες της Εκκλησίας, θα τους έβγαζε ασπροπρόσωπους και θα τους προστάτευε από τις μετέπειτα εξελίξεις. Επειδή όμως δεν το έκαναν, έγιναν οι ίδιοι μέρος του προβλήματος και της δαιμονικής μηχανής που έσπρωξε την ήδη έκρυθμη κατάσταση στα άκρα, και απαίτησε την επέμβαση του Βλαδίμηρου Πούτιν.

Για ποιά Ουκρανία εκφράζουνε θλίψη και αγωνία; Δεν μας λένε, για ποιά; Για την μισή; Για το ένα τέταρτο αυτής; Για την Ουκρανία των φιλοδυτικών και των νεοναζί; Διότι όταν πλύνανε τα χέρια τους σαν τον Πόντιο Πιλάτο για να μην χαλάσουνε σχέσεις με τον τοπικό άρχοντα και στείλανε την Εκκλησία του Ονουφρίου στον σταυρό χώρισαν την Ουκρανία στην μέση. Πώς τολμούν τώρα και μιλάνε για την Ουκρανία; Ποιός τους είπε, επιτέλους, να ανακατευτούν σε ξένη χώρα;

Η «Ιερά» Σύνοδος ένοιωσε χρέος της λοιπόν να «καταδικάσει τήν βίαιη εἰσβολή τῶν ρωσικῶν στρατευμάτων καί τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία», αλλά δεν καταδίκασε την βίαιη εισβολή του πατρ. Βαρθολομαίου και τον πόλεμο στην Κανονική Εκκλησία. Πόσο υποκριτές είστε κύριοι!

Γνωρίζοντας όμως την βρώμικη ανάμειξή τους, σπεύδουν να δικαιολογήσουν τους εαυτούς τους με το κάτωθι:

«Ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου, κανένα γεγονός, καμία πρόκληση, καμία ἐπιδίωξη καί καμία πρόφαση δέν δύναται νά δικαιολογήσει τήν θηριωδία τοῦ πολέμου, ἡ φύση τοῦ ὁποίου προϋποθέτει τήν ἐπιβολή τῆς βουλήσεως τοῦ ἰσχυροῦ στόν ἀνίσχυρο.»

Άρα σου λέει, εμείς μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε, να εισβάλουμε εκκλησιαστικά στα όρια άλλης Εκκλησίας, να κάνουμε τα στραβά μάτια στους επί 14 χρόνια βομβαρδισμούς αμάχων, να προκαλούμε με την ανάμειξή μας την διχόνοια στον ήδη διαιρεμένο και ταραγμένο λαό, να αδιαφορούμε για τους αδελφούς της Κανονικής Εκκλησίας που οι νέοι μας «φίλοι» τους πετάνε έξω από τους Ναούς τους, αλλά αν ο Ρώσσος τολμήσει και σηκώσει χέρι στην αυλή του σπιτιού του και πει ως εδώ και μη παρέκει, εμείς θα γίνουμε Μάρθες Βούρτσες και θα παπαγαλίζουμε στον κόσμο όλα αυτά τα κλισέ για τον «κακό πόλεμο» και το «δίκαιο του ισχυρού».

Γράφει η Εγκύκλιος ότι ο Κύριος «..ποτέ δέν χρησιμοποίησε βία ἐναντίον τῶν ἀνθρωπίνων προσώπων, ἀκόμη κι ὅταν ὁ Ἴδιος τήν ὑπέστη παντοιοτρόπως.» Και λίγο πιο κάτω… «…ὁ Ἱδρυτής τῆς Ἐκκλησίας μας, προσευχόμενος γιά τήν σωτηρία μας, ἀνέλαβε, ἐντός τῆς ἱστορίας, ρόλο ἐνεργό, ὁ ὁποῖος Τόν ὁδήγησε μέχρι τόν Σταυρό καί τόν θάνατο, μέ σκοπό νά εὐαγγελισθεῖ τήν εἰρήνη καί νά ἑνώσει τά πρίν διεστῶτα, δηλαδή τόν ἄνθρωπο μέ τόν Πλαστουργό καί Θεό του.»

Αυτά που γράφουν τα πιστεύουν; Πόσο καλά θα ήταν αν τα θυμούνταν αυτά οι Ιεράρχες μας ΠΡΙΝ λίγα χρόνια, όταν τους ζητήθηκε να προδώσουν τον αδελφό τους Ονούφριο. Γιατί δεν δέχτηκαν τότε οι εις τόπον και τύπον Χριστού Ιεράρχες να υποστούν εκείνοι παντοιοτρόπως τους διωγμούς των πολιτικών αρχόντων, τις ποινές του «Οικουμενικού»!, τις λοιδορίες των ΜΜΕ για να μην υλοποιηθούν τα δαιμονικά σχέδια των Αμερικανών και χρησιμοποιηθεί βία εναντίον της ήδη πολύπαθης Εκκλησίας της Ουκρανίας; Αυτοί που πρόδωσαν τον αδελφό τους Ονούφριο και έχουν μερίδιο στην κατάσταση που δημιουργήθηκε, τώρα, και εκ του ασφαλούς, θυμήθηκαν το Πάθος του Κυρίου; Γιατί δεν ανέβηκαν εκείνοι τον δικό τους Γολγοθά για να μην μπει περισσότερο λάδι στην φωτιά και ενταθούν οι έριδες στην Ουκρανία; Είχε κάτι το ειρηνικό αυτή η επαίσχυντη απόφαση να πάνε στο σπίτι του άλλου και να του στήσουνε παράλληλη ψευδοεκκλησία; Ποιόν κοροϊδεύουν; Εμάς κοροϊδεύουν ή τον Θεό;

Και τώρα το παίζουνε πονόψυχοι και φιλάνθρωποι και μας διαλαλούν ότι θα περιθάλψουν με αγάπη και στοργή τους πρόσφυγες που κι εκείνοι δημιούργησαν με την στάση τους.

Είναι τόσο ψευδές, υποκριτικό και προκλητικό αυτό το κείμενο που προκαλεί απέραντη θλίψη και οργή σε όποιον το διαβάζει. Λέει:

«Ταὐτοχρόνως, ἡ Ἐκκλησία μας ἀνέλαβε τήν πρωτοβουλία καί σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο νά ἀπευθύνει ἔκκληση πρός τούς ἁρμοδίους ἐκκλησιαστικούς ἡγέτες μέ σκοπό τήν οὐσιαστική παρέμβασή τους πρός τούς κοσμικούς ἄρχοντες τῆς δικαιοδοσίας τους γιά τόν τερματισμό τοῦ πολέμου.»

Αναφέρεται στην επιστολή προς τον ψευδο-Επιφάνιο για να τον συλλυπηθούν, και στην επιστολή προς τον Μόσχας Κύριλλο για να του πουν να προωθήσει την ειρήνη, κι ας έκαναν αυτοί την βρωμοδουλειά με τον Επιφάνιο προηγουμένως. Και ζητούν λέει από τους Ιεράρχες την «οὐσιαστική παρέμβασή» τους προς τους κοσμικούς άρχοντες για να σταματήσει ο πόλεμος. Τι ωραία και ανέξοδα. Σα να διαβάζω παραμύθι. Δεν τους είδαμε όμως να παρεμβαίνουν ουσιαστικά προς τους δικούς μας πολιτικούς άρχοντες όταν εκείνοι τους ζήτησαν να βάλουν λάδι στη φωτιά της Ουκρανίας. Όχι μόνο δεν παρενέβησαν ουσιαστικά αλλά συνεργάστηκαν μαζί τους και τώρα που χύθηκε το γάλα από την καρδάρα ζητούνε υποκριτικά από άλλους να κάνουν αυτό που εκείνοι δεν έκαναν.

Τι θλιβερή εικόνα είναι αυτή! Κουραστήκαμε να βλέπουμε τους ταγούς να σέρνουνε την Εκκλησία στο τελευταίο βαγόνι του τραίνου. Κουραστήκαμε να τους βλέπουμε να ξεφτιλίζουν το όνομα του Κυρίου. Κουραστήκαμε να τους βλέπουμε να παπαγαλίζουν συνεχώς το πολιτικά ορθό αφήγημα και να είναι εκτός τόπου και χρόνου. Σε μία εποχή απόλυτης σύγχυσης, αδιεξόδων και κοσμογονικών αλλαγών που οι άνθρωποι αναζητούν απεγνωσμένα τον Λόγο της Αληθείας για να γαληνέψει η ψυχή τους, η διοικούσα Εκκλησία δυστυχώς αντί να είναι μπροστά και να φωτίζει τον δρόμο έχει κρυφτεί κάτω από τα σώβρακα των πολιτικών και έχει γίνει ο απολογητής τους.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο θα παρακαλέσουμε κι εμείς «τόν Ἄρχοντα τῆς Εἰρήνης, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό», όχι «νά φωτίσει τίς διάνοιες τῶν ἐχόντων τήν κοσμική ἐξουσία», όπως ζητάει στο τέλος η Εγκύκλιος, αλλά να φωτίσει ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ τους ταγούς της Εκκλησίας που έπαψαν να πιστεύουν στην παντοδυναμία του Κυρίου και που «μέ αἴσθημα εὐθύνης» και χωρίς φόβο Θεού μας πάνε κατευθείαν ΣΤΟ ΧΑΟΣ.

Η Εγκύκλιος και στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΠΗΓΗ

Σάββατο, Μαρτίου 19, 2022

Το Bατοπέδι, το FBI και η ρωσική προπαγάνδα στην Ελλάδα...


 


Ο Βλαντιμίρ Πούτιν στο Άγιο Όρος με τον ηγούμενο Εφραίμ

ΙΩΣΗΦ ΑΒΔΕΛΛΑΣ

14/03/2022  08:30  UPD: 17/03/2022  10:28

Tα τελευταία χρόνια, όταν στρωνόταν η «τράπεζα» στο Βατοπέδι, στο κύριο γεύμα που προσφέρεται μετά τη Θεία Λειτουργία, δίπλα από το μαρμάρινο τραπέζι του ηγουμένου και των γηραιών μοναχών βρισκόταν πάντοτε η «ρωσική» παρέα.


Οι μοναχοί έσπευδαν να εξυπηρετήσουν το τραπέζι που ήταν αποκλειστικά ρωσόφωνο, ώστε να μην του λείψει τίποτα. Ένας μοναχός αναλάμβανε πάντοτε χρέη διερμηνέα. Για να εξηγεί τα λόγια του «γέροντα» (σ.σ.: του ηγουμένου Εφραίμ).


Συνδαιτυμόνες του ρωσικού τραπεζιού ήταν κυρίως μεγαλοεπιχειρηματίες από τη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη, ακόμη και τη μακρινή Σιβηρία. Με παρόμοια ισχύ και επιρροή όπως του Konstantin Malofeyev, του ισχυρού ολιγάρχη που το FBI κατηγορεί πως έστησε στην Ελλάδα ένα ρωσικό προπαγανδιστικό δίκτυο.


Οι ισχυρές προσωπικότητες που κατέφθαναν ιδιωτικώς στο Άγιον Όρος και κυρίως στο Βατοπέδι στάθμευαν τα ιδιωτικά τους τζετ στη Θεσσαλονίκη, άφηναν τις συζύγους και τα παιδιά στη Χαλκιδική και αφιέρωναν λίγες μέρες στην πνευματική ανάπαυση.


Η Μονή Βατοπεδίου αποτέλεσε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τον σύνδεσμο της Ελλάδας με τους «αδελφούς» ορθόδοξους Ρώσους. Περισσότερο ακόμη και από το «ρωσικό» μοναστήρι στο Άγιον Όρος. Το Βατοπέδι ήταν πάντοτε σημείο συνάντησης Ρώσων που οι Αμερικανοί ονομάζουν «ολιγάρχες» και ισχυρών προσώπων της ρωσικής κοινωνίας. Πρόσωπα που σχεδόν λάτρευαν τον ηγούμενο Εφραίμ. Και του είναι πιστοί, σχεδόν όσο και στον Βλαδίμηρο Πούτιν. Άλλωστε κανένας άλλος κληρικός δεν είχε ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τον «τσάρο», όπως ο ηγούμενος Εφραίμ. Και αυτό οι Ρώσοι το σέβονταν. Μην ξεχνάμε πως ο ίδιος ο πανίσχυρος Πούτιν παρενέβη δημόσια όταν ο Εφραίμ προφυλακίστηκε για την υπόθεση Βατοπεδίου και σχεδόν απαίτησε από την τότε ελληνική κυβέρνηση την αποφυλάκισή του.



Ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην τελευταία επίσκεψή του στο Άγιον Όρος, με τον Π. Παυλόπουλο και τον Ν. Κοτζιά στη φωτογραφία

Δεσμοί με το Κρεμλίνο

Οι σχέσεις της Μονής Βατοπεδίου, αλλά και άλλων μητροπόλεων, με το Πατριαρχείο Μόσχας και κατ’ επέκταση το Κρεμλίνο δεν κρατήθηκαν ποτέ κρυφές. Το αντίθετο μάλιστα. Οι Ρώσοι αναγνώριζαν το πολυσχιδές έργο της Μονής Βατοπεδίου, του ηγουμένου Εφραίμ και τον στήριζαν πάντοτε με κάθε τρόπο. Και το Βατοπέδι με τη σειρά του δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Με την ισχυρή οικονομική του επιφάνεια -ακόμη και την περίοδο που λόγω της υπόθεσης Βατοπεδίου οι τραπεζικοί του λογαριασμοί ήταν δεσμευμένοι, λένε άνθρωποι που έχουν βάλει στόχο να ξετυλίξουν το ρωσικό δίκτυο προπαγάνδας- το Βατοπέδι στήριζε αφειδώς και με εντυπωσιακούς αριθμούς για μοναστήρι, όπως λέγεται, μητροπόλεις, αρχιερείς και εκκλησιαστικά μέσα. Μοναδική υποχρέωση; Να λέγεται ένας καλός λόγος -και ποτέ κακός- για το Πατριαρχείο Μόσχας και τους Ρώσους «αδελφούς». Ακόμη και όταν η διένεξη ανάμεσα σε Μόσχα και Οικουμενικό Πατριαρχείο έφθασε στα άκρα με αφορμή την παραχώρηση της Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας, το Βατοπέδι -παρότι πνευματικά ανήκει στο Πατριαρχείο ως αγιορείτικη μονή- επέμενε να αναπαράγει με σθένος τις ρωσικές θέσεις.


Σε δεκάδες μητροπόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο το Βατοπέδι διένειμε κάθε μήνα ανθρωπιστικό υλικό αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για τον φτωχό λαό. Όταν τα μνημόνια πέρασαν και η κατάσταση βελτιώθηκε, το Βατοπέδι χρηματοδοτούσε μέσω του Ινστιτούτου «Μάξιμος ο Γραικός» πανάκριβες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές (όπως π.χ. για τον Άγιο Νεκτάριο, με πρωταγωνιστή τον Άρη Σερβετάλη), αλλά και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Έστησε στο κέντρο της Αθήνας τηλεοπτικά στούντιο τελευταίας τεχνολογίας για το εκκλησιαστικό του πρακτορείο ειδήσεων (orthodoxianewsagency.gr), μεταδίδοντας ειδήσεις στα ελληνικά και τα ρωσικά. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το… εκκλησιαστικό πρακτορείο του Βατοπεδίου κατακεραύνωνε (!) τη «δυτική προπαγάνδα των ΜΜΕ» (sic), όπως αναφέρει συχνά πυκνά στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του Βατοπεδίου η διευθύντρια του πρακτορείου ειδήσεων του Βατοπεδίου, δημοσιογράφος Μαρία Γιαχνάκη.


Φυσικά, οι θέσεις της ρωσικής πρεσβείας, που έβαλε ευθέως κατά της ελληνικής κυβέρνησης, αναπαράγονται ως έχουν από τα μέσα της Μονής Βατοπεδίου. Οι Αρχές γνωρίζουν πως το Ινστιτούτο που το Βατοπέδι αναπτύσσει τις διάφορες δραστηριότητες (άλλες σεβαστές και άλλες προπαγανδιστικές υπέρ των Ρώσων) χρηματοδοτούνται από ρωσικά κεφάλαια. Κάποιοι ονομάτισαν μάλιστα ως μέγα χορηγό τον Konstantin Maloveyev, τον Τζακ Χάνικ που συνελήφθη ως «μπροστινός» του Ρώσου ολιγάρχη στην Ελλάδα και του κουμπάρου του Ρώσου ολιγάρχη, Γιάννη Καραγιώργη.


Οι ιδιαίτερες σχέσεις τού Μaloveyev με το Βατοπέδι αποδεικνύονται περίτρανα από την ιδιαίτερη προβολή που τυγχάνει από τα «εκκλησιαστικά μέσα Βατοπεδίου». Επίσης, ο ηγούμενος Εφραίμ έχει υποστηρίξει δημόσια το think tank με τον ελληνόφωνο τίτλο Katehon, στο οποίο προεδρεύει ο Ρώσος ολιγάρχης.


Προπαγάνδα μέσω της πίστης

Μέσω της Ορθόδοξης Εκκλησίας κυρίως βρήκαν έναν εύσχημο τρόπο να διαδώσουν στην Ελλάδα και την Κύπρο τις θέσεις του Κρεμλίνου. Είναι κοινό μυστικό άλλωστε πως οι σχέσεις του Πατριαρχείου Μόσχας και του Κρεμλίνου ταυτίζονταν απόλυτα. Όχι τόσο ο Πατριάρχης Μόσχας αλλά ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας αναπαρήγαγε άκριτα τις θέσεις του συστήματος Πούτιν. Γι’ αυτό και ποτέ το Κρεμλίνο και το Πατριαρχείο Μόσχας δεν μπόρεσαν να αποδεχθούν την κίνηση του Οικουμενικού Πατριάρχη να δώσει την αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας και να «απογαλακτιστεί» από την Εκκλησία της Μόσχας. Ένας δεσμός-κατάλοιπο της Σοβιετικής Ενωσης σε μία Ορθόδοξη Εκκλησία που ανέκαθεν υπήρχε ιστορικά και δεν «ανακαλύφθηκε» λόγω παρέμβασης των ΗΠΑ, όπως διατείνονται οι Ρώσοι. Ουδέν μεμπτόν αν οι θέσεις που αναπαρήγαγαν τα συγκεκριμένα μέσα ήταν πνευματικές. Όμως πάντοτε εξυπηρετούσαν, λένε αρχιερείς, μία συγκεκριμένη εθνική ατζέντα των Ρώσων και όχι εκκλησιαστικά θέματα. «Όταν η υπερ-ορθόδοξη εφημερίδα ''Ορθόδοξος Τύπος'' καταδίκαζε την εποχή έξαρσης της πανδημίας την πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου να τηρούνται μέτρα υγιεινής στα κουταλάκια που τελείται η Θεία Κοινωνία. Σε πιο ρηξικέλευθη πρόταση που έκανε ο Πατριάρχης Μόσχας, να … απολυμαίνονται με οινόπνευμα, δεν έβγαλαν άχνα!», λέει μητροπολίτης.


Μητροπόλεις στην υπηρεσία της Μόσχας

Το Πατριαρχείο Μόσχας την τελευταία δεκαετία στήριξε ενεργά κυρίως τέσσερις μητροπόλεις: Πατρών, Μεσογαίας, Βεροίας και Κερκύρας. Οι συγκεκριμένοι μητροπολίτες επισκέπτονταν με ιερές εικόνες και λείψανα αγίων τις μεγάλες ρωσικές πόλεις και μέσα από τον ρωσικό οβολό ενίσχυαν τις μητροπόλεις και το έργο τους. Από την άλλη, ήταν οι άνθρωποι που ποτέ δεν άκουγες κακό λόγο για το Πατριαρχείο Μόσχας ή κάποια καταδίκη για τις ενέργειες του Κρεμλίνου, ειδικά για το θέμα της Ουκρανίας. Ένα «γαλατικό» χωριό φίλων του Πούτιν εντός της ιεραρχίας, που υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο συντάχθηκε απόλυτα στη γραμμή της Δύσης και του Οικουμενικού Πατριάρχη. Οι συγκεκριμένοι μητροπολίτες αποτέλεσαν, «αφελώς ίσως πάνω στην αγωνία τους να κάνουν έργο και να βρουν πόρους», σημειώνουν μητροπολίτες, μέρος του μηχανισμού ρωσικής προπαγάνδας. Διαδικτυακά μέσα με «εθνικές ευαισθησίες» και σεβασμό στην Ορθοδοξία, όπως διατείνονται, (orthodoxianewsagency.gr, romfea.gr, pentapostagma.gr, τηλεόραση 4E κ.λπ.) ενίσχυσαν τη ρωσική προπαγάνδα. Σε μερικά από αυτά γίνεται ήδη έρευνα για τον τρόπο χρηματοδότησής τους, τα έσοδα και τα έξοδα που κάνουν και το ρόλο που έπαιξαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.


Στις αρμόδιες υπηρεσίες της κυβέρνησης επικρατεί προβληματισμός, στο Άγιο Όρος έχουν θορυβηθεί και αναμένεται πολύ σύντομα να υπάρξουν εξελίξεις.


Τι απαντά ο Γιάννης Καραγιώργης -Η επιστολή στο iefimerida.gr

To iefimerida.gr έλαβε και δημοσιεύει αυτούσια την επιστολή που μας έστειλε ο κ. Γιάννης Καραγιώργης.


«Διαβάζοντας  το άρθρο σας στην ιστοσελίδα iefimerida.gr σχετικά με τη διωξη του Τζακ Χανινγκ, θα ήθελα να διευκρινίσω ορισμένα σημεία που αφορούν την εταιρεια Hellasnet, η οποία τελεί υπό τον έλεγχό μου.


Πράγματι ο Τζακ Χανινγκ ανέλαβε το έτος 2015 τεχνικός διευθυντής του Δικτύου μας για χρονικό διάστημα 12  μηνών, καθώς αναζητήσαμε ένα στέλεχος διεθνώς αναγνωρισμένο και με την κατάλληλη εμπειρία στα τηλεοπτικά Δίκτυα της διεθνούς αγοράς με σκοπό να ενισχύσει την προσπάθεια μας για την δημιουργια μιας  πρωτοποριακης, για τα ελληνικά δεδομένα, τηλεοπτικής  πλατφόρμας.


Καθ΄όλη τη διάρκεια της συνεργασίας μας, ο συγκεκριμενος δεν είχε καμία απολύτως πρόσβαση -και πολύ περισσότερο επιρροή - στο περιεχόμενο των εκπομπών του Δικτύου.


Εάν συνδέεται, τη συγκεκριμένη ή κάποια άλλη χρονική περίοδο,με άλλες -πιθανόν παράνομες- δραστηριότητες εκτός της εταιρείας και του Δικτύου μας,τότε αυτό είναι θέμα αποκλειστικά των αρμόδιων διωκτικών Αρχών,οι οποίες πρέπει να το διερευνήσουν.


Από την πλευρά μας, οφείλουμε να διαβεβαιώσουμε με τρόπο απόλυτο και κατηγορηματικό,ότι το Δίκτυο μας, από την έναρξη της λειτουργίας του έως σήμερα,ουδέποτε είχε οποιαδήποτε «φιλορωσική » τάση και επιρροή. Προς απόδειξη ενημερώνουμε τους πάντες ότι τα αρχεία των εκπομπών και των τηλεοπτικών δελτίων των καναλιών μας είναι στη διάθεση οποιου επιθυμει να σχηματίσει πρωτογενή γνώμη και άποψη.


Ένα σημαντικό παράδειγμα αρκεί για να πείσει. Όλα μας τα κανάλια, από την πρώτη στιγμή, υπήρξαν σταθερά στο πλευρό του Οικουμενικου Πατριαρχείου με πληθώρα ρεπορτάζ και ερευνών,το οποίο είναι γνωστό ότι βρίσκεται επί χρόνια σε έντονη αντιπαραθεση με το Πατριαρχειο της Μοσχας.


Επιπρόσθετα,ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ Βαρθολομαίος έχει φιλοξενηθεί πολύ συχνά στο Δίκτυο μας είτε με αφορμή την οργάνωση φιλανθρωπιών και αποστολών στην Κωνσταντινούπολη είτε στην δημοσιογραφική κάλυψη για σημαντικά γεγονότα της Μητρός Εκκλησίας και του  Ελληνισμού της Πόλης.


Όσον αφορά τις πρόσφατες τραγικές εξελίξεις,από την πρώτη στιγμή καταδικάσαμε απροσχημάτιστα την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία,υπερασπίζοντας ταυτόχρονα την ειρήνη και την ελευθερία του Ουκρανικού λαού.


Ως υστερόγραφο να αναφέρουμε ότι η σχέση του ιδιοκτήτη της Hellas net  με τον Κονσταντίν Μαλοφέεφ, ουδέποτε επηρέασε ή πολύ περισσότερο «καθοδήγησε» την δημιουργία και την περαιτέρω πολιτική του Δικτύου, ούτε την προσέγγιση των ενημερωτικών εκπομπών και των δελτίων μας. Ηταν μία σχέση καθαρά προσωπική, με αμοιβαία εκτιμηση και σεβασμο, η οποία επιπροσθέτως έχει λήξει προ πολλού.


Με εκτίμηση

Γιάννης Γ. Καραγεώργης»

πηγή

Παρασκευή, Μαρτίου 18, 2022

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, η θεολογία του και η σημασία αυτής.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ,

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΥΤΗΣ»

                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-3-1981]

Β45                                        

     Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, δευτέρα Κυριακή των Νηστειών, εορτάζει τη μνήμη του μεγάλου πατρός και θεολόγου του 14ου αιώνος, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.

    Εάν η Κυριακή της Ορθοδοξίας, που εορτάσαμε την περασμένην Κυριακήν, είναι η εορτή κατά την οποίαν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, στην 7η Οικουμενική Σύνοδο έδειξαν ότι ο Υιός του Θεού αληθινά έγινε άνθρωπος, για να θεωθεί ο άνθρωπος, αυτό με τη σημερινή Κυριακή και την προβολή του μεγάλου προσώπου και αγίου, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, που δεν είναι βεβαίως σήμερα η κανονική του μνήμη, αλλά η προβολή του, ως θεολόγου και μαχητού υπέρ της Ορθοδοξίας, με τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά έγινε αυτό πολύ σαφές· διότι ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ηγωνίσθη ως μοναχός και ως επίσκοπος, ακριβώς να δείξει ότι είναι δυνατόν αυτό να γίνει.

    Ποιο; Αυτό που η 7η Οικουμενική Σύνοδος ήδη είχε θεμελιώσει: ότι ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο ἵνα ἡ σάρξ γένηται λόγος. Αυτό που όλοι οι Πατέρες της  Εκκλησίας μας, σε μια ολοσύμφωνη γραμμή ετήρησαν μέσα στη διαδρομή της Εκκλησίας: ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος ΘεόςΚαι δύο μεγάλες Οικουμενικές Σύνοδοι, που έγιναν στην Κωνσταντινούπολη το 1341 και το 1351, κατοχύρωσαν αυτήν την μεγάλη αλήθεια. Είναι οι τελευταίες μεγάλες Σύνοδοι που έγιναν στην Κωνσταντινούπολη, που έγιναν στην Ανατολή, 100 χρόνια πριν πέσει η Κωνσταντινούπολις και η Ανατολή πια βρίσκεται κάτω από την κυριαρχία αλλοθρήσκων. Αλλά όμως, θείω Πνεύματι, έγιναν αυτές οι δύο Σύνοδοι και ενεφανίσθη αυτός ο Άγιος μεγάλος πατήρ, ο οποίος και  προκάλεσε τας Συνόδους, σημειώσατέ το αυτό, εξ αφορμής της Δύσεως, η οποία υπεστήριζε τα εναντία, στο πρόσωπο του Βαρλαάμ, ότι δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος να φθάσει στη θέωση, και θα δούμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό, ο άγιος αυτός πατήρ που τόσο ηγωνίσθη, με τας Συνόδους αυτάς έθεσαν το θεμέλιον της Ανατολής, της Ορθοδόξου Ανατολικής Θεολογίας,ώστε όταν θα ήρχοντο τα μεγάλα κύματα της Δύσεως να την καταποντίσουν, αυτή να είναι θεμελιωμένη.

    Το κύριο πρόβλημα που απησχόλησε τότε, κατά τον 14ον αιώνα, ήταν το εξής: Ποιος είναι ο βασικός χαρακτήρ της Χριστιανικής υπάρξεως. Ποιες είναι οι δυνατότητες του ανθρώπου να φθάσει πού; Αυτό ήταν το πρόβλημα. Βεβαίως δεν ήταν πρόβλημα. Το θέμα αυτό ήδη είχε τεθεί από την πρώτη στιγμή που ιδρύθηκε και φανερώθηκε και κηρύχθηκε η Εκκλησία εις τον κόσμον. Όλοι οι αρχαίοι Πατέρες ήδη είχαν δώσει τη γραμμή πλεύσεως. Ποιες ακριβώς είναι οι δυνατότητες του ανθρώπου ως Χριστιανού, να φθάσει πού; Αλλά επειδή όμως προεκλήθη θέμα κατά τον 14ο αιώνα, εξ αφορμής του εκ Καλαβρίας της Δύσεως Βαρλαάμ, ο οποίος Βαρλαάμ εξεπροσώπευε τη Δύση και η οποία Δύσις επίστευε ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να φθάσει σε μεγάλα μέτρα, προεβλήθη το θέμα ως πρόβλημα. Το υπεστήριξε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και το επεκύρωσαν αυτές οι δύο τοπικές μεγάλες Σύνοδοι εις την Κωνσταντινούπολιν το 1341 και το 1351.

    Το θέμα λοιπόν ήταν οι δυνατότητες του ανθρώπου πού φθάνουν; Τι μπορεί να γίνει ο άνθρωπος; Και απάντησε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: «Να θεωθεί!». Είναι η θέωσις. Τι σημαίνει θέωσις; Σημαίνει την κοινωνία, την προσωπική κοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό. Αυτό βέβαια επήρε διαστάσεις προβλήματος για τον εξής λόγο. «Θεώνομαι» που είναι μία λέξις καθαρά Ελληνική, και που δεν μπόρεσε να μεταφραστεί σε καμία γλώσσα, ούτε σε αυτήν την Λατινικήν, και μένει μία λέξις μοναδική στη γλώσσα μας και σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, αν έπρεπε να μιλήσει ο Λατίνος ή ο Γερμανός ή ο Κινέζος θα έλεγε τη λέξη Ελληνικά, «θέωσις», είναι η θεοποίησις του Μεγάλου Αθανασίου και του Μεγάλου Βασιλείου. Το να γίνει ο άνθρωπος ΘεόςΚαι να έχει ο άνθρωπος μια κοινωνία με τον Θεό κατά έναν μοναδικό τρόπο.

    Ετέθη όμως το εξής ερώτημα: Είναι δυνατόν αυτό; Εφόσον ο Θεός είναι ακατάληπτος και «φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον(:που κατοικεί σε φως απρόσιτο)»[Α’ Τιμ.στ΄16], πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να φθάσει μέσα στην περιοχή του Θεού και να θεωθεί; Οι ίδιοι πάλι Πατέρες υπεστήριξαν ότι ο Θεός είναι ακατάληπτος και απρόσιτος. Όμως, εδώ ήταν τώρα η μεγάλη προσφορά του αγίου πατρός, η οποία, σημειώσατε, ότι δεν είναι πρωτοφανής. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στηρίζεται σε δύο στερεά θεμέλια·και τα οποία τον καθιστούν ορθοδοξότατο. Και πάντα που θα ήθελε να θεολογήσει, εάν μείνει στα δύο αυτά θεμέλια, θα μείνει ορθόδοξος. Είναι η βιβλική Ιστορία και οι Πατέρες της Εκκλησίας ως ερμηνείς της βιβλικής Ιστορίας. Ο άγιος Γρηγόριος μένει στα γεγονότα της βιβλικής Ιστορίας. Μένει σ’ αυτήν την Ιστορία. Μένει σ’ αυτήν την Ενανθρώπηση. Μένει στην Σταύρωση του Χριστού, στην Ανάστασή Του, στην Ανάληψή Του, στη Μεταμόρφωσή Του. Παίρνει το γεγονός της Μεταμορφώσεως· υπογραμμίζω, παίρνει το γεγονός της Μεταμορφώσεως. Δεν αλληγορεί τίποτα. Παίρνει καθ’ αυτά τα γεγονότα. Και τα θεολογεί. Τα θεολογεί όμως με μια θεολογία πατερική. Όπως οι Πατέρες κατενόησαν και προσωπικά έζησαν τη βιβλική Ιστορία. Αυτά είναι τα δυο θεμέλια της Ορθοδοξίας. Και όποιος μιλάει επάνω σ’ αυτά τα δύο θεμέλια και στηρίζεται, ποτέ δεν πέφτει έξω. Είναι δε ο άγιος Γρηγόριος ορθοδοξότατος.

    Έρχεται λοιπόν τώρα να μας πει η Δύσις· η οποία εκπροσωπεί αν θέλετε, τη λογική κατανόηση, τη φιλοσοφική τοποθέτηση, την αριστοτελική ειδικότερα: Πώς μπορεί ο άνθρωπος να φθάσει μέσα στο μυστήριο του Θεού, του ακατάληπτου, ακατανοήτου και απροσίτου και να θεωθεί; Και λέγει ο άγιος ΓρηγόριοςΕάν υπάρξει μία διάκρισις της ουσίας του Θεού και των ενεργειών του Θεού· ο Θεός ως ουσία πράγματι είναι ακατανόητος, απερίγραπτος και απρόσιτοςΠοτέ η ουσία του Θεού δεν έρχεται σε επαφή  με τη Δημιουργία. Ο Θεός μόνον τον Υιό γεννά ως ουσίαΤον κόσμον τον δημιουργεί με τας ενεργείας Του. Αυτό ήτο η μεγάλη προσφορά του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

    Τώρα βέβαια σας φαίνονται δύσκολα αυτά, θα δείτε όμως τώρα τι θα βγει. Γι’ αυτό σας παρακαλώ μην κλείνετε τα μάτια σας, αλλά να ακούτε και να βλέπετε. Γιατί κάποτε πρέπει να μπαίνουμε στα βαθιά νερά και να μαθαίνουμε σε αυτά κολύμπι. Παρακαλώ, κοιτάξτε. Πώς ακριβώς γίνεται αυτή η διάκρισις; Γίνεται μια δίακρισις χωρίς μερισμόΔιακρίνουμε τις ενέργειες του Θεού από την ουσία του Θεού, χωρίς να χωρίσουμε όμως τις ενέργειες του Θεού από την ουσία του Θεού. Γιατί οι ενέργειες του Θεού είναι άκτιστες και συνεπώς είναι ο Θεός. Όπως ακριβώς είναι ο ήλιος με την ακτινοβολία του. Ο ήλιος, όπως τον βλέπουμε, είναι απρόσιτος. Ποιος μπόρεσε ποτέ να πάει στον ήλιο; Και να τον πιάσει; Είναι απρόσιτος. Είναι όμως προσιτός με την ακτινοβολία του, με την ενέργεια της ακτινοβολίας του. Ακούστε τι είπα: με την ενέργεια της ακτινοβολίας του. Τον ήλιο τον έχουμε εδώ, τον έχουμε στη γη. Μας φωτίζει, μας ζωογονεί, τον βλέπουμε, χωρίς όμως να μπορούμε να πάμε στον ήλιο. Κατά παρόμοιο τρόπο είναι η ουσία του Θεού με τις ενέργειές Του.

    Όταν λέμε λοιπόν ότι θα ζήσουμε ή θα δούμε τον Θεό από την παρούσα ζωή…ποιος μπορεί να δει τον Θεό; Λέγει η Γραφή: «Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε». Όταν όμως λέμε ότι μπορούμε να δούμε τον Θεό από την παρούσα ζωή αυτό σημαίνει ότι ο Θεός γίνεται φανερός με τις ενέργειές Του. Αλλά πώς γίνεται με τις ενέργειές Του; Έτσι είναι ένα λεκτικό πράγμα; Απλώς σαν κουβέντα; «Όχι», απαντά ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «είναι μια οντολογική παρουσία του Θεού, εις τας ενεργείας Του, όχι στην ουσία Του»·η οποία είναι πράγματι ακατάληπτος και απρόσιτος. Και συνεπώς μπορώ να δω τον Θεό. Τον Θεό να δεις; Μπορώ να δω τον Θεό πρόσωπον προς πρόσωπον. Και βλέποντας τον Θεό πρόσωπον προς πρόσωπον, από την παρούσα ζωή, θεώνομαι.

    Αυτό το «Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται» είναι η βάσις η ευαγγελική. Λέγει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος- ακούστε επιχείρημα: «Ποιοι είναι οι καθαροί στην καρδιά; Εκείνοι που είναι, αυτοί θα δουν τον Θεό. Εσύ λες ότι θα δεις τον Θεό στην άλλη ζωή. Μα στην άλλη ζωή, δεν υπάρχει η δυνατότητα να καθαρίσεις την καρδιά σου, για να δεις τον Θεό». Είδατε επιχείρημα; Εδώ είναι η δυνατότητα να καθαρίσεις την καρδιά σου, για να δεις τον Θεό. Συνεπώς εδώ θα δεις τον Θεό· εδώ, στην παρούσα ζωή.

    Αλλά αυτό τι συνέπιες έχει; Έχει τις εξής συνέπειες αγαπητοί μου. Απλώς τον 14ο αιώνα αυτό διετυπώθη ως δόγμαΉταν πάντοτε γνωστό. Δεν ήταν κάτι καινούριο. Γιατί, σας είπα, ήταν η προσωπική εμπειρία των Πατέρων της Εκκλησίας και των αγίων της Εκκλησίας: ότι (εδώ προσέξτε) ότι η πνευματική ζωή δεν εξαντλείται στη μετάνοια, αλλά επεκτείνεται στην αναγέννηση. Πραγματικά πώς το λέμε αυτό; Να πώς το λέμε. Να δείτε πόσο σήμερα έχει βασική σημασία η προβολή του προσώπου του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και της Θεολογίας του. Σήμερα λέμε «να μετανοήσεις» και μόλις μετανοήσω και πάω και εξομολογηθώ, έχω την αίσθηση μιας αυτάρκειας, ότι τελείωσα. Αφού πήγα και εξομολογήθηκα, επισφραγίζω την εξομολόγησή μου και με τη Θεία Κοινωνία και τελείωσα. Τελείωσες; Εξαντλείται η πνευματική ζωή στο να μετανοήσεις μόνο; Η πνευματική ζωή πάει πέρα από τη μετάνοια. Είναι στην αναγέννηση. Γι’αυτό λέγει ο άγιος Νικόδημος πολύ σωστά..- ξέρετε ότι στην εμπειρία αυτή έχουμε πάντα τους αγίους, στον άγιο Νικόδημο, στον άγιο Νεκτάριο, που είναι της εποχής μας κι συγχρόνους αγίους, που ίσως ακόμη η Εκκλησία δεν τους ανεκήρυξε, ίσως ποτέ να μην τους ανακηρύξει, δεν έχει σημασία, άγνωστοι άνθρωποι, ζουν αυτήν την εμπειρία.

     Προσέξατε. Λέγει ο άγιος Νικόδημος: «Όταν κάποιος που πεθαίνει, μας φωνάξουν να τον εξομολογήσουμε και να τον κοινωνήσουμε, πηγαίνουμε εκ καθήκοντος, γιατί μας το ζήτησαν. Δεν ξέρουμε όμως αν αυτός ο άνθρωπος θα σωθεί. Απλούστατα γιατί αφήσαμε να περάσει η ζωή μας και νομίσαμε ότι προς το τέλος της ζωής μας… κι αυτό το λάθος κάνουμε, ότι θα αφήσουμε να μετανοήσουμε στο τέλος. Δεν είναι η μετάνοια που θα μας σώσει. Η αναγέννηση. Είναι η αναγέννηση. Άφησες τη μετάνοια αδελφέ μου να περάσει η ζωή σου και τότε να μετανοήσεις είπες. Είσαι σίγουρος ότι θα γεράσεις; Είσαι σίγουρος ότι δεν θα έχεις αιφνίδιο θάνατο; Έστω. Αλλά πότε θα προλάβεις να αναγεννηθείς; Πότε θα προλάβεις;».

   Γι’ αυτό τον λόγο πάμε και ερχόμαστε στην εξομολόγηση, πάμε και ερχόμαστε χρόνια ολόκληρα, νομίζοντες ότι δυνάμεθα να περιοριζόμεθα σε μια ανανέωση της μετάνοιας και όχι σε μία αναγέννηση. Αυτό για όλους μας είναι ένα δυστύχημα. Και πρέπει να σας πω ότι σήμερα ακριβώς αυτό κάνουμε. Γι’ αυτόν τον λόγο μας φαίνεται πολύ μακρινή η θεολογία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά σήμερα. Μέχρι σήμερα η Δύσις δεν τον έχει κατανοήσει τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά. Και επειδή σήμερα δυτικίζουμε και όλο δυτικίζουμε, όχι μόνο στον πολιτισμό αλλά και στο θρησκευτικόν αίσθημα και συνεχώς δυτικίζουμεολοένα απομακρυνόμαστε από την θεολογία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, δηλαδή από τη θεολογία της αναγεννήσεως, από τη θεολογία της θεώσεως. Να μπορούμε πραγματικά να φθάσουμε σε εκείνα τα μέτρα.

    Και σήμερα, ξέρετε τι αίσθημα έχουμε; Έχουμε το εξής αίσθημα. Και εγώ που σας ομιλώ αγαπητοί μου. Όλοι μας είμεθα παιδιά της εποχής μας και όλοι βρισκόμαστε κάτω από την ίδια νοοτροπία. Έχουμε το εξής αίσθημα: ότι αυτοί οι άγιοι με τη θεολογία τους, που δεν είναι παρά η ευαγγελική θεολογία, όπως την ερμηνεύουν οι Πατέρες και την κατανοούν και τη ζουν, σας είπα, προϊόν και της προσωπικής τους εμπειρίας, το υπογραμμίζω αυτό, ως να είναι αυτά στην κορυφή του Ολύμπου και εμείς να είμαστε στην πεδιάδα και να βλέπουμε και να λέμε «και πώς ανεβαίνει κανείς τώρα εκεί πάνω; Απρόσιτες κορυφές». Αυτό όμως είναι ένα δυστύχημα. Είναι δυστύχημα γιατί αυτά τα πράγματα αφορούν σε αυτήν τη σωτηρία μας.

    Γι’ αυτό τον λόγο, μου φαίνεται, ένα πρώτο βήμα, ένα πρώτο στάδιο που πρέπει να κινήσουμε, είναι να προβάλλουμε τα πράγματα, να προβάλλουμε τους αγίουςπου τόσο πολύ αγωνίστηκαν, όπως ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς· με τη θεολογία του-δεν είναι καινούρια θεολογία, το ξαναλέγω, είναι η βιβλική και η πατερική, αλλά απλώς την έκανε σαφή και την προέβαλε, επειδή υπήρξαν αφορμές. Πρέπει αυτά να προβάλλονται. Και η Εκκλησία μας προσπαθεί να το κάνει αυτό. Η Εκκλησία μας, βλέπετε, προβάλλει την Κυριακή την Α΄ των Νηστειών, την Ορθοδοξία. Και γιορτάζει τον εαυτόν της, την ορθοδοξότητά της. Προβάλλει την Β΄ Κυριακή τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, για να δείξει ότι εκείνο το οποίον τότε αγωνίστηκε, εκατόν-τόσα χρόνια εις την 7η Οικουμενικήν Σύνοδο να διασώσει και την ανθρώπινη φύση του Θεού Λόγου, έρχεται τώρα ο άγιος Γρηγόριος να μας πει ότι αυτό είναι δυνατό: το ότι μπορεί τώρα ο άνθρωπος, αφού ο Θεός έγινε άνθρωπος, ο άνθρωπος μπορεί να γίνει Θεός.

     Γι’ αυτό, αγαπητοί, κατακλείοντες, θα σας έλεγα, μη μένομε στα στενά όρια μιας ανεπαρκεστάτης και στοιχειωδεστάτης μετανοίας. Μια μετάνοια χωρίς δάκρυα πολλές φορές· χωρίς δάκρυα, χωρίς συναίσθηση, από μια συνήθεια πάμε να πούμε τις αμαρτίες μας και τίποτε άλλο. Να ήταν τουλάχιστον και της προκοπής η μετάνοιά μας! Να ήταν της προκοπής! Θα άξιζε ο κόπος. Ούτε αυτή δεν είναι της προκοπής. Γιατί; Γιατί απλούστατα δεν έχουμε μπροστά μας, στον οπτικό μας ορίζοντα, την αναγέννησηΑν  έχουμε στον οπτικό μας ορίζοντα την αναγέννηση, τότε θα δούμε ότι η μετάνοια είναι ένα μεταβατικό στάδιο. Βέβαια πρέπει να μετανοούμε σε όλη μας τη ζωή, γιατί είμαστε άνθρωποι και πέφτουμε. Αλλά αν το θέλετε, στη ζωή των μεγάλων αγίων, δεν έχουμε πια μετάνοια. Παρά το ότι αυτοί έλεγαν «άστε με να μετανοήσω ακόμη», όπως έλεγε ο άγιος Σισώης. «Άστε με να μετανοήσω.» Και είχε λάμψει ολόκληρος. Όμως, όπως λέγει και ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος «αυτός που μπήκε στην αναγέννηση και στη θέωση, δεν έχει ανάγκη πλέον ούτε της μετανοίας, ούτε καν των δακρύων. Δεν είναι πλέον η περιοχή της μετανοίας, αλλά της θεολογίας». Είναι μεγάλο πράγμα αυτό. Ε, αυτή λοιπόν η προοπτική, αυτός ο οπτικός ορίζων, έχει χαθεί από τα μάτια μας. Κι έχει μείνει μπροστά μας μόνον η μετάνοια. Γιατί νομίζουμε ότι το παν είναι η μετάνοια. Την αφήνουμε κι αυτή και ατονεί, γιατί είναι ίδιον του ανθρώπου να μη θέλει να φθάνει στο τέλος. Αλλά λέει: «Δέκα είναι;». Να σας το πω με ένα μικρό παράδειγμα. Όλοι το παθαίνουμε. «Τι ώρα τελειώνει η Εκκλησία; Εννιά; Ε, θα πάω 8.30. Δέκα; Θα πάω 9.30. Τελειώνει δώδεκα; Θα πάω 11.30». Αυτό παθαίνουμε. Λέμε «η μετάνοια, ε, ας είναι και λιγάκι πιο εδώ, δεν πειράζει». Ας προβάλλουμε, ξαναλέω άλλη μια φορά, στον οπτικό μας ορίζοντα όλο το μέγεθος του μυστηρίου της σωτηρίας μας·που είναι η αναγέννησις του ανθρώπου, που προεβλήθη τόσο δυνατά από τον άγιο πατέρα, τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και που η Εκκλησία μας προβάλλει κάθε δεύτερη Κυριακή των Νηστειών                   

                ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ

    και με απροσμέτρητη ευγνωμοσύνη στον πνευματικό μας καθοδηγητή

              μακαριστό γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο,

μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

ΠΗΓΕΣ:ΕΔΩ

·       Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

·       http://www.arnion.gr/mp3/



Π

τα άλαλα και υα μπάλαλα

  Πολλοί «διαρρηγνύουν τα ιμάτιά» τους, γιατί το κοπάδια του λαού ακολουθούν αδιάκοπα τους πολιτικούς απατεώνες «ως πρόβατα επί σφαγήν». ...