Τὸ ὄμμα τῆς ψυχῆς, γρηγορῶν Ἱεράρχα,
ὡς γρήγορος Ποιμήν, ἀνεδείχθης τῷ κόσμῳ,
καὶ ῥάβδῳ τῆς σοφίας σου, παμμακάριστε Ὅσιε,
πάντας ἤλασας, τοὺς κακοδόξους ὡς λύκους, ἀδιάφθορον,
διατηρήσας τὴν ποίμνην, Γρηγόριε πάνσοφε.
Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.
« Τήν Βηθλεέμ ἀφέμενοι, τό καινότατον θαῦμα, πρός Ἰορδάνην δράμωμεν, ἐκ ψυχῆς θερμοτάτης, κἀκεῖσε κατοπτεύσωμεν τό φρικτόν Μυστήριον· θεοπ...