ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΜΗΤΕΣ (ἢ ἀλλιῶς “Ἐργολάβοι Ἀλλοτριώσεως”)

Παιδεραστὲς καὶ ἀποδομητὲς

Γράφει ὁ Φαῆλος Κρανιδιώτης

ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 02.06.13

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ὄψεις τεκμηριωμένες τῆς Ἐργολαβίας Ἀλλοτριώσεως ποὺ σαρώνει ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια

.              Σὲ τί διαφέρουν καὶ σὲ τί μοιάζουν οἱ παιδεραστὲς διδάσκοντες πάσης βαθμίδας τῆς ἐκπαίδευσης καὶ οἱ «γενίτσαροι» ἀποδομητές;
.              Ἡ βασικὴ διαφορὰ εἶναι ὅτι τοὺς πρώτους, ἂν τοὺς εἴχαμε πάρει χαμπάρι ἐξ ἀρχῆς, δὲν θὰ τοὺς προσλαμβάναμε νὰ τοὺς πληρώνει ὁ λαός. Τοὺς δεύτερους, ὅμως, ἐνῶ ξέρουμε πολὺ καλὰ τί καπνὸ φουμάρουν καὶ τὰ μισελληνικὰ χούγια τους, τοὺς βάζουμε στὸ μισθολόγιο καὶ τοὺς ἐξασφαλίζουμε λαμπρὴ καριέρα. Τοὺς δὲ πρώτους, μόλις τοὺς τσακώσουμε νὰ ἀποπλανοῦν ἀνήλικα, τοὺς διαπομπεύουμε καὶ τοὺς στέλνουμε στὴν «ψειροὺ» νὰ παίζουν τὶς λίλιζες μὲ τὸν Μπάμπη τὸν Σουγιὰ καὶ τὸν Χασὰν τὸν δουλέμπορο. Τοὺς δεύτερους τοὺς κάνουμε πανεπιστημιακοὺς καὶ βουλευτές.
.              Καὶ στὴ μία καὶ τὴν ἄλλη περίπτωση ἔχουμε βάλει λύκους νὰ φυλᾶνε τὰπρόβατα, τὴν ἀνύποπτη νεότητα τῆς χώρας. Οἱ παιδεραστὲς σοδομίζουν καὶ διαφθείρουν σώματα, οἱ ἀποδομητές, ψυχές. Παίρνουν στὰ χέρια τους καθαρὰ μυαλά, ἄσπιλες συνειδήσεις, «σφουγγάρια» γιὰ γνώση καὶ ἐμπειρίες καὶ τὰσέρνουν στὸν ἀπέραντο κοπρώνα τῶν σωματικῶν ἢ ἰδεοληπτικῶν διαστροφῶν τους. Κατὰ τὸ Σύνταγμα, νὰ τὸ ξαναποῦμε, ὁ σκοπὸς τῆς Παιδείας -κάθε βαθμίδας- εἶναι ἡ ἐθνική, ἠθικὴ καὶ θρησκευτικὴ διαπαιδαγώγηση τῶν Ἑλληνοπαίδων. Δὲν λέει πουθενὰ ὅτι σκοπός της εἶναι νὰ κάνει τὰ σεξουαλικὰ ἢ ἰδεολογικὰ κέφια του ὁ “πᾶσα ἕνας”, διδάσκων ἢ διδάσκουσα.
.              Τὸ κράτος -ὡς τὸ ὀργανωμένο ἔθνος- ἔχει, λοιπόν, ἀποφασίσει, ἀπ’ ὅταν πήγαμε τὰ μεμέτια, σπρώχνοντας μὲ τὸ ντουφέκι καὶ τὸ σπαθί, πίσω στὴν Ἀσία, τί ἀνθρώπους θέλει νὰ ἀνατρέφει. Τὸ λέει καθαρὰ ὁ καταστατικὸς χάρτης.Ὁ λαὸς θέλει καὶ ἔχει ἀποφασίσει ἡ Παιδεία νὰ βγάζει Ἕλληνες. Ὄχι Οὐζμπέκους,ὄχι μηδενιστές, ὄχι γενίτσαρους, ἀναρχικούς, σταλινικούς, ναζὶ ἢ ἀφασιακὰἀνδράποδα. Ἕλληνες. Καὶ ἡ Ἱστορία καὶ ἡ διδασκαλία της εἶναι βασικὸ ἐργαλεῖο γιὰ νὰ ἀνατρέφεις Ἕλληνες. Δόξα τῷ Θεῷ, ἔχουμε πολὺ πράγμα, νὰ δίνουμε καὶ ρέστα, γιὰ νὰ εἶναι περήφανη ὅλη ἡ Ἀνθρωπότητα γιὰ ὅσα κάναμε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς Ἀρχαιότητας ὣς καὶ σήμερα, μὲ τὰ τεράστια προτερήματα καὶ ἐλαττώματά μας.
.              Ὅταν δὲ βγεῖ στὴ φόρα ὁ παιδεραστὴς ἢ ἡ παιδεράστρια, ἡ ἀντίδραση τοῦ κοινωνικοῦ σώματος εἶναι μονομπλόκ. Πλήρης κοινωνικὴ ἀπομόνωση μὲ βδελυγμία καὶ παλλαϊκὴ ἀπαίτηση γιὰ τὴν αὐστηρότερη δυνατὴ τιμωρία. Συνήθως χρειάζεται ἰσχυρὴ ἀστυνομικὴ δύναμη, γιὰ νὰ μὴ λιντσάρουν οἱ φίλοι, οἱ συγγενεῖς καὶ ἀγανακτισμένοι πολίτες, τὸ κτῆνος ποὺ πάει μὲ τὶς χειροπέδες νὰ ἀντιμετωπίσει ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης τὶς συνέπειες τῶν πράξεών του.
.              Οἱ διεστραμμένοι/ες τῆς Παιδείας, ὅμως, τή… βγάζουν ζάχαρη. Περιφέρονται στὰ ΜΜΕ καὶ συζητοῦν μαζί τους οἱ δημοσιογράφοι, συχνὰ ὁμοϊδεάτες τους, στὰ σοβαρὰ τὴν ἀσέλγειά τους εἰς βάρος τῆς Ἱστορίας, τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, τῶν μαθητῶν καὶ φοιτητῶν. Μὲ βαθιὰ ἐπιστημοσύνη φτύνουν πάνω στὴ μνήμη τῶν ἡρώων μας, στὴ Γενοκτονία τοῦ λαοῦ μας στὴ Μικρὰ Ἀσία, πάνω στὸ αἷμα τῶν πατεράδων καὶ παππούδων μας, πάνω στὰἐρείπια τῶν καμένων καὶ λεηλατημένων χωριῶν, ἐκκλησιῶν καὶ μνημείων μας. Μὲστὶλ καὶ χάρη κοπρίζουν τὴν ἰδεολογικὴ διαστροφή τους στὸ κοινωνικὸ σῶμα, καὶ ἰδίως στὴ νεολαία, καὶ κάθε μήνα περνᾶνε ἀπὸ τὸ ταμεῖο νὰ πάρουν καὶ τὸν μισθό τους..              Τοὺς προστατεύουν ἡ «πολιτικὴ ὀρθότητα» καὶ ἡ συμμορία τῶν αὐτομόλων, ποὺ ὑποδύονται τὰ τελευταῖα τριάντα τόσα χρόνια τὴν «πνευματικὴ ἐλὶτ» τῆς χώρας. Φουλαράτοι ψευτοπροοδευτικοὶ ἀεριτζῆδες, ἀλληλοπροωθούμενοι, δικτατορίσκοι στὸ βαθὺ σκότος τοῦ ἀριστερίστικου πνευματικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Τὸ ὅτι ἔχουν περίεργα γοῦστα, πνευματικὰ ἀντίστοιχα καὶ τὸ ἴδιο ἀποκρουστικὰ μὲ τὰ σωματικὰ γοῦστα τῶν παιδεραστῶν, θὰ ἦταν δικό τους θέμα, ἂν ἀφοροῦσε τὸ κρεβάτι τους καὶ μόνο συναινοῦντες ἐνήλικες. Ἐδῶ ὅμως δὲν μιλᾶμε γιὰ κρεβάτι ἀλλὰ γιὰ τὴν Παιδεία καὶ κυρίως γιὰ τὰ σχολεῖα καὶ τὰ πανεπιστήμια, ἐκεῖ ποὺ ἀνατρέφονται ἠθικὰ καὶ πνευματικὰ οἱ νέες γενιὲς τῶν Ἑλλήνων. Μιλᾶμε γιὰ περίεργους τύπους καὶ περίεργες κυρίες ποὺ κάνουν τὸ βίτσιο τους μὲ ἔξοδά σου, μνημονιακὲ πετσοκομμένε μου Ἕλληνα. Κερασμένα ἀπὸ σένα, ἀπὸ τὸ ὑστέρημά σου, εἶναι ὅσα ξερνοῦν κάθε τόσο στὴν κοινωνία ὅλα αὐτὰ τὰ καλοδικτυωμένα φυντάνια μὲ τὶς ἁγνὲς καὶἄδολες προθέσεις. Ὅλως τυχαίως, ἡ ἀποδομητική τους δράση ταιριάζει μὲ ὅσαἐπιθυμοῦν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ μᾶς θέλουν ἕνα νεοταξίτικο πολτό, χωρὶς ἰδέες, ἥρωες καὶ σύμβολα. Σόρος, κυβερνήσεις, ντόπιες καὶ ἀλλοδαπὲς ΜΚΟ καὶ πρεσβεῖες, σφυρίζουν τὸν σκοπὸ ποὺ χορεύουν οἱ «ἐκκεντρικοὶ» καθηγητάδες μας, μὲ ἀλλεργία στὰ θεμελιώδη τῆς συγκρότησης τῆς ἐθνικῆς μας συνείδησης. Ἄλλωστε, χωρὶς ταυτότητα, χωρὶς τὴν ὁρμὴ καὶ τὸ ἀγέρωχο τῆς περηφάνιας μας, θὰ εἴμαστε πιὸ πειθήνιοι καὶ βολικοί.
.              Ἡ λύση; Ἀφοῦ δὲν διώκεται τὸ μίσος γιὰ τὴν πατρίδα, γιὰ νὰ τοὺς βάλουμε βαθιὰ στὴ φυλακή, πρέπει νὰ ἔχουν τουλάχιστον τὴν ἴδια ὑπόλοιπη ἀντιμετώπιση μὲ αὐτὴ γιὰ τοὺς παιδεραστές: Διαπόμπευση, κοινωνικὴ ἀπομόνωση καὶ ἐκδίωξη ἀπὸ τὴν ἐκπαίδευση. Εἶναι ἀδιανόητο ὁ λαὸς νὰ μισθοδοτεῖ τοὺς συκοφάντες του καὶ τοὺς διαφθορεῖς τῶν παιδιῶν του. Καὶ ἐκτὸς ἀπὸ ἀδιανόητο, εἶναι μολυσματικὰ ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν συλλογική μας ὕπαρξη…

Φαῆλος Μ. Κρανιδιώτης

Μια αληθινή ιστορία του πολέμου (για την ενότητα λαού και ηγεσίας…)

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Η ιστορία είναι αληθινή. Την αφηγήθηκε στα γεράματα του Ιταλός αξιωματικός, που πολέμησε ως Υπολοχαγός στην Αλβανία, στον γιο του, κορυφαίο στέλεχος ιταλικής αμυντικής βιομηχανίας κι αυτός με την σειρά του την είπε σε Ελληνοαμερικανό φίλο μου, σε δείπνο στη Ρώμη πριν τρία χρόνια.
Ήταν οι πρώτες μέρες του πολέμου, όταν ήδη η αλαζονεία του Μουσολίνι και του …συνθέτη οπερέτας Αρχιστρατήγου του είχε κολλήσει στις λάσπες και τα βράχια των ηπειρωτικών βουνών, μετά τον τιτάνιο αγώνα της ελληνικής προκάλυψης. Ήδη ο Στρατός μας προωθούσε πυρετωδώς μονάδες για να φράξει ερμητικά όλες τις διόδους στους φασίστες κι είχαν αρχίσει οι πρώτες αντεπιθέσεις μας.
Ο νεαρός Υπολοχαγός κι ο λόχος του, μετά την πρώτη σφαλιάρα, αντί να πίνουν καφέ στην Αθήνα, βρέθηκαν να σκάβουν χαρακώματα και ορύγματα, πιο πίσω κι από κει που είχαν εξορμήσει τα ξημερώματα της 28^ης Οκτωβρίου.
Ένας φρατέλος Λοχίας ήρθε τρέχοντας από το προωθημένο φυλάκιο και του είπε, «Κύριε Υπολοχαγέ, δείτε! Οι Έλληνες τρελάθηκαν! Στέλνουν εναντίον μας γυναίκες!».
Ο Υπολοχαγός σήκωσε το κεφάλι του από το χαράκωμα και μαζί με όλο τον λόχο του είδε μια παράξενη εικόνα, που τον έκανε να σηκωθεί ολόρθος. Από απέναντι προχωρούσε σκυφτή και με γοργό βάδην μια αραιή γραμμή από φιγούρες με χακί…φορέματα. Κρατούσαν ανά χείρας τα θρυλικά Μάνλιχερ (το τυφέκιο σύμβολο των ευγενέστερων αγώνων μας) με εφ’ όπλου λόγχη.
Για αρκετά δευτερόλεπτα οι Ιταλοί στρατιώτες έκπληκτοι παρακολουθούσαν το παράξενο θέαμα, ξέχασαν ακόμα και να ρίξουν. Είχαν ανασηκωθεί όλοι πάνω από τα πολυβόλα και τις θέσεις μάχης κι είχαν αρχίσει ν’ ακούγονται ψίθυροι, γέλια κι ειρωνικά σχόλια. Οι παράξενες ένοπλες …γυναίκες έφτασαν σχεδόν στα 100 μέτρα, στην γραμμή εφόδου, στα 100 μέτρα, όπου, όπως μου είχε αφηγηθεί το 1984 στο τρένο για Θεσσαλονίκη, ένας παλιός πολεμιστής του Αλβανικού, ονόματι Σαββόπουλος, ξεχωρίζουν οι αληθινοί άντρες. Εκεί στο αναπεπταμένο πεδίο, όπου έπρεπε να τρέξεις ακάλυπτος ολόϊσια πάνω στον εχθρό και τα πολυβόλα του.
Ο Υπολοχαγός σήκωσε τα κιάλια του κι εστίασε σε μια από τις φιγούρες. 
Πρώτα είδε την φούντα από το φάριο και κατεβάζοντας λίγο τα κιάλια αντίκρισε το μυστακοφόρο πρόσωπο ενός αρειμάνιου Εύζωνα. Τα …φορέματα ήταν ο χακί ντουλαμάς εκστρατείας των Ευζωνικών Συνταγμάτων.
‘Όπως είπε στον γιο του, εκφράζοντας την διαδοχή των συναισθημάτων του ιδίου και των ανδρών του «νοιώσαμε πρώτα έκπληξη, ύστερα απορία και μετά τρόμο!».
Την στιγμή, που, αφήνοντας τα κιάλια να πέσουν στο στήθος του,  ξεκίνησε πανικόβλητος να ουρλιάζει «πυρ!», οι …γυναίκες μετέτρεψαν το γρήγορο βάδην σε ξέφρενη έφοδο, προτείνοντας τις ξιφολόγχες, ενώ η ιαχή «Αέρα» αντιλαλούσε στις γύρω χαράδρες. Τα σκληραγωγημένα αγροτόπαιδα, στην πλειοψηφία τους, που στελέχωναν το Ευζωνικό, ενώ με καθυστέρηση άρχισαν να βάλλουν τα ιταλικά όπλα, γρήγορα βρέθηκαν μέσα στα χαρακώματα των Ιταλών κι άρχισε να δουλεύει αλύπητα η ξιφολόγχη. Ανέτρεψαν όλες τις θέσεις μάχης των φρατέλων πυροβολώντας σχεδόν εξ επαφής και λογχίζοντας, αυτούς που πριν λίγο γελούσαν με τους τρελούς Έλληνες, που τολμούν και στέλνουν …γυναίκες ενάντια στην Αυτοκρατορία των Fasci.
Όσοι γλίτωσαν, μαζί κι ο Υπολοχαγός, έκαναν νέο ρεκόρ στο κατοστάρι. Ο καφές στην Αθήνα απομακρύνθηκε κι άλλο. Θα τον έπιναν τον Απρίλιο του ’41, γλυκόπικρο, ταπεινωμένοι και με γερμανικές πλάτες.
Αυτή ήταν η πρώτη επαφή του νεαρού Υπολοχαγού με τους Ευζώνους. Έμαθε με ακριβά δίδακτρα την διαφορά του ντουλαμά από την γυναικεία φούστα και την αναγνώριζε και μισό αιώνα μετά.
Αυτοί ήμασταν αδέρφια τότε. Δεν ήμασταν δανειολήπτες, νουνεχείς εταίροι. Είχαμε ξαναγίνει εξ ανάγκης πολεμιστές.
Είχαμε ενότητα, λαϊκοί, φιλελεύθεροι, τεταρτοαυγουστιανοί, αριστεροί. Με ηγέτη τον Μεταξά, που είπε Όχι, εκφράζοντας όλους μας. Το είπε, μην είμαστε μίζεροι, ανιστόρητοι ψευτοπροοδευτικοί. Ναι, δικτάτορας ήταν, με φασιστική αποκλίνουσα, κυρίως βασιλικός ανήρ αλλά πατριώτης. Με το Όχι όμως, εξιλεώθηκε και για το 1915 και την απαράδεκτη στάση του στο Διχασμό. Προετοίμασε και διηύθυνε τον αγώνα. Κι ο Λαός πολέμησε. Είπε το έμπρακτο διαρκές Όχι, με το Μάνλιχερ, που μέχρι δημοτικά τραγούδια του ‘φτιαξαν οι στρατιώτες μας. Απλό, αξιόπιστο, ευθύβολο.
Ήμασταν ενωμένοι. Για να αγωνιστούμε κι όχι για να υποταχτούμε. Ήμασταν πειθαρχημένοι. Όχι για να μας πουλάνε νομίμως και ν’ αγοράζουμε ληγμένα.
Ο άνθρωπος, αδέρφια, θέλει να νοιώθει τον ήλιο και τον καθαρό αέρα στο μέτωπο. Κι αυτό απαιτεί να είσαι όρθιος. Στηριζόμενος όχι απλά στα πόδια σου, αλλά σε Ηγεσία και Ιδέες, πέρα και πάνω από την έστω κι επιδέξια διαχείριση. 

πηγή