Τί λέει η Εκκλησία για το καρναβάλι;

Δεν είναι λίγοι οι μαθητές - μαθήτριες, φοιτητές - φοιτήτριες που μας ερωτούν ποιά είναι η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας απέναντι στο θεσμό του καρναβαλιού. Με το συγκεκριμένο θέμα έχουμε ασχοληθεί κατ'επανάληψιν και στις ενοριακές μας συνάξεις και στις ραδιοφωνικές - τηλεοπτικές μας εκπομπές. Για την επιπλέον ενημέρωσή σας, παραθέτουμε τα ακόλουθα άκρως ενδιαφέροντα άρθρα:

1. Χριστιανισμός καί καρναβάλιτου Θωμά Ε. Σολδάτου  Καθηγητή Θεολογίας του Γυμνασίου Καλυθιών

Μέσα στο πάντρεμα των δυο κολοσσιαίων δυνάμεων του ελληνισμού και του χριστιανισμού, ήθη και έθιμα άξια μετάδοσης και μη, πέρασαν ανάμεσα στις γενεές και έφτασαν ως τις μέρες μας, χωρίς οι περισσότεροι να γνωρίζουμε τι έθιμα είναι αυτά, από πού προέρχονται και τι σημαίνουν.

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ...

Ένα τέτοιο έθιμο είναι και η Αποκριά! Η Αποκριά έχει ειδωλολατρική προέλευση. Στα γλέντια αυτά και στα ξεφαντώματα, βρίσκονται τα υπολείμματα θρησκευτικών τελετών, που τα πανάρχαια χρόνια οι λαοί διεξήγαγαν, γιορτάζοντας την έναρξη κάθε καινούργιου χρόνου, ή την αρχή μιας νέας εποχής, της άνοιξης, προσδίδοντας ένα μαγικό χαρακτήρα για ευωχία και καλή σοδιά ξεγελώντας τα κακά πνεύματα της φύσης. Τέτοιες τελετές βρίσκουμε στους αρχαίους Έλληνες, με τις οργιαστικές τελετές προς τιμήν του θεού Διονύσου, καθώς και στα Κρόνια όργια, που γίνονταν στο τέλος κάθε χρόνου προς τιμή του θεού Κρόνου, του προστάτη της σποράς και της γονιμότητας. Οι γιορτές αυτές είναι τα περίφημα Σατουρνάλια των Ρωμαίων (από το λατινικό Saturn = Κρόνος), που είναι βελτιωμένη έκδοση των αρχαίων ειδωλολατρικών τελετών. Η λέξη "ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ" προέρχεται από την λατινική λέξη "CARNEVALE" που σημαίνει "ΑΝΤΙΟ ΚΡΕΑΣ". Εξ ου και το δικό μας "ΑΠΟΚΡΕΩ", με το οποίο ονόμαζαν οι Βυζαντινοί την τελευταία ημέρα της ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑΣ, χαρακτηρίζοντας έτσι μια περίοδο του εκκλησιαστικού εορτολογίου. Στις εορταστικές αυτές τελετές κάθε έννοια ηθικής καταργούνταν, και μέσα στη γενικότερη αυτή αποδόμηση, οι συμμετέχοντας επιδίδονταν σε κάθε είδους ανηθικότητες, καλύπτοντας την ταυτότητά τους πίσω από την μεταμφίεση.

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 

Η εκκλησία έχοντας επίγνωση του μαγικο-θρησκευτικού πυρήνα πίσω από τον οποίο κρύβονταν οι αρχέγονες δοξασίες και δεισιδαιμονίες είχε τρεις επιλογές. Η πρώτη ήταν να τις απορρίψει, καταδικάζοντάς τες, ως ειδωλολατρικές. Η δεύτερη, να τις υιοθετήσει συλλήβδην και να τις ενσωματώσει μέσα στη νέα πίστη. Και η τρίτη, να τις αγνοήσει, κρατώντας απέναντι τους μια στάση ουδετερότητας αλλά χωρίς να παύει σε κάθε ευκαιρία να τονίζει την παγανιστική τους προέλευση. Η τρίτη επιλογή κρίθηκε ατύπως προτιμότερη, για τον απλούστατο λόγο ότι ο λαός κουβαλώντας μια τέτοια προγονική παράδοση αιώνων, δεν θα ακολουθούσε εύκολα και αγογγυστί, διότι μέσα στα κύτταρά του κουβαλούσε ιστορικές καταβολές, που μόνο με παιδεία, κατανόηση και αγάπη εκ μέρους της Εκκλησίας, θα μπορούσε κάποτε, ίσως, να αποποιηθεί και να συνειδητοποιήσει αν όχι το βλαβερό, σίγουρα όμως το ανούσιο και αποπροσανατολιστικό των μαγικο-παγανιστικών αυτών τελετών.

Βεβαίως πρέπει να αναφέρουμε πως η Εκκλησία καταδίκασε και απέρριψε τις γιορτές του καρναβαλιού με την 6η Οικουμενική Σύνοδο του 692, όμως με μια υπέροχη στάση ανοχής και αγάπης παρακολούθησε το λαό να το συνδέει, έστω και τυπικά, με το εορτολόγιο της Εκκλησίας, μέσω της εξαγνιστικής Σαρακοστής. Δηλαδή συνδυάζεται το γλέντι ο χορός και το ξεφάντωμα, με την αυστηρή νηστεία και τη λατρεία της Μ. Τεσσαρακοστής, η οποία θα επακολουθήσει. Και θα απαιτήσει από τον πιστό λαό να ακολουθήσει την κατανυκτική λατρευτική ατμόσφαιρα της Εκκλησίας, με τα Απόδειπνα, τους Κατανυκτικούς εσπερινούς και τους Χαιρετισμούς, την μεγάλη πορεία προς το κέντρο των εκδηλώσεων, την Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα.

 

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ

 

Ποια όμως ήταν η φιλοσοφία και ο σκοπός του καρναβαλιού στους αρχαίους; Τι ήθελε να πετύχει;

Την ανατροπή (αποδόμηση) της τάξης των πραγμάτων.

1. Την αμφισβήτηση των αξιών και της ιεραρχίας

2. Την κατάργηση των ορίων και των καθιερωμένων ηθικών νόμων. Κάνει πέρα όποια άλλη επιταγή και τα ορίζει όλα από την αρχή ανάποδα. Με τις παραπλανητικές μεταμφιέσεις και την εθιμοτυπία της «τρέλας» στο λαό με τον αποκαλυπτικό και τολμηρό λόγο του πρόστυχου, το αναποδογύρισμα έχει αρχίσει. Έτσι τα άτομα που συμμετέχουν στο καρναβάλι δεν μπορούν να καθοριστούν ούτε από φύλο, ούτε από ηλικία, αλλά η «τρέλα» αντικαθιστά τη σοβαρότητα, η κατάχρηση τη συνήθη τιμιότητα, ο αισθησιασμός την εγκράτεια, η ανεξέλεγκτη σεξουαλικότητα τον αυστηρό έλεγχο, η αταξία την τάξη. Κάποιος διαβάζοντας αυτά μπορεί να πει: «όλα αυτά γίνονται αθώα για το έθιμο!» Βεβαίως!

Όμως όλα από αθώα ξεκινάνε! Το ντύσιμο της Αποκριάς με την απροσωπία του καταλήγει και μέσα στο «έθιμο» και έξω από αυτό παρωδία. Στην Πάτρα ας πούμε τα λεγόμενα «μπουρμπούλια» έθιμο είναι, που όλοι μασκαρεμένοι, επιδίδονται σε σεξουαλικά όργια, χωρίς να γνωρίζουν ούτε και οι ίδιοι ποιους ερωτικούς συντρόφους επιλέγουν!!! Έτσι από το «αθώο» αποκριάτικο ντύσιμο χωρίς να το καταλάβουμε μετακινούμαστε στο αποκριάτικο «αθώο» γδύσιμο, με όλα τα επακόλουθά του. Στον Τύρναβο οι Μπουρανήδες χορεύουν γύρω από φαλλικά ομοιώματα.... γιορτάζοντας τον ερχομό της άνοιξης και την... αναγέννηση της φύσης! Και ας μην ξεχνάμε, πως κάποιοι πίσω από μια μάσκα και στο τέλος κάθε ειρηνικής πορείας αμαυρώνουν τις ειρηνικές επετειακές εκδηλώσεις οι οποίες καταλήγουν σε καταστροφή δημοσίων και ιδιωτικών περιουσιών.

Ο Χριστιανισμός είναι υπέρ του ΠΡΟΣΩΠΟΥ ως εικόνα Θεού, ο οποίος ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΩΣ ΠΡΟΣΩΠΟ στον άνθρωπο και προτάσσει την τελείωση του ανθρώπου μέσα από τον προσωπικό του αγώνα, για να φτάσει στην ύψιστη ηθική τελείωση καθ' επιταγή του Δημιουργού του. Κάθε παρέκκλιση από το σκοπό αυτό η Εκκλησία δεν το επικροτεί, χωρίς όμως πάντα και ευθέως να το καταδικάζει. Με την τέλεια αγάπη της, ανέχεται και υποδεικνύει σιωπηλά το σωστό δρόμο, τη σωστή πορεία και καλεί τους ανθρώπους να γνωρίσουν την αλήθεια. Και τότε μόνος του ο καθένας θα εγκαταλείψει τα προσωπεία αυτά, που δεν συνεισφέρουν σε τίποτα στον αγώνα του, αλλά αντίθετα τον αποπροσανατολίζουν και τον παραπλανούν.

Πιστεύω ότι περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εορτή, το Καρναβάλι αποτελεί πρόκληση για τον κάθε Χριστιανό, ο οποίος καλείται να μην παραδίδεται απαίδευτα στα πολιτιστικά δρώμενα της κοινωνίας, όσο κι αν αυτό είναι της μόδας σήμερα, αλλά, αντίθετα, να τα ελέγχει γνωρίζοντας την προέλευση τους.

Πηγή:http://stratisandriotis.blogspot.com

 

 2. Οι ρίζες καρναβαλικών αθλιοτήτων

Του Λάμπρου Σκόντζου , Θεολόγου

Η περίοδος του Τριωδίου είναι από τους σημαντικότερους εορτολογικούς σταθμούς του ενιαυτού. Είναι για τη ζωή της Εκκλησίας μας νοητό στάδιο αγώνα, όπου παίρνει μέρος οντολογικά ο πιστός και ασκεί τις σωτήριες αρετές και κυρίως τη μετάνοια προκειμένου να καθαρίσει από τους ρίπους της αμαρτίας την όλη ψυχοσωματική του υπόσταση, ώστε να εορτάσει το υπέρτατο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου ως αναγεννημένος άνθρωπος. Κατά συνέπεια το άγιο Τριώδιο έχει χαρακτήρα κατανυκτικό και πένθιμο, διότι απώτερο στόχο έχει να δημιουργήσει στους πιστούς κατάσταση αυτοσυνειδησίας και να εγείρει πνεύμα εγρήγορσης και επιστροφής στην αυθεντική θεοδημιούργητη ανθρώπινη φύση τους.
Όμως αλίμονο. Ο πολύς κόσμος όχι μόνο δεν θεωρεί την αγία αυτή περίοδο ως ευκαιρία αυτοσυνειδησίας και ασκήσεως, αλλά πράττει τα αντίθετα. Αναβιώνει συνήθειες πρωτόγονες του απώτερου ειδωλολατρικού παρελθόντος, όταν βίωνε η ανθρωπότητα την πιο φρικτή σκοτοδίνη της ιστορίας της, όταν τα κτηνώδη ένστικτα κυριαρχούσαν του λόγου και των αξιών, όταν η μοιρολατρία καθόριζε τυφλά την πορεία της ζωής, όταν η μαγεία και ο φόβος συντάραζαν τον ανθρώπινο ψυχισμό και δεν επέτρεπαν στον άνθρωπο να σκεφτεί λογικά. Πρόκειται για τα γνωστά καρναβαλικά δρώμενα, τα οποία κυριολεκτικά οιστρηλατούν αυτές τις ημέρες την πλειονότητα των ανθρώπων.

Έχει ενδιαφέρον να ανατρέξουμε στην ιστορία για να δούμε τις ρίζες των καρναβαλικών εκδηλώσεων για να καταλάβουμε γιατί υπάρχει σήμερα, στην εποχή της πλήρους πνευματικής συγχύσεως, τέτοια προβολή και ανάπτυξη σε παγκοσμίως.
Η αρχή αυτών των δρώμενων χάνεται στο βάθος του ιστορικού παρελθόντος. Έχουν τις καταβολές τους στην ανάγκη του πρωτόγονου ανθρώπου να νικήσει τις τρομερές φοβίες του μπροστά στη φύση και να υπερπληρώσει τα νοητικά του κενά από την έλλειψη της ορθολογικής σκέψεως και ερμηνείας του κόσμου που τον περιέβαλε. Τότε που δεν υπήρχε σ’ αυτόν λογική εξήγηση για τον κόσμο και τα φυσικά φαινόμενα, αλλά πίστευε ότι αυτός κυριαρχούνταν από αόρατες μαγικές δυνάμεις, οι οποίες κανόνιζαν τη ζωή του ανάλογα με τις δικές τους διαθέσεις. Η πρωτόγονη αυτή πίστη τον ανάγκασε να εφεύρει τρόπους να μεταβάλλει τη διάθεση αυτών των δυνάμεων σύμφωνα με το συμφέρον του. Έπρεπε να καλοπιάσει αυτές τις δυνάμεις για να σταθούν απέναντί του ευνοϊκές και καλόβουλες. Με πιο τρόπο; Με παράλογα μαγικά δρώμενα, διότι στερούνταν ο ίδιος, όπως είπαμε, ορθού λόγου.
Πίστευε πως με το θόρυβο, τις ειδεχθείς προσωπίδες, τον ξέφρενο χορό και τις παράλογες πράξεις ήταν δυνατόν να φοβίσει τις κοσμικές δυνάμεις και να ξορκίσει το κακό, από τον ίδιο και το περιβάλλον του. Πίστευε ακόμα πως με διάφορες τελετές, με αποκορύφωμα αυτές που είχαν σχέση με τον αχαλίνωτο ερωτισμό, θα ξυπνούσε τις γονιμοποιές δυνάμεις της φύσεως προκειμένου για να δώσουν πλούσια σοδιά.
Οι ειδωλολατρικές θρησκείες όλων των λαών της αρχαιότητας ήταν πνιγμένες στον αποκρυφισμό, τη μαγεία και φυσικά τα παράλογα δρώμενα. Η απόλυτα ειδωλολατρική αρχαιοελληνική θρησκεία δεν αποτελούσε εξαίρεση, ιδιαίτερα στη λαϊκή της μορφή, η οποία συνέχιζε επακριβώς τον φετιχιστικό, τοτεμιστικό και ανιμιστικό χαρακτήρα των πρωτόγονων στοιχείων της θρησκείας των Πελασγών, Κάρων, Λελέγων και άλλων προελληνικών φυλών.. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα μαγικά και παράλογα αυτά δρώμενα εντάχτηκαν στη διονυσιακή οργιαστική λατρεία, η οποία είναι η μετεξέλιξη της λατρείας του φρυγικού θεού Σαβάζιου και η οποία εισήχθη στην Ελλάδα μέσω της Θράκης μετά τον 8ο π.Χ. αιώνα και επιβλήθηκε με φοβερές και ανείπωτες βιοπραγίες στον ελληνικό χώρο. Στη Θράκη εντάχτηκε η λατρεία του Σαβάζιου – Διόνυσου στην ορφική θρησκεία, διατηρώντας τον οργιαστικό ανατολικό χαρακτήρα και αναμειγνύοντας τα πανάρχαια μαγικά δρώμενα των προελλήνων, με τον δικό της πρωτογονισμό. Δεν είναι τυχαίος ο μύθος του ιδρυτή της ορφικής θρησκείας θράκα Ορφέα, ο οποίος κατασπαράχτηκε και φαγώθηκε από τις μανιασμένες λάτρισσες του Διονύσου, τις απαίσιες μαινάδες! Δεν είναι επίσης τυχαία τα φοβερά διονυσιακά δρώμενα με τον ανείπωτο εκστασιασμό, την ωμοφαγία και κάθε λογίς έκτροπα, που λάβαιναν χώρα στα διαβόητα «διονυσιακά μυστήρια».
Δεν είναι τέλος καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι τη λαϊκή θρησκεία του διονυσιασμού την υποστήριξε και την καθιέρωσε η τυραννική δυναστεία των Πεισιστρατιδών στην Αθήνα τον 6ο π.Χ. αιώνα. Μέσω αυτής μπόρεσαν οι τύραννοι εκείνοι να επιβληθούν στις λαϊκές μάζες, στις οποίες κυριαρχούσε η δεισιδαιμονία και το παράλογο. Η «αιρετική» και απόβλητη από την «επίσημη» αρχαιοελληνική θρησκεία, λατρεία του Διονύσου ανήχθη σε κυρίαρχο θρησκευτικό σύστημα, παίρνοντας πάνδημο χαρακτήρα με τις μεγάλες διονυσιακές εορτές: «Λήναια», «Μικρά Διονύσια», «Μεγάλα Διονύσια» κλπ.
Οι δεισιδαίμονες και αμόρφωτες μάζες του λαού συμμετείχαν με πάθος σε αυτές τις μαγικές (στην ουσία) εορτές, διότι οι ιθύνοντες προνόησαν να προσδώσουν σε αυτές αφάνταστη ελευθερία ακόμη και στα πιο ταπεινά ορμέμφυτα των θρησκευτών. Οι αρχαίες πηγές μας διασώζουν καταπληκτικές λεπτομέρειες για τα δρώμενα στις διονυσιακές εορτές. Ο αχαλίνωτος ερωτισμός, χωρίς κανένα φραγμό και αναστολή, είχε αναχθεί ως η κύρια έκφανση και δρώμενο αυτών των εορτών. Οι ελεύθερες και ανείπωτες ερωτικές μείξεις ήταν το δέλεαρ που προσέλκυε τους θρησκευτές να μετέχουν στις εμετικές εορτές. Θλιβεροί άνθρωποι, οι οποίοι είχαν καταπιεσμένες στην ψυχή τους ανικανοποίητες ερωτικές έξεις, μπορούσαν να τις ικανοποιήσουν στο όνομα του Διόνυσου. Μοιχοί, πόρνοι, ομοφυλόφιλοι και κάθε λογίς ανώμαλοι, μπορούσαν να ικανοποιήσουν τα αισχρά πάθη τους «νόμιμα», εκτελώντας τα θρησκευτικά τους καθήκοντα! Οι αξίες της συζυγικής πίστης, της ερωτικής αφοσίωσης, της αγνής και άδολης έλξης των ετερόφιλων νέων, οι οποίοι ορκίζονται αιώνια πίστη μεταξύ τους, της αιδούς κλπ, δεν είχαν θέση στις διονυσιακές εορτές. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι αναγκάζονταν με το ζόρι οι γυναίκες που ήταν κλεισμένες στους γυναικωνίτες να βγαίνουν στους θορυβώδεις δρόμους και να παίρνουν μέρος στις τελετές, υποκύπτοντας στις βρωμερές ορέξεις του κάθε θρησκευτή ανώμαλου και αισχρού άνδρα, ως δήθεν υποταγή στο θέλημα του Διόνυσου! Η σεξουαλική κακοποίησή της θεωρούνταν θρησκευτική πράξη λατρείας προς το «θεό»!
Οι βωμολοχίες, οι άσεμνες χειρονομίες, οι περιφορές των φαλλών, δηλαδή τεραστίων ομοιωμάτων του ανδρικού οργάνου, οι ξέφρενοι οργιαστικοί χοροί, η οινοποσία μέχρι και αυτού ακόμη του θανάτου, οι υστερικές κραυγές, οι ειδεχθείς μεταμφιέσεις, ο δαιμονικός θόρυβος και η εκκωφαντική μουσική, των αυλών και των τυμπάνων συνέθεταν ένα νοσηρό μυστικιστικό κλίμα, το οποίο ενείχε το μαγικό στοιχείο. Ήταν μια ανοικτή τεράστια μαγική τελετουργία για να ξορκιστούν οι κακές δαιμονικές δυνάμεις.
Αξίζει επίσης να αναφέρουμε την ιστορική πληροφορία, πως στους ύστερους χρόνους της αρχαιότητας, όταν ο αρχαίος κόσμος βρισκόταν σε τέλεια παρακμή, οι λάτρεις του Διονύσου, είχαν οργανωθεί σε ιδιότυπους θρησκευτικούς συλλόγους των «Βακχών» οι οποίοι τελούσαν τα περιβόητα όργια «Βακανάλια». Ο διαπρεπής μελετητής της αρχαίας Ελλάδος, αείμνηστος Γ. Καψάλης αναφέρει τα εξής σημαντικά γι’ αυτούς τους διαβόητους συλλόγους και τα όργιά τους: «Η επιμειξία των δύο φύλων (εν καιρώ νυκτός) εξέτρεπε την εορτήν εις σκηνάς κραιπάλης και παρά φύσιν όργια, δικαιολογούμενα υπό των μεμυημένων εκ της λατρείας του Διονύσου, όστις εθεωρείτο σύμβολον της αναπαραγωγής του ανθρώπου. Παρθένοι και νέοι διεφθείροντο κατ’ αυτά και εκορέννυντο εν αυτοίς παν είδος σαρκικών ορέξεων. Συν τω χρόνω δε το έγκλημα δεν περιορίζετο μόνον εις την τέλεσιν ανηθικοτήτων, αλλ’ έλαβε μεγάλας διαστάσεις, διότι κατά τα Βακανάλια εφιλοτεχνούντο ψευδομαρτυρίαι και επιορκίαι, εγίνοντο πλαστογραφίαι και ετοιμάζοντο πλασταί διαθήκαι. Ακόμη δε αι δηλητηριάσεις και αι δολοφονίαι εμελετώντο εις τα καταγώγια εκείνα. Και ηκούοντο μεν ενίοτε εις τα καταφύγια ταύτα της διαφθοράς αι φωναί και διαμαρτυρίαι των δι’ απάτης εισαχθέντων εκεί, των θυμάτων των δηλαδή, αλλ’ αύται κατεπνίγοντο από τας κραυγάς των βακχευόντων και τους κρότους των κυμβάλων και των τυμπάνων. Κατήντησεν τέλος η θρησκευτική εκείνη εορτή να έχει ως αρχήν την παραβίασιν παντός της θρησκείας και της πολιτείας νόμον.» (Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.ΣΤ΄,σελ.491)!
Όμως και μετά την κατάρρευση της αρχαίας θρησκείας η συνήθεια του διονυσιασμού παρέμεινε ζωντανή στις ψυχές πολλών ανθρώπων, τους οποίους δεν άγγιξε το ανέσπερο φως του Χριστού και η χριστιανική ψυχική ηρεμία. Άνθρωποι ακόλαστοι συνέχιζαν και συνεχίζουν να τιμούν το ψευτοθεό Βάκχο με τον ίδιο οργιαστικό και μαγικό τρόπο.
Σήμερα διαπιστώνουμε με λύπη μια τρομερή άνθιση του οργιαστικού διονυσιασμού. Τα σύγχρονα λεγόμενα καρναβάλια δεν διαφέρουν σε τίποτε από τις επαίσχυντες βακχικές εορτές της αρχαιότητας. Όποιος αμφιβάλει ας ρίξει μια ματιά στα δρώμενα του καρνάβαλου των πειναλέων της Βραζιλίας, ή των «δικών» μας φαλλικών δρώμενων του Τιρνάβου και θα πεισθεί πως ο μέθυσος θεός ατυχώς συνεχίζει να «ζει» και να κυριαρχεί στις ψυχές μυριάδων ανθρώπων! Εκτός από ιδιωτικούς συλλόγους και αυτό το επίσημο κράτος συμμετέχει γενναιόδωρα στη διοργάνωση των καρναβαλικών εκδηλώσεων, σπαταλώντας πακτωλούς χρημάτων από το υστέρημα του άγρια φορολογούμενου φτωχού Έλληνα πολίτη. Τοπικοί άρχοντες συναγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα διοργανώσει τον πιο εντυπωσιακό καρνάβαλο!
Το δυστύχημα είναι πως σε αυτές τις μαγικές, οργιαστικές και ανήθικες εκδηλώσεις παίρνουν μέρος και πολλοί χριστιανοί με ελαφριά τη συνείδηση, αγνοώντας προφανώς, ότι εκεί λατρεύονται με κάθε επισημότητα τα ανθρώπινα πάθη και θεοποιούνται τα κτηνώδη ένστικτα. Τα περί «ανάπαυλας χαράς» των ημερών των απόκρεω, είναι αστείες δικαιολογίες, διότι η χαρά είναι μια άκρως υποκειμενική ψυχική κατάσταση σε κάθε άνθρωπο.
Δε καταφερόμαστε εναντίον αυτών των εκδηλώσεων από καμιά παρότρυνση σεμνοτυφίας, αλλά από πραγματική γνώση των πρωτογόνων και μαγικών καρναβαλικών δρώμενων, τα οποία, πέρα από την επίπλαστη ευθυμία, ενέχουν στην ουσία τους το στοιχείο της τραγικότητας, της απαισιοδοξίας και τους αδιεξόδου του σύγχρονου ανθρώπου, ο οποίος έχει ανάγκη από μόνιμη έξοδο από την τραγικότητα της ζωής, και όχι από πρόσκαιρη «φυγή»..
Εν κατακλείδι, η αγία περίοδος του Τριωδίου δεν είναι για μας τους πιστούς ευκαιρία για κραιπάλη και εφήμερους αισθησιασμούς, αλλά πρόκληση και προτροπή να ξαναβρούμε το χαμένο αυθεντικό εαυτό μας. Να συναισθανθούμε τη δίνη της τραγικότητάς μας εξαιτίας της αμαρτίας που πρυτανεύει στη ζωή μας και να πάρουμε τη μεγάλη απόφαση να αλλάξουμε πορεία στη βιωτή μας. Η ειλικρινής μετάνοιά μας και η οντολογική ένωσή μας με το Χριστό θα μας δώσουν ασύγκριτα μεγαλύτερη χαρά από εκείνη των εφήμερων καρναβαλικών αθλιοτήτων και θα πληρώσουν με μόνιμη ιλαρότητα και ουράνια αγαλλίαση τη σκοτισμένη ψυχή  μας.

(Πηγή: "Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον")

3. Καρναβαλισμός,

Νεοειδωλολατρία σήμερα

Του Αρχιμ. Π. Ιγνατίου Σταυρόπουλου

Σε αυτή λοιπόν την πνευματική περίοδο που καθορίστηκε από την Εκκλησία και που ονομάζεται “Τριώδιο” αναμίχθηκαν δυστυχώς εκδηλώσεις, έθιμα, θρησκευτικές ειδωλολατρικές τελετές, και δημιούργησαν ένα ενιαίο σύνολο, γνωστό σήμερα σαν καρναβάλι. Δεν έχουμε σκοπό στη στήλη αυτή να παρουσιάσουμε αναλυτικά το κάθε τί που συμβαίνει στο κάθε καρναβάλι. Θυμίζουμε μόνο τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν την σημερινή του εικόνα, και που είναι.

α) Λιτάνευση ομοιώματος αγάλματος πάνω σε άρμα, που είναι και ο κυρίως ονομαζόμενος καρνάβαλος, τον οποίο συνήθως ακολουθούν και άλλα άρματα. Στο σημείο αυτό παρατηρείται καθαρά η αποκρυφιστική και μάλιστα σατανιστική επιρροή στις αναπαραστάσεις αγαλμάτων και στις διαφημιστικές αφίσσες που δείχνουν π.χ. το κεφάλι άνδρα με κέρατα που συμβολίζουν τον Σατανά.

β) Μεταμφιέσεις κάθε είδους, στις οποίες περιλαμβάνονται αντιστροφή φύλου (άνδρες μεταμφιέζονται σε γυναίκες και αντίστροφα), προσποίηση ζώων, διακωμώδηση ιερών προσώπων, ιερών στολών και συμβόλων.

γ) Ο έξαλλος χορός με χτυπήματα των ποδιών στη γη και με ακανόνιστες κινήσεις μαγικών επιδράσεων και σαμανιστικών ειδωλολατρικών τελετών.

δ) Πράξεις ακολασίας, βρισιές, πειράγματα, μεθύσι κ.ά.

Η συστηματική προβολή, κυρίως μέσα από την τηλεόραση, των διαφόρων καρναβαλιστικών εκδηλώσεων που γίνονται ανά τον κόσμο, αλλά κυρίως τα διάφορα προσωπικά οικονομικά συμφέροντα ορισμένων, ανοίγουν δυστυχώς την όρεξη και σε επίδοξους νέους δημιουργούς καρναβαλιστικών έκδηλώσεων να ηγηθούν τέτοιων προσπαθειών ακόμη και σε τόπους όπου ουδέποτε υπήρξαν.

Η παράδοση του καρναβαλιού είναι πολύ παλαιά. Συνδέεται με τις ειδωλολατρικές εκδηλώσεις των Αρχαίων Ελλήνων προς τιμή του θεού του κρασιού, του Διονύσου, του λεγομένου και Βάκχου. Αυτές οι τελετές που είχαν έντονο ειδωλολατρικό θρησκευτικό χαρακτήρα, επέδρασαν και στη Δύση αλλά και στην Ανατολή, στους Βυζαντινούς.

Είναι γεγονός ότι στην εποχή μας γίνονται προσπάθειες να παρουσιασθεί ο Καρναβαλισμός με κάποια εκσυγχρονισμένη μορφή μέσα στις αστικές κοινωνίες. Πολλοί μάλιστα, για να πείσουν τους αφελείς, ομιλούν για “πολιτιστικές” εκδηλώσεις ή για “ψυχαγωγία”, αναφερόμενοι στα παραπάνω ακατονόμαστα, τα οποία βέβαια είναι μόνον το ξεκίνημα των “καρναβαλιστικών” δηλαδή σατανιστικών εκδηλώσεων. Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι παρασύρονται και μαθητές ακόμη του Δημοτικού και συμμετέχουν στην τελετή, για να μυηθούν από μικροί στο πώς λατρεύεται ο “καρνάβαλος”. Η μεγαλύτερη κραιπάλη και διαφθορά έρχεται μετά από το οργιαστικό ξεφάντωμα του καρναβάλου, όπου βέβαια πολλές φορές έχουμε “διασκεδάσεις μετά πυροβολισμών με δυστυχήματα και φόνους”.

Για μας τους Χριστιανούς και την Εκκλησία οι καρναβαλιστικές εκδηλώσεις είναι έθιμο ειδωλολατρικό, είναι συνέχεια των αρχαίων ειδωλολατρικών εκδηλώσεων. Είναι πομπές και έργα σατανικά. Λατρεία του Σατανά. Μάλιστα η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, σε παλαιότερη εγκύκλιό της καλούσε όλους τους πιστούς να “εγκαταλείψουν αυτά τα σκοτεινά και οργιώδη βακχικά σκιρτήματα…”.

Σχετικά μάλιστα με τις μεταμφιέσεις, ο ΞΒ’ Κανών της ΣΤ’ Οικουμ. Συνόδου αναφέρει “…μηδένα άνδρα γυναικείαν στολήν ενδιδύσκεσθαι, ή γυναίκα την ανδράσιν αρμόδιον. Αλλά μήτε προσωπεία κωμικά ή σατυρικά, ή τραγικά υποδύσεσθαι”.

Δυστυχώς, σε παρόμοιες ειδωλολατρικές εκδηλώσεις, έλαβε μαρτυρικό θάνατο ο Απόστολος Τιμόθεος, επίσκοπος Εφέσου, και μαθητής του Απ. Παύλου, όταν προσπάθησε να διδάξη και να παρακινήση στο σταμάτημα των αταξιών και οργίων.

Καλούμαστε ο καθένας προσωπικά, αλλά και όλοι οι συλλογικοί φορείς, να κρατήσουμε σταθερά την Ορθόδοξη Παράδοσή μας, εναντίον των νεο-ειδωλολατρικών καρναβαλιστικών τελετών. Να ενημερώνουμε όσους δεν γνωρίζουν την αλήθεια. Να απέχουμε από παρόμοιες συγκεντρώσεις. Να οδηγούμε τα παιδιά μόνο στον Χριστό και να τα φυλάξουμε μακρυά από τέτοιες παγίδες, πριν τα θρηνήσουμε σαν θύματα.

πηγή: Ζωηφόρος 

πηγή : πηγή

Το λαδάκι στα νηστικά παιδιά της ή στο εικονοστάσι;;; Αληθινή ιστορία Από το βιβλίο «Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία» του π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου

Ήταν παραμονή του Ευαγγελισμού, 24 Μαρτίου του 1942, και ήμασταν στη Δράμα, στην ιδιαιτέρα μου πατρίδα. Η ξένη κατοχή ήταν Βουλγάρικη. Οι στερήσεις, οι αρρώστιες και η πείνα είχαν πάρει τρο­μακτικές διαστάσεις και ο θάνατος θέριζε κάθε μέρα μικρούς και με­γάλους και ιδιαιτέρως τα παιδιά. Μεταξύ των συγγενών μου είχα και μια μακρινή θεία, χήρα με πέντε παιδιά. Τον άνδρα της τον είχαν σκοτώσει οι κατακτητές πριν από έξι μήνες στις σφαγές στις 29 Σεπτεμβρίου του 1941. Από τρό­φιμα της είχαν απομείνει ένα δάχτυλο ελαιόλαδο και μια "χούφτα" κα­λαμποκάλευρο. Εκείνο λοιπόν το απόγευμα, σκέφτηκε ότι αύριο, του Ευαγγε­λισμού, είχε έστω και κάτι λίγο για τροφή στα παιδιά: εκατό δράμια αλευράκι κι ένα δάχτυλο λαδάκι. Ξαφνικά τα μάτια της έπεσαν πάνω στο σβησμένο καντήλι, που ήταν κρεμασμένο μπροστά στο εικονοστάσι και τότε μπήκε στο δί­λημμα: Το λαδάκι στα νηστικά παιδιά της ή στο εικονοστάσι με την εικόνα του Ευαγγελισμού; Αποφασιστικά όμως έκανε τον Σταυρό της και είπε στην Παναγία:.. "Παναγία μου! Εγώ θα Σου ανάψω το καντήλι, γιατί η μέρα που ξημε­ρώνει είναι πολύ μεγάλη για την πίστη μας, αλλά και Συ όμως ανάλαβε να μου Θρέψεις τα παιδιά". Πήρε το λιγοστό λαδάκι και μ' αυτό άναψε το καντήλι της Πανα­γίας. Το ιλαρό του φως φώτισε το φτωχικό σπίτι και η καρδιά της γέμι­σε από γαλήνη. Αυτό τους συνόδευσε στη βραδινή τους προσευχή και στον ύπνο τους όλο εκείνο το αξέχαστο βράδυ. Την άλλη μέρα, μετά τη Θεία Λειτουργία, η θεία μου άνοιξε το ντου­λάπι, για να πάρει το λιγοστό αλεύρι, και έμεινε άφωνη. Τι βλέπει; Το "λαδερό" γεμάτο λάδι μέχρι πάνω, και δυο σακούλες γεμάτες αλεύρι και μακαρόνια!!! Σταυροκοπήθηκε η γυναίκα πολλές φορές, δοξάζοντας και ευχαρι­στώντας τον Θεό και την Παναγία για το μεγάλο Θαύμα, αλλά δεν είπε σε κανένα τίποτα. Για δυο χρόνια ούτε το λάδι άδειαζε από το μπουκάλι, ούτε και το αλεύρι "σώθηκε" ποτέ, παρά την καθημερινή τους χρήση για έξι στό­ματα, για ανταλλαγή με άλλα τρόφιμα και για κρυφή ελεημοσύνη. Αλλά και το καντήλι παρέμεινε από τότε μέρα - νύχτα αναμμένο, μαρτυ­ρώντας με το άσβεστο φως του τη ζωντανή πίστη αυτής της ευλο­γημένης γυναίκας. 

πηγή

Χρυσή Αυγή. Η άγνωστη ιστορία και δράση της

Ποια είναι αυτή η οργάνωση με το παράξενο όνομα και ποιος ο αρχηγός της ;

Η ιστορία μας ξεκινά το Δεκέμβριο του 1980, με την έκδοση του περιοδικού «Χρυσή Αυγή» από τον Νίκο Μιχαλολιάκο και την παρέα του. Στο εξώφυλλο του περιοδικού υπήρχε μια κυκλική ναζιστική σβάστικα. Ο αρχηγός της ομάδας είναι ακροδεξιός – φιλοχουντικός και χιτλερικός, γνωστός για την έφεσή του στη βία και τη συμμετοχή του σε ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση. Δηλώνει μαθηματικός, αν και δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα, είναι δηλαδή ανεπάγγελτος. Το Δεκέμβριο του 1976 είχε συλληφθεί για συμμετοχή στην κακοποίηση δημοσιογράφων κατά την κηδεία του βασανιστή της χούντας Μάλλιου. Συλλαμβάνεται ξανά τον Ιούλιο του 1978, αυτή τη φορά ως μέλος ακροδεξιάς τρομοκρατικής ομάδας βομβιστών, και το 1979 καταδικάζεται για κατοχή όπλων και εκρηκτικών σε φυλάκιση ενός χρόνου.

Ποιος είναι ο ηγέτης της Χρυσής Αυγής ;

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος είναι ο ιδρυτής και ηγέτης (για την ακρίβεια Γενικός Γραμματέας) της Χρυσής Αυγής. Γεννήθηκε το 1957 στην Αθήνα. Είναι δεδηλωμένος και φανατικός οπαδός του δικτάτορα Μεταξά, της Χούντας των Συνταγματαρχών και της Ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ. Το 1973 έγινε μέλος του ακροδεξιού «Κόμματος της 4ης Αυγούστου» (το οποίο είχε ιδρύσει ο συνεργάτης της ΚΥΠ και αμετανόητος χιτλερικός Κωνσταντίνος Πλεύρης) και μέλος της ακροδεξιάς τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΟΚΑ Β’, η οποία σε συνδυασμό με τη χούντα του Ιωαννίδη ανέτρεψε με πραξικόπημα το Μακάριο στην Κύπρο και άνοιξε το δρόμο για την ολέθρια τουρκική εισβολή του 1974. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, τον Ιούλιο του 1978 συνελήφθη για συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες. Τον Ιανουάριο του 1979 καταδικάζεται σε φυλάκιση 13 μηνών, όμως κατά έναν παράξενο τρόπο αποφυλακίζεται τον Αύγουστο του 1979.

Η ίδρυση της Χρυσής Αυγής, η ΕΠΕΝ και ο Μιχαλολιάκος

Το 1985, ιδρύθηκε η ακροδεξιά οργάνωση “Χρυσή Αυγή” (Χ.Α.). Ο χαρακτήρας της Χ.Α. είναι ναζιστικός και φιλοχουντικός. Αρχηγός της οργάνωσης είναι ο Νίκος Μιχαλολιάκος (τον οποίο οι Χρυσαυγίτες αποκαλούν «φύρερ», όπως δηλαδή οι Γερμανοί προσφωνούσαν τον Χίτλερ). Στον ηγετικό πυρήνα της Χ.Α. βρίσκεται μεταξύ άλλων και ο Γιάννης Γιαννόπουλος, παλιός στρατιωτικός, αποστρατευμένος μετά τη Μεταπολίτευση, συγκατηγορούμενος του Μιχαλολιάκου στην υπόθεση των νεοφασιστών βομβιστών του 1978.

Το 1983 αναστέλλεται προσωρινά η έκδοση του (ναζιστικού) περιοδικού «Χρυσή Αυγή», για να επανέλθει λίγους μήνες μετά, το 1984, οπότε και σταμάτησε η έκδοση του, όταν ο Νίκος Μιχαλολιάκος ανέλαβε την ηγεσία της νεολαίας της ΕΠΕΝ(Σεπτέμβριος του 1984), έπειτα από εντολή του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, όπως παραδέχεται με περηφάνια και ο ίδιος. Αν και τη δεκαετία του 1980 αυξήθηκε η υποστήριξη σε ακροδεξιά πολιτικά κόμματα στην Ευρώπη, η φιλοχουντική ΕΠΕΝ απέτυχε να διατηρήσει το 2,29%, γεγονός που αποδίδεται και στην ανάληψη της αρχηγίας της από το δικτάτορα.

Με την πάροδο του χρόνου η Χρυσή Αυγή εξαπλώνει τη δράση της σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Συχνά, διάφορα μέλη της λειτουργούν ως παρακρατική συμμορία και τρομοκρατούν όσους αντιφρονούντες βρουν στο δρόμο τους. Χρυσαυγίτες κρατώντας ξύλα, λοστούς και μαχαίρια επιτίθενται συχνά εναντίον των πολιτικών τους αντιπάλων και γενικά εναντίον όσων τολμούν να τους ασκούν κριτική. Η πορεία της Χρυσής Αυγής και των νεοναζί στην Ελλάδα ταυτίζεται με το γενικό γραμματέα της οργάνωσης Ν. Μιχαλολιάκο, τον οποίο τα μέλη τιμούν ενίοτε με ναζιστικό χαιρετισμό.

Η δεκαετία του ’90 και οι βίαιες επιθέσεις εναντίον των επικριτών τους

Τη δεκαετία του 1990, οι μαχαιροβγάλτες της Χ.Α. πραγματοποιούν πολυάριθμες εγκληματικές ενέργειες, προσπαθώντας να μιμηθούν τους εγκληματίες της Κου Κλουξ Κλαν (που φορώντας τις λευκές κωνικές κουκούλες σκορπούσαν τον τρόμο στις ΗΠΑ). Ενδεικτικά αναφέρουμε μόνο μερικές από αυτές.

Οι επιδρομές κατά των γραφείων της αριστερής ΟΣΕ (Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση) (9/3 & 20/4/92) ή η επίθεση εναντίον αριστερών φοιτητών στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ, αμέσως μετά το συλλαλητήριο για το Μακεδονικό (10/12/1992) αποτελούν ένα δείγμα μόνο των προθέσεών τους.

Τον Απρίλιο του 1996, μέλη της πολιτικής οργάνωσης ΟΣΕ (Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση) δέχθηκαν βάρβαρη επίθεση από 6 νεοναζί της Χρυσής Αυγής στην Κυψέλη την ώρα που διένειμαν την εφημερίδα τους “Εργατική Αλληλεγγύη”. Από την επίθεση των Χρυσαυγιτών τραυματίστηκαν 5 από τα μέλη της ΟΣΕ και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Μεταξύ των 6 τραμπούκων νεοναζί ήταν και οι Χ. Κουσουμβρής και Δ. Ζαφειρόπουλος. Ο Δ. Ζαφειρόπουλος είναι Εκδότης -Διευθυντής του «Ελεύθερου Κόσμου» (χουντική εφημερίδα που επανακυκλοφόρησε το 2003), διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της “Χρυσής Αυγής” και εκδότης του διμηνιαίου περιοδικού της ναζιστικής νεολαίας «Αντεπίθεση». Ο Ζαφειρόπουλος καταδικάστηκε σε ποινή 1 έτους για την επίθεση και τον τραυματισμό των μελών της ΟΣΕ.
Στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1996, στα Χανιά, δύο Ελληνοπόντιοι και ένας Βορειοηπειρώτης δέχθηκαν επίθεση. Το γεγονός κατάγγειλε με ανακοίνωσή της στις 11/9, η Πανελλήνια Αγωνιστική Μαθητική Κίνηση (ΠΑΜΚ) Χανίων. Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι πρόκειται για μέλη της ρατσιστικής οργάνωσης “Χρυσή Αυγή” τα οποία μετά την επίθεση άφησαν σε διπλανό τοίχο την ταυτότητά τους.
Στις 31 Ιανουαρίου 1997, δύο μέλη της αριστερής οργάνωσης ΟΑΚΚΕ δέχθηκαν επίθεση από μέλη της “Χρυσής Αυγής”. Την επίθεση κατάγγειλε με ανακοίνωση Τύπου η ΟΑΚΚΕ. Τα μέλη της που τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ήταν οι Γ. Ιωαννίδης, και Π. Γουρνάς, οι οποίοι κολλούσαν αφίσες. Την επίθεση κατάγγειλαν με ψηφίσματα ο Δήμος Κερατσινίου και ο Δήμος Δραπετσώνας με ονομαστική αναφορά στους “φασίστες της “Χρ. Αυγής”.
Στις ευρωεκλογές του 1996 μέλη της “Χρυσής Αυγής” έσπασαν το περίπτερο του εκλογικού συνδυασμού ΟΑΚΚΕ-“Ουράνιου Τόξου” το οποίο είχε στηθεί στην Ομόνοια.

Στις 24 Ιανουαρίου 1998, ο 34χρονος μεταφραστής και μέλος του συγκροτήματος Last Drive, περνούσε από τη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Χαλκοκονδύλη για να πάρει λεωφορείο όταν δέχθηκε ξαφνική επίθεση από τρεις ναζιστές που τον χτύπησαν με σιδερόβεργα στο πρόσωπο. Όταν αυτός έπεσε στο πεζοδρόμιο άρχισαν να χτυπούν με μανία το κεφάλι του στο μάρμαρο μπροστά στα μάτια δεκάδων θεατών. Ακόμα και όταν ο Α.Κ. κατάφερε και σύρθηκε στην είσοδο ενός καταστήματος για να γλυτώσει από τη δολοφονική επίθεση, αυτοί μπήκαν μέσα και συνέχισαν να τον χτυπούν μπροστά σε μια υπάλληλο. Ύστερα οι τρεις νεοναζί άφησαν το αιμόφυρτο θύμα τους και μπήκαν στην πολυκατοικία της 3ης Σεπτεμβρίου όπου στεγάζονται τα γραφεία της “Χρυσής Αυγής”. Ο Καλοφωλιάς μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, με άσχημο τραύμα στο πρόσωπο και προβλήματα όρασης στο δεξί μάτι.

Είναι προφανές πως ο 34χρονος μουσικός δεν είχε πληροφορηθεί τις διακηρύξεις των στελεχών της «Χρυσής Αυγής», εδώ κι ένα χρόνο, για το ρόλο που επιφύλασσαν στο κτίριο που τόσο γενναιόδωρα έσπευσε να τους νοικιάσει το ΠΙΚΠΑ(!), παρά τις διαμαρτυρίες των υπόλοιπων ενοίκων της πολυκατοικίας. Ο «φίρερ» της οργάνωσης, Νίκος Μιχαλολιάκος, ήταν πάντως σαφής: «Μεταφερόμαστε στα νέα γραφεία», δήλωνε στις 21.12.96, «με σκοπό να κυριαρχήσουμε στο πεζοδρόμιο του κέντρου των Αθηνών!».

Αυτή η προσπάθεια των Χρυσαυγιτών για «κυριαρχία στο πεζοδρόμιο» απέναντι σε κάθε λογής εχθρούς τους δεν είναι, φυσικά, κάτι καινούριο για τα κατά φαντασίαν Τάγματα Εφόδου του Μιχαλολιάκου: Μπορεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 η «Χρυσή Αυγή» να μην ήταν τίποτα περισσότερο από μια ολιγάριθμη γραφική παρέα, εδώ και κάμποσα όμως χρόνια έχει εξελιχθεί σε πραγματικά επικίνδυνη συμμορία με πλούσια εγκληματική δράση, η οποία παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό.

Από το 1992 και μετά έχουν καταγγελθεί δεκάδες επιθέσεις Χρυσαυγιτών, κυρίως στην περιοχή της πρωτεύουσας, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στην Κομοτηνή και στα Χανιά. Η μεθοδολογία των χρυσαυγίτικων επιθέσεων ακολουθεί τα κλασικά πρότυπα των μουσολινικών squadristi: αστραπιαίες επιδρομές με μαχαίρια, ρόπαλα και σιδερολοστούς, σακάτεμα του θύματος (ή των θυμάτων) και εξαφάνιση. Όταν το συμβάν καταγγελθεί, η «Χρυσή Αυγή» συνήθως διαψεύδει και τις περισσότερες φορές γλυτώνει την τιμωρία, καθώς σπάνια τα μέλη της μπορεί να οδηγηθούν σε δίκη για κάποια εγκληματική ενέργεια.

Εξαίρεση αποτελούν ανάληψη της ευθύνης από το περιοδικό της οργάνωσης (τχ. 75) για την έφοδο (10/12/92) σε αριστερούς φοιτητές που μοίραζαν προκηρύξεις στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ και η γενική εξαγγελία, λίγο νωρίτερα, της εκστρατείας κατά των αριστερών «ζωντανών προδοτών» (τχ. 70).

Αν οι επίσημες διαψεύσεις προσπαθούν να θολώσουν τα νερά, το αντίθετο συμβαίνει με τα έντυπα της ναζιστικής οργάνωσης. Οι στήλες της εφημερίδας «Χρυσή Αυγή» είναι γεμάτες με ανοιχτές προτροπές προς τα μέλη και τους οπαδούς της για τέτοια δυναμικά ξεκαθαρίσματα, προτροπές που, αν μη τι άλλο, συνιστούν καραμπινάτη ηθική αυτουργία στις ναζιστικές επιθέσεις. Αναφέρουμε ενδεικτικά τα εξής :

**Στις 12.7.96, η εφημερίδα προστάζει: «Φωτιά και τσεκούρι στους νοθευτές της ράτσας».

**Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η «Αντεπίθεση», «όργανο του Μετώπου Νεολαίας της Χρυσής Αυγής». Μάλιστα, η μόνιμη στήλη «Μέτωπο Νεολαίας» που εγκαινιάστηκε και υπογράφεται από το Γιώργο Μάστορα είχε κάνει σαφείς τις προθέσεις της :

«Είναι καιρός να αντιληφθείτε», γράφει στις 25.7.1997 απευθυνόμενος προς τους εν γένει αντιφασίστες, «ότι οι δρόμοι μάς ανήκουν πλέον ολοκληρωτικά, χωρίς κανένα ίχνος παραχώρησης. Μπορείτε να αλλάξετε μυαλά και να πορευθείτε στον δρόμο μας, τον δρόμο της Φύσης, της Δύναμης και της Ανθρώπινης Ιστορίας. Κάντε το, ειδάλλως εξαφανιστείτε από μπροστά μας γιατί ΕΜΕΙΣ, οι Δυνατοί, θα σας λιώσουμε σαν τα σκουλήκια». Αμέσως μετά, ακολουθεί η προτροπή προς τους Χρυσαυγίτες: «Τσακίστε με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο, ό,τι κι αν χρειαστεί, τον κάθε βλάκα που θα τολμήσει να αμφισβητήσει εσάς και τις Ιδέες σας. Κάντε τους να μετανιώσουν για τις επιλογές τους...».

Οι επιθέσεις αυτές της ρατσιστικής “Χρυσής Αυγής” είναι εφαρμογή των διακηρύξεών της. Η πιο ουσιαστική και νομοτελειακή έκφραση της ρατσιστικής ιδεολογίας είναι η βία. Οι φορείς και υπερασπιστές των ρατσιστικών ιδεών αποτελούν απειλή για την πολιτική δημοκρατία, για τη ζωή, την τιμή και την ελευθερία των πολιτών. Το κράτος που δεν απαγορεύει τη δραστηριότητά τους, επιτρέπει την ατιμώρητη, ωμή παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της απόλυτης προστασίας της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας όλων όσων βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων.

Τον Ιανουάριο του 1990 Χρυσαυγίτες έκαψαν τα παλιά κεντρικά γραφεία του ΣΕΚ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα) στην οδό Μενάνδρου. Το 1992 επιτέθηκαν κι έσπασαν τα τζάμια στα νέα γραφεία στην οδό Αναξαγόρα. Τον Ιούνη του 2000 ομάδα από 8 τραμπούκους της Χρυσής Αυγής έκανε επιδρομή και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές στο Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο κραδαίνοντας μαχαίρια. Δύο από αυτούς αναγνωρίστηκαν.

Οι μαθητές που ανήκουν σε αριστερές παρατάξεις ή αντιφασιστικούς, αντιρατσιστικούς φορείς ανήκουν κατά κόρον στις προτιμήσεις των χρυσαυγιτών. Το 1993, στις 25 Μαΐου, ο μαθητής Δ. Παπαράς καταγγέλλει ότι τον ξυλοκόπησαν χρυσαυγίτες. Τον Νοέμβριο του ’93 και ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη μαθητικές καταλήψεις, δεκάδες είναι οι καταγγελίες μαθητών που κάνουν λόγο για επιθέσεις χρυσαυγιτών που καραδοκούσαν έξω από τα σχολεία.

Η Χρυσή Αυγή στις ευρωεκλογές του 1994 πήρε 7264 ψήφους.

Η Φωκίωνος Νέγρη ήταν ένα από τα αγαπημένα πεδία δράσης τους. Εκεί ξυλοκόπησαν το μέλος της ΚΝΕ και πρόεδρο του 15μελούς συμβουλίου του 39ου ΓΕΛ Κυψέλης στις 21 Ιουνίου του ’96, εκεί και έναν Aφρικανό μετανάστη δύο ημέρες αργότερα. Τον Μάιο του ’97 επιτίθενται στο Πολυκλαδικό της Αθήνας, ξυλοκοπούν έναν αντιφασίστα μαθητή και κουρεύουν ένα φίλο του.

Από τότε, λοιπόν, που άρχισαν να κυκλοφορούν στους δρόμους, μέχρι τις πέτρες στους έγκλειστους του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1995 και την προστασία που απόλαυσαν από τα ΜΑΤ μέχρι σήμερα και την απόπειρα δολοφονίας των Κουσουρή, Καραμπατσόλη και Φωτιάδη πολλά άλλαξαν. Ουσιαστικά άρχισαν να δραστηριοποιούνται έντονα και, εννοείται, επικίνδυνα. Συμμετέχουν σε προβοκατόρικες ενέργειες και ξυλοκοπούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Τον Ιανουάριο του 1996, μήνα που οι χρυσαυγίτες έκαναν τα εγκαίνια των γραφείων τους στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου, στο κέντρο του Πειραιά, την ίδια μέρα πέταξαν μπογιές από τον όροφο των γραφείων τους σε αντιφασίστες της πόλης που έκαναν συγκέντρωση διαμαρτυρίας από κάτω, ενώ παράλληλα έκαναν και προγραφές, τσεκάριζαν φάτσες. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση, ξαμολήθηκαν στον Πειραιά με ξυράφια και μαχαίρια. Χτύπησαν σε διαφορετικά σημεία δύο αδέρφια φοιτητές, τον Κώστα και τον Θύμιο Κατσούλη. Τον Σεπτέμβριο του 1996 στην Αθήνα, μια πολυάριθμη ομάδα χρυσαυγιτών επιτέθηκε σε μουσουλμανικές οικογένειες που ζουν στο Γκάζι. Στις 10 Ιανουαρίου 1997, δημοσιεύεται στη «Χρυσή Αυγή» με την υπογραφή του Γ. Γιαννόπουλου ένα κείμενο-κάλεσμα σε μαζικές βιαιοπραγίες ….

Στις 16 Ιουνίου 1998 έξω από τα δικαστήρια της πρώην Σχολής Eυελπίδων έγινε μια από τις αγριότερες επιθέσεις της Χ.Α. Η δολοφονική επίθεση ροπαλοφόρων τραμπούκων της Χρυσής Αυγής σε 3 μέλη του ΝΑΡ (Νέο Αριστερό Ρεύμα), 100 μέτρα από τα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων ενώ βρίσκονταν σε καφετέρια, προκάλεσε οργή και αγανάκτηση. Η επίθεση έγινε σε βάρος των φοιτητών Δημήτρη Κουσουρή και Ηλία Φωτιάδη, καθώς και του εκπαιδευτικού Ιωάννη Καραμπατσώλη. Οι 8 τραμπούκοι της Χ.Α. τους πλησίασαν και τους ξυλοκόπησαν άγρια, στέλνοντας μάλιστα τον 24χρονο Δ. Κουσουρή στο χειρουργείο του Ιατρικού Κέντρου με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και τρία εσωτερικά αιματώματα. Μόνο από καθαρή τύχη, ο Δ. Κουσουρής γλύτωσε το θάνατο. Μόλις μία ώρα πριν την αιματηρή επίθεση, η ομάδα των νεοναζιστών είχε εγκαταλείψει τα δικαστήρια συνοδευόμενη από διμοιρία των ΜΑΤ. Βρίσκονταν εκεί ως κατηγορούμενοι για τον ξυλοδαρμό 4 μελών του ΣΕΚ το 1996.

Την ίδια ώρα, δικάζονταν 9 από τους συλληφθέντες του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και ο κόσμος που βρισκόταν στα δικαστήρια για συμπαράσταση μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των φασιστών τους γιουχάισε. Οι τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής προφανώς έστησαν καρτέρι στη γύρω περιοχή επιλέγοντας τελικά ως θύματά τους, τα 3 μέλη του ΝΑΡ.

Η αγριότητα της δολοφονικής επίθεσης έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, η αναγνώριση των πρωτεργατών της από πλήθος αυτοπτών μαρτύρων, η δημόσια κατακραυγή και η συνακόλουθη πίεση που ασκείται -για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση- εναντίον κάθε απόπειρας για συγκάλυψη του εγκλήματος, έχουν σαν αποτέλεσμα το σπάσιμο της σιωπής που κάλυπτε παλιότερα παρόμοια «ανδραγαθήματα» των ένοπλων εγκληματιών της Χ.Α. .

Στις 20-6-2000, οκτώ μέλη της Χρυσής Αυγής κραυγάζοντας φασιστικά συνθήματα εισβάλλουν στο «μαρξιστικό βιβλιοπωλείο» του ΣΕΚ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα) στην οδό Αναξαγόρα στην Ομόνοια. Προκαλούν υλικές ζημιές και απειλούν τον ταμεία.

Το 2002 η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καταγγέλλει την επίσημη συμμετοχή στο Συνδυασμό του Γ. Καρατζαφέρη για τις νομαρχιακές εκλογές της ίδιας χρονιάς τεσσάρων μελών της ναζιστικής και δολοφονικής "Χρυσής Αυγής" : τους Βασίλειο Κολιό, Μιχαήλ Παπαδημητρίου, Νικόλαο Σκάντζο και Ηλία Παναγιώταρο. Τον Παναγιώταρο που είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της "Χ.Αυγής" και Πρόεδρος της Γαλάζιας Στρατιάς, ο Γ. Καρατζαφέρης τον πριμοδοτεί στην εφημερίδα του σαν "εκλεκτή υποψηφιότητα".

Στις 16 Νοέμβρη 2002, κατά την διάρκεια του εορτασμού του Πολυτεχνείου, ομάδα νεοναζί της Χρυσής Αυγής επιτέθηκε σε παρέα Ελλήνων και Μπαγκλαντέζων. Οι φασίστες την είχαν στήσει έξω από τα γραφεία τους και επιτίθονταν σε όποιον θεωρούσαν μετανάστη ή αριστερό… Από την επίθεση μαχαιρώθηκε ο φοιτητής Πάρης Χρυσός και ξυλοκοπήθηκε η εκπαιδευτικός Χρυσάνθη Τσιμπίδου.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι με απόφαση της Χρυσής Αυγής ιδρύθηκε η «Πατριωτική Συμμαχία» (Π.Σ.) το 2004, πολιτικός σχηματισμός που δεν είχε μικρή διάρκεια ζωής. Ορισμένα σημαντικά μέλη της Π.Σ. ήταν και οι Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, Βασίλειος Κολιός, Ηλίας Παναγιώταρος και Σπυρίδων Ζουρνατζής (αρχηγός της ΕΠΕΝ και υπουργός της Χούντας). Ο Ζαφειρόπουλος καυχιέται ότι στην Π.Σ. είχαν προσχωρήσει πολλά στελέχη της ΕΠΕΝ. Ωστόσο η εκλογική δύναμη της Π.Σ. ήταν ιδιαίτερα μικρή.Στις Ευρωεκλογές του 2004 (οι οποίες ήταν η πρώτη εκλογική αναμέτρηση στην οποία πήρε μέρος η Π.Σ.), συγκέντρωσε το 0,17 % των ψήφων.

Οι χρυσαυγίτες έχουν γραφεία σε διάφορες πόλεις. Τα προηγούμενα χρόνια έκαναν συστηματική προσπάθεια να μετατρέψουν την Τρίπολη σε προπύργιο της οργάνωσής τους. Γέμισαν τους τοίχους της πόλης με εμετικά συνθήματα όπως : «θα το ξανάκοβα και πάλι, του Βελουχιώτη το κεφάλι», «Ζήτω ο Μεταξάς» κ.α. Στις 3-5-2005, ομάδα μελών της Χ.Α. επιτέθηκε και τραυμάτισε σοβαρά σπουδαστή (του ΤΕΙ Πειραιά) έξω από το σπίτι του στην Τρίπολη όπου του είχε στήσει ενέδρα. Τον χτύπησαν με σιδερογροθιές και κλωτσιές στο κεφάλι και ολόκληρο το σώμα, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί αιμόφυρτος στο νοσοκομείο, όπου έκανε 8 ράμματα.

Το 2004 σε έκθεση της Κρατικής Ασφάλειας που είχε αποκαλύψει η εφημερίδα «Τα Νέα» σημειωνόταν ότι «τα περισσότερα μέλη της Χρυσής Αυγής οπλοφορούν παράνομα, προμηθευόμενοι όπλα από βουλευτές (σύμφωνα με την έκθεση οι βουλευτές προέρχονται από τη Ν.Δ.) και παρουσιάζονται ως συνοδοί τους» αλλά και ότι «η Χρυσή Αυγή διατηρεί ακόμη και σήμερα πολύ καλές σχέσεις και επαφές με εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του στρατού, αλλά και με απόστρατους».

Τον Οκτώβριο του 2005 ακροδεξιοί πυρπόλησαν τα γραφεία του ΣΕΚ στο Ηράκλειο Κρήτης.

Ο φυγόδικος «Περίανδρος» και οι σκοτεινές διασυνδέσεις Χρυσής Αυγής και Αστυνομίας

Το Σεπτέμβριο του 2006 δικάστηκε ο φυγόδικος Χρυσαυγίτης Αντώνης Ανδρουτσόπουλος, γνωστός ως «Περίανδρος», κατηγορούμενος για απόπειρες ανθρωποκτονιών. Στις 24-2-1999 ο κ. Χρυσοχοΐδης δήλωνε στη Βουλή ότι ο Ανδρουτσόπουλος έφυγε από την Ελλάδα τις πρωινές ώρες της 21/6/1998, δίνοντας έτσι το μήνυμα πως η υπόθεση ανήκει πλέον στην Interpol. Έπειτα από χρόνια, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης θα καταλήξει ότι ο καταζητούμενος «Περίανδρος» ουδέποτε εγκατέλειψε …. την Ελλάδα. Κανείς δεν μας είπε πού κρυβόταν τόσα χρόνια ο -υποτίθεται- «καταζητούμενος» χρυσαυγίτης.

Η ειδική ομάδα της ΕΛ.ΑΣ. που συστήθηκε για τη σύλληψή του «σκόνταψε» στις διασυνδέσεις της «Χρυσής Αυγής» και του ίδιου του «Περίανδρου» με ορισμένους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. Όπως αποκαλύπτουν τα απόρρητα έγγραφα της ειδικής αυτής ομάδας, η Αστυνομία προμήθευε τους Χρυσαυγίτες με ασυρμάτους και κλομπ στις μαζικές διαδηλώσεις, στις επετείους του Πολυτεχνείου και σε εκδηλώσεις του «αριστερίστικου και αναρχικού χώρου», για να εμφανίζονται ως «αγανακτισμένοι πολίτες» και να προκαλούν επεισόδια («Τα Νέα», 17/4/2004). Αυτή η διαπλοκή με την ΕΛ.ΑΣ. ήταν η «ασπίδα» της «Χρυσής Αυγής».

Ο Ανδρουτσόπουλος κρίθηκε από το δικαστήριο ομόφωνα ένοχος χωρίς κανένα ελαφρυντικό για τρεις απόπειρες ανθρωποκτονιών και καταδικάστηκε σε συνολική κάθειρξη 21 ετών. Ο «Περίανδρος» ήταν αυτός που επιχείρησε να δολοφονήσει τον Δημήτρη Κουσουρή τον Ιούνιο του 1998.
Οι ομοϊδεάτες του κατηγορουμένου που βρίσκονταν στην αίθουσα, μετέτρεψαν τη δίκη σε συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής (που επισήμως είχε αναστείλει τη λειτουργία της για μικρό διάστημα) και με προκλητικό τρόπο επιτέθηκαν κατά των δικαστών, αλλά και των δικηγόρων των θυμάτων, βρίζοντας και απειλώντας τους. Κάποια στιγμή, έψαλαν τον εθνικό ύμνο με τεντωμένα τα χέρια σε ναζιστικό χαιρετισμό. Οι τραμπούκοι της Χ.Α. έφθασαν μάλιστα στο σημείο να φτύσουν τη μητέρα του Κουσουρή και να απειλήσουν τον εισαγγελέα ότι θα τον σκοτώσουν. Κατά την αποχώρησή τους από το δικαστήριο δεν δίστασαν να σχίσουν ένα πανό που έγραφε «κάτω ο φασισμός». Από τον Δεκέμβριο του 2009 ο «Περίανδρος» κυκλοφορεί ελεύθερος, αφού εξέτισε μικρό μέρος της ποινής του.

Τον Οκτώβριο του 2006 έγινε η δίκη του μαχαιροβγάλτη νεοναζί Παναγιώτη Ρουμελιώτη, γνωστού ως «Πόρκυ», για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συρροή με δόλο. Στις 19-10-2005 ο Πόρκυ μαχαίρωσε δύο φοιτητές που ήταν αδέρφια, στην Αθήνα. Αφού πρώτα μαχαίρωσε επανειλημμένα τον ένα από τους δύο, στη συνέχεια τραυμάτισε και τον άλλο που προσπαθούσε να βοηθήσει τον αιμόφυρτο αδερφό του.

Το μεσημέρι της 17ης Ιουνίου 2006, 48 μέλη της Χρυσής Αυγής και της Πατριωτικής Συμμαχίας εισέβαλαν στο κτίριο της ΕΤ-3 στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να μεταδώσουν διάγγελμά τους. Τα μέλη των ακροδεξιών αυτών οργανώσεων, κρατώντας ξύλα, πέτρες και διάφορα άλλα αντικείμενα, έκαναν κατάληψη του δεύτερου ορόφου, χτύπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους και προσπάθησαν με τη βία να διακόψουν τη ροή του προγράμματος. Λίγο αργότερα συνελήφθησαν.

Το 2006 η «Αντιναζιστική Πρωτοβουλία» κατήγγειλε τη συμμετοχή των ναζιστών στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας, με αφίσα της που κολλήθηκε σε κεντρικά σημεία της Αθήνας με τίτλο «Δημοτικές Εκλογές 2006. ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ! Ο συνδυασμός «ΑΘΗΝΑ ΠΟΛΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ» είναι η ναζιστική Χρυσή Αυγή». Η αφίσα η οποία δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας «www.antinazi.gr» είχε στόχο να βγάλει μία δυνατή κραυγή μέσα στη γενική ησυχία που κάλυπτε το κατέβασμα των ναζιστών στην Αθήνα και να δείξει στους δημοκρατικούς πολίτες ότι χρειάζεται διαρκής επαγρύπνηση. Στο κείμενο της, η αφίσα αποκάλυπτε το ναζιστικό χαρακτήρα του συνδυασμού και το ότι επρόκειτο για μεταμφίεση της «Χρυσής Αυγής» που έκρυβε από πίσω της αυτή τη φορά και τους βρυκόλακες της ακροδεξιάς. Ακόμα αποκάλυπτε ότι ο υποψήφιος δήμαρχος Δ. Ζαφειρόπουλος ήταν παλιό στέλεχος της «Χ.Α» και είχε ήδη καταδικαστεί για την εισβολή στα γραφεία της κρατικής τηλεόρασης ΕΤ-3. Τελικά, ο συνδυασμός της Χρυσής Αυγής δεν κατάφερε να εκλέξει ούτε ένα δημοτικό σύμβουλο.

Τον Μάρτιο του 2007, τα μέλη και η ηγεσία της Χ.Α. απέσυραν την υποστήριξή τους στην «Πατριωτική Συμμαχία», η οποία με την σειρά της οδηγήθηκε σε αναστολή κάθε δραστηριότητάς της.

Τον ίδιο μήνα η Χρυσή Αυγή πραγματοποίησε το 6ο της συνέδριο. Μέλη της τέλος, τον Ιούνιο του 2007 συμμετείχαν στην κινητοποίηση εναντίον της συνόδου των G8 στην Γερμανία, στο πλευρό του γερμανικού ναζιστικού κόμματος ΝPD κι άλλων νεοναζιστικών οργανώσεων.

Το Φεβρουάριο του 2008, ο χρυσαυγίτης αστυνομικός Γιάννης Ανδρασκέλας καταδικάστηκε από το Εφετείο σε 1 χρόνο φυλάκιση.

Οι ναζιστικοί χαιρετισμοί και το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων

Τον Ιανουαρίου του 2011, στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων, συνέβη το περιστατικό του ναζιστικού χαιρετισμού. Ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος με την παρουσία οκτώ σωματοφυλάκων – μπράβων, προχώρησε μπροστά στις κάμερες σε ναζιστικό-φασιστικό χαιρετισμό και αποχώρησε από την αίθουσα. Την Τετάρτη 11 Απριλίου 2012 δημιουργήθηκε ένταση στο δημοτικό συμβούλιο της Λαμίας, όταν ο Απόστολος Γκλέτσος (συνωνυμία με το γνωστό ηθοποιό και δήμαρχο Στυλίδας), μέλος της Χρυσής Αυγής ζήτησε να πάρει το λόγο. Κατά την αποχώρηση ένα από τα μέλη της Χρυσής Αυγής χαιρέτησε ναζιστικά.

Νεοναζί, γερμανόφιλοι και πατριδοκάπηλοι

Ο ναζισμός και η γερμανοφιλία των Χρυσαυγιτών αποδεικνύει τελικά ότι τα κηρύγματά τους περί «πατριωτισμού» είναι βαρύγδουπες μπούρδες, με σκοπό να ξεγελάσουν ανυποψίαστους ψηφοφόρους. Αν κάποιος μπει στην ιστοσελίδα της οργάνωσης στο ίντερνετ, στις θέσεις της οργάνωσης, δεν θα βρει πουθενά μια φράση του στυλ : «Θέτουμε θέμα διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων (δηλαδή των αποζημιώσεων που οφείλει να δώσει η Γερμανία στην Ελλάδα, λόγω της ναζιστικής θηριωδίας)». Επίσης, η Χρυσή Αυγή αποφεύγει συστηματικά να πάει να καταθέσει στεφάνι στα θύματα του ναζισμού στο Δίστομο και στα Καλάβρυτα, έστω και για τα μάτια του κόσμου.

Ένα άλλο σημείο που αξίζει να αναφέρουμε είναι ότι οι Χρυσαυγίτες συχνά φοράνε την μάσκα του «πατριώτη» προσπαθώντας να ξεγελάσουν ανυποψίαστους πατριώτες. Δυστυχώς είναι λίγοι οι ψηφοφόροι που γνωρίζουν ότι η Χρυσή Αυγή θαυμάζει τον δοσίλογο – κατοχικό Πρωθυπουργό Τσολάκογλου, τον ναζιστή εγκληματία Γεώργιο Πούλο που έδρασε στην κατοχή και τους Ταγματασφαλίτες – Γερμανοτσολιάδες, δηλαδή τους ένοπλους Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών που σκότωναν αντιστασιακούς, υπηρετώντας έτσι τα σχέδια των κατακτητών.

Πέρα από τη μεγάλη συμπάθειά τους προς το NPD (Ναζιστικό Κόμμα Γερμανίας), αξίζει να προσθέσουμε ότι όταν το 2005 οι Γερμανοί νεοναζί δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον Έλληνα μετανάστη Θ. Βουλγαρίδη (στη Γερμανία), οι Χρυσαυγίτες δεν έβγαλαν ούτε μια ανακοίνωση που να λέει ότι καταδικάζουν τη δολοφονία που διέπραξαν οι Γερμανοί ομοϊδεάτες τους.

Οι κατηγορίες εναντίον του Αρχηγού από μέλη της ίδιας της Χρυσής Αυγής

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Μιχαλολιάκος έχει κατηγορηθεί για διάφορες «ατασθαλίες» από μέλη της ίδιας του της οργάνωσης. Ο Χαράλαμπος Κουσουμβρής που διετέλεσε ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής είπε αρκετά ενδιαφέροντα. Ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις του : «Πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει φιλοφασιστικό κόμμα που να απολαμβάνει την ασυλία που έχει η Χρυσή Αυγή από το ελληνικό κράτος», «Ξέρω ότι το προεκλογικό μας υλικό για τις ευρωεκλογές είχε έρθει με δελτίο αποστολής από τα γραφεία μεγάλου κόμματος» κ.α. Για τον Μιχαλολιάκο λέει ότι είναι χαφιές που δεν διστάζει να φακελώσει και να καρφώσει ακόμα και τους ομοϊδεάτες του στην αστυνομία, περιφρουρείται από μερικούς γλύφτες και ζει πάμπλουτος και ανεπάγγελτος, χωρίς κανείς να ξέρει από ποιες πηγές αντλεί χρήματα για να ζει πλουσιοπάροχα και για να συντηρεί τόσα χρόνια μια οργάνωση και αρκετά έντυπα (εφημερίδες και περιοδικά, τα οποία μάλιστα είναι πολύ μικρής κυκλοφορίας). Ο Κουσουμβρής, ταμίας της οργάνωσης, έγραψε ένα βιβλίο, με τίτλο “Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής“, στο οποίο ανέφερε τα εξής : «Ποιος χρηματοδοτούσε άραγε αυτήν την προσπάθεια ; Απ’ ότι εμμέσως μας έδωσε να καταλάβουμε ο ίδιος ο διαβόητος αρχηγός της Χρυσής Αυγής, «αρπαχτές» γινόντουσαν από όλους τους κομματικούς χώρους καταπώς συνέφερε τα δύο μεγάλα κόμματα, δηλαδή ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Σύμφωνα με τα όσα μας έλεγε ο ίδιος, μια τέτοια χρηματοδότηση θα εξυπηρετούσε την «ιερότητα» του αγώνα μας. Τελικά αναλωνόμασταν σε μια στημένη μεγάλη βρωμιά. Ήμουν μάρτυρας – όχι μόνο εγώ αλλά και πολλοί άλλοι, όταν ο ίδιος ο αρχηγός μάς είχε στείλει να συνοδεύσουμε σε εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ Βύρωνος τον Κ. Πλεύρη, όπου τον είχε καλεσμένο ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Τομπούλογλου».

Το 2004, ο Κουσουμβρής έδωσε συνέντευξη στον Στέλιο Βραδέλη, στον “Ταχυδρόμο” της εφημερίδας “Τα Νέα”. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το πως συντηρείται οικονομικά η Χρυσή Αυγή είχε πει : «Ως ταμίας της Χρυσής Αυγής, είχα τη δυνατότητα να γνωρίζω ότι στο ταμείο δεν είχαμε ποτέ περισσότερα από 300-400 ευρώ. Με τα χρήματα αυτά δεν συντηρείται μια οργάνωση.» . Τότε ο δημοσιογράφος τον ρώτησε ποιος ενισχύει την οργάνωση και ο Κουσουμβρής απάντησε : «Το ποιος δεν το ξέρω με σιγουριά. Ξέρω όμως ότι το προεκλογικό μας υλικό για τις ευρωεκλογές είχε έρθει με δελτίο αποστολής από τα γραφεία μεγάλου κόμματος. Στη Χρυσή Αυγή μας εκμεταλλεύτηκαν. Υπάρχουμε για να εξυπηρετούμε σκοπιμότητες.»

Τα δημοσιεύματα περί Σατανισμού

Στην προσπάθεια του ο Μιχαλολιάκος να αλιεύσει ψήφους ακόμα και από τη μεγάλη δεξαμενή θρησκευόμενων ψηφοφόρων, επικαλείται συχνά τον τελευταίο καιρό τη θρησκεία, αρνείται το διαχωρισμό εκκλησίας – κράτους (και τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας) και δηλώνει υπηρέτης της ορθοδοξίας. Είναι όντως ένας πιστός υπηρέτης του χριστιανισμού ; Τα γεγονότα τον διαψεύδουν και στο θέμα αυτό και αποκαλύπτουν ότι απλώς προσπαθεί να παρασύρει ψηφοφόρους που έχουν άγνοια, λέγοντας πράγματα που ούτε ο ίδιος πιστεύει.

Και για να μιλήσουμε με στοιχεία, τα ίδια του τα γραπτά δείχνουν την αγάπη του για …. τον Εωσφόρο. Σε ένα παλιό βιβλίο του Οδυσσέα Πατεράκη για τον Εωσφόρο με τίτλο : «Το αστραφτερό σκοτάδι του Εωσφόρου», ο Μιχαλολιάκος είχε γράψει τον πρόλογο και έδειχνε τον θαυμαστό του για το συγκεκριμένο έργο, αλλά και για την «πνευματική τόλμη» του συγγραφέα.

Σε κείμενο της Χρυσής Αυγής, η ίδια η οργάνωση επιτίθεται κατά του «ιουδαιοχριστιανισμού» λέγοντας ότι ο «ιουδαιοχριστιανισμός κατόρθωσε «να εμφυτέψει τον Εβραϊκό σκοταδισμό στον κορμό του Ευρωπαϊκού πολιτισμού ( ….) και να τον οδηγήσει στην αποσύνθεση και τον εκφυλισμό».

Πρόσφατα υπήρξε κι ένα δημοσίευμα για τον Γιώργο Γερμενή και την αγάπη του για το σατανισμό. Ο Γερμενής είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Χρυσής Αυγής και υποψήφιος βουλευτής του κόμματος στη Β’ Αθήνας, στις εκλογές του 2012. Δημοσιεύτηκαν μάλιστα και φωτογραφίες του συγκεκριμένου χρυσαυγίτη, ιδιαίτερα αποκρουστικές, με πεντάλφες, μαχαίρια κ.α. Ο Γερμενής έχει το ψυδώνυμο «Καιάδας» και παίζει σε ένα μπλακ μέταλ συγκρότημα, του οποίου ένα τραγούδι λέει : « fucking Christian Church».

ΘΑ ΔΕΧΟΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΣΗ ΛΑΜΨΗ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ;.....Του Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς Επισκ. Αχρίδος

Απάντηση σε μια επιστολή 

Στο προηγούμενο γράμμα μου απαντάτε πάλι με ερώτηση: «Θα ανεχό­ταν ο Χριστός τόση λάμψη στην Εκκλησία;». Οπωσδήποτε. 

Το ανεχόταν και τότε, θα το ανεχόταν και τώρα. Τότε υπήρχε στα Ιεροσόλυμα ο ναός του Σολομώντα, ένα από τα σπάνια

 θαύματα της αρχιτεκτονικής και πο­λυτέλειας στον κόσμο. Τούτος ο ναός είχε περισσότερο χρυσό και πολύτι­μες πέτρες

 εσωτερικά απ' ό,τι έχουν σήμερα όλοι οι χριστιανικοί ναοί στα Βαλκάνια. «Και όλον τον οίκον περιέσχε χρυσίω έως

 συντέλειας παντός του οίκου» (Γ' Βασ. 6,22). Σ' αυτό το ναό έμπαινε ο Χριστός πολλές φορές, όμως ποτέ δεν εξέφρασε

 τη δική σας σκέψη, ότι θα έπρεπε όλα αυτά να με­ταμορφωθούν σε ψωμί και να φαγωθούν. 

Αυτός προέβλεψε την κατάρ­ρευση αυτού του ναού και ο ναός καταστράφηκε, αλλά όχι εξαιτίας του χρυσού στον ναό, 

αλλά εξαιτίας της λάσπης στις ανθρώπινες ψυχές. Εμένα με ευχαριστεί που δείχνετε ελεήμων προς τους φτωχούς,

 αλλά ακόμα πε­ρισσότερο θα με ευχαριστούσε εάν δείχνατε ελεήμων με τη δική σας περι­ουσία και όχι των άλλων. 

Δεν θα ήθελα να σας δω όμως στήν ίδια πλευρά με τον Ιούδα. Θα θυμάστε πώς ο Ιούδας θέλησε κάποτε να φανεί 

πιο ελε­ήμων από τον Χριστό... Διαβάστε το δωδέκατο κεφάλαιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Κάποια γυναίκα πήρε

 ένα μπουκαλάκι με πολύτιμο μύρο νάρδου και άλειψε τα πόδια του Ιησού. Ο Ιούδας, ο οποίος αργότερα πρόδωσε τον

 δάσκαλο του για τα λεφτά, θύμωσε και φώναξε: «Διατί τούτο το μύρον ουκ επράθη τριακοσίων δηναρίων και

 εδόθη πτωχοίς;» (Ιωάν. 12,5). Σ' αυτό του απάντησε ο στοργικός Κύριος, που ήταν καθ' οδόν να δώσει και τη

 ζωή Του για τούς φτωχούς: «Τους πτωχούς γάρ πάντοτε έχετε μεθ' εαυτών, εμέ δε ου πάντοτε έχετε» (Ιωάν. 12,8). 

Ακούστε, λοιπόν, τι θα σας πω: εάν όλοι εμείς είχαμε πάντα τον Χριστό μαζί μας, δεν θα υπήρχαν φτωχοί ανάμεσα

 μας. Εκείνοι οι οποίοι έχουν τον Χριστό μαζί τους, εκείνοι προσέφεραν στην Εκκλησία όλα αυτά που εσείς ονομάζετε 

0«λάμψη». Εκείνοι οι ίδιοι δίνουν τα μέγιστα στους φτωχούς. Η αγάπη προς τον ζωντανό Χριστό τους σπρώχνει

 και στις δύο θυσίες: στη θυσία προς την Εκκλησία τους και στη θυσία προς τα φτωχά αδέλφια τους.Ενώ εκείνοι

 που δεν έχουν τον Χριστό μαζί τους, δεν έχουν ούτε τούς φτωχούς μαζί τους. Εκείνοι θα ήθελαν να πάρουν από 

την Εκκλησία και να δώσουν στους φτωχούς, για να μη δίνουν τα δικά τους και για να μην τούς ενοχλούν οι φτωχοί.

 Αυτός είναι ο βαθύτερος πειρασμός, πού κάνει αυθάδη περίπατο ανάμεσα μας με το προσωπείο της ευεργεσίας. 

ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ
ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ 43 ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΛΙΟΣ 2010

http://www.impantokratoros.gr/

 αντιγραφή απο...

Άς αποδώσουμε την εξουσία, την τιμή και το σεβασμό στον Θεάνθρωπο Σωτήρα μας Χριστό, για να προστατευθούμε από τον τρίτο Παγκόσμιο πόλεμο

πηγή

  

Θεός εφάνη! Αληθώς εφάνη!

Αυτές οι φράσεις είναι ό σέρβικος χαιρετισμός και ή απάντηση του την ήμερα των Φώτων. Μ' αυτό τον τρόπο οι Σέρβοι επιβεβαιώνουν τη δική τους πίστη, βεβαιώνουν ότι ό Θεός αληθώς φανερώθηκε σ' αυτόν τον κόσμο. Έτσι δείχνουν ότι έχουν την Ίδια γνώμη με τον απόστολο Παύλο ό όποιος λέει: Ό Θεός φανερώθηκε ως άνθρωπος, το Πνεύμα απέδειξε ποιος ήταν. Φανερώθηκε στους αγγέλους, κηρύχτηκε στα έθνη, τον πίστεψε ό κόσμος, αναλήφθηκε με δόξα (Τιμ. Α', 3, 16).

Ό Θεός φανερώθηκε, αδελφοί μου. Δεν μπορούσε λοιπόν να επισκεφτεί τη γη και να φύγει απ' αυτήν χωρίς να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο. Πραγματικά θα ήταν αναξιοπρεπές για το Θεό, και θα ήταν απελπιστικό για τούς ανθρώπους, αν ό Θεός επισκεπτόταν αύτη την κοιλάδα των δακρύων με άδεια χέρια, χωρίς κανένα δώρο.

Άλλα δεν είναι έτσι. Ό βασιλεύς των βασιλέων και ό πλουσιότερος των πλουσίων, έφτασε με γεμάτα τα χέρια από δώρα. Γι' αυτό το λόγο και ήρθε.

Ήρθε για να φέρει δώρα: για να δώσει φαγητό στους φτωχούς, υγεία στους ασθενείς, παρηγοριά στους θλιμμένους, φώς στους τυφλούς. Ήρθε για να είναι ό δρόμος και ό οδηγός στους συγκεχυμένους, ό ποιμένας στους χαμένους, ή σοφία στους αγράμματους, ό πατέρας στους κακομοιριασμένους. Με λίγα λόγια ήρθε για να προσφέρει τα πάντα σε όλους. Μας άνοιξε τον ουρανό, μας φανέρωσε τον ουράνιο Πατέρα και την αιώνια πατρίδα. Μας φώτισε με το τρισάγιο φώς της θεότητας, μας έδωσε τούς αγγέλους για συνταξιδιώτες, μας έσωσε με την δύναμη του, μάς ζέστανε με την αγάπη του, μάς δώρισε τη συγχώρηση των αμαρτιών μας, άγιασε την ψυχή και το σώμα μας και μάς υποσχέθηκε ότι θα είναι μαζί μας μέχρι το τέλος. 

Επίσης μάς υποσχέθηκε πώς θα ξανάρθει στο τέλος να δεχτεί εκείνους πού Του έμειναν πιστοί, για να ζήσουν μαζί του αιώνια.

Αν δεν είχε έρθει εδώ με τόσο πλούσια δώρα, οι επιλήσμονες άνθρωποι θα λησμονούσαν την επίσκεψη Του. Και ό λαός μας, μετά από δύο χιλιάδες χρόνια, δε θα επαναλάμβαναν εκείνο τον γλυκό χαιρετισμό: Θεός έφάνη! Αληθώς έφάνη!

Όμως, εκεί πού είναι ή ευλογία εκεί είναι και ή δυστυχία. Υπερβολική ευλογία για τούς ανθρώπους είναι ή φανέρωση του Θεού με τη μορφή του ανθρώπου. Υπερβολική δυστυχία είναι ή αποστασιοποίηση

του από το Θεό και ή στροφή στην υπηρεσία του σατανά.

Αύτη ή δυστυχία ξεκίνησε από τούς δυτικούς μη ορθόδοξους λαούς για δύο λόγους: πρώτος λόγος είναι το μίσος πού είχαν για τον χριστιανικό κλήρο, και δεύτερος λόγος ήταν το μίσος τους για τούς Εβραίους.

Και τα δύο αυτά μίση αναπτύχθηκαν στις καρδιές του δυτικού κόσμου από τον ίδιο σπόρο" δηλαδή από την προσπάθεια του χριστιανικού αιρετικού κλήρου αφ' ενός, και των Εβραίων αφ' ετέρου, να κυριαρχήσουν πλήρως στη ζωή του λαού και στη δημόσια ζωή σε όλες τις κατευθύνσεις. Το μίσος αυτό προς κλήρο μετατράπηκε σε μίσος για την Εκκλησία, και το μίσος προς τούς Εβραίους περιέλαβε τον Κύριο Ιησού Χριστό. Γιατί ό Χριστός ήταν Εβραίος από την πλευρά της μητέρας. Ή καταγωγή του Τον ένωνε με τον εβραϊκό λαό, και επειδή στον λαό αυτό φανερώθηκε. Αλλά ακριβώς από αυτό το λαό διώχτηκε και με φοβερό τρόπο δολοφονήθηκε. Τί να πει κανείς!

Αν κάποιος είναι εναντίον των Εβραίων, πώς μπορεί να είναι και εναντίον του Χριστού, αφού οι Εβραίοι πολεμάνε εναντίον Του δύο χιλιάδες χρόνια; Αλλά, εκεί πού καρφώνονται τα σατανικά νύχια, εκεί δεν υπάρχει λογική.

Κινούμενοι από μίσος εναντίον του δυτικού κλήρου, και εναντίον των Εβραίων, οι δυτικοί λαοί βαθμιαία αρνήθηκαν τον Χριστό. Τον τελευταίο καιρό απέκλεισαν τον Χριστό από όλους τούς χώρους της δημόσιας ζωής και από όλα τα Ιδρύματα του κράτους. Περιόρισαν την παρουσία Του μόνο στους ναούς.

 Σ' αυτόν, πού μετά από την δοξασμένη Του Ανάσταση έλεγε: Μου δόθηκε κάθε εξουσία στους ουρανούς και στη γή. Δεν μπορούσαν πια, οι τυφλωμένοι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν και να δεχτούν ότι από τον παντοκράτορα Κύριο δεχτήκαμε κάθε εξουσία στη γή, στα σχολεία, στην κοινωνία, στην πολιτική, στην τέχνη, στις ανθρώπινες και στις διεθνείς σχέσεις, στην επιστήμη, στη λογοτεχνία και σε όλα τα υπόλοιπα.

Αλλά, με το Θεό δεν είναι καλό να παίζουμε. Κάθε φορά πού οι άνθρωποι αυθαδιάζουν και φέρονται αλαζονικά, ενώ φιλοξενούνται στο θεϊκό τραπέζι των δωρεών Του, έρχεται ή τιμωρία ως προειδοποίηση από τον Οικοδεσπότη. Οι δύο φοβερές προειδοποιήσεις του Θεού στους καιρούς μας είναι οι δύο τελευταίοι Παγκόσμιοι πόλεμοι. Άς γονατίσουν λοιπόν οι χριστιανικοί λαοί μπροστά στο θυμωμένο Χριστό και ας Του αποδώσουν την εξουσία, την τιμή, την δόξα και τον σεβασμό, πού μόνον σ' Αυτόν ανήκουν.

Έτσι να πράττετε και εσείς, αδελφοί μας ορθόδοξοι, αν θέλετε να προστατευθείτε από τον τρίτο Παγκόσμιο πόλεμο, πού, αν ξεσπάσει, θα είναι πιο τρομερός από τούς δύο προηγούμενους. Από τον Χριστό σας εύχομαι υγεία και σωτηρία. Στον Χριστό ας αφιερώσετε εσείς ύμνους, δόξα, επαίνους και, κυρίως, τη ζωή σας, εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ 

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ. 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ.

Το Ψυχοσάββατον της Κυριακῆς τῶν Ἀπόκρεω.

Τὴν παραμονὴ τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω ἡ Ἐκκλησία μας καλεῖ σὲ μιὰπαγκόσμια ἀνάμνηση ὅλων «τῶν ἀπ' αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς, ἐπ' ἐλπίδιἀναστάσεως, ζωῆς αἰωνίου». Γιὰ νὰ καταλάβουμε τὸ νόημα, πρέπει νὰθυμηθοῦμε ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἡ θρησκεία τῆς ἀγάπης. Ὁ Χριστὸς δὲνἄφησε στοὺς μαθητές Του μιὰ διδασκαλία ἀτομικῆς σωτηρίας, ἀλλὰ τὴν«καινὴ ἐντολή» τοῦ «ἀγαπᾶτε ἀλλήλους».

Ἡ ἀγάπη, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ θέμα τῆς αὐριανῆς Κυριακῆς τῶν Ἀπόκρεω, εἶναι τὸθεμέλιο καὶ ἡ οὐσία τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ προσευχὴ γιὰ τοὺς «κεκοιμημένους» εἶναι μιὰ βασικὴ ἔκφραση τῆςἘκκλησίας σὰν ἀγάπης. Ζητᾶμε ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ θυμηθεῖ αὐτοὺς ποὺ καὶ μεῖς θυμόμαστε καὶ τοὺς θυμόμαστε ἀκριβῶς γιατί τοὺς ἀγαπᾶμε.Προσευχόμαστε γι' αὐτοὺς τοὺς συναντᾶμε «ἐν Χριστῷ» ὁ ὁποῖος ἐπειδὴ εἶναι Ἀγάπη, ξεπερνάει τὸ θάνατο. Μέσα στὸ Χριστὸ δὲν ὑπάρχουν ζωντανοὶ καὶ πεθαμένοι γιατί ὅλοι εἶναι «ζῶντες ἐν Αὐτῷ». Αὐτὸς εἶναι ἡ Ζωή. Ἀγαπώντας αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἐν Αὐτῷ, ἀγαπᾶμε τὸ Χριστό. Αὐτὸ τὸ Σάββατο λοιπὸν πρὶν τὴν Κυριακὴ τῆςἈπόκρεω, τελεῖται ἡ ἀκολουθία γιὰ τὴν ἀνάμνηση τῶν «προαπελθόντων».

Στους Ιερούς Ναούς τελείτε Τρισάγιο υπέρ των κεκοιμημένων Αδελφών μας

1^ον την Παρασκευή το απόγευμα μετά των Εσπερινό και 2^ον το Σάββατο το πρωί μετά την Θεία Λειτουργιά.

πηγή

!! Ή τύχη τού κόσµου κρέµεται από τα χέρια µερικώνΕίναι πολύ δύσκολα τα χρόνια. !!ΓΕΡ ΠΑΙΣΙΟΣ

!! Ή τύχη τού κόσµου κρέµεται από

 τα χέρια µερικών!
Αλλα ακόµη ό Θεός κρατά φρένο. 

Χρειάζεται να κάνουµε πολλή  

 προσευχή µε πόνο, για να βάλει ό Θεός

 το χέρι Του.Να το πάρουµε στα ζεστά

 και να ζήσουµε πνευµατικά.
Είναι πολύ δύσκολα τα  χρόνια.
Έχει πέσει πολλή στάχτη, σαβούρα, 

αδιαφορία.
Θέλει πολύ φύσηµα, για να φύγει
Οι παλιοι έλεγαν ότι θα έρθει ώρα πού

 θα κλωτσήσουν οι άνθρωποι.
Πετάνε τους φρά-κτες, δεν υπολογίζουν

 τίποτε.
Είναι φοβερό! Έγινε µία βαβυλώνια

 Να κάνουµε προσευχή να βγουν οι

 άνθρωποι από αυτήν την βαβυλώνια

!!!!!!Χρειάζεται να κάνουµε πολλή 

προσευχή µε πόνο, για να βάλει ό Θεός το χέρι Του.!!!!

 

!! ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΠΑΙΣΙΟΣ  ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΧΗ   ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ !!!!

πηγή