Τὸ Γένος ὡς οἱ τρεῖς παῖδες ἐν τῇ καμίνῳ τοῦ Σπύρου Μπαζίνα

Τὸ Γένος ὡς οἱ τρεῖς παῖδες ἐν τῇ καμίνῳ

τοῦ Σπύρου Μπαζίνα

.        Ὡς οἱ τρεῖς παῖδες ἐν τῇ καμίνῳ, Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ, τὸ Γένος ἀναπέμπει πρὸς τὸν Κύριο τὴν δοξολογία «εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας … ὅτι δίκαιος εἶ ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐποίησας ἡμῖν … καὶ παρέδωκας ἡμᾶς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν ἀνόμων, ἐχθίστων ἀποστατῶν». Ἐπέτρεψες νὰ γίνει τὸ ὄνομά μας ὄνειδος στὸν κόσμο, νὰ μᾶς κατηγοροῦν καὶ νὰ κάνουν ὅτι μᾶς βοηθοῦν, ἐνῶ κερδοσκοποῦν εἰς βάρος μας, ἀκόμη καὶ αὐτοὶ ποὺ αἱματοκύλισαν τὴν ἀνθρωπότητα καὶ παλαιοτέρα, ἀλλὰ καὶ πρόσφατα…
.        Ἐπέτρεψες νὰ μᾶς κάνουν μαθήματα ἠθικῆς αὐτοὶ ποὺ μὲ τοὺς ἀνθρωπισμούς τους ἔχουν βάλει τὸν ἄνθρωπο στὴν θέση τοῦ Θεανθρώπου, αὐτοὺς ποὺ μὲ τοὺς διαφωτισμούς τους παρασταίνουν τὸ σκοτάδι γιὰ φῶς, αὐτοὺς ποὺ μὲ τοὺς ὀρθολογισμούς τους διχάζουν τὴν ψυχὴ καὶ παρασταίνουν τὴν σχιζοφρένεια γιὰ ὑγεία. «Ὅτι ἡμάρτομεν καὶ ἠνομήσαμεν ἀποστῆναι ἀπὸ σοῦ … ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη .. καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων, καὶ προφήτης, καὶ ἡγούμενος …».
.        Ἐσὺ πῆρες τὸν ἀρχαῖο κόσμο ποὺ αὐτοκτονοῦσε κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν δοξασιῶν τῶν Στωικῶν καὶ τῶν Ἐπικούρειων καὶ μᾶς ἀνακαίνισες, μᾶς ἔδωσες τὴν λαμπρότερη αὐτοκρατορία ποὺ εἶδε αὐτὸς ὁ κόσμος. Μᾶς ἔδωσες τοὺς Πατέρες ποὺ ἔπαθαν τὰ θεῖα καὶ ἔδειξαν στὸ Γένος τὴν ὁδό Σου, ποὺ ὁδηγεῖ μέσα ἀπὸ τὴν διὰ τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς προσευχῆς κάθαρση στὴν διὰ τοῦ φωτός Σου ἔλλαμψη καὶ ἀπὸ αὐτὴ στὴν θέωση. Μᾶς βοήθησες νὰ διασώσουμε μέχρι σήμερα τὸ κοσμοσωτήριο μήνυμά σου ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπο τῆς ἀληθινῆς ζωῆς στὸν εὐλογημένο τόπο τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Καὶ ὅταν ἐπέτρεψες νὰ χάσουμε τὴν θεοφιλῆ αὐτοκρατορία, μᾶς στήριξες μέσα στοὺς αἰῶνες σκλαβιᾶς μὲ τοὺς νεομάρτυρες ποὺ κράτησαν τὴν πίστη τοῦ Γένους ζωντανή.
.        Καὶ ἐνῶ Ἐσὺ μᾶς ἀξίωσες τῆς ἐλευθερίας καὶ πάλι, ἐμεῖς ἀφήσαμε Ἐσένα, τὸ Φῶς τὸ ἀληθινό, καὶ ἀκολουθήσαμε τὸ σκοτάδια τοῦ διαφωτισμοῦ.
.        Ἐσὺ μᾶς ἔδωσες θεανθρώπινα δικαιώματα κι ἐμεῖς ἐμπαίζουμε τὸ ἅγιο ὄνομά Σου καλύπτοντας τὶς ἀνομίες μας κάτω ἀπὸ τὸν μανδύα τῶν ψευδεπίγραφων ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων.
.        Ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν ὑπόσχεσή μας νὰ ἀνοικοδομήσουμε καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Σωτῆρος μετὰ τὴν παλιγγενεσία μας ἀθετήσαμε.
.        Κλείσαμε τὰ ἄνδρα τῆς λευτεριᾶς, τὰ μοναστήρια, καὶ ἀκόμη καταδιώκουμε τὴν Ἐκκλησία Σου.
.        Καὶ στερούμεθα πολιτικῆς ἡγεσίας ποὺ νὰ ἡγεῖται διὰ τοῦ παραδείγματος, νὰ εἶναι πάντων διάκονος.
.        Ἀλλά, Κύριε, «μὴ δὴ παραδώῃς ἡμᾶς εἰς τέλος διὰ τὸ Ὄνομά σου τὸ ἅγιον … διὰ Ἀβραὰμ τὸν ἠγαπημένον σου …», γιὰ τοὺς ἁγίους, τοὺς μάρτυρες, τοὺς ὁμολογητές, τὰ ἑκατομμύρια τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἔδωσαν τὴν ζωή τους γιὰ Σένα.
.       Γιατί ἀκόμη καὶ σήμερα, στὶς ἡμέρες αὐτῆς τῆς ἐσχάτης ντροπῆς, «αἱ γενεαὶ πᾶσαι (τῶν Ἑλλήνων), ὕμνον τῇ Ταφῇ σου, προσφέρουσι Χριστέ μου», παρὰ τὰ λάθη μας δὲν ἀποστατήσαμε (ὅλοι), δὲν ἐκινήσαμε (ὅλοι) τὴν πτέρναν κατὰ τοῦ Εὐεργέτου.
.        «Μὴ καταισχύνης ἡμᾶς, ἀλλὰ ποίησον μεθ᾽ ἡμῶν κατὰ τὴν σὴν ἐπιείκιαν …» καὶ ἀξίωσέ μας νὰ περάσουμε μέσα καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν παροῦσα κάμινο τοῦ πυρὸς ἀνέπαφοι, στεῖλε τὸν Ἄγγελό Σου νὰ κάνει «τὴν φλόγα τοῦ πυρὸς τῆς καμίνου ὡς πνεῦμα δρόσου».
.        Δῶσε νὰ ἀναφωνήσει καὶ πάλι τὸ Γένος ὡς οἱ τρεῖς παῖδες ἐν τῇ καμίνῳ, Ἀνανίας, Ἀζαρίας καὶ Μισαήλ, μὲ μία φωνὴ «εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ εὐλογημένον τὸ ὄνομα τῆς δόξης σου τὸ ἅγιον καὶ ὑπεραινετὸν καὶ ὑπερυψούμενον εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας».

.         Χριστὸς Ἀνέστη – Ἀληθῶς Ἀνέστη!

.       Καὶ τὸ Γένος μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ θὰ ἀναστηθεῖ!

πηγή