Η Στοά των Στοών Μπένε Μπερίτ είναι το «Μάτι» του Ισραήλ σ’ όλο τον κόσμο!!!

Η επικίνδυνη, ανθελληνική, εβραιομασονία είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια τι είδους σατανικά έργα απεργάζεται σε βάρος του Έθνους ΜΑΣ!

Για αυτά τα πράγματα έχουνε γραφτεί αμέτρητα κείμενα και βιβλία και έχουνε γίνει πολλές ομιλίες, διαλέξεις κτλ. από πολλούς φορείς. Βασικά από την Εκκλησία μας, που πάντα «κρούει τον κώδωνα» του κινδύνου από τις μηχανορραφίες των καταραμένων συνωμοτών που υπονομεύουνε το μέλλον της Πατρίδας και των παιδιών ΜΑΣ!... Και έχω γράψει και εγώ η ίδια, στο ένθετο βιβλίο που κυκλοφόρησε μαζί με την «Ε.Ω. της Κυριακής», το κείμενό μου «Μασονία εναντίον Ελλάδας! SOS!!!» που είναι ανελέητο σφυροκόπημα κατά των Εχθρών αυτών του Γένους και της Πίστης μας! Κανέναν συμβιβασμό λοιπόν με αυτά τα φίδια, όπως μας λένε μάλιστα και φωτισμένοι Ιεράρχες του Σήμερα, σαν τον Μητροπολίτη Πειραιώς, τον Σεραφείμ, αυτόν τον πνευματικό μας οδηγό που τα λέει «χύμα και σταράτα» για σιωνισμό, εβραιομασονία, Νέα Εποχή και άλλα τεχνάσματα του Διαβόλου!...

Η εβραιομασονία είναι γενικά σαν «οργάνωση» σκοτεινή και θολή η δράση της. Κανένας από εμάς τους Έλληνες και τους Χριστιανούς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι κακά γίνονται εκεί μέσα... Και πρέπει αυτό να το πω: η μασονία είναι ξεχωριστή θρησκεία και με τον δικό της Ψευτο-θεό, κάποιον Μ.Α.Τ.Σ. (Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος), άρα δεν ισχύει η δικαιολογία-«καραμέλα» που μας λένε οι εβραιομασόνοι ότι τάχα έχουνε ο καθένας τους την δικιά του θρησκεία και ότι εκεί πέρα μιλάνε μόνο για «φιλοσοφικά θέματα» και άλλα τέτοια κουραφέξαλα! Δεν μπορείς να λες για παράδειγμα ότι πιστεύεις στον Χριστό, στην Αγία Τριάδα και την Παναγία και μετά να πηγαίνεις εκεί κάτω στα μπουντρούμια της «Στοάς» και να λατρεύεις τον... Μ.Α.Τ.Σ.! Να τα αφήσουνε αυτά οι εβραιομασόνοι, γιατί δεν πιάνουνε σε Ελληνόψυχους τέτοια αστεία επιχειρήματα!...

Η πιο σκοτεινή και επικίνδυνη μασονική «οργάνωση» είναι αυτή που λέγεται Μπένε Μπερίτ (B’ nai B’ rith). Είναι μια μασονική Υπερστοά, όπου και μπαίνουνε μέσα ΜΟΝΟ Εβραίοι το Γένος!!! Και ύστερα εχουνε το θράσος να λένε εμάς τους Έλληνες Εθνικιστές... «ρατσιστές», «ναζιστές», «φασίστες» ή ακόμα και «σατανιστές» (!!!), όπως πήγε να κάνει τώρα τελευταία κάποιος ανώνυμος «Ελληνορθόδοξος Αντι-Ναζί», βρίζοντας εμένα και άλλους Έλληνες Πατριώτες με χυδαία λόγια... Φυσικά δεν είναι «Ελληνορθόδοξος» καθόλου, αλλά ξεκάθαρα όργανο των Εβραίων σιωνιστών, αλλά τον πείραξε ο Εθνικισμός στην Ελλάδα και όχι οι ραδιουργίες και οι πλεκτάνες των πραγματικών σατανιστών που μας παρουσιάζονται και σαν «εκλεκτοί του Θεού» κτλ. κτλ. Τι είναι η Μπένε Μπερίτ θα πω δυο λόγια πιο κάτω.

Θεωρείται από τους ίδιους τους Οβριούς σαν «η πιο παλιά εβραϊκή κοινωνική οργάνωση στον κόσμο». Ιδρύθηκε στις 13 (το... αγαπημένο νούμερο των Εβραίων!) Οκτωβρίου 1843 στην Νέα Υόρκη (πού αλλού; είναι η μεγαλύτερη εβραϊκή πόλη στον κόσμο!) από Εβραίους μετανάστες της Κεντρικής Ευρώπης. Την ιδρύσανε μέσα σε ένα ζαχαροπλαστείο-καφετέρια όπως θα λέγαμε σήμερα ιδιοκτησίας του Ααρών Σινσχάιμερ. Αρχηγός τους και θεωρούμενος σαν ιδρυτής της ο Γερμανοεβραίος Χένρι Τζόουνς. Σε καφενείο λοιπόν ιδρύθηκε η πιο σκοτεινή οργάνωση του κόσμου, αν και ποτέ δεν θα δεχόμουνα εγώ προσωπικά «καφέ» από τέτοια άτομα (για να λέμε και κανένα εβραίϊκο αστειάκι!)... Πολύ ενδιαφέρον ότι στο καταστατικό της λένε πως δέχονται στις τάξεις τους ΟΧΙ απλά Εβραίους στο θρήσκευμα, αλλά ΜΟΝΟ Εβραίους στην καταγωγή (που σύμφωνα με τους νόμους τους σημαίνει η μάνα να είναι Εβραία)!

Έτσι λοιπόν, και με δεδομένη την συσσώρευση χρήματος από ομοεθνείς τους τοκογλύφους, έγινε η Νέα Υόρκη εβραϊκή πόλη! Σήμερα η Ν.Υ. όχι μόνο είναι η πόλη με μαζεμένο τον μεγαλύτερο πληθυσμό Εβραίων από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, αλλά και όλη η οικονομική της δύναμη υπόκειται στην βούληση των «Υιών του Δαβίδ»... Βέβαια αυτό δεν εμπόδισε ΟΛΟΥΣ τους Εβραίους να λείπουνε «συμπτωματικά» από τους Δίδυμους Πύργους της Ν.Υ. στις 11.9.2011 και να γλιτώσουνε έτσι τον μαρτυρικό θάνατο που υποστήκανε οι μη Εβραίοι! Ήτανε «τυχεροί» βλέπετε, τους προστάτευε η Σκιά της Υπερστοάς Μπένε Μπερίτ...

Δεν χρειάζεται να πω και πολλά για την δράση της Μπένε Μπερίτ στις ΗΠΑ, ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι έργα και τι δράση έκανε στην «υπερδύναμη» αυτός ο σκληρός πυρήνας των Αμερικανοεβραίων. Νοσοκομεία, σχολεία, μουσεία, θέατρα, επιχειρήσεις, όλα αποκλειστικά εβραϊκά και με τον μοναδικό σκοπό βεβαίως-βεβαίως να υπηρετούνε τους σκοπούς των Εβραίων το Γένος και του Μητρικού Κράτους του Ισραήλ. Από τότε βέβαια που αυτό ιδρύθηκε πραξικοπηματικά πάνω σε Εδάφη των Παλαιστινίων το 1948... Εξαπλώθηκε αυτή η Στοά και σε όλα τα κράτη της Γης, όπου υπάρχουνε τέλως πάντων Εβραίοι, και τρομάξανε μόνο από την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην Γερμανία και την παρ’ ολίγον του νίκη στον Μεγάλο Πόλεμο! Και για να λέω την αλήθεια, επί Χίτλερ στην Γερμανία είχανε κλείσει ΟΛΕΣ οι μασονικές στοές, ενώ δεν είχανε κλείσει σε άλλα δήθεν «εθνικά» καθεστώτα ούτε και βεβαίως στις δημοκρατίες.

Εδώ να πω ακόμα ότι και η ίδρυση του ψευδοκράτους του Ισραήλ έγινε εξαιτίας της επιμονής της Μπένε Μπερίτ και της επιρροής της πάνω στις υπερδυνάμεις-νικήτριες του Β΄ Π.Π. Ειδικά πάνω στον Αμερικάνο πρόεδρο Χάρι Τρούμαν, που ασκήσανε τρομερές πιέσεις και έτσι έγινε η μεγάλη αδικία οι Εβραίοι να κλέψουνε την Παλαιστίνη από τους Ελληνικής-Κρητικής καταγωγής Παλαιστίνιους και να φτιάξουνε αυτό το «κράτος-πειρατή»! Κατασκεύασμα οπότε της Μπένε Μπερίτ είναι το σημερινό Ισραήλ!!! Μωρέ, «μπράβο» δημοκρατία! «Μπράβο» δικαιοσύνη!

Η Μπένε Μπερίτ είναι έτσι το «Μάτι» του Ισραήλ στον κόσμο. Κάτι σαν εβραϊκός Παντεπόπτης Οφθαλμός! Για δείτε ποιους πολιτικούς του κόσμου έχει κατά καιρούς βραβεύσει, για να καταλάβετε και τον ρόλο τους. Μεταξύ άλλων τους Ισραηλινούς Δαβίδ Μπεν Γκουριόν και Γκόλντα Μέιρ, τους Αμερικανούς σιωνιστές Χάρι Τρούμαν, Τζέραλντ Φορντ, Ντουάιτ Αιζενχάουερ και Τζορτζ Μπους (τον πατέρα), τον Αυστριακό Φραντς Βρανίτσκι και τον Αυστραλό Τζον Χάουαρντ... «Ωραία πράγματα»!

Στην Ελλάδα η Μπένε Μπερίτ είναι, όπως και ξαναέγραψα («Ε.Ω.», 19 Μαρτίου 2012) «Εβραϊκός Οργανισμός συνδεδεμένος με το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο»!!! Το Κ.Ι.Σ. δηλαδή που εμείς οι... μ@@@κες (!) το κάναμε και Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) και δεν πληρώνει φόρους κτλ. κτλ., αλλά είναι σαν εβραϊκό κράτος εν κράτει μέσα στην Ελλάδα ΜΑΣ!... Ναι, αλήθεια είναι και όχι «τρέλα» και αυτό το γεγονός το αναγνωρίζει και επίσημα το ίδιο το Κ.Ι.Σ., όπως μπορεί ο οποιοσδήποτε να μπει και να δει και στην ιστοσελίδα του... Και ενώ οι Εβραίοι απαιτούνε από εμάς τους Έλληνες να έχουμε «ανοιχτή κοινωνία», «πολυπολιτισμικότητα» και άλλα σαχλά, αυτοί στο Ισραήλ κάνουνε γκέτο στους Παλαιστίνιους και στην Μπένε Μπερίτ δέχονται ΜΟΝΟ Εβραίους το Γένος! Είναι σίγουρα πολύ «προοδευτικοί» και «ανεκτικοί», ενώ εμείς «οπισθοδρομικοί» και «νεοναζί»...

Στην εργασία του Στρατή Ανδριώτη «Η μασονία, το κράτος εν κράτει στην Ελλάδα», λέει για την Μπένε Μπερίτ: «Είναι παρακλάδι της Κεντρικής στοάς που εδρεύει στις ΗΠΑ. Παίρνει «γραμμή» κατευθείαν από την Ουάσιγκτον. Διαθέτει δικά της δικαστήρια που εκδίδουν αποφάσεις για τα μέλη της. Διαθέτει δικό της δίκτυο πληροφοριών και υποχρεώνει τα μέλη της να συλλέγουν «πάσας τας προς την στοάν χρησίμους πληροφορίας». Πληροφορίες που έχουν κατάληξη το Κέντρο, την Ουάσιγκτον. Με έδρα της ένα κτίριο στην περιοχή της Πλατείας Συντάγματος, η Στοά «Μπένε Μπερίτ» παρουσιάζει εξαιρετική δραστηριότητα που έχει σαν στόχο της: α) Την εξυπηρέτηση «των ευγενών ηθικών καθηκόντων του Ισραηλιτικού Λαού». β) Τη συνεργασία με άλλα ομοειδή σωματεία. γ) Την «εξύψωσιν και ανάπτυξιν των διανοητικών και ηθικών προτερημάτων της ισραηλιτικής φυλής. δ) Να κάνει διαλέξεις με αντικείμενο «την γνώσιν του Εβραϊσμού» και ε) Να καταστρώνει «σχέδια υπέρ της διανοητικής εξυψώσεως των Ισραηλιτών εν γένει»!

Στην σφηκοφωλιά αυτή λοιπόν, που εκτελεί κάτι σαν... κατασκοπεία (!), μαζεύονται σίγουρα τα κείμενα των Ελληνόψυχων προς «ειδική επεξεργασία» και στοχοποιούνται Έλληνες Πατριώτες που είναι «ενοχλητικοί» στο Κέντρο της Ουάσιγκτον. Τα περαιτέρω γνωστά... Μα υπάρχουνε ευτυχώς ακόμα Έλληνες με Εθνική Δράση και με Ψυχή που δεν θα αφήσουνε το Έθνος να χαθεί! Ειδικά αυτές τις ώρες τις δύσκολες. Φυλάγετε τα νώτα σας, Εχθροί του Έθνους!...

Σόνια Μαυρίδου 
πηγή

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ” ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ Του Παναγιώτη Τελεβάντου

Διαβάσαμε στον Πυλώνα Εκκλησαστικών Ειδήσεων Amen.gr το ακόλουθο ρεπορτάζ του κ. Αντώνη Τριανταφύλλου, που επιγράφεται:“Πάπας Φραγκίσκος και Πατριάρχης Αντιοχείας μοιράστηκαν την αγωνία τους για τους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής”.

“Η δοκιμασία των χριστιανών στη Συρία και τη Μέση Ανατολή βρέθηκε στο επίκεντρο των συνομιλιών του Ελληνορθόδοξου Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι' με τον Πάπα Φραγκίσκο. Ο προκαθήμενος του παλαίφατου Πατριαρχείου έγινε δεκτός το πρωί της Παρασκευής από τον Επίσκοπο της Ρώμης, στο πλαίσιο της επίσημης ειρηνικής επίσκεψής του στην Ιταλία. 

Ο Πατριάρχης Ιωάννης ενημέρωσε τον προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι χριστιανικές κοινότητες στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, λόγω του εμφυλίου πολέμου στη Συρία, αλλά και εξαιτίας της έξαρσης των θρησκευτικών και φυλετικών συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή. 

Ο Πάπας Φραγκίσκος έχει εκφράσει ζωηρό ενδιαφέρον για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή παρεμβαίνοντας προσωπικά κατά της προετοιμασίας για στρατιωτική επέμβαση κατά της Συρίας, αλλά και για το μέλλον των χριστιανικών πληθυσμών στην περιοχή. 

Παράλληλα, ο Πατριάρχης Αντιοχείας ενημέρωσε τον Πάπα της Ρώμης και για την απαγωγή του Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου. Ένα ζήτημα που έχει και ιδιαίτερη προσωπική χροιά για τον ίδιο τον Πατριάρχη Αντιοχείας που είναι κατά σάρκα αδελφός του απαχθέντος Μητροπολίτη. Η τύχη του Μητροπολίτη Παύλου και του Συροϊακωβίτη Μητροπολίτη Χαλεπίου Ιωάννη, από την ημέρα της απαγωγής τους τον Απρίλιο μέχρι σήμερα αγνοείται. 

Ο Πατριάρχης Αντιοχείας και ο Πάπας Ρώμης, παράλληλα, εξέφρασαν την ελπίδα για την εποικοδομητική συνέχιση του διχριστιανικού διαλόγου. Την Κυριακή ο Πατριάρχης Αντιοχείας θα παραβρεθεί στη Θεία Λειτουργία στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στην οποία θα προστεί ο Πάπας.”

Δεν υπάρχει ασφαλώς τίποτα επιλήψιμο με τη μετάβαση του Πατριάρχη Αντιοχείας στο Βατικανό ή οπουδήποτε αλλού για να ζητήσει βοήθεια για το ανεκδιήγητο δράμα του ποιμνίου του.

Πλην όμως με βαθύτατη οδύνη πληροφορούμαστε ότι ο Μακαριότατος  Πατριάρχης Αντιοχείας, στον οποίο στηρίξαμε υπέρμετρες ελπίδες για θέματα πίστεως, μετέβη στο Βατικανό για να κάνει “ειρηνική επίσκεψη”.

Γιατί;

Ο Πάπας είναι επίσκοπος της Εκκλησίας; 

Εχει αρχιερωσύνη και προίσταται Αυτοκέφαλης Εκκλησίας ώστε να πηγαίνει ένας ορθόδοξος Πατριάρχης για να του κάνει “ειρηνική επίσκεψη”μετά την εκλογή του;

Μήπως αυτές οι ενέργειες του Μακαριότατου Αντιοχείας και το γεγονός ότι η Συμφωνία του Σαμπεζύ και του Μπαλαμάντ βρίσκονται ήδη σε πλήρη εφαρμογή στα όρια της Εκκλησίας της Αντιοχείας, αντί να προσελκύσουν τη χάρη του Θεού για το εμπερίστατο ποίμνιο του Πατριαρχείου του το απογυμνώνουν πλήρως από τη χάρη του Θεού; 

πηγή

Το Καποδιστριακό Άγος

του Ιωάννη Κορνιλάκη

Σαν σήμερα πριν 182 χρόνια στο πλατύσκαλο του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, 

δολοφονήθηκε ο Πρώτος Κυβερνήτης του Έθνους ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Σε τούτο τον Ιερό Ναό, που σήμερα είναι ο πιο εγκαταλελειμένος σε ολόκληρο το Ναύπλιο. Σύμπτωση θα μου πείτε, αλλά πολλές έως άπειρες οι συμπτώσεις που έχουν σχέση με την απώλεια μνήμης σχετικά με την ιστορία μας. Ειδικά σε ότι έχει σχέση με τον Πρώτο Κυβερνήτη, που μέσα απ’ τις ανέκδοτες επιστολές του χαρακτήρισα Άγιο της πολιτικής, θα πρέπει οι Eλληνίδες και Έλληνες να υποστούν λοβοτομή.  

Δεν συμφέρει κανένα σύστημα το Πρότυπο Άγιος Κυβερνήτης, γιατί πολύ απλά ο Ιωάννης Καποδίστριας υπήρξε ο μόνος αυθεντικός αντισυστημικός. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας Ελβετός τραπεζίτης, ο John Eynard, που η Πατρίδα μας του χρωστά πολλά, θα γράψει ότι στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 δολοφονήθηκε η Ελλάς. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ο Γερμανός Γκαίτε, που γνώριζε προσωπικά τον Κυβερνήτη, θα γράψει όταν πληροφορήθηκε την δολοφονία του, «από τούτη την στιγμή παύω να είμαι Φιλέλλην...». Από εκείνη την στιγμή και μέχρι σήμερα πολλοί Γερμανοί έπαψαν να είναι Φιλέλληνες.

Οι αναφορές της κ. Μέρκελ και των κ. Σόιμπλε, Βεστερβέλε, και εκείνου του Γερμανο-Βιετναμέζου Ρέσλερ (ευτυχώς πήγε σπίτι του),το επιβεβαιώνουν.

Υπάρχει μια επιστολή που έστειλε ο Κυβερνήτης απ’ την Αγία Πετρούπολη στις 14 Ιουλίου 1827 και εμπεριέχει μια συγκλονιστική πρόταση, «ώ αγαπητοι αδελφοί ο πεινών δεν ημπορεί να περιμένει». Έχει αποδεχθεί να είναι ο Τιμονιέρης του Έθνους, όπως τον όρισε η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνος. Γράφει την συγκεκριμένη επιστολή και την απευθύνει σε Έλληνες ομογενείς. Με μια όμως διαφορά σε σχέση με το σήμερα. Την απευθύνει σε πλούσιους Έλληνες ομογενείς, αφού στην Ελλάδα υπήρχαν τότε μόνον φτωχοί Έλληνες γηγενείς.  Ακριβώς όπως και σήμερα... Ενώ υπάρχουν πλούσιοι Έλληνες γηγενείς πληρώνουν οι φτωχοί μισθωτοί, οι φτωχοί συνταξιούχοι, οι φτωχοί μικρομεσαίοι. Πληρώνουν ακόμη και οι άνεργοι.

Αγαπητοί αδελφοί ο πεινών δεν ημπορεί να περιμένει θα γράψει ο Ιωάννης Καποδίστριας. Όμως αξίζει να δούμε τι ακριβώς γράφει λίγο πιο πάνω στην ίδια επιστολή του. «Σας ορκίζω λοιπόν, αγαπητοί φίλοι, εις το όνομα της Αγίας ημών Πίστεως, βοηθήσατε την Πατρίδα, βοηθήσατε την άνευ αναβολής. Άν είσθε Χριστιανοί, άν είσθε Έλληνες, άν αγαπάτε το Έθνος σας». Τολμάει και ζητά, αφού πρώτα εκείνος έδωσε τα πάντα. Τολμάει και ζητά, αφού σπούδαζε 300 Ελληνόπουλα στην Ευρώπη με τα δικά του χρήματα. Τολμάει και ζητά, αφού έβαλε υποθήκη τα δικά του κτήματα στην Κέρκυρα, προκειμένου να φέρει στους πεινασμένους Έλληνες δυο φορτηγίδες στάρι απ’ την Μάλτα.

Τολμάει και ζητά, ακόμη και όταν οι προσωπικοί του ιατροί (ο ίδιος ιατρός), τον συμβουλεύουν να τραφεί επιτέλους επαρκώς γιατί κινδυνεύει η ζωή του, και φυσικά να εισπράξουν την απάντηση του. «Τότε και μόνον τότε θα τραφώ επαρκώς, όταν βεβαιωθώ ότι ουδέν Ελληνόπουλο πεινά...» Ας τ’ ακούει αυτά ο παροπλισμένος «πολιτικός» του μαζί τα φάγαμε... Στο σημείο αυτό αξίζει να προσθέσω λίγες γραμμές του από επιστολή του προς τον Πνευματικό του, Μητροπολίτη Ιγνάτιο. Η επιστολή είναι γραμμένη απ’ την Ελλάδα και φέρει ημερομηνία 10 Ιουνίου 1828. Μόλις έχει καταφθάσει χρηματική βοήθεια απ’ την Ρωσία ύψους 500.000 φράγκων. Οι γενναίοι μας Έλληνες χαίρονται. Μόνον ολίγοι τινές απατώνται, νομίζοντες ότι τα χρήματα τούτα είναι δι’ αυτούς, και μέλλουσι να πάθωσιν ότι έπαθον και αι λίραι του δανείου... Ότι μεν κλέπτουσι παντού όπου διοίκησις υπάρχει, είναι αναμφίβολον. Αλλά δεν ευρίσκεται τόπος εις εμέ γνωστός, όπου πλησίον των κλεπτών υφίστανται χιλιάδες και χιλιάδες οικογενειών αγαίων, ανεστίων και καταπεινώντων ως εν Ελλάδι. Στοχασθήτε Δεσπότη μου, ότι αι άθλιαι αυταί οικογένειαι πάσχουσι εξ’ αιτίας των κλεπτιστάντων αρχόντων, υπουργών και καπιτάνων... Ενθαρρύνετε με, να είμαι συγκαταβατικός προς μίαν δράκαν ανθρωπαρίων μεταλλοθέων...

Και φυσικά δολοφονήθηκε. Όμως οι τρείς τελευταίες λέξεις του κειμένου σκιαγραφούν τα πάντα. Δράκα, ανθρωπαρίων, μεταλλοθέων. Μία φατρία ανθρωπαρίων αφού άνθρωποι δεν μπορεί να είναι, και που προσκυνούν το χρήμα αφού αυτό είναι ο δικός τους Θεός. Όσον αφορά την σημερινή δράκα διαπιστώνουμε την «μεταμέλεια». Ιδού ο ένοχος, ο μοναδικός ένοχος. Άκης Τζοχατζόπουλος... Μπορούμε τώρα όλοι να πάμε ευχαριστημένοι στα μαξιλάρια μας. Με μια «λεπτομέρεια». Κάποιων τα μαξιλάρια βρίσκονται στις βίλλες τους και κάποιων άλλων στο σκοτεινό και υγρό τούνελ, που οι άλλοι τους έχουν τοποθετήσει τουλάχιστον 40 χρόνια, να περιμένουν το φώς απ’ αυτούς που σήμερα έχουν οδηγήσει 500.000 οικογένειες χωρίς κάν το φώς της ΔΕΗ. Άς θυμηθούμε τους στίχους του Διονυσίου Σολωμού. «Αγαπημένε μου λαέ, καλέ κι’ αδικημένε, πάντοτε ευκολόπιστε και πάντα προδομένε...»

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν εναντίον των κομμάτων. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι υπέρ ενός θεσμού που διαχωρίζει αντί να ενώνει, αυτός ο άνθρωπος της ενότητος, αυτός που έγραψε, «ευαγγελίσασθε την ομόνοιαν, διδάξατε την φιλαδελφείαν, την προς αλλήλους αγάπην, ίνα ώσιν οι πάντες εις εν». Γνωρίζουμε άραγε Ποιός είπε το αγαπάτε αλλήλους; Γνωρίζουμε άραγε και ποια ηπήρξε η τελευταία Του παρακαταθήκη προς την ανθρωπότητα; «Την δόξαν ήν δέδωκας μοι δέδωκα αυτοίς ίνα ώσιν εν καθώς ημείς εν εσμέν». Για όσους δεν το υποψιαστήκατε ο Θεός. Για όσους δεν το αντιληφθήκατε ο Ενσαρκωμένος Λόγος. Για όσους κουνάτε συγκαταβατικά την κεφαλή επιβεβαιώνω. Ο Ιησούς Χριστός. Μόνο που η κεφαλή θα πρέπει να κινείται συγκαταβατικά, κι’ αν κλείνει, μόνον προς Εκείνον. Διαφορετικά δεν πρέπει να σκύβει σε κανέναν άλλον. Όχι να σκύβει στην δράκα των μεταλλοθέων ανθρωπαρίων. Το Γένος των Ελλήνων δεν είναι δημιουργημένο για να σκύβει. Το Γένος των Ελλήνων είναι φτιαγμένο για να είναι όρθιο και όχι να σέρνεται. Το Γένος των Ελλήνων είναι φώς που προσφέρεται σε όσους το ζητήσουν. Είναι για τις κορυφές και όχι για τα σκοτεινά και υγρά τούνελ. Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν εναντίον κάθε κομματισμού. Οι επίγονοι του έβαψαν μπλέ, πράσινους, κόκκινους, ενίοτε και μαύρους ακόμη και τους παραδοσιακούς Ελληνικούς καφενέδες τους. Και μετά παραπονιόμαστε.

Κάτι ήξερε ο Αινστάιν όταν διαπίστωνε το άπειρο της ανθρώπινης βλακείας, εκτός απ’ το άπειρο του σύμπαντος. Εμείς συνεχίζουμε «να βάφουμε τους καφενέδες μας» και εκείνοι σχηματίζουν κυβερνήσεις Εθνικής Σωτηρίας όλοι μαζί για να μας σώσουν, αφού κανένας μόνος του δεν έπειθε. Μας το έδειξαν κατάματα με τον συνασπισμό των Τριών, και εμείς (τέλος πάντων όσοι εξ’ ημών), συνεχίζουμε να απαντάμε στις στημένες δημοσκοπήσεις τους. Τις δημοσκοπήσεις που παρ’ όλο το στήσιμο δείχνουν και κάτι αληθινό, παρ’ ότι οι αναλυτές δεν το σχολιάζουν, παρ’ ότι από αυτό έπρεπε να ξεκινούν αφού αυτό πλειοψηφεί. Και ποιο είναι αυτό; Ο ΚΑΝΕΝΑΣ...Τι ποσοστό λαμβάνει ο ΚΑΝΕΝΑΣ; Κυμαίνεται μεταξύ 30% - 50%. Δεν φτάνει όμως ότι δεν το δείχνουν, αλλά ξαναβάφτισαν και τον ΚΑΝΕΝΑ. Και ποιό το όνομα του μορφώματος;ΑΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΤΗ ΨΗΦΟΣ... Προφανώς ο ΚΑΝΕΝΑΣ ενοχλεί ακόμη και ως λέξη.

Όμως η 182η επέτειος της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια συμπίπτει και με τρία σημαντικά γεγονότα. Πρώτον αυτό της Χρυσής Αυγής και της βίας των νεοναζιστών της. Δεύτερον το κλείσιμο μερικών πανεπιστημίων μας με κορυφαίο το Καποδιστριακό... Τρίτον με την εγκύκλιο του Υπουργού Παιδείας προς τα σχολειά της Πατρίδος μας, για το προαιρετικό πλέον μάθημα των Θρησκευτικών. ( Χαρές η Ρεπούση...). Για να τα δούμε. Το μόρφωμα του συστήματος που αυτοαποκαλείται Χρυσή Αυγή, ενώ είναι οφθαλμοφανέστατο ότι αποτελεί Κατάμαυρη Δύση. Ενοχλεί η βία της, αλλά η «τέταρτη» εξουσία, που ακόμη δεν έχει αντιληφθεί ότι είναι και αυτή υποδουλωμένη, επιμένει να αγνοεί αυτό που είπε ο Γκάντι.

Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΒΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ

Αγνοεί υποκριτικά ποιός δημιουργεί φόβο στον Ελληνικό λαό.  Αγνοεί υποκριτικά ότι 3000 συνάνθρωποι μας αυτοκτόνησαν απ’ τον φόβο απώλειας της αξιοπρέπειας τους. Αγνοεί υποκριτικά ότι οι «βιαστές» είναι τα δανεικά, οι δανειακές συμβάσεις, και τα μνημόνια. Παρακάμπτοντας το κλείσιμο των Ελληνικών πανεπιστημίων αρκεί η αναφορά στο όνομα του, αρκεί η αναφορά ότι τα τηλεοπτικά συνεργεία παίρνουν εικόνα από τα Προπύλαια του και ζουμάρουν μόνο σε ένα άγαλμα που στέκεται μπροστά, αυτό του Αδαμαντίου Κοραή.

Το άγαλμα του Ιωάννη Καποδίστρια, απ’ όπου και το όνομα, και βρίσκεται δίπλα απ’ αυτό του Κοραή απουσιάζει παντελώς. Θεέ και Κύριε ακόμη και το άγαλμα τρομάζει; Άς κλείσουμε το τρίπτυχο των γεγονότων με την υπουργική εγκύκλιο για την προαιρετικότητα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Με την εγκύκλιο αυτή όποιος μαθητής επιθυμεί την απαλλαγή του απ’ το μάθημα των Θρησκευτικών θα πρέπει να το δηλώσει. Θα πρέπει για την ακρίβεια να το δηλώσουν οι γονείς του. Και προσοχή όχι μόνον ο ένας γονιός αλλά και οι δυο. Χωρίς τον παραμικρό υπαινιγμό ειρωνείας επιτρέψτε μου να συγχαρώ τον κ. Υπουργό. Ζητά με την εγκύκλιο του την υπογραφή των γονιών ώστε το παιδί τους να απαλλαγεί απ’ την εκμάθηση του συγκεκριμένου μαθήματος, άλλωστε ισχύει και για άλλα, σε υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599. Συγχαίρω τον κ. Υπουργό για δύο λόγους.

Ο πρώτος είναι ότι όπως είχε καταντήσει το μάθημα των θρησκευτικών ορθώς και έγινε προαιρετικό.

Ο δεύτερος είναι ότι Τον Χριστό δεν τον επιβάλλεις υποχρεωτικά. Ο Ελευθερωτής δεν υποχρεώνει.

Άλλωστε ο Ίδιος είπε, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Όποιος δεν επιθυμεί αρκεί η υπογραφή του. Εγγράφως θα πρέπει να Τον αρνηθεί. Το εγγράφως σημαίνει πρακτική και οφθαλμοφανής άρνηση. Πρακτική άλλωστε ήταν και μια άλλη άρνηση πριν 2.000 χρόνια που οδήγησε στην Σταύρωση. Υπογραφή βέβαια δεν υπήρξε αλλά υπήρξε φιλί. Υπογραφή βέβαια δεν υπήρξε αλλά 30 αργύρια υπήρξαν. Όμως τρείς μόλις ημέρες κράτησε το φιλί, και τα 30 αργύρια ακόμη λιγότερες. Γιατί η Σταύρωση ήταν το προοίμιο της Ανάστασης. Σταυρώνεται σήμερα ο Ελληνικός λαός. Είναι το προοίμιο της δικής του ανάστασης. Τώρα θα έλθει. Όχι βέβαια γιατί το γνωρίζω. Όχι γιατί το γράφω. Όχι γιατί το βροντοφωνάζω. Απλά παρατηρώντας τα συμβαίνοντα όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά σε διάφορα σημεία του πλανήτη, διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει πουθενά το παραμικρό φώς, ούτε καν απ΄την αναλαμπή ενός μικρού αναμμένου κεριού. Διαπιστώνω πραγματικά την έλλειψη έστω και της παραμικρής ελπίδας. Όμως το ίδιο αυτό γεγονός που μας οδηγεί στην ματαιότητα, το ίδιο αυτό γεγονός είναι που θα πρέπει και να μας δίνει κουράγιο. Εκεί που πραγματικά δεν υπάρχει ελπίδα εκεί κρύβεται η ΑΛΗΘΙΝΗ...

Άλλωστε ελπίς βλεπομένη ουκ έστι ελπίς.

Όμως με την επέτειο της δολοφονίας του Αγίου της πολιτικής άρχισα, με αυτήν θα τελειώσω. Ο τίτλος του άρθρου παραπέμπει σε άγος. Τι σημαίνει άγος και γιατί το επικαλούμαι; Άγος σημαίνει ντροπή και κατάρα. Η λέξη είναι αρχαιοελληνική και παραπέμπει και σε ένα αρχαιοελληνικό άγος που πραγματοποιήθηκε στην πόλη των Αθηνών το 632 π.Χ. Πρωταγωνιστής ο ευγενής από τα Μέγαρα Κύλων που θέλησε να καταλάβει τυραννικά την πόλη των Αθηνών. Οι Αθηναίοι τον αντιμετώπισαν και εκείνος διέφυγε στα Μέγαρα. Οι δικοί του δεν κατάφεραν να ξεφύγουν και κατέφυγαν ικέτιδες στον βωμό της Αθηνάς Παλλάδος στην Ακρόπολη, γνωρίζοντας ότι η ιερότης του χώρου θα συνετίσει τους διώκτες τους. Οι Αθηναίοι όμως δεν τον σεβάστηκαν, με αποτέλεσμα να τους κατασφάξουν. Αυτό αποτέλεσε τεράστια ντροπή και εντός των Αθηνών και εκτός. Την ντροπή ακολούθησε η κατάρα. Δεινά, θάνατοι, θεομηνίες.

Οι πάντες κατάλαβαν ότι το ΚΥΛΩΝΕΙΟΝ ΑΓΟΣ θα τους ακολουθεί αιωνίως, εάν έμπρακτα δεν εξευμενίσουν τους Θεούς. Τον εξευμενισμό πρότεινε ο Επιμενίδης, Ιερεύς απ’ την Φαιστό της Κρήτης. Στον λόφο της Μουνιχίας έπρεπε να αφεθούν ελεύθερα πρόβατα. Όπου το καθένα θα σταματούσε εκεί έπρεπε να θυσιαστεί και στο ίδιο σημείο να στηθεί βωμός. Και έτσι έγινε. Η ντροπή έφυγε και το άγος ξεπλύθηκε.Αρχαίοι Έλληνες διέπραξαν την αποτρόπαια πράξη. Νεο- Έλληνες δολοφόνησαν τον Κυβερνήτη. Σε τόπο ιερό πραγματοποιήθηκε η αρχαιοελληνική κακουργία. Σε τόπο ιερό έγινε η επόμενη στις 27 Σεπτεμβρίου 1831. Η ντροπή η αρχαιοελληνική ξεπέρασε τα σύνορα των Αθηνών. Η ντροπή η νεοελληνική ξεπέρασε και τα σύνορα της Ευρώπης φθάνοντας μέχρι την Αμερική. Οι συμφορές της Αρχαίας Αθήνας την ακολούθησαν για πολλά χρόνια. Αρκεί μια ματιά στην νεοεελληνική ιστορία για να αντιληφθούμε τις μέχρι και σήμερα συμφορές. Άραγε θα βρεθεί κάποιος Επιμενίδης;

Πολλοί ομιλούν, γράφουν οι περισσότεροι, αλλά πάρα πολλοί αγνοούν τον μακαριστό Άγιο Αγιορείτη Γέροντα Παΐσιο. Τα τελευταία χρόνια βιβλία για τον Άγιο Γέροντα έχουν γραφεί. Ομιλίες, ακόμη και συνέδρια έχουν πραγματοποιηθεί. Το διαδίκτυο γεμάτο. Κυρίως οι προφητείες του...που αναμένουμε. Άς δούμε όμως μια προφητεία του που πραγματοποιείται. Είπε, «είναι επιτακτική η ανάγκη προβολής ενός ιδανικού Προτύπου. Προς μίμηση απ’ τους πολιτικούς μας, αλλά και προκειμένου οι Έλληνες να αποκτήσουν ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των ΚΥΒΕΡΝΗΤΩΝ του Έθνους…». Άν ο Άγιος Γέροντας Παίσιος εννοούσε κάποιον άλλο εκτός του Προτύπου Ιωάννη Καποδίστρια, θα επιθυμούσα και εγώ να το πληροφορηθώ... Μέχρι τότε οι 137 ανέκδοτες επιστολές του θα κοσμούν το έργο Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής, και θα προβάλλεται το Ιδανικό Πρότυπο Κυβερνήτου. Εάν οι πολιτικοί μας το μιμηθούν θα το δούμε. Μέχρι τότε ας αποκτήσουμε τα ορθά κριτήρια για την επιλογή τους...

ΥΓ. Οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια είχαν ιδιότητα και ονοματεπώνυμο. Ήταν Μπέηδες και τους έλεγαν Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη. Άς θυμηθούμε την ρήση του Ελβετού τραπεζίτη Ιωάννη Ευνάρδου μόλις πληροφορήθηκε την αποτρόπαια πράξη. (Σήμερα δολοφονήθηκε η Ελλάς).Βιώνουμε σήμερα μιαν άλλη «δολοφονία» της. Δημοσιογραφικοί κύκλοι δεικνύουν δυο ηθικούς αυτουργούς. Μπέηδες δεν ήσαν. Πρωθυπουργοί ναι. Τα ονόματα ακριβώς τα ίδια. Τελικά επιβεβαιώνεται ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά πάντα ως φάρσα...

πηγή/αντιγραφή

Ὁ σκορπισμὸς τοῦ νοὸς κατὰ τὴν ὥραν τῆς προσευχῆς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ἀγωνιστές συχνά παραπονοῦνται ὅτι κατά την ὥρα τῆς προσευχῆς ὁ νοῦς τους δέν συγκεντρώνεται, ἀλλά σκορπίζεται ἐδῶ καί ἐκεῖ, μέ ἀποτέλεσμα νά θεωροῦν ὅτι ἡ προσευχή τους εἶναι μάταια. Βλέπουν ὅτι ἡ πράξη τῆς προσευχῆς εἶναι δύσκολη, γι᾽ αὐτό καί ζητοῦν ἀπό τούς πνευματικούς σχετικές συμβουλές.

Τό πρῶτο, πού πρέπει νά προσέξουν οἱ ἀδελφοί εἶναι ἡ προσπάθεια στήν προσευχή νά μή διακοπεῖ. Νά προσεύχονται κι ἄς τρέχει ὁ νοῦς στά περιττά καί μάταια. Νά ἐλπίζουν ὅτι κάτι καλύτερο θά πετύχουν αὔριο. Ὁ ἀγώνας τους πρέπει νά εἶναι στραμμένος κυρίως στήν ἐγρήγορση, στόν περιορισμό τῶν βιοτικῶν μεριμνῶν καί στό ἔλεγχο τῶν αἰσθήσεων. Γιά νά εἶναι προσηλωμένος ὁ νοῦς στόν Ἰησοῦ, δέν πρέπει νά ἀσχολεῖται μέ περιττά καί ἄχρηστα πράγματα, τά ὁποῖα ἐκτός τῆς ραθυμίας προκαλοῦν καί λύπη. Ὁ πολυάσχολος καί πολυμέριμνος δεν πρόκειται νά συγκεντρώσει τό νοῦ του στήν προσευχή. Μοιάζει μέ ναυτικό, πού ταξιδεύει σέ τρικυμισμένη θάλασσα.

Ἐπίσης ὁ ἔλεγχος τῶν αἰσθήσεων εἶναι ἀναγκαῖος, γιά νά μή ἐντυπώνονται εἰκόνες καί νά μή δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, πού ἀπομακρύνουν τό νοῦ ἀπό τό ἱερό ἔργο τῆς προσευχῆς. Ὁ πολύπειρος Γέροντας Ἰωσήφ ὁ ἡσυχαστής, ἀναφερόμενος στήν τήρηση τοῦ νοῦ, ἔλεγε: «Προσευχή χωρίς προσοχή καί νήψη εἶναι ἀπώλεια χρόνου, εἶναι κόπος χωρίς πληρωμή. Πρέπει νά στήσουμε ἄγρυπνο φύλακα σέ ὅλες τις αἰσθήσεις, μέσα καί ἔξω, τήν προσοχή. Γιατί χωρίς αὐτή ὁ νοῦς καί οἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς διαχέονται στά μάταια καί συνήθη, ὅπως τό ἄχρηστο νερό, πού τρέχει στούς δρόμους. Κανένας δέν μπορεῖ νά ἀνεβεῖ ψηλά, ἄν δέν καταφρονήσει τά κάτω. Πολλές φορές προσευχόμαστε...

καί ὁ νοῦς μας περιδιαβάζει ἐδῶ καί ἐκεῖ, ὅπου τοῦ ἀρέσει καί σέ ὅσα ἀπό συνήθεια ἕλκεται. Γι᾽ αὐτό χρειάζεται βία, γιά νά τόν συμμαζέψουμε καί νά προσέξει τούς λόγους τῆς εὐχῆς».

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας θέτουν ὡς προϋπόθεση γιά τή συγκέντρωση τοῦ νοῦ στήν προσευχή τή μελέτη πνευματικῶν βιβλίων. Και στήν περίπτωση αὐτή ὅμως χρειάζεται προσοχή καί ἀφοσίωση στό κείμενο καί ὄχι βιαστική καί ἐπιπόλαιη ἀνάγνωση. Ὁ Γέροντας Παΐσιος ἔλεγε: «Ἐάν δέν ἔχουμε τό νοῦ μας κατά τήν ὥρα τῆς πνευματικῆς μελέτης, δέν ὠφελούμαστε καθόλου, μόνο πού χασομεροῦμε καί κουραζόμαστε ἄσκοπα, γιατί τίποτε δέν μποροῦμε νά θυμηθοῦμε, ὅπως ὁ τυπογράφος, ὅταν δέν ἔχει τό νοῦ του στή δουλειά, δέν βάζει μελάνη στα στοιχεῖα καί οἱ μηχανές δουλεύουν στόν ἀέρα καί δέν τυπώνεται τίποτε».

Ὁ νοῦς εἶναι ὁ τροφοδότης τῆς ψυχῆς «καί ὅ,τι καλό ἤ πονηρό δεῖ ἤ ἀκούσει, τό κατεβάζει στήν καρδιά, ὅπου εἶναι τό κέντρο τῆς πνευματικῆς καί σωματικῆς δύναμης τοῦ ἀνθρώπου». Ὁ πνευματικός ἀγωνιστής πρέπει νά τό γνωρίζει αὐτό καί νά προσέχει τί βλέπει, τί ἀκούει και τί σκέφτεται, δηλαδή νά ἐπιλέγει τά καλά καί θεάρεστα καί νά ἀποφεύγει καθετί πού εἶναι ἁμαρτωλό καί σκορπίζει τό νοῦ στή ματαιότητα τῆς κοσμικῆς ζωῆς.

Ορθόδοξος Τύπος, 27/9/2013 και πηγή / αντιγραφή

Η ΠΙΣΤΗ, ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Αγίου Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Η πίστη είναι η βάση της αγάπης.

Ξαγρύπνα ασταμάτητα, για να κρατάς την πίστη, και ξαγρύπνα ασταμάτητα ώστε ο σταύρος της αγάπης, τον οποίο η πίστη φέρνει μέσα της, να αυξηθεί και να σου φέρει χαρά.

Εφόσον μόνη της η πίστη χωρίς την αγάπη θα παρέμενε κρύα και άχαρη.Όμως και όταν μέσα σου κρυώσει η αγάπη και δεν αυξηθεί και δεν φέρει καρπό χαράς, κράτα την πίστη και περίμενε.

Κράτα την πίστη με κάθε κόστος. Και περίμενε, ακόμα και χρόνια, μέχρι η αγάπη να φυτρώσει από την πίστη. Εάν χάσεις την αγάπη, θα έχεις χάσει πολλά, όμως εάν χάσεις και την πίστη, τα έχεις χάσει όλα. Εάν χάσεις την αγάπη, θα έχεις χάσει τον καρπό από το δέντρο, όμως εάν χάσεις την πίστη, θα έχεις κόψει το δέντρο.

Όταν μία χρονιά ο αγρός δεν φέρει καρπούς, ο υπομονετικός νοικοκύρης καλλιεργεί τον αγρό με διπλάσιο κόπο, ώστε την επόμενη χρονιά να φέρει σοδειά. Του λένε οι γείτονες να πουλήσει τον αγρό, ενώ αυτός σιωπά και εργάζεται. Όταν και την επόμενη χρονιά ο αγρός δεν φέρει σοδειά, ο υπομονετικός νοικοκύρης καλλιεργεί τον αγρό με τριπλάσιο κόπο.

Ακόμα πιο δύνατα του φωνάζουν οι γείτονες να πουλήσει τον αγρό, ενώ αυτός σιωπά και εργάζεται. Και όταν την τρίτη χρονιά ο αγρός φέρει σοδειά, είναι τριπλάσια η χαρά του νοικοκύρη. Τότε οι γείτονές του σιωπούν καιαυτός χαίρεται. Ενώ εάν είχε πουλήσει τον αγρό την πρώτη χρονιά, τι θα χαιρόταν;

Αγίου Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Στοχασμοί περί καλού και κακού, εκδ. Ενπλω, σ. 98-99. 
πηγή

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΩΝ

Γιορτάζουμε σήμερα 27 Σεπτεμβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Καλλιστράτου και των μαζί μ' αυτόν Σαράντα Εννέα Μαρτύρων.

Ο Άγιος Καλλίστρατος μαρτύρησε στη Ρώμη επί Διοκλητιανού (284 - 304 μ.Χ.). Καταγόταν από την Καρχηδόνα και οι γονείς του, καθώς και οι πρόγονοί του, ήταν ευσεβέστατοι χριστιανοί.

Όταν μεγάλωσε ο Καλλίστρατος, κατατάχθηκε στο Ρωμαϊκό στρατό σαν νεοσύλλεκτος αλλά δεν εγκατέλειψε τις ευσεβείς συνήθειές του. Μια από αυτές ήταν η βραδυνή προσευχή. Κάποιοι ειδωλολάτρες στρατιώτες κατήγγειλαν το γεγονός στον ειδωλολάτρη στρατηγό Περσεντίνο.

Εκείνος, αφού διέταξε πρώτα τον βασανισμό του, ακολούθως διέταξε να τον τοποθετήσουν μέσα σε ένα δεμένο σάκκο και να τον ρίξουν στη θάλασσα. Με θαυματουργό τρόπο ο σάκκος σχίστηκε και δύο δελφίνια έσωσαν τον Καλλίστρατο. Σαράντα εννέα στρατιώτες που είδαν το θαύμα πίστεψαν στον Χριστό. Ο Περσεντίνος τότε εξοργισθείς διέταξε τον αποκεφαλισμό όλων.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Τω θείω Πνεύματι, περιφραξάμενος, Μάρτυς Καλλίστρατε, λαμπρώς ηρίστευσας, καταβολών τον δυσμενή, σοφία των σων αγώνων όθεν και προσήγαγες, τω Χριστώ ως θυμίαμα, δήμον παναοίδιμον, Αθλητών πιστευσάντων σοι, μεθ' ων υπέρ ημών εκδυσώπει, των ευφημούντων σε εν ύμνοις.

ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΥ

Τῌ ΚΖ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ


Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Καλλιστράτου, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ.
Τῇ ΚΖ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τοῦ ἁγίου Μάρτυρος Καλλιστράτου, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἁγίων μθ' Μαρτύρων.

Τμηθεὶς ὁ Καλλίστρατος αὐχένα ξίφει,
Στρατῷ συνήφθη καλλινίκων Μαρτύρων.
Εἰς τοὺς ἁγίους μθ' Μάρτυρας
Δεκὰς τετραπλῆ Μαρτύρων σὺν ἐννάδι,
Διὰ ξίφους ἄθλησιν ἀθλεῖ τιμίαν.
Εἰκάδι ἑβδομάτῃ Καλλίστρατος ἔνθεν ἀέρθη.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῆς ἁγίας Μάρτυρος Ἐπιχάρεως.

Εὔτολμος Ἐπίχαρις ἦν πρὸς τὸ ξίφος,
Συλλήπτορα πλουτοῦσα τὴν θείαν χάριν.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Ἰγνατίου, Ἡγουμένου γενομένου τῆς Μονῆς τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, τοῦ ἐπιλεγομένου Βαθέος Ῥύακος.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Μάρκου, Ἀριστάρχου, καὶ Ζήνωνος.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Φιλήμονος ἐπισκόπου, καὶ Φουρτουνιανοῦ καὶ τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Γαϊανῆς.

Γαϊανὴ φλεχθῆναι τὰ νῶτα δίδου,
Ὡς ἂν φλογίνης ῥομφαίας νῶτα φύγῃς.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῶν Ἁγίων δεκαπέντε Μαρτύρων, οἵτινες ἐν πλοίῳ ἐμβληθέντες τοῦ πλοίου πυρποληθέντος, ἐν τῇ θαλάσσῃ ἀπεπνίγησαν.

Ὁ τριπλοπεντάριθμος ἀθλητῶν στόλος,
Καὶ πυθμένος κατῆρε μέχρι ποντίου.

Ἡ ἁγία Μάρτυς Ἀκυλῖνα, ῥάβδοις συνθλασθεῖσα τελειοῦται.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΩΣ ΕΦΟΔΙΟ ΖΩΗΣ

Αρχιμ. Κύριλλου Κεφαλόπουλου

Εφημέριος Ι. Ν. Αγίου Μάρκου Ευγενικού

Κάτω Πατησίων, Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

Οι χριστολογικές προεκτάσεις στο Μυστήριο της Ευχαριστίας

για την σωτηρία και ζωοποίηση των πιστών.

Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας συνδέει τα ζωοποιά αποτελέσματα που επιφέρει στους πιστούς η Ευχαριστία τόσον με την θεία δύναμη του Χριστού όσον και με την πραγματική παρουσία του Χριστού στο Μυστήριο της Ευχαριστίας μέσα από το Σώμα και Αίμα που ενεργούν δυναμικά στον πιστό μεταδίδοντάς του ζωή και δύναμη. Ο Κύριλλος αποδίδει στην σάρκα του Χριστού “της του Λόγου δυνάμεως την ενέργειαν,  πεφόρηκεν η αγία σαρξ, ήν  αυτός ιδίαν εποιήσατο, θεοπρεπή την δύναμιν εμφυτεύσας αυτή“. Και προσθέτει ότι και οι πιστοί λαμβάνουν αυτήν την ενέργεια της θεϊκής δυνάμεως κατά την Ευχαριστία προσερχόμενοι αγγίζουν την Σάρκα του Χριστού και “μάλλον δε  ημείς αυτού διά της μυστικής ευλογίας, ίνα και ημάς ελευθερώση ψυχικών αρρωστημάτων”.Είναι αυτή η ίδια θεϊκή δύναμη που, κατά τον καθαγιασμό του άρτου και οίνου σε Σώμα και Αίμα, ενεργεί, και μεταβάλει τα δύο αυτά ευχαριστιακά είδη σε πραγματικό Σώμα και Αίμα, ώστε οι πιστοί να μεθέξουν αυτής της ζωοποιού δυνάμεως που προέρχεται από τον Ενσαρκωμένο Λόγο. “συνανακιρνάσθαι δε ώσπερ τοις ημετέροις σώμασι, διά της αγίας αυτού σαρκός και του τιμίου αίματος, ‘ά δη και εσχήκαμεν εις ευλογίαν ζωοποιόν, ως εν άρτω τε και οίνω. Ίνα γαρ μη αποναρκήσωμεν, σάρκα Τε και αίμα προκείμενα βλέποντες εν αγίαις τράπεζαις εκκλησιών, συγκαθιστάμενος ο Θεός ταις ημετέραις ασθενείαις, ενίησι τοις προκειμένοις δύναμιν ζωής, και μεθίστησιν αυτά προς ενέργειαν της εαυτού σαρκός, ίνα εις μέθεξιν ζωοποιόν έχωμεν αυτά, και οίον σπέρμα ζωοποιόν εν ημίν ευρεθή το σώμα της ζωής”. 

 Ο Άγιος Κύριλλος δεικνύει σαφέστατα ότι η δύναμη του Μυστηρίου της Ευχαριστίας συνδέεται με το χριστολογικό δόγμα της Ενσαρκώσεως του Λόγου του Θεού, σε Ένα Πρόσωπο του Χριστού, με δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη. Εξ αιτίας ακριβώς της Ενσαρκώσεως και της περιβολής της ανθρωπίνης σάρκας με την θεία φύση και ενέργεια, το Σώμα του Χριστού κατά την Ευχαριστία μεταδίδει αυτήν την θεία δύναμη και ζωή στον πιστό. Γράφει χαρακτηριστικά ο Άγιος Κύριλλος στο έργο του “Ότι Εις ο Χριστός” ότι με κανένα άλλον τρόπον δεν θα μπορούσε η σάρκα να ζωοποιηθεί, λόγω του ότι από την ίδια της την φύση υπόκειται στην αναγκαιότητα της φθοράς, εκτός εάν καθίστατο η ιδία σάρκα του Λόγου που ζωοποιεί τα πάντα. Έτσι λοιπόν ενεργείται σε αυτό που καθίσταται δικό Του, διά την ζωοποιόν αυτού δύναμιν ωδινήσασα. Ο Λόγος, Θεός ών, μεταδίδει την δική Του θεϊκή δύναμη και ενέργεια στην ιδία αυτού σάρκα, με την οποία είναι ασυγχύτως και ατρέπτως  ενωμένος. Μόνον διά της θείας δυνάμεως που εγχέεται στην ανθρώπινη φύση, γίνεται κατορθωτή η νίκη του ανθρώπου επί της αμαρτίας. Αυτή η χριστολογική  αλήθεια αποτελεί θεμελιώδες αξίωμα για να κατανοήσουμε την σχέση μεταξύ  Ενσαρκώσεως και Ευχαριστίας, σύμφωνα με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας.

Η έννοια της ζωής ως κυρίας ιδιότητος και γνωρίσματος αποδιδόμενα στον Θεό, στην θεϊκή φύση, που αποτελεί την πηγή της ζωής, δεν αποτελεί νέα αντίληψη. Στην θεολογική παράδοση της Αλεξανδρινής Σχολής ο Χριστός αποκαλείται ως η όντως ζωή, η αυτοζωή (Μέγας Αθανάσιος, Θεόφιλος Αλεξανδρείας). Επομένως, και σε αυτό το ζήτημα ο Άγιος Κύριλλος δεν πρωτοτυπεί, αλλά μάλλον ακολουθεί τους προγενέστερους Πατέρες της Εκκλησίας. Εκείνο όμως που αποτελεί χαρακτηριστικό της κυρίλλειας θεολογίας είναι η διασύνδεση του Χριστού ως Πηγή της Ζωής, ως Χορηγού της αιωνίου ζωής στους πιστούς, με την μετάδοση ζωής από τον Χριστό, την όντως αληθινή Ζωή, στους πιστούς μέσα από το Μυστήριο της Ευχαριστίας. Για τον Άγιο Κύριλλο, η Ευχαριστία καθίσταται εφόδιον ζωής και χορηγός αφθαρσίας στην θνητή ανθρώπινη φύση.

Ο Άγιος Κύριλλος επιμένει πολύ και επανέρχεται διαρκώς σε αυτό το  θεολογικό μοτίβο στο κατ’ εξοχήν ερμηνευτικό του έργο που διασώζεται ακέραιο, στο Υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον. Συχνά χρησιμοποιεί φράσεις για να περιγράψει το Σώμα του Χριστού στην Ευχαριστία, όπως “σαρξ ζωοποιός”, “η σαρξ της ζωής”,  “ζωοποιόν σώμα” και “σώμα της ζωής“, για να αποδώσει τα αποτελέσματα της θείας κοινωνίας στους μεταλαμβάνοντας πιστούς. Όλες αυτές οι εκφράσεις κατατείνουν στην κεντρική αντίληψη του Κυρίλλου Αλεξανδρείας για την Ευχαριστία ως “ευλογία ζωοποιός”. Επίσης, χαρακτηρίζει την Ευχαριστία ως “θυσία ζωοποιό”. Είναι σαφές ότι ο Άγιος Κύριλλος συνδέει ευθέως το Σώμα του Χριστού με την παρουσία Του στην Ευχαριστία ως το κατ’ εξοχήν “σώμα της κατά φύσιν ζωής”), Εκείνου που είναι η όντως Ζωή, η αυτοζωή.

Συνεχίζεται..

πηγή

Τι είναι ο όρθρος; Ποιά είναι τα μέρη του όρθρου σε γενικές γραμμές;

Πρόκειται για μια ερώτηση που πραγματικά βοηθάει πολύ στο να κατανοήσουμε τα περί του τυπικού της εκκλησίας μας. Έτσι ακόμα και με μια μόνο ανάγνωση του παρακάτω, την επόμενη Κυριακή που θα εκκλησιαστούμε, θα ξέρουμε σε ποιό σημείο βρίσκεται η ακολουθία εκείνη την στιγμή και με λίγη προσοχή θα μπορούμε να κατανοήσουμε σιγά σιγά το νόημα αλλά και να γευτούμε την πραγματική ωφέλεια που προκύπτει από τον τακτικό εκκλησιασμό.

από αναδημοσίευση*:

Όρθρος λέγεται η Ακολουθία που τελείται πριν τη Θεία Λειτουργία. Είναι δοξολογία στο Χριστό, που Εκείνος είναι το Φως του κόσμου και ο Ήλιος της Δικαιοσύνης και είναι επίσης παράκληση στον Κύριο του Σύμπαντος με την ανατολή της καινούργιας ημέρας.
Συγχρόνως είναι η καλύτερη ψυχική προετοιμασία για τη Θ.Λειτουργία (το Μυστήριο των Μυστηρίων) που θα επακολουθήσει.

1. ΕΞΑΨΑΛΜΟΣ: Κατανυκτική ανάγνωση (όλοι ιστάμεθα όρθιοι) των 6 από τους 150 ψαλμούς του Ψαλτηρίου, τους περισσότερους των οποίων έγραψε ο Δαβίδ. Είναι συγχρόνως ύμνος ,δέηση και προφητεία.:
• 3ος : εικονίζει τη σταθερή ελπίδα της ψυχής στο Θεό.
• 37ος : Θρήνος της ψυχής για το βάρος των αμαρτιών.
• 62ος : Απαλή παρηγορητική πρωινή προσευχή.
• 87ος : Δέηση ψυχής τσακισμένης από τις συμφορές.
• 102ος: Προσευχή ευγνωμοσύνης για τις ευεργεσίες του Θεού.
• 142ος : Θερμή παράκληση βοήθειας .

2. ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ: Σύντομα τροπάρια που περιγράφουν περιληπτικά την υπόθεση της εορτής. Λέγονται απολυτίκια διότι ξεκινούν ψαλλόμενα από τον Εσπερινό πριν την Απόλυση και μετά τη φράση του πρεσβύτη Συμεών που επαναλαμβάνει ο ιερεύς: «Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα…».Συνήθως είναι τρία: Το πρώτο είναι του Ήχου της ημέρας αναφερόμενο στην Ανάσταση , το Δεύτερο στον Άγιο που εκείνη την ημέρα εορτάζει και το τρίτο στη Θεοτόκο.

3. ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ: Σύντομα τροπάρια της Αναστάσεως στον ήχο της ημέρας.Ονομάζονται καθίσματα επειδή οι πιστοί εκάθοντο για να κατανοήσουν πιο άνετα τα βαθιά νοήματα που περιέχουν. Και αποτελούσαν ανάπαυλα σε Αναγνώσεις μακρές από το Ψαλτήριον του Δαβίδ.

4.ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ: Ψάλλονται πάντα σε ήχο Πλάγιο του Α΄. Εκφράζουν την κατάπληξη των Αγγέλων, των Μυροφόρων και των Αποστόλων για το Θαύμα της Αναστάσεως και καταλήγουν σε υμνολογία της Αγίας Τριάδος και το ενθουσιώδες «Αλληλούια».

5. ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ: Ψαλμοί στον Ήχο της ημέρας, που διηγούνται τα μεγαλεία της δημιουργίας και μοιάζουν με σκαλοπάτια που ανεβάζουν τη ψυχή προς τον ουράνιο Δημιουργό. Είναι εμπνευσμένα από τους Ψαλμούς των Αναβαθμών (119-133) από τους οποίους έχουν πάρει πολλές εκφράσεις.

6. ΕΩΘΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Αναγιγνώσκεται μέσα στο ΙερόΒήμα, όπου η Αγ.Τράπεζα συμβολίζει τον Πανάγιο Τάφο και ο ιερεύς τον Άγγελο που αναγγέλλει το χαρμόσυνο γεγονός της Αναστάσεως «καθήμενος εν τοις δεξιοις». Υπάρχουν 11 Εωθινά Ευαγγέλια . Μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου ο ιερεύς το περιφέρει μέσα στο Ναό για να το ασπαστούν οι πιστοί, ενώ ψάλλεται κατανυκτικά ο 50ος ψαλμός της μετανοίας συνήθως στον ήχο της ημέρας, αφού προηγουμένως είχε απαγγελθεί το «Ανάστασιν χριστού θεασάμενοι», η Διακήρυξη αυτή του Μυστηρίου της Θείας ενανθρωπήσεως και του Πάθους καθώς και του μεγάλου Θαύματος της Αναστάσεως που αποτελεί τον Θεμέλιο Λίθο της Πίστεώς μας.

7. ΚΑΝΟΝΑΣ: Ψάλλεται στον ήχο της ημέρας και περιέχει τροπάρια Αναστάσιμα , Σταυρώσιμα και της Θεοτόκου. Αν εορτάζεται Άγιος υπάρχει και κανόνας του Αγίου. Μεσολαβούν τα Μεσώδια καθίσματα (συνήθως του Αγίου και του γεγονότος της ημέρας και επίκαιρο τροπάριο στην Υπεραγία Θεοτόκο, το λεγόμενο Θεοτοκίον) και ανάγνωση/απαγγελία του Αναστασίμου κοντακίου και του οίκου (όλα του ήχου της ημέρας). Αναφέρονται (κοντάκιο και οίκος) στην Ανάσταση του Κυρίου και τις συνέπειες αυτής, που είναι η Λύτρωση του ανθρώπινου γένους , αφήνοντας έτσι στους εκκλησιαζομένους ένα άρωμα χαράς ανακουφίσεως και ελπίδας. Καταλήγομε στο Συναξάριο όπου απαγγέλλεται το εορτολόγιο της ημέρας.

8. ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ: Ψάλλονται μεγαλοπρεπώς συνήθως τα πρώτα τροπάρια (ειρμοί) του Ακαθίστου Ύμνου «Ανοίξω το στόμα μου..». Αν είναι περίοδος Χριστουγέννων ή Κοιμήσεως Θεοτόκου ή Τιμίου Σταυρού ή Αναστάσεως ή Υπαπαντής ψάλλονται ειδικές Καταβασίες. Έχουν πολλές φράσεις από τη Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα από τη σωτηρία των Εβραίων από τους Φαραώ (όταν πέρασαν την Ερυθρά Θάλασσα οι Ισραηλίτες με επικεφαλής την αδελφή του Μωυσή Μαριάμ τραγούδησαν με τύμπανα και χόρεψαν τη σωτηρία τους δοξάζοντας το Θεό), τη σωτηρία των τριών παίδων από την Κάμινο κ.α. Λέγονται καταβασίες διότι συνηθιζόταν οι ψάλτες να κατεβαίνουν από τα στασίδια και να ψάλουν στο μέσον του Ναού ατενίζοντας την Ωραία Πύλη.

9. Θ΄ (ενάτη) ΩΔΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ: Εδώ τελειώνουν οι καταβασίες με την «Τιμιωτέρα» που απευθύνεται προς την Παναγία με στίχους από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, ενώ ο ιερεύς θυμιατίζει την Αγ.Τράπεζα, τα Ιερά Εικονίσματα καιέναν-έναν όλους τους πιστούς.

10. ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ: Σε ρυθμό περιγραφικό και σύντομο ψάλλεται η διήγηση του Εωθινού Ευαγγελίου. Είναι 11, αντίστοιχα προς τα Ευαγγέλια. Πήραν το όνομά τους από τη φράση του Ψαλμού «ο εξαποστέλλων το φως και πορεύεται». Φράση σχετική με τον Όρθρο.

11. ΑΙΝΟΙ: Ψάλλονται στον ήχο της ημέρας. Ξεκινούν με το «Πάσα πνοή ..» δηλαδή καθετί που αναπνέει, όλοι μας και σε κάθε χρονική στιγμή ας δοξολογούμε τον Κύριο. Τα τροπάρια αυτά περιγράφουν λεπτομέρειες από τα γεγονότα του Πάθους και της Αναστάσεως στον ήχο της ημέρας. Αν υπάρχει και άλλη εορτή συμπληρώνονται με τροπάρια της εορτής. Οι αίνοι καταλήγουν στο Δοξαστικό. Είναι αργό τροπάριο που χρωματίζει με την ωραιότατη μελωδία της βυζαντινής μουσικής την Αναστάσιμη περιγραφή του Εωθινού Ευαγγελίου. Φυσικά έχουμε 11 Δοξαστικά. Αν είναι μεγάλη Εορτή, το Αναστάσιμο Δοξαστικό της Κυριακής αντικαθίσταται με εκείνο της Εορτής.

12. ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ : Ψάλλεται στον ήχο του Δοξαστικού (σύμφωνα με το Τυπικό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας), και αποτελεί την πανηγυρική κατάληξη του Όρθρου. Έτσι οι χριστιανοί πλημμυρισμένοι από τη χαρά και τη ελπίδα της Αναστάσεως προσέρχονται με κατάνυξη στο Μυστικό Δείπνο της Ζωής.

*Δεν αναφέρουμε την πηγή της αναδημοσίευσης αυτής λόγω σχετικής παράκλησης που υπάρχει στον δικτυακό τόπο από όπου την αντλήσαμε.

πηγη/αντιγραφή