Συσσίτια στο Αγρίνιο : Μόνη της η Εκκλησία προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κοινωνική κατάρρευση [video]

Πηγή: ΑγρίνιοCulture.gr & Αmen.gr Από τα τέλη του 2011 στο Αγρίνιο  με την υποστήριξη  της Μητρόπολης Αιτωλίας και  Ακαρνανίας το  Πνευματικό Κέντρο της ενορίας  του Αγίου Δημητρίου  στο Αγρίνιο προσφέρει καθημερινά φαγητό σε 160  συνανθρώπους μας, που μαστίζονται από την  οικονομική κρίση αλλά και τις πολιτικές που εφαρμόζονται στη  χώρα και την έχουν  φέρει προ της κοινωνικής κατάρρευσης. Το ΑγρίνιοCulture.gr  βρέθηκε στο χώρο του  στο Πνευματικό Κέντρο του Αγίου Δημητρίου Αγρινίου και το  κτίριο του  Ι.Ν. της Ευαγγελιστρίας και μίλησε με τους ανθρώπους που  στηρίζουν καθημερινά  την προσπάθεια της Εκκλησίας. Από τους στυλοβάτες αυτής της προσπάθειας, ο εφημέριος  του Αγίου Δημητρίου  π. Κωνσταντίνος Καντάνης, που μίλησε στην webtv του  ΑγρίνιοCulture.gr Εκείνο που  προκαλεί εντύπωση από όσα μας είπε ο π. Κωνσταντίνος Καντάνης  -και πρέπει να  προβληματίσει την τοπική κοινωνία- είναι ότι τα έξοδα για τα  συσσίτια, εκτός από λίγες  προσφορές ανθρώπων που συγκινούνται, καλύπτει σχεδόν  αποκλειστικά η Εκκλησία .  «Μέχρι στιγμής δεν έχουμε μεγάλους δωρητές, ούτε το κράτος  έρχεται να βοηθήσει,  ούτε έχουμε μεγάλους χορηγούς που να προσφέρουν κάποια  προϊόντα, όπως  σούπερ-μάρκετ κτλ» ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του  π. Κωνσταντίνου Καντάνη. Αναλυτικά το τηλεοπτικό ρεπορτάζ: Παρά ταύτα, η Εκκλησία με τη εθελοντική εργασία των 160 εθελοντριών,  από το Δεκέμβριο  του 2011 που ξεκίνησαν τα συσσίτια στο Αγρίνιο μέχρι το Πάσχα, έχει  προσφέρει 12.500  μερίδες φαγητού, ενώ ακόμη έχουν δοθεί ρούχα σε 907 άτομα.  Παράλληλα στο χώρο του  Πνευματικού Κέντρου σε παιδιά που δεν έχουν την δυνατότητα να  πάνε σε ειδικούς γίνεται  δωρεάν λογοθεραπεία, ενώ κλινική ψυχολόγος παρέχει βοήθεια σε  όσους τη χρειάζονται.  Ακόμη, όπως μας αποκάλυψε ο π. Κωνσταντίνος Καντάνης,  σχεδιάζονται από τη νέα  σχολική χρονιά και δωρέαν μαθήματα από φιλολόγους και  μαθηματικούς σε παιδιά που  δεν έχουν την δυνατότητα να πάνε σε φροντιστήρια. Πρόκειται λοιπόν  μια ολοκλήρωμένη  προσπάθεια στήριξης ανθρώπων που σύμφωνα με τον  π. Κωνσταντίνο Καντάνη  «δεν ήταν πάντοτε φτωχοί, αλλά οι συνθήκες των τελευταίων  ετών τους ανάγκασαν  να χάσουν την εργασία τους». Εκείνο που μένει -και επιβάλλεται εκ των συνθηκών να γίνει - είναι και άλλοι  φορείς να δείξουν την κοινωνική τους ευθύνη.