Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==========

Και νέα παρέμβαση του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ για την παρουσία κληρικών άλλων δογμάτων κατά τον “εσπερινό της αγάπης” στο Φανάρι.

Η επιστολή αυτή δείχνει το θάρρος και το ομολογιακό φρόνημα του Σεβασμιότατου Πειραιώς, ο οποίος ελέγχει ακόμη και τον Οικουμενικό Πατριάρχη όταν παραβαίνει τους Ιερούς Κανόνες παρά την αδιαμφισβήτητη αγάπη του προς τον Οικουμενικό Θρόνο και τον Παναγιότατο προσωπικά.

Για μια ακόμη φορά συγχαίρουμε το Σεβασμιότατο για την κατά Θεόν ορθόδοξη ομολογία του και παρακαλούμε τον Αγιο Θεό να τον έχει καλά και να τον φωτίζει για να ομολογεί την αλήθεια του Χριστού προς κάθε κατεύθυνση.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την επιστολή του Σεβασμιότατου Πειραιώς που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη συνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 6ῃ Μαΐου 2011

Μακαριώτατε Δέσποτα,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Πάνυ εὐλαβῶς προάγομαι, μετά μεγίστης συνοχῆς καρδίας καί πολλῆς ἀγάπης πρός τό Ὑμέτερον Σεπτόν πρόσωπον καί πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Σεπτούς Ἱεράρχας τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας, τούς συγκροτούντας τήν ΔΙΣ τῆς παρούσης συνοδικῆς περιόδου, ὅπως ὑποβάλω Ὑμῖν ἁρμοδίως καί καθηκόντως τήν πληροῦσαν τήν καρδίαν μου πικρίαν διά τήν γνωστοποιηθεῖσαν ὑπό τῆς κρατικῆς τηλοψίας ἀδιάκριτον ἐνέργειαν πρωτιστεύοντος Πρωθιεράρχου τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας καί τῆς περί Αὐτόν Ἱερᾶς Συνόδου, ἥτις οὐχί μόνον ἐξένισεν ἀλλά καί πολλαπλῶς ἐπίκρανεν τήν Ὀρθόδοξον αὐτοσυνειδησίαν τοῦ ἡμετέρου ποιμνίου ἀλλά καί ἱκανῶν ἀδελφῶν Ἀρχιερέων ὡς ἐκ τῶν μετ’ αὐτῶν συζητήσεων διηκριβώθη, διά τῆς ἀντικανονικῆς ἀποδοχῆς ἐν τῇ θείᾳ λατρείᾳ κατεγνωσμένων αἱρετικῶν (Ρ/Καθολικοῦ ἱερέως καί Ἀρμενίου Διακόνου) μεθ’ ὧν οὐδεμίαν ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν ἔχομεν. Ἡ ἐν πλήρη ἐπισήμῳ λειτουργικῇ ἀμφιέσῃ συμμετοχή αὐτῶν ἐν πανευσήμῳ ἱερᾷ ἀκολουθίᾳ τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας ἐγείρει καί ἀνιδρύει μεῖζον κανονικόν θέμα προβλεπόμενον ὑπό τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων ΜΕ΄ τῶν Ἀποστόλων, ς΄, ΛΒ΄, ΛΓ΄, ΛΖ΄ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου, Θ΄ Ἁγ. Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας καί ἀναποδράστως ἐμπλέκει καί ἡμᾶς τούς κοινωνούντας καί μνημονεύοντας Αὐτῶν.

Παρέλκει νά ἀναφερθῇ ὅτι τοιαύται ἐνέργειαι προσφέρουν ἄλλοθι εἰς τούς ὑπό ἀκρίτου ζήλου ἐμφορουμένους ἀδελφούς διά πολλαπλάς εἰς βάρος τῆς ἑνότητος τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας τρώσεις καί ἀφ’ ἑτέρου, ὅπερ τραγικώτερον, ἐνισχύουν τούς ἐν αἱρέσει καί κακοδοξίᾳ ἐμμένοντας καί ὑπό τοῦ δολίου δράκοντος ἐλαυνομένους, ἵνα θεωροῦν τήν τραγικότητα τῆς σχάσεως αὐτῶν ἐκ τοῦ ἑνός σώματος τοῦ Ἀναστάντος νικητοῦ τοῦ θανάτου Κυρίου ἡμῶν ὡς κανονικόν αὐτῶν δῆθεν δικαίωμα, μυρηκάζοντες τά σκολιά εὐφευρήματα τοῦ δαίμονος περί δῆθεν ἀοράτου Ἐκκλησίας, περί δῆθεν ἀδελφῶν Ἐκκλησίων, περί δῆθεν κλάδων τῆς Ἐκκλησίας, περί δῆθεν δυνατότητος δογματικοῦ μινιμαλισμοῦ, περί τῆς θεωρίας τῆς περιεκτικότητος, περί τῶν δύο δῆθεν πνευμόνων, περί τῆς βαπτισματικῆς δῆθεν θεολογίας καί ἑνότητος καί τῆς νεοφανοῦς νεοπατερικῆς καί μεταπατερικῆς θεολογίας.

Ὡσαύτως ἡ τοιαύτη ἐν τοῖς ὕπερθεν καί διά τοῦ συνημμένου ὀπτικοῦ δίσκου ἀποδεικνυομένη καί πασίδηλος ἀντικανονική ἐνέργεια ἐνισχύει ὡς ἤδη εἴπομεν τό διαμονικόν κοσμοείδωλον τοῦ συμπιλήματος αἱρέσεων καί κακοδοξιῶν Παπισμοῦ, τόν ὁποῖον ὁ ἀρχέκακος πτερνιστής ἐδημιούργησεν διά τῆς μεταγγίσεως τοῦ ἑωσφορικοῦ του ἐγωϊσμοῦ καί τῆς ἀθέου οἰήσεως αὐτοῦ ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς κατά μίμησιν «τοῦ κοσμοκράτορος τοῦ αἰῶνος τούτου» (Ἐφεσ. ς΄12) πολιτικῆς, θρησκευτικῆς καί οἰκονομικῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Βατικανοῦ. Εἰρήσθω ἐν περιόδῳ ὅτι εἰς τήν πρόσφατον «ὁσιοποίησιν» ἤ ἀνακήρυξιν ὡς «μακαρίου» ὑπό τοῦ νῦν κανονικῶς ἀνυποστάτου αἱρεσιάρχου τοῦ Βατικανοῦ Βενεδίκτου ις΄, τοῦ προκατόχου του Ἰωάννου Παύλου τοῦ β΄, ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ ὁποίου συνεκαλύφθησαν χιλιάδες εἰδεχθεστάτων ἐγκλημάτων παιδεραστίας καθ’ ἅπασαν τήν ὑφήλιον, παρέστησαν ἕν καί ἤμισυ ἑκατομμύριον ἀνθρώπων, δέκα ἕξ ἡγέται χωρῶν καί μέλη ὀγδοήκοντα ἑπτά ἐπισήμων ἀποστολῶν ἐκ χωρῶν τῆς ὑφηλίου.

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Ὅθεν, πάνυ βαθυσεβάστως παρακαλῶ τήν Ὑμετέραν ἔμφρονα καί ἀδιάπτωτον καί ἐγνωσμένην διά τήν ὀρθόδοξον αὐτοσυνειδησίαν Αὐτῆς Σεπτήν Μακαριότητα, ὅπως εἰς προσωπικήν ἐπαφήν μετά τοῦ πρωτιστεύοντος Πρωθιεράρχου, δι’ Ὅν προσωπικῶς τρέφω αἰσθήματα βαθυτάτης υἱϊκῆς ἀγάπης καί ἀπείρου εὐγνωμοσύνης καί ἀναγνωρίζω παντί σθένει τήν θυσιαστικήν Αὐτοῦ, ἔμπονον καί ἐναγώνιον προσπάθειαν διά τήν ἐπιβίωσιν τοῦ ἐν τῇ κανονικῇ Αὐτοῦ δικαιοδοσίᾳ λείμματος θέσητε, ἐπαναλαμβάνω, τό εἰρημένον ἐξαιρέτως σοβαρόν θέμα καί παρακαλέσητε ὅπως εἰς τό μέλλον ἀποτραποῦν τοιαύται ἐνέργειαι διά τήν κανονικήν εὐταξίαν καί τήν διασφάλισιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος καί τῆς ἀγαθῆς κοινωνίας πάντων ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ.

Ἐπί δέ τούτοις διατελῶ μετά πολλῆς ἀφοσιώσεως,

Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ Ἀδελφός

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Το όνειρο της ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ στους αρχαίους

Ποτέ και πουθενά ο άνθρωπος δεν συμβιβάστηκε με το θάνατο,ούτε τον ένοιωσε φυσικόν,όπως τον χαρακτηρίζουν οι λογικοί άνθρωποι γύρω του.Από την αρχαιότατη εποχή με τους κοπετούς και τις μοιρολογίστριες μέχρι το Διονύσιο Σολωμό που επιμένει:«...γλυκειά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα»

Όλοι οί θνητοί πάνω στη γη εξορκίζουν το θάνατο.Καί όμως «ό δαίμων ό την ήμετέραν μοίραν είληχώς απαραίτητος», όπως έλε­γαν οί αρχαίοι, δηλαδή ό Θεός, πού πήρε τη μοίρα μας στα χέρια του, δεν μας αφή­νει με τίποτε. Αυτό πίστευαν οι προγονοί μας, γιατί αυτό έβλεπαν.Ή καρδιά όμως του καθενός δεν μπαίνει στα καλούπια του νου, γιατί έχει τη δική της ιστορία, εΐναι αυτό πού έλεγε ό Μακρυγιάννης το «άμανέτι του Θεοΰ». Γι'αυτό, όσο κι αν ή λογική καί ή παρα­τήρηση έδειχναν το «άπαραίτητον» του θανάτου κι έβάφτιζαν τους ανθρώπους θνητούς καί βροτούς, οί αρχαίοι μας πρόγονοι κατέφευγαν στη μόνη παρηγο­ριά πού τους απόμενε, στο Ονειρο. Κι επειδή, όπως λένε, στα όνειρα μας βλέπο­με αυτά πού στερούμαστε στο ξύπνιο μας, ας δούμε ποιος ήταν ό συνειδητός καημός τους.

Στόν "Ομηρικό ύμνο του "Απόλλωνα, στίχοι 189-193, διαβάζαμε ότι στ' ανά­κτορο του Δία οί Μούσες υμνούν των θεών τ' αθάνατα δώρα καί των ανθρώ­πων τα βάσανα, όσα βάσανα έχοντας ζουν κάτω άπ' την εξουσία των θεών:«αφραδέες και αμήχανοι,ουδέ δύνανται ευρέμεναι θανάτιο τ'άκος γήραος τ'άλκαρ» δηλ. ανίκανοι να σκεφτούν ανίκανοι και να μηχανευτούν κάτι, κι ούτε μποροΰν να βρουν του θανάτου γιατρικό καί αποτρεπτικό των γηρατειών.

Στή γιορτή του Απόλλωνα στο ανά­κτορο του Δία, οπού τραγουδούν οι ίδιες οί Μούσες τη μακαριότητα των θεών, ό ποιητής πέρασε καί την έντονη διαμαρτυ­ρία του για τα βάσανα των ανθρώπων,πού ασφαλώς δεν είχαν θέση αυτή την ώρα σ' αυτά τα τραγούδια.

Η διαμαρτυρία για το θάνατο εκφρά­στηκε στη Μυθολογία με τους θρήνους που γίνονταν για το θάνατο του "Αδωνη, πού κάθε άνοιξη ερχόταν στη γη καί κάθε φθινόπωρο μετανάστευε στον "Αδη, όπου τον περίμενε ή Περσεφόνη. Σέ άλλους μύ­θους ή Περσεφόνη αρπαγμένη άπ' τον Πλούτωνα αναγκάζεται να μείνει τέσσερες μήνες στον κάτω κόσμο καί τους οχτώ ν΄ανεβαίνει στη γη, καί τότε ή μητέ­ρα της ή Δήμητρα άπ' τη χαρά της όμορφαίνει την πλάση με τα άνθη καί τις πρα­σινάδες.

Δυο ήρωες, ό Θησέας καί ό Πειρίθους, κατέβηκαν στον κάτω κόσμο με σκοπό να κλέψουν την Περσεφόνη για λογαριασμό του Πειρίθου. Ό Πλούτων τους έπιασε καί τους έδεσε με φίδια. Αργότερα, όταν κατέβηκε ό Ηρακλής για να πάρει επάνω τον Κέρβερο, κατάφερε να λύσει το Θη­σέα μόνο καί τον ανέβασε στον επάνω κό­σμοΚαί ή Εΰριδίκη παραδόθηκε από τον Πλούτωνα στον Όρφέα, για να την οδη­γήσει στον επάνω κόσμο, με τον ορό να μη γυρίσει να την κοιτάξει, ώσπου να φτάσουν επάνω· εκείνος όμως δεν άντεξε καί την κοίταξε κι έτσι ή Εύριδίκη έμεινε στον "Αδη κι ό Όρφέας απαρηγόρητος.

"Ολες αυτές οί μυθολογικές απόπει­ρες να παραστήσουν μια επιστροφή άπ' τον «εύρώεντα» (τον μουχλιασμένον) "Αδη είναι πολύ σύντομες καί σχηματι­κές, χωρίς επεξεργασία του νου. Μια ολοκληρωμένη τέτοια μυθική ανάσταση μας προσφέρει ό Ευριπίδης στο Οραμα του «"Αλκηστις»."Η νεαρή σύζυγος του βασιλιά των Φερών "Αδμήτου δέχεται να πεθάνει αντί για τον άντρα της, πού είχε πάρει από τον Απόλλωνα ως δώρο αυτή τη δυνατό­τητα. Ό πατέρας του καί ή μάννα του δεν δέχτηκαν να κάνουν αυτή τη θυσία, δέ­χτηκε όμως πρόθυμα ή σύζυγος του "Αλκηστη. "Ετσι ό θάνατος της παίρνει τη μορφή εκούσιας θυσίας καί τη στολίζει με το στεφάνι της μάρτυρος της αγάπης. Κατά τον ενταφιασμό της, όμως, τυχαίνει να περάσει ό "Ηρακλής (θεάνθρωπος ήταν ό Ηρακλής!) καί γίνεται δεκτός στο φιλόξενο παλάτι του "Αδμήτου. Εκεί, μόλις μαθαίνει γιά το θάνατο της βασί­λισσας, τρέχει στον τάφο της, παλεύει με το Χάροντα καί φέρνει την "Αλκηστη ζω­ντανή πάλι στον Αδμητο. θα είναι όμως τρείς μέρες αμίλητη κι υστέρα θα τους μι­λήσει. Στό μεγάλο χορικό αυτού του ορά­ματος εκφράζεται ή λαχτάρα της ανάστα­σης.
Ό χορός αποχαιρετώντας την ηρωίδα μας δίνει ένα αληθινό συναξάρι στην καρδιά του χρυσού αιώνα:...Μακάρι να ήταν στο χέρι μου καί να μπορούσα να σε φέρω στο φως απ' τα βάθη του "Αδη καί τα ρείθρα του Κωκυτού με βάρκα ποταμίσια του κάτω κό­σμου... Γιατί εσύ, μοναδική ανάμεσα στίς γυναίκες κι αγαπητή, εσύ τον άντρα σου άντεξες να εξαγοράσεις άπ' τον "Αδη με τη ζωή σου. Ανάλαφρη ή γη επάνω σου ας πέσει... Εδώ βλέπομε το όνειρο της ανάστα­σης να στηρίζεται πάνω στην ηθική αξία της ηρωίδας. Ό λαός ξέρει καί παραδέχε­ται ότι δεν γίνεται πράξη το όνειρο του, αλλά μέσα στην καρδιά του το όνειρο του κρατεί ολοζώντανο.Καημός απαρηγόρητος το αμετάκλητο του θανάτου για τον αρχαίο "Ελληνα, όνειρο γλυκό απελπισμένο ή ανάσταση. Για πρώτη φορά άκουσαν για ανάσταση οι Αθηναίοι άπ' τον απόστολο Παύλο στον "Αρειο Πάγο. Καί τότε δεν ήταν όνειρο, δεν ήταν θέατρο, ήταν αλήθεια. Κι από τότε την ακούμε καί τη ζοΰμε την Ανάσταση σαν γεγονός, «χαρά εν όλω τω κοσμώ».

του Κώνσταντίνου Γανωτή/Φιλολόγου-Γυμνασιάρχου

Ἐπιλογὲς ἀπὸ τὸν Παρακλητικὸ Κανόνα εἰς τὸν Δεσπότην Χριστὸν Ὑπὲρ τῶν μαθητῶν τῶν ὑποκειμένων εἰς ἐξετάσεις.

Σόφισον Χριστέ, 

ἀοράτως τὰς νεάνιδας, 

καὶ τοὺς νέους ταῖς βολαῖς ἐνεργειῶν,τῆς σοφίας Σου, Χριστέ, κατὰ τὴν ἔτασιν.

****

Πρόθυμον σπουδήν,

πρὸς μελέτην καὶ ἐμπέδωσιν 

τῶν ποικίλων μαθημάτων Ἰησοῦ

τοῖς παιδίοις ἀφειδῶς ἐπιχορήγησον.



Ὄμβροσον Χριστέ,

τὰς ρανίδας τῆς σοφίας σου,

ἐν τὴ γῆ τὴ ἀγαθὴ τῶν μαθητῶν,

ἴνα γένηται καρπὸς αὐτοῖς σωτήριος.



Ἡ πάσα νεολαία, 

προσδοκᾶ Χριστέ μου, 

ἐπιτυχίας κομίσαι ὠφέλειαν,

ἐκ τῶν ποικίλων ἀγώνων ,

αὐτῆς τὴ ρώμη σου.



Λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα,

μαθητῶν καὶ νέων, 

τὰ ἀκριβῆ καὶ....

 τὰ ἄριστα Παναγνέ, 

κατὰ τὴν ὥραν αἰτοῦμεν,

τῶν ἐξετάσεων.



Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐπιτυχίας καὶ ἀριστεύσεως τῶν μαθητῶν, σπουδαστῶν καὶ νέων ἐν ταῖς ἐξετάσεσιν αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τοῦ ἐλθεῖν Κύριον τὸν Θεὸν βοηθὸν ἐν ταῖς προσπαθείαις καὶ τοῖς ἀγῶσιν αὐτῶν. Πάνσοφε Χριστέ μου Ἰησοῦ,

ἡ πηγὴ τῆς ὄντως σοφίας,

φώτισον δεόμεθα,

ταῖς ἐνεργείαις σου,

ὅπως ἔχωσιν ἅπαντες,

ἐν τὴ ἐξετάσει,

νοῦν ὀξὺν καὶ γρήγορον,

εἰς τὸ συγγράψασθε,

πάσας τὰς ὀρθᾶς ἀποκρίσεις,

ἐν ταῖς ἐρωτήσεσι Σῶτερ,

ταῖς ὑποκειμέναις αὐτοῖς πάντοτε.

Τοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας κ.κ. Ἰωὴλ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΟΡΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΟΡΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Αυτοί είναι τελικά οι εθνοφυλετιστές του Πατριαρχείου Ρωσίας, οι οποίοι παριστάνουν τους αμύντορες της Ορθοδοξίας, τη στιγμή που δεν έχουν ούτε τον στοιχειώδη σεβασμό προς τους Αγίους της Εκκλησίας.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος αναφέρουμε ότι ο Μητροπολίτης Βολοκολαμσκ Ιλαρίωνας διαφημίζεται ως η ανά την υφήλιο αυθεντία της Γραμματείας των Αγίων Πατέρων της Συρίας (Ισαάκ Σύρου, Εφραίμ Σύρου, κτλ.).

Και είναι τόσον πολύ μεγάλη η αυθεντία σε αυτά τα θέματα ο Σεβασμιότατος ώστε θεωρεί τον Αγιο Ισαάκ το Σύρο ως Νεστοριανό!!! και πολλά κεφάλαια του έργου του ως νόθα.!!!

Αυθεντία να σου πετύχει! Θεωρεί ένα από τους μεγαλύτερους Πατέρες της Εκκλησίας μας αιρετικό!!!

Ο π. Παίσιος όμως - σε αντίθεση με τον εθνοφυλετιστή και οικουμενιστή Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα - θεωρούσε τον Αγιο Ισαάκ ως το αποκορύφωμα της θεολογίας των ασκητών Πατέρων της Εκκλησίας μας.

ΑΛΛΟ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΤΕΣ

__________

Προσοχή λοιπόν αδελφοί μου! Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν πρέπει να δώσουμε στους εθνοφυλετιστές της Ρωσίας ή οποιασδήποτε άλλης Ορθόδοξης Εκκλησίας το δικαίωμα να νομίζουν ότι τους χρωστάμε χάρη επειδή κατ’ άνθρωπον ακύρωσαν τα οικουμενιστικά σχέδια των Φαναριωτών.

Τα ακύρωσαν ως “παράπλευρη απώλεια” των εθνοφυλετικών τους αγώνων και όχι επειδή είναι υπέρμαχοι της Ορθοδοξίας.

Οι υπέρμαχοι της Ορθοδοξίας δεν νυχτοξημερώνονται στα μέγαρα μουσικής και στα γήπεδα των πρωταθλητριών ομάδων, ούτε είναι προαγωγοί της αίρεσης του εθνοφυλετισμού, ούτε κυκλοφορούν χωρίς ράσα στα σούπερμαρκετ - όπως τον αείμνηστο Πατριάρχη Ρωσίας Αλέξιο -, ούτε δίνουν τη Θεία Κοινωνία στους Παπικούς, όπως έκανε ο Ρώσος πατριάρχης Ποιμένας την εποχή της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Σοβιετικής Ενωσης (μια ενέργεια που ο Αγιος Ιουστίνος Πόποβιτς χαρακτήρισε ως την προδοσία του Ιούδα”), ούτε μπαινοβγαίνουν στο Κρεμλίμνο και στην KGB.

ΜΟΝΟΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

__________

Ο Χριστός δεν μας έδωσε κανένα περιθώριο να χορεύουμε με το διάβολο. Δεν υπάρχουν “δικοί μας” και εχθροί μας. Ολοι οι συνάνθρωποί μας είναι “δικοί μας” και πρέπει να μάθουμε να τους αγαπούμε. Συμφωνία όμως μπορεί να συνομολογείται ΜΟΝΟΝ με βάση το Ευαγγέλιο και την Παράδοση των αγίων Πατέρων.

Αίρεση ο Οικουμενισμός; Αν είναι λέγει! Αλλά αίρεση είναι και ο εθνοφυλετισμός.

ΠΟΣΟ ΓΝΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ;

_____________

Οσο για την αντι - οικουμενιστική πορεία της Εκκλησίας της Ρωσίας για να δούμε πόσο θα διαρκέσει. Ας πάρει την ανάλογη οδηγία από το Κρεμλίνο και θα κλαίμε γοερά επειδή θα παρακολουθούμε την Εκκλησία της Ρωσίας να αμιλλάται με αποφευκτέο ζήλο τους Φαναριώτες σε οικουμενιστικά ανοίγματα.

Αλλωστε και πριν την όποια ανοιχτή μελλοντική πριμοδότηση του Οικουμενισμού, την οποία και εκ μέσης καρδίας απευχθόμεθα, το Πατριαρχείο Ρωσίας δίνει ήδη απτά δείγματα ελεεινής γραφής των οικουμενιστικών του προσανατολισμών.

ΚΟΙΝΟ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ!

________

Ας αναφέρουμε μόνο μια πρόσφατη είδηση. Πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Βατικανό κοινό συνέδριο για τα γηρατειά μεταξύ του Βατικανού και ορισμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών στο οποίο το Πατριαρχείο Ρωσίας απέστειλε πλήθος αρχιερέων να το εκπροσωπήσουν!!!

Αυτή είναι η δουλειά των επισκόπων.!!! Να αφήνουν τη διαποίμανση των Μητροπόλεων τους για να τρέχουν σε συνέδρια ποιμαντικής με τους Παπικούς!!!

Κατά τα άλλα αντιοικουμενιστές και πρόμαχοι της Ορθοδοξίας οι εθνοφυλετιστές της Ρωσίας!

Ετσι έκαναν και οι Αγιοι! Διοργάνωναν κοινά ποιμαντικά συνέδρια με τους Αρειανούς, τους Νεστοριανούς, τους Μονοφυσίτες και τους Εικονομάχους!

Και όσο αντέξει ο άνθρωπος να μη χάσει τα λογικά του.

Παραθέτουμε στη συνέχεια δύο κέιμενα που μας έδωσαν την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΒΟΛΟΚΟΛΑΜΣΚ ΙΛΑΡΙΩΝΑΣ ΔΥΣΦΗΜΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΣΑΑΚ ΤΟ ΣΥΡΟ

Του π. Ιωάννη Φωτόπουλου

=======

Αυτό όμως που κατά την ταπεινή μας γνώμη είναι ασυγχώρητο, είναι η προσπάθεια του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ να αμαυρώσει την φήμη ενός Αγίου της Εκκλησίας μας.

Ο Αββάς Ισαάκ ο Σύρος ως στεφανωμένο μέλος της θριαμβευούσης Εκκλησίας ασφαλώς μεσιτεύει στον Θεό ακόμα και για όσους τον αδικούν.

Όμως εμείς, ως μέλη της στρατευομένης Εκκλησίας που εκζητούν το έλεος του Θεού, είμαστε και ευάλωτοι και τρωτοί σε παραπλανήσεις ειδικά όταν προέρχονται από Ιεράρχες της.

Ο π. Ιωάννης Φωτόπουλος συνέγραψε ένα βιβλίο με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Αββάς Ισαάκ ο Σύρος - ο αδικημένος Άγιος" μέσα απο τις σελίδες του οποίου αναιρούνται με κάθε θεολογική και ιστορική λεπτομέρεια και ακρίβεια, όλες οι δυσφημιστικές απόπειρες εναντίον του Αγίου και καταδεικνύεται - έστω και εμμέσως - το "φρόνημα" όλων εκείνων που δήθεν θέλουν να "εκσυγχρονίσουν" ή να "ανανεώσουν" την Αγία μας Εκκλησία.

Πιο κάτω παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα απο το προαναφερθέν βιβλίο:

ΔΥΟ ΟΡΑΤΕΣ ΑΦΟΡΜΕΣ ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΧΥΣΗ

Τοῦ πρωτ. π. Ἰωάννου Φωτοπούλου

===========

Ἡ πλήρης καί παντελής ἀπουσία τῆς ἀκτίστου Χάριτος στό Δυτικό κόσμο καί τή θεολογία του καί ὁ συνακόλουθος ὀρθολογισμός τῶν ποικίλων θεολόγων καί ἐρευνητῶν δημιούργησε ἕνα χάος, μιά σύγχυση, ἕνα σκοτάδι στή σκέψη καί τήν πίστη ὅλων τῶν χριστιανῶν τῆς Δύσεως. Ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι σοβαρά γιά τήν πίστη καί τή χριστιανική ζωή μπολιάστηκαν μέ διαρκεῖς ἀμφιβολίες γιά τήν Kαινή Διαθήκη, τήν ἀλήθεια καί τή γνησιότητα τῶν βιβλίων της, γιά τή συνέχεια, τήν καθαρότητα καί τήν ὀρθότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως, γιά τήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, γιά τή γνησιότητα τῶν πατερικῶν κειμένων, τήν ὀρθή πίστη τῶν Πατέρων ἀκόμη καί γιά τήν…ὕπαρξη κάποιων ἀπό αὐτούς! Δυστυχῶς αὐτή ἡ φοβερή σύγχυση μεταφέρθηκε καί στόν ὀρθόδοξο χῶρο ἀπό κάποιους θεολόγους-καθηγητές τῶν Πανεπιστημίων καί ἄλλους θεολογοῦντες διανοουμένους, πού ἐμβάλλουν αὐτές τίς «ἐπιστημονικές» ἀμφιβολίες στίς καρδιές τῶν φοιτητῶν καί ὄχι μόνον. Βιβλία ἀμφιβόλου ὀρθοδοξίας σκορπίστηκαν παντοῦ. Kύκλοι θεολογούντων, περιοδικά, ἐκπομπές, συνέδρια, ἐπιτροπές δηλητηριάζουν μέ μικρές, προσεκτικές δόσεις τήν ὀρθόδοξη συνείδηση. Ἐνσπείρουν δισταγμό ὡς πρός τήν πλήρη καί ἀπόλυτη ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας, τῶν Ὅρων καί τῶν Kανόνων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων. Δείγματα αὐτῆς τῆς ἀσεβοῦς «ἐπιστημονικῆς» προσεγγίσεως εἶναι ἡ ἄποψη ὅτι τά ἀρεοπαγιτικά συγγράμματα εἶναι νόθα καί νεοπλατωνικά, ὅτι τά κείμενα τοῦ ἁγίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου εἶναι μεσσαλιανά, καί γενικά ἡ ἀπόδοση ὀρθοδόξων συγγραμμάτων στή γραφίδα αἱρετικῶν, ἐνῷ ἔχει γίνει τῆς μόδας ἡ ἀνάμειξη τῆς ὀρθοδόξου πνευματικότητος μέ ποικίλες αἱρετικές, ἑτερόδοξες καί ἑτερόθρησκες «πνευματικότητες».

Τέτοιου εἴδους προσεγγίσεις φαίνεται νά εὐνοεῖ καί τό βιβλίο τοῦ Pώσου ἀρχιεπισκόπου Βολοκολάμσκ Ἱλαρίωνος Ἀλφέγιεφ: «Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος, ὁ πνευματικός του κόσμος», Ἐκδόσεις Ἀκρίτας, 2005.

Ἀπ᾽ αὐτό τό βιβλίο ὁ ἀναγνώστης «μαθαίνει» νά ἀμφιβάλλει γιά τό πρόσωπο τοῦ ἁγίου Ἰσαάκ, γιά τή γνησιότητα τῶν κειμένων του, γιά …ὅλα! Σχεδόν παράλληλα μέ τό βιβλίο τοῦ ἐπισκόπου Ἱλαρίωνος ἐκδίδεται ἀπό τήν Ἱ. Μονή Προφήτου Ἡλιού Θήρας ἡ σειρά «Ἰσαάκ τοῦ Σύρου Ἀσκητικά», ἡ ὁποία ...περιλαμβάνει κείμενα μεταφρασμένα ἀπό τά συριακά, πού φέρονται ὡς ἔργα τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ. Αὐτά σέ συνδυασμό μέ τό βιβλίο τοῦ Ἀλφέγιεφ δημιουργοῦν μεγάλη πνευματική σύγχυση διά τῆς ὁποίας γίνεται ἡ ψυχή ἕρμαιο τοῦ διαβόλου.

Ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Ἰσαάκ:

Ἔθος γὰρ ἔχει ἡ σύγχυσις ἀφαιρεῖν τὴν γεῦσιν τῆς συνέσεως καὶ τῆς κατανοήσεως καὶ σκυλεῦσαι τὰ νοήματα τὰ ἐν αὐτοῖς, καθάπερ βδέλλα ἡ συμπίνουσα τὴν ζωὴν τῶν σωμάτων… Kαὶ γὰρ ὄχημα διαβόλου… πρέπει ὀνομάζεσθαι τὴν σύγχυσιν. Διότι ὁ Σατανᾶς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ἡνιόχου ἔθος ἔχει ἀεὶ ἐπιβαίνειν τῷ νῷ, καὶ λαμβάνειν τὸ ἄθροισμα μετ᾽ αὐτοῦ τῶν παθῶν καὶ εἰσέρχεσθαι εἰς τὴν ταλαίπωρον ψυχήν, καὶ καταποντίζειν αὐτὴν ἐν συγχύσει.

(Ἡ σύγχυση ἔχει σάν συνήθειά της νά ἀφαιρεῖ τή γεύση τῆς συνέσεως καί τῆς κατανοήσεως καί νά λεηλατεῖ τά νοήματα πού ὑπάρχουν σέ κάθε πνευματική ἀνάγνωση, ὅπως ἡ βδέλλα, πού ἀπομυζᾶ τή ζωή ἀπό τά σώματα… Kαί πρέπει ὄχημα τοῦ διαβόλου νά ὀνομάζεται ἡ σύγχυση, γιατί ὁ Σατανᾶς σάν ἡνίοχος συνηθίζει νά ἐπιβαίνει στό νοῦ, νά παίρνει μαζί του τό ἄθροισμα τῶν παθῶν, νά μπαίνει μέσα στήν ταλαίπωρη ψυχή καί νά τήν καταποντίζει μέσα στή σύγχυση.)

Μέ τήν ταπεινή αὐτή ἐργασία μας προσπαθοῦμε νά διαλύσουμε τή δαιμονική σύγχυση, τή φοβερή ἀχλύ πού δημιουργήθηκε στό νοῦ τῶν ἀναγνωστῶν ἀπό τά βιβλία αὐτά καί ἀπό τή σχετική φιλολογία πού ἀφορᾶ στό πρόσωπο τοῦ «θεοφόρου φιλοσόφου» ἀββᾶ Ἰσαάκ· νά θεραπεύσουμε τά δήγματα τῆς βλασφημίας πού δηλητηρίασαν τίς ψυχές πολλῶν ὀρθοδόξων κατά τοῦ Ἁγίου, ὁ ὁποῖος ἀποκαλεῖται νεστοριανός ἀκόμα –φεῦ– καί ἀπό ἐπισκόπους καί ἁγιορεῖτες ἱερομονάχους· νά ἐπανορθώσουμε τήν ἀδικία πού κάμουν στόν Ἅγιο οἱ ἐπιπόλαιοι καί χθόνιοι οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι κάμουν τά πάντα γιά νά τόν οἰκειοποιηθοῦν καί νά τόν παρουσιάσουν σάν ἀδογματικό, σάν κάποιο sui generis Ἅγιο ὑπεράνω δογματικῶν φραγμῶν καί «ἐκκλησιῶν»· νά διασφαλίσουμε τό ἁγιοπνευματικό μήνυμα τοῦ Ἁγίου πρός κάθε κατεύθυνση, τήν κλήση του πρός κάθε ἄνθρωπο νά ζήσει ἐν Χριστῷ καί ἐν τῇ Μιᾷ, Kαθολικῇ, Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, γιά νά ἀπολαύσει τά αἰώνια ἀγαθά τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

ΠΗΓΗ:

Ορθόδοξο Παρατηρητήριο,

(http://christianvivliografia.wordpress.com/2010/12/15/ἀββᾶς-ἰσαὰκ-ὁ-σύρος/),

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο του π. Ιωάννη Φωτόπουλου: «ΑΒΒΑΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ – Ο ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ ΑΓΙΟΣ» (ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»)

*****

ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΡΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

______________

Όπως αναφέρει το Τμήμα Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας: «Στις 4 Μαΐου 2011 άρχισαν στη Ρώμη οι εργασίες του Διεθνούς Συνεδρίου με θέμα «Δώρο του γήρατος: Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί στην πορεία της ευσπλαχνίας». Το Συνέδριο οργανώθηκε από την Ρωμαιοκαθολική κοινότητα του Αγίου Αιγιδίου.

Στις εργασίες συμμετέχουν εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας: Μητροπολίτης Μινσκ και Σλουτσκ Φιλάρετος, Πατριαρχικός Έξαρχος πάσης Λευκορωσίας, Αρχιεπίσκοπος Μπορίσπολ Αντώνιος, Πρύτανης των Θεολογικών Σχολών Κιέβου και Γραμματέας του Επιστημονικού Συμβουλίου των Θεολογικών Σχολών Κιέβου πρωθιερέας Βλαδίμηρος Κοτσάμπα.

Του φόρουμ προήδρευσε ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ, Πρόεδρος του Παπικού Συμβουλίου για την προώθηση της χριστιανικής ενότητας.

Σε δεύτερη συνεδρία της ολομέλειας ο Αρχιεπίσκοπος Μπορίσπολ Αντώνιος ανέγνωσε το Μήνυμα του Μακαριωτάτου Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Βλαδιμήρου προς τους οργανωτές και συνέδρους.

Στα πλαίσια του συνεδρίου ομιλίες παρουσίασαν ο Μητροπολίτης Μινσκ και Σλουτσκ Φιλάρετος, Επίσκοπος Τέρνι-Νάρνι-Αμελιας Βιντσέντσο Πάλιγια, Επίσκοπος Φροζινόνε-Βερόλι-Φερεντίνο Αμπρόντζο Σπρεαφίκο, Επίσκοπος Κοβασνίου και Χαργκίτας Ιωάννης (Πατριαρχείο Ρουμανίας).

ΠΗΓΗ:

Ακτίνες

«Βράζουν» τα υπόγεια τζαμιά της Αθήνας

του Κώστα Χαρδαβέλλα
«Βράζουν» από αγανάκτηση και πύρινους λόγους των ιμάμηδων τα υπόγεια τζαμιά της Αθήνας, όπου συγκεντρώνονται καθημερινά χιλιάδες μουσουλμάνοι μετανάστες.
Το πρόσφατο πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας, όποιου ξένου είχε μελαμψό χρώμα από αγανακτισμένους πολίτες και ακροδεξιούς της Χρυσής Αυγής, έχει δημιουργήσει ένα έντονο κύμα αντίδρασης κυρίως σε φανατικούς ισλαμιστές που ουσιαστικά ελέγχουν τα δεκάδες αυτά υπόγεια τζαμιά στο κέντρο και την περιφέρεια της Αθήνας.
Η αστυνομία και η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο να εισχωρήσουν στα τζαμιά αυτά, που εξελίσσονται σε τόπους αντίδρασης και στρατηγεία οργανωμένων πλέον κινήσεων Μουσουλμάνων στην ελληνική πρωτεύουσα, με στόχο να αντιμετωπίσουν τις βίαιες επιθέσεις κατά των μεταναστών.
Οι πληροφορίες είναι ανησυχητικές και μιλάνε για εμφάνιση μέσα στα τζαμιά αυτά -που βρίσκονται κυρίως σε υπόγεια πολυκατοικιών φανατικών ισλαμιστών- μέχρι και πιθανών μελών της αλ Κάιντα που πυροδοτούν με πύρινα κηρύγματα για το Ισλάμ το θυμό των λαθρομεταναστών και μεταναστών και το κυνηγητό τους στην Αθήνα.
Η επίσημη ηγεσία των οργανώσεων των λαθρομεταναστών στην Αθήνα έχει ξεπεραστεί πλέον από τα γεγονότα και δεν φαίνεται να μπορεί να ηρεμήσει τα πνεύματα μέσα στα υπόγεια τζαμιά.
Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή στο κέντρο και στην περιφέρεια της Αθήνας, λειτουργούν 120 υπόγεια τζαμιά, που βρίσκονται εντελώς εκτός ελέγχου από τις ελληνικές αρχές, ενώ ο αριθμός τους φτάνει τα 400 περίπου σε όλη την επικράτεια.
Τα ισλαμικά ιερατεία του Ιράν, του Πακιστάν και της Υεμένης έχουν στείλει ειδικά εκπαιδευμένους ιμάμηδες στην Αθήνα για την οργάνωση των φανατικών μουσουλμάνων στην ελληνική πρωτεύουσα σε ομάδες αντίδρασης, αλλά και προώθησης του Ισλάμ σε Ελλάδα και Βαλκάνια.
πηγη newsbomb.gr

Δελτίο Τύπου Εορτής Αγίου Νέου Οσιομάρτυρος Παύλου του εξ Αροανίας

 

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΥ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΞ ΑΡΟΑΝΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΟΑΝΙΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

Κυριακή 22.5.2011

Κατὰ τὴν ἐφετινὴ πανήγυρι θὰ συλλειτουργήσουν ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατό μας κ. Ἀμβρόσιο καὶ οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες:

Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ. Ἱερεμίας καὶ

Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων κ. Σεραφείμ.

Μετὰ τὴν θεία λειτουργία θὰ ἀκολουθήσῃ σύντομος θεία λιτανεία τῶν ἁγίων λειψάνων καὶ τῆς εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Παύλου εἰς τὸ Γενέθλιον οἴκημα τοῦ Ἁγίου καὶ ἐν συνεχείᾳ κλῆρος καὶ λαός, ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι θὰ παρακαθήσουν εἰς τὸ καθιερωμένο «σπαρτιάτικο» γεῦμα.

Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ γεύματος θὰ μᾶς ψυχαγωγήσῃ καὶ μεταρσιώσῃ τὸ μουσικοχορευτικὸ συγκρότημα τοῦ «Μορφωτικοῦ καὶ πολιτιστικοῦ Συλλόγου ἁπανταχοῦ Καστελοριζίων καὶ φίλων τοῦ Καστελόριζου» ἀπὸ τὸ λίαν δοκιμαζόμενο ἀκριτικὸ Καστελόριζο, ὑπὸ τὴν Διεύθυνσιν τῆς καλλιτέχνιδος κ. Εὐαγγελίας Ξενοπούλου, ἡ ὁποία ἔχει τιμηθῆ ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν.

Εὐελπιστοῦμε τὴν ὅλη ἑορτὴ νὰ τὴν μεταδώσῃ ζωντανὰ ἡ ΕΡΤ1.

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ

Ἕδρα: Ἀπόλλωνος 23Β 10557 Ἀθήνα

Ἀλληλογραφία : ΜΟΥΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟΝ

τηλ. 210 3254321-2 fax. 210 3236978

e-mail: fot_gram@otenet.gr ἱστοσελίς: www.fotgrammi.gr

Α.Φ.Μ. 090050859 * Ε´ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ

Το «Τάμα του Έθνους» Μια νέα Αγια-Σοφιά στα Τουρκοβούνια

 

Ο Ιωάννης Αναγνωστόπουλος και η σύζυγος του Κατερίνα δηλώνουν έτοιμοι να παραχωρήσουν μέρος της περιουσίας τους για την πραγματοποίηση του «Τάματος του Έθνους».

Το ζεύγος Αναγνωστόπουλου -ο εργοστασιάρχης και η πανεπιστημιακός- πουλάνε δικά τους οικόπεδα νια να υλοποιήσουν ύστερα από 180 χρόνια μια «ιερή» υπόσχεση: να χτιστεί ένας μεγαλοπρεπής ναός στο Αττικό Άλσος αφιερωμένος στον Ιησού Χριστό

***

Αριθμοί

17 Οικόπεδα παραχωρεί το ζεύγος Αναγνωστόπουλου

3.276.000 ευρώ συγκεντρώθηκαν από την πώληση του πρώτου ακινήτου

90 μέτρα θα είναι το ύψος του ναού

182 χρόνια έχουν περάσει από την απόφαση της Δ' Εθνοσυνέλευσης

31 μητροπολίτες έχουν εκφραστεί θετικά για την πραγματοποίηση του «Τάματος»

***

Στο ισόγειο του σπιτιού τους στο Ψυχικό, εκεί που παλαιότερα στεγαζόταν η μαροκινή πρεσβεία, ο 76χρονος Ιωάννης Αναγνωστόπουλος και η σύζυγος του Κατερίνα συντονίζουν τις προσπάθειες για την υλοποίηση του «Τάματος του Έθνους». Πρόκειται για την «ιερή» υπόσχεση που έδωσε το 1829 η Δ' Εθνοσυνέλευση να κατασκευαστεί ένας μεγαλοπρεπής ναός αφιερωμένος στον Ιησού Χριστό, σε περίπτωση που η επανάσταση είχε αίσιο τέλος για τη χώρα μας. «Η απόφαση επικυρώθηκε από τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια. Αλλά μέχρι σήμερα, 180 χρόνια από τότε, το κράτος δεν έχει τιμήσει την υπογραφή του».

Με καταγωγή από την Αροανία Καλαβρύτων και ύστερα από 50 χρόνια παραμονής και εργασίας στη Γερμανία, το ζευγάρι έχει εκδηλώσει την πρόθεση να παραχωρήσει 17 οικόπεδα, σε διάφορες περιοχές της Αττικής, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την ανέγερση του ιερού ναού. «Ένα ακίνητο που είχαμε στην Ανάβυσσο πωλήθηκε πριν από λίγο καιρό σε δημοπρασία προς 3.276.000 ευρώ.

Η πορεία

Τα υπόλοιπα οικόπεδα, από 4 έως 33 στρέμματα, βρίσκονται στα Σπάτα, στην Παλλήνη, στην Παλαιά Φώκαια, στον Άγιο Στέφανο και άλλα σημεία της Αττικής. Όλα τα χρήματα θα δοθούν για να πραγματοποιηθεί το "Τάμα"» λέει ο κ. Αναγνωστόπουλος.

Σε ηλικία 10 ετών και μέχρι να τελειώσει το σχολείο, μετέφερε εμπορεύματα σε φαρμακεία. «Όταν ήρθα στην Αθήνα, πουλούσα ρούχα κοντά στη Βαρβάκειο, κοιμόμουν στο σπίτι του αφεντικού μου και έπινα γάλα στα κρυφά από το μπουκάλι που έπρεπε να του δίνω κάθε βράδυ». Ύστερα έφυγε για τη Γερμανία, σπούδασε κοινωνικές και οικονομικές επιστήμες, εργάστηκε για λίγο στην ελληνική πρεσβεία και σύντομα βρέθηκε να διαχειρίζεται το αρχείο εγκληματιών πολέμου του γερμανικού υπουργείου Δικαιοσύνης. «Εκείνη την εποχή άνοιξα και μια αντιπροσωπία εισαγωγών-εξαγωγών. Έδινα πορτοκάλια, τοματοπολτό και άλλα ελληνικά προϊόντα. Μέσα σε λίγα χρόνια είχα στην κατοχή μου ένα μεγάλο αριθμό εργοστασίων κλωστοϋφαντουργίας. Σήμερα λειτουργούν μόνο 3-4».

Καθηγήτρια Βιολογίας

Η σύζυγος ταυ εγκατέλειψε ακόμα και την έδρα της στο πανεπιστήμιο της Αθήνας για να τον ακολουθήσει. «Καθηγήτρια Βιολογίας ήμουν. Τώρα κάνω πειράματα με τα βότανα και περιποιούμαι τα φυτά στο μπαλκόνι και τον κήπο μας» αναφέρει η ίδια. Ο ρόλος της στην «εκστρατεία» ενημέρωσης των Ελλήνων για το «Τάμα» είναι καθοριστικός. «Από το 2005, αποτελεί προτεραιότητα για μας. Έχουμε ξεκινήσει μια σοβαρή προσπάθεια που έχει την υποστήριξη του κόσμου, μητροπόλεων και ιερών μονών».

Στο αρχείο του κ. Αναγνωστόπουλου και της συζύγου του υπάρχουν επιστολές 31 μητροπολιτών που ενθαρρύνουν την πρωτοβουλία τους. «Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος αναφέρει μάλιστα ότι, ακόμα και αν δεν υπήρχε το "Τάμα", θα έπρεπε να το δημιουργήσουμε. Και εκφράζει την επιθυμία του να ολοκληρωθεί το έργο μέχρι το 2021 που συμπληρώνονται 200 χρόνια από την απελευθέρωση της Ελλάδας».

Η προώθηση της ιδέας

Τις ενέργειες που απαιτούνται για την κατασκευή του ιερού ναού αλλά και την προώθηση της ιδέας έχει αναλάβει το σωματείο Φίλοι του Τάματος του Έθνους, που λειτουργεί υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών. Τα μέλη του σωματείου ενημερώνονται για τις εξελίξεις από το περιοδικό «Φωτεινή Γραμμή», που τυπώνεται σε 45.000 αντίτυπα και μοιράζεται δωρεάν σε ιερούς ναούς και συνδρομητές.

Ο σχεδιασμός του ιδρύματος «τοποθετεί» το μεγαλοπρεπές κτίσμα στο Αττικό Άλσος, ώστε να είναι ορατό σχεδόν σε όλη την Αττική. Το «Τάμα του Έθνους» θα περιλαμβάνει δύο αίθουσες πολλαπλών χρήσεων που θα φιλοξενούν συναυλίες, συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις, δύο γυναικωνίτες και μεγαλοπρεπείς τρούλους. Το ύψος του θα φτάσει τα 90 μέτρα, το μήκος τα 85 και το πλάτος τα 45 μέτρα. «Όνειρο μας είναι να εξελιχθεί σε μια νέα Αγία Σοφία, που θα μας ενώσει και θα ανήκει σε όλους. Θα χρειαστεί χρόνος, κόπος και πολλά χρήματα -ακόμη δεν έχει υπολογιστεί το κόστος. Εμείς κάνουμε την αρχή και είμαστε βέβαιοι ότι οι Έλληνες και οι φιλέλληνες θα αγκαλιάσουν την προσπάθεια, αρκεί να διαπιστώσουν ότι οι διαδικασίες που ακολουθούνται είναι απολύτως διαφανείς».

«Θα πληρωθούν μόνο

οι αρχιτέκτονες, οι μηχανικοί και οι εργάτες»

Ο κ. Αναγνωστόπουλος ξεκαθαρίζει ότι η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του «Τάματος του Έθνους» σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με την αντίστοιχη προσπάθεια που έγινε την περίοδο της δικτατορίας. Το 1969, μια επιτροπή με επικεφαλής τον Γεώργιο Παπαδόπουλο συγκέντρωσε, από δωρεές, για την κατασκευή του ναού περισσότερα από 450.000.000 δραχμές, τα οποία ωστόσο δεν αξιοποιήθηκαν γι' αυτόν τον σκοπό.

«Εκείνη η προσπάθεια απέτυχε. Δόθηκαν πολλά χρήματα αλλά κανείς δεν ξέρει και δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει πού κατέληξαν. Το μόνο που κρατάμε είναι η θέση που είχε επιλεγεί, δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει». Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του ιδρύματος, η υλοποίηση του «Τάματος» θα βασιστεί στην εθελοντική εργασία, ενώ, μετά την ολοκλήρωση του έργου, η διαχείριση του θα περάσει στην Ιεραρχία ή την κυβέρνηση.

«θα πληρωθούν μόνο οι αρχιτέκτονες, οι μηχανικοί, οι εργάτες, όσοι δηλαδή απασχοληθούν πλήρως για να ολοκληρωθεί το έργο. Ύστερα το ίδρυμα θα παραδώσει τα κλειδιά, δεν θα έχει καμία εμπλοκή».

Η φιλανθρωπική δράση του Συνδέσμου «Απ. Παύλος»

στην Ελλάδα και το εξωτερικό

Σε ένα δωμάτιο που βλέπει στην αυλή του σπιτιού και χρησιμοποιείται ως αποθήκη, το ζευγάρι φυλάει σε κούτες ρούχα, παιχνίδια, βιβλία και άλλα προϊόντα που αποστέλλονται κατά καιρούς σε παιδιά και ευπαθείς ομάδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, στο πλαίσιο της δράσης του Διορθόδοξου Συνδέσμου «Απόστολος Παύλος». Επισήμως, ο σύνδεσμος που ίδρυσε το ζευγάρι λειτουργεί από το 1994. «Ανεπίσημα, από το 1990, που στείλαμε 5 κιβώτια με ρούχα στα παιδιά της Βοσνίας. Μέχρι σήμερα έχουμε στείλει πάνω από 60.000 τόνους τρόφιμα, φάρμακα και άλλα αγαθά σε όλο τον κόσμο. Και κάθε χρόνο φέρνουμε στην Ελλάδα και φιλοξενούμε σε κατασκηνώσεις παιδιά από τη Γεωργία, τη Σερβία και την Ουκρανία». Την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των Ελλήνων που χρειάζονται τη βοήθεια του συνδέσμου έχει αυξηθεί σημαντικά. «Είναι κυρίως ηλικιωμένοι και πολύτεκνες οικογένειες. Δυστυχώς οι ανάγκες μεγαλώνουν συνεχώς. Άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος που δημιουργήθηκε ο σύνδεσμος. Δεν θα μπορούσαμε να ανταποκριθούμε χωρίς τη βοήθεια των απλών ανθρώπων, των εθελοντών».

Ρεπορτάζ Γεράσιμος Κοντός Φώτο: Χρήστος Ζήνας.

από την εφημερίδα «Δημοκρατία», 10 Μαΐου 2011

Θαύματα Αγίου Αθανασίου Χριστιανουπόλεως. (17 Μαΐου)

 

Α΄. Θαύματα όταν ζούσε.
1.Οταν ο Άγιος λειτουργούσε είχε τόση συναίσθηση της φρικτής ώρας της θείας λειτουργίας, ώστε γινόταν το όλος πύρινος από την αγάπη του προς τον Θεό και προς τους χριστιανούς. Και όταν έβγαινε στην ωραία πύλη να εκφωνήσει το «Κύριε, Κύριε, επίβλεψον εξ ουρανού και ίδε και επίσκεψαι την άμπελον ταύτην… ην εφύτευσεν η δεξιά σου», την ώραν εκείνη  στο στόμα του έβλεπαν οι ευλαβείς και καθαροί στην καρδία χριστιανοί λαμπρότατο και φεγγοβόλο αστέρι. Και όταν κάποιος θέλησε να του το πει, του είπε: «σιώπα, οφθαλμαπάτη έπαθες από τα πολλά φώτα». Όταν όμως αυτός επέμενε ότι πολλές φορές το έχει δει, αλλά και άλλοι χριστιανοί το βλέπουν, τότε ο Άγιος με αυστηρότητα τον επιτίμησε ποτέ να μην το αναφέρει σε κανέναν, όσο βρίσκεται ακόμα  στη ζωή.
2.Νότια  της Καρύταινας και πλησίον των άνω Καρυών ήταν το χωριό Μπελτέκη. Εκεί οι κάτοικοί του από δαιμονική πρόληψη φοβούνταν μήπως οι αποθνήσκοντες γίνουν βρικόλακες. Γι’ αυτό  μετά τον θάνατο, άντε να ενταφιάσουν τους νεκρούς τους, όπως η Εκκλησία μας έχει ορίσει, κατέκαιαν τα σώματα τους. Ο Άγιος μαθαίνοντας αυτό κάλεσε τους προύχοντες του χωριού στην Καρύταινα, τους συμβούλευσε και ακόμη τους είπε. ότι με πρώτη ευκαιρία θα έλθει στο χωριό τους και θα διαβάσει και αγιασμό  στα μέρη που αυτοί ισχυρίζονταν ότι ήταν βρικόλακες, και έτσι εάν υπήρχαν πονηρά πνεύματα που είχαν τέτοια εξουσία θα έφευγαν με τον αγιασμό. Πράγματι, σε λίγες ημέρες πήγε στο χωριό τους. Καλεί όλους τους κατοίκους στην εκκλησία και προσπαθεί με κάθε πατρικό τρόπο να τους πείσει να αφήσουν το κακό και διαβολικό τους έργο. Αυτοί τυφλωμένοι από τις αμαρτίες τους, στο τέλος λέγουν στον Επίσκοπο, ότι θα συνεχίσουν το έργον τους. Τότε ο Άγιος μπροστά σε  τέτοια πώρωση, φεύγοντας τους είπε·  «και τη σκόνη ι των ποδιών μου τινάζω από αυτόν το τόπο και η οργή του Θεού ας είναι με τους υιούς της απευθείας αν δεν μετανοήσουν».
Δεν πέρασε πολύ χρονικό διάστημα και το χωριό  ερημώθηκε τελείως, αφού οι χωρικοί αλ­ληλοφονεύθηκαν  εξαιτίας των παθών, μέθης, κλοπής, φθόνου κλπ.  Η οργή του Θεού  έφτασε στους υιούς της απευθείας.
3.Περιοδεύωντας  ο Άγιος την επαρχία του,  στις 5 Αυγούστου έφθασε στη Μεγαλόπολη. Εκεί, στο ναό της Μεταμορφώσεως, που όπως φαίνεται ήταν έξω από τη Μεγαλόπολη, υπήρχε λίμνη, όπου ήσαν πολλά βατράχια. Μετά τον εσπερινό ο Άγιος θέλησε να διανυκτερεύσει με τον διάκονό του εκεί, για να προσευχηθεί καλλίτερα ατενίζοντας στον έναστρο ουρανό, κάτι που έκανε πολλές φορές τις καλοκαιρινές νύχτες. Αλλά δυστυχώς, το πλήθος των βατράχων δεν τον άφησαν όχι μόνο να προσευχηθεί όπως ήθελε, αλλ’ ούτε και να κοιμηθεί. Μόνον κατά τις πρωινές ώρες έκλεισε λίγο τα μάτια του. Μετά τη λειτουργία  οι ιερείς και οι προύχοντες τον ρωτούν, αν πέρασε καλά τη νύχτα. Ο Άγιος, χαριεντιζόμενος είπε: «Τί να σας πω, παιδιά μου, αυτά τα βατράχια, πού να βουβαθούν, καθόλου δεν με άφησαν όχι μόνο να προσευχηθώ, αλλ’ ούτε και να κοιμηθώ». Με το λόγο αυτό του Αγίου τα βατράχια έπαψαν να κοάζουν. Κανείς τότε δεν το πρόσεξε, γιατί αυτά πολλές φορές την ημέρα δεν κοάζουν. Έφυγε ο Άγιος, αλλά από τότε ούτε νύχτα, ούτε ημέρα ακούσθηκε έστω και ένας βάτραχος.
Έπειτα από δύο χρόνια επανέρχεται ο Άγιος για την πανήγυρη και μετά το τέλος της θείας λειτουργίας λέει στους ιερείς και σε άλλους: «Τί έγιναν τα βατράχια που είχε άλλοτε η λίμνη; Κανένα δεν ακούσθηκε τη νύχτα». Τότε όλοι του λένε ότι από τότε που πριν  δύο χρόνια  είπε να βουβαθούν ποτέ δεν ξανακούστηκαν. Τότε χαμογελώντας λέει: «και με άκουσαν τα ευλογημένα;» και, ω του θαύματος, με τη λέξη ευλογημένα τα βατράχια άρχισαν να φωνάζουν, πράγμα που εξέπληξε όλους και τους έκανε να θαυμάσουν του Ιεράρχη τη θαυμαστή παρρησία και αγιότητα.
4.Ευρισκόμενος στην έδρα της Μητροπόλεως του  στο γραφείο του και συζητώντας  με­ κάποιους, έχοντας το κομποσκοίνι του στο χέρι όπως πάντα προσευχόμενος μυστικά, ξαφνικά  διέκοψε τη συζήτηση. Φάνηκε σαν να έβλεπε κάτι μακριά και είπε: «Μου φαίνεται, Κύριοι, ότι αυτή την στιγμή πέθανε κάποιος από τους άρχοντες των  Παλαιών Πατρών». Πήγε άνθρωπος γι’ αυτό το σκοπό στην Πάτρα και πράγματι  διαπιστώθηκε ότι εκείνη την ώρα ακριβώς πέθανε ο πρώην άρχοντας των Πατρών.
Και έτσι αφού  ποίμανε θεάρεστα την ποίμνη του 24 χρόνια, κατά το 1735 σε ηλικία 71 ετών  αφού ασθένησε απήλθε προς Κύριον πλήρης χάριτος και δόξης Θεού.
Β’ Θαύματα του Αγίου μετά θάνατον.
1. Όταν ακόμη ζούσε ο Άγιος πληροφορήθηκε ότι  στην κωμόπολη Σουλιμά (ίσως) η σημερινή Χώρα) ζούσε μία γριά μάγισσα, η οποία με τα διαβολικά της μάγια και τη ψυχήν της πουλούσε στο διάβολο, αλλά και τις ψυχές όσων  χριστιανών κατάφευγαν σ’ αυτή. Γεμάτος με θείο ζήλο και μη υπολογίζοντας κόπους και θυσίες προκειμένου να σώσει τις ψυχές  του ποιμνίου του, την προσκάλεσε και την επιτίμησε λέγοντας ότι πρέπει να σταματήσει τη μαγεία και να εξομολογηθεί, αλλιώς θα είναι αφορισμένη. Η γριά συνήλθε και μετανόησε, ζήτησε δε να εξομολογηθεί από τον Άγιο. Μετά την εξομολόγηση ο Άγιος της έβαλε  κανόνα (επιτίμιο)  να επανέλθει μετά ορισμένο χρονικό διάστημα, για να διαπιστωθεί η ειλικρίνεια της μετάνοιάς της, να την συγχωρήσει την αμαρτία και να κοινωνήσει των άχραντων Μυστηρίων. Αλλά προτού παρέλθει το χρονικό αυτό διάστημα φθάνει η πληροφορία  ότι ο Αρχιερέας είναι πολύ βαριά άρρωστος και ότι βρίσκεται  στα τελευταία του. Όλοι στενοχωρήθηκαν, μα η πρώην μάγισσα πιο πολύ, διότι σκέφθηκε τί θα γίνει αν πεθάνει ο Δεσπότης, ποιός θα της λύσει  τη μεγάλη της αμαρτία; Και αμέσως ίσως με ένα ζώο, φεύγει για να τον προλάβει  ζωντανό και να τον παρακάλεση να τη συγχωρήσει. Αλλά την ώρα που αυτή έφθανε στη Χριστιανούπολη, γινόταν  η εκφορά του νεκρού προς την τελευταία του κατοικία.
Μπορεί κανείς να φαντασθεί την αγωνία, αλλά και τη μεγάλη της θλίψη. Δεν χάνει όμως καιρό. Πλησιάζει τα άπειρα πλήθη των  Χριστιανών που έκλαιγαν γιατί έχασαν τον Επίσκοπο  και πατέρα τους και με γοερές κραυγές φωνάζει   στο νεκρό: «τί θα γίνω τώρα. ποιός θα με λύσει από την αμαρτία μου;». Οι κραυγές και ο πόνος της είναι τέτοιος, ώστε όλοι συγκινούνται, κλήρος και λαός και οι βαστάζοντες το ιερό σκήνος σταματούν. Η δε μάγισσα δέεται γονατιστή και παρακαλεί τον νεκρό σαν να ήταν ζωντανός. Και ω του θαύματος,  ο νεκρός Αρχιερέας σηκώνει το  δεξιό του χέρι και  την ευλογεί! Και ενώ ο νεκρός επαναφέρει το χέρι του στη θέση του, ο κόσμος όλος που ίδε το μεγάλο αυτό θαύμα άρχισε να κραυγάζει με ιερό δέος το «Κύριε ελέησον».
2) Όταν κατά το 1834 ο διάβολος κατόρθωσε με τα όργανά  του (Βαυαρών αντιβασιλέων και άλλων κυβερνητών της πατρίδας μας), να διαλύσει τα περισσότερα μοναστήρια (490) στην τότε μικρή πατρίδα μας, συμπεριελήφθη και η ιερά Μονή του Τιμίου. Τότε ο Έπαρχος Δημητσάνης Π. Νέγκας, από την  Ύδρα, έστειλε τους εθνοφρουρούς να καταγράφουν και να παραλάβουν την περιουσία της Μονής. Φρόντισαν δε  ο ερχομός τους  να είναι ξαφνικός, για να μην προλάβουν οι μοναχοί και κρύψουν τίποτα.
Τότε δυστυχώς, οι λεγόμενοι αυτοί φρουροί της Πατρίδας, με αφορμή  τη διαταγή του Έπαρχου, δεν σεβάσθηκαν ούτε Μονή ούτε μοναχούς, που είχαν τόσες θυσίες προσφέρει στον αγώνα, ούτε ιερό και όσιο. Άγια Δισκοπότηρα, ιερά Ευαγγέλια, ιερά άμφια. ιερά βιβλία και ό,τι άλλο βρήκαν,  τα μάζεψαν με ασέβεια και τα έριξαν σε σάκους, τα φόρτωσαν σε ζώα για να τα μεταφέρουν  στη Δημητσάνα. Τότε και το ιερόν σκήνωμα  του Αγίου το μετέφεραν ως λεία και με μεγάλη περιφρόνηση τα μεν ιερά λείψανα ξεφόρτωσαν στο υπόγειο του Επαρχείου, τα δε ιερά αντικείμενα και όλα τα άλλα στο πάτωμα ενός δωματίου. Ενώ ξένοιαστος και χωρίς καμία συναίσθηση ο Έπαρχος κοιμόταν, τα μεσάνυχτα κρότος φοβερός ακούγεται σαν να ξεριζώθηκε μεγάλο δένδρο στο υπόγειο και συντάραξε το Επαρχείο, Έντρομος ο Έπαρχος σηκώνεται και με αγωνία προσπαθεί να καταλάβει τί συμβαίνει. Σε  λίγο συνήλθε, ηρέμησε κάπως και αποφάσισε πάλι να κοιμηθεί. Οπότε ακλουθεί δεύτερος φοβερότερος κρότος και το Επαρχείο  σείεται εκ θεμελίων και φαίνεται ότι θα διαλυθεί. Με φόβο και τρόμο τότε βγαίνει από το σπίτι και κατευθύνεται προς το σπίτι του Δεσπότη. Τον ξυπνά και με τρόμο του αναφέρει τα γεγονότα. Τότε  ο Δεσπότης συνέρχεται και του λέει: «τρέχα, να στείλεις το ιερό λείψανο  του Αγίου Χριστιανουπόλεως πίσω στη Μονή, απ’ όπου το πήρες». Και την ώρα εκείνη μαζί με λίγους ιερείς μετέφεραν τα ιερά λείψανα στο ναό, που ήταν εκεί κοντά. Την επομένη δε μοναχοί της Μονής Αιμυαλών τα μεταφέρουν στη Μονή τους, όπου  παρέμειναν 4 χρόνια και μετά επανήλθαν στην Ιερά Μονή Προδρόμου. Ο βιογράφος και υμνογράφος της ακολουθίας του Αγίου Αθανασίου, Επίσκοπος Ιωάννης Μαρτίνος, γράφει σε ύμνο του Εσπερινού: «Θαύμα εκπληκτικόν γέγονε και κατέπληξε τους τολμητίας, τους βέβηλους χείρας εκτείναντας και τα λείψανα συλλήσαντας. Εκλονίσθη πάσα η οικία και κρότος φρικτός και μέγας και πανύχιος σε ζώντα και μετά θάνατον απέ­δειξε».
Άξιο θαυμασμού και εκπλήξεως είναι και αυτό που συμβαίνει μέχρι σήμερα από το ιερό λείψανο, όταν  πρόκειται να γίνει μεγάλο κακό είτε στη Μονή είτε  στην περιφέρεια, ακόμη δε  στην εκκλησία και  στο Έθνος μας. Τότε ακούγεται από το ιερό λείψανο να βγαίνει τριγμός ασυνήθιστος, που είναι ανάλογος του μεγέθους της συμφοράς. Τέτοιος  κρότος αλλά, πιό ελαφρός, ακούεται, όταν κάποιος από τους πατέρες της Μονής πρόκειται να κοιμηθεί και πάλι όταν  παραμελείται το άναμμα της  ακοίμητου κανδήλας του.
Τέτοιος τριγμός έγινε και το 1953: Ενώ ο Μοναχός.., (αποσιωπάται το όνομα, γιατί βρίσκεται  στη Μονή) φρόντιζε το ναό, ξαφνικά  από το μέρος που βρίσκονται οι λάρνακες του Αγίου, ακούγεται κρότος δυνατός. Ο Μοναχός έντρομος αφήνει την εκκλησία και έρχεται στη Μονή και διηγείται το περιστατικό στους πατέρες, οι όποιοι μάλλον γελούν με το φόβο  του… και του λέγουν ότι κάτι άλλο θα ήταν, κάτι θα έπεσε. Αυτός δε επέμενε. Και όμως, μετά δύο ημέρες γίνονται οι μεγάλοι σεισμοί της Κεφαλονιάς.
(«Ακολουθία, βίος και θαύματα, Αγίου Αθανασίου  Επισκόπου Χριστιανουπόλεως», εκδ. Ι.Μ.Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας)

17η Μαΐου 1914: Πρωτόκολλο Κερκύρας – Αυτονομία Βορείου Ηπείρου

Τίποτε δεν κερδίζεται χωρίς αγώνα και η Ελευθερία χωρίς αίμα!

Αυτό το καθαρό και κρυστάλλινο μήνυμα αντλούμε από τη 17^η Μαΐου 1914, ημερομηνία κατά την οποία, ο εξεγερμένος Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός κέρδισε με το αίμα της καρδιάς του και τη συνακόλουθη υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας την Αυτονομία.

Τα μήνυμα αυτό των ελευθέρων αγωνιζομένων Βορειοηπειρωτών, των ελευθέρων αγωνιζομένων Ελλήνων εκείνης της ηρωικής εποχής, αποκτά στις μέρες μας δραματική επικαιρότητα.

Ο αγώνας για εθνική επιβίωση αποτελεί μονόδρομο για το Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Η ενότητα και η ψυχική συναντίληψη των αδελφών μας συνιστούν το αναγκαίο προαπαιτούμενο.

Στον αγώνα αυτό, ΣΦΕΒΑ και ΠΑΣΥΒΑ δηλώνουμε παρόντες.

- Δίπλα στον απλό και ανώνυμο Έλληνα Βορειοηπειρώτη που παραμένει και αγωνίζεται στην πατρογονική γη.

- Κοντά στο Βορειοηπειρώτη που επιστρέφει και δημιουργεί.

-Στο ίδιο μετερίζι με τη νέα γενιά των Βορειοηπειρωτών, που αναπνέει και σκέπτεται Ελληνικά.

Το Βορειοηπειρωτικό είναι υπαρκτό Εθνικό Ζήτημα.

Το Βορειοηπειρωτικό δεν θα περάσει ποτέ το κατώφλι της Εθνικής λησμοσύνης!

Ο αγώνας συνεχίζεται ανιδιοτελής και αδιάπτωτος στα βήματα που χάραξε ο αοίδιμος Αρχηγός μας Μητροπολίτης Σεβαστιανός.

Με πίστη στη Νίκη!

Το ΚΔΣ της ΣΦΕΒΑ

Δεν αισθάνομαι χαζός πια…(3)

Μετά από αυτές τις φωτογραφίες…δεν θα αισθανόμαστε τόοοσο χαζοί…