UFO - Εξωγήινοι

UFO - Εξωγήινοι

ΑΝΤΩΝΙΟΥ Γ.  ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥΔρ. Θεολογίας, Δρ. Φιλοσοφίας

Μορφή πνευματισμού είναι και η πίστη στους εξωγήινους. Άρχισε το 1947 μέσω ενός ιδιωτικού πιλότου, του Keneth Arnhold. Με το μικρό αεροπλάνο του πετούσε στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον πάνω από σειρά βουνών και είδε εννέα περίεργα Ιπτάμενα αντικείμενα, που δεν μπορούσε να τα προσδιορίσει. Πετούσαν πέρα-δώθε. Περιγράφοντας το γεγονός, ανέφερε πως πηδούσαν περίεργα διά μέσου του αέρα και ακουγόταν σαν να εκσφενδονίζει κανείς δίσκους πάνω στο νερό. Εννοούσε φυσικά την ιπτάμενη συμπεριφορά των αντικειμένων και όχι το σχήμα τους.

Όλα τα δημοσιεύματα στον τύπο ανέφεραν τα αντικείμενα αυτά σαν ιπτάμενους δίσκους και έτσι προέκυψε το όνομα αυτό. Το μυστήριο λύθηκε: ήταν εννέα πολεμικά αεροπλάνα που έκαναν τις δοκιμαστικές τους πτήσεις. Όμως το κύμα των UFO δεν σταμάτησε, μέχρι σήμερα γίνεται λόγος για ιπτάμενους δίσκους και επιδεικνύονται μάλιστα και φωτογραφίες!

Σαν δεύτερη φάση εμφανίσθηκαν άνθρωποι που ισχυρίσθηκαν πως είχαν επικοινωνία μ' αυτά τα αντικείμενα, σχηματίσθηκε ο όρος Contacter (αυτός που έχει την επαφή). Ο πρώτος ήταν ο Georges Adamski, Πολωνός μετανάστης, που ισχυρίσθηκε πως συνάντησε στην πολιτεία της Καλιφόρνιας ένα ον από την Αφροδίτη. Την «επαφή» αυτή διατήρησε μέχρι το έτος του θανάτου του (1965).

Ο R. Hauth σε συνδιάσκεψη εντεταλμένων για θέματα αιρέσεων και Κοσμοθεωριών που πραγματοποιήθηκε στο Rothenburg της Γερμανίας (Μάρτιος 1990) παρατήρησε πως το γεγονός ότι η θερμοκρασία του πλανήτου αυτού δεν επιτρέπει την ύπαρξη ζωής, δεν προβλημάτισε τον Adamski. Υποστήριξε ότι οι εξωγήινοι δεν ήλθαν από το φυσικό, αλλά από το αιθερικό επίπεδο της Αφροδίτης!

Οι πιστοί των UFO δέχονται την ύπαρξη κυβερνήτη διαστημοπλοίου, που τιμάται ιδιαίτερα με το όνομα Ashtar Sheran. Στις 18 Ιουλίου 1952 ο Αμερικανός Georges van Tasseli έλαβε την πρώτη «διαταγή»: «Σας χαιρετώ, όντα του Σαρν, δηλαδή της γης. Σας χαιρετώ με αγάπη και ειρήνη. Είμαι ο Ashtar Sheran, κυβερνήτης της περιοχής Quorda, ενδιάμεσου σταθμού του Share, όλων των προβολών και όλων των κυμάτων. Μέσω της συνόδου των 7 φώτων οδηγήθηκες σε μένα, εμπνεόμενος από το εσωτερικό φως, έτοιμος να βοηθήσεις τους συνανθρώπους σου». Ήταν το πρώτο «μήνυμα» από τον Ashtar Sheran!

Το έτος 1953 εμφανίσθηκε μέσω άλλου προσώπου, της Αμερικανίδος Ethel Hill και της υπαγόρευσε ένα βιβλίο. Από τότε πύκνωσαν οι «εμφανίσεις» του «κυβερνήτη» αυτού. Μάλιστα ο Ιταλός Eugeno Sirakusa ισχυρίζεται πως τον είδε στην ΑΤΝΑ και τον περιέγραψε σαν 2 μέτρα ψηλό, γαλάζια μάτια, γεμάτους ώμους, μακρυά μαλλιά, ψηλό μέτωπο. Πρόσθεσε ακόμη ότι μιλούσε διάλεκτο, αλλά ήταν κατανοητός.

Η όλη κίνηση έχει την εξήγησή της στην ανασφάλεια του ανθρώπου σήμερα, μπροστά στην απειλή ολοκληρωτικής καταστροφής του πλανήτη μας. Έτσι ο άνθρωπος προσμένει τη σωτηρία του από την επέμβαση δυνάμεων από έξω, με «κοσμική ακτινοβολία» ή και με άμεση βοήθεια από το διάστημα.

Ατέλειωτες ομάδες οπαδών των λεγομένων UFO προσμένουν βοήθεια από τους «Κοσμικούς Αδελφούς», όντα που «κατοικούν σε άλλους κόσμους», οι οποίοι θα εντάξουν τον πλανήτη γη στο σύστημα του «Κοσμικού Συνδέσμου». Μερικοί από τους κύκλους αυτούς ερμηνεύουν τα γεγονότα της Βίβλου με βάση αυτό το σύστημα. Το αστέρι της Βηθλεέμ λόγου χάρη ήταν διαστημόπλοιο και ο Ιεχωβά ήταν κυβερνήτης διαστημοπλοίου, που έφερε στη γη τον «κοσμικό νόμο». Τα Σόδομα και Γόμορα καταστράφηκαν από διαστημόπλοιο.
Ενδεικτικά θα αναφερθούμε στη συνέχεια σε δύο ομάδες που προτείνουν τη «διάσωση» του πλανήτη μας από την επέμβαση εξωγήινων.


1) Οικουμενική Ζωή

Η πιο γνωστή από τις κατευθύνσεις διάσωσης του κόσμου μέσω εξωγήινων, είναι η οργάνωση «Έργο διάσωσης του Ιησού Χριστού» ή «Οικουμενική Ζωή».

Ιδρύθηκε από τη Γερμανίδα Gabriele Wittek (γεννήθηκε το 1933), λογίστρια. Ασχολήθηκε με τον πνευματισμό και ελάμβανε «μηνύματα» από τους άλλους κόσμους, ιδιαίτερα από τον «Εμμανουήλ» («είμαι ο πνευματικός σου Δάσκαλος, Αδελφός Εμμανουήλ»), από τον «Ιησού Χριστό» ή και από τον εξωγήινo Mairadi από τον πλανήτη Maiami-Chuli.

Ο όρος «τετέλεσται» στο σταυρό του Χριστού σημαίνει επιστροφή όλων των παιδιών του Θεού και αυτό το «έργο» συνεπάγεται στην επιστροφή και όλων των «μορφών της ζωής», στις οποίες ανήκουν και τα ορυκτά, μεταμόρφωση της γης (Το εγχειρίδιο του πνευματικού κόσμου για τους ανθρώπους, 8.8.1977, σ. 3, γερμ.).

Η κίνηση κάνει λόγο για «χριστιανική μυστηριακή σχολή, που βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στον Χριστό που είναι μέσα μας», για «Εσώτερη Εκκλησία του Πνεύματος του Χριστού» και για «Εσώτερη Εκκλησία της Καρδιάς». Σκοπός της κίνησης είναι η οικοδομή της «αληθινής παγκοσμίου θρησκείας του Ιησού Χριστού, της εσώτερης θρησκείας και του παγκόσμιου κράτους του Ιησού Χριστού» (Τι είναι το Έργο Διάσωσης, γερμ., σ. 11.13).

«Στην Οικουμενική Ζωή μάς προσφέρεται η εξαιρετική αγάπη της κατ' ευθείαν από τον Ιησού Χριστό διδαχής μέσω του "εσώτερου λόγου" της προφήτισσάς Του. Αυτό το Θεϊκό Έργο έχει κληθεί στη ζωή από τον Ιησού Χριστό τον ίδιο...» (Κατάλογος των εντύπων· Θεϊκές αποκαλύψεις μέσω του 'εσώτερου λόγου' της προφήτισσας της Οικουμενικής Ζωής, σ. 1).

Σε έντυπο με το χαρακτηριστικό τίτλο «Και οι αδελφοί από ημιϋλικούς κόσμους του Σύμπαντος υπηρετούν το Έργο του Υιού του Θεού» (γερμ.) η «προφήτισσα» μεταφέρει μηνύματα του εξωγήινου Mairadi από τον πλανήτη Maiami - Chuli που υπογραμμίζει. «Μαζί με τ' αδέλφια που ζουν σε άλλους γαλαξίες, θέσαμε σαν αποστολή μας να φροντίσουμε για τ' αδέλφια μας στη γη, επειδή πλησιάζει η εποχή της μεγάλης μεταβολής». Όμως εκείνοι που επιθυμούν να σωθούν «πρέπει ν' αρπάξουν το σωτήριο σχοινί που τους ρίχνει ο Σωτήρας και Λυτρωτής» (σ. 39). Το «σωτήριο σχοινί» είναι η ίδια η οργάνωση!

Κατά την «προφήτισσα» εξωγήινοι θα σώσουν τους ανθρώπους καλής θέλησης και τις αφοσιωμένες ψυχές από το χάος και από ένα «μαγνητικό ανεμοστρόβιλο» και θα τους οδηγήσουν σε ασφαλείς πλανήτες. Όμως, προσθέτει, αυτοί θα είναι μόνο εκείνοι που έλαβαν στη γη «μια ανάλογη πνευματική εκπαίδευση» (Και οι αδελφοί από ημιϋλιακούς κόσμους, σ. 39).


2) Ραελική Κίνηση

«Μεσσίας» της κίνησης αυτής είναι ο Claude Vorilhon (γεννήθηκε το 1946), πρώην αθλητικός συντάκτης και από το 1973 «Προφήτης και μεσσίας της εποχής της επιστήμης».

Το μήνυμα του είναι ότι ο άνθρωπος δεν εδημιουργήθηκε από ένα προσωπικό Θεό, αλλά από τους Ελοχίμ-Δημιουργούς, που ήλθαν «από έναν πλανήτη, που βρίσκεται πολύ μακρυά από τη γήινη τροχιά». Οι «Δημιουργοί» παρακολουθούσαν τη διαγωγή των ανθρώπων, καταβαίνοντας στη γη με διαστημόπλοια και έστελναν αναφορές στον πλανήτη τους (C. Vorilhon Rael, Μηνύματα σ. 78).

Επειδή όμως οι άνθρωποι έγιναν κακοί, αποφασίστηκε η καταστροφή τους στον κατακλυσμό. Όμως κάποιος από τους Elohim λυπήθηκε τους ανθρώπους και έδωσε οδηγίες στο Νώε να κατασκευάσει ένα διαστημόπλοιο (την κιβωτό), ώστε να μπορέσει να ξαναεποικίσει τη γη μετά την καταστροφή.

Ο Χριστός ήταν από πατέρα εξωγήινο και από γήινη μητέρα. Ο λαός Ισραήλ αποτελείται από τα παιδιά που γεννήθηκαν από τους γυιούς των εξωγήινων και τις θυγατέρες των γήινων (Vorhilon. Μήνυμα ο. 89, του ιδίου, Οι εξωγήινοι, σ. 88). Ο θάνατος και η ανάσταση του Χριστού ήταν αποτέλεσμα προηγμένης τεχνολογίας των εξωγήινων. Ο Χριστός υποσχέθηκε στους ανθρώπους να αποστείλει τον Παράκλητο και αυτός είναι ο Vorhilon, που ονομάσθηκε Rael (Ra σημαίνει φως και El σημαίνει Θεός!).

Το 1973 ήλθε σε επικοινωνία με τους Ελοχίμ και το 1975 τον πήραν με διαστημόπλοιο στον πλανήτη τους, όπου συναντήθηκε με τον Μωϋσή, το Βούδα, τον Μωάμεθ και τον Χριστό, που με την ανεπτυγμένη τεχνολογία επανήλθαν στη ζωή και κατοικούν μαζί με άλλους 8000 εκλεκτούς σε μεγάλο πλανήτη, εκεί θα πάει και ο «Ραέλ» όταν τελειώσει η αποστολή του! «Vorhilon, Οι εξωγήινοι, σ. 69).

Αποστολή του είναι να υπηρετήσει σαν «πρεσβευτής» των Ελοχίμ και «Οδηγός των Οδηγών», είναι ο «τελευταίος προφήτης». Ο «ποιμένας των ποιμένων», που έχει σαν αποστολή να οικοδομήσει τη «θρησκεία των θρησκειών» (Vorhilon, Οι Εξωγήινοι, ο. 156).

Ο Χριστός ήταν κατά την εποχή των Ιχθύων. Όμως κατά το έτος της γέννησης του Vorhilon (1946) έφθασε το «τέλος της εκκλησίας» και άρχισε η εποχή του Υδροχόου (Vorhilon. Μήνυμα, σ. 108). Με την άφιξη αυτού του «Παρακλήτου» οι Ελοχίμ θέλουν να προειδοποιήσουν τους ανθρώπους και να τους προετοιμάσουν για την σωτήρια επέμβαση τους. Για να επέμβουν όμως πρέπει να το θέλουμε εμείς, να τους αγαπάμε και να ακολουθούμε τις οδηγίες των, μέσω του «πρεσβευτού» των «Rael» (Vorhilon, Μήνυμα, σ. 117.132).

Πλησίον της Ιερουσαλήμ πρέπει να οικοδομηθεί η «πρεσβεία των Ελοχίμ», να δημιουργηθεί ένα «παγκόσμιο ανθρωπιστικό κόμμα» που θα προωθεί τη «διανοιοκρατία» γιατί μόνο αυτή μπορεί να οδηγήσει στη «χρυσή εποχή του διαπλανητικού πολιτισμού», όχι η δημοκρατία. Στην παγκόσμια κυβέρνηση που πρέπει να ιδρυθεί, μόνο οι «ευφυείς» θα μετέχουν στη λήψη αποφάσεων. Αν αυτό γίνει, ο κόσμος θα διασωθεί. Αν όμως δεν γίνει, θα καταστραφεί. Με φροντίδα των Ελοχίμ θα διασωθούν μόνο οι πιστοί της κίνησης (Vorhilon, οι εξωγήινοι, σ. 43.54.97).

Η κίνηση απορρίπτει όλη τη χριστιανική διδαχή: Θεός δεν υπάρχει, ούτε ψυχή. Δεν υπήρξε προπατορικό αμάρτημα, ούτε εν Χριστώ σωτηρία. Ο Σατανάς είναι κι αυτός Ελοχίμ, που ανέλαβε να δοκιμάσει τον Ιησού. Ο άνθρωπος δεν σώζεται, αλλά «αυτοπραγματώνεται» (Vorhilon, Μήνυμα, ο. 78.91.109. Του ίδιου, οι εξωγήινοι, σ. 108).

Όσοι επιθυμούν να «διασωθούν» από την καταστροφή, πρέπει να διαλογίζονται τουλάχιστον μια φορά την ημέρα και να έρχονται σε τηλεπαθητική επαφή με τους Ελοχίμ. Η κίνηση συνιστά κατά το διαλογισμό να αναφέρεται μεταξύ άλλων:

«...Ελοχίμ, αναγνωρίζω τον Κλοντ Ραέλ, τον αγγελιοφόρο σας, σαν οδηγό μου και πιστεύω σ' αυτόν και στο μήνυμα που έχει δοθεί» (Vorhilon, Οι εξωγήινοι, σ. 123-124).

Ο Claude Vorhilon ήλθε το 1989 στην Ελλάδα και δημιούργησε την «Ελληνική Ρεαλική Κίνηση» με εκπρόσωπο τον Γεώργιο Κονταράκη (Χανιά).

ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΓΚΟΥΡΟΥΙΣΜΟΣ "ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ"
ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ
Δρ. Φιλοσοφίας

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΒΒΑ

ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ  

Πρεσβυτέρου Χαραλάμπους Νεοφύτου 

     Με τούτον το θαυμάσιο αγωνιστή, ήμουν, (λέγει ο Ηρακλείδης), και εγώ, Όταν ήταν πρεσβύτερoς των λεγομένων κελιών. Στα κελιά αυτά έζησα 9 χρόνια τα τρία με τούτον το θαυμαστό Μακάριο. Μερικά από τα μεγάλα και εξαίσια θαύματά του είδα με τα μάτια μου και άλλα μου διηγήθηκαν αυτοί που έζησαν μαζί του και άλλα ανάφεραν πολλοί πατέρες του όρους.

Αυτός ο Όσιος μία φορά επισκέφθηκε το Μ. Αντώνιο και όταν είδε τα φύλλα φοινικιάς που έπλεκε και ήταν τόσο καλά ζήτησε από τον Αντώνιο να του δώσει λίγα. Αλλά ο Όσιος του απάντησε: "είναι γραμμένο στη Γραφή, ότι δεν πρέπει να επιθυμήσεις κανένα πράγμα του γείτονά σου" και μόλις τέλειωσε το λόγο αυτό, όλα τα φύλλα κάηκαν και έγιναν στάχτη. Βλέποντας το γεγονός ο Μ. Αντώνιος είπε στο Μακάριο. Πραγματικά, αδελφέ, γνώρισα ότι αναπαύεται σε σένα η Χάρη του αγίου Πνεύματος και για τούτο θα γίνεις κληρονόμος των αγώνων μου. Φεύγοντας ο Μακάριος, στο δρόμο, συνάντησε το διάβολο ο οποίος βλέποντάς το Όσιο κουρασμένο από το δρόμο, του είπε. "Τώρα που πήρες και την ευλογία του Αντωνίου γιατί δεν μεταχειρίζεσαι τη δύναμή σου και να ζητήσεις με θάρρος από το Θεό να σου στείλει φαγητό και ποτό και να σου δώσει δύναμη να συνεχίσεις την οδοιπορία;" Και ο Όσιος απάντησε στο διάβολο. Για μένα δύναμη και δόξα είναι αυτός ο Κύριος˙ εσύ όμως δεν έχεις καμιά εξουσία να πειράζεις τους δούλους του Θεού. Αυτός ο πονηρός, έδειξε και μία φαντασία στον Όσιο. Έφερε μπροστά του μία καμήλα φορτωμένη με πολλά και διάφορα χρειαζόμενα και φαινόταν το ζώο σαν περιπλανόμενο μέσα στην έρημο και μόλις είδε τον Όσιο πήγε και γονάτισε μπροστά του. Τότε ο Όσιος επιδόθηκε στην προσευχή και άνοιξε η γη και χάθηκε το ζώο.

Μια άλλη φορά ο Αββάς αυτός πεθύμησε να φάει σταφύλια φρέσκα, την ώρα εκείνη κάποιος αδελφός έτυχε να του στείλει ωραία και φρέσκα σταφύλια. Όμως για να βασανίσει την όρεξή του τα πήρε και τα έδωσε σε άλλο αδελφό που ήταν άρρωστος στο στρώμα και είχε και αυτός τη επιθυμία να φάει σταφύλια, ο οποίος όταν τα είδε χάρηκε πολύ αλλά, χωρίς καθόλου να τα αγγίσει διάταξε και τα έδωσαν σε άλλο αδελφό, προσποιούμενος πως δεν τα επιθυμούσε. Άλλα και ο άλλος αδελφός, παρ’ όλο που ήταν στερημένος από φρούτα τα έστειλε σ’ άλλον αδελφό. Έτσι τα σταφύλια αυτά έκαμαν το γύρο σε πολλούς αδελφούς και κανένας δεν τα έφαγε και γύρισαν πάλιν στο Μακάριο που ήταν τα είδε δόξασε το Θεό για τη εγκράτεια των αδελφών, χωρίς και αυτός να τα δεχτεί για τελείαν ταπείvωση του διαβόλου.

Η άσκηση του Οσίου αυτού ήταν πολύ μεγάλη, γιατί όποιο κατόρθωμα άκουε έβαζε στόχο να το κατορθώσει και αυτός. Έμαθε ότι οι Ταβεννησιώτες μοναχοί, τη Μ. Τεσσαρακοστή δεν τρώνε φαγητό που περνά από τη φωτιά. Eπήρε και αυτός την απόφαση και για 7 ολόκληρα χρόνια έτρωγε μόνο χόρτα ωμά και όσπρια βρεγμένα. Μετά από αυτό, άκουσε ότι κάποιος αδελφός τρώει μόνο μια ουγκιά ψωμί την ημέρα. Ετσι και αυτός πήρε ένα πήλινο αγγείο με στενό λαιμό όσο που χωρούσε το χέρι του. Στο δοχείο αυτό έβαλε παξιμάδι σπασμένο και έβαζε το χέρι του και έπαιρνε όσο χωρούσε η κλειστή χούφτα του και όχι παραπάνω. Πολλές φορές μας έλεγε ο ευλογημένος, αστειευόμενος, ότι συχνά τον ανάγκαζε ο κακός τελώνης, η πείνα, και έβαζε το χέρι του και έπαιρνε πολλά κομάτια, αλλά δε χωρούσε να βγει από το στενό στόμα του αγγείου. Στον αγώνα αυτό έκαμε τρία χρόνια και όσο ψωμί έτρωγε τόσο νερό έπινε και αυτό με το μέτρο. Μια μέρα μας διηγήθηκε ο ίδιος, πως κάποτε θέλησε να μπει στο κηποταφείο των Μάγων, Ιανοί και Ίαμβρη, που έζησαν τον καιρό του Φαραώ, για να δει το μέρος και να διώξει το πλήθος των δαιμόνων που κατοικούσαν εκεί. 

Εκείνοι οι μάγοι ήταν δυνατοί και πλούσιοι άρχοντες κοντά στο Φαραώ. Το κηποταφείο εκείνο το έκτισαν με πέτρα ως τέσσερα πόδια ύψος και μέσα σ' αυτό έθαψαν τους μάγους όταν πέθαναν και έβαλαν μέσα πολύ χρυσό, φύτεψαν διάφορα δένδρα και είχε και πηγάδι με νερό και ήταν ένα θαυμάσιο μέρος. Όλα αυτά τα έκαμαν οι πλανεμένοι μάγοι για να χαίρονται μετά το θάνατό τους εκεί μέσα. Θέλοντας λοιπόν ο Όσιος να επισκεφθεί το μέρος εκείνο και επειδή δεν γνώριζε το δρόμο, πήρε ένα δέμα καλάμια και σε κάθε μίλι έμπηγε και ένα καλάμι για σημάδι όταν θα επέστρεφε. Είχε περπατήσει 9 μέρες στην έρημο και έφτασε στο μέρος που ζητούσε. Είχε νυκτώσει και ξάπλωσε να κοιμηθεί έξω από το κηποταφείο των μάγων. Δεν άρεσε στο σατανά η επίσκεψη του Οσίου στο μέρος εκείνο και πήγε και μάζεψε όλα τα καλάμια που έβαζε για σημάδι ο Όσιος και τα έκανε δεμάτι και τα τοποθέτησε στο προσκέφαλο του Μακαρίου ενώ κοιμόταν. Όταν ξύπνησε και είδε τα καλάμια όλα μαζεμένα κοντά του κατάλαβε την πονηρία του σατανά, αλλά δεν ταράχτηκε καθόλου γιατί είχε βοηθό του τον Κύριο. Ο ίδιος αργότερα μας έλεγε: «Όταν πλησίασα το κηποταφείο εκείνο, βγήκαν και με συνάντησα 70 περίπου δαίμονες οι οποίοι έκαναν διάφορα σχήματα˙ άλλοι φώναζαν, άλλοι πηδούσαν και άλλοι έτριζαν τα δόντια με πολύ θυμό εναντίον μου˙ άλλοι σαν κόρακες πετούσαν και με κτυπούσαν στο πρόσωπο λέγοντάς μου» «Τί θέλεις εδώ Μακάριε, πειρασμέ των καλογήρων; Τι ζητάς στο δικό μας μέρος, μήπως εμείς πήγαμε και ενοχλήσαμε κανένα καλόγερο; Δε σε φτάνει που μας πήρες την έρημο και μας έδιωξες όλους απ’ εκεί, γιατί τώρα καταπατείς και το δικό μας μέρος; Εσύ είσαι αναχωρητής κάθου στην έρημο, εδώ είναι δικό μας μέρος και δε μπορείς να κατοικήσεις εδώ. Δε μπορείς να μπεις στο κηποταφείο, γιατί μέχρι τώρα δε μπήκε μέσα ζωντανός άνθρωπος.» Και ο Μακάριος λέγει τους˙ δεν ήλθα να κατοικήσω εδώ, ήλθα μόνο να δω το μέρος και πάλι θα φύγω. Και οι δαίμονες του είπαν˙ αυτό θέλομε να μας υποσχεθείς μέσα στη συνείδησή σου.

Ο Αββάς Μακάριος και ο Φύλακας Άγγελος «Βλέπω δαίμονας να τον έχουν κυκλώσει και να τον κρατάνε» Είπε ο αββάς Μακάριος, ότι όταν ήλθα στην Κωνσταντινούπολι μου γεννήθηκε η επιθυμία να την γνωρί­σω. Και περπατώντας σε κάποια γειτονιά, και η συνείδησίς μου βεβαιώνει την αλήθεια για όσα λέγω, βλέπω με τα νοητά μάτια, τα οποία μου δώρησε ο Κύριος για να κατανοώ τα θαυμάσιά του, βλέπω κάποιον άνθρωπο, σαν να ήταν ευνούχος και να στέκεται έξω από πορνικό καταγώγιο. Φαινόταν πολύ στενοχωρημένος και έκρυβε με τις δύο παλάμες το πρόσωπό του, και έκλαιγε έτσι που νόμιζες ότι και ο ουρανός θρηνούσε μαζί του. Αφού τον πλησίασα και τον ρώτησα. Ποιος είναι ο λόγος για τέτοιο θρήνο και τόση στενοχώρια; Και γιατί δεν φεύγεις από εδώ, που είναι καταγώγιο πορνών και α­σελγών γυναικών; Πες μου, σε παρακαλώ, διότι προκα­λεί μεγάλη συμπάθεια ο θρήνος σου. Και απαντώντας μου λέγει: Ως προς την φύσι μου εί­μαι, ένδοξε δούλε του Θεού, άγγελος, όπως όλοι οι χρι­στιανοί κατά την ώρα του βαπτίσματος ο καθένας παίρ­νει από τον Θεό έναν φύλακα άγγελο, για προστασία και σκέπη αυτού του ανθρώπου που τώρα είναι εδώ, και πολύ θλίβομαι που τον βλέπω να διαπράττη την ανομία και να ασωτεύη, όπως βλέπης, με αυτήν την πόρνη. Και πώς να μη θρηνήσω όταν βλέπω την εικόνα του Θεού να χά­νεται σε τέτοιο σκοτάδι; Του λέγω τότε εγώ. Και γιατί δεν τον νουθετείς και διδάσκεις να ξεφύγη από το σκοτάδι αυτής της αμαρ­τίας; Και μου είπε ο άγγελος. Επειδή δεν έχω περιθώρια να τον πλησιάσω, διότι από την στιγμή που αρχίσει να διαπράττη την αμαρτία γίνεται δούλος των δαιμόνων, και δεν έχω καμμία εξουσία πάνω του. Και πάλι λέγω προς αυτόν. Από πού γίνεται φανερό ότι δεν έχεις καμμία εξουσία πάνω του, αφού ο Θεός σου τον εμπιστεύθηκε; Μου είπε ο άγγελος. Ο Θεός μας, που είναι αγαθός και φιλάνθρωπος, έκανε τον άνθρωπο αυτεξούσιο και τον άφησε να πορεύεται την οδό που του αρέσει, αφού πρώτα του έδειξε και τις δύο οδούς, την στενή δηλ. και την πλατεία. Και βεβαίως αφού πρώτα του φανέρωσε το τέρμα και των δύο οδών, ότι δηλ. το βάδισμα της στενής και θλιμμένης οδού περνάει μέσα από πόνους προσωρι­νά, αλλά οδηγεί στην ατελεύτητη μέσα στους αιώνες των αιώνων ανάπαυσι, η δε πλατεία στην αιώνιο κόλασι και στο πυρ της γεέννης και σε όλες τις άλλες τιμωρίες. Επομένως τί άλλη νουθεσία μένει να κάνω εγώ στον δι­κό μου άνθρωπο, τον οποίο μου εμπιστεύθηκε ο Θεός να σκεπάζω; Εξ άλλου ο ίδιος ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος νουθετεί και παρακαλεί και τους διδάσκει όλους να μη μετέχουν σε αισχρές πράξεις, και μόλις κάποιοι σπανίως σκέπτονται με σεβασμό τα θεία του λόγια. Του λέγω πάλι. Γιατί σηκώνεις με κλάματα τα χέρια σου προς τον ουρανό; Μου απαντάει ο άγγελος. Βλέπω δαίμονας να τον έ­χουν κυκλώσει και να τον κρατάνε, άλλους να τραγου­δάνε και άλλους να γελάνε χαρούμενοι, και γι' αυτό κλαίγοντας και αλαλάζοντας σήκωσα τα χέρια μου σε προσευχή προς τον Θεό, για να λύτρωση το πλάσμα του από τους δαίμονες. Και να μου δωρήση μία ήμερα να χα­ρώ για την μετάνοιά του και την επιστροφή από τα έργα του, για την εξομολόγησί του, και να με αξιώση να πα­ραδώσω την ψυχή του, μετά από εξομολόγησι και μετά­νοια, αψεγάδιαστη και καθαρή στον Κύριο, χωρίς καμμία κατηγορία στην αγαθότητα του Θεού. Και αφού μου τα είπε αυτά έγινε άφαντος από μπροστά μου ο άγγελος. Σας λέγω λοιπόν, αδελφοί μου, πως γνωρίζω με α­κρίβεια ότι δεν υπάρχει άλλη πιο βρωμερή αμαρτία, πα­ρά μόνον η πορνεία και η μοιχεία και η καταραμένη των Σοδόμων. Και εάν θέλει να μετανοήση αυτός που σέρνε­ται σε αυτές τις αμαρτίες, τον δέχεται ο Θεός με περισ­σότερη και μεγαλύτερη θερμότητα από όλους τους αμαρ­τωλούς, διότι το πάθος είναι της δικής μας επιλογής, αλ­λά το πολλαπλασιάζει ο διάβολος με τους ερεθισμούς. Και εάν κάποιος θέλει να απαλλαγή από αυτά τα πάθη μπορεί να τα ξηράνη με την αγρυπνία και την εγκρά­τεια. (Μακαρίου Αιγυπτίου, Πράξεις, ΡG 34, 221Α-224Β) πηγη

Μετά την υπόσχεση αυτή του Οσίου, οι δαίμονες έγιναν άφαντοι. Έτσι μπήκε μέσα ο άγιος περιεργαζόταν το μέρος. Περπατώντας, συνάντησε το διάβολο με γυμνό σπαθί να τον απειλεί. Ο Όσιος τότε λέγει: εσύ διάβολε, έρχεσαι με σπαθί, αλλά εγώ έρχομαι εναντίον σου εν ονόματι Κυρίου Σαβαώθ, και εν παρατάξει Θεού Ισραήλ. Υπεχώρησε ο διάβολος και προχωρώντας ο Μακάριος είδε εκείνα τα ωραία φυτά και τα δένδρα ξηραμένα και ένα πηγάδι με το κάδο του κρεμασμένο με σιδερένια αλυσίδα λυόμενα από τη πολυκαιρία. Είδε επίσης πολλά αφιερώματα από καθαρό χρυσάφι. Αφoύ είδε τα πάντα εκεί πήρε το δρόμο για το κελί του, περπατώντας είκοσι ολόκληρες μέρες. Επειδή δεν είχε ούτε ψωμί ούτε νερό εξαντλήθηκε και έγινε σαν νεκρός, (όπως ο ίδιος έλεγε). Σε απόσταση τριών ημερών δρόμο από το κελί του φάνηκε μια λευκοντυμένη κόρη κρατώντας ένα ποτήρι γεμάτο νερό που έσταζε, αλλά έμενε σε απόσταση από το διψασμένο Μακάριο και τον καλούσε να τη φθάσει, με την ελπίδα ότι έβλεπε το νερό, έτρεχε να φθάσει την κόρη για να πιει και έτσι πέρασαν οι τρεις μέρες. Τότε φάνηκε ένα κοπάδι βουβάλια και μία βουβάλα με το μοσχάρι της ξέκοψε και πλησίασε το διψασμένο οδοιπόρο, ενώ το βυζί της έτρεχε γάλα. Τότε μια φωνή πρόσταζε,"Μακάριε, πήγαινε προς τη βουβάλα και βύζαξε" Υπάκουσε ο Όσιος και πήγε και βύζαξε γάλα και έλαβε δύναμη. Το ζώο ακολούθησε το Μακάριο δίνοντάς του το βυζί της και έπινε γάλα μέχρι που έφτασε στο κελί του σώος.

Κάποτε είχε ακούσει ότι οι Ταβεννησιώτες μοναχοί είχαν ανώτερη πνευματική ζωή και ότι στους αγώνες τους είναι αμίμητοι. Έτσι ντύθηκε σαν ένας κοσμικός εργάτης και περπάτησε 15 μέρες στην έρημο και έφτασε στη Θηβαΐδα και από εκεί πήγε στα Μοναστήρια των Ταβεννησιωτών, ζητώντας να δει το Μέγα Παχώμιο που ήταν ο Προεστός και είχε Χάρη Θεού και πνεύμα προφητείας, κατ’ οικονομία Θεού δεν του αποκαλύφθηκε ο ερχομός του Μακαρίου.

Όταν είδε τον Παχώμιο, ο Μακάριος, άρχισε να τον παρακαλεί για να τον δεχτεί σαν καλόγηρο στο Μοναστήρι, λέγοντάς του: «Δέομαί σου πάτερ να με δεχτείς στην ποίμνη σου για να γίνω καλόγερος. Λέγει του ο Παχώμιος· «Εσύ τώρα που γέρασες μπορείς να υποφέρεις την άσκηση; Εδώ είναι αδελφοί που από τη νεότητά τους συνήθησαν και υπομένουν τους κόπους και την άσκηση, αλλά εσύ γέρασες και είσαι και ασυνήθιστος και γρήγορα θα φύγεις και θα μας κακολογούν» Έμεινε για λίγες μέρες ο Μακάριος εκεί αλλά δεν τον δέχτηκε ο Παχώμιος για μοναχό.

Μετά από 7 ημέρες πηγαίνει πάλιν ο Μακάριος και παρακαλεί τον Παχώμιο να τον δεχτεί μοναχό λέγοντάς του· δέξου με Αββά και αν δε νηστεύω και δεν κοπιάζω το ίδιο με τους άλλους αδελφούς δίωξε με. Τελικά πείσθηκε ο Παχώμιος και δέχτηκε το Μακάριο στο Μοναστήρι. Στο Μοναστήρι αυτό ζούσαν 1400 μοναχοί. Δεν πέρασαν πολλές μέρες και άρχισε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ο Μακάριος παρακολουθούσε πόση άσκηση έκανε ο κάθε αδελφός. Ο ένας έτρωγε από βράδυ σε βράδυ, άλλος νήστευε δύο μέρες, άλλος στεκόταν όλη τη νύχτα στην προσευχή και την ημέρα έκανε το εργόχειρό του. Ο Μακάριος μάζεψε πάρα πολλά φύλλα φοινίκων, τα έβρεξε και κάθισε σε μια γωνιά της Μονής και έπλεκε σειρά. Έτσι πέρασε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς να φάει καθόλου ψωμί ούτε και να βάλει στο στόμα του νερό, ούτε πλάγιασε να κοιμηθεί όλες αυτές τις μέρες. Όλη του η τροφή ήταν ωμά φύλλα λαχάνων, τα οποία έτρωγε από Κυριακή σε Κυριακή. Εργαζόμενος και προσευχόμενος και με σιωπή πέρασε όλες τις μέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Οι αδελφοί της Μονής όταν είδαν τέτοια άσκηση από το Μακάριο, γόγγυσαν εναντίον του Ηγούμενου τους λέγοντες· «Πόθεν μας έφερες εδώ άσαρκο άγγελο και γίναμε παίγνιο ενώπιόν του; Ή τον διώχνεις ή φεύγουμε όλοι από το Μοναστήρι». Ο Παχώμιος όταν άκουσε αυτά, εξέτασε και έμαθε την άσκηση που έκαμε στο Μοναστήρι τους και έπεσε σε προσευχή να του αποκαλυφθεί ποιός είναι ο άνθρωπος αυτός, και ο Κύριος αποκάλυψε στον Παχώμιο ότι είναι ο Μέγας Μακάριος από την Αλεξάνδρεια. Τότε ο Παχώμιος έπιασε τον Μακάριο και τον οδήγησε στο ιερό Βήμα της Εκκλησίας, έκαμαν τον εν Χριστώ ασπασμό και του λέγει: «Έλα καλόγερε, εσύ είσαι ο Μακάριος και δε μου το φανέρωσες; Εγώ από πολύ καιρό πεθυμούσα να σε συναντήσω ακούγοντας τις αρετές σου. Σου χρεωστώ μεγάλη χάρη που παίδευσες τα τέκνα μου για να μην κενοδοξούν πως κάνουν μεγάλη άσκηση. Τώρα πήγαινε στο κελί σου και εύχου για μας· αρκετά μας εδιόρθωσες». Και αναχώρησε ο Μακάριος για το Μοναστήρι του.

Αυτός ο πραγματικά απαθής Όσιος, μας έλεγε, ότι με τη βοήθεια του Θεού όποια άσκηση πεθύμησε την κατόρθωσε. Κάποτε, λέγει, πεθύμησα να κάνω 5 μερόνυχτα να φαντάζομαι τα ουράνια κάλλη και να μη σκέφτομαι κανένα γήινο πράγμα. Για το σκοπό αυτό έκλεισα την αυλή και την πόρτα μου για να μη με ενοχλήσει κανένας. Αφού λοιπόν κλείστηκα μέσα στο κελί μου, άρχισα από τη δεύτερη μέρα να λέγω στο νου μου· στοχάζου τα ουράνια ψηλά και λείπε τελείως από τα επίγεια χαμηλά. Έχεις εκεί τους αγγέλους, τους αρχαγγέλους, τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ, όλες τις δυνάμεις των ουρανών. Έχεις εκεί να στοχάζεσαι Αυτόν τον Ύψιστο και τον απάντων Θεό, μην κατέβεις λοιπόν κάτω και πέσεις εξ ανάγκης σε μάταιους και πονηρούς λογισμούς. Πέρασα δυο μέρες με το λογισμό στα ουράνια, αλλά τόσο πολύ θύμωσε ο διάβολος ώστε να γίνει φλόγα πυρός και να καϊσί όλα όσα ήταν μέσα στο κελί μου. Τελευταία έβαλε φωτιά στο ψαθί που στεκόμουν για να με κάψει. Βλέποντας να με ζώνει παντού η φωτιά φοβήθηκα και έπαυσε ο λογισμός μου τη φαντασία των ουρανών. Νομίζω τούτο ήταν οικονομία Θεού για να μην υπερηφανευτώ.

Αυτόν τον ασκητή επισκέφτηκα κι εγώ και όταν πήγα να τον συναντήσω βρήκα έξω από το κελί του ένα ιερέα από την πόλη του οποίου την κεφαλή έτρωγε ο καρκίνος μέχρι που φαινόταν το γυμνό κόκκαλο. Πήγε ο δυστυχής για να τον θεραπεύσει ο Μακάριος, αλλά δεν τον δεχόταν καθόλου. Λυπήθηκα τότε τον άνθρωπο και παρακάλεσα τον Όσιο να τον θεραπεύσει. Ο Όσιος μου λέγει: «Δεν είναι άξιος να θεραπευτεί, γιατί η παίδευσή του είναι από το Θεό. Αν θέλει να θεραπευτεί να τον πείσεις να σταματήσει από σήμερα να λειτουργεί και θα θεραπευτεί. Ρώτησα τον άγιο για την αιτία της παίδευσης του ιερέα και μου είπε ότι πόρνευε και λειτουργούσε, για τούτο του ήλθε η φοβερή παιδεία. Λέγοντας εγώ το λόγο του Όσιου στον ιερέα, εκείνος υποσχέθηκε ότι σταματά αμέσως να λειτουργεί και τότε τον δέχτηκε ο Μακάριος ο οποίος τον εξέτασε, τον δίδαξε αρκετά και ο ιερέας εξομoλoγήθηκε αφού υποσχέθηκε ότι θα ζήσει πλέον όχι σαν ιερέας, αλλά σαν κοσμικός άνθρωπος φυλάγοντας τις εντολές του Κυρίου. Μετά από αυτά ο άγιος έβαλε τα χέρια του στη κεφαλή του ιερέα και αμέσως έπαψαν οι πόνοι και άρχισε και το δέρμα να δένει και σε λίγες μέρες βλάστησαν και τα μαλλιά του δοξάζοντας το Θεό και ευχαριστώντας τον Όσιο.

Η μεγάλη και υπεράνθρωπη άσκηση του τον έκαμε απαθή αλλά και αγαπητό στο Θεό που του έδωσε πολλά χαρίσματα και τη δύναμη της θαυματουργίας να διώχνει τους δαίμονες από τους ανθρώπους. Για τούτο μια μέρα το πνεύμα της κενοδοξίας, για να τον βγάλει από κελί του και να τον ρίξει, του έβαλε το λογισμό να πάει στη Ρώμη να θεραπεύσει τους ανθρώπους που υπέφεραν από διάφορες ασθένειες. Έτσι μέρα νύχτα τον εβίαζεν ασταμάτητα ο δαίμονας διά του λογισμού, αλλά ο άγιος εναντιωνόταν και δεν ήθελε να βγει από το κελί του. Ξάπλωσε κάτω στη γη κοντά στη θύρα και άπλωσε τα πόδια του προς αυτή λέγοντας: σύρετε με δαίμονες, γιατί εγώ δε βγαίνω να πάω σε άλλο μέρος προτιμώ να είμαι εδώ ξαπλωμένος παρά να σας ακολουθήσω. Κατά το βράδυ σηκώθηκε, αλλά πάλιν ο λογισμός τον ενοχλούσε.

Τότε γέμισε ένα ζεμπίλι δυο μόδια άμμο και φορτώνοντάς το στη ράχη του γύριζε μέσα στην έρημο για να περνά ο λογισμός. Σ' αυτή τη κατάσταση τον συνάντησε ο Ευσέβιος ο Αντιοχέας, ο λεγόμενος κοσμήτωρ και τον ρώτησε˙ τι σηκώνεις, Αββά, άφησε να πάρω εγώ το φορτίο, δεν κάνει για ένα να βασανίζεσαι. Και ο Όσιος απάντησε. εγώ βασανίζω εκείνον που με βασανίζει, γιατί αν μείνω ήσυχος θα με δουλώσει σε δρόμους ξενιτειάς. Ετσι με τον τρόπο αυτό, του βασανισμού του σώματος, κατάπαυσε το λογισμό της αναxώρησης.

Ο Παφνούτιος ο μαθητής του αγίου Μακαρίoυ μας διηγήθηκε και το εξής: «Μια μέρα ενώ προσευχόταν στο προαύλιο του κελιού του έφθασε μια λύκαινα με το μικρό της που ήταν τυφλό. Με το κεφάλι της κτύπησε τη θύρα του κελιού, άνοιξε και μπήκε μέσα ρίχνοντας το μικρό της στα πόδια του αγίου. Ο δε Μακάριος πήρε το μικρό στα χέρια του και έφτυσε χάμω και με τον πηλό έχρισε τα μάτια του κουταβιού κάνοντας ευχή, αμέσως άνοιξαν τα μάτια του ζώου, το πήρε η λύκαινα και έφυγε. Την άλλη μέρα, γύρισε η λύκαινα φέρνοντας στο Μακάριο ένα μεγάλο δέρμα προβάτου. Τότε ο Μακάριος ρώτησε τη λύκαινα μήπως έφαγε το ζώο κανενός φτωχού και έκαμε αδικία· εγώ, της λέει, δεν το δέχομαι. Το ζώο έσκυβε το κεφάλι και γονάτισε ρίχνοντας το δέρμα στα πόδια του αγίου. Έγινε αρκετός διάλογος Μακαρίου και λύκαινας μέχρι που η λύκαινα έπεισε το Μακάριο ότι δεν έκαμε καμιά αδικία και μόνο τότε το δέχτηκε.

Για το δέρμα εκείνο, έλεγε η Οσία Μελανή, ότι το πήρε από το Μακάριο και το ονόμασε «δώρο της λύκαινας» Και δεν είναι παράδοξο για ένα δούλο του Θεού, που σταύρωσε τον εαυτό του για τον κόσμο και έγινε ουράνιος, να ευεργετηθεί από ένα άγριο ζώο. Εκείνος που έδωκε διαταγή στα λιοντάρια να φυλάξουν σώο το Δανιήλ, έδωσε και τη σύνεση στη λύκαινα να καταφύγει στον άγιο Μακάριο.

Πρέπει, νομίζω, πριν τελειώσω να περιγράψω και το είδος του αγίου καθώς τον είδα ο ίδιος με τα μάτια μου. «Ήταν λίγο κυρτός και με πολύ λίγο γένι, γιατί από τη μεγάλη άσκηση δε φύτρωναν οι τρίχες.

Μια μέρα ανάφερα στον Όσιο ότι βρίσκoμαι σε μεγάλη αμέλεια και με συγχύζουν οι λογισμοί μου και μου λέγουν ότι εσύ εδώ δεν κατορθώνεις τίποτα, τι κάθεσαι; Φεύγε από τον τόπον αυτό. Και μου απάντησε: όταν σου έρχονται τέτοιοι λογισμοί για φυγή, λέγε σ' αυτούς ότι εγώ για το Χριστό μένω και φυλάγω τους τοίχους τούτους.

Από το βιβλίο:

ΒΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ  ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ - ΕΚΔΟΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΔΟΔΕΙΧΤΗΣ

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος: 31 Μαΐου

Με αφορμή αυτή τη μέρα καλό είναι να θυμηθούμε τι μας προκαλεί αυτή η βλαβερή συνήθεια και να μάθουμε κάποιους σημαντικούς αριθμούς. Γι’αυτό θα γίνει μια αναφορά των επιπτώσεων στην υγεία μας.
Είναι θλιβερό το γεγονός ότι έως το 2025 θα έχουν πεθάνει 100.000.000 άνθρωποι με αιτία το κάπνισμα, και ένα μεγάλο μέρος αυτών, θα είναι νέοι άνθρωποι. Υπολογίζεται ότι οι καπνιστές σε όλο το κόσμο είναι… 1.100.000.000. άνθρωποι και από αυτούς πεθαίνουν 3.500.000 το χρόνο (10.000 την ημέρα) εξαιτίας του καπνίσματος. Οι ειδικοί της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας προειδοποιούν ότι το τσιγάρο είναι εξίσου εθιστικό με την ηρωΐνη, γεγονός που καθιστά το κάπνισμα μια νόνιμη τοξικομανία. Το κάπνισμα που ξεκινά σε νεαρή ηλικία -δυστυχώς, πλέον στα σχολεία βλέπουμε να υπάρχουν δωδεκάχρονα που καπνίζουν- είναι πολύ πιο επικίνδυνο για την
υγεία για δύο λόγους: αφενός, όσο νωρίτερα ξεκινάς τόσο πιο δύσκολα το κόβεις, αφετέρου είναι πιο έντονες οι συσσωρευτικές βλάβες που προκαλούνται στον οργανισμό. Οι δύο πιο “τοξικές” ουσίες του καπνού είναι:
η νικοτίνη: που ευθύνεται για τις καρδιαγγειακές παθήσεις, πρωτίστως για τα εμφράγματα του μυοκαρδίου και
το μονοξείδιο του άνθρακα: που ευθύνεται για τα πνευμονολογικά νοσήματα (καρκίνος του πνεύμονα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, βρογχίτιδα κτλ.).
Αριθμοί που πρέπει να θυμόμαστε!

• 13,5 – 18 χρόνια ζωής κόβει το κάπνισμα σε έναν καπνιστή.
• 3πλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν πριν τα 60 έτη έχουν οι καπνιστές.
• 5πλάσιο κίνδυνο για έμφραγμα έχουν οι καπνιστές κάτω των 40 ετών, σε σύγκριση με τους μη καπνιστές σαραντάρηδες.
• 20.000 άτομα πεθαίνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα από το κάπνισμα.
• 9 στους 10 θανάτους από καρκίνο του πνεύμονα αφορούν καπνιστή.
• με την εισπνοή του καπνού αυξάνεται: η αρτηριακή πίεση κατά 15 mmHg, οι καρδιακές σφίξεις και η συγκόλληση των αιμοπεταλίων, παράγοντες που ευνοούν τη θρόμβωση.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Στο έτερο μέτωπο, του αναπνευστικού συστήματος, το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα, χρόνια βρογχίτιδα, εμφύσημα και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Επίσης είναι συχνή αιτία τύφλωσης. Όσο πιο νωρίς αρχίζει κάποιος να καπνίζει και όσο περισσότερα τσιγάρα ή άλλα προϊόντα του καπνού καπνίζει, τόσο περισσότερο αυξάνεται ο κίνδυνος για να καταστρέψει την όρασή του και να τυφλωθεί. Σε έρευνες που συμπεριέλαβαν 12.468 ασθενείς βρέθηκε ότι περισσότερες από 25% των περιπτώσεων εκφυλισμού της ωχράς κηλίδας οφείλονται στο κάπνισμα. Σε αυτούς που σταμάτησαν να καπνίζουν ο κίνδυνος τύφλωσης μειώνεται δραστικά.
Το κάπνισμα επηρεάζει την γονιμότητα των ανδρών. Το κάπνισμα επηρεάζει το γενετικό υλικό, το DNA, των σπερματοζωαρίων. Σε άνδρες που υποφέρουν από στειρότητα και τυγχάνουν θεραπευτικής αντιμετώπισης, οι πιθανότητες επιτυχίας των μεθόδων αντιμετώπισης της στειρότητας μειώνονται στους άνδρες οι οποίοι καπνίζουν.
Εάν σε ένα ζευγάρι καπνίζουν και ο άνδρας και η γυναίκα τότε οι αρνητικές επιδράσεις για την τεκνοποίηση είναι μεγαλύτερες. Τα προβλήματα εστιάζονται τόσο σε δυσκολίες στη σύλληψη αλλά και για την ανάπτυξη του εμβρύου. Μεγάλος κίνδυνος Τερατογέννησης.Το κάπνισμα μειώνει τις πιθανότητες σύλληψης για μια γυναίκα κατά 40%, ενώ οι γυναίκες που συνεχίζουν να καπνίζουν κατά τη διάρκεια της κύησης έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να γεννήσουν ελλιποβαρές νεογνό. Επιπλέον έχει αποδειχθεί ότι το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο για συγκεκριμένες εμβρυικές δυσμορφίες, όπως το λαγόχειλο και το λυκόστομα. Τέλος, το παθητικό κάπνισμα σχετίζεται με το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, τον πρόωρο τοκετό, τα αναπνευστικά νοσήματα κατά την παιδική ηλικία και την εκδήλωση παιδικού άσθματος”, σημειώνεται στην έκθεση.
Το κάπνισμα είναι η σημαντικότερη αιτία πρόκλησης του καρκίνου. Μπορεί να προληφθεί εάν σταματήσει έγκαιρα η νοσηρή αυτή συνήθεια. Πρόσφατες μελέτες όπως αυτή που παρουσιάζουμε σήμερα δείχνουν ότι οι γυναίκες που καπνίζουν κινδυνεύουν ακόμη περισσότερο.
Η απώλεια της μνήμης και το κάπνισμα
Πρόσφατες έρευνες έδειξαν πως το κάπνισμα προκαλεί Σοβαρότατη απώλεια μνήμης. Στις έρευνες αποδείχθηκε πως οι καπνιστές παρουσιάζουν έως και 20% μικρότερη λειτουργία του εγκεφάλου και απώλεια Ευφυΐας κατά το ίδιο ποσοστό!
Μια υποψία είναι ότι η επιτάχυνση της απώλειας της μνήμης που παρατηρείται στους καπνιστές, μπορεί να οφείλεται στην αύξηση της πίεσης που προκαλεί το κάπνισμα. Η αύξηση της πίεσης αλλοιώνει τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο. Το γεγονός αυτό μπορεί να συμβάλλει σε μειωμένη προσφορά προς τον εγκέφαλο θρεπτικών ουσιών που με τη σειρά τους να προκαλούν μακροχρόνια προβλήματα στη μνήμη.
Ο εγκέφαλος των καπνιστών παρουσιάζει αλλαγές στο μεταβολισμό του, λόγω της χρόνιας στέρησης οξυγόνου που του επιφέρει το κάπνισμα.
Μία άλλη μελέτη 2.885 νέων ηλικίας 12-13 ετών, ανακάλυψε ότι διάφορες μικροαδιαθεσίες και απουσίες από το σχολείο ήταν μεγαλύτερες στους καπνιστές.
Οι άνθρωποι οι οποίοι καπνίζουν συνηθισμένα ή ελαφριά τσιγάρα στην πραγματικότητα εισπνέουν σημαντικά περισσότερη νικοτίνη και πίσσα από αυτή που αναγράφεται πάνω στα πακέτα τσιγάρων.
Άλλες επιπτώσεις είναι η κόπωση, η αθηροσκλήρωση, η πρόωρη γήρανση, η υπογονιμότητα, η σεξουαλική ανικανότητα των ανδρών. Το κάπνισμα είναι απαγορευτικό στους διαβητικούς διότι το καρδιαγγειακό τους σύστημα είναι ήδη επιβαρυμένο.
Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε το κακό που προκαλεί στο περιβάλλον, κυρίως οι πυρκαγιές το καλοκαίρι.
Τα καλά νέα:

Η ζημιά που προκαλεί ο καπνός είναι αναστρέψιμη!

Όσο περισσότερο χρόνο καπνίζει ένας άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος μη αναστρέψιμης ζημιάς στους αεραγωγούς και τους πνεύμονες. Ωστόσο, η διακοπή του καπνίσματος μπορεί να μειώσει την πτώση της αναπνευστικής λειτουργίας που προκαλεί το κάπνισμα. Μία αμερικανική μελέτη έδειξε μία βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας εντός πέντε ετών στους πρώην καπνιστές ηλικίας 45-55 ετών, ενώ μία άλλη μελέτη σε περισσότερους από 5.000 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω βρήκε ότι οι καπνιστές που σταματούν το κάπνισμα, ακόμη και μετά την ηλικία των 60, καταγράφουν καλύτερη λειτουργία των πνευμόνων και του εγκεφάλου από όσους συνεχίζουν να καπνίζουν.
Ένας πολύ σημαντικός παράγντας για τη διακοπή του καπνίσματος είναι και το υψηλό κόστος του. Αν ένας καπνιστής επί 40 χρόνια δεν κάπνιζε, θα εξοικονομούσε από 60.000 έως 180.000 ευρώ, ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό.

Πηγή: http://aktinologiaradiologia.blogspot.com/2011/05/blog-post_29.html

31 Μαΐου Συναξαριστής

Ἑρμείου Μάρτυρα, Πετρονίλης Μάρτυρος, Κρήσκεντος Μάρτυρα, Εὐσεβίου καὶ Χαραλάμπους Μαρτύρων, Μάγου Μάρτυρα, τῶν Ἁγίων πέντε Μαρτύρων ἐν Ἀσκαλώνι, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κανδίου, Κανδιανοῦ, Κανδιανέλλης καὶ Πρώτου, Λουπικίνου Ἐπισκόπου, Πασχασίου ἐκ Ρώμης, Εὐσταθίου Πατριάρχου, Φιλοθέου Μητροπολίτου, Φιλοσόφου Ἱερομάρτυρα καὶ τῶν σὺν αὐτῷ Βόριδος καὶ Νικολάου Μαρτύρων, Ἱεροθέου τοῦ Νέου Ἱερομάρτυρα


Ὁ Ἅγιος Ἑρμείας ὁ Μάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ἑρμείας καταγόταν ἀπὸ τὰ Κόμανα τῆς Καππαδοκίας καὶ ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Μάρκου Αὐρηλίου τοῦ Ἀντωνίνου (138-161 μ.Χ.). Ὑπηρετώντας ὡς στρατιώτης στὶς Ρωμαϊκὲς λεγεῶνες, κατὰ τὸ διωγμὸ ποὺ κινήθηκε τότε ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, διεβλήθη καὶ αὐτὸς ὡς Χριστιανός, συνελήφθη δὲ καὶ ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ δούκα Σεβαστιανοῦ, ἐξαναγκαζόμενος νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα.
 Ὁ Ἑρμείας ἀρνήθηκε νὰ ὑπακούσει καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ συνέτριψαν τὶς σιαγόνες, τοῦ ἔγδαραν τὸ δέρμα τοῦ προσώπου, τοῦ ἔσπασαν τοὺς ὀδόντες καὶ τὸν ἔριξαν σὲ ἀναμμένο καμίνι.
Ἀφοῦ ἐξῆλθε ἀβλαβὴς ἀπὸ τὰ μαρτύρια αὐτά, ποτίστηκε μὲ ἰσχυρότατο δηλητήριο. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴ δοκιμασία αὐτὴ ἐξῆλθε ἀβλαβής, καὶ ἔγινε πρόξενος μεταστροφῆς πρὸς τὸν Χριστὸ τοῦ μάγου ποὺ τοῦ χορήγησε αὐτό. Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο ὁ μάγος ἀποκεφαλίσθηκε, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι εἰδωλολάτρες.
Ὑποβλήθηκε σὲ σειρὰ νέων βασανιστηρίων, τέθηκε ἐντὸς ζέοντος ἐλαίου καὶ τυφλώθηκε, στὴ συνέχεια δὲ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες, ἀφοῦ κρεμάσθηκε σὲ δένδρο, τελειώθηκε διὰ ἀποκεφαλισμοῦ. Ἀξιώθηκε ἔτσι τοῦ μαρτυρικοῦ στεφάνου.

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χριστῷ στρατευσάμενος, τῷ Βασιλεῖ τοῦ παντός, γενναίως διέκοψας, τὰς παρατάξεις ἐχθρῶν. Ἑρμεία πανένδοξε· σὺ γὰρ ἐγκαρτερήσας, πολυτρόποις αἰκίαις, ἤθλησας ἐν τῷ γήρᾳ, ὡς τοῦ Λόγου ὁπλίτης· ὧ πρέσβευε Ἀθλοφόρε, σώζεσθαι ἅπαντας.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Τοῦ Χριστοῦ τὸ ὄνομα, ὁμολογήσας εὐτόνως, καὶ σφοδρῶν κολάσεων, ὑπενεγκὼν τὰς ὀδύνας, ᾔσχυνας, τῶν παρανόμων τὰς ἐπινοίας· ἔδειξας, τῆς εὐσεβείας πᾶσι τὸ κράτος· διὰ τοῦτό σε Ἑρμεία, ὁ Ἀθλοθέτης Λόγος ἐδόξασε.

Μεγαλυνάριον.
Ὄπλοις ἀληθείας περιφραχθείς, κάθεῖλες τοῦ ψεύδους, Ἀθλοφόρε τὸν εὑρετήν, ἐν γήρᾳ νεάζον, ψυχῆς φρόνημα φέρων, καὶ ἤθλησας νομίμως, Ἑρμεία ἔνδοξε.




Ἡ Ἁγία Πετρονίλα ἡ Μάρτυρας

Ἡ Ἁγία Μάρτυς Πετρονίλα ἔζησε τὸν 1ο ἢ 3ο αἰώνα μ.Χ. Στὸ κοιμητήριο τῆς Δομιτίλλης, στὴ Ρώμη, ὑπάρχει μία νωπογραφία, ἡ ὁποία χρονολογεῖται ἀπὸ τὸν 4ο αἰώνα μ.Χ., καὶ στὴν ὁποία ἀπεικονίζεται τὸ μαρτύριο τῆς Ἁγίας Πετρονίλης.
Ἡ Ἁγία καταγόταν ἀπὸ εὐγενὴ οἰκογένεια, ἦταν Χριστιανὴ καὶ ἀρνήθηκε νὰ νυμφευθεῖ ἕναν εὐγενή, ὀνομαζόμενο Φλάσσο, ἐπειδὴ ἤθελε νὰ ἀφιερωθεῖ στὸ Νυμφίο της Χριστό. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ συνελήφθη καὶ τελειώθηκε μαρτυρικά.
Ἡ παράδοση θεωρεῖ, λόγῳ τοῦ ὀνόματός της, ὅτι ἦταν θυγατέρα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου ἢ ἀφοσιωμένη μαθήτρια τοῦ Ἀποστόλου, ποὺ τὸν βοηθούσε στὸ ἔργο του.
Ὅμως ἡ παράδοση αὐτὴ ἀναφέρεται σὲ διάφορα βιβλία τῶν Γνωστικῶν τοῦ 6ου αἰώνος μ.Χ. καὶ οἱ περισσότεροι μελετητὲς - ἁγιολόγοι δὲν ἀποδέχονται τὴν ἄποψη αὐτή.




Ὁ Ἅγιος Κρήσκης ὁ Μάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Κρήσκης καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη Σάρραρι τῆς Σαρδηνίας καὶ μαρτύρησε τὸ 130 μ.Χ., κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Ἀδριανοῦ (117-138 μ.Χ.).





Οἱ Ἅγιοι Εὐσέβιος καὶ Χαράλαμπος οἱ Μάρτυρες

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Εὐσέβιος καὶ Χαράλαμπος καταγόταν ἀπὸ τὴ Νικομήδεια καὶ εἶναι ἄγνωστο πότε μαρτύρησαν. Ἐπειδὴ ἦταν Χριστιανοὶ συνελήφθησαν καί, ἀρνούμενοι νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, ὑπέστησαν μαζὶ μὲ τοὺς Ἁγίους Μάρτυρες Ρωμανό, Τελέτιο ἢ Μελέτιο καὶ Χριστίνα (τιμούνται 30 Μαΐου), τὸν ἐπὶ τῆς πυρᾶς μαρτυρικὸ θάνατο.




Ὁ Ἅγιο Μάγος ὁ Μάρτυρας

Ὁ Ἅγιος αὐτὸς Μάρτυς, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα δὲν γνωρίζουμε, ἦταν ἐκεῖνος ποὺ ἔδωσε στὸν Ἅγιο Μάρτυρα Ἑρμεία τὸ ἰσχυρὸ δηλητήριο, ἀλλὰ βλέποντας τὴν ἀληθινὴ δύναμη τῆς πίστεως στὸν Χριστό, ὁμολόγησε τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἔγινε Χριστιανός. Τελειώθηκε μαρτυρικὰ διὰ ἀποκεφαλισμοῦ.





Οἱ Ἅγιοι πέντε Μάρτυρες ἐν Ἀσκαλώνι

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ πέντε Μάρτυρες τελειώθηκαν μαρτυρικά, ἀφοῦ τοὺς ἔσυραν κατὰ γῆς μέχρι θανάτου.




Οἱ Ἅγιοι Κάνδιος, Κανδιανός, Κανδιανέλλη καὶ Πρῶτος οἱ Μάρτυρες

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Κάνδιος, Κανδιανός καὶ Κανδιανέλλη κατάγονταν ἀπὸ ἐπιφανὴ Ρωμαϊκὴ οἰκογένεια καὶ ἦσαν ἀδέλφια. Διδάσκαλος καὶ πνευματικὸς καθοδηγητής τους ἦταν ὁ Ἅγιος Πρῶτος. Ὅταν ἄρχισε, ἐπὶ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ (284-305 μ.Χ.), ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν Χριστιανῶν, πούλησαν τὰ ὑπάρχοντά τους, μοίρασαν τὰ χρήματα στοὺς φτωχοὺς καὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν πόλη.
Ὅμως συνελήφθησαν καὶ ὁδηγήθηκαν ἐνώπιον τοῦ ἄρχοντα Δουλκιδίου.

Ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα καὶ ὁμολόγησαν τὴν πίστη τους στὸν Χριστό, ἀποκεφαλίσθηκαν τὸ 304 μ.Χ.
Ἕνας εὐλαβὴς ἱερέας, ὁ Ζωίλος, περισυνέλεξε τὰ ἱερὰ λείψανα αὐτῶν καὶ τὰ ἐνταφίασε μὲ εὐλάβεια.




Ὁ Ἅγιος Λουπικίνος ὁ Ἐπίσκοπος Βερόνας

Ὁ Ἅγιος Λουπικίνος ἔζησε τὸν 5ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἦταν Ἐπίσκοπος Βερόνας. Κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.





Ὁ Ἅγιος Πασχάσιος

Ὁ Ἅγιος Πασχάσιος ἔζησε τὸν 5ο καὶ 6ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἦταν διάκονος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης. Συνέγραψε πολλὰ θεολογικὰ ἔργα, τὰ ὁποία ὅμως δὲν διασώθηκαν. Κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ 512 μ.Χ. καὶ ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Διάλογο, Ἐπίσκοπο Ρώμης (τιμᾶται 12 Μαρτίου).




Ὁ Ἅγιος Εὐστάθιος ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ὁ Ἅγιος Εὐστάθιος εἶναι ἄγνωστος στοὺς Συναξαριστὲς καὶ τὰ Μηναῖα. Ἡ μνήμη του ἀναφέρεται στὸ Βυζαντινὸν Ἑορτολόγιον. Κατ’ αὐτό, ὁ Ἅγιος ἦταν πρωτοπρεσβύτερος τοῦ παλατιοῦ καὶ ἀνῆλθε στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τὸ 1019 καὶ διαδέχθηκε τὸν θανόντα Πατριάρχη Σέργιο Β’ (999-1019). Ἀφοῦ ποίμανε τὴν Ἐκκλησία θεοφιλῶς, κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη, τὸ Νοέμβριο ἢ Δεκέμβριο τοῦ 1025.




Ὁ Ἅγιος Φιλόθεος ὁ Μητροπολίτης Τομπόλσκ

Ὁ Ἅγιος Φιλόθεος γεννήθηκε τὸ 1650 ἀπὸ εὐγενὴ καὶ ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια τῆς Οὐκρανίας. Τελείωσε τὴ θεολογικὴ ἀκαδημία τοῦ Κιέβου καὶ νυμφεύθηκε. Λίγο ἀργότερα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καὶ γιὰ μερικὰ χρόνια διακόνησε ὡς ἐφημέριος. Ἡ πρεσβυτέρα πέθανε νωρὶς καὶ ὁ Ἅγιος ἔγινε μοναχὸς στὴ Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου, ὅπου διακρίθηκε γιὰ τὸν ἀσκητικό του βίο, τὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ τὴ  νηστεία.
Κατὰ τὰ ἔτη 1701-1702, διετέλεσε ἡγούμενος τῆς μονῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τοῦ Ζβὲν στὴν ἐπαρχία Ὀρλώφ. Τὸ 1702 χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος καὶ τοποθετήθηκε στὴν ἐπαρχία Σιβηρίας καὶ Τομπόλσκ. Ἡ ἐπαρχία του ἐκτεινόταν ἀπὸ τὴν Ἀρκτικὴ μέχρι τὸν Εἰρηνικὸ ὠκεανὸ καὶ ἀπὸ τὰ Οὐράλια ὄρη μέχρι τὴν Κίνα καὶ ἡ κύρια δραστηριότητά του ἦταν ἡ ἱεραποστολή.
 Μέσα σὲ εἴκοσι πέντε χρόνια περιόδευσε ἱεραποστολικὰ τὴ Σιβηρία, τὴν Καμτσάτκα, τὴ Μογγολία καὶ τὴ βόρεια Κίνα. Πολλὲς φορὲς δέχθηκε ἐπιθέσεις ἀπὸ εἰδωλολάτρες, ἀλλὰ παρὰ τὶς πολλὲς δοκιμασίες ποτὲ δὲν κατέφυγε στὴ βία κατὰ τὴν ἐξάσκηση τοῦ ἱεραποστολικοῦ του ἔργου. Κατάφερε ἔτσι νὰ βαπτίσει περὶ τοὺς σαράντα χιλιάδες εἰδωλολάτρες.
Ὁ Ἅγιος φρόντισε γιὰ τὴ μείωση τῶν φόρων τῶν νεοβαπτιζομένων καὶ τὴν ἀνέγερση νέων ἐκκλησιῶν. Ἔτσι αὔξησε τὶς ἐνορίες τῆς Σιβηρίας ἀπὸ ἑκατὸν ἑξήντα σὲ τετρακόσιες σαράντα ὀκτώ.
Παράλληλα σὲ κάθε ἱεραποστολικὸ κλιμάκιο ἔκτισε ἐκκλησιαστικὲς σχολὲς γιὰ τὰ παιδιὰ τῶν ἰθαγενῶν, δίδοντας ἔτσι ἰδιαίτερη σημασία στὴν παιδεία καὶ τὴ μόρφωση. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ζήτησε καὶ τὴ βοήθεια τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κιέβου διὰ τῆς ἀποστολῆς μορφωμένων ἱεραποστόλων μοναχῶν καὶ βιβλίων.
Τὸ 1709 ὁ Ἅγιος ἀσθένησε καὶ ἔλαβε τὸ μεγάλο σχῆμα, ὀνομαζόμενος Θεόδωρος, στὴ μονὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Τιοῦμεν, ἀλλὰ ἡ παραίτησή του ἔγινε ἀποδεκτὴ τὸ 1711, ὅταν στὴν ἐπισκοπικὴ ἕδρα τοῦ Τομπόλσκ ἐξελέγη ὡς διάδοχός του ὁ Ἰωάννης. Τὸ 1712 ἄρχισε ἐκ νέου τὴν ἱεραποστολική του δραστηριότητα κηρύσσοντας τὸ Εὐαγγέλιο στὶς περιοχὲς τῶν ποταμῶν τοῦ Μπερέζο.
Ὅταν κοιμήθηκε ὁ Ἐπίσκοπος Ἰωάννης, τὸ 1715, ὁ Ἅγιος Φιλόθεος ἐπανεξελέγη Ἐπίσκοπος τοῦ Τομπόλσκ, ὅπου καὶ παρέμεινε μέχρι τὸ 1720. Στὴ συνέχεια παραιτήθηκε, ἐπέστρεψε στὸ μοναστήρι, ὅπου συνέχισε τὸ ἱεραποστολικό του ἔργο καὶ δίδασκε γραφὴ καὶ ἀνάγνωση στὰ παιδιὰ τῶν νεοβαπτισθέντων.
Ὁ Ἅγιος Φιλόθεος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ 1727 καὶ ἐνταφιάσθηκε στὴ μονή του.
Τὸ 1984 καθιερώθηκε ἡ ἑορτὴ τῶν Ἁγίων τῆς Σιβηρίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἀναφέρεται καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Φιλοθέου.
Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ, ἐπίσης, τὴν μνήμη του στὶς 10 Ἰουνίου.




Ὁ Ἅγιος Φιλόσοφος ὁ Ἱερομάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ Βόρις καὶ Νικόλαος οἱ Μάρτυρες

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Φιλόσοφος (Νικολάγιεβιτς Ὀρνάτσκιυ) ἔζησε τὸ 19ο καὶ 20ο αἰώνα μ.Χ. Τὸ 1885 τελείωσε τὴ θεολογικὴ ἀκαδημία τῆς Ἁγίας Πετρουπόλεως καὶ νυμφεύθηκε τὴν Ἑλένη Ζαοζέρκοϋ. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καὶ ἐργάσθηκε ποιμαντικὰ ἀναπτύσσοντας ἕνα τεράστιο φιλανθρωπικὸ καὶ ἱεραποστολικὸ ἔργο.
Συνδέθηκε πνευματικὰ μὲ τὸν Πατριάρχη Τύχωνα καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου στάθηκε στὸ πλευρὸ τῶν τραυματισμένων στρατιωτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν τους. Ὁ υἱός του Νικόλαος ὑπηρετοῦσε μὲ ἀνώτερο βαθμὸ στὸ 9ο τάγμα τοῦ Ρωσικοῦ καὶ ὁ υἱός του Βόρις εἶχε διορισθεῖ  ὡς ἀρχηγὸς τῆς 23ης ταξιαρχίας πυροβολικοῦ καὶ πολέμησε ἡρωικὰ στὸ αὐστρο-οὑγγρικὸ μέτωπο.
Μετὰ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1917, ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Φιλόσοφος συνελήφθη, στὶς 9 Αὐγούστου 1918, μαζὶ μὲ τοὺς υἱούς του ἀπὸ ἄνδρες τῆς κρατικῆς ἀσφάλειας, ποὺ τοὺς μετέφεραν στὶς φυλακὲς τῆς Κροστάνδης. Ἐκτελέσθηκαν διὰ τουφεκισμοῦ, δίδοντας ἔτσι τὴ μαρτυρία τῆς πίστεώς τους στὸν Κύριο καὶ Θεό μας.




Ὁ Ἅγιος Ἱερόθεος ὁ Νέος ὁ Ἱερομάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Ἱερόθεος ὁ Νέος, Ἐπίσκοπος Νικόλσκ, γεννήθηκε περὶ τὸ 1891. Ἔφθασε, ὡς Ἐπίσκοπος, στὸ Νικόλσκ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων τοῦ 1923. Ἐκεῖ διακόνησε τὴν Ἐκκλησία μὲ ἔνθεο ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση. Τὸ 1927 μετετέθη στὴν Ἐπισκοπὴ Βελίκυ Οὔστιουνγκ, κοντὰ στὴν περιοχὴ Βολογκντά.
Αὐτὴ τὴν περίοδο ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει δήλωση τοῦ Μητροπολίτου Σεργίου περὶ ὑποταγῆς τῆς Ἐκκλησίας στὴν κρατικὴ ἐξουσία. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ οἱ ἄνδρες τῆς μυστικῆς ἀσφαλείας, κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Σοβιετικοῦ καθεστῶτος, τὸν κάλεσαν γιὰ ἀνάκριση ἀρκετὲς φορές.
Τελικὰ τὸν συνέλαβαν, ἐνῶ εἶχε πάει νὰ λειτουργήσει σὲ κωμόπολη τῆς ἐπαρχίας του. Οἱ ἄνθρωποι ἔκλαιγαν καὶ φώναζαν, γιατὶ ἔνιωθαν ὅτι ἔχαναν τὸν πνευματικό τους πατέρα.
Τὸ ἀτμόπλοιο ἔφθασε σύντομα στὴν πόλη Οὔστγιουγκ. Ἐπειδὴ ἦταν ἀσθενής, τὸν ὁδήγησαν στὸ νοσοκομεῖο. Ἐκεῖ ὁ Ἅγιος Ἱερόθεος κοιμήθηκε ὁσίως τὸ 1928. Ἀλλὰ ἡ μνήμη του δὲν ἐξαφανίσθηκε. Ἔγινε τὸ ἁλάτι τῆς εὐσέβειας καὶ ἐλπίδας τοῦ Ρωσικοῦ λαοῦ.

Ἡ Σκοπιανὴ ἐφημερίδα Време: “Ἡ Λέσχη Μπίλντερμπεγκ θὰ ἀποφασίσει γιὰ τὴν τύχη τῶν Ἑλλήνων”

Στὸ ἑλβετικὸ θέρετρο τοῦ Saint Moritz στὶς 9 μὲ 12 Ἰουνίου θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ ἐτήσια συνάντηση τῆς «Λέσχης Μπίλντερμπεγκ» καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια θέματα ποὺ θὰ συζητηθοῦν εἶναι τὸ χρέος καὶ ἡ κρίση τῆς Ἑλλάδας. Οἱ ἐτήσιες συναντήσεις τῆς ‘Λέσχης’ εἶναι ἀνεπίσημες καὶ κλειστές, τὶς ὁποῖες παρακολουθοῦν περίπου 200 σημαίνοντες προσωπικότητες τῶν μέσων ἐνημέρωσης, τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῆς πολιτικῆς. Οἱ συνεδριάσεις, τῆς λέσχης πραγματοποιοῦνται κάθε χρόνο, συνήθως ἀρχὲς Ἰουνίου, σὲ διάφορα πολυτελῆ ξενοδοχεῖα καί ἑστιατόρια τῆς Εὐρώπης, τοῦ Καναδᾶ καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Οἱ συνεδριάσεις εἶναι ἀπαγορευτικὲς γιὰ τὸ κοινὸ καὶ δὲν ἐκδίδεται ποτὲ ὁποιαδήποτε ἀνακοίνωση. Ἡ πρώτη συνεδρίαση τῆς ὁμάδας αὐτῆς πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὶς 29 ἕως τὶς 31 Μαΐου τοῦ 1954 στὸ ξενοδοχεῖο Bilderberg τῆς Ὀλλανδίας καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἡ ὁμάδας ἔλαβε τὸ ὄνομά της, μὲ πρωτοβουλία τοῦ Ὀλλανδοῦ Πρίγκιπα Bernhard. Ἡ συζήτηση γιὰ τὴν Ἑλλάδα θὰ γίνει σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἡ χώρα ἀντιμετωπίζει μεγάλη οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ κρίση καὶ ἡ κυβέρνηση ἐξετάζει σοβαρὰ τὴν περίπτωση ἑνὸς δημοψηφίσματος γιὰ τὰ νέα μέτρα λιτότητας. Δὲν ἀποκλείονται ἀλλαγὲς στὴν κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἢ ἀκόμη καὶ πρόωρες ἐκλογές.

Σύμφωνα μὲ τὶς πηγὲς μᾶς – γράφει ἡ ἐφημερίδα- ἡ κυβέρνηση ἐξετάζει τὸ ἐνδεχόμενο ἑνὸς δημοψηφίσματος ὥστε νὰ γίνουν ἀποδεκτὰ τὰ νέα μέτρα λιτότητας γιὰ τὴν ἐξασφάλιση ἑνὸς νέου δανείου ἀπὸ τὸ ΔΝΤ καὶ τὴν ΕΕ, ὅπως....

 σημειώνουν οἱ ἑλληνικὲς ἐφημερίδες.

Ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδας, Γιῶργος Παπανδρέου ἀπέτυχε νὰ ἐπιτύχει συναίνεση σχετικὰ μὲ τὸ νέο πακέτο μέτρων λιτότητας στὸ ὁποῖο περιλαμβάνονται αὐξήσεις τῶν φόρων, μείωση τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων καθὼς καὶ πωλήσεις μεγάλων δημόσιων ἐπιχειρήσεων.

Τὰ νέα μέτρα ποὺ θεσπίστηκαν προκάλεσαν μαζικὲς διαμαρτυρίες ἀπὸ δυσαρεστημένους πολίτες.

Ὡστόσο, οἱ ἀναλυτὲς ἐκτιμοῦν ὅτι σὲ μία τέτοια κατάσταση ὁ πρωθυπουργὸς κ. Παπανδρέου θὰ μποροῦσε νὰ μετριάσει ἢ νὰ ἐγκαταλείψει τὰ νέα μέτρα λιτότητας, προκειμένου νὰ διατηρήσει τὴν πολιτικὴ στήριξή του γιὰ ἐνδεχόμενη καταφυγὴ στὶς κάλπες.

Τὸ ἐρώτημα ὅμως ποὺ μένει ἀναπάντητο εἶναι ἂν οἱ πρόωρες ἐκλογὲς θὰ μποροῦσαν νὰ δώσουν μία αὐτοδύναμη κυβέρνηση.

Μαρτυρία πρώην Μασόνου 33ου βαθμού

Ο Jim Shaw υπήρξε Μασόνος σε ηγετική θέση (33^ος βαθμός) πριν μεταστραφεί στον χριστιανισμό. Το βιβλίο ‘The DeadlyDeception’ (‘Η Θανατηφόρα Εξαπάτηση’) του TomMcKenney περιγράφει την ιστορία του. Η παρακάτω προσωπική του αφήγηση είναι από το βιβλίο ‘Προς Μία Παγκόσμια Δικτατορία’ του Gary Kah (Εκδόσεις ΣΤΕΡΕΩΜΑ). Στα αγγλικά ΕΔΩ.
“Αγαπητέ Φίλε,
Το να είσαι μέλος στην Μασονική Στοά σε πολλές περιπτώσεις έγινε οικογενειακή παράδοση, με τους νέους ανθρώπους να εισέρχονται στην Στοα γιατί ανήκαν σ’ αυτήν οι πατεράδες τους και οι παππούδες τους. Εξ αιτίας του θαυμασμού που θρέφουν για κάποιους φίλους ή συγγενείς, οι άνθρωποί αυτοί μπαίνουν στην Στοά χωρίς δισταγμούς, σίγουροι πως το Τάγμα βασίζεται σε ευγενή ιδεώδη. Αυτή ήταν και η δική μου περίπτωση Από τότε πού ήμουν μικρό παιδί, η μητέρα μου με ενθάρρυνε να γίνω Μασόνος κάποια μέρα όπως ο θείος μου τον οποίο θαύμαζε πολύ. Η εντύπωση που είχε για τον Ελευθεροτεκτονισμό ήταν πώς αποτελούσε μια λέσχη όπου καλοί άνθρωποι συναντιόντουσαν για να σχεδιάσουν την βοήθεια σ’ αυτούς που την χρειάζονται.

Όταν μεγάλωσα, νυμφεύθηκα μια υπέροχη γυναίκα πού ήταν μέλος του Ανατολικού Αστέρος και της οποίας ο πατέρας ήταν Μασόνος. Παρόλο που ο πατέρας της δεν θα μου μιλούσε ποτέ για την Στοά εν τούτοις ήμουν περήφανος γι’ αυτόν.

Περιτοιχισμένος από ανθρώπους που αγαπούσα και ήταν Μασώνοι, τελικά αποφάσισα να μπω και εγώ στην Στοά.

Κάνοντας αίτηση για την εγγραφή μου ως μέλος στην Ινδιανάπολη, δέχθηκα μια επιστολή από την Στοά εντός δύο εβδομάδων που μού έλεγε πως είχα γίνει αποδεκτός. Μού ζήτησαν να είμαι παρών στην Στοά στις 6:30 μ. σε μια συγκεκριμένη ημέρα για να εισαχθώ στον πρώτο βαθμό. Όταν ήλθε η ώρα, πήγα στην Στοά και πλήρωσα τα έξοδα για τους πρώτους τρεις βαθμούς και μετά από αυτό μου ζήτησαν να ακολουθήσω έναν άνδρα που μου είπαν πώς ήταν ο ‘Μεγάλος Θαλαμηπόλος’. Με πήρε στο ‘Δωμάτιο της Προετοιμασίας’ όπου και μου είπε να βγάλω τα ρούχα μου και να φορέσω ένα λευκό παντελόνι (σαν πυτζάμα) και ένα λευκό πανωφόρι. Σύντομα ένας άνδρας με τον τίτλο του ‘Διακόνου’ μπήκε και μου είπε να τον ακολουθήσω. Με οδήγησε σε μια πόρτα και μου έβαλε ένα επίδεσμο στα μάτια. Επίσης σήκωσε το αριστερό μπατζάκι από το παντελόνι και άνοιξε το πουκάμισό μου εκθέτοντας το αριστερό μου στήθος. Μετά κάποια συζήτηση μεταξύ του Διάκονου και του ανθρώπου εντός του δωματίου της Στοάς μου είπαν τελικά να εισέλθω. Με δεμένα τα μάτια δεν μπορούσα να δω, μπορούσα όμως με σιγουριά να αισθανθώ. Κάτι κτύπησε το αριστερό μου στήθος (πόνεσα). Μια ανθρώπινη φωνή είπε: «Τζiμ Σώου, έγινες δεκτός στην στοά αυτή, επί των οξέων σημείων του διαβήτου, ο οποίος (και με πίεσε πάλι) θα σε διδάξει να μην αποκαλύψεις ποτέ κανένα από τα μυστικά ενός Εισαχθέντος Μαθητευόμενου Μασόνου σε κανέναν άλλο εκτός και αν είναι Αδελφός Μασόνος»

“Είχα έλθει στην Στοά εκείνο το απόγευμα ελπίζοντας πως θα μού έλεγαν τι υποτίθεται πώς έπρεπε να κάνει ένας Μασόνος κατά το τέλος όμως της τελετουργίας είχα αηδιάσει. Όταν τελείωσε, ο φίλος μου μου είπε πώς ήταν κάτι που οι Μασόνοι έπρεπε να υπομείνουν, έτσι το έβγαλα από το μυαλό μου.

“Μετά ένα έτος ήμουν Μαθητευόμενος Πρεσβύτερος Διάκονος. Αυτό ήταν ένα μεγάλο άλμα για μένα αφού είχα παρακάμψει τρεις θέσεις. Είπα στο ‘Σεβαστό Διδάσκαλο’ πώς δεν ήθελα να είμαι ένας άεργος πού κάθεται σε μια καρέκλα αλλά ήθελα να υπηρετήσω την στοά και να περάσω από όλες τις θέσεις. Μπήκα επίσης στο Σκοτικό Δόγμα και έγινα ιεράρχης στην Στοά της Τελειοποιήσεις μελετώντας για Διδάσκαλος του 4ου Βαθμού.

“Την ίδια εποχή δέχτηκα την πρόσκληση από κάποιον παλιό φίλο από τον στρατό που ζήτησε από την γυναίκα μου και από εμένα να μετακομίσουμε στην Φλώριδα όπου ζούσε. Δεν ήθελα να εγκαταλείψω την δουλεία μου στο Ταχυδρομείο, αλλά ο φίλος μου είπε πώς μπορούσε να μου βρει μια θέση Δημοσίου Υπαλλήλου στην Φλώριδα. Τής γυναίκας μου της άρεσε η ιδέα να ζήσουμε εκεί. Έτσι με τους δύο να με παρακαλούν δέχτηκα τελικά να μετακομίσω. Η θέση μου στην στοά μεταφέρθηκε από την Ίνδιανάπολη (που ανήκε στην Νότια Δικαιοδοσία). Παρ’ όλο που τα τυπικά ανάμεσα στις δυο δικαιοδοσίες έχουν κάποιες διαφορές ανακάλυψα πώς οι στοές στην ουσία είναι οι ίδιες.

“Η Στοά στην Φλώριδα είχε ανάγκη από καλούς αξιωματούχους και σύντομα προωθήθηκα στην Θέση του Σεβαστού διδάσκαλου. Έπρεπε να εκλεγώ γι’ αυτό το υπούργημα, αλλά αυτό δεν ήταν πρόβλημα. Στη δημόσια υπηρεσία που δούλευα είχα συναδέλφους που ανήκαν στην Στοά και υπήρχαν επίσης πάρα πολλοί αξιωματούχοι του Σκοτικού Δόγματος πού ήταν επίσης και Αξιωματούχοι της Πόλης. Στην πραγματικότητα, είχα λάβει μέρος στην μύηση του Δημάρχου της Πόλης. Συμμετείχε στην διάλεξη του Κρανίου, πού έδωσα στον 30^ο Βαθμό. Έδωσε μεγάλη προσοχή.

“Σύντομα είχα υπηρετήσει πολλές θέσεις και μου απονεμήθηκε ο βαθμός του KCCH (Knight Commander ofthe Court of Honor) [Ιππότης Διοικητής του Σώματος της Τιμής]. Κατείχα τον βαθμό αυτό για τέσσερα χρόνια όταν εισήλθα κυριολεκτικά στην σκοτεινότερη περίοδο της ζωής μου. Η όραση μου άρχισε να περιορίζεται ραγδαία καθώς δημιουργούσα καταρράκτη στον αριστερό μου οφθαλμό. Μια φίλη της συζύγου μου μου πρότεινε να επισκεφθώ έναν οφθαλμίατρο που όπως είπε ήταν πολύ καλός. Ακολούθησα την συμβουλή της. Αφού ο οφθαλμίατρος εξέτασε τα μάτια μου με πληροφόρησε πως έπρεπε να εγχειριστώ στο ένα μου μάτι, και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στο άλλο.

“Μού είπε πώς έπρεπε να με βλέπει κάθε μέρα μια εβδομάδα πριν να με εγχειρήσει εξ’ αιτίας μιας μόλυνσης στο βλέφαρο μου που έπρεπε να θεραπευθεί. Κατά την διάρκεια των επισκέψεων αυτών άρχισε να συζητά μαζί μου για τον Ιησού Χριστό και να μου διαβάζει μάλιστα κάποια αποσπάσματα από την Βίβλο. Παρ’ όλο το ότι γνώριζα πολλούς λειτουργούς και ιερείς που ήταν Μασόνοι και κυρίως με αυτούς που είχαν σχέσεις με το εθνικό Συμβούλιο των Εκκλησιών, η οικογένειά μου με είχε εκπαιδεύσει να παραμένω μακριά από τις εκκλησίες. Ο θετός μου πατέρας μου είχε πει πως ήταν γεμάτες από υποκριτές και κανείς στο σπίτι του δεν είχε πάει σε εκκλησία. Και να ‘μαι, με έναν γιατρό που εργαζόταν πάνω στο μάτι μου και προσπαθούσε να μου διαβάσει την Βίβλο. Στην δουλεία μου άρχισα να μιλώ με λίγους ανθρώπους που γνώριζα πως είναι Χριστιανοί και μου μίλησαν για τον Ιησού. Ένας προχώρησε τόσο μακριά που είπε πως κανείς Χριστιανός δεν έπρεπε να είναι Μασόνος. Ταυτόχρονα ο γιατρός συνέχιζε να συζητά μαζί μου καθώς περιποιείτο τα μάτια μου. Προσπαθούσα να μην ακούω αλλά βαθειά μέσα μου γνώριζα πως είχε δίκιο.

“Μια ημέρα αφού επέστρεψα στην εργασία μου μετά την εγχείρηση, δέχθηκα μια επιστολή από τον Οίκο του Ναού στην Ουάσιγκτον που με πληροφορούσε πως είχα επιλεγεί να δεχτώ τον 33^ο βαθμό και έπρεπε μέσα σε μια εβδομάδα να αναφέρω στην Ουάσιγκτον εάν αποδέχομαι την τιμή αυτή. Δυο άνδρες που ανήκαν στο Σκοτικό Δόγμα και ήταν Μασόνοι 33^ου Βαθμού αποφάσισαν να έλθουν και να μοιραστούν μαζί μου αυτή την χαρμόσυνη ώρα. Θυμάμαι πώς είχα εντυπωσιαστεί από το μέγεθος και την ωραιότητα του Οίκου του Ναού. Ήταν τουλάχιστον τέσσερις φορές μεγαλύτερος από τον Ναό του Σκοτικού δόγματος.

Αφού δέχθηκα τον 33^ο βαθμό, με το λευκό μου καπέλο και το δακτυλίδι κάναμε μια μεγάλη γιορτή και ήπιαμε κρασί. Ήταν όλα τόσο διασκεδαστικά. Τις ώρες όμως αυτές σκεφτόμουν κάποια αποσπάσματα από την Βίβλο που μου διάβασε ο γιατρός.

“Αμέσως μόλις γύρισα στο σπίτι δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τον Γραμματέα του Σκοτικού Δόγματος που μού είπε να προετοιμαστώ για την λειτουργία της ερχόμενης Μεγάλης Πέμπτης πριν το Πάσχα. Πρέπει να σας πω πώς οι Στοές πάντα πραγματοποιούν έργα που γελοιοποιούν τις Χριστιανικές Ιερές Ημέρες. Τώρα που ήμουν διδάσκαλος όλων των βαθμών έπρεπε εγώ να διευθύνω την λειτουργία.

Εν τω μεταξύ η σύζυγός μου και εγώ αρχίσαμε να παρακολουθούμε τις λειτουργίες στην εκκλησία μαζί με τον οφθαλμίατρο. Με βοηθούσε να κατανοήσω την Βίβλο και δεν του άρεσε η ιδέα πως ήμουν Μασόνος. Μού είπε πως δεν πίστευε πως κατανοούσα πόσο ολέθρια ήταν η Στοά στην πραγματικότητα και με πίεσε να διαβάσω με προσοχή το ευαγγέλιο του Ιωάννη και την προς Γαλάτας επιστολή.

Τα μελέτησα και βρισκόμουν στην θέση να αποδεχθώ τον Χριστό. Για να πεισθώ όμως πλήρως έπρεπε να περάσω από το τυπικό της ίδιας της Μεγάλης Πέμπτης.

“Βρισκόμασταν όλοι στις θέσεις μας για την λειτουργία της Ροδόσταυρης Μεγάλης Πέμπτης με όλους μας ντυμένους με μαύρα φορέματα. Σηκώθηκα, χτύπησα τα χέρια μου τρεις φορές και όλοι σηκώθηκαν από τις θέσεις τους. Άρχισα να ομιλώ. «Αδελφοί μου, συναντηθήκαμε αυτήν την ημέρα για να τιμήσουμε την μνήμη του θανάτου του πιο σοφού και πιο τέλειου Διδασκάλου - όχι σαν εμπνευσμένου η Θείου αλλά τουλάχιστον σαν τον μεγαλύτερο όλης της ανθρωπότητας. “Στο σημείο αυτό σταμάτησα για ένα λεπτό για να σκεφθώ τι ακριβώς είχα μόλις πει. Αρνιόμουν το γεγονός πώς ο Χριστός ήταν εμπνευσμένος η Θείος, λέγοντας πώς ήταν απλώς ένας διδάσκαλος όχι ανώτερος ενός Βούδα, ενός Μωάμεθ, ενός Κουμφούκιου ή μιας άλλης θρησκευτικής μορφής. Αισθάνθηκα ένα δάκρυ να διασχίζει το πρόσωπό μου, αλλά έπρεπε να συνεχίσω. Βάδισα προς το Μενοράχ και άναψα ένα κερί.

«Ο επόμενος ομιλητής είπε τα λόγια του και άναψε ένα κερί στο Μενοράχ. Όλοι ομιλούσαν και άναβαν κεριά. Αισθανόμουν θλιμμένος και αμήχανος, αναρωτώμενος πως θα μπορέσω να συνεχίσω. Αλλά συνέχισα. Πραγματοποιούσαμε την Μαύρη Λειτουργία, πίνοντας κρασί από ένα κρανίο και τρώγοντας ένα κομμάτι ψωμί - κάνοντας έναν γύρο στο τραπέζι - λέγοντας σε κάθε άνδρα: «Λάβε, πιε και δώσε και στον διψώντα. Λάβε, φάγε και δώσε και στο πεινώντα».

Μετά όλοι επιστρέψαμε στις θέσεις μας. Όσο ήμουν όρθιος, τα γόνατα μου έτρεμαν. Γνώριζα τι σημαίνει φόβος και ποτέ δεν είχα νοιώσει έτσι από τότε που δέχθηκα πυροβολισμούς στον Στρατό.

“Σηκώθηκα και άρχισα να απαγγέλω τα τελευταία λόγια. «Τώρα ολοκληρώνουμε τις αποδόσεις τιμής σε μνήμη του θανάτου του διδασκάλου μας. ΘΡΗΝΗΣΤΕ!! ΟΔΥΡΘΗΤΕ!! ΚΛΑΨΤΕ ΓΟΕΡΑ!! ΕΦΥΓΕ!! ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ!! ΘΡΗΝΗΣΤΕ!! ΟΔΥΡΘΗΤΕ!!

Τα κεριά σε κάποια στιγμή εξαντλήθηκαν. Ολοκλήρωσα την τελετουργία λέγοντας: “Τελείωσε, πρέπει να αποχωρήσουμε”.

“Βιάστηκα να πάω στα αποδυτήρια και έβγαλα το μαύρο φόρεμα μου και έβαλα τα καθημερινά μου ρούχα. Κάποιοι με πλησίασαν και με ρώτησαν αν ήμουν άρρωστος. Αμέσως απάντησα. “Ναι, πρέπει να φύγω!”

“Την επόμενη ημέρα έγραψα γράμματα στην Γαλάζια Στοά, στο Ιεροφυλάκιο, και στο Σκοτικό Δόγμα λέγοντας πώς είχα παρακολουθήσει την τελευταία συνάντηση. Τώρα ήμουν Χριστιανός και δεν θα επέστρεφα πίσω. Αυτό έγινε πριν 25 χρόνια. Ποτέ δεν μετάνιωσα για την απόφασή μου αυτή.

“Κατά την διάρκεια των 19 ετών ως Μασόνος , παρέστην μάρτυς και έλαβα μέρος σε πολλά ενοχλητικά γεγονότα, αλλά ο πλέον σημαντικός λόγος που με οδήγησε να εγκαταλείψω το Τάγμα ήταν το γεγονός πώς ο Ιησούς Χριστός δεν ήταν ο μόνος που λατρευόταν. Το Σκοτικό Δόγμα σέβεται πολλούς θεούς και διδάσκει πολλές θρησκείες, αλλά ποτέ δεν επιτρέπεται το Ευλογημένο Όνομα του Ιησού Χριστού.

Δεν επιτρέπεται ούτε να ολοκληρώσουμε μια προσευχή στο όνομα του Ιησού αλλά χρησιμοποιούμε μια αόριστη αναφορά στον Θεό, ο οποίος θα μπορούσε να σημαίνει οποιονδήποτε και οτιδήποτε. Οι διδασκαλίες της Καμπάλα, της Ζέντ Αβέστα, και των Γνωστικών χρησιμοποιούνται μαζί με την αστρολογία και τις διδασκαλίες των ψεύτικων Αρχαίων θεών όπως ο Όσιρις, η Σεμίραμις, η Ίσις και ο Κρίσνα. Οι Χιντού Θεοί Βράχμα, Βισνού και Σίβα θεωρούνται επίσης θεοί,

Όποτε όμως ονομάζετο ο Χριστός γινόταν μόνο με την μορφή της γελοιοποίησης.
“Για τους λόγους αυτούς εγκατέλειψα το Μασονικό Τάγμα. Εάν σήμερα είσαι Μασόνος, σου ζητώ από τα βάθη της καρδιάς μου να πράξεις αναλόγως. Είναι το μόνο σωστό πράγμα που μπορείς να κάνεις.
“Με Χριστιανική αγάπη,
Τζίμ Σώου (Jim Shaw)
Silver Springs, Florida

Εκατοντάδες Ορθόδοξοι πιστοί διαδήλωσαν έξω από την Ελληνορθόδοξη Μητρόπολη στο Αμμάν της Ιορδανίας για να διαμαρτυρηθούν για τις πολιτικές του Θεόφιλου

Εκατοντάδες άραβες ορθόδοξοι διαδήλωσαν έξω από την Ελληνική ορθόδοξη Μητρόπολη στο Αμμάν της ιορδανίας για να διαμαρτυρηθούν για τις πολιτικές του Θεόφιλου. Στην διαδήλωση ομιλητές ήταν εκπρόσωπος του Ορθόδοξου Κεντρικού Συμβουλίου της Ιορδανία και της Παλαιστίνης δ. Ραούφ Abu Jaber, και ο αντιπρόεδρος της Ορθόδοξης κοινότητας στην Ιορδανία, και στην Παλαιστίνη δ. Μαρουάν Τουμπάσι.



Ο ομιλητές ζήτησαν από την ιορδανική κυβέρνηση την εφαρμογή του νόμου αριθ. (27) για το έτος 1958, έτσι ώστε οι Ορθόδοξοι Άραβες να έχουν το δικαίωμα να διαχειρίζονται τις υποθέσεις τους (δηλ των εκκλησιών κοινοτήτων) και να σταματήσει η πώλησείς και εκμίσθωσείς από το Ελλήνικο Ορθοδόξο Πατριαρχείο προς το κράτος του Ισραήλ. Επίσης, τόνισαν στις δήλωσεις τους , την ανάγκη θέσπισης σχεδίων επιχειρησιακών αναπτύξεν για την εξυπηρέτηση του λαού της ενορίας, και «και να μην σατιρίζετε η αραβική ταυτότητα".
Επίσης δήλωσαν ότι από το πατριαρχείο γίνετε συστηματική διάκριση προς τους άραβες και ζήτησαν επίσης περισσότερους άραβες επισκόπους περρισότερες μονές με άραβες μοναχούς και εξάλλου είπαν ότι ήταν μια προεκλογική δέσμευση του Κ. Θεοφίλου πριν τις εκλογές» Βεβαίως ο κ. Θεόφιλος δεν πραγματοποίησε καμία από τις συμφωνίες που υποσχέθηκε τις μόνες συμφωνίες που πραγματοποιεί είναι με το κράτος του ισραήλ..
Επίσης τονίστηκε στους διαδηλωτές η απόρριψή από τον συνεχή έλεγχο του ελληνικού Πατριαρχείου, καθώς και η ανάγκη για τοπική προσαρμογή.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ

Όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου

 

«Παρά τα φαινόμενα και την αναξιότητα των μοναχών και κληρικών, η Εκκλησία είναι ακένωτη πηγή θαυμάτων. Παίρνει νερό και το κάνει Αγιασμό· παίρνει ψωμί και κρασί και το κάνει Θεία Ευχαριστία· παίρνει τον άνθρωπο χώμα και τον κάνει Θεό! Αλλά τα θαύματα πολλοί δεν τα βλέπουν. Γιατί, αν τα έβλεπαν, δεν θα περιφρονούσαν ή μισούσαν την ¬
Εκκλησία του Χριστού, αλλά θα την αγαπούσαν, θα την τιμούσαν και δεν θα μιλούσαν γι’ αυτή με περιφρόνηση, όπως μιλούν».
«Ο χριστιανός έχει προορισμό να σηκώνει βαρύ σταυρό στη ζωή τον. Είναι δύσκολο πράγμα να λες ότι πιστεύεις στον Κύριο και καλοπερνάς σ’ αυτήν εδώ τη ζωή. Γιατί, όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου, ενδιαφέρεσαι για το χρυσάφι της γης και όχι για τους θησαυρούς του ουρανού. Αλλά όταν σκέφτεσαι έτσι, βρίσκεσαι μακριά από το θέλημα του Θεού. Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί, είναι διαφορετικά πράγματα»
«Κάποτε ήλθε εδώ ένας πολύ γνωστός γιατρός για να μιλήσουμε. Ήταν και η γυναίκα του γιατρός, θρησκευόμενοι άνθρωποι και οι δύο. Παραπονιόταν ότι τα παιδιά του ζούσαν κοσμική ζωή και όχι μόνο δεν τηρούσαν τις εκκλησιαστικές παραδόσεις της οικογένειας τους, αλλά και τις ειρωνεύονταν. Χαρακτήριζαν τους χριστιανούς καθυστερημένους, βολεμένους, ανειλικρινείς, υποκριτές και θεομπαίχτες, επειδή η ζωή τους -έλεγαν- δεν συμβαδίζει με τα λόγια τους και τα έργα τους δεν είναι χριστιανικά.
Ακόμη και στο ευχέλαιο, που οι γονείς κάνουν μία φορά το χρόνο στο σπίτι τους και τα παιδιά, όσο ήταν μικρά συμμετείχαν, τώρα αντιδρούν και δεν παρευρίσκονται.
Ο γιατρός έδειχνε πολύ κουρασμένος και απελπισμένος για την πνευματική αδράνεια των παιδιών του. Και νόμιζε ότι όλες οι προσπάθειες, οι δικές του και της γυναίκας του πήγαν χαμένες, δεν έπιασαν τόπο, δεν άγγιξαν τα παιδιά.
Σε κάποια στιγμή ο γιατρός, βάζοντας το κεφάλι μέσα στις δυό του παλάμες, σαν να ήθελε να καλύψει το πρόσωπό του από ντροπή, μου είπε: Φοβάμαι πως το πολύ χρήμα μας έχει κάνει ζημιά.
Τον ρώτησα να μου πει, τί εννοούσε και εκείνος με απόλυτη ειλικρίνεια παραδέχτηκε ότι είχαν ξεφύγει από το μέτρο κι είχαν αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία απολύτως μη αναγκαία. Έχουμε τρία μεγάλα σπίτια, μου είπε. Ένα για μας και από ένα για το κάθε παιδί. Επίσης, δυό εξοχικά, τέσσερα ακριβά αυτοκίνητα, ένα σκάφος, καταθέσεις, πολλά υλικά.
Και συνέχισε: τα παιδιά κακόμαθαν και τώρα μας κατηγορούν ότι προκαλούμε. Επίσης, μας λένε ότι έχουμε παντρέψει πολύ όμορφα τον πλούτο και τον Χριστιανισμό. Και με παρακάλεσε να του πω τί πρέπει να κάνει για να βρουν πάλι την ειρήνη και την ενότητα στην οικογένεια τους.
Του είπα να τα δώσουν όλα στους φτωχούς και να κρατήσουν μόνο ένα σπίτι, ένα εξοχικό και τους μισθούς τους. Τρόμαξε, άλλαξε χρώμα, φοβήθηκε, απογοητεύθηκε από την απάντηση που του έδωσα.
Έφυγε και δεν ξαναήλθε. Είχε δεθεί με τα εδώ, όχι τα Άνω. Γι’ αυτό και τα παιδιά του αναζήτησαν άλλο τρόπο ζωής, διαφορετικό από αυτόν που οι γονείς τους είχαν προτείνει».
«Όταν ακούω ότι υπάρχει μεγάλη φτώχεια, ανέχεια, πονάω πολύ και δεν μπορώ να προσευχηθώ.
Δεν λέω, όταν έχεις δυό χιτώνες να δώσεις τον ένα. Αυτό είναι ασυνήθιστο και δύσκολο για τους πολλούς. Αλλά, αν θέλεις να λέγεσαι χριστιανός και κατέχεις όλα τα αγαθά του Θεού, γιατί ιδρώνεις και αγωνιάς για το παραπάνω και δεν κάνεις ελεημοσύνες και καλά έργα; Να ξέρεις, ότι θεμελιώνει στην άμμο, όποιος έχει πολλά χρήματα και τα διαχειρίζεται εγωιστικά, αδιαφορώντας για τη φτώχεια και τη δυστυχία των συνανθρώπων του. Είδες ποτέ σάβανο με τσέπες; Όλα εδώ μένουν. Μόνο οι αγαθοεργίες πηγαίνουν στον ουρανό. Ξέρεις γιατί γίνονται οι πόλεμοι; Για το χρήμα.. Γιατί οι πλούσιοι δεν μπορούν να βάλουν χαλινάρι στη λαιμαργία τους και οι φτωχοί δεν εύχονται να αποκτήσουν τα αναγκαία, αλλά ζηλεύουν τα πλούτη και τη δόξα των πλουσίων».
«Οι τσέπες σας πρέπει να είναι ανοιχτές, ώστε να φεύγουν τα χρήματα για φιλανθρωπίες. Είναι σκάνδαλο να υπάρχουν τσέπες γεμάτες λεφτά και να είναι ραμμένες».
(Τάσου Μιχαλά, «Τέσσερις ώρες με τον π. Παΐσιο