ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ «Μὴ οὒν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον...»

Γράφει ο Ἀρχ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος Ἱεροκήρυκας - Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης

Μάτθ. στ΄,22-33

Οὐδέποτε ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ μόνος του θὰ κατορθώσει νὰ φτάσει στὰ ἀποκαλυπτικὰ ὕψη ποὺ τὸν ὁδηγεῖ ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς μὲ τὴν «Ἐπὶ τοῦ ὅρους ὁμιλίαν».

 Ἕνα τμῆμα ἀπὸ τὸ θησαυρὸ αὐτὸ θὰ ἀκούσουμε τὴν Κυριακὴ αὐτὴ στοὺς ἱερούς μας ναούς.

Ποῦ ἀλήθεια νὰ σταθεῖ κανείς;  Σὲ ποιὸ διαμάντι ἀπὸ τοὺς στίχους τῆς περικοπῆς νὰ ἐμβαθύνει; Ἂν πραγματικὰ ἡ κοινωνία μας, ἔστω καὶ πειραματικά, θὰ ἤθελε γιὰ λίγο νὰ ἐμβαθύνει στὴ θεία αὐτὴ διδασκαλία, τότε ὁ κόσμος μας θὰ μεταβαλλόταν σὲ παράδεισο. Ἂν οἱ στόχοι μᾶς ἦταν ὑψηλοὶ καὶ οὐράνιοι, τότε ὅλα τὰ προβλήματα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, ἀκόμα καὶ τὰ πλέον τεχνικὰ καὶ πρακτικά, θὰ εἶχαν βρεῖ τὴ σωστή τους...

λύση.

 Ἀκριβῶς ὅμως ἐπειδὴ δὲν θέλουμε ἢ δὲν ἔχουμε μάθει νὰ ζοῦμε μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, καταντοῦμε ὥστε ὁ βίος μας νὰ γίνεται μία τυραννία, μὲ ἀποτέλεσμα ἀντὶ νὰ χαιρόμαστε τὴ ζωή μας, νὰ ἀγανακτοῦμε καὶ νὰ κινούμαστε μέσα σὲ μία συνεχῆ σύγχυση καὶ ταραχή.

 Ἂν θελήσουμε νὰ ἐπισημάνουμε ποιὰ ἀκριβῶς εἶναι ἡ κύρια αἰτία ποὺ ἡ ζωὴ μᾶς ἔπαυσε νὰ εἶναι ὄμορφη καὶ γνήσια δημιουργική, θὰ καταλήγαμε στὸ ὑπερβολικὸ ἄγχος καὶ στὴν ἐξοντωτικὴ μέριμνα γιὰ πλουτισμό.

 Ὅταν ὅμως ὁ στόχος μᾶς γίνεται τόσο ὑλικὸς καὶ ὅλες μας οἱ προσπάθειες στρέφονται στὸ νὰ δουλέψουμε στὸ μαμωνά, τότε γινόμαστε ἱκανοὶ γιὰ τὰ πάντα, καὶ θὰ πρέπει νὰ περιμένουμε τὰ χειρότερα. Ἂν μάλιστα ὁ πιστὸς μπλέξει στὰ γρανάζια τοῦ εὔκολου πλουτισμοῦ, νομίζοντας ὅτι ταυτοχρόνως θὰ ὑπηρετεῖ καὶ τὸ Θεό, τότε ἡ κατάστασις καταντᾶ τραγική, ἀφοῦ ξεκάθαρα: «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὗ δύνασθε Θεῶ δουλεύειν καὶ μαμωνά.» (Μάτθ. στ΄, 24). Δήλ. Κανεὶς δὲν δύναται νὰ εἶναι δοῦλος σὲ δύο κυρίους (συγχρόνως), διότι ἢ τὸν ἕνα θὰ μισήσει καὶ τὸν ἄλλο θὰ ἀγαπήσει, ἢ στὸν ἕνα θὰ προσκολληθεῖ καὶ τὸν ἄλλο θὰ καταφρονήσει. Δὲ μπορεῖτε νὰ εἶστε δοῦλοι καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ μαμωνᾶ (τοῦ χρήματος).

 Μέσα στὴν ἁπλότητά της ἀλλὰ καὶ στὸ βάθος της ἡ Ἐπὶ τοῦ Ὅρους Ὁμιλία, περιέχει αὐτὲς τὶς μοναδικὲς ἀλήθειες ποὺ ἀγγίζουν τὴν καρδιὰ καὶ φέρνουν τὴν εἰρήνη στὴ συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου.

 Τὸ ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς προνοεῖ γιὰ τὶς ἀνάγκες μας, αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ μᾶς γίνει συνείδηση καὶ βίωμα. Ὄχι ἁπλῶς νὰ βρίσκεται «στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας», ἀλλὰ καθημερινῶς νὰ ζητοῦμε τὴ χάρη Του, ὥστε νὰ ἀποδεικνύουμε, κυρίως στὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας, ὅτι αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε τὰ ζοῦμε καὶ τὰ ἐφαρμόζουμε.

 Βεβαίως, σὲ καμμία τῶν περιπτώσεων, ἡ πίστη στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ δὲ θὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν τεμπελιὰ ἢ σὲ ἄλλες ἀπαράδεκτες κοινωνικὲς καταστάσεις… Ἡ ἀρχαία ρήση «Σὺν Ἀθηνᾶ καὶ χείρα κίνει», ἔχει καὶ δῶ τὴν ἐφαρμογή της. Θὰ σχεδιάσει ὁ ἄνθρωπος τὴ ζωή του καὶ τὸ ἐπάγγελμά του, θὰ ἐργαστεῖ ὁ πιστὸς καὶ μάλιστα ἔντονα, θὰ προσέξει νὰ τοποθετεῖ τὸν ἑαυτὸ τοῦ μέσα στὸ σωστὸ ἐπαγγελματικό του κύκλο κατὰ πάντα δίκαια καὶ σύννομα, ἀλλὰ οὐδέποτε θὰ ἐπιτρέπει στὴ συνείδησή του νὰ ξεφεύγει ἀπὸ τὰ ὅρια καὶ νὰ καταντᾶ ἄπληστος καὶ ἄπιστος.

 Γιὰ τὸ μεγάλο αὐτὸ πειρασμὸ ποὺ κρύβεται στὸ σημεῖο τοῦτο, ἔρχεται ὁ Κύριος καὶ μᾶς δείχνει τὴν πραγματικότητα, καὶ μᾶς διδάσκει μέσ’ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ φύση. Οὔτε ἕνα πουλάκι καὶ οὔτε ἕνα λουλουδάκι δὲν βρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἂν λοιπὸν ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποία εἶναι τόσο πρόσκαιρα καὶ ἐπιτέλους εἶναι ἄψυχα καὶ ἐκμηδενίζονται, ἂν ὅλα αὐτὰ βρίσκονται μέσα στὴν προνοητικὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, εἶναι ποτὲ δυνατὸν ἐμεῖς ποὺ δημιουργηθήκαμε σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα Του, καὶ προορισμὸ ἔχουμε νὰ γίνουμε ὅμοιοί Του, εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἐγκαταλείψει ποτέ;

 Εἶναι ποτὲ δυνατὸν αὐτὸς ὁ Δημιουργός μας ποῦ γνωρίζει καλύτερα ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους τὶς ἀνάγκες μας, νὰ μᾶς ἐγκαταλείπει; Καὶ ἂν μὲ τὴν ἀγωνιώδη μέριμνα ποὺ καταλαμβάνει τὸν ἄνθρωπο, ἀποδεικνύεται ἂν ὄχι ἡ ἀπιστία, πάντως ὅμως ἡ ὀλιγοπιστία, τότε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προκόψει κανεὶς στὴ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, δήλ. στὴν ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν καὶ στὴν ἐν Χριστῷ ζωή;

 Ἤδη τὸ τονίσαμε. Θὰ κάνει ὁ ἄνθρωπος ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ κάνει στὴ ζωή του, καὶ κατόπιν θὰ πρέπει νὰ εἰρηνεύει. Ἐκεῖ ποὺ χρειάζεται ὁ ἀγώνας εἶναι στὸ νὰ ἐπιζητοῦμε «Πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ», καὶ ὅλα τὰ ἄλλα θὰ δοθοῦν ἐπιπροσθέτως ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ Θεό.

 Δυστυχῶς ἀρκετὲς φορὲς ἀντιστρέφουμε τὰ πράγματα, καὶ ἐκεῖ ποὺ χρειάζεται ὄντως ἀγώνας καὶ προσοχή, δείχνουμε μία καταστρεπτικὴ ἀπάθεια, ἀφήνοντας τὴν πνευματική μας προκοπή. Καὶ ἐκεῖ ποὺ χρειάζεται ἐμπιστοσύνη καὶ ψυχραιμία, παρουσιάζουμε ὑπερβολικὴ ἀγωνία καὶ διάθεση ταραχῆς καὶ ἄγχους, μὲ καταστρεπτικὲς φυσικὰ συνέπειες στὴν ὅλη ὕπαρξή μας.

 Ἀδελφοί μου. Ἔχει λεχθεῖ καὶ εἶναι μεγάλη ἀλήθεια ὅτι ὁ ἄνθρωπος καταστρέφει τὴν ὑγεία του γιὰ νὰ κερδίσει χρήματα, καὶ κατόπιν δαπανᾶ ὅλη του τὴν περιουσία γιὰ νὰ ξαναβρεῖ τὴν χαμένη τοῦ ὑγεία!

 Αὐτὴ ἡ νοοτροπία, ἂς τὸ παραδεχτοῦμε ὅλοι μας, ἀποτελεῖ τὴν μεγάλη ἀσθένεια τῆς ἐποχῆς μας. Τὴν ἀσθένεια ποὺ κάνει τὰ νοσοκομεῖα καὶ τὶς κλινικὲς νὰ εἶναι γεμάτα ἀπὸ παλαιὲς ἀλλὰ καὶ νέες ἀρρώστιες…

 Ἂς ἀφήσουμε νὰ ἀγγίξει τὴ συνείδησή μας ὁ λόγος τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος καὶ κάθε βράδυ ποὺ πέφτουμε γιὰ ὕπνο, ἀντὶ ἄλλων βασανιστικῶν σκέψεων γιὰ τὸ πῶς θὰ τὰ βγάλουμε πέρα, ἂς ἀκοῦμε τὴν φωνὴ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ποὺ μᾶς λέει: «Μὴ οὒν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον, ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς. Ἀρκετὸν τὴ ἡμέρα ἡ κακία αὐτῆς» (Μάτθ. στ΄, 34). Δήλ. Νὰ μὴ μεριμνήσετε γιὰ τὴν αὐριανὴ ἡμέρα, διότι ἡ αὐριανὴ ἡμέρα θὰ μεριμνήσει ἡ ἴδια γιὰ τὰ δικά της πράγματα. Ἀρκεῖ στὴν (κάθε) ἡμέρα ἡ δική της ταλαιπωρία.

Ἀμήν.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς για την συγκέντρωση της Κυριακής (3 Ιουλίου) στο Αγρίνιο

Εγκύκλιο σημείωμα απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑΣ, προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως, με το οποίο καλεί τα μέλη της τοπικής μας Εκκλησίας στην εκδήλωση για την «Κάρτα του Πολίτη», που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 3 Ιουλίου 2011 και ώρα 07:30’ μ.μ. στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Παπαστρατείου Μεγάρου της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου.

Ακολουθεί το εγκύκλιο σημείωμα του Σεβασμιωτάτου.

«Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Στην εποχή μας πολλά έχουν λεχθεί και δημοσιευθεί για την λεγομένη «Κάρτα του Πολίτη».

Γρίφος έχει γίνει η περί την «κάρτα» φιλολογία και κανείς δεν γνωρίζει τι τέλος πάντων θα ανακοινωθεί, τι θα ζητηθεί από τους Έλληνες πολίτες, αν θα μας ζητήσουν να προδώσουμε ακόμη την Ορθοδοξία μας, την πίστη μας, τον Αναστάντα Σωτήρα και Λυτρωτή μας. Ναι η όχι; Που ξέρουμε;

Πολλοί μας ρωτάνε για την «κάρτα» και πρέπει να απαντήσουμε. Δυστυχώς έγκυρη απάντηση δεν έχουμε.

Ένεκα όλων αυτών, η Ιερά Μητρόπολή μας θα πραγματοποιήσει μεγάλη εκδήλωση για να ενημερώσει τους όντως Χριστιανούς σχετικά με την «Κάρτα του Πολίτη». Ομιλητές, ειδήμονες, με μελέτες και γνώσεις άριστες σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα, ομιλητές που πονούν για την ορθόδοξο Αλήθεια, την ελευθερία των Ελλήνων, ομιλητές που αγαπούν Χριστό και Ελλάδα θα μας καταθέσουν την πλουσία πείρα τους, θα μας αναλύσουν το θέμα, θα μας διδάξουν το διακριτικό και ωφέλιμο τρόπο αντιδράσεως, αν χρειασθεί, προκειμένου να μην προδοθεί η αλήθεια και απομακρύνουμε τη σωτηρία.

Η εκδήλωση αυτή, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 3 Ιουλίου και ώρα 7.30 μ.μ. στην αίθουσα της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου (Παπαστράτειος) στο Συντριβάνι.

Αγαπητοί πατέρες, αγαπητοί αδελφοί, ας σημάνουμε συναγερμό, ας κάνουμε σταυροφορία για να ενημερωθούν αληθινά, γνήσια και θεάρεστα όλοι οι αδελφοί.

Μπορούμε να εκφράσουμε ελεύθερα, αβίαστα, προσωπικά την γνώμη μας, να ομολογήσουμε την αλήθεια.

Δεν αντιδρούμε κοσμικά, ομολογούμε Χριστό, ζητούμε το δικαίωμά μας, να μείνουμε ελεύθεροι από ηλεκτρονικές δεσμεύσεις, να λατρεύουμε τον Χριστό μας ανεμπόδιστα, να εργαζώμαστε τον αγιασμό μας και τη σωτηρία μας.

Σας περιμένω όλους και όλες την Κυριακή 3 Ιουλίου το απόγευμα στην Παπαστράτειο αίθουσα.

Μετά πατρικών ευχών

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

Περὶ ταπείνωσης

Νιράκης Ἐµµανουήλ (Πρεσβύτερος)

Ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ μηδὲν «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν». Τί σημαίνει «κατ’ εἰκόνα» ἐρωτᾶ ὁ ἅγιος Βασίλειος καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος: «νὰ καθαρίσουμε τὴν καρδιά μας καὶ νὰ μὴν εἴμαστε ἀπαίδευτοι καὶ ἀμαθεῖς στὴ διδασκαλία τοῦ Θεοῦ». Καὶ πῶς θὰ ἐπιτύχουμε τὸ «καθ’ ὁμοίωσιν» ἐρωτᾶ καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος: «ὁ σκοπὸς καὶ ὁ προορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ θεοποίηση καὶ ἁγιοποίηση. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει καθῆκον νὰ στραφεῖ πρὸς τὰ ἄνω ἀγαθὰ γιὰ νὰ μιμηθεῖ τὶς θεῖες τελειότητες καὶ θεοειδεῖς ἀρετές, δηλαδὴ στὴν ἀληθινὴ μόρφωση καὶ ὁλοκλήρωση. Καὶ αὐτὴ ἡ μόρφωση εἶναι τὸ ἰδεῶδες τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο Θεόμορφο.»

Γιὰ τὸν καθένα ἀπό μᾶς, ὅλο αὐτὸ ἔγινε δυνατό, μὲ τὴν κάθοδο τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο μας, δηλαδὴ μὲ τὴν ἐνανθρώπισή Του. Ἡ δική του ἐνανθρώπιση, κατέστησε δυνατὴ τὴ δική μας Θέωση. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργο τῆς «Χάριτός» Του. Ἄρα λοιπὸν ὁ θεωμένος ἄνθρωπος ποὺ μέσῳ τῶν μυστηρίων καὶ τῶν ἀρετῶν «πληροῦται εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ» εἶναι ὁ ἀληθινὸς χριστιανός. Εἶναι αὐτὸς ποὺ ζεῖ «ἐν Χριστῷ» καὶ ἀναπόφευκτα παράγει γλυκοὺς καρπούς, ἅγιες καὶ ἀθάνατες σκέψεις, ἅγια καὶ ἀθάνατα αἰσθήματα, ἅγια καὶ ἀθάνατα ἔργα. Ἔτσι λοιπὸν μὲ τὴ χάρη τῶν ἁγίων μυστηρίων καὶ ἀρετῶν ὁ ἄνθρωπος γίνεται «εὔφορη γῆ» καρποφόρα, γιατί «πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ». (Ματθ. 7,17). Ἕνας τέτοιος καρπὸς εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη, μὲ τὴν ὁποία ὁ ἄνθρωπος «φρουρεῖται» ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ ψυχικὰ καὶ σωματικὰ . Μὲ αὐτὴ κάθε του σκέψη καὶ κάθε του αἴσθηση ἐλέγχεται ἀπὸ τὸ Χριστό, καὶ Αὐτὸς πλέον γίνεται συνοδηγὸς καὶ συνοδοιπόρος στὴν πνευματική του πορεία.

Ἡ ταπεινοφροσύνη δὲν εἶναι τίποτε διαφορετικὸ ἀπ’ τὴ Χριστοφροσύνη. Ὅποιος ἔχει «νοῦ Χριστοῦ» ἔχει ταπεινοφροσύνη. Καὶ ὁ Χριστιανὸς μόνο ἔτσι πρέπει νὰ σκέφτεται καὶ νὰ πράττει γιὰ τὰ πάντα: γιὰ τὸ Θεό, γιὰ τὸν κόσμο, γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, γιὰ ὁλόκληρη τὴ δημιουργία. Ὁ ταπεινόφρων θεωρεῖ τὸν ἑαυτὸ του ἕνα μηδὲν - ἕνα τίποτα ἀπέναντι στὸ Θεό, ἀλλὰ καὶ ἀπέναντι στοὺς ἄλλους. Γι’ αὐτὸ μόνιμα καὶ σταθερά, ὁλοένα καὶ περισσότερο εἰρηνεύει ἔναντι τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων. Μὲ χαρὰ ἀποδέχεται τοὺς ἄλλους ὡς «μεγαλύτερους» στὴν ἀρετὴ καὶ ἀνώτερους ἀπ’ αὐτόν.

Ἐκ διαμέτρου ἀντίθετη τῆς ταπεινοφροσύνης εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ ὑψηλοφροσύνη καὶ ἡ ἀλαζονεία. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔτσι πορεύεται στὴ ζωή του, στηρίζεται μόνο στὸν ἑαυτό του. Γιατί αὐτὸς εἶναι ὁ ἀλαζόνας καὶ ὑπερήφανος. Θέλει νὰ εἶναι «ἀνεξάρτητος», αὐτόνομος καὶ αὐτάρκης σὲ ὅλα. Οὐσιαστικὰ ἐπιδιώκει καὶ βαδίζει ὁλοένα καὶ περισσότερο στὴν αὐτονόμησή του ἀπ’ τὸ Θεό. Δὲν ἐπιθυμεῖ καμιὰ ἐπέμβαση, οὔτε κἄν τοῦ Θεοῦ, σὲ τίποτα δικό του, σὲ τίποτα ποὺ ἀφορᾶ τὴ ζωὴ καὶ τὰ ἔργα του. Στὴν πραγματικότητα ὅμως δὲν εἶναι ἀνεξάρτητος καὶ αὐτόνομος, διότι τέτοιου εἴδους σκέψεις καὶ τρόπους ζωῆς προσφέρει ὁ διάβολος, ποὺ δημιουργεῖ τὴν ψευδαίσθηση τῆς «ἐλευθερίας» καὶ τῆς «ἀνεξαρτησίας» ἀπ’ τὰ δεσμὰ τοῦ Θεοῦ. Ζώντας ὅμως ὁ ἄνθρωπος χωρὶς Θεό, τὸ μόνο ποὺ κατορθώνει εἶναι νὰ βρίσκεται διαρκῶς παρὼν στὴ ζωὴ του ὁ διάβολος. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος βλέπει τὰ πάντα σὲ ἀναφορὰ μὲ τὸν ἑαυτό του καὶ γύρω ἀπ’ αὐτόν. Ζώντας μόνος μὲ τὸν ἑαυτό του, δὲν ζεῖ κανένας ἄλλος παρὰ ὁ ἴδιος ὁ διάβολος.

Νὰ γιατί ἡ ὑψηλοφροσύνη δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ «διαβολοφροσύνη». Ἡ ταπεινοφροσύνη συνοδεύεται πάντα ἀπ’ τὴ σωφροσύνη καὶ τὴν ὑπομονή. Αὐτὸς ποὺ θεωρεῖ τὸν ἑαυτὸ του «μηδέν», αὐτὸς ποὺ δὲν ὑπάρχει δηλαδὴ χωρὶς τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, εἶναι σώφρων καὶ ὑπομονετικὸς σὲ κάθε τι ποὺ ἀντιμετωπίζει, ἔστω κι ἂν αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ δυσάρεστο. Ταπεινοφροσύνη, ὑπομονὴ καὶ σωφροσύνη εἶναι τὸ τρίπτυχο ποὺ ὡς βάση ἔχει τὴν ἀγάπη. Μόνο ὅποιος ἔχει στὴν ψυχὴ του τὴν ἀγάπη μπορεῖ νὰ εἶναι ταπεινόφρων, σώφρων καὶ ὑπομονετικὸς ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους.

Τὸ μέτρο τῆς δικῆς μας ταπεινοφροσύνης πρέπει νὰ εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη τοῦ Χριστοῦ. Ὅπως ἐκεῖνος «κατέβηκε» ἀπ’ τὰ ἐπουράνια ὕψη Του, ἕως τὰ κατώτερα μέρη τοῦ Ἅδη γιὰ χάρη μας, ἔτσι κι ἐμεῖς ἀκολουθώντας τὴν ἴδια πορεία «μὲ ἄκρα ταπείνωση», ὀφείλουμε νὰ ἐγκαταλείψουμε τοὺς ὑψηλοὺς θρόνους στοὺς ὁποίους ἔχουμε στρογγυλοκαθίσει πολλοὶ ἀπό μᾶς καὶ μὲ πολλὴ ἀγάπη, ὑπομονὴ καὶ σωφροσύνη νὰ σταθοῦμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, κάνοντας πράξη τὸ λόγο τοῦ ἀπ. Παύλου «μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πραότητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ» (Ἐφ. 4,2)

Τὸ Facebook καταστρατηγεῖ τὸ δικαίωμα τῶν παιδιῶν

 

Ἄγνωστος συγγραφεύς

 

Τὸ Facebook καταστρατηγεῖ τὸ δικαίωμα τῶν παιδιῶν στὴν ἀθωότητα

«Ἀφῆστε τὰ 13χρονα νὰ χρησιμοποιοῦν ἐλεύθερα τὴν ἱστοσελίδα μου» εἶπε ὁ 24χρονος ἱδρυτὴς τοῦ Facebook, Μὰρκ Ζούκερμπεργκ, βάζοντας ἔτσι τὸ φιτίλι σὲ ἕναν παγκόσμιο διάλογο γιὰ τὸ κατὰ πόσο θὰ πρέπει νὰ ἀρθοῦν οἱ νομικὲς ἀπαγορεύσεις ποὺ ἀφοροῦν παιδιὰ κάτω τῶν 13 ἐτῶν.

Μὲ τὸ ἕνα στὰ πέντε παιδιὰ στὶς ἡλικίες 9 – 12 νὰ διαθέτει προσωπικὸ προφίλ, σύμφωνα μὲ τὴν ἔρευνα Social Networking γιὰ τὴν Εὐρώπη, φαίνεται πώς, παρὰ τὶς ἀπαγορεύσεις, ἡ διεισδυτικότητα τοῦ Facebook σὲ αὐτὲς τὶς ἡλικίες δύσκολα ἐλέγχεται. Οἱ κίνδυνοι ὅμως, στοὺς ὁποίους ἐκτίθενται ἀπασχολοῦν γονεῖς καὶ ἁρμόδιους φορεῖς.

«Ὅταν βλέπουμε ὅλο καὶ περισσότερα 8χρονα καὶ 9χρονα στὴν Ἑλλάδα νὰ ἔχουν δικό τους προφίλ, θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε σὲ ἐπαγρύπνηση» λέει ὁ κ. Γεώργιος Κορμᾶς, ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Ἀσφαλοῦς Διαδικτύου, ὑπεύθυνος τῆς Γραμμῆς Βοήθειας 800 11 800 15 καὶ ἐπιστημονικὸς συνεργάτης τῆς Μονάδας Ἐφηβικῆς Ὑγείας Β΄ Παιδιατρικῆς Κλινικῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

«Ἡ ἐμπειρία ἀπὸ τὶς ἐπισκέψεις σὲ σχολεῖα ὅλης τῆς Ἑλλάδας δείχνει ὅτι σὲ αὐτὲς τὶς ἡλικίες τὰ παιδιὰ δὲν μποροῦν νὰ διαχειριστοῦν τὸ Facebook. Τὸ βλέπουν σὰν παιχνίδι, δὲν μποροῦν ὅμως νὰ καταλάβουν πόσο ἐπικίνδυνο εἶναι» προσθέτει.

Τὰ περισσότερα παιδιὰ ποὺ φτιάχνουν προφίλ, δίνοντας ψευδῆ ἡλικία, δηλώνουν εὔκολα τὸ ὄνομα, τὴν διεύθυνση καὶ τὶς δραστηριότητές τους, ὅπως ποῦ πηγαίνουν διακοπὲς ἢ ποῦ πᾶνε φροντιστήριο, ἀφήνοντας τὴν ζωὴ τους ἐκτεθιμένη.

Ὁ ἐθισμός, ἡ ἐξάπλωση τῆς παιδοφιλίας, ἡ εὔκολη πρόσβαση σὲ πορνογραφικὸ ὑλικὸ καὶ σὲ τυχερὰ παιχνίδια, θὰ πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν τοὺς γονεῖς. «Αὐτὸ ποὺ στεροῦνται τὰ παιδιὰ ὅταν βρίσκονται ἀνεξέλεγκτα σὲ τέτοιες σελίδες κοινωνικῆς δικτύωσης εἶναι τὸ δικαίωμά τους στὴν ἀθωότητα. Ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναπτύσσουν τὴν κοινωνικότητά τους στὴν πραγματικὴ ζωή, ἀπομονώνονται στὸ δωμάτιό τους καὶ δὲν δημιουργοῦν προσωπικὲς σχέσεις».

Σὲ αὐτὲς τὶς μικρὲς ἡλικίες, ὅταν τὰ παιδιὰ ἐκτίθενται σὲ τόσα ἐρεθίσματα, εἶναι πολὺ πιθανὴ ἡ ἀλλοίωση τῆς ψυχοκοινωνικῆς τους ἐξέλιξης. «Τὰ κορίτσια ποὺ βάζουν στὸ προφὶλ τους φωτογραφίες προκλητικές, οὐσιαστικὰ ἀναζητοῦν τὴν θηλυκότητά τους μέσα ἀπὸ τὰ δίκτυα αὐτά. Φαντάζεστε λοιπὸν τί συζητήσεις προκαλοῦν καὶ πόσα σχόλια δέχονται – γιὰ νὰ μὴν φτάσουμε καὶ στὴ σεξουαλικὴ παρενόχληση» τονίζει ὁ κύριος Κορμᾶς.

Ἡ μόδα, ἀλλὰ καὶ ἡ αἴσθηση ὅτι ἔχουν πιὰ μεγαλώσει, εἶναι ἡ ἀπάντηση στὸ γιατί τὰ μικρὰ παιδιὰ θέλουν νὰ φτιάξουν δικό τους προφίλ. «Εἶναι σὰν μεταδοτικὴ ἴωση! Ὅταν ἔχει ἕνα παιδὶ στὴν τάξη, τότε θέλουν ὅλα. Μὲ 3 ἑκατομμύρια χρῆστες στὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχουν στὸ περιβάλλον τους πολλὰ παραδείγματα πρὸς μίμηση. Τὰ μεγαλύτερα ἀδέλφια, οἱ φίλοι, οἱ ἴδιοι οἱ γονεῖς».

«Ὅταν ἕνα κοριτσάκι 12 ἐτῶν μοῦ ἐμπιστεύθηκε ὅτι ἔχει 1.800 φίλους στὸ Facebook, ἐνῶ οἱ γονεῖς της βρίσκονται στὸ σκοτάδι, σοκαρίστηκα. Ποιὰ ἐπίδραση μπορεῖ νὰ ἔχουν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι στὸν ψυχισμὸ τοῦ παιδιοῦ; Δὲν εἶναι λίγες οἱ περιπτώσεις παιδιῶν ποὺ ἔχουν πέσει θύματα ἐκφοβισμοῦ, ἐκβιασμοῦ, παρενόχλησης ἢ χλευασμοῦ» λέει ἡ κυρία Ἀλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος.

Τὰ μικρὰ παιδιὰ δὲν βάζουν στὸ μυαλό τους ὅτι πίσω ἀπὸ ἕνα προφὶλ μπορεῖ νὰ κρύβεται ἕνας ἄνθρωπος ποὺ οὔτε συνομήλικός τους εἶναι οὔτε ἔχει ἀθῶα αἰσθήματα ἀπέναντί τους. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ μεγαλύτερη παγίδα, σύμφωνα μὲ τὴν κυρία Καππάτου. «Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ τὰ προτρέπουμε νὰ περιλαμβάνουν στὶς λίστες φίλων μόνο παιδιὰ ποὺ γνωρίζουν, ἐξηγώντας τοὺς κινδύνους ποὺ ἐνέχει αὐτὸς ὁ ἀνταγωνισμὸς γιὰ τὸ ποιὸς ἔχει τοὺς περισσότερους φίλους».

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὅμως, δὲν μποροῦμε νὰ ἀρνηθοῦμε τὴν τάση τῶν παιδιῶν νὰ θέλουν νὰ ἀνήκουν σὲ μία ὁμάδα. «Τὰ παιδιὰ σήμερα αἰσθάνονται δέσμια τῶν δραστηριοτήτων μὲ τὶς ὁποῖες τὰ φορτώνουμε καὶ δὲν ἔχουν χρόνο νὰ ἀναπτύξουν σχέσεις. Ὁπότε αὐτὴ εἶναι μία διέξοδος γιὰ νὰ χαλαρώσουν, νὰ γελάσουν, νὰ διασκεδάσουν, νὰ συνομιλήσουν» ἐπισημαίνει.

Αὐτὸ ὅμως φέρνει πιὸ κοντὰ τὸν κίνδυνο τοῦ ἐθισμοῦ, ποὺ ὡς πρόσφατα ἀποδιδόταν μόνο στὰ διαδικτυακὰ παιχνίδια. «Τὰ παιδιὰ ποὺ κάθονται πολλὲς ὧρες μπροστὰ στὸ ὑπολογιστὴ εἶναι πιθανὸ νὰ παρουσιάσουν ἔντονο ἄγχος, ποὺ μπορεῖ νὰ γίνει παθολογικό, νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ μαθήματά τους, νὰ χάσουν τὴν ἐπαφὴ μὲ τὴν οἰκογένειά τους καὶ νὰ ἀπομονωθοῦν» σημειώνει ἡ κυρία Καππάτου.

Αὐτό, θὰ ἀναρωτηθεῖ κανείς, εἶναι πιθανὸ νὰ συμβεῖ καὶ σὲ παιδιὰ μετὰ τὴν ἡλικία τῶν 13 ἐτῶν. Γιὰ ποιὸ λόγο τὰ νομικὰ ὅρια μπαίνουν σὲ αὐτὴ τὴν ἡλικία; Σύμφωνα μὲ τὴν κυρία Καππάτου, τὰ παιδιὰ θεωρεῖται ὅτι ἀπὸ τὰ 13, ὁπότε καὶ μπαίνουν στὴν ἐφηβεία, ἀποκτοῦν μία μεγαλύτερη αὐτονομία.

«Στὸ ἐξωτερικὸ ἐξοικειώνονται μὲ τοὺς ὑπολογιστὲς καὶ μαθαίνουν νὰ προστατεύονται ἀπὸ νωρίς, ὅμως στὴν Ἑλλάδα δὲν τυγχάνουν ἀνάλογης ἐκπαίδευσης. Τὰ ὅρια γιὰ τὴν Ἑλλάδα θὰ μποροῦσαν νὰ φτάσουν καὶ τὰ 16 χρόνια, μὲ τοὺς γονεῖς νὰ παρακολουθοῦν διακριτικὰ τὶς κινήσεις τοῦ ἐφήβου σὲ αὐτὲς τὶς ἡλικίες».

Ὥς τὴν ἡλικία τῶν 13 ἐτῶν, οἱ γονεῖς ποὺ γνωρίζουν ὅτι τὰ παιδιὰ τους διαθέτουν προσωπικὸ προφὶλ μποροῦν νὰ τὰ προσθέτουν στοὺς φίλους τους, ἔτσι ὥστε νὰ παρακολουθοῦν τὰ στοιχεῖα ποὺ μοιράζονται μὲ τὸ δίκτυό τους καὶ νὰ ἔχουν ἕναν ὑποτυπώδη ἔλεγχο στὶς δραστηριότητές τους, ὅπως προτείνει ἡ κυρία Καππάτου.

Αὐτοὶ ποὺ καλοῦνται νὰ θέσουν τὰ ὅρια καὶ νὰ ἐντοπίσουν ἄμεσα σημάδια κινδύνου στὰ παιδιὰ εἶναι φυσικὰ οἱ γονεῖς. Ἀρχικά, «μέλημά τους θὰ πρέπει νὰ εἶναι νὰ μάθουν στὰ παιδιά τους νὰ κοινωνικοποιοῦνται ἀπὸ μικρά, διότι ἐὰν θεωροῦν ὅτι τὸ Facebook εἶναι κοινωνικὴ ἐπαφή, τότε στὴν ἐφηβεία θὰ ἀντιμετωπίσουν ἀκόμη σοβαρότερα προβλήματα» τονίζει ὁ κύριος Κορμᾶς.

Τὰ τέσσερα ἁπλὰ βήματα, ποὺ προτείνει στοὺς γονεῖς μποροῦν νὰ ἐξασφαλίσουν ἕνα ἱκανοποιητικὸ ἐπίπεδο ἐλέγχου, μὲ σεβασμὸ στὴν προσωπικότητα τοῦ παιδιοῦ:

• Μαθαίνουμε στὰ παιδιὰ τὸ «δημιουργικὸ ἴντερνετ», δηλαδὴ πῶς νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ ἴντερνετ γιὰ νὰ συλλέγουν ἐκπαιδευτικὸ ὑλικὸ καὶ νὰ ἐνημερώνονται.

• Τοποθετοῦμε τὸν ὑπολογιστὴ στὸ σαλόνι γιὰ νὰ εἴμαστε παρόντες ὅταν τὸ παιδὶ μπαίνει στὸ διαδίκτυο καὶ νὰ ἐπιβλέπουμε.

• Βάζουμε περιορισμὸ στὸν χρόνο ποὺ μπορεῖ νὰ μπαίνει στὸ ἴντερνετ τὴν ἡμέρα.

• Χρησιμοποιοῦμε φίλτρα, ποὺ περιορίζουν ἀνάλογα μὲ τὴν ἡλικία τοῦ παιδιοῦ τὴν πρόσβασή του σὲ συγκεκριμένες ἱστοσελίδες.

Άκουσον τους λόγους μου αγαθέ μου Υιέ (13)