Τα δώρα των Μάγων.(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

«Και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσηνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ. β’11).
Τρία δώρα έφεραν στο νεογέννητο Βασιλιά. Και χωρίς να το θέλουν συμβόλισαν την αγία και ζωοποιό Τριάδα, στο όνομα της οποίας ήρθε στον κόσμο το παιδί Ιησούς, αλλά και την τριπλή διακονία του Κυρίου: τη βασιλική, την ιερατική και την προφητική, γιατί ο χρυσός συμβολίζει την αυτοκρατορική, το λιβάνι την ιερατική και η σμύρνα την προφητική ή τη θυσιαστική. Το νεογέννητο βρέφος θα γινόταν ο Βασιλιάς του αθάνατου βασιλείου, ο αναμάρτητος ιερέας και προφήτης και, όπως οι περισσότεροι προφήτες πριν απ’ Αυτόν, θα θανατωνόταν.
Όλοι το γνωρίζουν πως ο χρυσός μαρτυρεί κάποιον βασιλιά και τη βασιλεία του. Όλοι γνωρίζουν πως το λιβάνι μαρτυρεί ιερωσύνη και προσευχή. Κι επίσης όλοι γνωρίζουν από την Αγία Γραφή πως το λιβάνι μαρτυρεί τη θνητότητα. Ο Νικόδημος άλειψε το σώμα του νεκρού Ιησού με μύρα (πρβλ. Ιωάν. ιθ’ 39-40). Άλειφαν τα σώματα για να τα διατηρήσουν κάπως περισσότερο από τη φθορά του θανάτου. Ο κόσμος φωτίστηκε από το Χριστό, που έλαμψε σαν χρυσός. Και γέμισε από προσευχές και θυμιάματα, όπως ένας ναός. Η οικουμένη ολόκληρη γέμισε από το άρωμα της διδασκαλίας Του,
Τα τρία δώρα όμως συμβολίζουν επίσης την καρτερία και το αμετάβλητο. Ο χρυσός παραμένει χρυσός, το λιβάνι παραμένει λιβάνι και το μύρο παραμένει μύρο. Κανένα απ’ αυτά δε χάνει την ιδιότητά του όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μετά από χίλια χρόνια ο χρυσός εξακολουθεί να λάμπει, το λιβάνι να καίει και το μύρο διατηρεί το άρωμά του. Δε θα μπορούσαν να βρεθούν άλλα πιο αντιπροσωπευτικά αντικείμενα στη γη που να συμβολίζουν τόσο πιστά την επίγεια αποστολή του Χριστού ή να δείχνουν πιο καθαρά και εκφραστικά τον αιώνιο χαρακτήρα του έργου Του στη γη, καθώς και όλες τις πνευματικές και ηθικές αξίες που έφερε από τον ουρανό στον κόσμο. Έφερε την αλήθεια, την προσευχή, την αθανασία.
Με ποιό άλλο αντικείμενο στη γη, εκτός από το χρυσό, θα μπορούσε να συμβολιστεί καλύτερα η αλήθεια; Ό,τι και να κάνεις στο χρυσό, αυτός θα εξακολουθεί να λάμπει.
Με ποιό άλλο αντικείμενο θα μπορούσε να συμβολιστεί καλύτερα η προσευχή αν όχι με το λιβάνι; Όπως ο καπνός από το λιβάνι γεμίζει την εκκλησιά ολόκληρη, έτσι γεμίζει κι η προσευχή ολόκληρη την ύπαρξη του ανθρώπου. Όπως ο καπνός ανεβαίνει ψηλά, έτσι ανεβάζει η προσευχή την ψυχή του ανθρώπου στο Θεό. «Κατευθυνθήτω ή προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιον σου», λέει ο Ψαλμωδός (Ψαλμ. ρμα’ 2). Είναι γεγονός πως κι άλλα πράγματα βγάζουν καπνό, μα κανένας καπνός δεν εμπνέει την ψυχή για προσευχή.
Ποιό άλλο επίγειο αντικείμενο θα μπορούσε να συμβολίσει καλύτερα την αθανασία από το μύρο; Η θνητότητα αποπνέει δυσωδία, ενώ η αθανασία έχει μια διαρκή ευωδία.
Οι μάγοι από την Ανατολή συμβόλισαν έτσι έστω κι ανεπίγνωστα ολόκληρη τη χριστιανική πίστη. Ξεκίνησαν από την Αγία Τριάδα κι έφτασαν ως την Ανάσταση και την αθανασία του Κυρίου Ιησού και των πιστών Του. Δεν είναι απλοί προσκυνητές, μα πραγματικοί προφήτες. Προφήτες τόσο της χριστιανικής πίστης όσο και της ζωής και του έργου του Χριστού. Από μόνοι τους, με τη δική τους αντίληψη και γνώση, δε θα τα ήξεραν όλα αυτά. Ήταν η πρόνοια του Θεού που τους έστειλε στη Βηθλεέμ και τους έδωσε το παράξενο αυτό άστρο να τους οδηγεί.

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Θεός επί γης, άνθρωπος εν Ουρανώ», Ομιλίες Α΄. Αθήνα 2010, σ. 116-118.)

Δόξα εν υψίστοις…

 

Τα Χριστούγεννα έχουν πάνω τους τη γλύκα της γιορτής ενός παιδιού. Ένας καινούργιος άνθρωπος γεννιέται ανάμεσά μας, ένα καινούργιο παιδί μας χαμογελάει. Κι αυτό το παιδί δεν είναι ξένο για κανένα μας- είναι ο εαυτός μας, που γεννιέται με τη θεία του ομορφιά, ανώτερη κι από το πρώτο κάλλος του, με την ωραιότερη μορφή του στο πρόσωπο του θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Γιορτάζοντας ο πιστός τα Χριστούγεννα ζει κάθε φορά ένα μεγάλο μυστήριο· τη γέννηση της καινούργιας ανθρωπότητας.
Αυτά δεν είναι σχήμα λόγου ούτε καν λόγια. Σημαίνουν την ίδια την ιστορία του ανθρώπου στο πιο βαθύ και ουσιαστικό της μέρος, την ιστορία της ψυχής του. Σημαίνουν τη λύση που έδωσε ο Θεός στο δράμα του ανθρώπου, όταν δίπλα στο δρόμο της εξορίας του από το παράδεισο, χάραξε γι’ αυτόν παράλληλα και το δρόμο της λυτρώσεώς του. Τα Χριστούγεννα οι δύο αυτοί δρόμοι συναντώνται κι ανοίγει φωτεινό για τους πιστούς το μονοπάτι της νέας ζωής. Εδώ, στο σταυροδρόμι των Χριστουγέννων, μαθαίνουμε από αγγέλων χείλη ότι επιτέλους φανερώθηκε στη γη μας η δόξα του Θεού, η ειρήνη του κόσμου, και η ευδοκία του ανθρώπου·«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία»(Λκ. 2,14).
Με τη γέννηση του Χριστού ο Θεός αποκάλυψε τον εαυτό του στον άνθρωπο. Μπρος στα έκθαμβα μάτια μας ξεδίπλωσε τα μυστικά του, έδειξε το πλάτος της αγάπης του, το βάθος της σοφίας του, άφησε να δούμε το πρόσωπό του -όσο μπορούσαμε. Η φυσική δημιουργία, αλλά κι η ιστορία του εκλεκτού λαού είχαν ήδη μιλήσει για την αρετή και τη θειότητά του, για τη δύναμη και το μεγαλείο του. Αλλά ποτέ πριν δεν φάνηκε έτσι η δόξα του, όπως στο σπήλαιο της Βηθλεέμ, διότι ποτέ πριν δεν εκφράσθηκε έτσι η αγάπη του.
Έριξε το μονάκριβο παιδί του στη μεγαλύτερη περιπέτεια, για να μας αναγγείλει με σάρκα και στόμα ανθρώπινο το όνομά του, του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, να μας διδάξει ποιός είναι ο αληθινός Θεός και τι είναι αληθινός Θεός. Αυτή η αποκάλυψη αποτελεί, από μόνη της δόξα Θεού. Όπως δόξα για το διαμάντι είναι αυτή η λάμψη του, καθώς στραφταλίζει κάτω απ’ το έμπειρο βλέμμα, όπως δόξα για το βασιλιά είναι αυτό το αξίωμά του, όταν ασκείται επάξια, ανάλογα δόξα για τον Θεό είναι αυτό· το ίδιο το φανέρωμά του, καθώς «έκλινε ουρανούς και κατέβη» (Ψαλμ. 17,10) και πλάγιασε σαν βρέφος μέσα στη φάτνη.
Η δόξα του Θεού είναι ένα καθρέφτισμα του ουρανού πάνω στο πρόσωπο της γης, αλλά είναι και μία αντανάκλαση του ουρανού μέσα από το πρόσωπο της γης. Όπως μπορούμε να καταλάβουμε τη λαμπρότητα του ήλιου κοιτάζοντας προς αυτόν, αλλά και βλέποντας την πλάση να φωτίζεται από το φως του, έτσι μπορούμε να θαυμάσουμε τη δόξα του Θεού μελετώντας τις φανερώσεις του, αλλά και εκτιμώντας τα αποτελέσματα της επισκέψεώς του στη γη. Η επίσκεψη του Χριστού σημαίνει την επίσκεψη της ειρήνης στον κόσμο, που τον είχε εγκαταλείψει ντροπιασμένη για την απιστία του ανθρώπου στη πρώτη εκείνη συνθήκη με το Θεό μέσα στον παράδεισο. Τώρα που η συνθήκη ανανεώνεται, που με το πολύ του έλεος ο Πλάστης γίνεται Πατέρας, η ειρήνη ξανάρχεται στη γη, όχι αφηρημένα σαν κατάσταση, αλλά συγκεκριμένα σαν πρόσωπο· είναι ο Εμμανουήλ. Μεθ’ ημών ο Θεός. Το σώμα του γίνεται σώμα μας, καθώς όλοι οι πιστοί συναρμολογούνται πάνω του ως μέλη, κι ο ίδιος γίνεται ο οργανικός σύνδεσμος του ανθρώπου με το συνάνθρωπο, αφού ενώνει και τους πιο αντίθετους μέσα στον οργανισμό της Εκκλησίας του. Το πανανθρώπινο αίτημα της αγάπης και της αδελφοσύνης παίρνει σάρκα και οστά μ’ αυτή την κοινωνία ειρήνης του αγίου Πνεύματος, την Εκκλησία του Χριστού. Κι η ειρήνη, που έτσι κατοικεί πάνω στη γη, δοξάζει το Θεό ανταποδίδοντας τη δόξα του.
Αλλά η ειρήνη του Χριστού δεν είναι μόνο μια ειρήνη του ανθρώπου με το συνάνθρωπο, είναι επίσης μια ειρήνη του ανθρώπου με το Θεό. Ο Ιησούς ως τέλειος άνθρωπος και Θεός μαζί γίνεται ο ζωντανός δεσμός μεταξύ τους και ειρηνεύει την επαναστατημένη καρδιά μας. Μας προσφέρει την ευδοκία του Θεού, την αμνηστία και την εύνοιά του. Μας συμφιλιώνει μαζί του και ζητά να δεχθούμε αυτή τη συμφιλίωση. Δεν ζητά να κάνουμε κάτι, αλλά μόνο να δεχθούμε την ευδοκία, που ο Ίδιος αντιπροσωπεύει, θέλει ένα τόπο να γεννηθεί μέσα μας, για να μας αναγεννήσει στη χάρη και στη λύτρωση. Η χαρά μας και η αρμονία μας τότε θα συνθέσουν με τη σειρά τους την πιο αληθινή δοξολογία στο Θεό.
Στο σταυροδρόμι των Χριστουγέννων οι φωνές των αγγέλων σκεπάζονται σήμερα από απαίσιες κραυγές. Ο άνθρωπος βρίζει το Θεό· φασκελώνει τη δόξα του κι επιδεικνύει αυτάρεσκα τα δικά του επιτεύγματα. Χλευάζει την ειρήνη του· την αγνοεί και δεν την εννοεί. Απορρίπτει την ευδοκία του -γι’ αυτό μένει δυστυχισμένος και βασανιζόμενος.
Τί Χριστούγεννα θα κάνει φέτος η ανθρωπότητα; Ποιός θα ακούσει τον ύμνο των αγγέλων; Αν με λαχτάρα προσεύχεσαι «αγιασθήτω το όνομά σου», θα ακούσεις το «δόξα εν υψίστοις Θεώ». Αν με αγάπη ζητάς· «ελθέτω η βασιλεία σου», θα νιώσεις το «επί γης ειρήνη». Κι αν με χαρά και αφοσίωση ομολογείς· «γενηθήτω το θέλημά σου», πηγαία θα αναφωνήσεις το «εν ανθρώποις ευδοκία». Αυτός που γιορτάζει αληθινά τη γέννηση του Χριστού, γιορτάζει πράγματι τη δική του αναγέννηση, τη γέννηση ενός καινούργιου και λυτρωμένου άνθρωπου.

(Στεργ. Ν. Σάκκου, «Ο Θεός στη γη μας». Εκδ. Ο.Χ.Α. Απολύτρωσις. Θεσσαλονίκη 2005

Έγινε άνθρωπος, αλλά Θεός δεν έγινε...διότι ήταν!

 

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ελάτε να εορτάσουμε, ελάτε να πανηγυρίσουμε. Πράγματι είναι παράξενος ο τρόπος της εορτής επειδή είναι παράξενος και ο λόγος της γεννήσεως Αυτού.
Γιατί σήμερα λύθηκαν τα μακροχρόνια δεσμά,
ο διάβολος καταντροπιάστηκε,
οι δαίμονες δραπέτευσαν,
ο θάνατος καταργήθηκε,
ο Παράδεισος ανοίχτηκε,
η κατάρα εξαφανίστηκε,
η αμαρτία διώχθηκε μακριά,
η πλάνη απομακρύνθηκε,
η αλήθεια επανήλθε,
και ο λόγος της ευσέβειας σπάρθηκε και διαδόθηκε παντού.
Ο ουράνιος τρόπος ζωής φυτεύτηκε στη γη,
οι άγγελοι επικοινωνούν με τους ανθρώπους και οι άνθρωποι χωρίς φόβο
συνομιλούν με τους αγγέλους.
Γιατί; Επειδή ο Θεός ήρθε στη γη και ο άνθρωπος ανέβηκε στον ουρανό.
Όλα έχουν αναμειχθεί. Γιατί ήρθε ο Θεός στη γη, ενώ ολόκληρος βρίσκεται στον ουρανό.
Ολόκληρος βρίσκεται στον ουρανό και ολόκληρος στη γη.
Ενώ είναι Θεός, έγινε άνθρωπος, χωρίς να παύσει να είναι Θεός.
Ενώ είναι Λόγος αμετάβλητος, έλαβε σάρκα, και έλαβε σάρκα ανθρώπινη για να κατοικήσει μέσα μας.
Θεός βέβαια δεν έγινε, αλλά ήταν.
Γι’ αυτό έλαβε ανθρώπινη σάρκα, ώστε, Εκείνος που δεν τον χωρούσε ο ουρανός,
να τον δεχθεί η φάτνη.
Γι’ αυτό τοποθετήθηκε μέσα στη φάτνη, ώστε, Εκείνος που τρέφει τα σύμπαντα,
να λάβει παιδική τροφή από παρθένο μητέρα.
Γι’ αυτό ο Πατέρας των αιώνων του μέλλοντος ανέχεται να βασταχτεί από παρθενική αγκαλιά σαν βρέφος που θηλάζει, για να μπορέσουν και οι μάγοι να τον πλησιάσουν.

Ελληνικά Χριστούγεννα, με Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Ο απανταχού Ελληνισμός, αλλά και όλη η Χριστιανοσύνη, γιορτάζουν τα Χριστούγεννα. Κι όμως, σε μια εποχή μηδενισμού, που ακόμα και η μεγάλη αυτή γιορτή, γίνεται αντιληπτή με την υλιστική της διάσταση, καλό θα ήταν να εντρυφήσουμε στις παραδόσεις, στα ήθη και στα έθιμα, αλλά και στα γραπτά των διαπρεπών του Έθνους, που ενσάρκωναν μέσα από τα γραπτά τους, όλες τις εκφάνσεις του βιώματος της ζωής στην Ελλάδα. Όταν μιλάμε για τα Χριστούγεννα, μας έρχεται αμέσως στο μυαλό ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (κατά τον Κωστή Παλαμά «ένας από τους ξεχωριστούς αρμονικούς αντιπροσώπους της νέας και άμουσης ακόμα σε πολλά ελληνικής ψυχής» και κατά τον Κωνσταντίνο Καβάφη «κορυφή των κορυφών») και ένα κείμενό του που δημοσιεύτηκε το 1896, στην εφημερίδα «Χριστουγεννιάτικη Ακρόπολις». Διαβάστε, για να χαμογελάσετε και λιγάκι, μέρες που είναι, ένα απόσπασμα, από την πένα ενός ανθρώπου, οποίος, ό,τι είχε και δεν είχε, το μοίραζε στους φτωχούς:

«Στὴν ταβέρνα τοῦ Πατσοπούλου, ἐνῶ ὁ βορρᾶς ἐφύσα, καὶ ὑψηλὰ εἰς τὰ βουνὰ ἐχιόνιζεν, ἕνα πρωί, ἐμβῆκε νὰ πίη ἕνα ρώμι νὰ ζεσταθῇ ὁ μαστρο-Παῦλος ὁ Πισκολέτος, διωγμένος ἀπὸ τὴν γυναίκα του, ὑβρισμένος ἀπὸ τὴν πενθεράν του, δαρμένος ἀπὸ τὸν κουνιάδον του, ξορκισμένος ἀπὸ τὴν κυρὰ-Στρατίναν τὴν σπιτονοικοκυράν του, καὶ φασκελωμένος ἀπὸ τὸν μικρὸν τριετῆ υἱόν του, τὸν ὁποῖον ὁ προκομμένος ὁ θεῖος του ἐδίδασκεν ἐπιμελῶς, ὅπως καὶ οἱ γονεῖς ἀκόμη πράττουν εἰς τὰ "κατώτερα στρώματα", πὼς νὰ μουντζώνη, νὰ βρίζῃ, νὰ βλασφημῇ καὶ νὰ κατεβάζῃ κάτω Σταυρούς, Παναγιές, κανδήλια, θυμιατὰ καὶ κόλλυβα. Κι ἔπειτα, γράψε ἀθηναϊκὰ διηγήματα!

Ὁ προβλεπτικὸς ὁ κάπηλος, διὰ νὰ ἔρχωνται ἀσκανδαλίστως νὰ ψωνίζουν αἳ καλαὶ οἰκοκυράδες, αἳ γειτόνισσαι, εἶχε σιμὰ εἰς τὰ βαρέλια καὶ τὰς φιάλας, πρὸς ἐπίδειξιν μᾶλλον, ὀλίγον σάπωνα, κόλλαν, ὀρύζιον καὶ ζάχαριν, εἶχε δὲ καὶ μύλον, διὰ νὰ κόπτῃ καφέν. Ἀλλ' ἔβλεπες, πρωὶ καὶ βράδυ, νὰ ἐξέρχωνται ἀτημέλητοι καὶ μισοκτενισμένοι γυναῖκες, φέρουσαι τὴν μίαν χεῖρα ὑπὸ τὴν πτυχὴν τῆς ἐσθῆτος, παρὰ τὸ ἰσχίον, καὶ τοῦτο ἐσήμαινεν, ὅτι τὸ ὀψώνιον δὲν ἦτο σάπων, οὔτε ὀρύζιον ἢ ζάχαρις...

Ἤρχετο κ' ἡ Στρατίνα, νοικοκυρὰ μὲ δύο σπίτια, ὁπού ἐφώναζεν εἰς τὴν αὐλόπορταν, εἰς τὸν δρόμον καὶ εἰς τὸ καπηλεῖον ὅλα τὰ μυστικά της, δηλ. τὰ μυστικὰ τῶν ἄλλων, καὶ μέρος μὲν αὐτῶν ἔμενον εἰς τὴν αὐλήν, μέρος δὲ ἔπιπτον εἰς τὸ καπηλεῖον, καὶ τὰ περισσότερα ἐχύνοντο εἰς τὸν δρόμον, κ' ἐξωνομάτιζε τὸν κόσμον, ποία νοικάρισσα τῆς καθυστερεῖ δύο νοίκια, ποῖος ὀφειλέτης τῆς χρεωστεῖ τὸν τόκον, ποία γειτόνισσα τῆς ἐπῆρεν ἕνα εἶδος, δανεικὸν κι ἀγύριστον. Ὁ μαστρο-Δημήτρης ὁ φραγκορράφτης τῆς ἐχρωστοῦσε τρία νοίκια, ὁ μαστρο-Παῦλος ὁ Πισκολέτος πέντε, καὶ τὸν μῆνα ποὺ ἔτρεχεν, ἕξ...».

Ο ολιγαρκής Παπαδιαμάντης, παρέμεινε εφ όρου ζωής προσηλωμένος στην Ορθοδοξία και στη λειτουργική παράδοση της Εκκλησίας μας, δίνοντας σε πολλούς την εντύπωση κοσμοκαλόγερου. Συνήθιζε μάλιστα να ψάλλει στον Ιερό Ναό Αγίου Ελισαίου ως δεξιός ψάλτης, όπου εφημέριος ήταν ο Άγιος παπα-Νικόλας Πλανάς (προτομή του υπάρχει στον Άγιο Ιωάννη, επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης). Τα βιβλία του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή γνώσης για την πραγματική Ελλάδα.

Απλά μαθήματα Ποινικής Δικονομίας με αφορμή τις εξελίξεις στην υπόθεση Βατοπαιδίου

 

Η «προφυλάκιση» ή «προσωρινή κράτηση», ενός κατηγορουμένου πριν τη δίκη, προβλέπεται, δυνητικά, στοΕλληνικό δικαιικό σύστημα, από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, εδώ και μισό αιώνα, (άρθρο 282 Ν.1493/1950) και θεωρείται ένα δυσμενές, δυσβάσταχτο, απάνθρωπο και έσχατο μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις και με βάση συγκεκριμένες εγγυήσεις.

Η ανάγκη διασφάλισης των ειδικών περιπτώσεων και εγγυήσεων, απορρέει από το Ελληνικό Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου της Ρώμης, και εναρμονίζεται με το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου, κατοχυρωμένο τόσο στην Οικουμενική Διακήρυ­ξη των Δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε. όσο και με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση της Ρώμης .

Με τις ρυθμίσεις του Ν.1128/1981 «Περί προσωρινής κρατήσεως και άλλων τινών διατάξεων», οπότε και ο όρος «προφυλάκιση» αντικαταστάθηκε από τον αντίστοιχο όρο «προσωρινή κράτηση», αναμορφώθηκε σημαντικά ο Κώδικας Ποιν­ικής Δικονομίας.

Στη συνέχεια, με τις διατάξεις του Ν.2207/1994 και του Ν. 2408/1996, το άρθρο 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομία , τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε έτσι ώστε, σήμερα, για να εκδοθεί ένταλμα προσωρινής κράτησης, πρέπει να συντρέχουν στο πρόσωπο του κατηγορουμένου τα εξής :

1. Να διώκεται για κακούργημα.

2. Να μην έχει γνωστή διαμονή .

3. Να έχει κάνει ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του.

4. Να υπήρξε στο παρελθόν φυγόποινος ή φυγόδικος.

5. Να έχει κριθεί ένοχος για απόδραση κρατουμένου.

6. Να κρίνεται αιτιολογημένα ότι αν αφεθεί ελεύθερος, είναι πολύ πιθανό,

να διαπράξει και άλλα εγκλήματα.

Με την σύλληψη – προσωρινή κράτηση – του Ηγουμένου Εφραίμ, για τον οποίο καταγεγραμμένη είναι μόνο ηαπαγγελία δίωξής του για κακούργημα (;), χωρίς ωστόσο να συντρέχει κανένα από τα άλλα στοιχεία, το γνωστό σε όλους, νομικούς και μη, τεκμήριο αθωότητας – «ουδείς ένοχος, μέχρις αποδείξεως του εναντίου»- μετατρέπεται σε τεκμήριο ενοχής -«κάθε κατηγορούμενος, ένοχος μέχρις αποδείξεως της αθωότητάς του.

Από την άλλη πλευρά, το συγκεκριμένο περιστατικό, φέρνει στο προσκήνιο τις άδικες προσωρινές κρατήσεις (προφυλακίσεις) σε βαθμό παραλογισμού, που έχουν καταστήσει τον κάθε εμπλεκόμενο με την Δικαιοσύνη πολίτη, έρμαιο των πιο αντιφατικών κρίσεων. Κρίμα…..

Αλεξανδρούπολη Χριστούγεννα 2011

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Υποναύαρχος ΛΣ (εα)

Ιερά Μονή Βατοπαιδίου/

Χριστούγεννα.Η αγάπη δεν είναι ανθρώπινο εφεύρημα. Είναι η παρουσία του Θεού στον κόσμο

Χριστούγεννα. Στις 25 Δεκεμβρίου

Με τον Μακάριο Παπαχριστοφόρου

Η αγάπη δεν είναι ανθρώπινο εφεύρημα. Είναι η παρουσία του Θεού στον κόσμο

Φέρελπι νέα και νέε

Θέλω να σου μιλήσω για τα Χριστούγεννα, μία και βρισκόμαστε μια ημέρα πριν. Φοβάμαι όμως μήπως κλείσεις τα αφτιά σου και δεν θέλεις να με ακούσεις, με το δικαιολογητικό ότι έχεις ακούσει πολλά μέχρι τώρα. Δεν έχεις άδικο. Μόνο που το θέμα Χριστούγεννα είναι ανεξάντλητο. Όσα και αν λεχθούν, μένουν άλλα τόσα που δεν ειπώθηκαν. Όσα και αν άκουσες, μένουν άλλα τόσα που δεν άκουσες. Πάντα να έχεις στον νου σου το «εν οίδα ότι ουδέν οίδα», του σοφού Σωκράτη. Ένα πράγμα ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτε. Εκείνο που ζητώ από σένα είναι να μην είσαι δογματικός στις σκέψεις σου και απόλυτος στις αποφάσεις σου. Θέλω να διαλεχθούμε μαζί άνευ όρων. Ας αρχίσουμε λοιπόν.

Στις 25 Δεκεμβρίου σελάγισε στον ορίζοντα της παγκόσμιας ιστορίας ένα πρωτόγνωρο γεγονός, που όμοιό του δεν έγινε ούτε και θα ξαναγίνει. Ήταν η ανατολή ενός αστεριού. Οι άνθρωποι το ονόμασαν Νόβα. Άλλοι σούπερ Νόβα. Άλλοι σύνοδο πλανητών. Άλλοι ακόμα ψάχνουν να προσδιορίσουν τι ήταν. Εσύ έψαξες να βρεις τι ήταν; Για όσους ξέρουν τι ήταν, είναι πολύ απλό.

Ήταν ένα φωτεινό αστέρι που έφερε στον κόσμο το θεϊκό μήνυμα, ότι «επεσκέψατο ο Θεός τον λαόν Αυτού». Ότι, δηλαδή, ο Θεός αυτοπροσώπως επισκέφθηκε τον λαό Του. Όλους εμάς.

Από τότε η ανθρώπινη ιστορία χωρίστηκε στα δύο. Στο πριν από το γεγονός αυτό, και στο μετά από αυτό. Αυτό είμαι σίγουρος πως το ξέρεις. Το έμαθες και στο μάθημα της Ιστορίας.

Άρα είναι σωστό. Το βεβαιώνει η αρχαιολογική σκαπάνη. Το βλέπεις στα μουσεία και το βροντοφωνάζουν τα αρχαιολογικά μνημεία. Αυτά είναι αψευδείς μάρτυρες μιας περασμένης εποχής, που έδωσε τη σκυτάλη σε μία νέα.

Στις 25 Δεκεμβρίου γεννήθηκε η ελπίδα του κόσμου. Αυτό δεν το σκέφτηκες. Είμαι σίγουρος γι' αυτό. Αυτό όμως δεν βαραίνει εσένα. Έτσι συνηθίζουν οι άνθρωποι να μιλούν για ιστορικά γεγονότα. Να αρκούνται στην απαρίθμησή τους. Δεν πολυνοιάζονται για τις αιτίες και τα αιτιατά που τα γέννησαν, ούτε και για τις προεκτάσεις που αυτά έχουν στη ζωή των ανθρώπων.

Λείπει η φιλοσοφική θεώρηση των γεγονότων σε σχέση με το διαχρονικό γίγνεσθαι.

Στις 25 Δεκεμβρίου έπαψε πια ο άνθρωπος να «πεινά και να διψά για ελπίδα». Αυτή τώρα είναι μπροστά του, σαν ολοζώντανη θεοφάνεια. Αυτό, σίγουρα, δεν πέρασε από το μυαλό σου.

Και ξέρεις γιατί; Απλούστατα, γιατί δεν πείνασες και δεν δίψασες. Όταν εσύ γεννήθηκες, η ελπίδα ήταν ήδη εμπεδωμένη στη συνείδηση όλων, όπως χωρίς αυτήν, η ζωή σταματά.

Φαντάζομαι πως το ίδιο πιστεύεις κι εσύ.

Στις 25 Δεκεμβρίου γεννήθηκε η Αγάπη στον κόσμο. Αυτό που ο τραγικός ποιητής Σοφοκλής είπε με το στόμα της Αντιγόνης, «ούτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν». Δηλαδή, εγώ δε γεννήθηκα για να μισώ μα για να αγαπώ μονάχα, έγινε τρόπος ζωής μετά τη γέννηση της αγάπης στον κόσμο. Αυτό δεν σου το είπαν. Απλώς σου είπαν πως αυτή η μέρα είναι μέρα αγάπης.

Διερωτήθηκες όμως γιατί; Μα είναι τόσο απλό. Η αγάπη δεν είναι ανθρώπινο εφεύρημα. Είναι η παρουσία του Θεού στον κόσμο. Αυτήν την παρουσία καλούμαστε να ανιχνεύσουμε στη δική μας ύπαρξη. Τώρα είναι η ώρα που θα πρέπει να αναζητήσουμε τον Εμμανουήλ που κινείται ανάμεσά μας.

Διερωτήθηκες ποτέ γιατί διψάς για αγάπη; Γιατί εμπιστεύεσαι την αγάπη; Γιατί νοσταλγείς την αγάπη; Γιατί θέλεις την αγάπη; Γιατί πιστεύεις στην ύπαρξή της και όταν ακόμα δεν νιώθεις τη ζεστασιά της; Γιατί αναπαύεσαι στην αγκαλιά της; Θέλεις απάντηση; Άκουσέ την. Αγάπη είναι ο Θεός. Βλέπεις. Χωρίς να το συνειδητοποιείς αναζητάς τον Θεό.

Στις 25 Δεκεμβρίου, η ειρήνη κατασκήνωσε στη γη. Την πληροφορία αυτήν την πήραμε από αγγελικά χείλη. «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γής ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία». Δόξα στον ύψιστο Θεό και ειρήνη στη γη, αγάπη και σωτηρία για τους ανθρώπους.

Η «ειρήνη» είναι πρωταρχικής σημασίας για τη συνέχιση της ζωής. Επομένως, πρέπει να σε απασχολεί σοβαρά και υπεύθυνα. Έχει ξεχωριστή θέση στη ζωή σου. Επιδίωξή σου είναι να κατακτήσεις την «ειρήνην του Θεού την πάντα νουν υπερέχουσαν». Την ειρήνη που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό. Αυτή η ειρήνη θα διαφυλάξει την καρδιά σου και τη σκέψη σου από κάθε αντίθετη σκέψη, και θα σε κρατήσει κοντά στον νηπιάσαντα Χριστό, και θα γίνεις ευαγγελιστής της ειρήνης στους γύρω σου.

Αυτή η ειρήνη είναι η προϋπόθεση της ευδοκίας, δηλαδή της εύνοιας του Θεού για σένα. Αξίζει τον κόπο να την κάνεις κτήμα σου. Δεν το νομίζεις;

Στις 25 Δεκεμβρίου γεννήθηκε ο Θεός. Η σκέψη των αρχαίων Ελλήνων, των σοφών εκείνων ανθρώπων, επαληθεύεται. «Του γαρ και γένους εσμέν». Όλοι οι άνθρωποι είμαστε από τη γενιά του Θεού. Την ημέρα αυτή ο Θεός γίνεται άνθρωπος. Λογικά τώρα προχωρούμε ένα βήμα παραπάνω. Βεβαιώνουμε αυτό που είμαστε. «Εν αυτώ γάρ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν».

Μέσα σ' αυτόν ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε. Αυτό πρέπει να το πιστέψεις.

Στις 25 Δεκεμβρίου γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου. Αυτό το άκουσες. Είμαι απόλυτα σίγουρος. Τώρα σε καλώ για μιαν ανάβαση στη Βηθλεέμ, για να το ψηλαφήσουμε. «Διέλθωμεν δη έως Βηθλεέμ και είδωμεν το ρήμα τούτο το γεγονός, ο Κύριος εγνώρισεν ημίν». Ας πάμε λοιπόν ώς τη Βηθλεέμ και ας δούμε αυτά που έγιναν και που μας έκανε γνωστά ο Κύριος. Άλλος δρόμος, φερέλπιδες νέες και νέοι, δεν υπάρχει. Ας τον ακολουθήσουμε.

Ο διάλογός μας εδώ τελειώνει. Από αυτήν τη στιγμή αρχίζουν οι δικές σου ευθύνες. Θέλεις να ανήκεις στη μ.Χ. εποχή; Τότε πρέπει να κάνεις ένα βήμα μπροστά. Να ξεχωρίσεις από τη μάζα. Να πιστέψεις στον γεννηθέντα Χριστό. Να τον ανακηρύξεις ως Θεό και Σωτήρα σου. Να μεταφέρεις στη ζωή σου ό,τι έφερε Αυτός στον κόσμο με την ενανθρώπησή Του. Την Ειρήνη, την Αγάπη και την Ελπίδα.

Καλά Χριστούγεννα.

ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Θεολόγος, Πρώην Διευθυντής Σχολείων Μέσης Παιδείας

Η Σημερινή/24 /12/2011

Πως γιορτάζουν οι άγιοι τα Χριστούγεννα

 

...Δυστυχώς, οί σύγχρονοι άνθρωποι δεν εορτάζουν τα Χρι­στούγεννα μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα. Οι κοινώνικές και οικογενειακές συνθήκες όπως εμείς τις διαμορφώνουμε δη­μιουργούν άλλη ατμόσφαιρα.
Αν διάβαση κανείς προσεκτικά τα τροπάρια πού ψάλλονται τις ημέρες των Χριστουγέννων, πού κατακλύζονται από ζωή,άφοϋ είναι εμποτισμένα από την ορθόδοξη θεολογία, ξεχειλίζουν από χαρά, που είναι αποτέλε­σμα θεώσεως αυτών πού τα έγραψαν, θα διαπίστωση την αντί­φαση μεταξύ της πραγματικής εορτής των Χριστουγέννων και του συγχρόνου εορτασμού της μεγάλης αυτής εορτής. Εμείς περιορίζουμε το γεγονός της εορτής σε εξωτερικές τυπικές δια­δικασίες, σε ήθη και παραδόσεις, σε μια οικογενειακή ζεστή ατμόσφαιρα, σε μετακινήσεις και εκδρομές, το πολύ-πολύ και σ'έναν τυπικό εορτασμό.

Πάντοτε μέσα μου είχα μια έντονη απορία.

Πώς γιορτά­ζουν οι άγιοι τα Χριστούγεννα. Καί πάντοτε μέσα μου ανα­πτυσσόταν μια νοσταλγία. Να ζοϋσα κοντά σε μεγάλους ασκη­τές καί να μπορούσα να αντιληφθώ τον ωκεανό της Χάριτος και της χαράς πού περνά αυτές τις ήμερες μέσα από την καρ­διά τους. Άλλα, βέβαια, αυτό εν μέρει ικανοποιείται, γιατί άφ'ενός μεν συναντήσαμε τέτοιες υπάρξεις καί εϊδαμε, κατά το δυνατό σε μας, την ζωή της αιωνιότητας πού περνούσε μέσα από την κτιστή φύση τους, άφ' ετέρου δε μπορούμε κάπως να το καταλάβουμε από τα τροπάρια πού εκείνοι συνέταξαν καί ψάλλουμε αυτές τίς ημέρες. Μέσα στην Εκκλησία,ιδιαι­τέρως στον Ναό αυτές τίς ήμερες ζούμε ένα μεγάλο πανηγύρι, το πανηγύρι της ζωής, της άνακαινίσεώς μας, της αναπλάσεως μας.

'Αν το αισθανόμαστε έτσι, τότε γιατί να μας φοβίζουν τα γεγονότα πού περνούμε στην ζωή μας;Γιατί να υποφέρουμε από τίς δοκιμασίες, αφού αυτά είναι λεπτομέρειες στην ζωή μας;Γιατί να δυσανασχετούμε για το ότι οι γύρω μας δεν μας καταλαβαίνουν,δεν μας αντιλαμβάνονται, δεν μας άγαποϋν; Γιατί να υποφέρουμε από την μοναξιά, άφοϋ έχουμε την δυ­νατότητα να ζήσουμε τα μεγάλα καί υψηλά, την πραγματική καί αληθινή κοινωνία μας με τον Θεό καί τους ανθρώπους;

Με αυτές τίς σκέψεις εύχομαι καί ευχηθείτε καί έσεϊς για μένα, να ζήσουμε Ολα τα αγαθά της θείας ενανθρωπήσεως του Χρίστου. Χρειαζόμαστε θεραπεία,επειδή είμαστε άρρωστοι πνευματικά.Η ασθένεια εκδηλώνεται με την φιλαυτία, δηλα­δή έχουμε μια αγάπη πού στρέφεται προς τον εαυτό μας. Πρέ­πει, λοιπόν, να ξεφύγουμε από την φιλαυτία καί να άποκτησουμε φιλοθεΐα καί φιλανθρωπία. Αύτη είναι ή θεραπεία του ανθρώπου, έτσι μπορούμε να ζήσουμε τα αγαθά της θείας εναν­θρωπήσεως στην ύπαρξη μας. Με αυτόν τον τρόπο, το μυστή­ριο της ενανθρωπήσεως του Υίοϋ καί Λόγου του Θεού θα γίνη καί μυστήριο της αναγεννήσεως μας εν Χριστώ Ίησού.

Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου από το βιβλίο «Μεταξύ δύο αιώνων»

Ρωσική αντίδραση για τη σύλληψη του ηγ. Εφραίμ - Εκπρόσωπος της εκεί εκκλησίας βλέπει πολιτικό "δάκτυλο"

Στο μεταξύ, "αβάσιμα σκληρή" και "αποκλειστικά πολιτικού χαρακτήρα", χαρακτήρισε την απόφαση για τη σύλληψη ο γραμματέας του Συνοδικού Τμήματος εξωτερικών εκκλησιαστικών σχέσεων, Ίγκορ Γιακιμτσούκ, ο οποίος δεν απέκλεισε ότι μπορεί να σχετίζεται και με την πρόσφατη επίσκεψη του ηγουμένου στη Ρωσία συνοδεύοντας την Τίμια Ζώνη. "Πρόκειται για πρωτοφανές συμβάν και είναι φυσικό που ανησυχούμε. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι ο γέροντας Εφραίμ είναι για κάτι ένοχος, η σύλληψη του καθηγουμένου ενός μοναστηριού, ενός μοναχού αποτελεί υπερβολικό μέτρο", δήλωσε.

Εξέφρασε μάλιστα την έκπληξή του, γιατί "η νέα έξαρση αυτής της υπόθεσης άρχισε αμέσως μετά την θριαμβευτική επιστροφή του πατέρα Εφραίμ με την Αγία Ζώνη από τη Ρωσία, μπορεί να είναι μια τυχαία σύμπτωση, όμως πολλοί άνθρωποι βλέπουν εδώ κάποια σχέση, κάποιο πολιτικό παρασκήνιο", συμπλήρωσε.
Με ανακοίνωσή του διαμαρτυρήθηκε έντονα για τη σύλληψη Εφραίμ το Ίδρυμα του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, το οποίο είχε την πρωτοβουλία της πρόσκλησης του ηγουμένου στη Ρωσία και τελεί υπό την προεδρία του Βλαντίμιρ Γιακούνιν, προέδρου των Ρωσικών Σιδηροδρόμων, φίλου και ομοϊδεάτη του Βλαντίμιρ Πούτιν.
O κ. Πούτιν συναντήθηκε πρόσφατα δύο φορές με τον ηγούμενο Εφραίμ στη Μόσχα, κατά την άφιξη της Αγίας Ζώνης και εν συνεχεία στην κατοικία του, όπου είχε προσκαλέσει την αντιπροσωπεία της Μονής.
Παρέμβαση υπέρ του Εφραίμ έκανε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (διαβάστε την είδηση) , αλλά έχει κάνει και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης.
Πρόσφατα ο εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑΟΣ, Κωστής Αϊβαλιώτης, ανέφερε από το βήμα της Βουλής. "Ποια δικαιοσύνη οραματίζεται το ΠΑΣΟΚ; Αυτή που κλείνει φυλακή έναν ηγούμενο του Αγίου Όρους και θέλει να απελευθερώσει άμεσα απ’ τις φυλακές βιαστές, ληστές και εμπόρους ναρκωτικών;" ανέφερε.
Στο πλευρό του Εφραίμ και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, Άνθιμος, ο οποίος δήλωσε ότι "δεν του άρεσε καθόλου αυτό που έγινε" και μάλιστα "παραμονές Χριστουγέννων". "Θεωρώ ότι είναι πλήγμα στην Ορθοδοξία" ανέφερε.

Η μασονία στην πολιτική της χώρας στην εξ. πολιτική, στον στρατό στην παιδεία, στην οικονομία, αποδίδει τους καρπούς της σε βάρος του Ελληνορθόδοξου λαού

Ι.Μ.Πειραιώς: Ψήφισμα για "Μασόνια και Νέα Τάξη" > Της ομηγύρεως όσων συμμετείχαν στην Ημερίδα της 29ης Νοεμβρίου 2009 με θέμα· «Μασονία και Νέα Τάξη, Σχέσεις του Τεκτονισμού με το Χριστιανισμό, την Πολιτική και τη Δημοκρατία», που πραγματοποιήθηκε, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, από την εφημερίδα «Χριστιανική» στο κινηματοθέατρο Αττικόν, έναντι του Ιερού Ναού του Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Η Ημερίδα, λόγω του θέματος, αφιερώθηκε στους μακαριστούς αρχιμανδρίτη Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο και τον Νικόλαο Ψαρουδάκη, ιδρυτή της Χριστιανικής Δημοκρατίας, οι οποίοι με τα βιβλία τους αποκάλυψαν τον αντιχριστιανικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της Μασονίας.
Γιατί τώρα η εκδήλωση;
Σημαντικά γεγονότα διεθνούς και εθνικού επιπέδου επαναφέρουν στην επικαιρότητα το ρόλο Οργανώσεων που λειτουργούν κατά τρόπο μυστικό και συνωμοτικό και τελευταίως εντατικοποιούν την δράση τους με βασικούς στόχους· - Την πολιτιστική ισοπέδωση των λαών με κύρια μέσα τον θρησκευτικό συγκρητισμό και την απαξίωση παραδοσιακών αρχών, θεσμών και ιδανικών, πάγιες επιδιώξεις της Μασονίας και των παραφυάδων της (Βλέπε απόφασιν Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για αφαίρεση του Τιμίου Σταυρού από τα Σχολεία, πολεμική κατά του μαθήματος των θρησκευτικών, απαγόρευση προσευχής κ.α.).
- Την παγκοσμιοποίηση σ' όλους τους τομείς, με κατάληξη την διακυβέρνηση των λαών μέσω μιας παγκόσμιας υπερκυβέρνησης-δικτατορίας. Στόχος που προβλέπεται και από την Συνθήκη της Λισαβώνας και προωθείται συστηματικά από την Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, την Τεκτονική Εταιρεία, των Ιλλουμινάτι, την Τριμερή κ.α. Ετσι·
Η Λεσχη Μπίλντεμπεργκ έχει συνεδριάσει δύο φορές τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας, στην Βουλιαγμένη Αττικής.Η Τεκτονική Εταιερεία Ιλλουμινάτι του Λονδίνου, που απροκάλυπτα διακηρύσσει ότι έχει ως βασικό στόχο της τον σχηματισμό μιας παγκόσμιας υπερκυβέρνησης, προσφάτως είχε συνεδριάσει στην Αθήνα προγραμματίζοντας την ίδρυση παραρτημάτων της στην Ελλάδα.

Στο πρώτο λιμάνι της χώρας λειτουργούν ήδη δεκαπέντε Μασονικές Στοές!
Για την ιμπεριαλιστική πολιτιστική αυτή επίθεση της Μασονίας και των παραφυάδων της εναντίον του Πειραιώς και γενικότερα της Πατρίδος μας ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ αντέταξε ευθύς εξ' αρχής σθεναρά αντίσταση, με δηλώσεις και αρθρογραφία.

Ταυτόχρονα η εφημερίδα «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ», η οποία ιδρύθηκε πριν 56 χρόνια από τον αείμνηστο Νικόλαο Ψαρουδάκη, συνεπή αγωνιστή και συστηματικό πολέμιο του Τεκτονισμού και όλων των αντιχριστιανικών οργανώσεων, εκτίμησε ότι στη σημερινή συγκυρία είναι αναγκαία η προς τούτο υπεύθυνη ενημέρωση του ελληνικού λαού, από την Πνευματική Ηγεσία του τόπου και ιδιαιτέρως από την ποιμαίνουσα Εκκλησία μας και οργάνωσε, υπό την αιγίδα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς, την Ημερίδα «Μασονία και Νεα Ταξη» ως μια πρώτη και επίκαιρη συμβολή στον αναγκαίο αγώνα της ενημέρωσης.

Το Ψήφισμα έχει ως εξής·
Α. Σημερα, την 29 Νοεμβρίου 2009, ημέρα Κυριακή, όσοι συμμετείχαμε στην Ημερίδα με θέμα· «Μασονία και Νέα Τάξη, Σχέσεις του Τεκτονισμού με το Χριστιανισμό, την πολιτική και τη Δημοκρατία», αφού ακούσαμε τις εισηγήσεις του πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνού, ομότιμου καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνῶν, του κ. Εμμανουήλ Μηλιαράκη, δημοσιογράφου και προέδρου της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» και του κ. Κωστα Τσαρούχα, δημοσιογράφου και συγγραφέα, καθώς επίσης το χαιρετισμό του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ και, τέλος, τις απαντήσεις των εισηγητών σε ερωτήσεις των ακροατών, αποδεχόμαστε τις ακόλουθες εκτιμήσεις και προβαίνουμε στις εν συνεχεία προτάσεις προς την Ιερά Συνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και την Ελληνική Πολιτεία καθώς και την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία, που εποπτεύει την τήρηση του Συντάγματος και των νόμων της Δημοκρατίας.
Β. Αφορμώμενοι από την Ορθόδοξη Παράδοσή μας και το σεβασμό στην ελευθερία των προσώπων καθώς και από το αίτημα της διαφάνειας και της ισονομίας κατά τη λειτουργία των θεσμών της Δημοκρατίας και αποβλέποντας στην ειρηνική και δίκαιη προαγωγή της κοινωνικής ζωής των Ελλήνων προβαίνουμε στις εξής διαπιστώσεις·

1. Η Μασονία η άλλως Τεκτονισμός η Ελευθεροτεκτονισμός εξακολουθεί να λειτουργεί και να δρα μυστικά και μάλιστα συνωμοτικά, τόσο στην ελληνική κοινωνία όσο και σε πολλές χώρες του εξωτερικού και, παρά τις αντιφάσεις και αλληλοσυγκρούσεις μεταξύ διαφόρων μασόνων η Μασονικών Στοών, οι μασόνοι έχουν γενικά κοινά βασικά χαρακτηριστικά, που τα επιβεβαιώνουν τόσο τα Τυπικά και Καταστατικά τους κείμενα και οι δημοσιεύσεις τους σε περιοδικά της Μασονίας, όσο και οι δράσεις τους με αφορμή θρησκευτικά η ιδεολογικά, εθνικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα. Αυτά αποκάλυψαν τόσο οι εισηγήσεις των ομιλητών όσο και τα συγγράμματα συγγραφέων, όπως των μακαριστών αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου και Νικολάου Ψαρουδάκη, ιδρυτού της Χριστιανικής Δημοκρατίας και συγγραφέα πολλών αποκαλυπτικών βιβλίων κατά της Μασονίας. Σ αὐτούς προστίθενται πολλοί άλλοι αξιόλογοι και αγωνιστές κήρυκες και συγγραφείς κληρικοί και λαϊκοί. 2. Θρησκευτική σκοπιά
α. Η Μασονία, παρά τα λεγόμενα μερικών Διδασκάλων της Στοάς, για να αποκρύψουν το θρησκευτικό χαρακτήρα της μυστικής Εταιρείας η Ταγματος, είναι αναμφισβήτητα θρησκεία, φιλοδοξούσα να αποβεί υπερθρησκεία, και μάλιστα ξένη και αντίθετη και εχθρική στον Χριστιανισμό, τον οποίο συστηματικά υπονομεύει σε πολλά επίπεδα.
Η Μασονία έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας θρησκείας, όπως απέδειξε η «Πράξις περί Μασονίας» της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1933 καθώς και το εμπεριστατωμένο υπόμνημα του καθηγητή Π. Μπρατσιώτη και τα βιβλία του καθηγητή Π. Τρεμπέλα, καθώς επίσης και άλλων χριστιανών και ιδιαιτέρως του μακαριστού αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου (·πρόταση νέου «Θεού», του Μεγάλου Αρχιτέκτονα του Συμπαντος, Τυπικά θρησκευτικών τελετών, προσευχές, όρκοι, βωμοί, ναοί, λατρεία, ευλογίες, μυστήρια, σύμβολα, θρησκευτική ορολογία κ.λπ., κ.λπ.).
(βλ. = Επιφανίου Θεοδωροπούλου, 1965, Η Μασονία υπό το φως της αληθείας, εν Αθήναις, Εκδ. Πατμος). Εξάλλου, σε μασονικά κείμενα διαβάζουμε·
β. Στο περιοδικό των μασόνων Πυθαγόρας - Γνώμων (1935), ο θεωρητικός της Μασονίας Α.Πάϊκ, κάτω από τον τίτλο «Το πιστεύω των Τεκτ.·» γράφει·
«Ο Ελευθεροτεκτονισμός επιδιώκει την διάδοσιν μόνον του ιδικού του πιστεύω, καθ ὅ η παγκόσμιος θρησκεία διδάσκεται υπό της φύσεως και της λογικής. Αι Τεκτονικαί Στοαί δεν είναι Ναοί Ιουδαϊκοί η Μουσουλμανικοί η Χριστιανικοί. Ο Τεκτονισμός επαναλαμβάνει τας ηθικάς αρχάς όλων των θρησκειών... Απανθίζει εξ όλων των πιστεύω το καλόν»... (βλ. και Ν. Ψαρουδάκη, 1991, Μασονία· Η έχιδνα του Σιωνισμού, Αθήνα, Εκδ. Ορθ. Μετωπο, σελ. 116 - 7).
γ. «Ο Μεγας του Συμπαντος Αρχιτέκτων είναι ο Μεγας ημών διδάσκαλος και ο αλάθητος νόμος, τον οποίον μας παρέδωσε, είναι εκείνος, σύμφωνα με τον οποίον εργαζόμεθα. Θρησκευτικαί συζητήσεις εν τη Στοά απαγορεύονται αυστηρώς, διότι οι τέκτονες ακολουθούμεν μόνον την γενικώς παραδεδεγμένην θρησκείαν, την θρησκείαν της Φυσεως» (περ. Πυθαγόρας - Γνώμων, 1935, σελ. 15).
δ. Στη Μασονική Εγκυκλοπαίδεια του Ν. Λασκαρη (με άδεια της Μ.· Στ.· της Ελλάδος και του Υ.Σ. του 33ου βαθμού) γράφονται στο λήμμα «Θρησκεία και ο Τεκτονισμός»· Η Τεκτονική Θρησκεία δεν κάνει διακρίσεις... Ο Τεκτονισμός δεν είναι Ιουδαϊσμός... Δεν είναι ούτε Χριστιανισμός... Η θρησκεία του Τεκτονισμού είναι η γενική θρησκεία της φύσεως και της πρωταρχικής αποκαλύψεως... Αποτελεῖ όμως αναμφισβητήτως την πύλην, δια της οποίας εισάγονται οι πιστοί εις τον Ναόν της Θείας Αληθείας»!
(βλ. Ν. Ψαρουδάκη, 1999, Λογοι διαλύσεως της Μασονίας, Μαρούσι, Εκδ. Ορθ. Μετωπο, σελ. 29).
ε) Κατά τον Κ. Μελισσαρόπουλο, μασόνο 33ου βαθμού, στο βιβλίο του «Επτά Τεκτονικαί Ομιλίαι εις 18ον», ο Μ.Α.Τ.Σ. δεν είναι ο Θεός που δημιούργησε τον κόσμο εκ του μηδενός, όπως ο Χριστιανικός Θεός, αλλά πίσω από τον Αγγελο του Φωτός Ελβίς, το Πνεύμα του Πυρός, κρύβεται ο Φωσφόρος άγγελος, ο Εωσφόρος, ο Σατανάς, αφού ερμηνεύεται η Γενεσις σύμφωνα με αποκρυφιστικές δοξασίες, όπου αντιστρέφονται όλα στο όνομα της ελεύθερης σκέψης». (βλ. Ν. Ψαρουδάκης, 1999, ο.π., σελ. 32 - 35)
στ. Οι Γαλλοι μασόνοι φαίνεται προχωρούν περισσότερο. Το 1875 κατά τη σύνταξη του νέου Συντάγματος και του Γεν. Κανονισμού... πρότειναν αντί του (προσωπικού) Μ.Α.Τ.Σ. να γίνει αποδεκτή η ύπαρξις Αρχῆς Δημιουργού, οπότε (κατά τούς Αγγλους Μασόνους) γίνεται η ιδεολογία των μασόνων αθεϊστική.
ζ) Συμφωνα με τις «θεμελιώδεις διατάξεις της Μασονίας (Τεκτονικό Δελτίο, της Μ.Σ. της Ελλάδος, τ. 74 - 5/1967), σελ. 281 - 89) που «είναι το δογματικό στήριγμα της μασονικής θρησκείας» (βλ. Ν.Ψ., ο.π. σελ. 37 - 39) καθιερώνεται ως Θεός της Μασονίας ο Εωσφόρος η Σατανάς η Διάβολος. Τα ανωτέρω θεωρούνται απαραβίαστα.
Κατόπιν των ανωτέρω δεν συμβιβάζεται η ιδιότητα του χριστιανού και μάλιστα του Ορθοδόξου με την ιδιότητα του μασόνου, που ορκίζεται πι-στη στον Μ.Α.Τ.Σ., στα δόγματα και τα Τυπικά της Μασονίας. Αλλος ο Θεός των μασόνων με την ιδεολογία που εξασφαλίζει τούς ολίγους, τούς ταξικά συνασπισμένους με μυστικό τρόπο και όρκους και άλλος ο Θεός των χριστιανών, η Αγία Τριάδα, που αγκαλιάζει όλους τούς ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις, με το πνεύμα της Αγάπης, που είναι ο ίδιος ο Θεός.
Επομένως, όσοι χριστιανοί ασπάστηκαν τη Μασονία και όσοι μασόνοι νομίζουν ότι μπορούν συγχρόνως να είναι και Χριστιανοί και μάλιστα Ορθόδοξοι, πρέπει να διαφωτιστούν από την Εκκλησία, να μετανοήσουν και να κατανοήσουν πλήρως την επικίνδυνη τακτική της Μασονίας, δηλαδή της ηγεσίας των μασόνων, που κρατάει στο σκοτάδι τούς πρωτόβαθμους μασόνους και υπηρετεί τα διεθνή κέντρα του Σιωνισμού για την παγκόσμια εξουσία και την Πανθρησκεία, η οποία αντιστρατεύεται το Χριστιανισμό και εκφράζει το Διεθνή Σιωνισμό, που εξέπεσε στη θρησκεία του Εωσφόρου, όπως αποδεικνύει το Ταλμούδ, η Καμπάλα και η Ραβινική διδασκαλία.
Επειδή, εξάλλου οι μασόνοι, σε κατάλληλες ευκαιρίες, για να προσελκύσουν μέλη και υποψήφια θύματα και να διαφημίσουν τη Μασονία, ισχυρίζονται, ίσως κάποτε ψευδώς, ότι κάποιοι ιεράρχες ανήκουν η ανήκαν στη Μασονία, γι αὐτό είναι αναγκαία η διαρρήδην αποκήρυξη της Μασονίας από κάθε ιεράρχη και από τη σύνολη Ιεραρχία, όπως έγινε και το 1933 το 1972, το 1986 και το 1996.
Οπως, έγραψε ο μακαριστός Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος, όσοι προσήλθαν στη Μασονία, είναι τραγικά πρόσωπα και θύματα μιας απάτης και η Εκκλησία οφείλει να τούς αναζητήσει, να τούς ανεύρει και να τούς σώσει από την πλάνη. 3. Πολιτική και Δημοκρατική σκοπιά
Επειδή η εκάστοτε μασονική ηγεσία ισχυρίζεται ότι είναι φιλανθρωπική οργάνωση και δεν ασχολείται η δεν επιδιώκει την πολιτική εξουσία, για να καθησυχάσει την κοινή γνώμη και να εξαπατήσει τούς αφελείς, ενώ στην πράξη συνήθως, με μυστικές συμμαχίες και διεθνείς εξαρτήσεις, επηρεάζει την πολιτική ζωη από τα παρασκήνια, το χρέος όλων των πολιτών και ιδιαίτερα των χριστιανών είναι να αποκαλύψουν τα τεκταινόμενα, που υπονομεύουν τη Δημοκρατία και την Ανεξαρτησία της χώρας.
Η πολιτική όμως δραστηριότητα των Ελλήνων, που γίνεται σύμφωνα με τούς δημοκρατικούς θεσμούς και αποβλέπει στην πρόοδο και τη δικαιοσύνη στην ελληνική κοινωνία, είναι ευκτέα, γιατί διεξάγεται με διαφάνεια και διευκολύνει τον πολιτικό διάλογο, που ευνοούν την κοινωνική συνοχή.
Πάντως η σχέση της Μασονίας και της Πολιτικής είναι στενή. Εξάλλου, υπάρχουν και κλάδοι της Μασονίας που διαψεύδουν, όσους μασόνους ισχυρίζονται ότι δεν επιδιώκουν την πολιτική. Ιδιαίτερα οι Στοές του Γαλλικού δόγματος, οι Ιλλουμινάτοι, η Λεσχη Μπίλντερμπεργκ και άλλοι αποκαλύπτουν τούς πολιτικούς τους στόχους.
Εμμεσα η άμεσα φαίνεται ότι οι μασόνοι υπηρετούν τα συμφέροντα των πλουτοκρατιών της μιας η άλλης φατρίας και όχι του λαού ολοκλήρου.
Η απόδειξη της πολιτικής δράσης των μασόνων προκύπτει από πλήθος γεγονότα, κάποτε με εγκληματικούς σκοπούς, ασυμβίβαστους με την εθνική ανεξαρτησία.
Το σκάνδαλο της Ιταλικής Στοάς Ρ-2 το 1981, που συμμετείχε, σε συνεργασία με την Μαφία την Τράπεζα του Βατικανού και την αμερικανική Σ.Ι.Α., στην ανατροπή της Ιταλικής Δημοκρατίας και τη διακυβέρνηση της χώρας με προεδρικό καθεστώς μασονικού χαρακτήρα και αμερικανική εξάρτηση. Εξάλλου, το οικονομικό σκάνδαλο της Ρ-2 ήτον τεράστιο, αφού η Στοά με μέλη της είχε διεισδύσει σε καίριους τομείς της Κυβέρνησης και της δημόσιας διοίκησης, ώστε να υπονομεύει το δημόσιο συμφέρον. Ενδεικτικά αναφέρουμε σχετικά έργα και δημοσιεύματα·
Ν. Ψαρουδάκης, 1991, Μασονία· Η έχιδνα του Σιωνισμού, Αθήνα, Εκδ. Ορθ. Μετωπο σελ. 90 - 98.
- Κ. Τσαρούχα, 2004, Η Μασονία στην Ελλάδα, Αθήνα, Εκδ. - Ελλ. Γράμματα,
Πλήθος άρθρων των εφημερίδων Ελευθεροτυπία, Τα Νεα, Το Βήμα, Απογευματινή Ακρόπολις, Αυριανή, Χριστιανική και άλλες κατά την περίοδο Μαΐου - Ιουνίου 1981.
Η Μασονία συσπειρώνοντας φιλόδοξους ανθρώπους μέσα στις μυστικές Στοές της για να επιτύχουν τη μασονική αλληλεγγύη, καλλιεργεί το αντιδημοκρατικό πνεύμα, υπονομεύοντας την ισορροπία της Δημοκρατίας αλλά και σε περιόδους κρίσιμες την Εθνική Ασφάλεια, ώστε να προκαλεί κάθε ελεύθερο πολίτη και κάθε χριστιανό, που εκτιμά τούς αγώνες και τις θυσίες του ελληνικού λαού για την πίστη και την πατρίδα. Για την απόδειξη των ανωτέρω αναφέρουμε μερικά αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά της Μασονίας.
α) Είναι μυστική συνωμοτική οργάνωση μιας ολιγαρχικής ελίτ, που συνάπτει συμμαχία συμφερόντων με στόχο την εξουσία εις βάρος των άλλων πολιτών.
β) Διακρίνει «καθαρούς και εκλεκτούς μασόνους» και «βεβήλους» με ρατσιστικό τρόπο, όπως χαρακτηρίζονται οι εκτός Στοάς.
γ) Αποκλείει από τούς κόλπους της τούς οικονομικά ασθενείς, τούς αγρότες, τούς εργάτες και τούς μαύρους. Είναι κατ ἀρχάς ρατσιστική συμμαχία των λευκών αστών.
δ) Συνδέθηκε με την Αγγλική κυρίως Αποικιοκρατία, το οικονομικοπολιτικό πραξικόπημα - σκάνδαλο της Ιταλικῆς Στοάς P-2 και το σύγχρονο Ιμπεριαλισμό (βλ. Μ.Μ.Ε. του 1981).
ε) Οι μισοί, περίπου, πραξικοπηματίες της Χούντας και μέλη των Κυβερνήσεων της Δικτατορίας ήταν μασόνοι.
στ) Η μασονική δράση για τη λήψη αποφάσεων είναι αυστηρά ιεραρχική, όπου οι χαμηλόβαθμοι μασόνοι αγνοούν τα μυστικά και δεν ελέγχουν τούς υψηλόβαθμους, που επιβάλλονται εκ των άνω, ασκώντας και με απειλές το νόμο της σιωπής.
ζ) Η Μασονία έχει στενές σχέσεις με Στοές του Εξωτερικοῦ, κυρίως της Αγγλίας και των ΗΠΑ, και εξαρτάται από σιωνιστικά διεθνή κέντρα του ιμπεριαλισμού και της παγκοσμιοποίησης ανεξέλεγκτα.
η) Μεσα στις Στοές επιβάλλεται προληπτική λογοκρισία και απαγορεύεται η ελευθερία της εκφράσεως για πολιτικά η θρησκευτικά θέματα, αν και η Μασονία καυχάται για την ελευθερία της έρευνας της αλήθειας και για το πνεύμα του Διαφωτισμού.
θ) Η Μασονία καταδυναστεύει την ελεύθερη συνείδηση, επιβάλλοντας φρικτούς όρκους, αδιαφορώντας για την αξιοπρέπεια των προσώπων, που απειλεί ακόμα και με κίνδυνο της ζωής τους.
ι) Γενικά η Μασονία αντιστρατεύεται πλήρως στη διαφάνεια, που αποτελεί πρωταρχικό χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας η οποία απαιτεί φως, πειθώ λόγου, ανιδιοτέλεια και παρρησία, τα οποία ενισχύουν την ισοπολιτεία και την αξιοκρατία.
ια) Τελος, συνέπεια των ανωτέρω, οι σκοποί, η δομή και οι μέθοδοι της Μασονίας αντιστρατεύονται σε συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος. Διαπρεπείς δικαστικοί και νομικοί διακήρυξαν το ασυμβίβαστο της ιδιότητας του δικαστή και της ιδιότητας του μασόνου, που θέτουν υπεράνω όλων την υπακοή τους στα μασονικά Συντάγματα. Π ρ ο τ α σ ε ι ς :
- Για τούς παραπάνω λόγους προτείνουμε στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο να ανανεώσουν την καταδίκη της Μασονίας, ενημερώνοντας τον ελληνικό λαο και γενικά τούς χριστιανούς για την απάτη και τούς πραγματικούς σκοπούς και τις μεθόδους της Μασονίας, στα πλαίσια της Ελληνικῆς Πολιτείας και σε διεθνές επίπεδο.
- Επίσης, καλούμε την Πολιτεία και την ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία να ελέγξουν την εφαρμογή του Συντάγματος και των νόμων εκ μέρους των Μασονικών Στοών, θωρακίζοντας τη Δημοκρατία και προφυλάσσοντας την Εθνική Ανεξαρτησία, από μυστικές και ανεξέλεγκτες δυνάμεις και συμφέροντα που εξαρτώνται από κέντρα του εξωτερικού.
- Ιδιαιτέρως ζητούμε την διάλυση του Τεκτονικού Ιδρύματος γιατί·

α) Εχει παρεκκλίνει του σκοπού του και εξαπατά το κράτος αφού ιδρύθηκε με σκοπό «την ευόδωσιν έργων ευποιΐας, ιδία δια περιθάλψεως ενδεών και μορφώσεως απόρων παίδων», αλλά έχει κύριο έργο του την ίδρυση, λειτουργία και συντήρηση Μασονικών Στοών και την προώθηση της λατρείας του ΜΑΤΣ.
β) Το Τεκτονικό Ιδρυμα πραγματοποιεί μυήσεις και εμφανίζεται ως δήθεν Σωματείο ενώ νομικώς είναι ανύπαρκτο χωρίς δικαστική αναγνώριση.
Για όλα τα παραπάνω έχομε στη διάθεση κάθε Αρχής φάκελλο αδιάσειστων στοιχείων για την αντισυνταγματική και παράνομη λειτουργία του Τεκτονικού Ιδρύματος.

+ O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΠΡΩΤΟΠΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ, ΟΜ. ΚΑΘΗΓ. ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΑΘΗΝΩΝ

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

Ο Ελληνικός λαός βάλλεται από παντού.

 

.......Η δίωξη του Βατοπαιδίου, του Αγίου Όρους, της Εκκλησίας. Γκρέμισμα των συμβόλων της Πίστεως.

.......Παραμονές Χριστουγέννων προγραμμάτισαν το χτύπημα.
.......Χτυπήθηκε πρώτα η παιδεία και η οικογένεια την τελευταία δεκαπενταετία κατόπιν η αστυνομία, με τις διαδηλώσεις κατά των αστυνομικών και την υπόθεση Γρηγορόπουλου πριν δύο περίπου χρόνια, μετά ο στρατός, με τις δηλώσεις Μπεγλίτη περί σταγονιδίων (=χουντικών) και τις άμεσες κρίσεις αξιωματικών, τέλος συκοφαντούν την Εκκλησία παραμονές Χριστουγέννων, για να ισοπεδώσουν κάθε ιδανικό από την συνείδηση των πιστών.
.......Η Εκκλησία, το Άγιο Όρος έχουν μπει στο μάτι των πιστωτών μας, επειδή είναι ένα από τα σοβαρά αναχώματα στα σχέδιά τους. Σχέδιο που δεν είναι άλλο από την επιβολή δικτατορίας της νέας τάξης πραγμάτων με την επιβολή πλήρους παρακολουθήσεως της ζωής των πολιτών, της απωλείας. Πιλοτικά ξεκινούν από την ατίθαση χώρα μας, με απώτερο σκοπό να φυτέψουν ένα chip σε κάθε άνθρωπο ώστε να ελέγχονται όλοι παντελώς σε όλο τον πλανήτη.
.......Διατάσσεται η φυλάκιση του π. Εφραίμ, ενώ οι πραγματικοί αίτιοι όλης αυτής της στημένης υποθέσεως κυκλοφορούν ελεύθεροι κάτω από την βουλευτική τους ασυλία. Ο πατήρ Εφραίμ δεν παθαίνει τίποτε εάν κλειστεί φυλακή, άλλωστε αυτός επέλεξε τον εκούσιο εγκλεισμό του εδώ και δεκαετίες από πίστη και αγάπη για Τον Γεννηθέντα Κύριο. Αυτός που θα ματώσει είναι η Ελλάδα και οι απλοί πολίτες της. Ντροπή σας που αποφασίζετε με αυτόν τον τρόπο τον διασυρμό της Εκκλησίας, αναλογιστείτε ότι τα τέκνα της Ελλάδος που κλείστηκαν αδίκως στην φυλακή έγιναν ήρωες και μάρτυρες: Αγωνιστές του 21, Άγιοι της Εκκλησίας μας. Οι κατήγοροί τους εξαφανίστηκαν. Ευχόμαστε να μην τους μοιάσετε και να διορθωθείτε.
.......Η Παναγία φυλάει αυτόν τον τόπο, δεν θα αφήσει τα σκυλιά της νέας τάξης των τοκογλύφων, να δέσουν χειροπόδαρα την Ελλάδα με ηλεκτρονικές κάρτες και φακελώματα, συκοφαντώντας με τέτοιο βάρβαρο τρόπο, μέσα στις εκκλησιαστικές εορτές της Γεννήσεως του Χριστού, την μόνη υγιή αντισταση που υπάρχει αυτή την στιγμή. Θα εφαρμοστεί για αυτούς το του Προφήτου Δαυίδ: "ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ μετ᾿ ἤχου", οπως το του Ηρώδη.
.......Να περιμένουμε με προσευχή και μετάνοια την απάντηση πλέον Του Θεού.
.......Εχουμε πολλά να δούμε σύντομα, και να ειμαστε όλοι ετοιμοι διότι θα προσπαθήσουν να επιβάλουν την ηλεκτρονική χούντα της παρακολουθήσεως της ζωής μας, τους επόμενους μήνες, εν ονόματι της φοροδιαφυγής, όπως έλεγε ο γ. Παΐσιος.
.......Ελπίζουμε όμως ότι ο γεννώμενος Θεός να τους σταματήσει.

Καλά Χριστούγεννα.
μ. Πρόδρομος -Άγιον Όρος.