ΕΡΕΥΝΑ: Επικαιροποιημένες Νομικές Συμβουλές για Διαδηλωτές.... ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!!!

Το κείμενο που ακολουθεί περιέχει επικαιροποιημένες Νομικές Συμβουλές για Διαδηλωτές. Διαβάστε το και διαδώστε το με κάθε τρόπο. Επικολλήστε το σε προφίλ και ομάδες στο facebook, να ενημερωθούν όσοι περισσότεροι συμπολίτες γίνεται (Τηλέφωνο της Ομάδας Νομικής Υποστήριξης: 210-3829910):

 

 

1. ΤΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Το άρθρο αυτό περιέχει πληροφορίες για το νομικό πλαίσιο που αφορά το δικαίωμα της διαδήλωσης στην Ελλάδα, πρακτικές συμβουλές για την υλοποίηση αυτού του δικαιώματος πριν και κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, όπως και για τη συμπεριφορά σε περίπτωση προσαγωγής, σύλληψης και εμπλοκής με την ποινική δικαιοσύνη.

2. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗΣ / ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 11 του Συντάγματος, οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα, το δικαίωμα όμως αυτό ισχύει και για τους αλλοδαπούς.

Απόφυγε την κατοχή μαχαιριών ή σουγιάδων, ακόμη και αν τα χρειάζεσαι για άλλη χρήση (επαγγελματική κλπ.), καθώς και κάθε αντικειμένου που θα μπορούσε να θεωρηθεί κατάλληλο για άμυνα ή επίθεση (ρόπαλο κλπ), διότι έχουν συχνά κριθεί ως όπλα.

Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, αυτή θεωρείται παράνομη και δεν προστατεύεται από το Σύνταγμα, «όταν παύει να είναι ήσυχη και χωρίς όπλα και εκτρέπεται σε πράξεις βίας κατά προσώπων ή πραγμάτων». Στις παραπάνω περιπτώσεις, απαιτείται παρουσία εισαγγελέα και η απαγόρευση ή η πρόσκληση προς διάλυση γνωστοποιείται στο πλήθος τρεις φορές. Να σημειώσουμε, ότι στην Ελλάδα είναι σπάνια η σύλληψη με αποκλειστικό λόγο τη συμμετοχή σε παράνομη διαδήλωση.

3. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Άφησε στο σπίτι ατζέντες με τηλέφωνα.

Έχε μαζί σου το κινητό σου τηλέφωνο, αφού προηγουμένως έχεις αφαιρέσει από αυτό, τυχόν πληροφορίες που δεν θέλεις να γίνουν γνωστές σε περίπτωση σύλληψής σου. Σε περίπτωση σύλληψής σου, το πιθανότερο είναι ότι θα σου αφαιρεθεί το κινητό από την αστυνομία (όχι πάντα). Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα πρώτα λεπτά για να ειδοποιήσεις με γραπτά μηνύματα, οικείους σου ή δικηγόρο. Aν συλληφθείς και σου ζητηθεί να το παραδώσεις, αφαίρεσε πρώτα την κάρτα και αν αυτό δεν είναι δυνατόν, απενεργοποίησέ το.

Έχε μαζί σου:

Α. Ταυτότητα ή διαβατήριο.

Β. Τηλεκάρτα

Γ. Σημείωσε στο χέρι σου ή μάθε απέξω το τηλέφωνο της Ομάδας Νομικής Υποστήριξης: 210-3829910.

Δ. Για την περίπτωση σύλληψης, κάποια φάρμακα που χρειάζεσαι οπωσδήποτε ή υγρό φακών.

Στην Ελλάδα θεωρείται επιβαρυντικό σε περίπτωση σύλληψης και απαγγελίας ορισμένων κατηγοριών το να καλύπτεις το πρόσωπό σου, να φοράς μαντήλι η κουκούλα. Όσον αφορά γάντια ή άλλα προστατευτικά (περικνημίδες, γυαλιά κολύμβησης κλπ.), η χρήση τους θεωρείται επιβαρυντική περίσταση σε κάποια αδικήματα. Δεδομένου ότι στην Ελλάδα η αστυνομία χρησιμοποιεί ευρέως μεγάλες ποσότητες χημικών αερίων ενάντια στους διαδηλωτές, μπορείς να εφοδιαστείς με κατάλληλα αντιόξινα διαλύματα (malox, riopan κ.λ.π.) ένα κομμάτι πανί βαμβακερό και μπόλικο νερό για να πιείς σε περίπτωση που έρθεις σε επαφή με χημικά.

Μετά τη διαδήλωση φρόντισε να ενημερώσεις τους φίλους σου ότι είσαι καλά και συμφωνείστε ένα σημείο συνάντησης. Έτσι αποφεύγεται ο πανικός και οι άσκοπες αναζητήσεις οικείων προσώπων.

4. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ (ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ)

Σιγουρέψου ότι δεν μένεις μόνος/η σου και έχε τα μάτια και τα αυτιά σου ανοιχτά, ώστε να υπερασπιστείς και τον εαυτό σου αλλά και άλλους, καταθέτοντας, για παράδειγμα, σε περίπτωση προβλημάτων με την αστυνομία.

Σε περίπτωση που παραβρεθείς σε σύλληψη ή κακοποίηση διαδηλωτή, φρόντισε να πληροφορηθείς τα στοιχεία του (αρκεί το ονοματεπώνυμο!) και να ενημερώσεις την Ομάδα Νομικής Βοήθειας σχετικά με την ώρα, τον τόπο και τα περιστατικά του επεισοδίου. Χρήσιμο είναι αμέσως μόλις βρεθείς σε ασφαλές μέρος να καταγράψεις ό,τι είδες με κάθε δυνατή λεπτομέρεια και να φροντίσεις να φτάσει από σένα ή έμπιστό σου πρόσωπο στην Ομάδα Νομικής Βοήθειας. Τα στοιχεία σου, όπως και το περιεχόμενο της αναφοράς σου δεν θα γίνουν γνωστά σε κανέναν, πέρα από τα μέλη της ομάδας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια, αν το επιθυμείς κι εσύ, σε νομικές ενέργειες υπεράσπισης διαδηλωτών ή κατά των οργάνων της τάξης που παρανόμησαν.

Σε περίπτωση που η διαδήλωση δεχθεί επίθεση από την αστυνομία (συνήθως με χημικά αέρια), φρόντισε να απομακρυνθείς από το σημείο συγκροτημένα μαζί με τους συντρόφους σου, χωρίς να τρέχεις. Ακολούθησε τον κύριο όγκο της πορείας και παρέμεινε στον κεντρικότερο δρόμο. Σε καμία περίπτωση μην προσπαθήσεις να φύγεις από τυχόν παράπλευρους, στενούς δρόμους και μην απομονωθείς. Συνήθως, ομάδες αστυνομικών βρίσκονται στα στενά και συλλαμβάνουν όσους τρέχουν πανικόβλητοι να ξεφύγουν από τα αέρια.

Στην περίπτωση που οδηγηθείς σε Νοσοκομείο λόγω προβλήματος από τη χρήση χημικών, πάρε αναλυτική γνωμάτευση και ειδοποίησε την Ομάδα Νομικής Βοήθειας. Η γνωμάτευση θα βοηθήσει για την μετέπειτα αγωγή αποζημίωσης.

5. ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

Μπορεί να σε σταματήσουν αστυνομικοί με στολή ή με πολιτικά, οπουδήποτε και να ζητήσουν να εξακριβώσουν τα στοιχεία σου. Από τον αστυνομικό με πολιτικά, απαίτησε την επίδειξη ταυτότητας. Κατόπιν επέδειξε ταυτότητα ή διαβατήριο. Από τη στιγμή που έχεις το σχετικό έγγραφο, δεν έχεις υποχρέωση να τον ακολουθήσεις στο τμήμα.

Οι αστυνομικοί απαγορεύεται να παρευρίσκονται μέσα στη συγκέντρωση ή την διαδήλωση. Πάντοτε όμως υπάρχουν αστυνομικοί με πολιτικά. Σε περίπτωση που αντιληφθείς κάποιον αστυνομικό ή σου ζητήσει αυτός τα στοιχεία σου, βρισκόμενος μέσα σε συγκέντρωση ή διαδήλωση, ενημέρωσε δυνατά τους άλλους γύρω σου και αφού πάρεις τα στοιχεία του, απαίτησε αμέσως την απομάκρυνσή του.

Στην περίπτωση που ζητήσει ο αστυνομικός να σου κάνει σωματική έρευνα, απαίτησε να μάθεις την αιτία, τους ακριβείς λόγους που οδηγούν τον συγκεκριμένο αστυνομικό να σε θεωρεί ύποπτο για διάπραξη αυτόφωρου κακουργήματος ή πλημμελήματος. Λόγοι που αφορούν την εμφάνισή σου ή το σημείο όπου βρίσκεσαι, δεν θεωρούνται επαρκείς. Αν ο αστυνομικός επιμείνει, απαίτησε να πληροφορηθείς τα στοιχεία του, και δήλωσέ του ότι σκοπεύεις να υποβάλεις μήνυση για δυσφήμιση και έργω εξύβριση, και θα επιδιώξεις αποζημίωση για την ηθική σου βλάβη.

Σε περίπτωση προσαγωγής στο Α.Τ., παρότι έχεις τα απαραίτητα έγγραφα:

Την στιγμή της σύλληψης/προσαγωγής, φώναξε δυνατά και καθαρά το ονοματεπώνυμό σου και την τυχόν συλλογικότητα (σύλλογο, πολιτική οργάνωση, σωματείο κλπ) στην οποία συμμετέχεις, και ότι σε συλλαμβάνουν άδικα

(π.χ. Με λένε Γιάννη Παπαδόπουλο, είμαι μέλος του συλλόγου φοιτητών νομικής και με συλλαμβάνουν άδικα!).  

Να επαναλαμβάνεις τα παραπάνω συνέχεια, απευθυνόμενος στον κόσμο γύρω σου, μέχρι να σε μεταφέρουν στο περιπολικό. Η εμπειρία έχει δείξει ότι συχνά, αυτή η συμπεριφορά οδηγεί στην άμεση απελευθέρωση του συλληφθέντος – προσαχθέντος, εξασφαλίζει δε την ειδοποίηση των οικείων και της συλλογικότητας, καθώς επίσης και νομική βοήθεια.

Ζήτησε να μάθεις την αιτία της προσαγωγής σου.

Δήλωσε στους αστυνομικούς ότι παρανομούν, παραβιάζουν τα συνταγματικά σου δικαιώματα.

Ζήτησε τα ονόματα των αστυνομικών που σε συλλαμβάνουν ώστε να γνωρίζεις ποιους θα καταγγείλεις για παράνομη σύλληψη και παράνομη κατακράτηση (ακόμη και αν τελικώς δεν το κάνεις).

6. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΛΛΗΨΗΣ

Α. ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ.

1. Απαίτησε να μάθεις για ποιο συγκεκριμένα αδίκημα σε συλλαμβάνουν.

2. Ακολούθησε την συμπεριφορά που εκτέθηκε προηγουμένως. Π.χ. Δεν έχω κάνει καμία παράνομη πράξη. Είμαι ο/η…. μέλος του σωματείου/συλλόγου/πολιτικής οργάνωσης κλπ, και με συλλαμβάνουν άδικα.

(Συνήθως οι συλλήψεις είναι τυφλές. Με τον παραπάνω τρόπο ενημερώνεται ο κόσμος ότι γίνονται συλλήψεις, ειδοποιούνται δικηγόροι κλπ, ακολουθεί η έκφραση της κοινωνικής αλληλεγγύης των διαδηλωτών και οι αστυνομικοί λαμβάνουν υπ’ όψη τους ότι γνωρίζεις τα δικαιώματά σου και προτίθεσαι να τα ασκήσεις, άρα είναι πιο προσεκτικοί και λιγότερο βίαιοι).

Β. ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ

Φρόντισε να μην απαντήσεις σε καμία ερώτηση των αστυνομικών, ούτε καν να εμπλακείς σε «φιλική κουβεντούλα». Οτιδήποτε πεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ή εναντίον άλλων.

Ανταλλάξτε στοιχεία με τους άλλους συλληφθέντες, ώστε να ενημερωθεί εγκαίρως η Ομάδα Νομικής Βοήθειας σε περίπτωση που κάποιος αφεθεί ελεύθερος πιο νωρίς από τους άλλους.

Ενημέρωσε τους άλλους συλληφθέντες για την ύπαρξη Ομάδας Νομικής Βοήθειας και για τα δικαιώματά τους, σε περίπτωση που δεν τα γνωρίζουν. Διαμόρφωσε κατά το δυνατόν ατμόσφαιρα αλληλεγγύης, και συλλογικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων σας.

Γ. ΣΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Φρόντισε να ενημερωθείς αν κατηγορείσαι για κάτι ή αν πρόκειται για απλή προσαγωγή. Σε κάθε περίπτωση απαίτησε την άμεση επικοινωνία με δικηγόρο.

Στην περίπτωση της προσαγωγής, πίεσε για την άμεση απελευθέρωσή σου, ως εξής:

Σε κάθε αστυνομικό που περνά από μπροστά σου καθώς στέκεσαι και περιμένεις, επαναλαμβάνεις απαιτητικά τα παρακάτω.

1. Διαμαρτύρομαι για την παράνομη κατακράτησή μου και απαιτώ να αφεθώ αμέσως ελεύθερος.

2. Απαιτώ να επικοινωνήσω με το δικηγόρο μου τώρα αμέσως.

3. Γνωρίζω τα δικαιώματά μου και σκοπεύω να τα ασκήσω. Απαιτώ το όνομα των υπευθύνων για την παράνομη κατακράτησή μου προκειμένου να υποβάλω μήνυση.

4. Παρακίνησε και τους υπόλοιπους προσαχθέντες να κάνουν το ίδιο.

Μη θεωρήσεις δεδομένο ότι η «υπομονετική» στάση σου κατά τις ώρες της αναμονής θα σε βοηθήσει να ξεμπερδέψεις. Συνήθως, η αστυνομία συλλαμβάνει δεκάδες ανθρώπους χωρίς να τους ενημερώσει για την αιτία, τους χαρακτηρίζει όλους προσαχθέντες και μετά από πολλές ώρες, αποδίδει αδικήματα στους περισσότερους από αυτούς.

Θεώρησε δεδομένο, ότι καθώς εσύ θα πιέζεις μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα για την απελευθέρωσή σου, έξω από αυτό θα διαμαρτύρονται δικηγόροι για τον ίδιο λόγο και θα οργανώνονται εκδηλώσεις συμπαράστασης από τους υπόλοιπους διαδηλωτές. 

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ.

Σε περίπτωση σύλληψης και απαγγελίας κατηγοριών, κεντρική συμβουλή που πρέπει να διέπει όλη σου τη στάση είναι η ερμητική σιωπή σε οποιαδήποτε προσπάθεια των αστυνομικών να σε προσεγγίσουν. Δεν απαντάς σε άλλες ερωτήσεις, πέραν των στοιχείων ταυτότητας (π.χ. ούτε καν αν έχεις αδέλφια, πού εργάζεσαι κλπ.) και γενικά διατήρησε μία αποστασιοποιημένη στάση (αρνήσου κέρασμα καφέ κλπ.). Απαίτησε την επικοινωνία σου με συνήγορο. Αρνήσου να απολογηθείς προανακριτικά χωρίς δικηγόρο.

Αν παρά ταύτα, επιλέξεις να απολογηθείς χωρίς δικηγόρο, είναι χρήσιμο, να δώσεις προανακριτική κατάθεση με το παρακάτω περιεχόμενο: 

«Συμμετείχα σε ειρηνική διαδήλωση όπως δικαιούμαι από το ελληνικό σύνταγμα. Δεν διέπραξα καμία παράνομη πράξη. Η σύλληψή μου είναι απολύτως παράνομη, το ίδιο και η κράτησή μου. Προτίθεμαι να υποβάλω μήνυση και γι’ αυτό ζητώ να μου ανακοινωθούν τα ονόματα των υπευθύνων. Αναλυτικά θα απολογηθώ ενώπιον των δικαστικών αρχών».

Αρνήσου να απαντήσεις σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη ερώτηση, πλην των παραπάνω αναφερόμενων ως εξής: «Αρνούμαι να απαντήσω δεδομένου ότι μετά την παράνομη σύλληψή μου για δήθεν αδικήματα τα οποία ουδέποτε διέπραξα, αμφιβάλω για την νόμιμη διεξαγωγή προανάκρισης από την αστυνομία. Επιφυλάσσομαι και πάλι να απαντήσω ενώπιον των εισαγγελικών και δικαστικών αρχών.»

Ακόμα και αν κρίνεις ότι κάτι μπορεί να διευκολύνει τη θέση σου, έχεις κάθε χρονικό περιθώριο να το καταθέσεις αργότερα, αφού θα έχεις μιλήσει με δικηγόρο και τους οικείους σου.

Μην δέχεσαι τίποτα πόσιμο ή φαγώσιμο εκτός από συσκευασμένα είδη (π.χ. μπουκάλι νερό, κρουασάν κλπ.). Επίσης δεν υπογράφεις κανένα έγγραφο χωρίς την παρουσία δικηγόρου, με εξαίρεση το έγγραφο της προανακριτικής σου απολογίας, εφόσον έχεις απολογηθεί με τη θέλησή σου και εφόσον έχει το παραπάνω περιεχόμενο.

Βασικά δικαιώματα στο αστυνομικό τμήμα:

1. Έχεις δικαίωμα να ζητήσεις το έντυπο με τα δικαιώματά σου στη μητρική σου γλώσσα.

2. Έχεις δικαίωμα να κάνεις ένα επιτυχημένο τηλεφώνημα. Αν ειδοποιήσεις την Ομάδα Νομικής Βοήθειας, δώσε μας κάποιες απαραίτητες πληροφορίες (ονοματεπώνυμο, τμήμα που κρατείσαι, πού και πότε συνελήφθης, υπηκοότητα και σε ποια γλώσσα συνεννοείσαι).

3. Έχεις δικαίωμα να επιλέξεις δικηγόρο της αρεσκείας σου. Σε περίπτωση που επικοινωνήσεις με την Ομάδα, θα φροντίσουμε να έρθει δικηγόρος το συντομότερο. Επίσης μπορούμε να ειδοποιήσουμε δικηγόρο της επιλογής σου, εφόσον μας δώσεις τα στοιχεία του.

4. Μπορούν να σου αφαιρέσουν όλα τα κινητά αντικείμενα (π.χ. ρολόι, κινητό, χρήματα, κλειδιά). Έχεις δικαίωμα να απαιτήσεις τη σύνταξη σχετικού καταλόγου. Παράδωσε το κινητό μόνο αφού αφαιρέσεις την κάρτα και σε κάθε περίπτωση αποενεργοποίησέ το.

5. Αν είσαι γυναίκα, απαίτησε να σου γίνει σωματική έρευνα από γυναίκα αστυνομικό.

6. Αν έχεις τραυματιστεί, απαίτησε: 1) Την άμεση μεταφορά σου σε νοσοκομείο, ακόμη και στην περίπτωση φαινομενικά ελαφρού τραυματισμού. Ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις την εξέλιξη μιας σωματικής βλάβης και επιπλέον περιφρουρείς τη σωματική σου ακεραιότητα από τυχόν νέες επιθετικές διαθέσεις κάποιου αστυνομικού. 2) Την εξέτασή σου από ιατροδικαστή και την έκδοση σχετικής γνωμάτευσης.

Η αστυνομία οφείλει να σε οδηγήσει το συντομότερο δυνατό στον εισαγγελέα, σε κάθε περίπτωση εντός 24 ωρών. Αν παρέλθει ένα 24ωρο από τη σύλληψή σου χωρίς να έχεις οδηγηθεί στον Εισαγγελέα, απαίτησε να αφεθείς ελεύθερος, ακόμη και αν σου έχουν αποδοθεί κατηγορίες.

Δ. ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ

Ο Εισαγγελέας σου απαγγέλλει κατηγορίες και:

Α. Θα σε παραπέμψει να δικαστείς με την αυτόφωρη διαδικασία εάν η κατηγορία είναι πλημμέλημα ή

Β. Θα σε παραπέμψει σε Ανακριτή εάν η κατηγορία είναι κακούργημα.

7. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΦΟΥ ΑΦΕΘΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ Η ΣΥΛΛΗΨΗ

Ειδοποίησε τους οικείους σου ότι είσαι ελεύθερος/η και την Ομάδα Νομικής Βοήθειας (για την κατηγορία που τυχόν σου απαγγέλθηκε, για άλλα άτομα που τυχόν κρατούνται ακόμα). Μην «φλυαρείς» για τις πράξεις σου ούτε στους οικείους σου, δεν σε εξυπηρετεί σε τίποτα και μπορεί να σε ακούσουν και «λάθος άνθρωποι».

Σε περίπτωση που έχεις κακοποιηθεί, φρόντισε να εξεταστείς σε δημόσιο νοσοκομείο και ζήτα αντίγραφο της γνωμάτευσης.

8. ΜΑΡΤΥΡΙΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΩΠΙΟΝ

Από την στιγμή που θα προσαχθείς σε αστυνομικό τμήμα να ξέρεις ότι οτιδήποτε καταθέσεις για τον εαυτό σου η τρίτο μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ή να επιβαρύνει χωρίς τη θέλησή σου ανθρώπους που πιθανόν να είναι αθώοι.

Μην ξεχνάς: η γνώση είναι δύναμη! Σκοπός τους είναι να μας τρομοκρατήσουν. Όμως, σ’ αυτούς τους καιρούς, καθένας από μας, σε κάθε στιγμή, από τη διαδήλωση, μέχρι την αντιμετώπιση της κρατικής καταστολής, δεν παύει να είναι ενεργό κομμάτι του κινήματος…

ΠΗΓΗ

Διδαχές Αγίου Νεκταρίου - Η Προσευχή

πηγή

• "Η προσευχή είναι ο ήλιος των νοερών οφθαλμών της ψυχής. Όπως ο ήλιος είναι το φως στο σώμα, έτσι και η προσευχή στην ψυχή. Η προσεκτική προσευχή είναι άσβεστο και διαρκές φως της ψυχής και του νου. Είναι ουράνια πανοπλία, η οποία προστατεύει αυτούς που έδωσαν τον εαυτό τους στο Θεό. Η προσευχή είναι φάρμακο κατά των παθών. Είναι χορηγός ζωής και υγείας, είναι μεγάλο όπλο, ασφάλεια, θησαυρός, λιμάνι, άσυλο χωρίο. Είναι σωτήριο φάρμακο που εμποδίζει τα αμαρτήματα και θεραπεύει τα πλημμελήματα. Είναι ρίζα και μητέρα μυρίων αγαθών", λέει ο Άγιος.

• Η προσευχή για να είναι αληθινή χρειάζεται μερικές προϋποθέσεις. Πρέπει να γίνεται "χωρίς περισπασμούς και ρεμβασμούς. Ο νους να είναι σε εγρήγορση και η ψυχή να έχει πόνο μετάνοιας. Να μην περιορίζεται στα λόγια, αλλά να κατευθύνεται απ'τα αγαθά πράγματα. Η προσευχή πρέπει να είναι εκτενής και να έχει όχημα την ταπεινοφροσύνη. Ο προσευχόμενος γνωρίζει τη δική του ασθένεια και επικαλείται τη δύναμη του Θεού" , λέει ο Άγιος Νεκτάριος.

• Η προσευχή μας βοηθάει στη ζωή και στον πνευματικό αγώνα. "Είναι ομιλιά με το Θεό, είναι λήθη των γηίνων, άνοδος στον ουρανό. Με την προσευχή εκδημούμε πρός το Θεό. Όταν σκεφτούμε ότι με την προσευχή βρισκόμαστε στο Θεό, τότε η προσευχή μας γίνεται χωρίς μετεωρισμούς" , λέει ο Άγιος.

Χρύσανθος: ὁ Ἱεράρχης πού ἀρνήθηκε νὰ ὑποδεχθεῖ τοὺς Γερμανοὺς τὸ 1941! Χρύσανθος: ὁ Ἱεράρχης πού ἀρνήθηκε νὰ ὑποδεχθεῖ τοὺς Γερμανοὺς τὸ 1941!

Ὁ Χρύσανθος ἦταν ἄνθρωπος καὶ ἱεράρχης ἀλύγιστος. Δὲν ἤξερε τί θὰ πεῖ ἐλαστικότης χαρακτῆρος, τί θὰ πεῖ ἀνάγκη ἠθικῆς προσαρμογῆς πρὸς τὶς περιστάσεις, τῆς ὁποίας ἐλατήριο θὰ ἦταν τὸ ἀτομικὸ συμφέρον.  Εὐλόγησε τὰ ὄπλα  στὸ  ΟΧΙ τοῦ 1940, στάθηκε  δίπλα στοὺς τραυματίες τοῦ πολέμου καὶ δὲν δέχθηκε συμβιβασμὸ μὲ τὴν κατάσταση ποὺ εἶχε δημιουργηθεῖ μὲ τὸ στρατὸ κατοχῆς… Στὶς 27-4-1941, οἱ Γερμανοὶ μπῆκαν στὴν Ἀθήνα. Ὁ Ἕλλην φρούραρχος Καβράκος, του ζητοῦσε  νὰ πᾶνε μαζὶ νὰ τοὺς ὑποδεχτοῦν στοὺς Ἀμπελοκήπους καὶ νὰ τοὺς παραδώσουν  τὴν πόλη.

Ἀρνήθηκε κατηγορηματικὰ λέγοντας! «Ἒργον τοῦ Ἀρχιεπισκόπου εἶναι νὰ ἐλευθερώνη καὶ  ὄχι νὰ ὑποδουλώνη». Δύο μέρες μετά, ὁ ἐπίτροπος τοῦ ναοῦ τῆς Μεταμορφώσεως  Πλάκας Πλάτων Χατζημιχάλης, τοῦ ἀναγγέλλει τὸν σχηματισμὸ τῆς κυβερνήσεως  Τσολάκογλου τῆς ὁποίας ἦταν μέλος, καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸν Χρύσανθο νὰ....

τοὺς ὁρκίσει!!

 Τοῦ ἁπαντά: «Ἡ ἐθνικὴ κυβέρνησις τὴν ὁποία ὤρκισα, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται καὶ νὰ συνεχίζη τὸν πόλεμον. Ἄλλην κυβέρνησιν δὲν δύναμαι νὰ ὁρκίσω!…», προσθέτοντας  ὅτι «σὲ ὕποπτες καὶ ἀντεθνικὲς  ἐνέργειες, ποὺ θὰ εἶναι ἐθνικῶς ὀλέθριες, δὲν μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ δώσει  τὸν ὅρκο καὶ τὴν εὐλογία της…»

 Καὶ λίγες ὧρες μετά, καθὼς ἔβγαινε ἀπὸ τὴν   Ἀρχιεπισκοπὴ γιὰ  νὰ κηδέψει τὸν φίλο του Κων. Σπανούδη, δημοσιογράφο στὴν Πόλη καὶ πρόεδρο τῆς ΑΕΚ, συναντᾶ τὸν ὑπασπιστὴ τοῦ Τσολάκογλου ( ταγματάρχη Δ. Γαργαρόπουλο) ποὺ τὸν  καλεῖ ἐκ μέρους τοῦ στρατηγοῦ νὰ πάει στὴν ὁρκωμοσία. «Ἐγὼ δὲν ἔρχομαι νὰ ὁρκίσω κυβέρνησιν προβληθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ, τὰς Κυβερνήσεις ὁρίζει ὁ λαὸς ἢ ὁ Βασιλεύς. Ἡ κυβέρνηση ποὺ ὅρκισα ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχη καὶ νὰ δίδη τὸν ὑπὲρ  τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ Ἔθνους ἀγώνα στὴν  Κρήτη». Θαρραλέα στάση τήρησε ὅταν τὸν ἐπισκέφθηκε τὴν ἑπομένη ὁ γερμανὸς στρατηγὸς Στούμ, λέγοντάς του: «Προσέξατε στρατηγέ μου, νὰ μὴν τραυματίσητε τὴν ὑπερηφάνειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ…» Λίγες μέρες μετά, ὁ μέγας  αὐτὸς ἱεράρχης  θὰ παυθεῖ καὶ τὴ θέση του θὰ πάρει  ὁ ἀπὸ Κορινθίας Δαμασκηνός, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Τσολάκογλου.

 Ὁ Χρύσανθος (κατὰ κόσμον Χαρίλαος Φιλιππίδης) γεννήθηκε στὴ Γρατινὴ Ροδόπης τὸ 1881.Φοίτησε στὸ Γυμνάσιο Ξάνθης, σπούδασε στὴ θεολογικὴ σχολὴ Χάλκης, χειροτονήθηκε διάκονος τὸ 1903 κι ἐστάλη στὴν Τραπεζούντα ὡς ἱεροκήρυκας καὶ καθηγητὴς στὸ ἐκεῖ  Φροντιστήριο. Σπούδασε στὴν Λειψία καὶ τὴν Λωζάνη, ὁρκίσθηκε Μητροπολίτης Τραπεζοῦντος τὸ 1913 καὶ ἀγαπήθηκε ἀπὸ τὸν Ποντιακὸ Ἑλληνισμό. Ὅταν λίγο ἀργότερα οἱ Ρῶσοι κατέλαβαν τὴν Τραπεζούντα κι ἔφυγε ἡ τουρκικὴ διοίκηση, πῆρε ὑπὸ τὴν προστασία τοῦ τὸν μουσουλμανικὸ πληθυσμό.

 Κατὰ τὴν ταραχώδη περίοδο 1915-1923, μεταβάλλεται σὲ ἐθνικὸ ἡγέτη γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ τῆς “κὰθ΄ἠμᾶς Ἀνατολής” καὶ ἀγωνίζεται στὸ Παρίσι γιὰ τὰ δίκαια τῆς φυλῆς μας στὴ Συνδιάσκεψη τῆς Εἰρήνης τοῦ 1919, μὲ συναντήσεις καὶ συνομιλίες ποὺ εἶχε, μὲ τὸν ἀμερικανὸ πρόεδρο Οὐίλσων καὶ τὸ Γάλλο πρωθυπουργὸ Κλεμανσό. Ἐκεῖ ἔθεσε ἐνώπιόν τους τὴν ἀνεξαρτησία τοῦ Πόντου, κέρδισε τὸν θαυμασμό τους καὶ βοήθησε σημαντικὰ τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο, στὸ χειρισμὸ τῶν θεμάτων τῆς Ἀνατολῆς.
 Τὸ 1921, ὁ πρωθυπουργὸς Γούναρης καλεῖ τὸν Χρύσανθο νὰ μετάσχει τῆς ἑλληνικῆς ἀποστολῆς στὸ Λονδίνο, ἀλλὰ στὴν Τουρκία  τὸ «Δικαστήριο τῆς Ἀνεξαρτησίας» τὸ πληροφορεῖται, καὶ τὸν  καταδικάζει ἐρήμην εἰς θάνατον! Τὸ 1938 ἐκλέγεται ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν σὲ ἐπανεκλογή, μὲ ἀντίπαλο τὸν ἀπὸ Κορινθίας Δαμασκηνό.

Ἡ διαθήκη τοῦ Χρυσάνθου

 Ὁ Χρύσανθος, μὲ  τὴν ἀπὸ 10-7-1943 διαθήκη, ζητοῦσε συγγνώμη ἀπὸ ὅσους ἐλύπησε καὶ συγχωροῦσε ὅσους τὸν ἐλύπησαν. Περιουσία δὲν εἶχε καὶ τὰ λίγα προσωπικὰ  τοῦ εἴδη ( σταυρό,  ἀρχιερατικοὺς ράβδους, ἄμφια καὶ στυλογράφο) τὰ ἄφησε σὲ συνεργάτες τοῦ ἀρχιμανδρίτες καὶ διακους. « Οἱ συγγενεῖς μου κατὰ σάρκα – ἔγραφε – θὰ σεβαστοῦν τὴ μνήμη μου καὶ δὲν θὰ ζητήσουν συντάξεις καὶ ἐπιδόματα ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἂν κανεὶς ἀθετήσει τὴν τελευταίαν μου ταύτην θέλησιν, τὸν τοιοῦτον ἀποκηρύσσω ἀπὸ συγγενήν μου καὶ παρακαλῶ Ἐκκλησίαν καὶ Πολιτείαν νὰ ἀπορρίψωσι τοιαύτην ἀσεβὴν αἴτησιν».

freepen.gr

Πότε πιάνει η κατάρα;

Γέροντα, πότε πιάνει η κατάρα;
- Η κατάρα πιάνει ,όταν υπάρχη στη μέση αδικία. Αν λ.χ. κάποια κοροϊδέψη μια πονεμένη ή της κάνει ένα κακό και η πονεμένη την καταρασθή ,πάει, χάνεται το σόι της. Όταν δηλαδή κάνω κακό σε κάποιον και εκείνος με καταριέται , πιάνουν οι κατάρες του. Επιτρέπει ο Θεός και πιάνουν , όπως επιτρέπει λ.χ. να σκοτώση ένας κάποιον άλλον. Όταν όμως δεν υπάρχη αδικία, τότε η κατάρα γυρνά πίσω σε αυτόν που την έδωσε.

- Και πως απαλλάσσεται κάποιος από την κατάρα;

- Με την μετάνοια και την εξομολόγηση. Έχω υπόψιν μου πολλές περιπτώσεις . Άνθρωποι που ταλαιπωρήθηκαν από κατάρα, όταν το κατάλαβαν ότι τους καταράσθηκαν γιατί είχαν φταίξει, μετάνοιωσαν ,εξομολογήθηκαν και τακτοποιήθηκαν. Αν αυτός που έφταιξε πη: « Θεέ μου, έκανα αυτό και αυτό, συγχωρεσέ με … » και εξομολογηθή με πόνο και ειλικρίνεια, τότε ο Θεός θα τον συγχωρήση. Θεός είναι.

- Και τιμωρείται μόνον αυτός που δέχεται την κατάρα ή και αυτός που την δίνει;

- Αυτός που δέχεται την κατάρα, βασανίζεται σε αυτήν την ζωή ,θα βασανίζεται και στην άλλη, γιατί ως εγκληματίας θα τιμωρηθή εκεί από τον Θεό, αν δεν μετανοήση και δεν εξομολογηθή. Γιατί, εντάξει, μπορεί κάποιος να σε πείραξε. Εσύ όμως με την κατάρα που δίνεις, είναι σαν να παίρνης το πιστόλι και να τον σκοτώνης. Με ποιο δικαίωμα το κάνεις αυτό; Ό,τι κι να σου έκανε ο άλλος ,δεν έχεις δικαίωμα να τον σκοτώσης . Για να καταρασθή κανείς, σημαίνει ότι έχει κακία. Κατάρα δίνει κανείς ,όταν το λέη με πάθος, με αγανάκτηση.

Η κατάρα ,όταν προέρχεται από άνθρωπο που έχει δίκαιο, έχει μεγάλη ισχύ. Ιδίως η κατάρα της χήρας. Θυμάμαι , μια γριά είχε ένα αλογάκι και το έβαζε στην άκρη του δάσους να βοσκήση. Επειδή ήταν λίγο ζόρικο, είχε βρει ένα γερό σκοινί και το έδενε. Μια φορά πήγαν στο δάσος τρεις γυναίκες να κόψουν ξύλα. Η μία ήταν πλούσια , η άλλη χήρα ήταν ορφανή και πολύ φτωχιά . Είδαν το άλογο που ήταν δεμένο με το σχοινί και βοσκούσε και είπαν: « Δεν παίρνουμε το σχοινί να δέσουμε τα ξύλα; » . Το έκοψαν στα τρία και πήρε η καθεμιά από ένα κομμάτι να δέσουν τα δεμάτια τους. Επόμενο ήταν να φύγη το άλογο. Όταν ήρθε η γριά και δεν βρήκε το ζώο, αγανάκτησε. Άρχισε να το ψάχνη παντού . Παιδεύτηκε πολύ να το βρη. Τελικά ,όταν το βρήκε, είπε αγανακτισμένη: « Με το ίδιο το σχοινί να την κουβαλήσουν αυτήν που το πήρε » . Μια μέρα, ο αδελφός της πλούσιας έκανε αστεία με ένα όπλο από αυτά που είχαν αφήσει οι Ιταλοί – και χτύπησε την αδελφή του στο λαιμό. Έπρεπε να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο και χρειάσθηκε σχοινί, για να την δέσουν επάνω σε μια ξύλινη σκάλα. Εκείνη την ώρα βρέθηκε το ένα κομμάτι σχοινί, το κλεμμένο, αλλά δεν έφθανε. Έφεραν και οι δύο άλλες γειτόνισσες τα δικά τους κλεμμένα κομμάτια και την έδεσαν στην σκάλα και την μετέφεραν στο νοσοκομείο. Έτσι πραγματοποιήθηκε η κατάρα της γριάς. « Με το ίδιο σχοινί να την κουβαλήσουν » . Και τελικά πέθανε η καημένη. Ο Θεός να την αναπαύση. Βλέπετε, έπιασε η κατάρα στην πλούσια, που δεν είχε οικονομική ανάγκη. Οι άλλες είχαν την φτώχεια τους, είχαν κάποια ελαφρυντικά.

πηγή

Το εμπόδιον δια την αρετήν

Ο άγιος Λάζαρος, βασιλεύς της Σερβίας. Τοιχογραφία από το ναό της Αναλήψεως του Σωτήρος του καθίσματος του Αγίου Βασιλείου της Ι.Μονής Χιλανδαρίου.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι θα ήσαν καλύτεροι, εάν ευρίσκοντο εις διαφορετικόν περιβάλλον.

Ο πλούσιος πιστεύει ότι το εμπόδιον δια την αρετήν είναι ο πλούτος, ο πτωχός ότι είναι η πτωχεία, ο γνώστης ότι είναι η γνώσις, ο άξεστος ότι είναι η αγένεια, ο άρρωστος ότι είναι η αρρώστεια, ο υγιής ότι είναι η υγεία, ο γέρος ότι είναι το γήρας, ο νέος ότι είναι η νεότης.

Ψευδαίσθησις μόνον και αναγνώρισις της ηθικής ήττης είναι αυτό. Ομοιάζει με την απολαγίαν ενός κακού στρατιώτου· "εις αυτήν την θέσιν η ήττα μου είναι αναπόφευκτος, αλλά εάν ευρισκόμην εις άλλον τόπον, εκεί θα ήμην γενναίος". Ο αληθής στρατιώτης είναι πάντοτε γενναίος, είτε δια να επιβιώση είτε δια να αποθάνη εις την θέσιν του.

Εάν ο βασιλεύς Λάζαρος (Σημ. : ο βασιλεύς Λάζαρος, ηγέτης των Σέρβων, αποθανών το 1389 εις την μάχην των Σέρβων κατά των Τούρκων εις το Κόσοβο) εγκατέλειπε το Κόσοβο, θα εθεωρείτο ηττημένος, όμως, επειδή έμεινε έως τέλους εις τον τόπον του και απεβίωσεν εις την μάχην, θεωρείται νικητής.

Ο Αδάμ την πίστιν του την έχασε εις τον Παράδεισον, ενώ ο Ιώβ την πίστιν του την εστερέωσεν επί της κοπρίας.

Ο προφήτης Ηλίας ποτέ δεν είπε: "η πείνα με εμποδίζει να υπακούω εις τον Θεόν!" Ούτε ο βασιλεύς Δαβίδ δεν είπε: "το στέμμα με εμποδίζει να υπακούω εις τον Θεόν".

Στοχασμός 129 από το βιβλίο του:

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Στοχασμοί περί του καλού και του κακού, Πλήρης και ακριβής μετάφρασις από τα σερβικά από την Μίλιτσα Βέσκοβ, εκδόσεις Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2008.

πηγή

Ὁ ἐξαγνισμὸς τῆς πόρνης

Τὴν ἐποχὴ ποὺ ἀνθοῦσε ὁ ἀσκητισμὸς στὴν Αἴγυπτο, ζοῦσε στὴν Ἀλεξάνδρεια μία ὀρφανὴ κόρη ποὺ τὴν ἔλεγαν Ταϊσία. Ὅταν πέθαναν οἱ καλοὶ γονεῖς της, τῆς ἄφησαν κληρονομιὰ πρῶτα ἀπ' ὅλα τὴν εὐσέβεια καὶ τὴν ἀγάπη τους γιὰ τοὺς φτωχοὺς καὶ ξένους, καὶ ὕστερα ἕνα μεγάλο σπίτι καὶ πολλὰ χρήματα.

Ἡ κόρη, ἀπὸ μεγάλη εὐλάβεια πρὸς τοὺς ἐρημίτες, ἔκανε τὸ σπίτι της ξενώνα γιὰ χάρη τους. Κι ὅταν κατέβαιναν στὴν πόλη νὰ πουλήσουν τὰ ἐργόχειρά τους, τοὺς περιποιόταν μὲ ὅλη της τὴν καρδιά. Μὲ τὰ χρόνια ὅμως τὰ χρήματα ξοδεύτηκαν καὶ ἡ ἴδια ἄρχισε νὰ στερῆται. Τότε μπῆκαν στὴ μέση κακοὶ καὶ διεφθαρμένοι ἄνθρωποι. Ἐκμεταλλεύτηκαν τὴ δυστυχία της καὶ μὲ τὴν πονηριά τους τὴν παρέσυραν στὴ διαφθορά. Ἡ ὡραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη ἑταίρα!

Ὅταν ἔμαθαν τὸ κατρακύλισμα τῆς ὀρφανῆς κόρης οἱ πατέρες τῆς ἐρήμου, ἀποφάσισαν νὰ κάνουν ὅ,τι περνοῦσε ἀπὸ τὸ χέρι τους γιὰ νὰ τὴ σώσουν.

— Ἐκείνη, ὅταν εἶχε τὰ μέσα, μᾶς ἔδειχνε ὅλη τὴ συμπάθειά της, ἔλεγαν μεταξύ τους. Τώρα ποὺ κινδυνεύει ἡ ψυχή της, πρέπει κι ἐμεῖς νὰ τὴ βοηθήσουμε.

Ἀνέθεσαν λοιπὸν στὸν ἀββᾶ Ἰωάννη τὸν Κολοβὸ τὴ λεπτὴ καὶ δύσκολη ἀποστολή. Ἐκεῖνος στὴν ἀρχὴ δίστασε. Τοῦ φαινόταν ἀκατόρθωτο τὸ ἔργο. Τέλος ὅμως, γιὰ νὰ μὴ γίνη παρήκοος στοὺς γέροντες, ἀποφάσισε νὰ κατέβη στὴν πόλη καὶ νὰ παρουσιαστῆ στὸ σπίτι τῆς ἁμαρτωλῆς. Παρακάλεσε τὴ θυρωρὸ νὰ τὸν ὁδήγηση στὴν κυρία της.

—Φύγε ἀπὸ δῶ, παλιοκαλόγερε! τοῦ φώναξε ἐκείνη θυμωμένη. Φάγατε πρῶτα τὴν περιουσία της κι ἀκόμη δὲν παύετε νὰ τὴν ἐνοχλῆτε.

Ὁ ἀββὰς δὲν ἀπελπίστηκε. Ἐξακολουθοῦσε νὰ παρακαλῆ νὰ δῆ τὴν Ταϊσία. Ἔλεγε πὼς τὴν ἤθελε γιὰ κάτι πολὺ ὠφέλιμο. Μπροστὰ στὴ μεγάλη του ἐπιμονή, ἡ γριὰ ὑποχώρησε καὶ πῆγε νὰ εἰδοποίηση τὴν κυρία της.

—Αυτοί οἱ καλόγεροι ψαρεύουν συχνὰ στὴν Ἐρυθρὰ Θάλασσα καὶ βρίσκουν μαργαριτάρια, εἶπε ἡ Ταϊσία. Φέρε τον ἐπάνω.

Κοιτάχτηκε στὸν καθρέφτη της, ἔφτιαξε τὰ μαλλιὰ καὶ τὰ φορέματά της, ἔριξε ἄφθονο ἄρωμα πάνω της καὶ πῆρε τὸ ὕφος τῶν ξεπεσμένων γυναικῶν, γιὰ νὰ ὑποδεχτῆ τὸν ἐρημίτη.

Ὁ ἀββὰς Ἰωάννης μπῆκε στὸ δωμάτιο καὶ στάθηκε περίλυπος ἀπέναντί της. Τὴν κοίταξε ἀρκετὴ ὥρα ἀμίλητος μὲ οἶκτο. Ὕστερα τῆς εἶπε μὲ σιγανὴ φωνή:

—Σε τί σοῦ ἔφταιξε ὁ Χριστός μας, Ταϊσία, καὶ Τὸν προσβάλλεις τόσο ἄσπλαχνα;

Σταμάτησε. Δὲν μποροῦσε νὰ συνεχίση. Τὸν ἔπνιγαν οἱ λυγμοί. Ἀπὸ τὰ βαθουλωμένα μάτια του ἔτρεχαν καυτὰ δάκρυα. Ἐκείνη ἔνιωσε ντροπή. Ἄφησε τὴν ἄπρεπη προκλητική της στάση καὶ στενοχωρημένη τὸν ρώτησε:

—Γιατί κλαῖς, ἀββᾶ;

—Πῶς νὰ μὴν κλάψω, κόρη μου, ποὺ βλέπω τὸν σατανᾶ νὰ παίζη στὴ μορφή σου;

Ἡ κόρη ταράχτηκε. Ρίγος διαπέρασε ὁλόκληρο τὸ κορμί της.

—Τώρα ποὺ ἦρθες εἶναι πολὺ ἀργά, γέροντα... Δὲν ἔχει μείνει τίποτε ὄρθιο μέσα μου. Τὰ κύλισα ὅλα στὴ λάσπη, σιγομουρμούρισε συγχυσμένη.

Ἤθελε καὶ κάτι ἄλλο νὰ πῆ, ἀλλὰ σταμάτησε. Ὁ γέροντας περίμενε μὲ σταυρωμένα χέρια. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατὰ γιὰ τὴ σωτηρία τῆς κόρης, ποὺ λὲς καὶ γύρευε νὰ τραντάξη τὰ οὐράνια.

—Ὑπάρχει ἄραγε ἐλπίδα σωτηρίας γιὰ μένα, ἀββᾶ; ψιθύρισε μὲ ἀμφιβολία ἐκείνη.

—Ὦ, ναί, ὑπάρχει, κόρη μου, φώναξε μὲ ἀγωνία ὁ γέροντας. Ἡ μετάνοια ὁδηγεῖ στὴ σωτηρία.

Τὸ θαῦμα, ποὺ τόση ὥρα γύρευε μὲ τὴν προσευχή του, ἔγινε τὴ στιγμὴ ἐκείνη.

Ἡ Ταϊσία ἔπεσε συντετριμμένη στὰ πόδια του καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια παρακάλεσε:

—Βγάλε με ἀπὸ δῶ μέσα, πάτερ. Δεῖξε μου τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.

—Ἀκολούθησέ με.

Χωρὶς ἄλλη κουβέντα ἡ κόρη σηκώθηκε καὶ ἀκολούθησε τὸν γέροντα. Ἐκεῖνος θαύμασε πῶς δὲν ἔδειξε κανένα ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ σπιτικό της. Πῆραν τὸν δρόμο γιὰ τὴν ἔρημο. Μὰ εἶχαν πολὺ διάστημα νὰ βαδίσουν καὶ τοὺς βρῆκε ἡ νύχτα. Σταμάτησαν. Ὁ ἀββὰς Ἰωάννης ἔκοψε θάμνους κι ἔφτιαξε ἕνα πρόχειρο κρεβάτι γιὰ τὴν κόρη.

—Κοιμήσου ἐσὺ ἐδῶ μέχρι νὰ ξημερώση, τὴ συμβούλεψε.

Ἐκεῖνος ἀπομακρύνθηκε ἀρκετά. Εἶπε τὶς προσευχές του καὶ πλάγιασε στὸ χῶμα νὰ ξαποστάση, παίρνοντας γιὰ προσκεφάλι του μιὰ πέτρα. Κοιμήθηκε λίγο καὶ ξύπνησε πάλι τὰ μεσάνυχτα νὰ συνεχίση τὴν προσευχή του. Τότε παρουσιάστηκε μπροστὰ στὰ μάτια του ἕνα θέαμα μεγαλειῶδες. Ἀπὸ τὸ σημεῖο, ποὺ εἶχε ἀφήσει τὴν κόρη νὰ κοιμᾶται, ἄρχιζε ἕνας δρόμος ὁλοφώτεινος ποὺ ἄγγιζε τὸν οὐρανό! Ἄγγελοι γοργόφτεροι ἀνέβαζαν μία ψυχή, ὁλόλευκη σὰν περιστέρι, στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ! Ὁ ὅσιος στάθηκε πολλὴ ὥρα καὶ κοίταζε συνεπαρμένος.

Ὕστερα πῆγε νὰ συνάντηση τὴν Ταϊσία. Τῆς φώναξε νὰ ξυπνήση. Δὲν πῆρε ἀπάντηση. Τὴν κίνησε ἐλαφρά. Δὲν αἰσθανόταν. Ἡ ψυχὴ της εἶχε πετάξει στὸν οὐρανό.

Ὁ ὅσιος γονάτισε καὶ προσευχήθηκε μὲ τὸ πρόσωπο στὴ γῆ. Τότε θεία φωνὴ τὸν πληροφόρησε ὅτι ἡ σύντομη μετάνοια τῆς πόρνης, εὐαρέστησε τὸν Θεὸ περισσότερο ἀπὸ τὴ μετάνοια πολλῶν ἄλλων, γιὰ τὴ θερμότητά της.

Συναξαριστής 8 Οκτωβρίου 2012

 Ἡ Ὁσία Πελαγία

Ζοῦσε στὴν Ἀντιόχεια καὶ ἀνῆκε στὴν τάξη τῶν ἐλαφρῶν γυναικών. Ἦταν πόρνη.

Ἡ ζωή της ἦταν βουτηγμένη μέσα στὸν οἶστρο τῶν ἁμαρτωλῶν ἡδονῶν. Ἡ ἀκολασία εἶχε πωρώσει τόσο τὴ συνείδησή της, ὥστε καμιὰ ἔννοια μετανοίας νὰ μὴ μπορεῖ νὰ εἰσχωρήσει στὴν ψυχή της.

Ἑπομένως, θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κανείς, ἦταν καταδικασμένη ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωή της στὸ πῦρ τῆς κολάσεως.

Ὅμως ὄχι! ὁ πολυεύσπλαχνος Κύριός μας διαβεβαίωσε ὅτι «οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρνοι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ». Δηλαδή, οἱ τελῶνες καὶ οἱ πόρνες, ποὺ στὴν ἀρχὴ ἔδειξαν ἀπείθεια στὸ Νόμο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ κατόπιν εἰλικρινὰ μετάνιωσαν, προλαμβάνουν στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐσᾶς, ποὺ μόνο μὲ τὰ λόγια δείξατε ὑπακοὴ στὸ Θεό, στὴν πράξη ὅμως ὑπήρξατε ἀπειθεῖς καὶ ἄπιστοι.

Πράγματι ἡ Πελαγία, τυχαῖα, σὲ κάποια σύναξη χριστιανῶν ἄκουσε θερμὸ κήρυγμα περὶ ἁγνότητας, τοῦ ἐπισκόπου Νόννου. Τὰ λόγια του ἤλεγξαν καὶ συγκλόνισαν τὴν ψυχή της. Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀπαρνήθηκε τὴν ἄσωτη ζωή της, πούλησε τὰ διάφορα κοσμήματά της καὶ τὰ χρήματα διαμοίρασε στοὺς φτωχούς.

Ἀφοῦ κατηχήθηκε καὶ βαπτίσθηκε, μετὰ ὀκτὼ μέρες πῆγε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου μὲ σκληρὴ ἄσκηση πέρασε τὴν ὑπόλοιπη ζωή της.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἐξ ἀκανθῶν καθάπερ ρόδον εὐῶδες, τῇ Ἐκκλησίᾳ Πελαγία ἐδείχθης, ταῖς ἐναρέτοις πράξεσιν εὐφραίνουσα ἡμᾶς, ὅθεν καὶ προσήγαγες, ὡς ὀσμήν εὐωδίας, τῷ σε θαυμαστώσαντι, τὸν σὸν βίον Ὁσία. Ὅν ἐκδυσώπει σώζεσθαι ἡμᾶς, παθῶν παντοίων, ψυχῆς τε καὶ σώματος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν σοὶ Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ᾽ εἰκόνα· λαβοῦσα γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττουσα ἐδίδασκες, ὑπερορᾷν μὲν σαρκός, παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὁσία Πελαγία τὸ πνεῦμά σου.

Κοντάκιον 
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν
Τὸ σῶμα τὸ σὸν νηστείαις κατατήξασα, ἀγρύπνοις εὐχαῖς, τὸv Κτίστην καθικέτευες, τοῦ λαβεῖν σῶν πράξεων, τὴv τελείαν Μῆτερ συγχώρησιv, ἢν καὶ ἔλαβες ἀληθῶς, ὁδὸν μετανοίας ὑποδείξασα.

 

---

 

Ἡ Ἁγία Πελαγία ἡ Παρθένος

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας καὶ ἀπὸ ἔνδοξο γένος (στὰ χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Νουμεριανοῦ 282-284).

Ὅταν ἔμαθε ὁ ἄρχοντας τῆς Ἀντιοχείας ὅτι ἡ Πελαγία ἦταν χριστιανή, ἔστειλε στρατιῶτες γιὰ νὰ τὴν συλλάβουν. Αὐτοὶ περικύκλωσαν τὸ σπίτι της καὶ ἑτοιμάζονταν νὰ τὴν ἁρπάξουν.

Ὅταν τὸ ἔμαθε ἡ Ἁγία, ζήτησε ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες νὰ περιμένουν λίγο. Ὁπότε, σήκωσε τὰ χέρια της καὶ τὰ μάτια της στὸν οὐρανὸ καὶ προσευχήθηκε θερμὰ πρὸς τὸν Θεὸ νὰ μὴ ἐπιτρέψει νὰ τὴν ἁρπάξουν οἱ στρατιῶτες, ἀλλὰ νὰ φύγει ἀπ᾿ τὴ ζωὴ αὐτὴ ἁγνὴ καὶ παρθένος.

Ἔπειτα ἄνοιξε τὸ παράθυρο καὶ ἔριξε τὸν ἑαυτό της στὸ κενό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τραυματιστεῖ θανάσιμα καὶ ἔτσι παρέδωσε τὴν ἁγνὴ ψυχή της στὸ Θεό, προκειμένου βέβαια νὰ τὴν προφυλάξει ἀπὸ τὸν μολυσμὸ τῶν ἀγροίκων στρατιωτῶν.

Περίφημο ἐγκώμιο γιὰ τὴν Ἁγία αὐτὴ ἔγραψε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος.

 

---

 

Ἡ Ἁγία Ταϊσία

Ἡ ὀμορφιά της ἦταν ἀπὸ τὶς σπάνιες.

Πλεονέκτημα, ποὺ ἀποβαίνει ὀλέθριο, ὅταν δὲν εἴμαστε σὲ θέση νὰ τὸ διατηροῦμε ἁγνό, μὲ τὸ φόβο τοῦ Θεοῦ, τὴν φωτεινὴ διάκριση, τὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη.

Δυστυχῶς γιὰ τὴν Ταϊσία, αὐτὴ ποὺ ἐπιβουλεύτηκε τὴν τιμή της ἦταν ἡ ἴδια ἡ μάνα της. Γυναῖκα χυδαία, ποὺ ἤθελε πολὺ πλοῦτο, καὶ δὲν δίστασε νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὴν κόρη της γιὰ νὰ τὸν ἀποκτήσει.

Ἔτσι ἡ Ταϊσία, παρασύρθηκε στὸ δρόμο τῆς ἀτιμίας μόλις 17 ἐτῶν. Ἔγινε καὶ ἡ ἴδια πλούσια ἀλλὰ καὶ πόρνη. Οἱ τίμιοι ἄνθρωποι τὴν ἀπεχθάνονταν. Καμιὰ οἰκογενειακὴ πόρτα δὲν ἦταν ἀνοικτὴ γι᾿ αὐτήν. Οἱ ἴδιοι οἱ ἐκμεταλλευτὲς τῆς σάρκας της, ποτὲ δὲν θὰ τὴν ἔφερναν νὰ γνωριστεῖ μὲ τὶς μητέρες τους καὶ τὶς ἀδελφές τους. Διότι εἶχε καταντήσει ἕνα ἀντικείμενο σαρκικῆς ἱκανοποίησης καὶ τίποτα περισσότερο.

Τότε ἡ Ταϊσία ἔπεσε σὲ θλίψη μεγάλη, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ ἔχασε ἕνα πρόβατο, ὅμως δὲν ἔπαψε νὰ τὸ ἀναζητεῖ.

Ὅταν λοιπὸν ὁ Παφνούτιος ἀπὸ τὴν Σιδῶνα ἔμαθε τὴν ψυχική της κατάσταση, προσευχήθηκε καὶ ἀποφάσισε νὰ ἐργαστεῖ γιὰ τὴν ψυχή της. Καὶ δὲν ἀστόχησε. Τὴν ἐπισκέφθηκε καὶ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ πέτυχε τὸ θαῦμα! Καυτὰ δάκρυα μετανοίας κύλησαν στὰ μάγουλα τῆς Ταϊσίας.

Πέταξε ὅλα της τὰ πλούτη στὴ θάλασσα, διότι τὸ τίμημα τῆς ἀτιμίας δὲν ἄξιζε νὰ χρησιμοποιηθεῖ στὸ ἱερὸ ἔργο τῆς ἐλεημοσύνης. Ἀπὸ τότε ἔζησε φτωχά, ἀλλὰ πλούσια σὲ πίστη, σὲ μετάνοια, σὲ σωφροσύνη, σὲ προσευχή, σὲ ὑπακοή, σὲ ταπείνωση καὶ καλοσύνη.

Ἔγινε δεκτὴ σὲ εὐσεβῆ ὅμιλο γυναικῶν καὶ πέθανε φροντίζοντας ἀῤῥώστους καὶ ἀνήμπορους ἀνθρώπους.


 

---

 

Ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ νέος ὁσιομάρτυρας

Τὸ χωριὸ Ζαγορὰ τῆς ἐπαρχίας Τυρνάβου, ἦταν ἡ πατρίδα τοῦ Ἰγνατίου.

Οἱ γονεῖς του Γεώργιος καὶ Μαρία, παρέλαβαν τὸν γιό τους Ἰωάννη, αὐτὸ ἦταν τὸ κατὰ κόσμον ὄνομά του, καὶ μετακόμισαν στὴ Φιλιππούπολη.

Ὁ Ἅγιος ἀπὸ μικρὸ παιδί, ἔδειχνε μεγάλο ζῆλο στὶς ἀρετὲς καὶ πῆγε σ᾿ ἕνα αὐστηρὸ γέροντα. Στὸ διάστημα ὅμως αὐτό, οἱ Τοῦρκοι σκότωσαν τὸν πατέρα του καὶ μὲ τὴν βία τούρκεψαν τὴν μητέρα του καὶ τὶς δυὸ ἀδελφές του.

Ὅταν τὸ ἔμαθε ὁ Ἰωάννης, πῆγε στὸ Βουκουρέστι καὶ ἀπὸ κεῖ στὸ Ἅγιον Ὄρος. Στὸ δρόμο ὅμως συνελήφθη ἀπὸ Ὀθωμανοὺς καὶ γιὰ νὰ γλιτώσει τὸ θάνατο τοὺς ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ γίνει Ὀθωμανός. Ὅταν ἔφτασε στὸ Ἅγιον Ὄρος, κατέληξε στὴ Σκήτη τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ὅπου ἐκάρη μοναχός με τὸ ὄνομα Ἰγνάτιος. Ἐκεῖ ὁ ἡγούμενος Νικηφόρος ὁ Γέροντας τὸν ἐμπιστεύθηκε στὸν Γέροντα Ἀκάκιο.

Ἀργότερα πῆρε τὴν εὐχὴ νὰ μαρτυρήσει καὶ στὶς 29 Σεπτεμβρίου 1814 ἔφτασε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου μπροστὰ στὸν κριτὴ πέταξε τὸ τούρκικο φέσι, ποὺ φόρεσε ἐπίτηδες καὶ ὁμολόγησε τὸν Χριστό. Ἄγρια καὶ φρικτὰ τὰ βασανιστήρια ποὺ ἀκολούθησαν. Ἀλλὰ ὁ Ἰγνάτιος ἔμεινε σταθερὸς στὴν ἀπόφασή του.

Τελικὰ τὸν ἀπαγχόνισαν στὶς 8 Ὀκτωβρίου 1814 ὥρα ἕκτη.

Ὁ συνοδός του Γρηγόριος ἀγόρασε τὸ λείψανό του καὶ μαζὶ μ᾿ αὐτὸ τοῦ νεομάρτυρα Εὐθυμίου, τὰ μετέφερε στὸ Ἅγιον Ὄρος.

Ὁ Ἰγνάτιος, μαζὶ μὲ τοὺς συνασκητὲς του μάρτυρες, Εὐθύμιο καὶ Ἀκάκιο, γιορτάζουν μαζὶ τὴν 1η Μαΐου.

Ἡ φρόνησις ποὺ πρέπει νὰ ἔχουμε στὴν ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον, γιὰ νὰ μὴ μᾶς προκαλέσῃ ἐνόχλησι στὴν εἰρήνη αὐτή. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ἡ φρόνησις ποὺ πρέπει νὰ ἔχουμε στὴν ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον, γιὰ νὰ μὴ μᾶς προκαλέσῃ ἐνόχλησι στὴν εἰρήνη αὐτή.

  Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε στὸ Εὐαγγέλιο ὅτι ᾖλθε νὰ βάλῃ τὴν φωτιὰ τῆς ἀγάπης του στὴ γῆ, δηλαδὴ στὴν καρδιὰ καὶ μᾶς ἔδειξε πόσο θέλει καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ ἀνάβῃ αὐτή: «Ἦλθα νὰ βάλω φωτιὰ πάνω στὴ γῆ, καὶ δὲ θέλω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ εἶναι ἀναμμένη αὐτή» (Λουκ. 12,29). Ἔτσι (ὅθεν) ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει ὅριο, ὅπως δὲν ἔχει ὅριο καὶ μέτρο καὶ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ποὺ ἀγαπᾶται, ἡ ἀγάπη ὅμως πρὸς τὸν πλησίον πρέπει νὰ ἔχῃ.
Γιατὶ ἂν δὲν τὴν χρησιμοποιήσῃς μὲ τὸ μέτρο ποὺ πρέπει, μπορεῖ νὰ σὲ χωρίσῃ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, νὰ σοῦ προξενήσῃ μεγάλη ζημία καὶ νὰ καταστρέψης τὸν ἑαυτό σου, γιὰ νὰ κερδίσῃς ἄλλους. Ναί, νὰ ἀγαπᾷς τὸν πλησίον σου, ἀλλὰ μέχρι τὸ σημεῖο ποὺ δὲν θὰ ζημιώσῃς τὴν ψυχή σου. Εἶσαι ὑποχρεωμένος βέβαια νὰ τοῦ δίνης τὸ καλὸ παράδειγμα, δὲν πρέπει ὅμως ποτὲ νὰ κάμνῃς κάθε πρᾶγμα μόνον γι᾿ αὐτό. Διότι μὲ τὸν τρόπο αὐτόν, δὲν θὰ ἔκαμνες τίποτε ἄλλο, παρὰ θὰ προξενοῦσες ζημία στὸν ἑαυτό σου. Νὰ κάνῃς ὅλα τὰ πράγματα σωστὰ καὶ ἅγια, χωρὶς νὰ ἀποβλέπῃς πουθενὰ ἀλλοῦ, παρὰ μόνο στὸ νὰ ἀρέσῃς στὸν Θεό.
Ταπεινώσου σὲ ὅλα σου τὰ ἔργα, καὶ θὰ καταλάβης πόσο λίγο μπορεῖς μὲ αὐτὰ νὰ ὠφελήσῃς τοὺς ἄλλους. Σκέψου ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχῃς τόση πολλὴ θερμότητα καὶ ζῆλο τῆς ψυχῆς σου, σὲ σημεῖο ποὺ γι᾿ αὐτὸ νὰ χάνῃς τὴν ἡσυχία καὶ τὴν εἰρήνη τῆς καρδιᾶς (113)· νὰ διψᾷς πολὺ καὶ νὰ ἐπιθυμῇς δυνατὰ νὰ γνωρίσουν ὅλοι τὴν ἀλήθεια, ὅπως τὴν καταλαβαίνεις καὶ τὴν ἐννοεῖς ἐσύ, καὶ νὰ μεθύσουν ἀπὸ τὸ κρασὶ ἐκεῖνο ποὺ ὑπόσχεται καὶ χαρίζει στὸν καθένα ὁ Θεὸς χωρὶς πληρωμή: «Καὶ θὰ ἀγοράσετε χωρὶς χρήματα κρασὶ καὶ λίπος» (Ἡσ. 55,1).

Αὐτὴν τὴν δίψα γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ πλησίον πρέπει νὰ τὴν ἔχῃς πάντοτε. Ἀλλὰ πρέπει νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχεις πρὸς τὸν Θεὸ καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν ἀδιάκριτο ζῆλο σου. Ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μπορεῖ νὰ φυτέψη τὴν ἀγάπη αὐτὴν στὴ νοητὴ μοναξιὰ τῆς ψυχῆς σου, καὶ ὅταν θέλῃ, νὰ συγκεντρώσῃ τὸν καρπό. Ἐσὺ ἀπὸ μόνος σου μὴν σπείρῃς τίποτε, ἀλλὰ πρόσφερε στὸν Θεὸ τὴν γῆ τῆς ψυχῆς σου ἁγνὴ καὶ καθαρὴ ἀπὸ κάθε πρᾶγμα, καὶ αὐτὸς τότε, ὅπως θέλει, θὰ σπείρῃ μέσα της τὸν σπόρο, καὶ ἔτσι θὰ καρποφορήσῃ.
Νὰ θυμᾶσαι πάντοτε ὅτι ὁ Θεὸς θέλει τὴν ψυχή σου αὐτὴν μόνη καὶ ἐλεύθερη ἀπὸ κάθε δεσμό, γιὰ νὰ τὴν ἑνώσῃ μὲ τὸν ἑαυτό του. Μόνον ἄφησέ τον νὰ σὲ ἐκλέξῃ καὶ μὴ τὸν ἐμποδίσῃς μὲ τὸ ἐλεύθερο αὐτεξούσιο ποὺ ἔχεις. Νὰ κάθεσαι χωρὶς νὰ ἔχῃς κανένα λογισμὸ γιὰ τὸν ἑαυτό σου, ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ πρέπει νὰ ἀρέσῃς τὸν Θεό, ἀναμένοντας νὰ σὲ καλέσουν γιὰ νὰ ἐργάζεσαι.
Γιατὶ ὁ οἰκοδεσπότης ἤδη βγῆκε ἀπὸ τὸ σπίτι του καὶ ψάχνει νὰ βρῇ ἐργάτες γιὰ τὸ ἀμπέλι του, σύμφωνα μὲ τὴν παραβολὴ τοῦ Εὐαγγελίου. Διῶξε μακριά σου κάθε φροντίδα καὶ λογισμό, ἀπογυμνώσου ἀπὸ κάθε μέριμνα τοῦ ἑαυτοῦ σου καὶ ἀπὸ κάθε ἀγάπη γιὰ τὰ πρόσκαιρα πράγματα, γιὰ νὰ σὲ ντύσῃ ὁ Θεὸς μόνος του καὶ νὰ σοῦ χαρίσῃ ἐκεῖνο ποὺ δὲν μπορεῖς νὰ φαντασθῇς. Λησμόνησε ὅσο μπορεῖς ἐντελῶς τὸν ἑαυτό σου καὶ ἂς ζῇ στὴν ψυχή σου μόνον ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.
Ἀκόμη μὲ κάθε φροντίδα πρέπει νὰ καταπραύνης τὸν ζῆλο καὶ τὴν θέρμη ποὺ ἔχεις γιὰ τοὺς ἄλλους, γιὰ νὰ σὲ φυλάη ὁ Θεὸς μὲ κάθε εἰρήνη καὶ γαλήνη. (Στοχάσου)
Φρόντισε νὰ μὴ στερηθῆ ἡ ψυχή σου ἀπὸ τὸ δικό της κεφάλαιο (ποὺ εἶναι ἡ εἰρήνη τῆς καρδιᾶς), γιὰ νὰ τὸ βάλη χωρὶς διάκρισι στὴ θέσι τῶν ἄλλων. Διότι μόνη πανήγυρις κατὰ τὴν ὁποία πρέπει νὰ ἐμπορεύεσαι γιὰ νὰ γίνῃς πλούσιος, εἶναι ἡ ὑποταγὴ τῆς ψυχῆς σου στὸν Θεό, ἐλεύθερη ἀπὸ κάθε πρᾶγμα.
Πλὴν ὅμως καὶ αὐτὸ νὰ τὸ κάνῃς χωρὶς νὰ τὸ ἀποδίδῃς στὸν ἑαυτό σου ἢ νὰ ἔχῃς τὴν ἐντύπωσι ὅτι κάνεις κάποιο πρᾶγμα, γιατὶ ὁ Θεὸς τὰ κάνει ὅλα καὶ ἀπὸ τὸν ἑαυτό σου δὲν θέλει τίποτε, παρὰ νὰ ταπεινώνεσαι μπροστά του καὶ νὰ τοῦ προσφέρῃς ἐλεύθερη ἐντελῶς ἀπὸ τὰ ἐπίγεια τὴν ψυχή σου, ἐπιθυμώντας μέσα σου νὰ γίνεται σὲ ὅλα στὴν τελειότητα καὶ γιὰ ὅλα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

________________________________________________________________________ 
 113. Γιὰ παράδειγμα: ὅπως εἶναι μερικοὶ εὐλαβεῖς καὶ ποὺ κατανύσσονται εὔκολα, ὅπως οἱ γυναῖκες, καὶ ὅσοι ἔτυχε ἀπὸ τὴν φύσι τους νὰ ἔχουν ἰδιοσυγκρασία ἁπαλή.
πηγή

Σκηνές απόγνωσης στην Ελλάδα του Μνημονίου

Του Λεωνίδα Σακλαμπάνη Τριτοκοσμικές εικόνες στο Πέραμα – Συγκλονιστικές μαρτυρίες από τους Γιατρούς του Κόσμου.
Ένα παιδί σκαρφαλωμένο τεντώνει το χέρι του για να ανοίξει το καπάκι του σκουπιδοτενεκέ. Αναζητά την τυρόπιτα που πριν λίγο πετάχτηκε από το διπλανό κατάστημα. Ένα ζευγάρι έχει στρέψει το βλέμμα του στον ορίζοντα κοιτάζοντας από μακριά τα παιδιά του να επιστρέφουν στο προσωρινό σπίτι τους. Το παγκάκι τους. Μια 30χρονη γυναίκα που έφτασε με ότο-στοπ περιμένει στο γεμάτο από κόσμο πολυϊατρείο για να κάνει το εμβόλιο στο παιδί της. Το πρωί είχε περάσει από τα συσσίτια για να μπορέσει να το ταΐσει. Ένας άνδρας, γύρω στα 45 σκεπάζεται με την κουβέρτα καθώς ξαπλώνει στο αυτοσχέδιο από χαρτοσακούλες κρεβάτι του στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο. Δάσκαλοι φτάνουν στο κυλικείο για να .αγοράσουν και να προσφέρουν στους νηστικούς μαθητές τους πρωινό.

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις σοκαριστικές εικόνες της πόλης. Μιας πόλης που δεν βρίσκεται και τόσο μακριά μας, μόλις 10 χιλιόμετρα από το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Ο λόγος για το Πέραμα, την περιοχή όπου η ανεργία αγγίζει το 45%, το μεροκάματο έχει μετατραπεί σε είδος προς εξαφάνιση, και η φτώχεια είναι η καθημερινότητα των ανθρώπων.

Μια περιοχή που δεν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, με την κυριολεκτική έννοια του όρου, αλλά παρουσιάζει συγγενή χαρακτηριστικά, απόρροια των πολιτικών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜ.ΑΡ. και της τρόικα, έχοντας φτάσει τον πληθυσμό στα όρια της επισιτιστικής κρίσης.
Μια κοινωνία σε ελεύθερη πτώση με τους πολίτες της να αναζητούν τρόπους επιβίωσης ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που ακολουθούν συνάνθρωποί μας από τις τρίτες χώρες του κόσμου. Δηλαδή μέσω των φιλανθρωπικών οργανώσεων. Θεσμών που μέχρι πρόσφατα είχαν σκοπό τη στήριξη πολιτών που ζούσαν σε ζώνες καταστροφής και είχαν έρθει μετανάστες στην Ελλάδα.

«Δεν έχουμε πρωινό για τα παιδιά μας» Στις αρχές του 2010 η οργάνωση «Γιατροί του Κόσμου», πήρε την απόφαση να εγκαταστήσει ένα πολυϊατρείο στην περιοχή με κεντρικό στόχο τη προσφορά περίθαλψης κυρίως σε μετανάστες που ήταν ανασφάλιστοι: «Όμως η πορεία και η ζωή μας έδειξε άλλα πράγματα..», σημειώνει αρχικά, μιλώντας στον Δρόμο, η Λιάνα Μαΐλλη, παιδίατρος και υπεύθυνη των προγραμμάτων εμβολιασμού της οργάνωσης, περιγράφοντας τριτοκοσμικές εικόνες μερικά μόλις χιλιόμετρα από το κέντρο της πρωτεύουσας μιας ευρωπαϊκής χώρας η οποία μάλιστα έχει. σωθεί από τους δανειστές της: «Το 80-90% των ανθρώπων που μας επισκέπτονται στο πολυϊατρείο του Περάματος είναι Έλληνες. Άνθρωποι που έχουν χάσει τη δουλειά τους και την ασφαλιστική τους κάλυψη, γεγονός που σημαίνει πως οτιδήποτε χρειαστούν από το ιατροφαρμακευτικό πεδίο πρέπει να το πληρώσουν. Είναι μια εξέλιξη δραματική, που την είδαμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας πολύ γρήγορα. Μέσα σε δύο χρόνια έρχονται άνθρωποι που ζούσαν μέχρι χτες μία αξιοπρεπή ζωή. Άνθρωποι που είχαν το σπίτι τους, το αυτοκίνητό τους, άνθρωποι που σίγουρα μέχρι χθες δεν ήταν πλούσιοι, ήταν φτωχοί αλλά πλέον είναι εξαθλιωμένοι. Στο Πέραμα συναντάμε εξαθλιωμένες οικογένειες. Οικογένειες που δεν έχουν να πάρουν γάλα για το παιδί τους. Άνθρωποι που δεν έχουν να κάνουν εμβόλια στα παιδιά τους ή τρόφιμα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Αυτό που μας συγκλονίζει παράλληλα είναι η διαπίστωση πως είναι άνθρωποι που μέχρι χτες ήταν σαν και εμάς».

Τα περιστατικά φτωχών συμπολιτών μας, ανθρώπων που δεν έχουν τη δυνατότητα να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, ούτε καν να τους δώσουν γάλα, διαδέχονται το ένα μετά το άλλο στην συμβολή των οδών Αριστείδου 5 και Ξενοφώντος. Δυστυχώς η αλήθεια των εικόνων που μας μεταφέρει η ίδια η γιατρός τσακίζει και τους πιο δυνατούς: «’Όταν δίναμε συνταγές για ένα παιδικό φάρμακο και συμβουλεύαμε τους γονείς να το δώσουν στο παιδί μετά το πρωινό, αρκετοί γονείς μας απαντούσαν πως "ξέρετε, δεν παίρνουμε πρωινό γιατί δεν έχουμε για να του δώσουμε". Τότε αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πως πρέπει να βοηθήσουμε. Μέσα στο 2012 έχουμε δώσει σε άπορες και ανασφάλιστες οικογένειες 10 χιλιάδες κούτες με περιεχόμενο τα απαραίτητα για τη διατροφή τους. Πολύ διακριτικά, χωρίς ουρές, χωρίς αναμονή για να μην νιώθουν ότι εκτίθενται στα μάτια των άλλων. Έχει συμβεί επίσης να πούμε σε γονείς πως θα πρέπει το παιδί τους να πάει σε νοσοκομείο γιατί δεν μπορούσαμε εμείς να το θεραπεύσουμε, με τη μητέρα να μας απαντά "πως δεν μπορούσε". Όταν τη ρωτήσαμε "γιατί δεν μπορείτε", αφού της εξηγήσαμε πως θα επικοινωνούσαμε εμείς με τους γιατρούς του νοσοκομείου για να μην πληρώσει, μας απάντησε πως δεν έχει το 1,40 να πάρει το λεωφορείο.».

Σημείο αναφοράς λόγω των Γιατρών Το Πέραμα πλέον έχει γίνει ένα σημείο αναφοράς. Εκατοντάδες συνάνθρωποί μας προσεγγίζουν την περιοχή για να δεχτούν τη βοήθεια των γιατρών. Σύμφωνα με τους ίδιους, στη περιοχή καταφθάνουν καθημερινά οικογένειες από όλες τις περιοχές της Αττικής. Από τον Κολωνό, την Κόρινθο, τον Ασπρόπυργο, ακόμη και με. ότο στόπ. Μητέρες, αγκαλιά με τα παιδιά τους, καταφθάνουν στο πολυϊατρείο για ένα εμβόλιο ή γιατί το παιδί τους είναι άρρωστο και δεν έχουν χρήματα για το νοσοκομείο.
«Στην αρχή ντρεπόντουσαν πάρα πολύ να ζητήσουν βοήθεια, ήταν επιφυλακτικοί και κουμπωμένοι», μας εκμυστηρεύεται η κ. Μαΐλλη, διευκρινίζοντας: «Ξέρετε, με αυτή τη στενοχώρια ότι έχουν απολέσει την αξιοπρέπειά τους. Όμως τώρα πλέον, η κατάσταση είναι τέτοια που οι άνθρωποι ζητάνε ανοιχτά βοήθεια -γεγονός θετικό κατά την άποψή μου- και ο καθένας απλώνει το χέρι του. Υπάρχει και συμπαράσταση από παντού, από απλούς ανθρώπους και φορείς για εμβόλια, φάρμακα κ.λπ.».

Ακόμη και αυτές όμως οι οικογένειες, που τα μέλη τους είναι επί σειρά ετών στην ανεργία, χωρίς ασφάλιση και με την ανάγκη βοήθειας από οργανώσεις, φορείς και αλληλέγγυες ομάδες δεν είναι στη χειρότερη μοίρα στο Πέραμα. Πάντα υπάρχει ένα σκαλί χαμηλότερα, όχι στο επίπεδο της αξιοπρέπειας, αλλά της φτώχειας. Ο λόγος για τους νεοάστεγους, με την ιστορία μιας οικογένειας που έμενε μαζί με τα παιδιά της σε παγκάκι να συγκλονίζει. Αυτόπτης μάρτυρας η κ. Μαΐλλη: «Δυστυχώς υπάρχουν και άστεγοι στην περιοχή. Χαρακτηριστικά θυμάμαι μία οικογένεια, την έβλεπα μέχρι την άνοιξη, η οποία είχε δύο παιδάκια και έμεναν όλοι μαζί σε ένα παγκάκι. Δεν ξέρω για πόσο διάστημα συνέβαινε αυτό, αλλά σκεφτείτε πως τα παιδάκια πήγαιναν στο σχολείο και επέστρεφαν στο παγκάκι τους. Κάποια στιγμή νομίζω φιλοξενήθηκαν από την Εκκλησία. Εκτός από άστεγους όμως, έχουμε αρχίσει να βλέπουμε και παιδιά που ανοίγουν κάδους σκουπιδιών για να βρούνε τροφή, όπως μία τυρόπιτα από το τυροπιτάδικο που την πέταξε.»

Δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα Το κλείσιμο της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, πηγή δουλειάς για την πλειοψηφία των μόνιμων κατοίκων του Περάματος, ήταν το πρώτο σημαντικό χτύπημα στην τοπική κοινωνία. Όπως συμβαίνει συνήθως, η σταδιακή αύξηση της ανεργίας, τα μέτρα της συγκυβέρνησης και η έλλειψη εναλλακτικών επιλογών για την επιβίωση έχουν καθηλώσει το πιο δυναμικό κομμάτι του πληθυσμού στην ανεργία και στην ανέχεια. Σύμφωνα μάλιστα με το δήμαρχο της πόλης κ. Παντελή Ζουμπούλη, η ανεργία αγγίζει το 45% ενώ το ποσοστό εκτοξεύεται στο 95% από τους εργαζόμενους που ήταν στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. «Έχουμε ανθρώπους που έχουν από 2 έως και 3 χρόνια να δουλέψουν, άνθρωποι που δεν έχουν να πληρώσουν το λογαριασμό της ΔΕΗ, το νερό, ή το τηλέφωνο», υπογραμμίζει ο δήμαρχος μιλώντας στον Δρόμο για τη δραματική καθημερινότητα που εκτυλίσσεται στο Πέραμα: «Η πλειοψηφία των εργαζομένων στο Πέραμα ήταν στη Ζώνη. Δυστυχώς, η ζωή των πολιτών είχε συνδυαστεί και ταυτιστεί μόνο με τη συγκεκριμένη δραστηριότητα ενώ έχουν κλείσει και συνεχίζουν να κλείνουν καταστήματα που επιβίωναν μέσω αυτής».

«Η πείνα πλέον είναι ορατή» Η φτώχεια φαίνεται ξεκάθαρα ακόμη και μέσα στις σχολικές αίθουσες
Με αυτή τη φράση άρχισε η συζήτησή μας με τον κ. Σταύρο Καλλώνη, δάσκαλο στο 8ο δημοτικό σχολείο του Περάματος και μόνιμο κάτοικο της περιοχής τα τελευταία 15 χρόνια, παραθέτοντας παραδείγματα από τις προσωπικές του εμπειρίες στο σχολείο: «Αυξάνονται συνεχώς οι γονείς που δεν έχουν βιβλιάρια για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Το συναντάμε ακόμη και στα πιο απλά ζητήματα. Όπως πχ για να μας δώσουν ένα χαρτί από γιατρό, σύμφωνα με τη νομοθεσία, για τη γυμναστική των παιδιών τους.
Πλέον έχουμε υψηλά ποσοστά παιδιών που δεν έχουν τη δυνατότητα -μέσω της ασφάλισης των γονιών τους- για να πάρουν τη συγκεκριμένη βεβαίωση, με τους γονείς να καταφεύγουν σε άλλους οργανισμούς για να καλύψουν αυτή την ανάγκη. Υπήρξε περίοδος που αρκετοί γονείς μας άφηναν ένα σημείωμα για να αγοράσουμε μία τυρόπιτα στους μαθητές», αναφέρει στο Δρόμο ο κ. Καλλώνης, πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων Κερατσινίου -Περάματος, σημειώνοντας παράλληλα πως οι κινήσεις αλληλεγγύης έχουν αυξηθεί και πολλαπλασιαστεί: «Την φτώχεια τη βλέπεις και τη συναντάς πλέον. Είναι μπροστά σου και φαίνεται ξεκάθαρα ακόμη και στις σχολικές αίθουσες. Στα ρούχα των παιδιών, στα κυλικεία, στους γονείς που έχουν αυτή την απόγνωση της ανεργίας στα πρόσωπα τους.

Γι αυτό και σε πρόσφατη συζήτηση του Συλλόγου μας, αποφασίσαμε να βρούμε ποιες οικογένειες βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης και να τις βοηθήσουμε μαζί με άλλους φορείς που θα ήθελαν να συνδράμουν στη σταθεροποίηση της διατροφής τους. Δηλαδή π.χ. προσφέρονται κάποιοι εργαζόμενοι από το Λιμάνι του Πειραιά να φέρουν ένα πρωινό γάλα, να το φέρνουν σε μας, στα σχολεία. Κάποιοι άλλοι ανώνυμοι-αλληλέγγυοι από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και των προαστίων που μπορούν να "υιοθετήσουν" κάποιες οικογένειες πηγαίνοντας τρόφιμα σε οικογένειες».

Άστεγοι, πρώην εργαζόμενοι της Ζώνης Στην Αγία Τριάδα για ένα πιάτο φαΐ και σε ξενώνες του Πειραιά για στέγη
Ένας από τους ανθρώπους που έζησαν από κοντά την ακμή και την παρακμή της Ζώνης είναι και ο κ. Τάκης Καραγιαννάκης, πρώην εργαζόμενος στη Ναυπηγοεπισκευαστική, γέννημα-θρέμμα Περαματιώτης, άνεργος ουσιαστικά από το 2008. Σήμερα ελπίζει μέσω των συλλογικών αγώνων να υπάρξει μια συνολική απάντηση στα όσα ζουν οι συμπολίτες του στο Πέραμα: «Από το 2008 έχω κάνει ελάχιστα ημερομίσθια. Το 2011 έκανα 30 μεροκάματα. Υπάρχουν και χειρότερες καταστάσεις και ίσως για κάποιους λίγους, κάπως καλύτερες. Το σίγουρο είναι πως η πλειοψηφία, το 95% των συναδέλφων, είναι περίπου σε αυτή τη κατάσταση», δηλώνει στο Δρόμο ο κ. Καραγιαννάκης, εξηγώντας μας το αδιέξοδο που ζουν εδώ και 4 χρόνια οι πρώην εργαζόμενοι στη Ζώνη: «Από τον Σεπτέμβριο του 2008, όταν κατέρρευσε η Ζώνη, μέχρι σήμερα, ο κόσμος έχει φτάσει στα όριά του καθώς στις καλές εποχές απασχολούσε σχεδόν 4.500 εργαζόμενους σε όλες τις ειδικότητες. Στο Πέραμα άλλες δουλειές -στην ειδικότητά μας- υπήρξε μόνο μία. Η επέκταση του διυλιστηρίου της Πετρόλα που απασχόλησε περίπου 4.000 άτομα, όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Τώρα το έργο βρίσκεται σε αποπεράτωση. Ωστόσο, σε αυτό το έργο, απασχολήθηκαν μόλις 600-700 άνεργοι από τη Ζώνη καθώς το 80% ήταν συνάδελφοι αλλοδαποί στο πλαίσιο της Συνθήκης Μπολκεστάιν με μεροκάματα των χωρών τους, μέσω των δουλεμπορικών γραφείων που υπάρχουν σε ολόκληρη τη Ευρωζώνη», σημειώνει ο ίδιος απογοητευμένος.

Ήδη αρκετοί συνάδελφοί του βρίσκονται σε χειρότερη θέση. Σε 4 χρόνια άλλωστε οι όποιες οικονομίες εξαντλήθηκαν, το επίδομα επίσης, η συνδρομή από συγγενείς και φίλους πάντα έχει όρια και δυστυχώς τα παραδείγματα του κ. Καραγιαννάκη από συναδέλφους του που έχουν φτάσει να ζουν άστεγοι είναι πολλά: «Κάποιοι ζουν από τα συσσίτια. Άλλοι έχουν καταλήξει στην Αγία Τριάδα για ένα πιάτο φαγητό. Υπάρχουν νοικοκυριά που βρίσκονται σε απόγνωση. Υπάρχουν άνθρωποι από το Πέραμα που έμειναν άστεγοι και έφτασαν να μένουν σε ξενώνες του Πειραιά. Άλλοι μένουν σε χώρους της Ζώνης και άλλοι σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια ή αυτοκίνητα».

 Μεταφορά απο εδώ

ΠΩΣ ΔΙΕΣΩΘΗΣΑΝ ΤΑ ΑΜΦΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ

Του Πρωτοπρεσβύτερου Ηλία Θ.Δροσινού
Το Εθνολογικό Μουσείο, καρπός εμπνευ­σμένης ιδιωτικής πρωτοβουλίας, με τα πο­λύτιμα καί μοναδικά εκθέματα του ανήκει στην κατηγορία των ιδρυμάτων με μέγιστη συμβο­λή στα πολιτειακά μας δρώμενα. Οι θησαυροί του μάλιστα, πού συμπίπτει να είναι εκτεθειμένοι στίς αίθουσες της Παλαιάς Βουλής των Ελλήνων, αποτελούν ένα καλειδοσκόπιο στίς αίθουσες της Ιστορίας της Ελλάδος καί του πολιτισμού της. Την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα του συνθέτουν αρκετοί παράγοντες, όπως το πολύτιμο υλικό των συλλογών του, ή οικειότητα της ατμόσφαιρας πού καλ­λιεργεί, το εύρος της πολιτιστικής του εμβέλειας καί γενικά ή συμβολή του στην παραγωγή επιστημονικού καί παι­δευτικού έργου, ή άνεση της επικοινω­νίας του με τους ερευνητές.

Μια από τις ενότητες των εκθεμάτων περιλαμβάνει αντικείμενα συνδεδεμένα με το Μικρασιατικό Αγώνα καί την Κα­ταστροφή του 1922, πού ακολούθησε. Εκεί, σε περίοπτη θέση, ό επισκέ­πτης συναντά μέσα σε ύαλόφρακτη προθήκη την αρχιερατική Μίτρα του Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, ενώ παραπλεύρως, σε άλλη επίπεδη βιτρίνα, το προσωπικό του Εγκόλπιο καί το Σταυρό ευλογίας.

Τη συγκίνηση καί τον ενθουσιασμό έρχεται να σκιάσει ή εύλογη απορία: «Πώς έφτασαν στην Ελλάδα τα Ιερά αυτά αντικείμενα, αφού είναι γνωστό ότι ή λαίλαπα της καταστροφής στην πρω­τεύουσα της Ιωνίας δεν άφησε τίποτα όρθιο, κατέκαψε τη Μητρόπολη, το Μη­τροπολιτικό Ναό. κατακρεούργησε τον ίδιο τον Άρχιθύτη τής έν Σμύρνη Εκκλησίας της Άποκαλύψεως, πετώντας -άγνωστο ποΰ-ακόμη καί το κατακρεουργημένο σαρκίο του»;

Την απορία, λοιπόν, αυτή έρχεται να μας λύ­σει ό μακαριστός Μητροπολίτης Αυστρίας Χρυ­σόστομος Τσίτερ, ανεψιός του Εθνομάρτυρα, γιος της αδελφής του Εριφύλης Ηρακλέους Τσί­τερ, ό κατά σάρκα συγγενής καί βαπτιστικός του αγίου Ιεράρχη, στο τρίτομο έργο «Το Άρχείον του Εθνομάρτυρας Σμύρνης ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ»,πού το 2000 εξέδωσε το Μορφωτικό "Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης.

Στήν Εισαγωγή του α' τόμου (σ.σ. XIX) μας πληροφορεί, υπεύθυνα καί με σα­φήνεια, που διεσώθησαν τόσο τα πολύτιμα έγγραφα αυτά, όσο καί τα αρχιερατικά "Αμφια κ.λπ.

Αναφέρει χαρακτηριστικά:Πώς διεσώθη το αρχείο καί τα άμφια.«Κατά τας τραγικός ημέρας της Μικρασια-τικής Καταστροφής (Αύγουστος 1922), εις την Ίεράν Μητρόπολιν Σμύρνης καί πλησίον του Μητροπολίτου εύρίσκοντο ό Θωμάς Βοϋλτσος εκ Δράμας, έμπι­στος προσωπικός του υπάλληλος, ό Νι­κόλαος Σοφοκλέους, σύζυγος της αδελ­φής του Σοφίας, και ό αδελφός του Ευγένιος. Εκ τούτων, ό Θωμάς Βοϋλτσος καί ό Νικόλαος Σοφοκλέους, κατόπιν περιπετειών, διεσώθησαν εις την Ελλάδα. Ό αδελφός του Ευγένιος παρέμεινεν εις την Μητρόπολιν. Συλληφθείς μετεφέρθη εις Νυμφαίον, όπου είχε διατελέσει διοικητής επί της ελλη­νικής περιόδου.

Κατά διαδοθεϊσαν φήμην, καταδικασθείς εις θάνατον ετάφη εκεί ζών.Από τους διασωθέντος, ό Θωμάς Βοϋλτσος, είς Αθήνας, έπληροφόρησε τον Μητροπολίτην Εφέσου Χρυσόστομον, πνευματικόν ανάστημα του Μη-τροπολίτου Σμύρνης, περί της τύχης του πνευμα­τικού του πατρός καί άνεκοίνωσεν εις αυτόν, ότι ό Έθνομάρτυς απέστειλε προς φύλαξιν εις το θωρηκτόν "Λήμνος" δύο κιβώτια με αρχιερατικά.Με συστατίκήν έπιστολήν του Μητροπολίτου Εφέσου προς τον κυβερνήτη του θωρηκτού "Λήμνος", ό Νικόλαος Σοφοκλέους παρέλαβε τα δύο κιβώτια με αρχιερατικά. Εις τα κιβώτιο ευρέ­θησαν αρχιερατικά καί σωρός δακτυλογραφημέ­νων φύλλων καί έντυπα. Τα αρχιερατικό παρεδό­θησαν από τάς αδελφός του "Ολγαν Πολυχρονίδου, Έριφύλην Ήρ.Τσίτερ, Σοφίαν Νικολ. Σοφο­κλέους, Αικατερίνην Φιλίππου Καβουνίδου καί την νύμφην του Σεβαστήν Ευγενίου Καλαφάτη, το γένος Κασφικη, είς έμέ, ως μόνον κληρικόν της οικογενείας, προς μελέτην καί ταξινόμησιν.

Πράγματι, εκ της μελέτης όπεκατεστάθη χρονολογικώς ή αλληλογραφία της Ιεράς Μητροπό­λεως Δράμας ως καί ή αλληλογραφία της Ιεράς Μητροπόλεως Σμύρνης. Ούτω διεσώθη το Άρχείον του Εθνομάρτυρας Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου, λίαν πολύτιμον διό την νεωτέραν έθνικήν ημών ίστορίαν. Τα τρία τελευταία αντίγραφα των επιστολών του Εθνομάρτυρας προς τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην Μελέτιον Δ', τον Βασι­λέα Κωνσταντΐνον καί τον Έλευθεριον Βενιζέλον, με ημερομηνίας 19, 21 καί 25 Αυγούστου ελή­φθησαν την τελευταίαν στιγμήν εκ του γραφείου του Εθνομάρτυρας υπό του παρ' αύτώ ως κλητήρας υπηρετούντος στρατιώτου Άντύπα. Τα αντίγραφα ταΰτα παρέλαβαν δια του μετέ­πειτα καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών Λεωνίδα Φιλ/ππίδου, διατελέσαντος ιδιαιτέρου γραμματέως, αντί καταβολής 3.000 δραχμών, τάς οποίας ήξιωσε τότε ό κάτοχος των κλητήρ 'Αντύπας.

Το διασωθέν καί ήδη έκδιδόμενον Άρχεΐον του Εθνομάρτυρας Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυ­σοστόμου αναφέρεται είς την δράσιν του ως Μη­τροπολίτου Δράμας (1902-1910) καί ως Μητρο­πολίτου Σμύρνης (1910-1922) 

Χρυσόστομος Τσίτερ Μητροπολίτης Αυστρίας»
 

Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία προς έμέ του μακαριστού Αυστρίας Χρυσοστόμου, με τον όποιο πνευματική συγγένεια με συνέδεε, αυτός ήταν ό εισηγητής προς την μητέρα καί τις θείες του για την εναπόθεση των Αμφίων στην Έθνολογική Εταιρεία. Ή πράξη αύτη δεικνύει το ύψηλό αίσθημα ευθύνης του Ιεράρχη, πού έκρινε ότι ιό αντικείμενα ανδρός πού θυσιάστηκε για την πίστη καί την πατρίδα,δεν αποτελούν προσωπι­κό ή οικογενειακό κτήμα κανενός, αλλά ανήκουν στό έθνος καί παραχωρούμενα οπού δει, θυμίζουν, φρονηματίζουν, παραδειγματίζουν.

Με την πράξη αυτή ό νεαρός τότε διάκονος Χρυσόστομος Τσίτερ έκανε την απαρχή στο ίερατικό ξεκίνημα του, πιστεύοντας ακράδαντα ότι πάνω από το σεβασμό, την αγάπη καί την ευγνωμοσύνη πού έτρεφε τόσο ό ίδιος όσο καί οί άδελφές πρός τον Εθνομάρτυρα, τα αντικείμενα αυτά δεν έπρεπε να φυλαχτούν ως οικογενειακά κειμήλια, καί εν πολλοίς να απαλύνουν τον πόνο τους «για τήν απώλεια του ιεροεθνομάρτυρα, ό όποιος μάλιστα, άφού το ιερό του Λείψανο, όπως άναφέραμε, κατακρεουργήθηκε καί διασκορπίστηκε, εστερέίτο καί αύτοΰ του μνήματος. "Ετσι, όλη ή οικογένεια εμπιστεύτηκε στο Μουσείο τής Εθνολογικής Εταιρείας ό,τι είχε πο-λυμότερο, κάτι πολύ δύακολο να αποτιμηθεί με τις τρέχουσες άξιες -εξαιρετικά μεγάλο καί από θρησκευτικής αλλά καί πρωτίστως από εθνικής απόψεως.

Πέρασαν εβδομήντα χρόνια. Ό νεαρός διά­κονος, πρεσβύτης Μητροπολίτης πλέον, ολοκλη­ρώνει το έργο, πού ξεκίνησε, με την παραχώρηση αυτή τη φορά από τον ίδιό καί ολοκλήρου του αρχείου, ταξινομημένου μάλιστα

Τα διασωθέντα άμφια τουΧρυσοστόμου Σμύρνης

Μίτρα, Σάκκος, Σάκκος, Έπιτραχήλιον, Έπιτραχήλιον, Έγκόλπιον, Σταυρός στήθους, Έπιγονάτια, Έπιμανίκια, Ζώναι, Μικρόν Ώμοφόριον, Πατερίτσα σεντεφένια, Δικηροτρίκηρα, Σταυρός ευλογίας.

Τα άμφια ταύτα έδωρήθησαν την 30ήν Απρι­λίου 1927 εις το Έθνολογικόν Μουσεΐον Άθηνών, από τάς αδελφάς καί την νύμφην του Εθνομάρτυρας, "Ολγαν Ι.Πολυχρονίδου, Έριφύλην Ήρ. Τσίτερ, Σοφιαν Ν. Σοφοκλέους, Αϊκα-τερίνην Φ. Καβουνίδου και Σεβαστήν Εύγ· Καλα­φάτη.(Ό κατάλογος αυτός δημοσιεύεται στο Γ' τό­μο «Το Άρχεϊον του Εθνομάρτυρας Σμύρνης Χρυσοστόμου» και προέρχεται από τον Μητρο­πολίτη Αυστρίας Χρυσόστομο Τσίτερ).

Ή παρουσίαση των αμφίων του Έθνοιερομάρτυρος άγιου Χρυσοστόμου Σμύρνης κατα­δεικνύει, πρώτον, ότι τα μεμονωμένα αυτά κει­μήλια σπουδαίας μορφής της Εκκλησίας καί του Γένους μας αποτελούν κομμάτι της πρόσφα­της τραγικής Ιστορίας μας· δεύτερον, ή αϊσθητική ανάλυση τους φανερώνει την Ιστορική δια­δρομή της Εκκλησίας μας από το Βυζάντιο στην Τουρκοκρατία, ενώ ή λαμπρότητα καί ή πολυτε­λής εμφάνιση τους αποτελούν συστατικά οτοιχεία της πλούσιας καί μακραίωνης λατρευτικής πράξης της Όρθοδόξου Εκκλησίας, την οποία οι άλλόδοξοι καί οί αλλόθρησκοι θαυμάζουν.

Στή λατρευτική μας παράδοση ή ευχαριστιακή κοινότητα με τον Επίσκοπο επικεφαλής δοξο­λογεί, ευχαριστεί καί λατρεύει τον Κύριο της Δό­ξης, προσφέροντας τόσο το πιο απλό καί συ­στατικό οτοιχείο της ζωής μας, τον άρτο καί τον οίνο, όσο καί το πιο πολύτιμο καί λαμπρό, όπως τα άμφια, όχι για προσωπική προβολή καί αυταρέσκεια, αλλά για να τονιστεί το ξεχωριστό του γεγονότος της δοξολόγησης του Πλάστη καί Κυρίου της ζωής μας.

Από: Περιοδικό ''Τόλμη Σεπτεμβριος 2006 τ.66''
πηγή