Γέροντας Παϊσιος :Ύπουλος τρόπος για το σφράγισμα

Σιγά-σιγά, μετά την κάρτα και την ταυτότητα, δηλαδή το « φακέλωμα » , θα προχωρήσουν πονηρά στο σφράγισμα. Με διάφορα πονηρά μέσα θα κάνουν εκβιασμούς, για να δέχωνται οι άνθρωποι το σφράγισμα στο μέτωπο ή στο χέρι. Θα στριμώξουν τα πράγματα και θα πουν : « Μόνο με τις κάρτες θα κινήσθε. Τα χρήματα θα καταργηθούν ». Θα δίνη κανείς την κάρτα στο κατάστημα και θα ψωνίζη, και ο καταστηματάρχης θα παίρνη τα χρήματα από την Τράπεζα. Όποιος δεν θα έχη κάρτα, δεν θα μπορή ούτε να πουλάη ούτε να αγοράζει. Από το άλλο μέρος θα αρχίσουν να διαφημίζουν « το τέλειο σύστημα », το σφράγισμα με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο , που δεν θα διακρίνεται εξωτερικά. Συγχρόνως στην τηλεόραση θα δείχνουν ότι ο τάδε πήρε την κάρτα του τάδε και του πήρε τα χρήματα από την Τράπεζα και θα λένε συνέχεια: « Πιο σίγουρο είναι το σφράγισμα με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο , γιατί μόνον ο κάτοχος ξέρει το νούμερό του. Το σφράγισμα είναι το τελειότερο σύστημα. Ούτε το κεφάλι μπορεί να πάρη ο άλλος ούτε το χέρι ούτε το σφράγισμα το βλέπει ». Γι’ αυτό αφήνουν τώρα τους ληστές , τους κακοποιούς , να οργώνουν. Δεκαπέντε Κελλιά λήστεψαν εκεί γύρω στις Καρυές. Έναν τον σκότωσαν, για να τον ληστέψουν. ΄Ετσι θα βρη τότε ευκαιρία ο καθένας να καταπατήση και να πάρη ό,τι θέλει. Ας πούμε, αν θέλη να καταπατήση ένα χωράφι, θα πη ότι ήταν δήθεν του παππού του ή ότι το είχε νοικιάσει κάποτε για βοσκοτόπι , οπότε άντε να βρης άκρη. Θα πουν μετά οι αρμόδιοι: « Δυστυχώς δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε . Ο έλεγχος μόνο με το κομπιούτερ μπορεί να γίνη » , και θα προχωρήσουν στο σφράγισμα. Θα χτυπάη μετά το κομπιούτερ , θα βλέπη αν είσαι σφραγισμένος, για να σε εξυπηρετήσει ή όχι.
Τα τριάμισι χρόνια θα είναι δύσκολα και θα την πληρώσουν μερικοί που δεν θα συμφωνήσουν με αυτό το σύστημα. Γι’ αυτούς όλο και κάποια αιτία θα βρίσκουν και θα τους κλείνουν στη φυλακή. Μετά έναν χρόνο θα τους πηγαίνουν σε άλλη πόλη για ανακρίσεις, για να περάσουν από άλλο δικαστήριο. Από την μια πόλη στην άλλη. Ύστερα θα πουν: « Μας συγχωρής, είσαι αθώος. Αν ήσουν σφραγισμένος , θα το ελέγχαμε σε ένα λεπτό. Τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τον έλεγχο » .
-Γέροντα, θα μπορούν να επιβάλουν με την βία το σφράγισμα;
-Μέχρι εκεί η … ευγένειά τους δεν θα φτάση! Θα είναι ευγενείς, γιατί θα είναι… Ευρωπαίοι. Θα δείξουν ανωτερότητα. Δεν θα βασανίζουν τους ανθρώπους , αλλά δεν θα μπορή να ζήση ο άνθρωπος , αν δεν έχει το σφράγισμα. Θα λένε: « Χωρίς το σφράγισμα ταλαιπωρείσθε! Αν το δεχόσασταν , δεν θα δυσκολευόσασταν » . Ούτε χρυσά νομίσματα ούτε δολλάρια, αν έχη , θα μπορή να τα χρησιμοποιή. Γι’ αυτό ,αν φροντίση κανείς να ζη από τώρα απλά, λιτά, θα μπορή να ζήση εκείνα τα χρόνια. Ν α έχη κανένα χωραφάκι, για να μπορή να καλλιεργήση λίγο σιτάρι, πατάτες. Να βάλη λίγα ελαιόδεντρα, και τότε με κανένα ζώο, καμμιά κατσίκα, λίγες κότες θα μπορή να αντιμετωπίση τις ανάγκες της οικογενείας του. Γιατί και προμήθειες να κάνης, δεν ωφελεί πολύ, αφού και τα τρόφιμα δεν κρατούν. Χαλούν γρήγορα. Φυσικά, το στρίμωγμα θα διαρκέση λίγο, τρία-τριάμισι χρόνια. Θα συντομευθούν οι ημέρες για τους εκλεκτούς. Δεν θα καταλάβουν πότε θα περάσουν. Ο Θεός δεν θα αφήση αβοήθητο τον άνθρωπο.
-Γέροντα, σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια θα επέμβη ο Χριστός;
-Ναι. Εδώ, βλέπεις, σε έναν αδικημένο που έχει καλή διάθεση , επειδή δικαιούται την θεία βοήθεια, παρουσιάζονται πολλές φορές οι Άγιοι , η Παναγία, ο Χριστός, για να τον σώσουν, πόσο μάλλον τώρα που θα βρίσκεται σε τόσο δύσκολη κατάσταση ο καημένος ο κόσμος. Τώρα μια μπόρα θα είναι, μια μικρή κατοχή του αντιχρίστου σατανά. Θα φάη μετά μια σφαλιάρα από τον Χριστό , θα συγκλονισθούν όλα τα έθνη και θα έρθη η γαλήνη στον κόσμο για πολλά χρόνια. Αυτήν την φορά θα δώση ο Χριστός μια ευκαιρία για να σωθή το πλάσμα Του. Θ αφήση το πλάσμα Του ο Χριστός; Θα παρουσιασθή στο αδιέξοδο των ανθρώπων , για να τους σώση από τα χέρια του Αντιχρίστου. Θα επιστρέψουν στον Χριστό και θα έρθη μια πνευματική γαλήνη σε όλην την οικουμένη για πολλά χρόνια. Μερικοί συνδυάζουν με αυτήν την επέμβαση του Χριστού την Δευτέρα Παρουσία. Εγώ δεν μπορώ να το πω. Ο λογισμός μου λέει ότι δεν θα είναι η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, όταν έρθει ως Κριτής, αλλά μια επέμβαση του Χριστού, γιατί είναι τόσα γεγονότα που δεν έχουν γίνει ακόμη. Θα επέμβει ο Χριστός , θα δώση μια σφαλιάρα σε όλο αυτό το σύστημα , θα πατάξη όλο το κακό και θα το βγάλη σε καλό τελικά. Θα γεμίσουν οι δρόμοι προσκυνητάρια. Έξω τα λεωφορεία θα έχουν εικόνες. Θα πιστέψουν όλοι οι άνθρωποι. Θα σε τραβάν, για να τους πης για το Χριστό! Έτσι θα κυρηχθή το Ευαγγέλιο σε ολόκληρη την οικουμένη και τότε ο Χριστός θα έρθη ως Κριτής να κρίνη τον κόσμο. Άλλο Κρίση, άλλο μία επέμβαση του Χριστού , για να βοηθήση το πλάσμα Του.

Από το βιβλίο « Πνευματική αφύπνιση » -
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ - ΛΟΓΟΙ Β΄
(ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ « ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ » - ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ )

πηγή

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης(Μαξίμοβιτς) Μητροπολίτης Τομπόλσκ καὶ πάσης Σιβηρίας

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης (Μαξίμοβιτς) ἐγεννήθηκε στὴν πόλη Νεζχίνο τῆς Ρωσίας, τὸ 1651, ἀπὸ τὸν Μάξιμο Βασίλεβιτς καὶ τὴν Εὐφροσύνη. Ἡ οίκογένειά του εἶχε ἑπτὰ υἱοὺς καὶ ὁ Ἰωάννης ἦταν ὁ μεγαλύτερος. Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν ἐγκύκλιων σπουδῶν του ἐφοίτησε στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποφοίτησε ὡς διδάσκαλος τῆς λατινικῆς γλώσσας. Τὸ 1680, ἐκάρη μοναχὸς στὴ Λαύρα τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου καὶ ἀφοσιώθηκε στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευχή.

Στὸ νέο μοναχὸ ἐδόθηκε, μὲ τὴ συγκατάθεση τῶν ἀδελφῶν τῆς μονῆς, ποὺ ἔβλεπαν τὸ πνευματικὸ πρόσωπο τοῦ Ἰωάννου, τὸ διακόνημα τοῦ κηρύγματος. Ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ὁ Ἰωάννης ἐπροικίσθηκε μὲ τὸ χάρισμα τῆς εὐγλωττίας. Τὸ κύριο θέμα τῶν ὁμιλιῶν του ἦταν πῶς μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος μὲ πνευματικὴ ἀνδρεία νὰ ἐφαρμόσει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ στὴ ζωή του, γιὰ νὰ κερδίσει τὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ἡ πνευματική του μελέτη, ὑπὸ τὸν τίτλο «Ἡλιοτρόπιον», ἀπαντᾶ σὲ σωτηριολογικὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν πιστό.

Τὸ 1658, ἀποστέλλεται γιὰ ἱεραποστολικὴ ἐργασία στὴ Μόσχα. Ἐκεῖ, διορίσθηκε ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἰωακείμ (1674 – 1690) ὡς ἐφημέριος τῆς μονῆς Μπριάνσκ – Σβένσκ, ποὺ ἦταν κάτω ἀπὸ τὴ μονὴ τῶν Σπηλαίων τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου. Τὸ 1695, ὁ Ἅγιος Θεοδόσιος († 5 Φεβρουαρίου), Ἀρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ, διόρισε τὸν ἱερομόναχο Ἰωάννη, ὡς ἀρχιμανδρίτη τῆς μονῆς Ἐλέτσκ. Ἐδῶ, ὁ Ἰωάννης, ποὺ ἀγαποῦσε καὶ ἐσεβόταν πολὺ τὸν Ἅγιο Θεοδόσιο, ἐθεραπεύθηκε ἀπὸ σοβαρὴ ἀσθένεια διὰ τῆς προσευχῆς τοῦ Ἁγίου. Μόλις ἀσθένησε τὸ ἀνέφερε στὸν Ἅγιο Ἐπίσκοπο Θεοδόσιο, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδωσε ἀμέσως ἐντολὴ νὰ συνεχίσει τὸ διακόνημά του καὶ να ἔχει πίστη στὸν Θεό. Ὁ Ἰωάννης ἀμέσως ὑπάκουσε στὴν ἐντολὴ τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου, διότι ἐμπιστευόταν τὴ δύναμη τῆς πίστεώς του πρὸς τὸν Θεό. Τὴν ἑπομένη, μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Ἰωάννης ἦταν τελείως καλά.

Στὶς 10 Ἰανουαρίου 1697, ὁ Πατριάρχης Μόσχας Ἀδριανὸς (1690 – 1700) ἐξέλεξε τὸν Ἰωάννη Ἐπίσκοπο Τσέρνιγκωφ καὶ ἡ χειροτονία ἔγινε στὸν καθεδρικὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τοῦ Κρεμλίνου. Ὁ Ἰωάννης ἀνέλαβε μὲ φόβο Θεοῦ τὰ καθήκοντά του καὶ ἔριξε ἰδιαίτερο βάρος στὴν πνευματικὴ ἀνύψωση καὶ καλὴ ὀργάνωση τῶν ἐκκλησιαστικῶν σχολείων. Θαυμαστὴ ἦταν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ἡ Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ τοῦ Τσέρνιγκωφ καὶ ἡ δραστηριότητα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ τυπογραφείου ποὺ ὀργάνωσε.

Ὁ Ἰωάννης ἐπέδειξε ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον καὶ γιὰ τοὺς μοναχοὺς τῆς πολιτείας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καὶ ἰδιαίτερα γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς τῆς μονῆς Παντελεήμονος, πρὸς τὴν ὁποία ἀπέστειλε σημαντικὴ βοήθεια.

Τὸ 1711, Μητροπολίτης πλέον Τομπόλσκ καὶ πάσης Σιβηρίας, ἐργαζόταν μὲ φόβο Θεοῦ γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀνύψωση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἀναδιοργάνωσε τὸ περίφημο ἱεραποστολικὸ σεμινάριο, ποὺ εἶχε ἱδρύσει τὸ 1727 ὁ μακαριστὸς προκάτοχός του Μητροπολίτης Φιλόθεος († 1727), καὶ συνέχισε τὴν ἀποστολικὴ διάδοση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν τῆς Σιβηρίας. Τὸ 1714, ἀνέθεσε στὸν ἀρχιμανδρίτη Ἱλαρίωνα (Λεζχάϊσκυ) ἱεραποστολικὴ ἐργασία στὸ μακρινὸ Πεκίνο, ἐνῶ στὴν πόλη τοῦ Τομπόλσκ ἀνέπτυξε τὴ συγγραφικὴ καὶ ἐκδοτικὴ δραστηριότητα.Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, ὡς ποιμένας, ἦταν ἤρεμος καὶ ἀτάραχος, εἰλικρινὴς καὶ διακριτικός, φιλάνθρωπος καὶ φιλεύσπαγχνος. Ἐβοηθοῦσε πολὺ τοὺς πτωχοὺς μοιράζοντάς τους κρυφά, ἐνδεδυμένος ὡς ἁπλὸς μοναχός, γενναιόδωρες ἐλεημοσύνες μὲ τὴν παράκληση νὰ δεχθοῦν αὐτὸ ποὺ τοὺς ἔδινε στὸ Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὸ ἐπισκοπικὸ οἴκημα ἦταν πάντοτε ἀνοικτὸ γι’ αὐτοὺς ποὺ τὸ ἐχρειάζονταν, ὅπως καὶ ἡ καρδιά του. Ἀκόμη καὶ τὴν ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του, τὸ 1715, μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία, εἶχε παραθέσει τράπεζα πρὸς τιμὴν τῶν κληρικῶν του. Ἀφοῦ τοὺς διακόνησε ταπεινὰ ὁ ἴδιος, ἐπῆραν τὴν εὐχή του καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ἀποσύρθηκε στὸ κελί του. Ὅταν ἐχτύπησε ἡ καμπάνα γιὰ τὸν Ἑσπερινό, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης προσευχόταν γονατιστός. Ἔτσι παρέδωσε τὸ πνεῦμά του στὸν Θεὸ καὶ ἐνταφιάσθηκε μὲ κάθε εὐλάβεια καὶ τιμὴ στὸ παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρισοστόμου τοῦ Καθεδρικοῦ ναοῦ τοῦ Τομπόλσκ.

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ διὰ Χριστὸν Σαλός

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ἐγεννήθηκε στὴν πόλη Βερχοτοῦρε τῆς περιφέρειας τῆς Περμίας τῆς Ρωσίας. Ὁ πατέρας του ἦταν ἔμπορος καὶ ἡ μητέρα του κόρη ἱερέως. Ἐγεννήθηκε μὲ πρόβλημα στὰ πόδια καὶ περπατοῦσε μὲ πατερίτσες. Ἀπὸ μικρὴ ἡλικία προσπαθοῦσε νὰ βιώσει τὸ μυστήριο τῆς σαλότητος. Τὶς νύχτες συνέχεια ἔφευγε ἀπὸ τὸ σπίτι, γιὰ νὰ προσεύχεται μόνος του, καὶ ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς σαλούς, τὸν ἐκυνηγοῦσαν οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως. Μιὰ φορὰ τὸν εἶδαν νὰ φεύγει ἀπὸ τὰ παιδιά, ποὺ τὸν κατεδίωκαν πετώντας πέτρες, ἀπὸ τὸ ποτάμι, ποὺ ἦταν στὸ δρόμο του, καὶ τὸ ἐπέρασε «σὰν νὰ περνοῦσε ἀπὸ στεριά».

Ἦταν πονόψυχο παιδὶ ἀπὸ μικρὴ ἡλικία καὶ δὲν ἔχανε ποτὲ τὴ Θεία Λειτουργία, ποὺ ἐτελεῖτο στὸ ναό.

Ὁ μακάριος Κοσμᾶς ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη, στὶς 8 Δεκεμβρίου 1680, καὶ ἐνταφιάσθηκε δίπλα στὸν περίβολο τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος τῆς πόλεως Βερχοτοῦρε, στὸ παρεκκλήσι τῶν Ἁγίων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ. Τὸ παρεκκλήσιο ἐπάνω στὸν τάφο του ἔκτισε μία θεοσεβούμενη γυναίκα, ποὺ ἦταν χήρα. Ὁ Ἅγιος ἐμφανίσθηκε στὸ ὄνειρό της ὡς νεαρὸς ἄνδρας 25 – 30 ἐτῶν, ξυπόλητος, μὲ ἕνα μακρὺ πουκάμισο. Τῆς εἶπε ὅτι τὸν λένε Κοσμᾶ καὶ τὴν παρακάλεσε νὰ σκεπάσει τὸν τάφο, γιὰ νὰ τὸν προστατέψει ἀπὸ τὰ ζῶα ποὺ ἔβοσκαν ἐκεῖ.

Γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς κοιμήσεως τοῦ μακαρίου Κοσμᾶ ὑπάρχουν καὶ ἄλλες πληροφορίες. Θεωρεῖται ὅτι ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς συμμετεῖχε στὴ μετακομιδὴ τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Συμεὼν τῆς Βερχοτοῦρε ἀπὸ τὸ χωριὸ Μερκούσινσκιϊ στὸ ναὸ Νικολάγιεβσκι, στὶς 12 Σεπτεμβρίου 1704. Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὅτι στὶς παλαιὲς εἰκόνες, ποὺ ἀπεικονίζουν τὴ μεταφορὰ τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Συμεών, ὑπάρχει ἕνας σαλὸς μὲ πατερίτσες.Ἡ μνήμη του τιμᾶται σήμερα, ἑορτὴ τῆς Συνάξεως ὅλων τῶν Ἁγίων τῆς Σιβηρίας.

Συναξαριστής της 10ης Ιουνίου

Οἱ Ἅγιοι Ἀλέξανδρος καὶ Ἀντωνίνα

Χριστιανὴ παρθένος ἡ Ἀντωνίνα, ἀποτελοῦσε φωτεινὸ ἀστέρι τῆς κωμοπόλεως Καρδάμου. Ἡ ἐγκράτεια, ἡ ἁγνότητα, ἡ πίστη καὶ ἡ ἐλπίδα στὸ Θεό, ἦταν τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς ζωῆς της. Βασικὴ ἀσχολία εἶχε τὴν περίθαλψη ὀρφανῶν καὶ τὴν ἀνακούφιση δυστυχισμένων συνανθρώπων της. Ἡ διαγωγή της αὐτὴ καταγγέλθηκε στὸν ἔπαρχο Φῆστο, ποὺ τὴν συνέλαβε καὶ τὴν ὑπέβαλε σὲ ἀνάκριση.

Ἡ Ἀντωνίνα χωρὶς δισταγμὸ ὁμολόγησε πὼς ἦταν χριστιανή. Ὁ ἔπαρχος, βλέποντας ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ τὴν μεταπείσει καὶ ὅτι ἡ Ἀντωνίνα ἔδινε μεγάλη βαρύτητα στὴν παρθενική της τιμή, τὴν ἔριξε σὲ ἕνα καταγώγιο διεφθαρμένων γυναικῶν. Ἀλλὰ ἡ προσευχὴ τῆς παρθένου κόρης προκάλεσε τρομερὸ σεισμὸ στὸ σπίτι αὐτό, ὥστε οἱ ἴδιες αὐτὲς γυναῖκες νὰ τὴν διώξουν.

Ὁ Φῆστος τὴν ἐπανασυνέλαβε καὶ τὴν ἔριξε σὲ ἄλλο ὅμοιο καταγώγιο.

Κάποιος, ὅμως, χριστιανός, ὀνομαζόμενος Ἀλέξανδρος, πῆγε σ᾿ αὐτὸ τὸ διαφθορεῖο, μπῆκε στὸ δωμάτιο τῆς Ἀντωνίνας καὶ τὴν φυγάδευσε μὲ τὰ δικά του ῥοῦχα. Ὅταν πληροφορήθηκε τὸ γεγονὸς ὁ Φῆστος, ἐξοργίστηκε τόσο πολύ, ὥστε ἀφοῦ συνέλαβε καὶ τοὺς δυό, ἀκρωτηρίασε καὶ ἄλειψε μὲ πίσσα τὰ σώματά τους. Στὴ συνέχεια τοὺς ἔριξε στὴ φωτιά, ὅπου μαρτυρικὰ παρέδωσαν τὸ πνεῦμα τους.

Ἔτσι, ὁ Ἀλέξανδρος καὶ ἡ Ἀντωνίνα ἔγιναν «τύπος τῶν πιστῶν ἐν ἁγνείᾳ». Δηλαδή, παράδειγμα τῶν πιστῶν στὴν ἁγνότητα καὶ καθαρότητα τῆς ζωῆς.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Νεανίσκος καὶ σοφότατος Μάρτυρας

Ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ ἡγεμόνα Ἀλεξανδρείας Μαξίμου, τοῦ ὁποίου ἡ δούλη κατάγγειλε τὸν σοφότατο καὶ ὡραῖο ἀθλητὴ τοῦ Χριστοῦ Νεανίσκο. Ὁ ἡγεμόνας τὸν βασάνισε ποικιλλοτρόπως, γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό, ἀλλ᾿ ὅταν εἶδε ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ τὸ καταφέρει, διέταξε νὰ θανατωθεῖ.

Ὅταν τὸν ὁδηγοῦσαν στὸν τόπο τῆς ἐκτέλεσης, μαζὶ μὲ τὸ πλῆθος ποὺ τὸν ἀκολουθοῦσε, ἦταν καὶ ἡ δούλη ποὺ τὸν πρόδωσε. Τότε ὁ Νεανίσκος τῆς ἔκανε νόημα νὰ τὸν πλησιάσει, καὶ ὅταν τὸν πλησίασε τῆς ἔδωσε τὸ χρυσὸ δαχτυλίδι του καὶ τῆς εἶπε: «Σὲ εὐχαριστῶ, γυναῖκα, διότι μὲ τὴν προδοσία σου ἔγινες πρόξενος σ᾿ ἐμένα τέτοιων ἀγαθῶν».

Ὅταν ἔφτασαν στὸν τόπο τῆς καταδίκης, προσευχήθηκε καὶ στὴ συνέχεια τὸν ἀποκεφάλισαν.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος ἐπίσκοπος Προῦσας

Μαρτύρησε στὰ χρόνια του Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτη (360-363). Οἱ Συναξαριστὲς ἀφηγοῦνται, ὅτι σκότωσε δράκοντα μὲ θαυματουργικὸ τρόπο, ποὺ φώλευε μεταξὺ τῆς Προῦσας καὶ τῶν θερμῶν ὑδάτων.

Ὅταν τὸ ἔμαθε ὁ Ἰουλιανός, ἔστειλε ἀπεσταλμένο του στὸν ἐπίσκοπο ν᾿ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό. Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ ὁ Τιμόθεος ἔμεινε σταθερὸς στὴν πίστη του, ὁ Ἰουλιανὸς τὸν ἀποκεφάλισε καὶ ἔτσι ἔλαβε τὸ ἀμάραντο στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ὅσιος Κανίδης

Ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου, τὸ ἔτος 379. Ἦταν γιὸς εὐσεβῶν γονέων, Θεοδότου καὶ Θεοφάνους, ποὺ κατοικοῦσαν στὴν Καππαδοκία.

Μικρὸς ἀκόμα, εἶχε κλίση στὴ μοναχικὴ ζωὴ καὶ ἔφυγε σ᾿ ἕνα βουνό, ὅπου κλείστηκε μέσα σὲ μία σπηλιὰ καὶ ἐκεῖ μὲ νηστεία καὶ προσευχὴ κατάρτιζε τὸν ἑαυτό του.

Ἀπὸ τὴν πολλὴ ὑγρασία τῆς σπηλιᾶς αὐτῆς, ἔπεσαν οἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς του καὶ τῶν γενείων του. Ἔτσι ἀσκητικὰ καὶ ὅσια ἀφοῦ ἔζησε, ἀπεβίωσε εἰρηνικά.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ὅσιοι Θεοφάνης καὶ Πανσέμνη

Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια, καὶ γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς εἰδωλολάτρες. Σὲ ἡλικία μόλις 15 χρονῶν, παντρεύτηκε καὶ μετὰ τρία χρόνια ἔγγαμης ζωῆς, ἡ σύζυγός του πέθανε.

Αὐτὸς τότε ἀποσύρθηκε σ᾿ ἕνα μικρὸ κελλί, ἀφοῦ πρῶτα κατηχήθηκε καὶ βαπτίστηκε χριστιανός, καὶ ἐκεῖ ζοῦσε ζωὴ ὁσία. Ἔμαθε ὅμως ὅτι κάποια πόρνη, Πανσέμνη ὀνομαζόμενη, παρέσυρε πολλοὺς στὸ θάνατο τῆς ἁμαρτίας. Ἔβγαλε λοιπὸν τὰ φτωχικά του ῥοῦχα, ντύθηκε λαμπρὴ φορεσιὰ καὶ πῆγε στὸν πατέρα του. Τοῦ εἶπε ὅτι θέλει νὰ ξαναπαντρευτεῖ καὶ γι᾿ αὐτὸ χρειαζόταν χρήματα.

Ὁ πατέρας του χάρηκε καὶ τοῦ ἔδωσε ἀρκετὰ χρυσὰ νομίσματα γιὰ τοὺς γάμους του. Ὁ Θεοφάνης μόλις πῆρε τὸ χρυσό, πῆγε καὶ βρῆκε τὴν ὡραία Πανσέμνη. Ἀφοῦ ἔφαγαν καὶ ἤπιαν μαζί, τὴν ῥώτησε ἂν θέλει νὰ γίνει γυναῖκα του, μὲ τὴν προϋπόθεση ὅμως νὰ γίνει χριστιανή.

Ἡ Πανσέμνη διέκρινε ὅτι, αὐτὸς δὲν ἦταν σὰν τοὺς συνηθισμένους ἐραστὲς καὶ τὰ λόγια του εἶχαν μιλήσει στὴν καρδιά της. Μὲ χαρὰ λοιπὸν μοίρασε τὰ ὑπάρχοντά της στοὺς φτωχούς, βαπτίστηκε χριστιανὴ καὶ ἔζησε μὲ τὸν ὅσιο Θεοφάνη σ᾿ ἕνα διπλανὸ κελλί.

Μετὰ 15 μῆνες, πέθαναν εἰρηνικὰ καὶ οἱ δυὸ μαζί.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Ἀπολλώς (ἢ Ἀπόλλων) ὁ Ἐπίσκοπος

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Ἀλέξιος ἐπίσκοπος Βιθυνίας

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.


------------------------------------------------------------------------------

 

Ὁ Ὅσιος Σιλουανός, ὁ τῆς Λαύρας Κιέβου (Ῥῶσος, + 13ος-14ος αἰ.)

 

Υπερατλαντική Προστασία στον « σύνδεσμο-ενέδρα » τoυ Επισκόπου Παύλου. Αποκλειστική Έρευνα : Η ταυτότητα του 4ου προσώπου, ο ρόλος του και οι μηχανισμοί που τον στηρίζουν

ΠΗΓΗ: Άναβάσεις
ΑΝΤΙΓΡΑΦH:Αμέθυστος
Βρυξέλλες, από Δημήτρη Πορφύρη και Πηνελόπη Σταφυλά

Η καλοσχεδιασμένη  αποστολή απελευθέρωσης των απαχθέντων ιερέων  Μ. Μαχφούντ και   Μ. Καγιάλ από τους Επισκόπους Χαλεπίου, κ.κ. Παύλο και Ιωάννη, κατέληξε σε φιάσκο, ενέδρα θανάτου .

Οι αγνοούμενοι μητροπολίτες με τους απαχθέντες ιερείς που επιχείρησαν να ελευθερώσουν

Ιστορικό

Ο αδερφός του 27χρονου Καγιάλ είχε ζητήσει τη διαμεσολάβηση της συροιακωβίτικης εκκλησίας.  Οι δράστες είχαν  γνωστοποιήσει στην οικογένεια  τα ανταλλάγματα, ενώ  είχαν επιτρέψει στον ίδιο τον π. Μιχαήλ να επικοινωνήσει με τη μητέρα του : Είμαι καλά , προσευχήσου για μένα(20/02/13) . Καταγόταν από την μεγάλη αρμενική κοινότητα Χαλεπίου η οποία είχε εγκατασταθεί στην πόλη μετά τη γενοκτονία του 1915. Οι δράστες είχαν υποχωρήσει από τις αρχικές απαιτήσεις τους για λύτρα και για απελευθέρωση 15 κρατουμένων και είχαν συμφωνήσει στην καταβολή μόνο χρηματικού ανταλλάγματος (1.000.000 συριακές λίρες) .

Για τον ελληνορθόδοξο π. Μαχέρ Μαχφούντ δεν υπήρχε κανένα νέο. Ο Παύλος κινητοποιείται διερευνώντας τους κύκλους της αντιπολίτευσης. Ενεργοποιεί εκκλησιαστική επαφή στο Χαλέπι, άτομο γνωστό για την στήριξή του στην αντιπολίτευση, κατά κόσμον οδηγός με ελεύθερη διέλευση στα μπλόκα των ανταρτών.

Ο ρόλος αυτού του συνδέσμου είναι καταλυτικός. Η ημερομηνία της επιχείρησης απελευθέρωσης ορίζεται για τις 22/04/13 . Θα συμμετάσχουν τέσσερα πρόσωπα, οι 2 ιεράρχες    και οι 2 οδηγοί. Οι όροι προσέγγισης   του προκαθορισμένου σημείου της κρίσιμης συνάντησης για την ανταλλαγή λύτρων και ομήρων είναι σαφείς : Ο Ιωάννης οφείλει να ξεκινήσει  από  το Χαλέπι κατευθυνόμενος προς τα συροτουρκικά σύνορα, ενώ ο Παύλος να φτάσει στο ίδιο σημείο εκ Τουρκίας. Όλες οι περιοχές και τα περάσματα κοντά στα τουρκοσυριακά σύνορα ελέγχονται  από τον « Ελεύθερο Συριακό Στρατό » .

Ο π. Ιγνάντιος Γιαπιτζίογλου , φερόμενος συνεργάτης του επισκόπου Παύλου δήλωσε στην ελληνική τηλεόραση :

Όταν έγινε το γεγονός φαίνεται ότι εκείνη τη στιγμή δεν πήραν τα κινητά που είχαν μαζί τους οι αρχιερείς και ο Σεβασμιώτατος έστειλε   κάποια κινητά  ότι μας απήγαγαν και μας πάνε σε μια περιοχή κοντά στα συροτουρκικά σύνορα.

Ο ως άνω αρχιμανδρίτης δικαιολογεί   αυτοβούλως και εκ προοιμίου τη μη αφαίρεση των κινητών (φαίνεται ότι εκείνη τη στιγμή δεν πήραν τα κινητά που είχαν μαζί τους οι αρχιερείς). Στην όλη ασυνταξία της επόμενης φράσης  (ο Σεβασμιώτατος έστειλε   κάποια κινητά),  δεν αναφέρει συγκεκριμένο αποδέκτη του μυνήματος. Ο αρχιμανδρίτης  προφανώς εκπροσωπεί τον ή τους αποδέκτες του μυνήματος, εκτός και αν ήταν ο ίδιος αποδέκτης. Η εκδήλωση της απαγωγής και όχι μιας άλλης τροπής της υπόθεσης πιστοποιείται από την αόριστη δήλωσή του περί sms. Την ίδια ιστορία μιας φιλειρηνικής απαγωγής όπου επιτρέπονται και τα κινητά τηλέφωνα, έρχεται να πιστοποιήσει και ο μόνος αυτόπτης μάρτυρας του οποίου η ταυτότητα είναι επτασφράγιστο μυστικό. 

Ο 70χρονος  με προφίλ υπεράνω πάσης υποψίας, συνομήλικος με τον δολοφονημένο οδηγό του Ιωάννη,  δήλωσε στις εκκλησιαστικές αρχές ότι οι απαγωγείς είναι τσετσένοι λόγω ξανθών μαλλιών και γεννειάδων και γαλάζιων ματιών …ότι όταν είδαν ότι στο αυτοκίνητο επέβαιναν και λαικοί απλά τους πέταξαν έξω και έφυγαν με το όχημα προς άγνωστη κατεύθυνση και πως η ομάδα που βρήκε και δολοφόνησε τον οδηγό Φατούχ δεν έχει καμιά σχέση με τους απαγωγείς . 

Για να γνωρίζει τους δολοφόνους του Φατούχ πρέπει να ήταν αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας του. Σε αυτήν την περίπτωση πως εξηγεί το γεγονός ότι σε αυτόν χάρισαν τη ζωή ; Αν πάλι δεν ήταν αυτόπτης της δολοφονίας  πως δηλώνει πως οι απαγωγείς δεν εμπλέκονται στη δολοφονία; Πως γνωρίζει την ταυτότητά τους ; Αν οι εκκλησιαστικές αρχές του πρόβαλαν το βίντεο με το δολοφονημένο οδηγό προκειμένου να αναγνωρίσει κάποιον από τους εμφανιζόμενους, εκείνοι  δήλωναν ότι βρήκαν το πτώμα και έξαλλοι φώναζαν : « Nα τι κάνουν οι άνθρωποι του Άσσαντ !!! » 

Στις περιγραφές αυτού του « θαυματουργικά σεσωσμένου γέροντα » που κυκλοφορεί ελεύθερος και ανενόχλητος στο Χαλέπι, προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα των ορθόδοξων χριστιανών της πόλης, oφείλουμε τις όποιες πληροφορίες μας περί της διαδραμάτισης των συμβάντων. 

Ονομάζεται  Φουάντ Ελία. Είναι το όνομα που όλοι οι παροικούντες γνωρίζουν αλλά  αρνούνται  να γνωστοποιήσουν για να μην σπάσουν τον κώδικα  σιωπής. Το « μη ταυτοποιημένο άτομο »,  δεν εκτίθεται από μέσα και αρχές. Ο  Φουάντ Ελία, αυτός ο σύγχρονος « Αινείας », είναι μέλος του « Συμβουλίου των Πρεσβυτέρων » του Χαλεπίου, δηλαδή ανήκει στο κατά την Ιουδαική παράδοση « Μέγα Συνέδριο » των   « Σοφών της Πρεσβυτεριανής Ευαγγελικής Εκκλησίας » της πόλης. Aπολαμβάνει της προστασίας μάρτυρα κατά τα αμερικανικά πρότυπα. Η εκκλησιαστική οργάνωση  Nαtional Evangelical Synod of Syriaand Lebanon, στην οποία ανήκει, διοικείται και λαμβάνει εμβάσματα και εντολές από την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία των ΗΠΑ .

Ο Φουάντ Ελία στο κέντρο ακριβώς του 7μελούς Πρεσβυτεριανού Συμβουλίου στο Χαλέπι

To Συμβούλιο Πρεσβυτεριανών Χαλεπίου σε χειροθεσίες. Συμμετέχει και ο κ. Φουά

Ο ρόλος των αμερικανικών προτεσταντικών οργανώσεων

Η εκκλησία του Χαλεπίου όπως και οι υπόλοιπες της Συρίας, στέλνουν διαρκείς αναφορές στους ανωτέρους τους στην Αμερική και αυτές αξιοποιούνται για πολιτική χρήση από τις αρμόδιες αρχές. Πρόκειται για τακτική που την έχουν υιοθετήσει από τον 19^ο αιώνα όταν εκμεταλλευόμενοι την πολιτική αστάθεια της περιοχής, εγκαθιστούν τις πρώτες ιεραποστολές. Στη διεθνή βιβλιογραφία διαπιστώνεται η ύπαρξη μεγάλου αρχειακού υλικού από τη δράση τους στη Συρία τον 19^ο αώνα. Σε μια από τις αναφορές τους κατονομάζουν όλες τις χριστιανικές ορθόδοξες εκκλησίες ως « σέκτες ».

Σήμερα, επίσης συντάσσονται ανάλογες εκθέσεις από πρεσβυτεριανούς παράγοντες όπως ο κ. Φουάντ. Σύμφωνα με αυτές διαμορφώνεται η συντηρητική κοινή γνώμη του προστενταντικού αμερικανικού πληθυσμού. Ειδικοί επιστήμονες επεξεργάζονται τα δεδομένα των τοπικών εκκλησιών της Μέσης Ανατολής και με βάση αυτά προχωρούν σε σύνταξη πορισμάτων για την πολιτική κατάσταση της κάθε χώρας. Αυτά διαβιβάζονται σε φορείς, υπηρεσίες πληροφοριών  και σε πολιτικά όργανα των ΗΠΑ για τη διευκόλυνση και ηθική νομιμοποίηση χάραξης της εξωτερικής πολιτικής. Οι τοπικές πρεσβυτεριανές αρχές της Συρίας λειτουργούν σαν άτυπα αμερικανικά προξενεία συλλέγοντας πληροφορίες με επιλεκτικά κριτήρια και με σκοπό να καθορίσουν τις εξελίξεις κατά το δοκούν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η έκκληση της  Cynthia Rigby, καθηγήτριας Θεολογίας στην Πρεσβυτεριανή Σχολή Παστόρων στο Austin , που αναφέρει ότι η Ευαγγελική Λουθηριανή Εκκλησία της Αμερικής απέστειλε επιστολή  στον πρόεδρο Ομπάμα προτρέποντάς τον να συνεχίσει τις ειρηνικές του πρωτουβουλίες στη Συρία για τερματισμό της βίας ( 12 Απριλίου ). Προσθέτει ότι « οι αρχηγοί 3 θρησκειών ( Βαπτιστών, Μεθοδιστών και  Ενωμένων Μεταρρυθμιστών) απηύθυναν επιστολή στον ΟΗΕ (15 Μαρτίου) πιέζοντας να καταδικάσει κατηγορηματικά  το Συριακό Κράτος για τις επιθέσεις που εξαπολύει στον ίδιο του το λαό. » Ο μεθοδιστής William Larence καθηγητής Αμερικανικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας στο PerkinsSchool of Theology καυτηριάζει τη σιωπή των Εκκλησιαστικών αρχών απέναντι στους πρώην δικτάτορες Πινοσέτ,Χίτλερ,Πολ Ποτ και Ίντι Αμίν και καλεί τους αμερικανούς ιεροκήρυκες να μην πράξουν το ίδιο, αλλά να  καταδικάσουν από άμβωνος τον πανίσχυρο παράφρονα ηγέτη της Συρίας. Ο Βαπτιστής θεολόγος Jim Denison, Πρόεδρος του Forum on Truth and Culture δηλώνει ότι βρέθηκε στην Ουάσιγκτον για ένα meetingσχετικά με το ρόλο της θρησκείας στον πόλεμο της Συρίας, τονίζοντας ότι και εκεί πρέπει ν’ αναληφθούν πρωτοβουλίες. Ο Joe Cliffordεπικεφαλής της First Presbyterian Church of Dallasαναφέρει ότι « η Σύνοδος Συρίας και Λιβάνου της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας έχει συμβάλει με δεκάδες χιλιάδες δολάρια για ανθρωπιστική βοήθεια. » (Dallas News 4/06/13).

Ο αρχηγός της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας των ΗΠΑ ενημερώνει τη Γενική Συνέλευση του οργάνου ότι σύμφωνα με πληροφορίες που έχει στην κατοχή του και οι οποίες προέρχονται από τη Σύνοδο Συρίας και Λιβάνου « οι χριστιανοί της Συρίας υπήρξαν φιλειρηνικοί αλλά μετά τον Μπασάρ αλ Άσσαντ τίποτα δεν είναι σίγουρο... »(Presbyterian News Service17/7/2012). 

Ο πάστορας Δαμασκού της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας

Η Πρεσβυτεριανή Ευαγγελική Εκκλησία

Ιδρύθηκε το 1983 στις ΗΠΑ και προέκυψε από συνένωση Μεταρρυθμιστών και Πρεσβυτεριανών. Η πρώτη Σύνοδος της νέας Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε κοντά στο Ντιτρόιτ στο Μίτσιγκαν. Πρόκειται για Καλβινιστές, είναι η μεγαλύτερη προτεσταντική Ομολογία των ΗΠΑ με δογματική αρχή την Ομολογία Πίστης του Westminster. Απαριθμεί 2.077.138  και πλέον μέλη. Προκαθήμενή της η Cyntia Bolbah.Πρεσβεύει τη διαρκή μεταρρύθμιση,  πρωτοστατεί σε χειροτονία γυναικών και ομοφυλόφιλων ενώ έχει αναπτύξει πρόγραμμα ιεραποστολών μισσιονάριων σ’ όλον τον κόσμο από την Αφρική ως και την Λατινική Αμερική. Η δομή της προβλέπει   Συνόδους ως ανώτατα όργανα σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο όπου εδρεύουν οι αντιπρόσωποι των ενοριών και οι τομεάρχες. Μια τέτοια Σύνοδος είναι η επονoμαζόμενη « Σύνοδος Ευαγγελικών Συρίας και Λιβάνου ».Eνοριακά όργανα είναι τα Συμβούλια των Πρεσβυτέρων με υπεραρμοδιότητες αφού αυτά επιλέγουν τους πάστορες. Στην Μέση Ανατολή οι ευαγγελικοί είναι συνώνυμοι των πρεσβυτεριανών. Οι μεταρρυθμιστές Προτεστάντες ή Πρεσβυτεριανοί γενικά απαριθμούν 75.000.000 πιστούς με ποικίλες ονομασίες. Σ΄αυτήν την ευρύτερη Ομολογία στεγάζεται και το επίμαχο μόρφωμα. Δύσκολα ταυτοποιούνται όλες αυτές οι προτεσταντικές εκκλησίες μέσα σ’ ενα πολυδαίδαλο παγκόσμιο δίκτυο αφού π.χ στην Βραζιλία ξεπηδούν κάθε εβδομάδα πολλές διαφορετικές νεοσύστατες ομολογίες- εκκλησίες. Αυτή η πανσπερμία οφείλεται στο γεγονός ότι δεν απαιτείται η λεγόμενη αποστολική διαδοχή για την διατήρηση της εκκλησίας αλλά το πνευματικό χάρισμα που σου δίνει την δυνατότητα να ιδρύσεις εκκλησία.

Τον 19ο αι. Πρεσβυτεριανοί άγγλοι και αμερικανοί αποβιβάστηκαν σε Συρία, Λίβανο και Αίγυπτο.Την ίδια εποχή αγγλικανοί, λουθηρανοί εγκαταστάθηκαν στους Αγίους Τόπους ενώ στον Περσικό κόλπο ιδρύθηκε η Μεταρρυθμιστική Εκκλησία της Αμερικής. Χαρακτηριστικό των διαχρονικών  βλέψεών τους στην περιοχή είναι ότι οι δυο πρώτοι μισσιονάριοι αφήχθησαν στη Σμύρνη το 1819 με αντικείμενο την ιεραποστολή στα Ιεροσόλυμα. Ένας από τους πρώτους 5 σταθμούς που ίδρυσαν σ’ όλη την Μέση Ανατολή ήταν στο Χαλέπι το 1920 . Η τοπική εκκλησία της πόλης ανήκει στη Nαtional Evangelical Synod of Syria and Lebanon που όπως περιαυτολογούν για να στηρίξουν την ιστορική τους παρουσία στην περιοχή, χρονολογείται εδώ και 150 χρόνια.   Eδραιώθηκαν με τις επιδόσεις τους στον εκπαιδευτικό κυρίως τομέα αλλά και σ’ αυτόν της υγείας. Με τα κονδύλια των ΗΠΑ , ίδρυσαν σχολεία και νοσοκομεία και μερικά από τα καλύτερα κολέγια του Λιβάνου έχουν προτεσταντικές ρίζες όπως παρομοίως  και αυτά του Χαλεπίου. Το 1867 ίδρυσαν το Syrian Protestant College που μετεξελίχθηκε στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο της Βυρηττού απ΄οπου αποφοίτησαν πολλά ανώτατα κυβερντικά στελέχη των χωρών της Μέσης Ανατολής κατά τον 20^ο  αιώνα.

Η τακτική τους είναι ν’ αποσπούν και ν’ αφομοιώνουν κομμάτια από άλλες εκκλησίες π.χ Κοπτική Ευαγγελική Εκκλησία, Αρμενική Ευαγγελική Εκκλησία  προσφέροντας την απαραίτητη προστασία στις χριστιανικές αραβικές μειονότητες με δέλεαρ και τις παρεχόμενες εκπαιδευτικές και υγειονομικές υποδομές. Κομβικό σημείο για τη διείσδυσή τους είναι η αραβική μετάφραση και έκδοση της Βίβλου. Το 1865 ο Van Dyck εξέδωσε τη Νέα Βίβλο της οποίας 100.000.000 αντίτυπα διοχετεύθηκαν στον αραβικό κόσμο. Το όλο εγχείρημα τους στοχεύει στο οικουμενικό άνοιγμα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι στην οργάνωση The Clarion Project, προβλέπεται η διαθρησκευτική σύμπραξη της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας των ΗΠΑ με Ισλαμικές Ενώσεις ελεγχόμενες  από τους « Αδελφούς Μουσουλμάνους ». Τέτοιες συνεργασίες προδίδουν και τον πολιτικό προσανατολισμό των Πρεσβυτεριανών στα καίρια πολιτικά ζητήματα της Μέσης Ανατολής.

Τα πολλαπλά οφέλη της Απαγωγής

Σύμφωνα με τα παραπάνω στοιχεία, δικαιολογείται απόλυτα και η  πολιτική στράτευση του  Φουάντ Ελία στο πλευρό της ένοπλης αντιπολίτευσης αφού ο Εθνικός Συναπισμός της Συρίας κυριαρχείται από αδελφούς μουσουλμάνους.

Με την εξαφάνιση των δυο χαρισματικών και δημοφιλών επισκόπων , απαρφανίζονται οι δυο από τις μεγαλύτερες χριστιανικές κοινότητες στη Συρία (1^η η Δαμασκός και 2^ο το Χαλέπι). Η από τον 1^ο αιώνα μ.Χ. ορθόδοξη παρουσία στη Συρία, έχοντας ήδη συντριβεί σε επίπεδο ποσοστών από τον εξισλαμισμό του πληθυσμού , και αντιμετωπίζοντας μέχρι και σήμερα την μουσουλμανική μισαλλοδοξία, έχει να αντιπαλέψει και έναν εισαγόμενο, νεόφερτο και χωρίς ιστορική ή θεολογική βάση χριστιανισμό που του παρουσιάζεται ως η μόνη εναλλακτική λύση διατήρησης της χριστιανικής πίστης (σε αυτήν την περίπτωση θα απολαμβάνει την ασφάλεια της προστάτιδας δύναμης) έναντι σε έναν υποχρεωτικό προσυλητισμό στο Ισλάμ.

Η ανεξιχνίαστη αυτή εξαφάνιση των μητροπολιτών έχει και έναν σαφή πολιτικό συμβολισμό. Σπέρνει το τρόμο στους ορθόδοξους χριστιανούς όπου και εντοπίζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά  υποστήριξης στην κυβέρνηση Άσαντ, και λειτουργεί αποτρεπτικά σε σχέση με οποιαδήποτε έκφραση πολιτικής συμπάθειας στην κυβέρνηση, όπως αυτή έχει αδιάψευστα καταγραφεί κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Οι εξαφανισθέντες επίσκοποι που γιά πολλούς θεωρούνται εδώ και καιρό νεκροί, είχαν ήδη προαναγγείλει ως προορατικοί Πατέρες  το ενδεχόμενο μαρτυρικού τέλους:

Ο Μόνος Αναμάρτητος Δρόμος είναι αυτός του Μαρτυρίου ( Παύλος)

Καλύτερα Μάρτυρας στο Χαλέπι, παρά Εξόριστος στον Κόσμο ( Ιωάννης).

Ο βλάσφημος πολυχρονισμός του Πάπα στο Πατριαρχείο μας [video]. Σημείο ντροπής για την Ορθοδοξία.

 

Ο βλάσφημος πολυχρονισμός του Πάπα στο Πατριαρχείο μας [video]. Σημείο ντροπής για την Ορθοδοξία.

πηγή   /   αντιγραφή

30/11/2006, Αποφράδα ημέρα της Ορθοδοξίας.

Ο ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ
Πολυχρόνιον ποιήσαι Κύριος ο Θεός,
τον Αγιότατον και Μακαριότατον Πάπα Ρώμης, κ.κ. Βενέδικτο.
Κύριε φύλατε αυτόν.!
Είς πολλά έτη.! Είς πολλά έτη.! Είς πολλά έτη.!

Ορθόδοξοι Εθνικοί Αλβανοί ζητούν την καθαίρεση του Αρχιεπίσκοπου Αλβανίας Αναστάσιου

Ιούνιος 9, 2013.

Σε αλβανικό έντυπο φιλοξενείται επιστολή από την «Εθνική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας» που έχει έδρα το ναό της Παναγίας (Shën Maria) στην πόλη Ελπασάν, η οποία απευθύνεται προς τον Αμερικανό πρέσβη στα Τίρανα, Αλεξάντερ Άρβιζου, στην οποίο κατηγορείται ο Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιος για 

"αντι-αμερικανισμό" και "αντι-αλβανισμό" και απαιτείται η καθαίρεσή του.

Επισημαίνεται ότι οι λεγόμενοι  «Εθνικοί Αλβανοί Ορθόδοξοι», οι οποίοι εδώ και χρόνια προσπαθούν να εκδιώξουν τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, λόγω της ελληνικής καταγωγής του, τον κατηγορούν για άλλη μια φορά και ζητούν για την υλοποίηση του σκοπού τους, την βοήθεια της αμερικανικής πρεσβείας στα Τίρανα.

«Κύριε Πρέσβη», γράφει η επιστολή του εφημέριου της εκκλησίας της Παναγίας του Ελμπασάν ο οποίος πρωτοστατεί στους Ορθόδοξους εθνικιστές Αλβανούς, «θα ήθελα να εκφράσω το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μου για τη θετική συμβολή σας, στη χώρα μου, αλλά στους Αλβανούς πιστούς Ορθόδοξους.

»Ζητάμε την ευλογία του Θεού για εσάς και για το αλβανικό έθνος, στην υλοποίηση των κοινών φιλοδοξιών στην αναδυόμενη περιοχή των Βαλκανίων για διαρκή ειρήνη...

»Αισθανόμαστε την υποχρέωση να σας κάνουμε μια σύντομη ενημέρωση για την φυσική σύγκρουσή μας  με τον επικεφαλής  της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας που εδρεύει στα Τίρανα ,  και συγκεκριμένα με τον Αναστάσιο Γιαννουλάτο, Έλληνα πολίτη, που είναι προκαθήμενος της Εκκλησίας.

»Η ελληνική πολιτική επιρροή στην αλβανική πολιτική σκηνή, έχει κάνει αυτό το άτομο να γίνει τελικά Αρχιεπίσκοπος. Είμαστε ανήσυχοι για αυτόν, γιατί δεν εκτελεί τη θρησκευτική αποστολή του, αλλά προσπαθεί κάποιες άλλες εθνικές μειονότητες να τις παρουσιάσει ως ελληνικές.

»Έχουμε αποδείξεις ότι το εν λόγω πρόσωπο συνεργάζεται και χρηματοδοτείται από ομάδες που απαιτούν εδάφη από τη Νότια Αλβανία, χρησιμοποιώντας τη θρησκευτική αποστολή.

»Κάθε προσπάθεια, να καθαιρεθεί αυτό το άτομο έχει αποτύχει, λόγω της παρέμβασης του ελληνικού κράτους στο Συμβούλιο της Ευρώπης, χρεώνοντας στην Αλβανία παραβιάσεις των διεθνών προτύπων. Σε ορισμένες, μάλιστα, περιπτώσεις το ελληνικό κράτος έχει εκδιώξει μετανάστες».

Πιο κάτω θα σημειώσει:

» Ο Anastas Janullatos επιδιώκει πάση θυσία να εφαρμόσει στην Αλβανική Ορθόδοξη Εκκλησία ένα θρησκευτικό δόγμα Ελλήνων αγίων, Ρώσων και Σέρβων κλπ. Σκοπός του είναι  να κάνει τους Αλβανούς Ορθόδοξους, να αισθάνονται διαφορετικά από τους άλλους  και να αποκτήσουν πεποιθήσεις και νοοτροπίες στην υπηρεσία της ελληνικής Ορθοδοξίας», σημειώνεται μεταξύ των άλλων στο δημοσίευμα.

πηγή

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΩΝΙΝΑΣ

Γιορτάζουμε σήμερα 10 Ιουνίου, ημέρα μνήμης των Αγίων Αλεξάνδρου και Αντωνίνας.

Η Αγία μάρτυς Αντωνίνα, ήταν μία χριστιανή παρθένος, η οποία αποτελούσε ένα τηλαυγή αστέρα της κωμόπολης Καρδάμου (ή Kροδάμου), όπου και γεννήθηκε. Προικισμένη με εξωτερική και εσωτερική ομορφιά, ζούσε με εγκράτεια, σεμνότητα και άσκησε και έθεσε όλες τις δυνάμεις και τις οικονομίες της, στη διακονία, την περίθαλψη και ανακούφιση των πτωχών και δυστυχισμένων συνανθρώπων της.

Η χριστιανική της διαγωγή και συμπεριφορά, καταγγέλθηκε στον έπαρχο Φύστο, ο οποίος τη συνέλαβε και την ανέκρινε. Η Αντωνίνα με ακατάβλητο φρόνημα και θεία υπερηφάνεια, ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό και κάλεσε και τον Έπαρχο να μετανοήσει και να βαπτισθεί χριστιανός. Απογοητευμένος ο έπαρχος,επειδή όλες του οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό και γνωρίζοντας ότι η Αγία έδιδε μεγάλη βαρύτητα στην παρθενική της τιμή, διέταξε να την ρίξουν σε κάποιο πορνείο.

Η θερμή προσευχή της παρθένου, προκάλεσε τρομερό σεισμό στο σπίτι αυτό με αποτέλεσμα οι ίδιες οι γυναίκες να την διώξουν απ' αυτό. Ο Φύστος την συνέλαβε ξανά και την έριξε σε κάποιο άλλο καταφύγιο. Κάποιος όμως χριστιανός ονόματι Αλέξανδρος, επισκέφθηκε το πορνείο και τη φυγάδευσε δανείζοντάς της τα δικά του ρούχα. Έξαλλος ο Φύστος όταν πληροφορήθηκε το γεγονός διέταξε την άμεση σύλληψή τους.

Μετά την απολογία τους διέταξε το σκληρό βασανισμό τους. Και όντως αφού τους ακρωτηρίασαν, τους άλειψαν με πίσσα και έριξαν τα σώματά τους στη φωτιά, χαρίζοντάς τους και στεφάνους του μαρτυρίου. Ήταν το έτος 313 μ.Χ.

Η σύναξη τους τελείται στο μοναστήρι του Μαξιμίνου, που βρίσκεται στην Kωνσταντινούπολη, όπου βρίσκονται και τα τίμια λείψανα τους.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος α'. Τής ερήμου πολίτης.
Ξυνωρίς η αγία τών Μαρτύρων υμνείσθω μοί, σύν τώ ευκλεεί Αλεξάνδρω, Αντωνίνα η πάνσεμνος, αγάπη γάρ καί πίστει ευσεβεί, εκλάμψαντες εν άθλοις ιεροίς, ιαμάτων εφαπλούσι μαρμαρυγάς, τοίς ποθώ ανακράζουσα δόξα τώ ενισχύσαντι υμάς, δόξα τώ στεφανώσαντι, δόξα τώ ενεργούντι δι' υμών, πάσιν ιάματα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΩΝΙΝΗΣ

Τῌ Ι' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΙΟΥΝΙΟΥ

Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀντωνίνης.

Τῇ Ι' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τῆς Ἀθλήσεως τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀντωνίνης.
Εὕρατο Ἀλέξανδρος ἅμ' Ἀντωνίνῃ
Τὸν βόθρον ἀκάτιον εἰς τρυφὴν φέρον.
Τῇ δεκάτῃ μόρον Ἀντωνῖνα ἐμπυρόπισσον,

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Τιμοθέου, ἐπισκόπου Προύσης.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Κανίδου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Θεοφάνους καὶ Πανσέμνης.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἀπόλλωνος ἐπισκόπου, καὶ Ἀλεξίου Ἐπισκόπου Βιθυνίας.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.