ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ.

Διαβάζοντας την νομίζουμε ότι ουδείς, έστω καί λίγο πιστός στον Κύριο,  θα κατορθώσει νά αποφύγει την έκπληξη για τα καινοφανή που περιέχει η εν λόγω αναίρεση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δια του εξοτρακισμού από αυτή της κεφαλής Της, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Είναι μια προγραμματική δήλωση πραξικοπήματος και εγκαταστάσεως της τυραννίας του κλήρου, στην θέση των Αγίων μας και της Ιδίας της Χάριτος του Κυρίου

«Από την προεδρία του Επισκόπου της Θείας Ευχαριστίας πηγάζει όλη η εξουσία του Επισκοπου, όχι μόνον η αγιαστική αλλά και η ποιμαντική και η λεγόμενη διοικητική». Αγιαστική εξουσία υπάρχει; «Ο Επίσκοπος έχει ως έργον να ηγείται της Θ.Ευχαριστίας. Δεν έιναι δε τυχαίο ότι στην Αρχαία Εκκλησία όλα τα Μυστήρια ετελούντο μέσα στην Θ.Ευχαριστία, της οποίας προΐστατο ο Επίσκοπος!» Και οι Απόστολοι τι ήταν, Επίσκοποι;

«Όλη η Χάρις και ο Αγιασμός στη ζωή μας πηγάζουν από το Σώμα και το Αίμα του Χριστού!» Ούτε ο Δράκουλας των Καρπαθίων δεν θα είχε ποτέ του τέτοιες φαντασιώσεις! Και το Βάπτισμα δηλ. είναι ά-Χαρο; Μια καθαρά υλιστική άποψη του Μυστηρίου της Σωτηρίας μας! Λες και ο Θεός έπαψε να είναι Πνέυμα μετά την ενανθρώπισή τού Κυρίου και είναι πλέον μόνον Σάρκα!

«Η Θεία Ευχαριστία είναι εικόνα της Βασιλείας του Θεού»! Είναι η σύναξη του διεσκορπισμένου κόσμου επί τω αυτώ! 
Μόνον οι μαθητές του Κυρίου δεν είναι πάντες ομοθυμαδόν επί το αυτό; Ούτοι πάντες δεν είναι προσκαρτερούντες ομοθυμαδόν τη προσευχή και τη δεήσει; Πως είναι δυνατόν αυτό το ομοθυμαδόν προσκαρτερούντες να μεταφράζεται σαν η σύναξη του διεσκορπισμένου κόσμου επί τω αυτώ; 

Είναι δυνατόν διότι η Βασιλεία του Θεού, δεν είναι τίποτε άλλο από την ενότητα και την αγάπη που θα αποκτήσει στην Βασιλεία ο διηρημένος και κατατεμαχισμένος κόσμος μας! Κάτι σαν τα οράματα του Μάρξ δηλαδή! Πως είναι δυνατόν αυτή η Ουτοπική κοινωνιολογία να περνιέται για Εκκλησία, μόνον η σκοτεινή μας ψυχή το γνωρίζει!

Έχει μεγαλύτερο βάθος όμως η πλάνη! «Τον Βασιλέα Χριστό, όπως θα έλθει στη Βασιλεία Του, εικονίζει στην Εκκλησία ο Επίσκοπος, ο προεστώς της Ευχαριστίας. Γι'αυτό και κάθεται επί θρόνου!

Και όμως, οι δυστυχείς δεν μπορούμε να χαρούμε με αυτό το καινούργιο Ευαγγέλιο διότι «χάσαμε την γλώσσα της εικόνας στην Εκκλησιαστική μας ζωή, την έννοια του Εικονισμού».

«Ο Επίσκοπος είναι εικών Χριστού». Και το Άγιο Πνεύμα τι είναι; Δεν έιναι η εικών του Χριστού; Ποιά γέφυρα μας βοήθησε να υπερπηδήσουμε την άβυσσο που Χωρίζει τον επίσκοπο είς τύπο και τόπο Χριστού και τον Επίσκοπο εικόνα του Χριστού; Ο Ποντίφηξ; Διότι ο Ποντίφηξ περιέχει ήδη όλα τα χαρακτηριστικά του Ζηζιουλικού Επισκόπου!

«Εικόνα είναι η προσωπική ή υποστατική παρουσία χωρίς την παρουσία της Ουσίας η φύσεως!»Ουσία και φύσις είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, τα οποία ταυτίζονται μόνον στην Φιλοσοφία! Αλλά η Υπόστασις καί η Ουσία ταυτίζονται. Δέν υπάρχει ουσία ανυπόστατος στήν Αγία Τριάδα. Ο Ανούσιος λοιπόν μας διδασκει πως η εικόνα του Αγίου είναι ανούσια! Χωρίς παρουσία; Και πως γίνονται θάυματα ανούσιε, σ'αυτή την απουσία; Η εικόνα του Αγίου και κάθε εικόνα ανούσια, είναι κενή μόνον για τον άπιστο! Δεν παραπέμπτει μόνον αλλά μας ενώνει και μας συσχετίζει με τον Άγιο! Εξ'ου και τα θαύματα! Τα θαύματα όμως δεν υπάρχουν, δεν έχουν θέση στην Εκκλησία του Ζηζιούλα! Το μόνο θαύμα στην Εκκλησία Του είναι η ανοησία μας!

«Αν δεν έχουμε έννοια εικόνας τότε δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς η Βασιλεία του Θεού μπορεί να μας προσεγγίσει διαμέσου της Ιστορίας». ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, Ανούσιε!

Ο Ζηζιούλας λοιπόν πατάει στο πτώμα του Θεού για να σταθεί στην θέση Του, αναφερόμενος σ' έναν
 Αόρατο, άγνωστο Πατέρα και στον Εικονικό Υιό και Άγιο Πνεύμα, ενσαρκωμένους στα λαμπρά του ενδύματα!

Στην νέα Εκκλησία τελικά σώζει το Ένδυμα επισκόπου! Ο πιο ποταπός υλισμός σε μορφή,τύπο, Εκκλησίας. 

Αμέθυστος.

ΤΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ Η ΜΙΚΡΗ ΛΥΔΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΡΩΤΗΣΕ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΤΕΙ....

   

ΤΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ Η ΜΙΚΡΗ ΛΥΔΙΑ

 ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΡΩΤΗΣΕ 

ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΤΕΙ.... 

(θα στεναχωρηθουν πολλοι με αυτα, αλλα καποιος πρεπει να τα πει) 

Επιμελεια κειμενου : Βογκλης Ι. Αλεξανδρος

(Στρατιωτικος ΠΝ -  Κτητωρ του Αγιου Θεραποντος)

ΦΤΑΙΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΦΤΑΙΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Η απάντηση της μικρής Λυδίας στον παπά που την ρωτησε αν θέλει να βαπτιστεί

θα ήταν...



Δεν θέλω να βαπτιστώ πατερ μου, γιατί οι γονεις μου με εμαθαν να σας βλεπω αποκρουστικα...



Γιατί ποτε δεν με εμαθαν να αγαπησω την Εκκλησια σας....



Γιατι ποτε δεν με εφεραν σε επαφη μαζι σας να σας γνωρισω και να σας δωσω την συγκαταθεση μου..



Γιατι σας θεωρουν μαζι με τους νονους μου, σαν κατι εξωγηινο και μαγικο...



Φταιτε και εσεις πατερ μου...



Γιατι εχετε κατηντησει την Εκκλησια που εχει μια Ιστορια σε ενα μαγαζι πολυεθνικης εταιριας, και την Αγια Τραπεζα σας, σε Τραπεζα Καταθεσεων...



Γιατι οι περισοτεροι απο εσας, ειστε θυληπρεπεις και αν ερθω να βαπτιστω μπορει να “καμακωσετε” τον νονο μου ή τον αδερφο του ...



Γιατι απλα, μαθατε τους παππουδες μου και τις γιαγιαδες μου να σας τιμανε περισοτερο και απο τους αγιους και τον ιδιο τον Χριστο και να αλλωνιζετε βγαζοντας τα κομπλεξ σας στις ψυχες τους...



Γιατι η φιλη μου η Ροζαλια δεν εχει ενα κουτι γαλα να δωσει στην αδερφουλα της που ειναι αρρωστη, και εσεις αντι να την βοηθησετε, απαιτειτε απο τον κοσμο που σας ακολουθει, να σας “ακουμπαει” καθε μηνα ενα σεβαστο ποσο απο την συνταξη του, για να φτιαξετε τα κεραμυδια του ναου σας, ή να αγορασετε ολοχρυσο πετραχηλι και αμφια...



Γιατι δεν κανατε τιποτα για την Εκκλησια....



Γιατι αντι να ασχολειστε με την επιλογη σας και το εργο σας, χασατε την μπαλα και μετατρεψατε την Ορθοδοξια σε παραρτημα του ΕΟΤ και την απομονωσατε στην γωνια της Ιστοριας...



Γιατι ποτε δεν ενδιαφερθηκατε για τα προβληματα των γονιων μου οταν ηρθατε σπιτι να μας κανατε “αγιασμο” , που ειναι μια καλη ευκαιρια να μπειτε στα προβληματα , με τον καφε και την κουβεντα, αλλα κοιτουσατε το πανακριβο ορολοι σας και μας ειπατε οτι ησασταν βιαστικος και επρεπε να πατε και αλλου...



Αποδειξτε πατερ μου οτι αυτα που λεω ειναι ψεμματα, με τα εργα σας που τα βλεπουμε ολοι μας, και εγω θα φερω πολλες φιλες μου να βαπτιστουμε....

πηγή

ΠΕΡΙΜΕΝΩΝΤΑΣ ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΣΤΟΛΟ..ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ...

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ.
ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΟΛΛΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΔΙΚΙΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ,ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΝΣΤΟΛΟΙ,ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.

ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΕΞΩ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ ΣΤΟ ΙΡΑΚ,ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΒΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΡΑΚ.

ΗΔΗ ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

ΗΔΗ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ,ΟΠΟΥ ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΤΑΡΑΧΕΣ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΡΡΑΞΗ.

ΕΙΔΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΝΑ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ,ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΜΕ ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

ΟΠΩΣ ΕΙΧΑΜΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΤΟΥ  ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ,ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑ.

ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ ΑΠΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ,ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑ,ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ(ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΥΠΟΥ 214).Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΓΙΝΕ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.


ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΛΟΓΩ ΟΦΕΙΛΩΝ ΣΤΗΝ ΔΕΗ,ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΠΥΡΑΥΛΑΚΑΤΟΥΣ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ.


ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΩΚΕΑΝΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ,ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΥΧΕΙ.ΗΔΗ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ 2 ΑΚΟΜΑ ΧΡΟΝΙΑ,ΣΤΑ ΗΔΗ 10 ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ  ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΕΙ.

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΗΣ HDW ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΔΙΧΩΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΡΙΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΣΤΟΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ,ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ 2 ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΥΠΟΥ ΩΚΕΑΝΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΑΝ.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΗΔΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΣΕ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ 50 ΕΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΘΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ.

ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΙ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΤΗΚΑΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1968-1972 ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ....

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ 50 ΕΤΩΝ!!ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΗΚΑΝ ΤΟ 1990!!

ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ,ΕΙΠΩΘΗΚΕ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ 13 ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΣΕ 2 ΧΡΟΝΙΑ,ΜΕ ΤΑ 3 ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 50 ΕΤΩΝ.

ΟΛΑ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ
ΜΕ ΤΙΣ ΕΝ ΠΛΩ ΔΟΚΙΜΕΣ ΤΩΝ 2 ΝΕΩΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΝ ΑΠΟ ΤΑ 3 ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΝ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΕΙ ΕΥΘΥΝΕΣ,ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΑΧΡΗΣΤΕΥΟΝΤΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ..

ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ!!
πηγή

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΣΕ ΧΑΡΑ – ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ

Συμβαίνει πολλὲς φορὲς σήμερα ὁ ἄνθρωπος νὰ αἰσθάνεταιθλίψη, ἀπελπισία, νωθρότητα, τεμπελιά, ἀκηδία κι ὅλα τὰσατανικά· νὰ εἶναι θλιμμένος, νὰ κλαίει, νὰ μελαγχολεῖ· νὰ μὴδίνει σημασία στὴν οἰκογένειά του, νὰ ξοδεύει ἕνα σωρὸχρήματα στοὺς ψυχαναλυτές, γιὰ νὰ πάρει φάρμακα. Αὐτὰ οἱ ἄνθρωποι τὰ λένε «ἀνασφάλεια». Ἡ θρησκεία μας πιστεύει ὅτι αὐτὰ εἶναι πειρασμικὰ πράγματα. Ὁ πόνος εἶναι μιὰ ψυχικὴ δύναμη ποὺ ὁ Θεὸς τὴν ἔβαλε μέσα μας, μὲ προορισμὸ νὰ κάνει τὸ καλό, τὴν ἀγάπη, τὴ χαρά, τὴν προσευχή. Ἀντ’ αὐτοῦ, ὁ διάβολος καταφέρνει καὶ παίρνει τὴν ψυχικὴ αὐτὴ δύναμη ἀπὸ τὴν μπαταρία τῆς ψυχῆς μας καὶ τὴ μεταχειρίζεται γιὰ τὸ κακό, τὴν κάνει κατάθλιψη καὶ φέρνει τὴν ψυχὴ στὴ νωθρότητα καὶ στὴν ἀκηδία. Βασανίζει τὸν ἄνθρωπο, τὸν κάνει αἰχμάλωτό του, τὸν ἀρρωσταίνει ψυχικά.

Ὑπάρχει ἔνα μυστικό· νὰ μεταβάλετε τὴν σατανικὴ ἐνέργεια σὲ καλή. Εἶναι δύσκολο καὶ χρειάζεται καὶ κάποια προετοιμασία. Προετοιμασία εἶναι ἡ ταπείνωση. Μὲ τὴν ταπείνωση ἀποσπᾶτε τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ. Δίνεστε στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, στὴ λατρεία Του, στὴν προσευχή. Ἀλλὰ κι ὅλα ἂν τὰ κάνετε, τίποτε δὲν ἔχετε καταφέρει, ἂν δὲν ἔχετε ἀποκτήσει ταπείνωση. Ὅλα τὰ κακὰ αἰσθήματα, ἡ ἀνασφάλεια, ἡ ἀπελπισία, ἡ ἀπογοήτευση, ποὺ πᾶνε νὰ κυριεύσουν τὴν ψυχή, φεύγουν μὲ τὴν ταπείνωση. Αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει ταπείνωση, ὁ ἐγωιστής, δὲν θέλει νὰ τοῦ κόψεις τὸ θέλημα, νὰ τὸν θίξεις, νὰ τοῦ κάνεις ὑποδείξεις. Στενοχωρεῖται, νευριάζει, ἐπαναστατεῖ, ἀντιδρᾶ, τὸν κυριεύει ἡ κατάθλιψη.

Ἡ κατάσταση αὐτὴ θεραπεύεται μὲ τὴν χάρι. Πρέπει ἡ ψυχὴ νὰ στραφεῖ στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἡ θεραπεία θὰ γίνει μὲ τὸ ν’ ἀγαπήσει τὸν Θεὸ μὲ λαχτάρα. Πολλοὶ ἅγιοί μας μετέτρεψαν τὴν κατάθλιψη σὲ χαρὰ μὲ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό. Παίρνανε δηλαδὴ αὐτὴ τὴν ψυχικὴ δύναμη, ποὺ ἤθελε νὰ τὴ συντρίψει ὁ διάβολος, καὶ τὴ δίνανε στὸν Θεὸ καὶ τὴ μεταβάλλανε σὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση. Ἡ προσευχή, ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ μεταβάλλει σιγά-σιγὰ τὴν κατάθλιψη καὶ τὴ γυρίζει σὲ χαρά, διότι ἐπιδρᾶ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Ἐδῶ χρειάζεται νὰ ἔχεις τὴ δύναμη, ὥστε ν’ ἀποσπάσεις τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ σὲ βοηθάει νὰ ἑνωθεῖς μαζί Του.

Χρειάζεται τέχνη. Ὅταν δοθεῖς στὸν Θεὸ καὶ γίνεις ἕνα μαζί Του, θὰ ξεχάσεις τὸ κακὸ πνεῦμα, ποὺ σὲ τραβοῦσε ἀπὸ πίσω, κι ἐκεῖνο ἔτσι περιφρονημένο θὰ φύγει. Στὴ συνέχεια, ὅσο θ’ ἀφοσιώνεσαι στὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, τόσο δὲν θὰ κοιτάζεις πίσω σου, γιὰ νὰ δεῖς αὐτὸν ποὺ σὲ τραβάει. Ὅταν σ’ ἑλκύσει ἡ χάρις, ἑνώνεσαι μὲ τὸν Θεό. Κι ὅταν ἑνωθεῖς μὲ τὸν Θεὸ καὶ δοθεῖς σ’ Ἐκεῖνον, πᾶνε ὅλα τ’ ἄλλα, τὰ ξεχνάεις καὶ σώζεσαι.

Ἡ μεγάλη τέχνη, λοιπόν, τὸ μεγάλο μυστικό, γιὰ ν’ ἀπαλλαγεῖς ἀπ’ τὴν κατάθλιψη καὶ ὅλα τ’ ἀρνητικά, εἶναι νὰ δοθεῖς στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἕνα πράγμα ποὺ μπορεῖ νὰ βοηθήσει τὸν καταθλιπτικὸ εἶναι καὶ ἡ ἐργασία, τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴ ζωή. Ὁ κῆπος, τὰ φυτά, τὰ λουλούδια, τὰ δέντρα, ἡ ἐξοχή, ὁ περίπατος στὴν ὕπαιθρο, ἡ πορεία, ὅλ’ αὐτά, βγάζουν τὸν ἄνθρωπο ἀπ’ τὴν ἀδράνεια καὶ τοῦ δημιουργοῦν ἄλλα ἐνδιαφέροντα. Ἐπιδροῦν σὰν φάρμακα. Ἡ ἀσχολία μὲ τὴν τέχνη, τὴ μουσικὴ κ.λπ. κάνουν πολὺ καλό. Σ’ ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ δίνω τὴ μεγαλύτερη σημασία εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν Ἐκκλησία, γιὰ τὴ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, γιὰ τὶς ἀκολουθίες. Μελετώντας τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, θεραπεύεται κανεὶς χωρὶς νὰ τὸ καταλάβει.

Νὰ σᾶς διηγηθῶ γιὰ μιὰ κοπέλα, ποὺ ἦλθε σ’ ἐμένανε τὸν ταπεινό. Ἔπασχε ἀπὸ φοβερὴ κατάθλιψη. Δὲν κατάφερε κάτι μὲ τὰ φάρμακα. Παράτησε τὰ πάντα, τὴ δουλειά της, τὸ σπίτι της, τὶς ἀπασχολήσεις της. Κι ἐγὼ τῆς εἶπα αὐτὰ ποὺ ξέρω. Τῆς εἶπα γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ αἰχμαλωτίζει τὴν ψυχή, διότι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ γεμίζει τὴν ψυχὴ καὶ τὴν ἀλλάζει. Τῆς ἐξήγησα ὅτι εἶναι δαιμονικὴ αὐτὴ ἡ δύναμη ποὺ καταλαμβάνει τὴν ψυχὴ καὶ μεταβάλλει τὴν ψυχικὴ δύναμη σὲ κατάθλιψη, τὴ ρίχνει κάτω, τὴ βασανίζει καὶ τὴν ἀχρηστεύει. Τὴν συμβούλευσα ν’ ἀσχολεῖται μὲ διάφορες ἀπασχολήσεις, ὅπως, γιὰ παράδειγμα, μὲ τὴ μουσικὴ ποὺ τῆς ἄρεσε πρῶτα κ.λ.π. Τόνισα, ὅμως, περισσότερο τὴ στροφὴ καὶ τὴν ἀγάπη της πρὸς τὸν Χριστό. Τῆς εἶπα ἀκόμη ὅτι μέσα στὴν Ἐκκλησία μας ὑπάρχει θεραπεία μὲ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὴν προσευχή, ἀλλὰ ποὺ θὰ γίνεται μὲ λαχτάρα. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικὸ τῆς θεραπείας. Αὐτὰ δέχεται ἡ Ἐκκλησία μας.

ΠΗΓΗ : Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου Βίος καὶ Λόγοι, ἔκδ. Ἱ. Μονὴ Χρυσοπηγῆς, Χανιὰ 2008.

πηγή

Να κάνεις σωστά τον Σταυρό σου

Όταν γινόταν συζήτηση με τον π. Γαβριήλ για το σημείο του σταυρού, εκείνος εξηγούσε:

— Πρέπει να κάνεις σωστά το σταυρό σου. Όταν δεν τον κάνεις σωστά, τα πονηρά πνεύματα όχι μόνο δεν φεύγουν αλλά γελάνε. Και η Παναγία θυμώνει. 

Όταν κάνεις το σημείο του σταυρού, πρέπει να βάλεις το δεξί χέρι πρώτα στο μέτωπο, μετά στον αφαλό, ύστερα στον δεξιό ώμο και έπειτα στον αριστερό. Εκείνος που βάζει το χέρι του όχι πάνω στον αφαλό αλλά στην καρδιά, βγάζει ανάποδο σταυρό. Ούτε στον αέρα κάνει να σταυρώνεσαι. Το χέρι πρέπει οπωσδήποτε να αγγίζει το σώμα. Κι όταν σταυρώνεσαι, πρέπει να προσεύχεσαι. Αλλιώτικα, έτσι σταυρώνονται κι οι ηθοποιοί.

— Πρέπει να σταυρώνεις τα πάντα, εκτός από τα Άγια Δισκοπότηρα της Θείας Μετάληψης. Αν κάτι είναι πεταμένο στο δρόμο, ενδέχεται να είναι εκ του πονηρού. Αν δεις ότι κάποιος άλλος το σταύρωσε, τότε δεν χρειάζεται να το κάνεις κι εσύ. Αν δεν θέλεις να προκαλέσεις σύγχυση σ' όσους σε βλέπουν αλλά δεν σε κατανοούν, τότε μπορείς να σχηματίσεις το σημείο του σταυρού με τα μάτια σου.

Μια μέρα κάποιος έδωσε ένα μήλο σε έναν πιστό κι εκείνος αμέσως το έφαγε. Κι ο Γέροντας τον μάλωσε:

— Πόσο εύκολο είναι να σε καταστρέψουν! Κι Άγγελος να σου το έδινε, έπρεπε πρώτα να το σταυρώσεις.

Ρώτησα κάποτε τον Γέροντα:
— Όταν χασμουριόμαστε, τι συμβαίνει; Τι μεταδίδεται;

— Όταν χασμουριέσαι, είναι καλό. Όμως πρέπει να σταυρώσεις το στόμα σου. Το τι ακριβώς συμβαίνει και τι μεταδίδεται δεν έχω δικαίωμα να σου αποκαλύψω. Δεν κάνει. Είναι μυστήριο. 

Ο Άγιος Γαβριήλ (1929-1995) ο δια Χριστόν σαλός και ομολογητής

ΠΗΓΗ

«ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΒΡΗΚΑΝ ΤΟ ΔΕΞΙ ΤΟΥ ΧΕΡΙ ΑΛΙΩΤΟ» - ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ π. ΓΑΒΡΙΗΛ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗ

Η ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ο μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα η ιεροκατηγορία και ο χλευασμός των λειτουργών της Εκκλησίας μας. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια), που έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο, στο Άγιο Όρος, είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο, στην βιβλιοθήκη της Μονής μας, την εξής διήγηση:

«Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας, ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος, υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. Όταν έβγαινε από την Εκκλησία, παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Εκεί, μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ, έχανε τον εαυτό του - ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του, σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Σ' αυτόν το δρόμο, όμως, είχε ο αδελφός του κατάστημα. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση, έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη, αλλά μάλλον από ευθιξία, τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε, όπως λέμε). Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ο εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως, πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού, για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του, για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες, συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Τότε - κατά θεία νεύση - ένας άλλος έμπορος που είχε το κατάστημα του απέναντι, ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. Οπότε κατάλαβε ο καλός εκείνος ιερέας, ποιά ήταν η αιτία. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνει τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά, αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά».

ΠΗΓΗ : ΠΡΩΤΟΠΡ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Κ. ΑΚΡΙΒΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ, εκδ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ Ι.Ν.ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΟΛΟΥ, 2002, σ. 20.

πηγή

Αν θέλεις να ελεήσεις την ψυχή σου, κάνε αρετές.

Αγίου Ανθίμου του εν Χίῳ

Όταν ελεήσεις τον πτωχό, όταν βοηθήσεις τον πλησίον σου, το δίδεις στον Θεό. Αλλά για πείτε μου, ποιος είναι σε μας ο πιο πλησίον που έχει την ανάγκη μας και ζητεί να τον ελεήσουμε; Η ψυχή μας. Η ψυχή μας είναι ο πλησίον μας· την ψυχή μας να βοηθήσουμε και να την ελεήσουμε.Να ελεήσουμε αυτή την πτωχή ψυχή με αρετές. Αν θέλεις να ελεήσεις την ψυχή σου, να κάνεις αρετές: θα πρέπει να είσαι υπάκουος, ταπεινός, υπομονετικός, φιλαλήθης, φιλάδελφος, σιωπηλός, πράος, εγκρατής, μακρόθυμος, θα πρέπει να κόβεις το δικό σου θέλημα, θα δέχεσαι και ύβρεις, τις απειλές, τις εξουθενώσεις…
Με αυτά θα ελεείς την ψυχή σου και θα δανείζεις τον Θεό.
Για φανταστείτε! Την δική μας ψυχή θα ελεήσουμε και θα το χρεωθεί ο Θεός. Και τι θα χρεωθεί να μας δώσει; Την απέραντη βασιλεία του! Τα αιώνιά του αγαθά! Και εμείς οι ανόητοι δεν θέλουμε· αντί να την ελεήσουμε που πτωχεύει, την κάνουμε περισσότερο δυστυχισμένη. Ο Χριστός μας την χάρισε να την φυλάξουμε με τα καλά μας έργα και πάλι θα μας την ζητήσει να την παραλάβει στην βασιλεία Του. Μας έδωσε το σώμα και την ψυχή και τα ένωσε αυτά τα δύο, για να είναι συνδεδεμένα ως δύο σύντροφοι και να βοηθάει το ένα το άλλο.

Όταν βοηθήσουμε και αναπαύσουμε το ένα, αδικούμε το άλλο. Το σώμα θα περιθάλψει και θα φυλάξει την ψυχή και το αντίθετο· το σώμα θα την τιμωρήσει, θα την λυπήσει και θα την αδικήσει. Όσο περιποιείσαι και αναπαύεις το σώμα, τόσο αδικείς και ζημιώνεις τον πλησίον σου, την ψυχή σου· και όσο αδικείς την ψυχή σου, ετοιμάζεις αιώνιο κόλαση εις τον εαυτό σου. Και πως αδικείς την ψυχή σου; Με την παρακοή, με την κατηγορία, με τα θελήματα, με τις κλοπές με τα ψέματα και με ό,τι κακό κάνει ο άνθρωπος.Επιτρόπους μας έβαλε ο Θεός, για να ελεήσουμε την ταλαίπωρό μας ψυχή και να την σώσουμε· και το πρώτο μέσο να την βοηθήσουμε είναι η καθαρή εξομολόγηση· η μόνη και καθαρή αλήθεια. Το μέσο της σωτηρίας του ανθρώπου είναι η ειλικρινής εξομολόγηση. Κάθε δικαστήριο χρειάζεται μάρτυρες· άνευ μαρτύρων δίκη δεν γίνεται·ενώ αυτό το δικαστήριο της εξομολογήσεως δεν θέλει μάρτυρες· ό,τι ομολογήσει ο κατηγορούμενος, εκείνο είναι. Εάν πεις την αλήθεια, θα δικαιωθείς· αν ψεύδεσαι εις τον πνευματικό, τον αντιπρόσωπο του Θεού, τον επίτροπό σου, πέρα από όσα έχεις θα πάρεις και άλλη μία αμαρτία, του ψεύδους, και θα φύγεις.

πηγή

«ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΨΟΦΗΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΜΠΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ;» - Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ – ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ (+1950)

Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: «Όταν ήρθαμε εδώ, στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Έτσι, μας εξυπηρετούσε ο παπά - Γιάννης Βασιλειάδης, εφημέριος Αρχαγγέλου. Γύρω στο 1937 - 38, ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών, λέει η μάννα μου: - Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή, γιατί όπως βλέπω, η κάμπια που έπεσε στα λαχανικά, θα μας τα αφανίσει όλα, θα πεινάσουμε. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο, μίλησα με τον παπά - Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Έκανε τον αγιασμό, διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. Ήταν ολοφάνερο ότι ο ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. σε όλο το διάστημα, αλλά και μετά, έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. Ήταν βέβαιη πως θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. Εγώ, σαν άμυαλος νεαρός, έλεγα με κάποια αμφιβολία, μέσα μου: - Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά; Παρά ταύτα, δεν είπα τίποτε. Όταν τελείωσε ο ιερέας, έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. Του δίνω το πενηντάρικο. - Τι είναι αυτό; κάνει κάπως αγριεμένος ο παπά -Γιάννης. Νόμισα, πώς του φάνηκαν λίγα. Του δίνω, λοιπόν και το εκατοστάρικο. - Παιδί μου, λέει στεναχωρημένος, τι πράγματα είναι αυτά; εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες, για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις, φτωχοί άνθρωποι, μου δίνετε χρήματα; Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. Την άλλη μέρα, πρωί πρωί, έτρεξα στον κήπο. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας , αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα, σε ικανή απόσταση. Δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα; Μεγάλη η πίστη μας στ' αλήθεια!».

ΠΗΓΗ : ΠΡΩΤΟΠΡ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Κ. ΑΚΡΙΒΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ, εκδ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ Ι.Ν.ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΟΛΟΥ, 2002, σ. 21.
πηγή

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας: Η άσκηση, οδηγεί πάντα το παιδί στην ωριμότητα

 «Η ψυχή πρέπει να οδηγείται στη άσκηση κάθε αγαθού έργου. Από τα πρώτα βήματα της ζωής του ανθρώπου, οπότε είναι ακόμη εύπλαστη κι απαλή και μαλακή σαν το κερί.

Κι εύκολα διαμορφώνεται, σύμφωνα με τις μορφές και τα σχήματα που παρουσιάζονται σε αυτήν, από τους πνευματικούς οδηγούς της.

Ώστε, όταν ωριμάσει το λογικό και η ικανότητα της διακρίσεως, να μπορεί να βρει το δρόμο της, με βάση τα πρώτα στοιχεία, τα πρώτα μαθήματα και τα παραδείγματα της ευσεβείας που τους έχουν παραδοθεί.

Αφού το μεν λογικό θα της υπαγορεύει να επιδιώκει το ωφέλιμο. Ενώ η συνήθεια θα κάνει εύκολη την επιτυχία. Μετά από αυτήν την παιδεία, έρχεται το παιδί σε μια ωριμότητα.

Η άσκηση, οδηγεί πάντα το παιδί στην ωριμότητα. Πρέπει να δεχόμαστε την υπόσχεση κι ομολογία του νέου ότι θέλει να ακολουθήσει - μάλιστα κι αυτό είναι μεγάλη μας ευθύνη - νου παρθενικό».

Μέγας Βασίλειος

πηγή

«ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕΣ ΠΕΘΑΝΕ, ΠΟΥ ΟΡΙΖΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΤΑΞΩ ;»

Απόκρημνο Ασκηταριό στον Άθωνα.

Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό, πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα.

- Ω, πολύ άσχημα έκανε, είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας.

Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή, κρατώντας την ψυχή του^.

- Αυτός που κατέκρινες, του είπε, πέθανε. Που ορίζεις να τον κατατάξω;

- Ήμαρτον, εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο.

ΠΗΓΗ : ΠΡΩΤΟΠΡ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Κ. ΑΚΡΙΒΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ, εκδ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ Ι.Ν.ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΟΛΟΥ, 2002, σ. 13.

πηγή