Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

"Τὰ πράγματα θὰ ἀλλάξουν, δὲν θὰ εἶναι ὅπως τώρα. Θὰ ἔρθει μεγάλη φτώχεια! Θὰ ποῦν δικαιοῦσαι ἕνα βοήθημα οἰκονομικό, γιὰ νὰ τὸ πάρεις ὅμως θὰ πρέπει νὰ ἔχεις τὴν κάρτα-ταυτότητα!"


Αποτέλεσμα εικόνας για γεροντισσα λαμπρινη βετσιου

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ἀσκητὲς μέσα στὸν κόσμο». Κεντρικὴ διάθεση βιβλίου: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος», Μεταμόρφωσις Χαλκιδικς.
Ἡ Ἀσκήτρια ἐν τῷ κόσμῳΓερ-Δρίβα, ἀπὸ τὴν Ἄρτα, ποὺ κοιμήθηκε στὶς 17 Ὀκτωβρίου 2002, προεῖπε σὲ διάφορους ἀνθρώπους ὅσα πολὺ δύσκολα ἔρχονται γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες, πού ξέχασαν τὸν Θεό, ἀκολουθώντας ἀδιέξοδους δρόμους καὶ θεωρίες, ἀθεΐα, ἀπιστία, αἱρέσεις, σαρκικὲς ἡδονὲς καὶ ὑλισμό! Πού δὲν ἔσκυψαν νὰ πιοῦν ἀπὸ τὸ γάργαρο καὶ δωρεὰν νερὸ τῆς αἰωνιότητας, τῆς εὐσέβειας, τῆς εὐλογημένης Ὀρθοδοξίας. Πού ξέχασαν νὰ κάνουν ἀκόμη καὶ τὸν σταυρό τους, τὸ «δόξα τῷ Θε», τὴν Παναγιὰ τῆς μάνα μας, τὸν Ἐκκλησιασμὸ τῆς Κυριακῆς, τὸ καντηλάκι τῆς βραδινῆς προσευχῆς…
«Ἡ Ἑλλάδα, μιὰ ὥρα, οἰκονομικὰ θὰ πέσει ἔξω! Τὰ λεφτὰ θὰ ἐξευτελιστοῦν. Τυχεροὶ ὅσοι θὰ ἔχουν χρυσὸ (ὡς μέσο συναλλαγῆς) καὶ ἕνα κομμάτι γῆς».
Μοῦ εἶπε ἡ γερόντισσα (ἔγινε μοναχὴ ἀπὸ τὸν π. Μητροφάνη) γιὰ τὸ σπίτι μου (1990):
«Τί τὸ θὲς παιδί μου τόσο μεγάλο σπίτι; Θὰ ἔρθει καιρὸς ποὺ θὰ βάλουν φόρο καὶ στὰ βήματά σας μέσα σ’ αὐτό, καὶ στὰ ἄτομα ποὺ εἶστε μέσα!  Τυχεροί ὅσοι θὰ μένουν σὲ καλύβες (μικρὰ σπιτάκια). Τὰ αὐτοκίνητα θὰ τὰ ἀράξει ὁ κόσμος στὶς αὐλές του! Ἂν ἔχεις δουλειὰ θὰ δουλεύεις ὅλη μέρα, τὸ μισὸ μεροκάματο θὰ τὸ δίνεις γιὰ βενζίνη γιὰ νὰ πᾶς στὴ δουλειά σου καὶ τὸ ὑπόλοιπο νὰ ταΐσεις τὰ παιδιά σου καὶ ἂν φτάσουν γιὰ νὰ φᾶνε... Τὴν ἀποθήκη ποὺ βάζει ὁ πατέρας σου τὸ χόρτο γιὰ τὰ ζῶα θὰ σὲ....
παρακαλᾶνε γιὰ νὰ μείνουν μέσα!
Γεμάτος ἔκπληξη τῆς εἶπα. Βρὲ γιαγιὰ ἔχει ποντίκια μέσα!

Ἡ γιαγιά μου εἶπε: «Όταν κάποιος δὲν ἔχει ποῦ νὰ βάλει τὴν οἰκογένειά του, τὰ ποντίκια θὰ ὑπολογίσει; Ἀφοῦ ἔριξε μιὰ ματιὰ στὸν οὐρανὸ μὲ κοίταξε καὶ μοῦ εἶπε:  «Θα εἶναι ἄτομα ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ ἀπὸ ἄλλα μέρη, καὶ ἀπὸ νησιὰ θὰ ἔρθει κόσμος! Πότε θὰ γίνουν αὐτὰ γιαγιά; Δὲν θὰ ζῶ ἐγὼ τότε!
Τὰ πράγματα θὰ ἀλλάξουν, δὲν θὰ εἶναι ὅπως τώρα. Θὰ ἔρθει μεγάλη φτώχεια! Θὰ ποῦν, εἶσαι μακροχρόνια ἄνεργος, δικαιοῦσαι ἕνα βοήθημα οἰκονομικό, γιὰ νὰ τὸ πάρεις ὅμως θὰ πρέπει νὰ ἔχεις τὴν κάρτα-ταυτότητα. Ἐκεῖ θὰ ἐξαπατηθοῦν πολλοί… Σκέψου ἕνα πατέρα μὲ τρία παιδιὰ ποὺ ἔχουν τρεῖς μέρες νὰ φᾶνε. Θὰ τρέχει ἀμέσως νὰ πάρει τὴ κάρτα, γιὰ νὰ ἀγοράσει λίγα μακαρόνια, λίγα φασόλια… (Δὲν μιλάει γιὰ ἁπλὴ τραπεζικὴ κάρτα, ἀλλὰ γιὰ ὑπὲρ κάρτα-ταυτότητα).
«Θὰ ἔρθει ὁ κατήφορος μὲ τὸ εὐρὼ καὶ μετὰ μεγάλη φτώχεια»
…Ἤξερε τὰ μελλούμενα καὶ ἔλεγε ὅτι μᾶς περιμένουν πολὺ δύσκολα χρόνια. Λυπόταν τὰ μικρὰ παιδιὰ καὶ ἔλεγε: «Ἂν ἤξεραν τί θὰ περάσουν»!
 Ἀλλὰ ἀμέσως συμπλήρωνε: «Ἔχει ὁ Θεός.Θὰ οἰκονομήσει γιὰ τοὺς Χριστιανούς». Περισσότερα, ἔλεγε, δὲν τὴν ἄφηνε ὁ Χριστὸς νὰ εἰπεῖ …
Αἰωνία ἃς εἶναι ἡ μνήμη της…

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου