«ΞΑΝΑΝΤΥΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ» τοῦ Μητροπολίτου Κηφισίας Κυρίλλου

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

τοῦ Μητροπολίτου Κηφισίας Κυρίλλου

.            Ὁ Χριστὸς δὲν ἦρθε ἁπλῶς νὰ διδάξει, ἀλλὰ νὰ μεταμορφώσει τὸν ἄνθρωπο. Νὰ ξαναντύσει τὴν ἀνθρώπινη φύση στὸ φῶς, νὰ τῆς ξαναδώσει τὴν θεϊκὴ λάμψη, τὴν δόξα τοῦ Πατρός. Αὐτὸν τὸν τελικὸ σκοπὸ ἀποκαλύπτει μὲ τὸ γεγονὸς τῆς «ἐπὶ τοῦ ὄρους» Μεταμορφώσεώς Του. Ἐκεῖ ἔδειξε στοὺς μαθητές του «τὴν δόξαν Του καθὼς ἠδύναντο», στὸ μέτρο ποὺ μποροῦσαν νὰ ἀνθέξουν. Στὴν συνείδηση τῶν τριῶν ἀποστόλων ἔγινε μία οὐσιαστικὴ ἀλλαγὴ καὶ τοὺς δόθηκε σὰν χάρις ἡ δυνατότητα νὰ δοῦν τὸν Διδάσκαλό τους, ὅπως ἦταν, ἀκτινοβόλο ἀπὸ τὸ αἰώνιο φῶς τῆς θεότητός Του∙ νὰ δοῦν μία ἀκτῖνα ἀπὸ τὸ μυστήριο τοῦ σκοποῦ τῆς ἱστορίας∙ τὸ «προοίμιον τῆς ἐν δόξῃ μελλούσης ὁρατῆς Θεοῦ θεοφανείας» (Ἅγ. Γρηγόριος Παλαμᾶς), τῆς Δευτέρας Αὐτοῦ Παρουσίας.
.              Ἡ ἀνάβασις στὸ ὄρος τῆς Μεταμορφώσεως ἔγινε κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μεγάλης πορείας τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ∙ μετὰ τὴν ὁριστικὴ ἀπόφαση νὰ ἀποδεχθεῖ τὸν σταυρικὸ θάνατο. Ὅπως μάλιστα σημειώνεται στὴν σχετικὴ ἀφήγηση τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ – ποὺ διαβάζεται στὸν ὄρθρο τῆς ἑορτῆς – τὸ θέμα τῆς συζητήσεως τοῦ Κυρίου μὲ τὸν Μωυσὴ καὶ τὸν Ἠλία ἦταν ἀκριβῶς ἡ «ἔξοδος αὐτοῦ», ὁ μαρτυρικὸς θάνατός Του, ποὺ ἐπρόκειτο νὰ πραγματοποιηθεῖ στὴν ἁγία πόλη (Λουκ. θ΄ 21). Ἡ λάμψις τῆς Μεταμορφώσεως συνδέεται μὲ τὴν δόξα τοῦ Σταυροῦ. Ἡ ὁριστικὴ λύτρωσις καὶ ἀναμόρφωσις τοῦ ἀνθρώπου ἐπρόκειτο νὰ ὁλοκληρωθοῦν μὲ τὸν σταυρὸ καὶ τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.
.                Ὅσοι ποθοῦν νὰ δοῦν τὰ «ἀνθρώπινα» νὰ μεταμορφώνονται καὶ νὰ ἀποκτοῦν τὴν καθαρότητα καὶ τὴν λάμψη, ποὺ ἔδωσε στὴν ἀνθρώπινη φύση ὁ Χριστός, ἂς μὴ λησμονοῦν ὅτι ἡ τελικὴ ἀλλαγὴ συντελεῖται μὲ τὸν σταυρό Του. Τὸ μέσο γιὰ νὰ οἰκειωθεῖ ὁ ἄνθρωπος τὸ θεῖο φῶς τῆς Μεταμορφώσεως παραμένει τὸ ὁλόψυχο ἀγκάλιασμα τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ διαπερνᾷ μυστικὰ τὴν ἀνθρώπινη ζωὴ καὶ μεταμορφώνει τὸν κόσμο.

[…]

πηγή

Μητροπολίτης Κηφισίας κ. Κύριλλος: Μὴ φοβᾶσθε!

Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος

τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ κ. Κυρίλλου

Ἅγιον Πάσχα 2012

            Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

            Ὁ φόβος ὡς βασικὸ καὶ θεμελιῶδες συναίσθημα ἀποτελεῖ μιὰπανανθρώπινη ἐμπειρία. Ἀπειλὲς, κίνδυνοι, κρίση, ἄγχη, φοβίες καὶἀνασφάλειες δηλητηριάζουν συχνὰ τὴν ζωή μας. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ ξεχνᾶμε, ὅτι τὸ μήνυμα τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦἀναγγέλει διαχρονικὰ τὴν ἀπελευθέρωσή μας ἀπὸκάθε αἰτία φόβου ποὺ διαπερνᾶ τὴν ὕπαρξή μας.

           «Μὴ φοβεῖσθε» εἶναι ἡ προτροπὴ τοῦ Ἀγγέλου στὶς μυροφόρες γυναῖκες ποὺεἶχαν κυριευθεῖἀπὸ τὸν τρόμο καὶ τὴν ἔκσταση μπροστὰ στὸἄδειο μνημεῖο. «Μὴ φοβεῖσθε» εἶναι ἡ προτροπὴ τοῦ ἴδιου τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ στὴν συνάντησή Του μὲ ἐκεῖνες, καθὼς ταραγμένες ζοῦν ἕνα γεγονὸς ποὺ ξεπερνᾶ καθετὶ τὸ γήινο. Τὸ ὑπαρξιακὸ βάθος τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ εἶναι πράγματι συγκλονιστικό. Ὁ διάβολος ποὺ ἐξουσιάζε τὸν θάνατο νικήθηκε, γιατί στὸν πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ νόμισε ὅτι αἰχμαλώτισε ἕναν ἀκόμη ἄνθρωπο, ὅμως σὲ Αὐτὸν κρυβόταν ὁἴδιος ὁ Θεός. Ἔτσι ὁ Χριστὸς μέσα ἀπὸ τὸν Σταυρὸ συναντᾶ τὸν θάνατο καὶ τὸν ἐκμηδενίζει ἐλευθερώνοντας τοὺς ἀνθρώπους, καθώς ὁ φόβος τοῦ θανάτου τοὺς εἶχε ἀναγκάσει νὰ εἶναι δοῦλοι σὲὅλη τους τὴν ζωή.

           Καὶ ὅμως στὴν δύσκολη καὶ ἐπικίνδυνη ἐποχή μας ἐξακολουθοῦμε νὰ ζοῦμε κάτω ἀπὸ τὴν σκιὰ τοῦ φόβου, γιατί ἔστω καὶ ἂν προσπαθοῦμε γιὰ τὴν σιγουριὰ καὶ τὴν ἀσφάλεια τῆς ὕπαρξής μας, αὐξάνεται ἡ ἀβεβαιότητα καὶ ἡ ἀνασφάλεια γύρω μας και μέσα μας. Νὰ γιατί πληθαίνουν διαρκῶς κάθε εἴδους φόβοι ποὺ σφίγγουν τὴν καρδιά μας, ποὺ περικυκλώνουν καὶ πολιορκοῦν τὴν σκέψη μας καὶ παραλύουν τὴν ψυχή μας.

           Σὲ αὐτὴ τὴν βαριά ἀτμόσφαιρα ἔχουμε ἀνάγκη νὰ ἀκούσουμε τὸνἈναστημένο Χριστὸ νὰ μᾶς λέει «μὴ φοβεῖσθε ὑμεῖς», μὴ φοβᾶσθε ἐσεῖς οἱ πιστοὶ τοὺς πραγματικοὺς κινδύνους ἤ τὶς φανταστικὲς ἀπειλές, τὴν τωρινή κρίση ἢ τὶς μελλοντικὲς δυσκολίες ποὺ μεγεθύνονται καὶ πολλαπλασιάζονται μέσα σας, νομίζοντας ὁ καθένας ὅτι αὐτὸ ποὺ βιώνει εἶναι τὸ χειρότερο καὶ τὸ κρισιμότερο.«Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω» (Ἰωα. 14,27), μπροστὰ στὸσκληρὸ πρόσωπο τῆς ζωῆς ποὺ σᾶς δείχνει ὁ πόνος, ἡἀρρώστια, ἡἀδυναμία, ἡμοναξιὰ καὶἡἐγκατάλειψη, γιατί «οὐκ ἔδωκεν ὑμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας ἀλλὰ δυνάμεως» (Τιμοθ. 1,7). «Μὴ φοβεῖσθε» μπροστὰ σε ὅλα ὅσα συνθλίβουν τὴνἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια, στὸν παραλογισμὸ τῆς ἀνισότητας, τῆς στέρησης καὶ τῆςἀδικίας, στὴν ἐξαθλίωση τῆς φτώχειας καὶ στὴν ἀπόγνωση τῆς ἀνεργίας, στὸ ἄγχος τῆς ἐπιβίωσης καὶ γενικὰ στα ποικίλα ἀδιέξοδα τῆς σκληρῆς καθημερινότητας μας, γιατί ὁ Χριστὸς μᾶς ὑποσχέθηκε «οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς» (Ἰω. 14,18). Δὲν μᾶς ἀφήνει ὁ Θεὸς μόνους καὶ παραδομένους στὶς θλίψεις μας καὶ στὰ προβλήματά μας.     Βέβαια, οἱ φοβίες καὶ τὰ ἄγχη κάθε εἴδους καὶ μορφῆς συμπυκνώνονται καὶ κορυφώνονται στὸν φόβο τοῦ θανάτου. Αὐτὸς ὁ φόβος δὲν γνωρίζει διαχωριστικὲς γραμμὲς σὲ τόπους καὶἐποχὲς, γιατί ἀφορᾶ τὴν ἀνθρώπινη φύση μας. Αὐτὸς ὁ φόβος μαυρίζει τὴν ζωή μας καὶ ἀπειλεῖ μὲἀφανισμὸἐμᾶς καὶ τοὺς ἀνθρώπους ποὺἀγαπᾶμε. Ὅμως, Ἀνέστη Χριστὸς,γι’ αὐτὸ καὶ μποροῦν νὰ διαλυθοῦν ὅλοι οἱ φόβοι καὶ οἱἀνασφάλειές μας ἀρκεῖ νὰ πιστεύσουμε, δηλαδὴ νὰἐμπιστευθοῦμε καὶ νὰἀγαπήσουμε τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο, καὶ τότε «Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α΄ Ἰω. 4,18).

Χριστὸς Ἀνέστη!

Ἐγκάρδιος Εὐχέτης σας πρὸς τὸν Ἀναστάντα Κυριό μας 

Ὁ Μητροπολίτης

† Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ Κύριλλος