ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 148η Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ Πρός τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Μέσα στὴ βαρυχειμωνιὰ τῆς πλήξης ἐξ’ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Θεό ۠μέσα στὴν ἀπελπισία καὶ τὴν ἀπογοήτευση πού βιώνομε, ἐξ αἰτίας τῆς θεοποίησης τοῦ ἑαυτοῦ μας^. τώρα ποὺ ὑψώνομε ἀπεγνωσμένα τὰ χέρια καὶ ζητᾶμε βοήθεια, γιὰ νὰ μὴ καταποντισθοῦμε στὸ βυθὸ, ποὺ ἐδημιουργήσαμε μὲ τὴν ἁμαρτωλὴ καὶ ἀδιάκριτη συμπεριφορά μας ۠ αὐτή τήν ὥρα, ἔρχεται γιὰ μιά ἀκόμα φορά ὁ Θεὸς, νὰ δώσῃ λύση στὸ ἀνθρώπινο δρᾶμα, νὰ ἁπαλύνῃ τὸν πόνο μας, νὰ μᾶς παρηγορήσῃ καὶ νά μᾶς θεώσῃ.

Ἔρχεται ὅπως τότε, ποὺ ὁ πόθος τῶν ἀνθρώπων γιὰ λύτρωση παρεβίασε τοῦ οὐρανοῦ τὶς πῦλες. Ἔρχεται, ταπεινά καί ἀθόρυβα, γιὰ νὰ γκρεμίσῃ τὰ τείχη τοῦ ἐγωισμοῦ, ποὺ ὑψώσαμε ἀνάμεσα στὸ Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο, γιὰ νὰ παύσῃ τὸν θόρυβο, ποὺ μᾶς δημιουργῇ ἐσωτερικὴ ταραχὴ καὶ σύγκρουση καὶ γιὰ νὰ σώσῃ τὸ δημιούργημά του ἀπὸ τὸν ὠκεανὸ τῆς ἀπελπισίας, τοῦ μίσους καὶ τῆς ὀδύνης τῆς ἁμαρτίας.

Κλίνας οὐρανοὺς κατέβῃ ὁ ὑπερτέλειος Θεὸς γενόμενος ἄνθρωπος, ἀφοῦ ἐσκήνωσε μέσα στὰ πανάγια σπλάχνα τῆς Παναγίας Θεοτόκου, τὴν ὁποία προσέφερε ὡς δοχεῖον καθαρώτατον καὶ ὡς κιβωτὸν πάγχρυσον, τὸ ἀνθρώπινο γένος. Ὅμως «ὁ Θεός ἀεί γεννᾶται θέλων», διότι οὐδέποτε ἔπαυσε νά ἀγαπάῃ τό πλᾶσμα του, παρά τά ὅποια παραπτώματά μας.

Χριστούγεννα σήμερα. Ὁ Κύριός μας βαστάζεται στά Ἄχραντα χέρια τῆς Παναγίας μας. Ἡ Παναγία εἶναι ὁ τύπος τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου διά τοῦ Σαρκωθέντος Κυρίου μας, σωζόμεθα.

Δὲν μποροῦμε, νὰ ἀτενίσωμε τὴν Παναγία χωρὶς τὸν Χριστό. Οὔτε δυνάμεθα, νά θεωρήσωμε τὴν Ἐκκλησία χωρὶς τὸν ἐνανθρωπήσαντα, τὸν καταβάντα μέχρις Ἅδου ταμείων καὶ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα Κύριό μας.

Ἕνα βασανιστικὸ ἐρώτημα, ὅμως, ἀνεβαίνει, ἀπὸ τὴν καρδιά μας.

Ἔχομε ἆρα γε συνειδητοποιήσει τὸ γεγονὸς τῆς κενώσεως, τοῦ ἀδειάσματος δηλαδή τοῦ Θεοῦ, τῆς ἄκρας Αὐτοῦ οἰκονομίας καὶ συγκαταβάσεως ἢ μήπως ἀλλοτριωμένοι, ἀπὸ τὰ ποικίλα πάθη μας, ἀδυνατοῦμε νὰ συλλάβωμε τὸ μέγιστο θαῦμα;

Θὰ ὑπηρετήσωμε τὸ γεγονὸς τῆς θείας Σαρκώσεως ὡς ὁ Ἰωσήφ, ὁ ὁποῖος μὲ ταπείνωση καὶ ὑπακοή, ἔκλινε γόνυ ἐνώπιον τῆς Θείας Ἀποκαλύψεως ἢ θὰ ἐπιμείνωμε στὴν λογικὴ ἐξήγηση τῶν οὐρανίων πραγμάτων, ἀπολυτοποιώντας τήν φτηνή καί πεπερασμένη ἀνθρώπινη λογική καί θεοποιώντας τὸν ἑαυτό μας;

Θὰ σκύψωμε, νὰ προσκυνήσωμε τόν νηπιάσαντα Κύριο; Θά γίνωμε μέτοχοι τῆς εὐχαριστιακῆς κοινωνίας, στήν ὁποία μᾶς καλεῖ ἤ θὰ τηρήσωμε τὴν στάση τοῦ Ἡρώδη, ἐξορίζοντες ἀπὸ τὴν ζωή μας τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν ἄνθρωπο;

Ὁποιαδήποτε στάση, φέρει τὴν δική μας εὐθύνη ἀκεραία καὶ ἐπιφέρει τὰ ἀνάλογα ἀποτελέσματα.

Ἀδελφοί μου, οἱ πάντες πλέον γνωρίζομε, ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει φτάσει στὰ ὅριά της. Ἡ Πατρίδα μας χρειάζεται ἔξοδο ἀπὸ τὸ τέλμα, τὴν ὀδύνη καὶ τὰ μαρτύριά της.

Ἡ κραυγὴ τοῦ σύμπαντος κόσμου, ἀκούεται δυνατὴ καὶ ἀντηχεῖ γοερὴ μέσα ἀπὸ τὸ βάραθρο τῆς ἀπελπισίας, «Κύριε ἐλέησον».

Ὁ οὐρανὸς ἀκούει αὐτὴ τὴν ἀπελπισμένη ἀναζήτηση βοηθείας καὶ ἀπαντᾶ: «Οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία εἰ μὴ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τῷ ἐνανθρωπήσαντι Θεῶ ἡμῶν, ὧ ἡ δόξα, ἡ τιμὴ καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.»

Παιδιά μου εὐλογημένα, σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους μέ ἀγάπη πατρική καί εὔχομαι τά ἔτη σας νά εἶναι πολλά καί εὐλογημένα.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2011

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΡΥΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ κ.κ. ΑΝΔΡΕΑ

Νύκτα Χριστουγέννων 2011 Ἀριθ. Πρωτ. 105 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 153ῃ ΘΕΜΑ:"Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε" Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, -Α- Ἕνα μικρὸ καὶ ἄσημο χωριό, ἡΒηθλεέμ, ἕνας ὑγρός, σκοτεινὸς καὶ βρώμικος στάβλος καὶ ἕνα παχνὶ γιὰ τὰ ἄχυρατῶν ζώων, πῆραν ξαφνικὰ τεράστιες διαστάσεις. Γέμισαν φῶς ἐκτυφλωτικό. Κι'ἔγιναν πόλος ἕλξεως μυριάδων ψυχῶν ἀπ' ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς. Τὸἱερὸ εὐαγγέλιο, λιτὰ καὶ μὲ πολλὴ ἁπλότητα, μᾶς ἀφηγεῖται τὰ περιστατικὰ τῆςΓεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἀπέραντη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸςπρὸς τὸν ἄνθρωπο, τὸν κάθε ἄνθρωπο, ἀνεξαρτήτως φυλῆς καὶ Ἔθνους, ἔκανε ὥστε νὰγεννηθῇ ὡς ἄνθρωπος τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός,ὅταν "ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου" (Γαλ. δ΄4), ὁ κατάλληλος, δηλαδή,καιρός, ποὺ μὲ τόσες προσδοκίες καὶ μὲ τόση λαχτάρα περίμενε τόσους αἰῶνες ἡ ἀνθρωπότητα. -Β- Ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Λουκᾶςπροσδιορίζει μὲ ἀκρίβεια τὸν χρόνο καὶ τὸν τόπο τῆς Γεννήσεως : "ἐξῆλθεδόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην. Αὕτη ἡἀπογραφὴ πρώτη ἐγένετο ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου" (Λουκᾶ β΄ 1-2).Ἐκδόθηκε, δηλαδή, διάταγμα ἀπὸ τὸν Καίσαρα Αὔγουστο, τὸν αὐτοκράτορα τῆς Ρώμης,νὰ ἐγγραφοῦν στοὺς δημοσίους φορολογικοὺς καταλόγους ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦκόσμου, ποὺ βρισκόντουσαν κάτω ἀπὸ τὴν κυριαρχία τῶν Ρωμαίων. Καὶ ὁ ἱερὸςΛουκᾶς σημειώνει μὲ ἱστορικὴ ἀκρίβεια, ὅτι ἡ ἀπογραφὴ αὐτὴ ἦταν ἡ πρώτη ποὺἔγινε στὴν Ἰουδαία, ὅταν ἡγεμόνας τῆς Συρίας ἦταν ὁ Κυρήνιος · διακρίνεται δὲἀπὸ τὴν δεύτερη ἀπογραφή, ποὺ ἐνήργησε ἀργότερα πάλι ὁ ἴδιος ὁ Κυρήνιος. Ὅταν,λοιπόν, τὸ εὐαγγέλιο παραθέτει ἱστορικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπιβεβαιώνονται καὶἀπὸ μὴ εὐαγγελικὲς πηγές, τὸ νὰ ὑποστηρίζουν κάποιοι ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι... μυθικὸ πρόσωπο (!) , αὐτὸ φανερώνει ὁλοκάθαρα, πὼς αὐτοὶ ἔχουν διακόψει τὴνἐπαφὴ καὶ τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὴν ἁπλῆ λογική. Ὅπως βεβαιώνει ἡ Ἁγία Γραφή,ἀνήκουν σ' ἐκεῖνους ποὺ ἐνῷ ἔχουν τὰ μάτια καὶ τὰ αὐτιά τους σὲ λειτουργία,ὅμως οὔτε βλέπουν οὔτε ἀκοῦνε τὴν πραγματικότητα, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναιμιὰ προσωπικότητα, ποὺ ἔβαλε ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα τὴν σφραγῖδα της στὴνπαγκόσμια Ἱστορία. Ἔτσι ἔχουμε τὴν ἱστορία πρὸ Χριστοῦ καὶ τὴν ἱστορία μετὰ Χριστόν. -Γ- Μετά, λοιπόν, τὸ αὐτοκρατορικὸδιάταγμα, "ἀνέβη δὲ καὶ Ἰωσήφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐκ πόλεως Ναζαρὲτ εἰς τὴνἸουδαίαν εἰς πόλιν Δαυΐδ, ἥτις καλεῖται Βηθλεέμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκουκαὶ πατριᾶς Δαυΐδ, ἀπογράψασθαι σὺν Μαριὰμ τῆ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί, οὔσῃἐγκύῳ" (Λουκᾶ β΄ 4-5). Ἔτσι ταξίδεψε καὶ ὁ μνήστωρ Ἰωσὴφ μὲ τὴν Μαριάμ, ἡὁποία ἦταν ἔγκυος ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, στὴν Βηθλεέμ, ἐπειδὴ καταγόταν ἀπὸ τὸγένος καὶ τὴν οἰκογένεια τοῦ Δαβίδ. Βέβαια, ἕνα ταξίδι ἐκεῖνα τὰ χρόνιαδὲν ἦταν εὔκολη ὑπόθεση, ἄν μάλιστα λάβουμε ὑπ' ὄψη καὶ τὰ ὑποτυπώδη μέσα τῆςἐποχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπόσταση ἀνάμεσα στὴν Βηθλεὲμ καὶ τὴν Ναζαρέτ, καθὼς καὶτὸ γεγονὸς τῆς ἐγκυμοσύνης τῆς Θεοτόκου. Ἀλλὰ ὁ Ἰωσὴφ τὸ ἐπεχείρησε. Καὶ κάποτεἔφθασε στὴν Βηθλεέμ. Ὅταν, ὅμως, βρέθηκε ἐκεῖ μὲ τὴν Μαριάμ, ὅπως πάλι μᾶςπληροφορεῖ τὸ Εὐαγγέλιο, "ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ ἔτεκετὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇφάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι" (Λουκᾶ β΄ 6-7). Συνέβη,δηλαδή, νὰ συμπληρωθοῦν οἱ ἡμέρες γιὰ νὰ γεννήσῃ ἡ Μαριάμ. Κι' ὅπως ἦτανφυσικό, κατευθύνθηκαν στὸ πανδοχεῖο καὶ ἐζήτησαν ἕνα χῶρο, μικρό βέβαια, γιὰτὴν ἑτοιμόγεννη. Ἀλλὰ στὴν Βηθλεὲμ ὑπῆρχε πολυκοσμία, λόγῳ τῆς ἀπογραφῆς. Ἔτσιδὲν κατέστη δυνατὸν νὰ βρεθῇ μιὰ μικρὴ γωνιὰ στὸ πανδοχεῖο. Καὶ φαίνεται, ὅτι ὁπανδοχέας τοὺς ὑπέδειξε νὰ πᾶνε στὴν κοντινὴ σπηλιά, ὅπου σταβλιζόντουσαν τὰζῶα. -Δ- Φυσικά, τὸ "σπήλαιον", ἡ σπηλιά, δὲν εἶχεοὔτε φῶς, οὔτε νερὸ τρεχούμενο, οὔτε ἄλλες ἀνέσεις, στὶς ὁποῖες ἐμεῖς, οἱσύγχρονοι ἄνθρωποι, ἔχουμε συνηθίσει καὶ τὶς θεωροῦμε ἀπολύτως ἀπαραίτητες.Ἦταν ἕνας χῶρος σκοτεινὸς καὶ ὑγρός, ποὺ τὸν γέμιζαν οἱ ἀναθυμιάσεις ἀπὸ τὶςἀκαθαρσίες τῶν ζώων. Ὅμως, ἡ Μαριὰμ δὲν διαμαρτυρήθηκε οὔτε βαρυγκόμησε γι'αὐτό. Πειθαρχῶντας γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, δέχθηκε ταπεινὰαὐτὴν τὴν ταπεινωτικὴ καὶ ἀνάλγητη συμπεριφορὰ τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλ' ἄν οἱ ἄνθρωποι γνώριζαν, ἄνἤξεραν ποιὸς ἐρχόταν ἐκείνη τὴν ὥρα στὴν γῆ, θὰ τοῦ παραχωροῦσαν ὄχι μόνοὁλόκληρο τὸ πανδοχεῖο, μὰ καὶ τὴν καρδιά τους καὶ τὴν ζωή τους. Ὅμως, ὅταν οἱκαρδιὲς εἶναι σκληρὲς ἀπὸ τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη, οἱ ἄνθρωποι δὲν μποροῦν καί,κυρίως, δὲν θέλουν νὰ ὑποδεχθοῦν καὶ νὰ φιλοξενήσουν τὸν Χριστό. Ἔτσι δὲνστάθηκαν ἄξιοι καὶ ἱκανοὶ ν' ἀκούσουν, ὅπως οἱ ἄδολοι ποιμένες, τὸ χαρμόσυνομήνυμα, ὅτι "ἐτέχθη ἡμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος, ἐν πόλειΔαυΐδ" (Λουκᾶ β΄ 11). Οὔτε νὰ νοιώσουν τὰ σκιρτήματα τῆς χαρᾶς τῶν σοφῶνΜάγων, ὅταν εἶδαν τὸ φωτεινὸ ἐκεῖνο ἀστέρι νὰ τοὺς ὁδηγῇ "ἕως ἐλθὼν ἔστηἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον ... καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺςθησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν"(Ματθ. β΄ 9,11). Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, -Ε- Τὰ φετινὰ Χριστούγεννα βρίσκουν τὴνΠατρίδα μας σὲ μιὰ πολύπλευρη κρίση : Οἰκονομική, Κοινωνική, μά, πρὸ παντὸςπνευματικὴ καὶ ἠθική. Ἄν ζοῦσε τώρα ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, θὰ ἐπανελάμβανεαὐτὸ ποὺ ἔλεγε γιὰ τὴν ἐποχή του : "Ἀγρίανε τὸ Γένος μας". Ἔχει,πράγματι, ἀγριέψει ὁ λαός μας. Ἀντιμετωπίζει προβλήματα τεράστια, ὅπως τῆςφτώχειας, τῆς πείνας καὶ τῆς ἀνασφάλειας. Ἕνα δὲ μέρος τοῦ λαοῦ μας ἔχειδιακόψει ἤ καὶ χαλαρώσει τοὺς πατροπαράδοτους δεσμοὺς μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴνἉγία Του Ἐκκλησία. Ἀλλὰ νά, πάλι ἀκούγονται, χαρούμενες καὶ ἐλπιδοφόρες οἱκαμπάνες τῶν Χριστουγέννων, ποὺ διαλαλοῦν ὅτι "ἐτέχθη ἡμῖν σήμερονΣωτήρ". Αὐτὸ τὸ μήνυμα πρέπει ὅλοι νὰ τὸ ἀκούσουμε καὶ νὰ τὸ βάλουμε στὴνκαρδιά μας καὶ στὴν ζωή μας. Γιατὶ πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν μπορεῖ ὀ ἄνθρωπος νὰ βρῇτὴν σωτηρία, τὴν ψυχική του γαλήνη καὶ τὴν λύση τῶν ποικίλων καὶ πιεστικῶνπροβλημάτων του, παρὰ μόνο κοντὰ στὸν Χριστό. Παρακαλῶ τὸν νεογέννητο Κύριό μας νὰεἰρηνεύσῃ τὶς καρδιὲς τῶν Βορειοπειρωτῶν ἀδελφῶν μας, γιὰ νὰ ξαναβροῦν τὸνδρόμο πρὸς τὴν ἐθνική τους ἀποκατάσταση. Στέλνω ἑόρτιο χαιρετισμὸ πρὸς τοὺςΚυπρίους ἀδελφούς, στὰ μαθητικά, φοιτητικὰ καὶ ἐργαζόμενα νειᾶτα, στὰστρατευμένα παιδιὰ τῆς Πατρίδος μας καὶστὸν ὅπου γῆς ἀπόδημο Ἑλληνισμό. Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους, ἅγια,εὐλογημένα. Φάτνη καθαρὴ καὶ ζεστὴ οἱ καρδιές μας. Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ  Κονίτσης Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Χριστουγεννιάτικη εγκύκλιος Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ

Ἐν Κυθήροις τῇ 21ῃ Δεκεμβρίου 2011

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

(ὑπ' ἀριθ. 87/2011)

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἐκ τῶν κόλπων ἀναστήσας τῶν πατρικῶν, δούλου μορφήν

ἀναλαβόντα παρεσκεύασεν ἐκ Παρθένου τεχθῆναι καί σύν ἡμῖν ἀναστραφῆναι...»

(Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ε.Π.Ε.3, 140)

Ἀγαπητοί μου Ἱερεῖς, Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Τά ἅγια Χριστούγεννα εἶναι ἡ κατ' ἐξοχήν ἑορτή τῆς ἀγάπης, τῆς ἀπέραντης θείας ἀγάπης καί φιλανθρωπίας πρός τόν τυραννούμενον ἀπό τόν διάβολο καί τήν ἁμαρτία κόσμο καί τήν ἀνθρωπότητα, πού βασανίζεται ἀπό τήν ἀποστασία καί τήν ἀπομάκρυνσί της ἀπό τόν Τρισάγιο Κύριο καί Θεόν τῶν Πατέρων μας...

Καί, ἐπειδή μέ τήν δική μας εὐθύνη καί ὑπαιτιότητα μᾶς λείπει αὐτή ἡ παρουσία τῆς θείας ἀγάπης καί τήν στερούμεθα μέσα στούς δύσκολους καιρούς, πού διανύουμε, τούς καιρούς τῆς ἠθικοπνευματικῆς καί τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καί ἐνίοτε μένουμε ἀβοήθητοι στό πέλαγος τῆς παρούσης ζωῆς, θά ἐπικαλεσθοῦμε τήν βοήθεια τῶν θεοπνεύστων λόγων καί τῆς σχετικῆς διδασκαλίας τοῦ μεγάλου Ἱεράρχου τῆς Ἐκκλησίας μας Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.

Στό ρητό τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου, πού προτάξαμε στή χριστουγεννιάτικη αὐτή ἐγκύκλιό μας, λέγει μέ ἁπλᾶ λόγια ὁ Ἱερός αὐτός Πατήρ τῆς Ἐκκλησίας μας: «Τόν Υἱόν Του τόν μονογενῆ τόν ἐγέννησε ἀπό τούς κόλπους Του ὁ Θεός Πατέρας. Καί ἀφοῦ ἔλαβε μορφή δούλου οἰκονόμησε νά γεννηθῆ ἀπό τήν Παρθένο Μαρία καί νά συναναστραφῇ μαζί μας... Ἔκπληκτος ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος μπροστά στό μυστήριο αὐτό τῆς θείας ἀγάπης, φωνάζει μέ δύναμι∙ «Τόσο πολύ ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κόσμο!» Ὦ μακάριε Ἰωάννη, πές μας, τί σημαίνει τό «οὕτως;», παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Πῶς; Πές μας τό μέτρο, τό μέγεθος. Δίδαξέ μας τήν ὑπερβολή τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ».

Καί ἔπειτα ἀπό αὐτό τό ἀναμφισβήτητο γεγονός προσθέτει ὁ ἱερός Χρυσόστομος τό ἐρώτημα: «Αὐτός πρόλαβε πρῶτος καί μᾶς ἔδειξε τήν ἀπερίγραπτη ἀγάπη Του. Πῶς, λοιπόν, δέν εἶναι ἄτοπο Αὐτόν πού μᾶς ἀγάπησε, νά μήν Τόν ἀγαπᾶμε κι' ἐμεῖς μέ ὅση δύναμι ἠμποροῦμε;» Καί ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος : «Ἄς ἀγαπήσωμε τόν Χριστό, ὅπως τόν ἀγάπησε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Καί καμμιά προσοχή νά μή δίνουμε στά παρόντα, ἀλλά νά ἔχωμε στήν ψυχή μας ριζωμένη συνεχῶς τήν ὑπερβολική Του ἀγάπη». «Τόσο πολύ μᾶς ἀγάπησε ὁ Θεός Πατέρας, ὥστε νά δώσῃ τόν Υἱόν Του ὑπέρ τῶν δούλων, καί μάλιστα γιά δούλους ἀχαρίστους». Ἡ ὑπερβολή τῆς θείας ἀγάπης φανερώνεται καί μέ τόν ἑξῆς τρόπο: «Ὁ Ἀθάνατος, ὁ Ἄναρχος, ἡ ἀπεράντη Μεγαλωσύνη ἀγάπησε τούς χωματένιους, αὐτούς πού εἶναι γεμᾶτοι μέ μύρια ἁμαρτήματα, πού συνεχῶς ἀντιστρατεύονται στό ἅγιο θέλημά Του, τούς ἀχαρίστους ἀνθρώπους». Καί συμπληρώνει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος : «Ὅποιος ἀγαπᾶ τόν Θεό, τόν ἀγαπᾶ φλεγόμενος ἀπό τήν ἀγάπη».

«Μαζί μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἔρχεται καί ἡ ἀγάπη στόν πλησίον», τονίζει σέ ἄλλο σημεῖο. «Ἐκεῖνος πού ἀγαπᾶ τόν Χριστό, ὅπως πρέπει, προσπαθεῖ νά τηρῆ καί τίς ἐντολές Του. Ἄν γνήσια ἀγαπήσωμε τόν Δεσπότη Χριστό, τότε θά ἠμπορέσωμε νά τηρήσωμε καί τίς ἐντολές Του. Καί δέν θά κάνωμε τίποτε ἀπό ἐκεῖνα, πού ἠμποροῦν νά παροξύνουν τόν ἀγαπώμενο Χριστό».

Στή συνέχεια ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐπισημαίνει τήν σωτήρια ἀλήθεια ὅτι : «Μία τράπεζα εὑρίσκεται μπροστά μας γιά ὅλους τούς πιστούς, πού ἀνεγεννήθησαν ἀπό τόν Θεόν Πατέρα. Τό ἴδιο ποτό πίνουμε. Μᾶλλον δέ ὄχι ἁπλῶς μόνο τό ἴδιο, ἀλλά καί ἀπό τό ἴδιο ποτήριο πίνουμε, κάτι πού φανερώνει ὑπερβολική ἀγάπη». Καί προσθέτει : «Γίναμε κοινωνοί τῆς πνευματικῆς τραπέζης. Ἄς γίνωμε κοινωνοί καί τῆς πνευματικῆς ἀγάπης. Ἄν οἱ ληστές, σάν κάθονται στό ἴδιο τραπέζι, ἀφήνουν κατά μέρος τήν ἀπανθρωπιά τους, τί ἀπολογία θά δώσωμε ἐμεῖς; Ἄν καί πολλούς δέν τούς κάνει φίλους τό τραπέζι μόνο, ἀλλά καί τό ὅτι εἶναι συμπολίτες. Καί ἐμεῖς οἱ χριστιανοί βέβαια ἔχουμε πολλά κοινά : Καί τήν ἴδια πόλι (τόν οὐρανό) καί τήν ἴδια οἰκία (τήν Ἐκκλησία μας) καί τήν ἴδια τράπεζα (τήν Θ.Λειτουργία) καί τήν ἴδια πορεία καί τήν ἴδια θύρα καί τήν ἴδια ζωή καί τήν ἴδια κεφαλή καί τόν ἴδιο ποιμένα καί βασιλιά καί δάσκαλο καί Κριτή (τόν Χριστό) καί Δημιουργό καί τόν ἴδιο Πατέρα. Λοιπόν, πῶς θά συγχωρηθοῦμε, ἄν χωριζόμαστε ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον καί διαπληκτιζόμαστε;».

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Τά Χριστούγεννα εἶναι, ὅπως εἴπαμε, ἡ κατ' ἐξοχήν ἑορτή τῆς ἀγάπης. Τῆς θείας ἀγάπης ἀπό τόν Θεό στόν κόσμο καί τόν ἄνθρωπο καί τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης ἀπό τόν ἄνθρωπο στόν συνάνθρωπο.

Νά κλείσωμε τήν Χριστουγεννιάτικη αὐτή Ἐγκύκλιό μας πάλι μέ τό Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος ὑπογραμμίζει τά ἐξῆς: «Εἶναι ἰσχυρός ὁ δεσμός τῆς ἀγάπης. Ὅλα τ΄ἀφήνει καί παραδίνει τήν ψυχή σ΄ αὐτόν πού ἀγαπᾶ. Ἄν ἔτσι ἀγαπήσωμε τόν Χριστό, ὅλα τά ἐδῶ θά μᾶς φαίνονται σκιά, φαντασία καί ὄνειρο ... Τίποτε δέν κάνει τόν Θεό σπλαγχνικό στόν ἁμαρτωλό, ὅσο ἡ ἀγάπη στούς ἐχθρούς...»

«Ἄς ἀγαπήσωμε τόν Χριστό, ὅπως πρέπει νά τόν ἀγαπᾶμε. Διότι αὐτό εἶναι ἡ μεγάλη μας πληρωμή, αὐτό εἶναι ἡ χαρά μας καί ἡ εὐχαρίστησίς μας, αὐτό ἡ τρυφή καί ἡ δόξα καί ἡ τιμή μας, αὐτό τό φῶς μας, αὐτό ἡ τρισευδαίμων μακαριότητα, πού κανένας λόγος δέν μπορεῖ νά παραστήσῃ καί κανένας νοῦς δέν μπορεῖ νά καταλάβη... Δέν ἔχει ἀνάγκη Ἐκεῖνος τῶν δικῶν μας ἀνθρωπίνων πραγμάτων, κι ὅμως δέν σταματᾶ γι΄ αὐτό τόν λόγο νά μᾶς ἀγαπᾶ. Ἐμεῖς ἔχουμε πάρα πολύ ἀνάγκη τῶν ἀγαθῶν τοῦ Θεοῦ, κι ὅμως οὔτε ἔτσι δεχόμαστε τήν ἀγάπη Του, ἀλλά προτιμᾶμε ἀντί γι΄ Αὐτόν τά χρήματα καί τίς φιλίες τῶν ἄνθρώπων».

Εἴθε, ἀδελφοί μου, ἡ ἀπέραντη θεία ἀγάπη, πού ξεχύνεται ἄφθονη στήν ἀνθρωπότητα καί τόν κόσμο ὅλο μέ τήν Θεία Γέννησι τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τήν πάνσοφη Θεία Πρόνοια, καί ἡ ἀγάπη μας πρός τούς συνανθρώπους μας νά ἀποτελέσουν τό ἀντίδοτο καί τό ἀντίβαρο στήν σύγχρονη ποικιλόμορφη κρίσι. Μόνο ἡ ἀκλόνητη πίστις καί ἐμπιστοσύνη καί ἡ σταθερή μας ἐλπίδα στόν σαρκωθέντα Κύριο καί Θεό μας, ἀλλά καί ἡ χριστιανική μας ἀγάπη, καί ἀνθρωπιά θά μᾶς βγάλουν τό συντομώτερο ἀπό τά ἀδιέξοδα, ἀφοῦ, βέβαια, ὁπλισθοῦμε μέ ὑπομονή καί καρτερία καί ζητήσωμε ἐπίμονα τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ.

Ἡ Χάρις τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Κυρίου καί Θεοῦ μας νά εἶναι μέ ὅλους μας, μέ τήν Ὀρθόδοξη πατρίδα μας καί ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Νά συνοδεύῃ καί νά σκεπάζῃ ὅλα τά πνευματικά μας τέκνα, τά ἐγγύς καί τά μακράν, καί ἰδιαίτερα τούς ἀγαπητούς μας ναυτικούς καί τούς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς διαβιοῦντας Κυθηρίους καί Ἀντικυθηρίους ἀδελφούς μας, πρός τούς ὁποίους καί στέλνουμε τίς πατρικές εὐχές καί τήν ἀγάπη μας.

Μέ Χριστουγεννιάτικες εὐχές καί εὐλογίες

Ὁ Μητροπολίτης

† Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

Συμπαραστεκόμαστε στην άδικη προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ!

Η απόφαση προφυλάκιση του Καθηγούμενου Ι. Μ. Βατοπαιδίου Εφραίμ μας έχει στενοχωρήσει βαθύτατα.

Η Ελληνική δικαιοσύνη έδειξε για μια ακόμα φορά πόσο επιρεπής είναι σε εξωτερικές πιέσεις και το πόσο πολύ συνδέεται με σκοπιμότητες της Ελληνικής πραγματικότητας. Τη ώρα που μεγάλοι προδότες και κλέφτες του πολιτικού συστήμτατος και όχι μόνο, κάνουν διακοπές σε εξωτικά νησιά, η δικαιοσύνη αποφασίζει τη καταδίκη του γέροντα Εφραίμ! Την ώρα που πραγματικά τεράστια σκάνδαλα χρονοτριβούν και

ξεχνιούνται στο πέρας του χρόνου, καλείται η Εκκλησία στο πρόσωπό του Γέροντα Εφραίμ και του Αγίου Όρους να πληρώσει με άδικο τρόπο την απληστία του συστήματος. Μέχρι πότε οι προδότες θα είναι ελεύθεροι με τα κλεμένα στις τράπεζες της Ελβετίας, ενώ Άνθρωποι δίκαιοι θα αδικούνται με τόσο βαριές κατηγορίες και καταδίκες;

Αδέλφια πρέπει να πούμε επιτέλους όχι στην αδικία και στη προδοσία της χώρας μας. Παρακάτω υπάρχουν κάποιοι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να δείξουμε τη συμπαράστασή μας στο πρόσωπο του Γέροντα Εφραίμ,

ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

- ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ – ΦΑΞ ΓΙΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ.

- ΤΗΛΕΦΩΝΕΙΣΤΕ ΣΤΟ 136 ΤΟΥ ΟΤΕ, ΟΜΩΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΕΩΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 26 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΦΑΞ ΣΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 210-8214999 ή 210-8233024 ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ:

1. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΕΑ:

(Επώνυμο, όνομα, διεύθυνση, τηλέφωνο ΜΟΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟ).

2. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ:

(ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΥΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ)

Οι διευθύνσεις τους είναι γνωστές στην υπηρεσία των τηλεγραφημάτων.

3. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ:

Για την άδικη απόφαση του Συμβουλίου Εφετών για προφυλάκιση του Γέροντος Εφραίμ Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου. Ζητούμε την άμεση παρέμβασή σας προς ανάκληση της αποφάσεως, σε διαφορετική περίπτωση κλήρος και λαός θα κάνουν Χριστούγεννα και γιορτές έξω από την φυλακή Κορυδαλλού.

Ζητούμε και πάλι την παρέμβασή σας.

(ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΣΑΣ).

- ΠΡΟΣΟΧΗ!!!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΤΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΜΑΖΙ.

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/12/blog-post_8704.html#ixzz1hObB8JbW

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ,ΦΙΛΙΑΤΩΝ ,ΓΗΡΟΜΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΓΑΣ κ.κ. ΤΙΤΟΥ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2011 τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Παραμυθίας, Φιλιατῶν, Γηρομερίου καὶ Πάργας κ.κ. ΤΙΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2011 Η ΧΑΡΑ ΚΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ καί τόν φωτισμό τῶν ἀνθρώπων μέ τό φῶς τῆς θείας Γνώσεως ἀναγγέλει μέ χαρά καί εὐφροσύνη ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σήμερα, ψάλλοντας : «Ἡ Γέννησή Σου Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τό φῶς τό τῆς γνώσεως». Καί πράγματι, σήμερα στό ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ γεννᾶται ἀπό τήν Παρθένον Μαρία ὁ Προαιώνιος Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, προσλαμβάνοντας τήν ἀνθρώπινη φύση ἀπό τά ἅγια σπλάγχνα της καί ἑνώνοντας σέ μιά ἄρρηκτη ἑνότητα τόν Θεόν καί τόν ἄνθρωπον, στήν δική του Θεανδρική προσωπικότητα. Ἔτσι στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατά τήν σημερινή ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων ἐκπληρώθηκε ἡ προαιώνια βουλή τοῦ Θεοῦ γιά τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, καί γι’ αὐτόν τόν λόγο, «ἐπί τῆς γῆς ὤφθη καί τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη». Ὁ Χριστός ἦλθε στή γῆ, γιά νά ἀνακαλέση τόν ἄνθρωπον ἀπό τήν πτώση τῆς ἁμαρτίας του στήν ἐπάνοδό του κοντά στόν Θεό καί τήν ἀνάπλασή του στό πρῶτο του οὐράνιο κάλλος, γι’ αὐτό πῆρε τήν μορφή του καί τήν ἔντυσε μέ θεϊκή ὡραιότητα. Ἦλθε ὁ Χριστός στόν κόσμο, γιά νά σηκώση τό βάρος τῆς ἁμαρτίας καί τῆς ἐνοχῆς τοῦ ἀνθρώπου καί νά τόν καταστήση ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἀθῶον. Ἡ ἐνοχή τῆς ἁμαρτίας εἶναι αὐτή πού κυρίως βασανίζει πάντοτε τό άνθρώπινο γένος. Καί κανένα μέσον, κανένας τρόπος, καμία δύναμη δέν μπορεῖ νά τόν ἀπαλλάξη ποτέ, παρά μόνο ὁ Λυτρωτής Χριστός. Ἔτσι τόσο ἀπό τήν ἐνοχή τῶν προπατόρων μας, ὅσο καί ἀπό τά προσωπικά μας ἀνομήματα μόνο ὁ γεννηθείς Χριστός μᾶς λυτρώνει. Ὅποιος ζεῖ χωρίς Χριστό, πεθαίνει μέ τό βάρος τῆς ἐνοχῆς του, ὅποιος ὅμως πιστεύει καί ἐλπίζει σ’ αὐτόν ζεῖ πάντοτε στήν χαρά καί τήν ἐλευθερία τοῦ Θεοῦ. Ἦλθε ὁ Χριστός στόν κόσμο, γιά νά μᾶς ἀπαλλάξη ἀπό τήν τυραννία τῶν παθῶν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος. Ἡ αἰτία πού τυραννεῖ περισσότερο τήν ζωή τῶν ἀνθρώπων καί τήν κάνει δυστυχισμένη, εἶναι τά ἄγρια πάθη πού τήν καταστρέφουν. Εἶναι τό μῖσος πού γεμίζει τίς καρδιές τους καί τούς κάνει νά σκοτώνονται, ἀκόμη καί ἀδέλφια, μεταξύ τους. Εἶναι ἡ ἀδικία, πού δημιουργεῖ κοινωνικές πληγές καί ἀναστατώσεις. Εἶναι τά παράνομα συμφέροντα τῶν λίγων, πού δημιουργοῦν πολέμους καί συμφορές σέ βάρος τῶν πολλῶν, ἀφανίζοντας λαούς ὁλόκληρους ἀπό τό πρόσωπο τῆς γῆς. Εἶναι ἡ ἀχόρταγη δίψα τοῦ χρήματος, πού δημιουργεῖ κακοποιούς, ληστές, δολοφόνους, ἐμπόρους θανάτου, ἐκμαυλιστές τῆς κοινωνίας καί ἄλλα. Εἶναι ἀκόμη τά σωματικά πάθη, πού μᾶς καθιστοῦν δούλους πολλῶν ἐπιθυμιῶν, σκοτίζουν τόν νοῦ μας, ἀμβλύνουν τήν συνείδησή μας, διαλύουν οἰκογένειες, γίνονται πρόξενοι πολλῶν καί ποικίλων ἀσθενειῶν φθοροποιῶν, καί πολλά δεινά σωρεύουν στόν κόσμο. Ἀπό αὐτά τά πάθη ἦλθε νά μᾶς ἐλευθερώση ὁ ἐνανθρωπήσας Κύριός μας. Γι’ αὐτό κανείς δέν μπορεῖ νά βγῆ ἀπό τό τέλμα τῶν παθῶν του, παρά μόνον ἐκεῖνος, πού ἀληθινά πιστεύει στόν Χριστό καί ἀκολουθεῖ τίς ἐντολές του καί τό παράδειγμά του. Ἀλλά εἶναι ἀνάγκη νά προσέξουμε καί τόν τρόπο τῆς γεννήσεώς του. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι κατά τήν γέννησή τους ἔχουν μιά στοιχειώδη προστασία μέσα σ’ ἕνα σπίτι μέ κάποια θαλπωρή, μέ κρεββάτι, σκεπάσματα καί ἐνδύματα γιά τό νεογέννητο. Ὁ Χριστός ὅμως, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ κατά τήν γέννησή του δέν εἶχε τίποτε, οὔτε σπίτι ζεστό νά τόν δεχθῆ, οὔτε ἐνδύματα ἀπαλά νά ντύσουν τό βρεφικό κορμί του, οὔτε τήν ἀναγκαία φροντίδα πού ἔχουν ἀνάγκη ὅλα τά παιδιά, ὅταν γεννῶνται. Ἀλλά ἀντί γιά σπίτι τόν ὑποδέχεται ἕνα φτωχό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, ἀντί γιά κρεββάτι μιά φάτνη ἀλόγων ζώων, ἀντί γιά ἐνδύματα λίγα ἄχυρα καί ἄγρια χόρτα, πού τύλιξαν τό τρυφερό σῶμα του. Καί γιατί ὅλα αὐτά; Γιά νά φανῆ στούς ἀνθρώπους τό κρυμμένο μυστήριο τῆς βουλῆς τοῦ Θεοῦ, ὅτι δηλαδή, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά κάνη τόν ἄνθρωπο υἱό τοῦ Θεοῦ. Ἔγινε τελευταῖος, γιά νά μᾶς κάνη πρώτους. Ἔγινε πτωχός, γιά νά μᾶς ντύση μέ τόν πλοῦτο τῆς θεϊκῆς του δόξας. Γι’ αὐτό ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, βιώνοντας σήμερα τό μεγάλο τοῦτο μυστήριο τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως, καλεῖ ὅλον τόν κόσμο νά ἔλθη ταπεινός προσκυνητής τοῦ Χριστοῦ, διότι μόνο κοντά σ’ αὐτόν θά βρῆ θεραπεία στίς πληγές του, παρηγοριά στόν πόνο του, κουράγιο στόν ἀγῶνα του καί ἐλπίδα στήν ζωή του, διότι Αὐτός εἶναι ἡ ἀληθινή καί ἀδιάψευστη χ α ρ ά κ α ί ε ἰ ρ ή ν η τ ο ῦ κ ό σ μ ο υ. Χ ρ ό ν ι α π ο λ λ ά κ α ί ε ὐ λ ο γ η μ έ ν α. † Ὁ Παραμυθίας, Φιλιατῶν, Γηρομερίου καὶ Πάργας ΤΙΤΟΣ

Δεν παραδίδεται ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου, επικαλούμενος προβλήματα υγείας.Του συμπαραστέκονται ηγούμενοι, ο ΛΑΟΣ και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

 

Εμπλοκή με την παράδοση Εφραίμ στις αρχές σημειώθηκε το Σάββατο, καθώς ο ηγούμενος που κατηγορείται για την υπόθεση ανταλλαγών μεταξύ Δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου, εμφάνισε προβλήματα υγείας, όπως έγινε γνωστό από τον γιατρό του Κέντρου Υγείας στις Καρυές.

Ο ηγούμενος φέρεται να έχει λοίμωξη και να παρουσιάζει υψηλό πυρετό και για το λόγο αυτό δεν παραδόθηκε ως όφειλε στο Α.Τ. Καρυών.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι εισαγγελέας μεταβαίνει στο Άγιο Όρος με κλιμάκιο αστυνομικών, ώστε να διαπιστώσει αν ο ηγούμενος είναι σε θέση να προσαχθεί στο τμήμα.

Ο δικηγόρος του Εφραίμ, κ. Χαραλαμπάκης ανέφερε ότι εντός δύο ή τριών ημερών θα παραδοθεί αυτοβούλως. Σύμφωνα με το Mega, ο συνήγορος είπε ότι ο ηγούμενος περιμένει μέχρι να νιώσει καλύτερα και να διευθετήσει τις εκκρεμότητες, όσων πρέπει να γίνουν όσο εκείνος θα λείπει.

Σημειώνεται ότι ο ηγούμενος κρίθηκε προφυλακιστέος την Παρασκευή με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, το οποίο έλυσε τη διαφωνία που είχε σημειωθεί μεταξύ της εφέτου ειδικής ανακρίτριας κ. Καλου και του εισαγγελέα κ. Ματζούνη. Ο δεύτερος είχε υποστηρίξει ότι ο κ. Εφραίμ πρέπει να παραμείνει ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και καταβολή εγγύησης ύψους 200.000 ευρώ.

Παρέμβαση υπέρ του Εφραίμ έκανε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (διαβάστε την είδηση) , αλλά έχει κάνει και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης.

Σημειώνεται ότι για την υπόθεση είχαν παραπεμφθεί τρεις πρώην υπουργοί (Δούκας, Κοντός και Μπασιάκος) μετά από Εξεταστική Επιτροπή που είχε συγκροτηθεί από τη Βουλή. Πρόσφατα το δικαστικό συμβούλιο του Άρειου Πάγου αποφάνθηκε υπέρ της παραγραφής των όποιων αδικημάτων, κλείνοντας το φάκελο για τα πολιτικά πρόσωπα.

Όπως έκρινε το δικαστικό συμβούλιο το αδίκημα με το οποίο βαρύνονται (απιστία) έχει παραγραφεί μετά τη διάλυση της Βουλής στις 7 Σεπτεμβρίου του 2009.

Σύμφωνα με το νόμο περί ευθύνης υπουργών (Ν. 3126/2003) το αξιόποινο των πράξεων των υπουργών, εξαλείφεται με το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξης, εάν ως τότε η Βουλή δεν έχει αποφασίσει να ασκήσει ποινική δίωξη κατά του υπουργού.

Ωστόσο αποφάσισε να συνεχιστεί η ανάκριση για τα μη πολιτικά πρόσωπα.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΙΣΤΙΑΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΩΝ ΣΠΟΡΑΔΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ἀριθμ. Πρωτ. 1931

Χριστούγεννα 2011

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ 61η

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΙΣΤΙΑΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΩ Ν ΣΠΟΡΑΔ ΩΝ

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Πρὸς

Τὸν Ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χαλκίδος,

Ἱστιαίας καὶ Βορείων Σποράδων.

«…εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος· μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ γὰρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν

χαρὰν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντί τῷ λαῷ, ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον

σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστός Κύριος…» (Λουκ. α΄, 10-11).

Τέκνα μου ἀγαπητὰ,

Χαρούμενο τὸ μήνυμα τοῦ ἀγγέλου πρὸς τοὺς ποιμένες τῆς

Βηθλεέμ. Τρομοκρατήθηκαν στὴν ἀρχὴ, ἀπὸ τὴ λαμπροφόρο παρουσία

Του, Ἐκεῖνος ὅμως τοὺς καθησύχασε· μὴ φοβεῖσθε, τοὺς εἶπε· Δὲν ἦλθα

νὰ σᾶς τρομάξω, ἀλλά νὰ σᾶς μεταφέρω χαρμόσυνο ἄγγελμα, τὸ ὁποῖο

ἀφορᾶ ὄχι μόνο σᾶς, ἀλλά τὸν κόσμο ὁλόκληρο. Γεννήθηκε γιὰ σᾶς, γιὰ

ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, Σωτήρας, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Μεσσίας, ὁ

Κύριος καὶ Θεός τῶν πάντων.

- 2 -

Οἱ ποιμένες, πλήρεις τῆς ὑπερκοσμίου παρουσίας, πίστεψαν καὶ

ἀμέσως ἔτρεξαν, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Ἱερός Εὐαγγελιστής Λουκᾶς,

στὴ Βηθλεέμ νὰ δοῦν τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖο ὁ Κύριος τοὺς ἐγνώρισε, διὰ

τοῦ ἀγγέλου Του καὶ εὑρῆκαν πράγματι ὅ,τι τοὺς ἀναγγέλθηκε· τὴν

Μαριάμ καὶ τὸν Ἰωσήφ καὶ τὸ βρέφος στὴ φάτνη.

Τὸ ἴδιο χαροποιὸ μήνυμα κομίζει καὶ σήμερα σ’ ὅλους μας ἡ Ἁγία

μας Ἐκκλησία, Χριστιανοί μου εὐλογημένοι.

Ἄγγελοι, δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν, περιΐπτανται

συλλειτουργοῦντες καὶ συγχαίροντες μὲ μᾶς σ’ αὐτὴ τὴν σύναξη. Σὲ

κάθε Θεία Λειτουργία ζοῦμε αὐτὸ τὸ ἴδιο γεγονὸς, τῆς σαρκώσεως τοῦ

Θεοῦ, καὶ μαζί μὲ τοὺς ἀγγέλους δοξολογοῦμε τὴν εὐσπλαγχνία Του καὶ

Τὸν εὐχαριστοῦμε, γιὰ ὅλα ὅσα ἔπαθε καὶ προσέφερε, προκειμένου νὰ

μᾶς ἀναγάγη καὶ πάλι στὸν Παράδεισο.

Πόσο πολύ ἔχουμε ἀνάγκη αὐτὸ τὸ χαρούμενο μήνυμα ὅλοι μας,

ἀδελφοί μου καὶ τέκνα μου!

Βομβαρδιζόμαστε στὴν κυριολεξία καθημερινὰ ἀπὸ ἀμέτρητα καὶ

φοβερὰ μηνύματα, τὰ ὁποῖα μᾶς δημιουργοῦν τρόμο, ἀνασφάλεια καὶ

κατάθλιψη. Δυσκολεύεται ἀπροσδόκητα ἡ ἐπιβίωσή μας, μὲ τὴν ἐπιβολὴ

σκληρῶν καὶ ἀπάνθρωπων οἰκονομικῶν μέτρων, ποὺ, ὡς συνήθως,

ἀφοροῦν καὶ στοχεύουν τοὺς μικροὺς καὶ ἀδύναμους, ἀλλά καὶ αὐτή ἡ

ζωή μας ἀκόμη νοιώθουμε νὰ ἀπειλεῖται, μὲ τὴν ἁλματώδη αὔξηση τῆς

βίας καὶ τῆς ἐγκληματικότητος. Ἔτσι ἡ ζοφερή αὐτή πραγματικότητα,

ποὺ ξεπερνᾶ τὰ ὅρια τῆς πατρώας γῆς, δὲν ἀφήνει τόπο γιὰ χαρὰ. Δὲν

εἶναι δὲ, δυστυχῶς, λίγοι οἱ συνάνθρωποί μας, ποὺ βυθίζονται στὴν

ἔσχατη ἀπογοήτευση, λυγίζουν καὶ προτιμοῦν ἕως καὶ τὴν αὐτοκτονία,

λησμονῶντας, μέσα στὸν πανικὸ καὶ τὴν παραζάλη τους, ὅτι ὁλόκληρος

ὁ κόσμος δὲν ἀξίζει ὅσο ἀξίζει ἡ ψυχή τους, τὴν ὁποία, τί κρῖμα!,

αὐτοκαταδικάζουν αἰωνίως στὴν κόλαση.

Αὐτὴ, λοιπόν, τὴν ἐποχὴ, κατὰ τὴν ὁποία «κρίσις ἐστι τοῦ κόσμου

τούτου» (Ἰωάν. 12, 31), ὁ Σωτήρας Χριστός γεννᾶται καὶ πάλιν πρὸς

σωτηρίαν.

Ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία διαρκῶς ἀποδεικνύει, ἔστω κι ἄν πολλοί

ἐθελοτυφλοῦμε, ὅτι δὲν ὑπάρχει σὲ κανέναν ἄλλον ἡ σωτηρία, παρὰ

μόνον στὸν ἐνανθρωπήσαντα Κύριο.

Διαπιστώνουμε συνέχεια ὅτι ὁσάκις στηρίζουμε, μὲ ἀπόλυτο

τρόπο, τὴν ἐλπίδα μας σὲ ἀνθρώπους, ἔστω κι ἂν εἶναι ἰσχυροί καὶ,

καλοπροαίρετα ἤ πονηρὰ, πρόθυμοι σὲ ὑποσχέσεις, ἀπογοητευόμαστε.

Καὶ τοῦτο εἶναι ἀπόλυτα δικαιολογημένο, μιᾶς καὶ ἡ γοητεία εἶναι

στοιχεῖο τοῦ μικρόβιου μύθου. Καὶ εἶναι πράγματι μῦθος, ψέμμα μεγάλο,

ὕβρις ἀληθινή, ἡ σκέψη ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ὑποκαταστήσει τὸ

Θεὸ.

- 3 -

Μήπως, ὅμως, εἶναι λιγότερες οἱ φορές, ποὺ μᾶς προδίδει καὶ αὐτός

ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός μας καὶ μᾶς ἀπογυμνώνει ἀλύπητα ἡ ἀνεδαφική

ἐγωϊστική μας αὐτοπεποίθηση;

Ἀκόμη, κι’ ὅσες φορὲς προσπαθοῦμε νὰ βροῦμε τὴ χαρὰ μας στοῦ

πλούτου τὴν κατάκτηση καὶ τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν τὴν ἐπάρκεια καὶ τὴν

περίσσεια διαψευδόμαστε, γιατί ἡ ποθούμενη χαρμονή δὲν βρίσκεται στὸ

ἔχειν, ἀλλά στὸ εἶναι τοῦ ἀνθρώπου. Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε μᾶς

προειδοποίησε ὁ Κύριος· «Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν

κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος

ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μάρκ. 8, 36-37).

Τέκνα μου ἀγαπητὰ,

Τότε, ποὺ ὁ Χριστός ἐντελῶς ἀθόρυβα γεννήθηκε στὴν ἄσημη

Βηθλεέμ, οἱ αὐτοκράτορες τῆς Ρώμης ἦσαν οἱ πανίσχυροι κύριοι τῆς

Οἰκουμένης καὶ εἶχαν ὑπὸ τὸ σκῆπτρο τῆς ἐξουσίας τους ὅλον τὸν κόσμο

καὶ τὴν Ἰουδαία. Ὁ Καίσαρας Αὔγουστος εὑρίσκετο στὴν ἀκμὴ του καὶ

διέταξε τὴν ἀπογραφὴ πάσης τῆς οἰκουμένης, μὲ σκοπὸ τὴ φορολογία

τῶν ὑπηκόων του. Σ’ ἐκείνους τοὺς δύσκολους χρόνους τῆς παγκόσμιας

μοναρχίας, ποὺ τελικῶς εἶχε ἡμερομηνία λήξεως, ἀνέστησε ὁ Θεός τοῦ

οὐρανοῦ, μὲ τὴ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ Του, Βασιλεία ἀσάλευτη καὶ

ἀδιάφθορη καὶ αἰώνια. Αὐτὸ τὸ θαῦμα εὐαγγελίσθηκε στοὺς ποιμένες ὁ

ἄγγελος Κυρίου. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐσπαργανωμένο ἀδύναμο θεῖο βρέφος, ποὺ

εἶναι τὸ σημεῖο, ἀπὸ τότε φέρνει στὸν κόσμο τὴ χαρὰ, ἀφαιρῶντας κάθε

δάκρυ ἀπ’ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο.

Σήμερα ποὺ ὁ ἄνθρωπος ζεῖ καὶ κινεῖται μὲ ἀβεβαιότητα σὲ μιὰν

ἄλλη παγκόσμια πραγματικότητα, ἡ ὁποία, καθώς φαίνεται, ἐπιθυμεῖ

περισσότερο νὰ κατέχῃ καὶ λιγότερο νὰ συντρέχῃ τοὺς λαοὺς, ποὺ

προτάσσει τὴν ἐπιτυχία τῶν οἰκονομικῶν στόχων καὶ τὴν εὐημερία τῶν

ἀριθμῶν σὲ βάρος τῶν ἀνθρώπων, ὁ Χριστός γεννᾶται. Εἶναι παρών στὴν

Ἱστορία, παρὰ τὶς ἀτέλειωτες προσπάθειες πολλῶν νὰ Τὸν ἐξαφανίσουν.

Εἶναι παρών στὸ ἅγιο σῶμα Του, τὴν Ἐκκλησία, διὰ τῆς ὁποίας

παρατείνεται στοὺς αἰῶνες. Εἶναι παρών, ὡς σημεῖον ἀντιλεγόμενον! Ἡ

Ἐκκλησία εὐγνωμονοῦσα διαλαλεῖ τὴν ἔλευσή Του καὶ τὴν ἐν κόσμῳ

παρουσία Του, μὲ τόνο χαρούμενο, χωρίς νὰ τὴν φοβίζῃ καμμία

ἀπάνθρωπη καὶ σκληρὴ δυναστεία οὔτε νὰ τὴν σκιάζῃ καὶ ἡ καταχνιά

τῆς ἐγκόσμιας ἀπελπισίας.

Ὡστόσο, τὸ ζήτημα τῆς οἰκειώσεως τῆς οὐράνιας αὐτῆς χαρᾶς,

ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν καθένα μας προσωπικὰ. Ἂν θὰ μιμηθοῦμε τοὺς

ποιμένες, ἂν θὰ τρέξουμε, μὲ τὴν ἴδια προθυμία καὶ ἐμπιστοσύνη, πρὸς

τὸν Κύριο, νὰ Τὸν προσκυνήσουμε, νὰ Τοῦ προσφερθοῦμε μὲ ἀγάπη. Ἂν

ἀποδεχθοῦμε τὸ Χριστὸ μας καὶ Τὸν ἀγαπήσουμε, Τὸν ἐμπιστευθοῦμε

καὶ Τὸν ἀκολουθήσουμε παντοτεινὰ καὶ ὄχι περιστασιακὰ - ἑορταστικὰ,

- 4 -

τηρῶντας πιστὰ τὸ ἅγιο θέλημά Του. Τότε θὰ βροῦμε τὴ χαρὰ καὶ θὰ

ζήσουμε τὴν ἀγαλλίαση, πέρα ἀπὸ ὁποιεσδήποτε καιρικὲς συνθῆκες καὶ

ἐποχικὲς συγκυρίες. Γιατί Ἐκεῖνος εἶναι τὸ πλήρωμα καὶ ἡ χαρὰ τῶν

πάντων!

Καὶ ἀσφαλῶς μποροῦμε κι’ ἐμεῖς καὶ πρέπει νὰ Τοῦ δώσουμε χαρὰ,

προσφέροντάς Του, διὰ τῆς σωτηρίου μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως, τὶς

ἁμαρτίες μας, διότι, πράγματι, ἐγκαταλείψαμε τὴν σωτήρια ὁδὸ Του καὶ

πορευθήκαμε φίλαυτα στὰ δικὰ μας θελήματα. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀπ’ ὅ,τι

φαίνεται δὲν ὑπάρχει ἁμαρτία ποὺ δὲν σκεφθήκαμε καὶ δὲν ἐπράξαμε.

Πανηγύρι θὰ κάνει ὁ οὐρανός, ἂν μετανοήσουμε. Καὶ ἡ γεμάτη

μαυρίλα γῆ, ὅπως τότε, θὰ ἀποκτήσει καὶ πάλι τὸ ἀρχαῖο κάλλος καὶ τὴν

ὀμορφιὰ ποὺ τῆς πρέπει.

Τέκνα μου περιπόθητα,

Αὐτὴ ἡ ἅγια μέρα μᾶς θυμίζει ὅτι ἡ μόνη ἐλπίδα μας εἶναι ὁ

Χριστός μας καὶ ἡ μόνη ὁδός γιὰ τὴ χαρὰ μας εἶναι ὁ δικός Του τρόπος

ζωῆς, ὁ ἐκκλησιαστικός.

Νὰ ζοῦμε, δηλαδή, μὲ τὸ Θεὸ καὶ γιὰ τὸ Θεὸ.

Νὰ ζοῦμε μὲ τοὺς συνανθρώπους μας καὶ γιὰ τοὺς συνανθρώπους

μας.

Νὰ ζοῦμε στὴν ἁγιαστικὴ χάρη τῆς Ἐκκλησίας.

Σᾶς εὔχομαι πάντοτε νὰ ἀγωνίζεσθε, νὰ εἶσθε ἀδούλωτοι στὴν

ἁμαρτία· ἀδούλωτοι στὸν ἐγωϊσμὸ. Ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ἀπληστία.

Ἐλεύθεροι ἀπὸ τὸν κάθε γήϊνο φόβο. Ὁ μόνος φόβος, ποὺ ἐπιτρέπεται σ’

ἐμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς, εἶναι ἡ ἀγωνία μας, μὴπως καὶ προτιμήσουμε τὸν

διάβολο, ἐγκαταλείποντας τὸ Θεὸ καὶ μὴ τυχόν δὲν ἀγαπήσουμε τοὺς

συνανθρώπους μας, πρὸςτοὺς ὁποίους ὀφείλουμε καὶ νὰ ἀγαθοποιοῦμε.

Νὰ εἶσθε χαρούμενοι, ναί χαρούμενοι, πάντοτε χαρούμενοι μὲ τὸ

Χριστὸ καὶ τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία.

Σᾶς ἀσπάζομαι πατρικὰ

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

(πρὸς τοὺς Ἐφημερίους):

Ἡ παροῦσα Ἐγκύκλιος νὰ

ἀναγνωσθῆ