Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2012

Σύγχρονο θαύμα του Προφήτη Ηλία - Ο Βλάσφημος στρατιώτης




Σύγχρονο θαύμα του Προφήτη Ηλία - Ο Βλάσφημος στρατιώτης



Συνομιλώντας στις 20 Ιουλίου 1972 με τον αδελφό Θεόκτιστο από την Ήπειρο, με ρώτησε αν άκουσα ένα αξιόλογο θαύμα που έγινε πριν δεκαπέντε χρόνια στα Γιάννενα από τον προφήτη Ηλία σε ένα στρατιώτη που φύλαγε σκοπός σε ένα στρατώνα.
Του είπα ότι δεν το άκουσα και τον παρακάλεσα να μου το διηγηθεί να το σημειώσουμε σε δόξα του προφήτη Ηλία.

-Άκουσε μου, λέγει. Ένας στρατιώτης φύλαγε σκοπός σε ένα στρατώνα και τα μεσάνυχτα περίπου άκουσε βήματα ανθρώπου που τον πλησίαζε. Ο στρατιώτης υπέθεσε ότι ήταν έφοδος αξιωματικών και, όπως είναι συνήθεια, πήγαιναν να δουν αν είναι ξύπνιος ή κοιμάται κ.λπ. Ο σκοπός φώναξε: Αλτ! Αλλά πάλι τα βήματα ακούονταν και τον πλησίαζαν. Για δεύτερη φορά φωνάζει: Αλτ, τις ει;

Έχοντας το όπλο στα χέρια του, καμία απάντηση δεν έλαβε. Αναγκάζεται να επαναλάβει το: αλτ και πυροβολώ!

Μόλις είπε, πυροβολώ, του φεύγει το όπλο από τα χέρια, ως πενήντα μέτρα μακριά, και βλέπει ξαφνικά, αντί του αξιωματικού, όπως νόμιζε, ένα παπά μέσα σε αστραπόμορφη λάμψη φωτός!

Και όπως τον είδε, πολύ φοβήθηκε. Του λέει ο φαινόμενος παπάς: «Μη φοβάσαι, παιδί μου, μη φοβάσαι, αλλά, πες μου, γιατί ευλογημένε βλασφημείς τα θεία; Το Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους;».

«Συγχώρησέ με, άγιε πάτερ (ήλθε σε κατάνυξη, δάκρυσε και ζητούσε συγχώρηση για την αμαρτία του αυτή) γιατί από κακή και πολυχρόνια συνήθειαν γίνεται αυτό. Συγχώρησέ με». Του λέει ο άγιος: «Να κηρύξεις σε όλους να μετανοήσουν, να μη βλασφημούν. Να το ανακοινώσεις στη Μητρόπολη και σε όλους να το γράψουν και οι εφημερίδες». Του λέγει ο στρατιώτης: «Δεν με πιστεύουν, άγιε. Αλλά πες μου ποιος είσαι;» «Είμαι ο προφήτης Ηλίας».

Και για να πιστέψουν περισσότερο, να πεις ότι σ’ εκείνη τη κορυφή (και του έδειξε το μέρος) να σκάψουν και να βρουν εκκλησία μου παλαιά και πάνω σ’ αυτή να κτίσουν Ναό».

Αυτό ανακοινώθηκε σε όλη την πόλη και δημοσιεύτηκε στις τοπικές εφημερίδες πολλοί πίστεψαν και άλλαξαν ζωή, ο δε σύλλογος των αρτοποιών που τιμούν τον προφήτη Ηλία ως προστάτη τους, έσκαψαν στη κορυφή που τους υποδείχθηκε, ανακάλυψαν την παλαίαν εκκλησία και έκτισαν νέα σε δόξα και τιμή του πανένδοξου προφήτη Ηλία.

Ο στρατιώτης άλλαξε τρόπους και παλαιές συνήθειες και έζησε την υπόλοιπη ζωή του ως υπόδειγμα καλού χριστιανού.

Γέροντας Πορφύριος: Θα ‘ρθουν δύσκολοι καιροί


Γέροντας Πορφύριος: Θα ‘ρθουν δύσκολοι καιροί



Μαρτυρία περί Προορατικού χαρίσματος του Γέροντος Πορφύριου
«Την άνοιξη του 1985, (αφηγείται η Γερόντισσα Θεοδοσία), ευρισκόμενη εις την Μονήν των αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων, μία νύχτα περίπου 2.30′ πρωϊνή, άκουσα λίγο πιο πέρα από το παράθυρο του κελλιού μου, στην αυλή της Μονής, κάποιον να σκάβει. Για να βεβαιωθώ, έσβησα το φως του κελλιού μου και κοίταξα από το παράθυρο. Είδα ότι αναβόσβηνε ένας φακός. Τότε έκανα μία προσευχή στους θαυματουργούς Αγίους μας να μας προστατεύσουν. Ήλεγξα τα παράθυρα και τις σαθρές πόρτες προς την αυλή της ερειπωμένης Μονής, μήπως εισχωρήσουν στο εσωτερικό της, και αφού διεπίστωσα ότι επικρατούσε ησυχία στο χώρο αυτό, επέστρεψα στο κελλί μου.

Το πρωΐ είχαμε μία ιδιωτική λειτουργία. Την ώρα πού ετοιμαζόμουν να πάω στην Εκκλησία, ώρα 5.55′ πρωϊνή, χτύπησε το τηλέφωνο. Σκέφτηκα μήπως κάποια πονεμένη ψυχή έχει κάποιο πρόβλημα – κάτι άλλωστε πού συνέβαινε συχνά – και σήκωσα το τηλέφωνο. Προς μεγάλη μου έκπληξη άκουσα:

- «Άκου παιδάκι μου, είμαι ο Γέροντας Πορφύριος. Μη βγεις έξω που ακούς και σκάβουν, θα σε χτυπήσουν. Διαβολεμένοι άνθρωποι γυρίζουν στο Μοναστήρι σου».

- Τον ερωτώ: «Γέροντα, γιατί σκάβουν; Βρήκαν τίποτα;»
-
Απαντά: «Όχι παιδάκι μου, τα έχουν πάρει άλλοι νωρίτερα».

- Τον ερωτώ πάλι: «Γέροντα έχετε έλθει στο Μοναστήρι μας;»

- Μου απαντά: «Όχι παιδάκι μου, αλλά τώρα είμαι εκεί. Ρώτα με ότι θες».

Παίρνοντας λοιπόν αφορμή από το λόγο του αυτό, τον ρώτησα για την ιστορικής σημασίας σπηλιά του Μοναστηριού μας…
… – Με ερωτά: «Ποια σπηλιά; Γιατί είναι δύο σπηλιές κοντά σας. Αυτή πού κάθισαν οι πρώτοι μοναχοί;»

- Του απαντώ: «Ναι Γέροντα».

Μου λέει:«Καλό είναι, παιδάκι μου, να το κάνης αυτό, γιατί η σπηλιά είναι αγιασμένη. Αλλά θα σε αφήσουν οι χωρικοί; Θα αντιδράσουν».

Έμεινα με το ακουστικό στο χέρι, χωρίς να μιλάω από την έκπληξη μου, γιατί μου μιλούσε για γεγονότα.

Ας σημειωθεί ότι όντως υπάρχουν δύο σπηλιές, αλλά εμείς δεν την είχαμε δει τη δεύτερη σπηλιά, καίτοι είχαμε εγκατασταθεί στη Μονή περισσότερο από ένα χρόνο. Μας το είχαν πει όμως οι βοσκοί της περιοχής, ότι υπάρχει και δεύτερη σπηλιά.

Την ώρα λοιπόν που είχα μείνει αμίλητη με το ακουστικό στο χέρι, ακούω το Γέροντα να μου λέει: «Ψάρια, Γερόντισσα, Ψάρια!».

- Τον ερωτώ: «Τι ψάρια, Γέροντα;»

- «Παιδάκι μου», μου λέει, «το νερό από τους κούτουλες δεν είναι κατάλληλο για ψάρια; Βάλε λοιπόν ψάρια να φάει ο κόσμος. Θα ‘ρθούν δύσκολοι καιροί!».

Και όντως, όταν είχαμε εγκατασταθεί στο Μοναστήρι, εξήτασα στο Χημείο των Πατρών το νερό, που τρέχει άφθονο από τους δύο κούτουλες (πηγή) στην αυλή της Μονής, αν είναι πόσιμο και παράλληλα αν είναι κατάλληλο
για ψάρια, ώστε να καλύπτει τις ανάγκες της Μονής και των φιλοξενουμένων προσκυνητών της. Όντως το νερό απεδείχθη καθαρό και κατάλληλο για ιχθυοτροφείο… (από τις σελ. 60, 62).

Την παρουσία του Γέροντα (Πορφύριου) την αισθανόμεθα έντονα, γιατί σε κάθε δίλημμα μας εκείνος επικοινωνούσε μαζί μας και μας έδινε λύση. Μια φορά, μου είχε πει τηλεφωνικώς:
- «Παιδάκι μου, έχεις μεγάλο αγώνα, αλλά μη φοβάσαι, εγώ κάθε βράδυ κάνω μαζί σας προσευχή».

Ας σημειωθεί ότι με τον Γέροντα δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ, ούτε τον είχα δει ποτέ, μόνον είχα ακούσει για το προορατικό του χάρισμα από άλλους, ούτε ποτέ είχα τηλεφωνικώς επικοινωνήσει μαζί του. Απόρησα λοιπόν. Πώς ήξερε εμάς και τα προβλήματα μας; Πού βρήκε το τηλέφωνο μας;

Για το λόγο αυτό πήρα τηλέφωνο μία ηγουμένη άλλου Μοναστηριού, πού γνώριζε τον Γέροντα, και την ρώτησα: «Μήπως, Γερόντισσα, δώσατε τον αριθμό του τηλεφώνου μας στον Γέροντα Πορφύριο;» Μου απαντά: «Είναι ανάγκη να του τον δώσω; Το μυαλό του πατρός Πορφυρίου είναι τηλεόραση».

Κάποτε επεσκέφθην με μερικές αδελφές της Μονής μας ένα άλλο Μοναστήρι. Ο Γέροντας Πορφύριος, επειδή υπήρχε ένα επείγον και σημαντικό θέμα, πήρε εκεί τηλέφωνο, με ζήτησε και μου είπε:
«Παιδί μου, τους πέντε ανθρώπους πού θέλουν να καταθέσουν ως μάρτυρες για τα όρια της Μονής σας, να τους αφήσεις να προσέλθουν στο δικαστήριο. Πρέπει να ακουστεί η αλήθεια και να υπερασπισθείς ό,τι ανήκει στη Μονή, γιατί θαρθούν δύσκολοι καιροί και ο κόσμος θα χρειασθεί φροντίδα από τα Μοναστήρια».

Πραγματικά, πέντε γηραιοί άνθρωποι, πού ήσαν ευγνώμονες στο Μοναστήρι, μου ζητούσαν επιμόνως να πουν την αλήθεια σε μια αδικία πού είχε γίνει εις βάρος της Μονής. Έτσι κι έγινε και η Μονή δικαιώθηκε. (Από τις σελ. 63, 64)

Τι θα πη, Γέροντα, «Καλό Παράδεισο»;

πηγή
Τι θα πη, Γέροντα, «Καλό Παράδεισο»;
- Με το καλό να πας στον Παράδεισο.
- Μπορεί, Γέροντα, να εννοή: «Να πας στον καλό Παράδεισο»;
- Άκουσες εσύ ποτέ να μιλούν για κακό Παράδεισο; «Πάντως, για να πάη κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάη πολλά πικρά εδώ, να έχη το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι. Τι γίνεται στα νοσοκομεία! Τι δράματα! Τι πόνο έχει ο κόσμος! Πόσες μητέρες, οι καημένες, κάνουν επεμβάσεις, σκέφτονται τα παιδάκια τους και έχουν την αγωνία όλης της οικογένειας! Πόσοι οικογενειάρχες έχουν καρκίνο, κάνουν ακτινοβολίες και τι βάσανο έχουν! Να μην μπορούν να δουλέψουν, να πρέπη να πληρώσουν νοίκια, να έχουν ένα σωρό έξοδα! Εδώ άλλοι έχουν την υγεία τους και πάλι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, πόσο μάλλον να μην έχη κανείς την υγεία του και να ζορίζεται να δουλέψη, για να ανταποκριθή λίγο στις υποχρεώσεις του! Πολύ με έχουν καταβάλει τα προβλήματα των ανθρώπων. Πόσα ακούω κάθε μέρα! Συνέχεια βάσανα, δυσκολίες!... Πίκρα όλη μέρα το στόμα και το βράδυ να πέφτω νηστικός λίγο να ξεκουραστώ. Νιώθω πολλή σωματική κούραση, αλλά και εσωτερική ξεκούραση

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Τι γράφει η Αποκάλυψη για τον προφήτη Ηλία.


Τι γράφει η Αποκάλυψη για τον προφήτη Ηλία.

Ακούστε τώρα τί γράφει το βιβλίο της Αποκαλύψεως στο 11ο κεφάλαιο, πάνω σ’ εκείνο το θέμα του ε­λέγχου του Αντιχρίστου υπό του Προφήτου, και τί θα γίνει παρακάτω, «και δώσω, λέει ο Θεός, τοις δυσ
 ί μάρτυσί μου, και προφητεύσουσιν ημέρας χιλίας διακοσίας εξήκοντα… ούτοι έχουσιν εξουσίαν τον ουρανόν κλείσαι, ίνα μη υετός βρέχη τας ημέρας της προφητείας αυτών. και… το θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου… αποκτενεί αυτούς.»18 Παραλείπω μερικούς στίχους, για λόγους συντομίας. Και θα δώσω στους δυο μάρτυρές μου, λέει ο Χριστός, και θα προφητεύσουν. Λέγονται μάρτυρες, γιατί θα δώσουνε μία μαρτυρία. λέγονται ακόμη και προφήτες, γιατί θα προφητεύσουν.

Πόσο θα προφητεύσουν; Χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες, ίσον τριάμισι χρόνια. Πόσες μέρες είχε κρατήσει την ανομβρία τότε ο Προφήτης; Τριάμισι χρόνια. Το ίδιο φαινόμενο, από το ίδιο πρόσωπο!
 

Τ’ ακούτε, παρακαλώ, πώς το λέει η Καινή Διαθήκη αυτό; «Αυτοί θα έχουν εξουσία να κλείσουν τον ουρανό, για να μην πέσει βροχή κατά τις ημέρες της προφητείας τους.»! Το κήρυγμα της μετανοίας λοιπόν θα διαρκέσει τριάμισι χρόνια, όσο και η περίοδος της ανομβρίας.
 

Αλλά τότε, λέει, το Θηρίον που θα ανεβεί από την άβυσσο, ο Αντίχριστος, μη ανεχόμενος την παρουσία και τον έλεγχο των δύο Προφητών, θα τους φονεύσει και θα αφήσει τα σώματά τους άταφα στην πλατεία της Ιερουσαλήμ.1
 

Ερμηνεύει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και λέει: «Αποσταλήσεται Ενώχ και Ηλίας ο Θεσβίτης … και υπ’ αυτού αναιρεθήσονται.»20.

Γι’ αυτούς τους δύο Προφήτες μας λέει το βιβλίο της Αποκαλύψεως ότι θα τους δει όλος ο κόσμος, αφού θα ‘χουν φονευθεί στην πλατεία της Ιερουσαλήμ. Βέβαια αυτό δείχνει ότι εκεί θα κυβερνήσει ο Αντίχριστος, τον οποίο θα ελέγξουν, αλλά και θα καταδείξουν οι δύο Προφήτες ότι αυτός τελικά είναι ο Αντίχριστος. Θα τους φονεύσει όμως, λέει, και τότε θα δουν τον φόνο τους «γλώσσες, φυλές, έθνη, λαοί». Είναι μια συνηθισμένη φράση που χρησιμοποιείται στην Αποκάλυψη από τον ευαγγελιστή Ιωάννη21, αλλά χρησιμοποιείται και από τον προφήτη Δανιήλ22.
 

Πώς θα δουν αυτές οι «γλώσσες, φυλές, έθνη, λαοί» την αναίρεση, τον θάνατο των δύο Προφητών; Ασφαλώς με την τηλεόραση!
 

Μπορούσαν ποτέ να φανταστούν οι παλιότεροι ότι θα ερχόταν η τηλεόραση;… Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι όλοι οι λαοί θα μπορούσαν έτσι να βλέπουν;… Κι όμως σήμερα είναι δυνατόν. Μήπως λοιπόν -μήπως!- είναι κοντά το τέλος, μόνο και μόνο επειδή ακριβώς και το μηχάνημα της τηλεοράσεως ήδη έχει έρθει, δηλαδή έχει επινοηθεί;… και μήπως -μήπως!- ακριβώς κι αυτό θα μπει στην υπηρεσία του Αντιχρίστου;… Το ότι προ πολλού έχει μπει είναι γνωστό, διότι ό,τι προβάλλει σήμερα η τηλεόραση δεν είναι παρά για να προετοιμάσει τους ανθρώπους για τον ερχομό του Αντιχρίστου.
 

Ο λαός του Θεού πρέπει να αποκρυβεί.
 
Στα τριάμισι αυτά χρόνια της τυραννίας του Αντι­χρίστου ο λαός του Θεού πρέπει να αποκρυβεί «μικρόν όσον όσον».23 τριάμισι χρόνια πρέπει να κρυφτεί! Προσέξτε

Γιατί όμως πρέπει να κρυφτεί;Για να γλυτώσει.Για να γλυτώσει τον θάνατο;
 

Όχι τόσο τον θάνατο. αλλά και τον θάνατο. Όχι τόσο τον θάνατο, όσο και κυρίως τις κακές επιδράσεις εκείνων των τριάμισι ετών.
 

Είναι φοβερό, αγαπητοί μου, όταν βλέπουμε Χριστιανούς στην εποχή μας να επηρεάζονται τόσο πολύ από τον τρέχοντα πολιτισμό μας -ο οποίος υπηρετεί τον Αντίχριστο. πρέπει να σας το πω αυτό- και να μη μπορούμε να τους συγκρατήσουμε.
 

Θέλετε ένα μικρό αλλά πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα; Μαζέψτε τα παιδιά σας, αν μπορείτε, και φέρτε τα στην Εκκλησία… Τί σας λένε; Σας λένε ότι τα μυαλά σας είναι σκουριασμένα, ότι αυτά έχουν τώρα καινούργια μυαλά, ότι έχουν καινούργια θεώρηση της ζωής… Μαζέψτε τα παιδιά σας, αν μπορείτε, για να δείτε ότι όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι έχου­νε πάρει αέρα κι έχουν κοσμικοποιηθεί. Κι ακόμα δεν ήρθε ο Αντίχριστος. και πού να ‘ρθει και να επιβάλει πείνα και οικονομικό αποκλεισμό…! Τί θα γίνει τότε;…Να η άξια του βιβλίου της Αποκαλύψεως· έρχεται για να μας προετοιμάσει. Και η προετοιμασία είναι πρώτα σαν μήνυμα και ύστερα σαν άσκηση. Πρέπει να το καταλάβουμε.
 
ΠΗΓΗ ΠΑΤΕΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ !

Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης, Η μανία του καινούργιου


Η ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ
Ὑπό τοῦ Μοναχοῦ Μωυσέως, Ἁγιορείτου
Ο ΓΝΩΣΤΟΣ καθηγητής κ. Χ. Γιανναρᾶς μήπως γέρασε ἀρκετά; Μήπως ἀσθενεῖ σοβαρά; Γιατί θορυβεῖ, πρωτοτυπεῖ, κατακρίνει καί καταδικάζει τούς πάντες καί τά πάντα συνεχῶς; Εἶναι γνώστης τῶν πάντων, σοφός κριτικός καί ἀναδιοργανωτής τῆς κοινωνίας; Εἶναι θεολόγος ἤ φιλόσοφος, φιλόλογος, τεχνοκριτικός, κοινωνιολόγος ἤ ψυχολόγος καί ψυχαναλυτής; Εἶναι ποιητής, μουσικός ἤ ἱστορικός; Εἶναι πρωτευουσιάνος ἀντιεθνικιστής, λόγιος, διανοούμενος, ἀντικοραϊστής, ἀντιπαραδοσιακός καί νέος ἰδεολόγος;
Τά παραπάνω ἐρωτήματα ἔθεσα, γιατί ὁ κ. Χ. Γιανναρᾶς σέ ἄρθρο του ὑπό τόν τίτλο ποιά τά σημάδια τοῦ καινούργιου στήν ἐφημερίδαΚαθημερινή τῆς 17.6.2012, προτείνει εὔκολα καί ἀνεμπόδιστα νέα πρωτεύουσα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους τή Θεσσαλονίκη. Ἀλλαγή καί καινούργιο νά εἶναι καί ὅ,τι θέλει ἄς εἶναι.

Ἔτσι, λέει, καταργεῖται τό κοραϊκό κράτος καί ἡ ἀρχαιολατρία τῶν Δυτικῶν. Σάν νά ἀκούγεται ὡραῖα, ὅμως ἀσφαλῶς ὑπάρχουν σοβαρές πρακτικές δυσκολίες καί δέν νομίζουμε ὅτι αὐτό εἶναι τό κύριο πρόβλημα τῆς χώρας. Ἔχει ἡ Ἀθήνα τόν Παρθενώνα, ἔχει καί ἐκκλησίες βυζαντινές καί μονές, ἁγίους καί ποιητές, καλλιτέχνες καί συνετούς συγγραφεῖς καί δασκάλους.
Τό καινούργιο κατά τόν πολύ κ. Χ. Γιανναρᾶ θά ἔλθει καί μέ την ἀλλαγή τοῦ Ἐθνικοῦ μαςὝμνου, τήν ὁποία θεωρεῖ τεράστιας συμβολικῆς σημασίας. Τί προτείνει ὡς νέο ἘθνικόὝμνο; Τόν τσάμικο τοῦ στιχοπλόκου Ν. Γκάτσου μέ μουσική τοῦ γνωστοῦ Μ. Χατζηδάκη. Ἔ, ὄχι. Κάθε ἀλλαγή γιά καινούργιο δέν φέρνει τό ἀναμενόμενο αἴσιο ἀποτέλεσμα. Παλαιότερες ἀλλαγές ἔφεραν τήν σημερινή χρεωκοπία.Ὁ κριτικός τῆς ποιήσεως κ. Χ.Γ ἀναφέρει πώς εἶναι μέτριο στοιχούργημα τοῦ Δ. Σολωμοῦ καί ἀναφέρεται μόνο στην ἀπελευθέρωση τοῦ 1821. Τό λεξιλόγιό του, λέει, εἶναι ἀφηρημένο καί νοσιαρχικό. Ὁ μουσικός Ν. Μάντζαρος κρίνεται ὅτι παρασύρθηκε ἀπό τόν ἐντυπωσιασμό καί τόν ἐπαρχιωτικό ἐθνικισμό. Ὁ κ. Χ.Γ. θίγει βάναυσα τήν Ἐθνική Παλιγγενεσία, τά θεμέλια τοῦ ἀπελευθερωμένου Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Προσβάλλει τόν Ἐθνικό μας ποιητή.
Ἀποτελεῖ τόλμη, θάρρος, θράσος, ἄγνοια, ὅταν συγκρίνεται ὁ ἔξοχος Δ. Σολωμός μέ τόν στιχουργό Ν. Γκάτσο. Ν᾽ ἀφήσουμε τόν κλασικό συνθέτη Ν. Μάντζαρο καί νά προτιμήσουμε τόν ἐλαφρολαϊκό Μ. Χατζηδάκη. Ἄς πάρουμε κι ἕνα μπουζουκοτράγουδο σπάζοντας πιάτα.
Ὁ κ. Χ.Γ. ἀποστρέφεται καί εἰρωνεύεται τόν διακοσίων ἐτῶν Ἐθνικό Ὕμνο, γιατί εἶναι ἐθνικιστικός. Δέν ἤθελε τή δημιουργία ἐλευθέρου ἑλληνικοῦ κράτους; Γιά τό οἰκτρό σημερινό κατάντημα τῆς Ἑλλάδας φταίει ὁ γνωστός Ἐθνικός Ὕμνος καί ἡ ἀλλαγή του θά διόρθωνε τά πάντα ἀμέσως; Πρόκειται ἀσφαλῶς γιά ὀλισθηρό κι ἐπικίνδυνο ἰδεολόγημα, οἱ συνέπειες τοῦ ὁποίου θά ἦταν καταστροφικές, γιά τόν οἰκουμενικό Ἑλληνισμό. Ὁ κ. Χ.Γ. μέ τίς γραφές του αὐτές ἀπαξιεῖ τή θυσία τῶν ἡρώων καί τῶν μαρτύρων. Μήπως ὅλοι αὐτοί κυκλοφοροῦσαν μέ ψυχολογική ξυπασιά καίἐπαρχιωτικό ἐθνικισμό; Πολλοί θυσιάσθηκαν προσευχόμενοι καί ψάλλοντας τόν Ἐθνικό Ὕμνο δυνατά καί δακρύζοντας ὄρθιοι, σέ στάση προσοχῆς. Ἦταν ἀνόητοι, ἀνώριμοι, συναισθηματικοίκαί ὀνειροπόλοι; Αὐτῶν ἡ θυσία ἔδωσε τήν ἐλευθερία, ὥστε νά γράφουν σήμερα κάποιοι ἄνετα στό γραφεῖο τους τίς φαντασίες τους; Ἀπορῶ, γιατί κανείς δέν ἀντιδρᾶ σοβαρά σέ ὅλα αὐτά;
Ὁ κ. Χ.Γ. μπορεῖ νά γράφει ὅ,τι θέλει. Δέν πείθει καί δέν ἐπηρεάζει πλέον κανένα. Ἔμεινε μόνος. Κανείς δέν εἶναι ὑποχρεωμένος νά τόν ἀκολουθεῖ. Ἕνας λόγιος ἄνδρας δέν μπορεῖ νά εἶναι ἐμπαθής, ὀξύς καί πάντοτε λίαν αὐστηρός κριτής καί ἀπόλυτος δικαστής. Μάλιστα τόν χρησιμοποιοῦν κι ἐπικαλοῦνται κάποιοι σύγχρονοι ἐκκλησιομάχοι. Σέ ἡμέρες κρίσεως οἱ σοβαροί λόγιοι ἔχουν την ὑποχρέωση νά καταθέτουν νηφάλια τή γνώμη τους, μήπως καί βοηθήσουν τήν ταλαίπωρη πατρίδα μας. Ὄχι νά ρίχνουν λάδι στή φωτιά, νά σφυρίζουν ἀδιάφορα, νά μιλοῦν περί ἀνέμων καί ὑδάτων και νά προτείνουν φαιδρές ἀνεδαφικότητες. Ἕνας σύγχρονος συγγραφέας στό ἐνδιαφέρον βιβλίο του Ἡ προδοσία τῶν διανοουμένων ἀναφέρει πώς οἱ πνευματικοί ἄνθρωποι ὀφείλουν ν᾽ ἀποφεύγουν τήν καταφρόνηση, τίς ἀκρότητες, τά μίση καί τίς ἔμμονες ἰδέες. Ἄς προσφέρουν κάτι θετικό στόν προδομένο λαό. Ὁ κ. Χ.Γ. βοηθᾶ στην παροῦσα κρίση μέ τό νά προτείνει ἀλλαγή πρωτεύουσας κι ἐθνικοῦ μας ὕμνου; Τό πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος, τὄχουμε ξανατονίσει, εἶναι καθαρά πνευματικό. Οἱ κάθε ἀλλαγές δέν βοηθοῦν πάντοτε θετικά. Τό πάθος γιά τό πρωτοποριακό, τό καινοτόμο, τό μεταρρυθμιστικό καί τῆς συνεχοῦς ἀλλαγῆς, γιά κάθε καινούργιο εἶναι μᾶλλον μία ἀπάτη. Ἡ πίστη, ἡ γλῶσσα, ἡ ἱστορία εἶναι μία πλούσια, ζωντανή και ἀκένωτη παράδοση. Ἡ κάθε ἀλλαγή θέλει φειδώ, γνώση, μελέτη, προσοχή, σεβασμό, τέχνη καί τρόπο. Νά μέ συγχωρέσετε παρακαλῶ, γιατί χρησιμοποίησα ἀπό πόνο λέξεις, πού δέν συμπαθῶ, για ἕνα ἡλικιωμένο καθηγητή, πού νέοι διαβάζαμε τά βιβλία του…
Ορθόδοξος Τύπος, 20/07/2012

Τι γράφει η Αποκάλυψη για τον προφήτη Ηλία.


Τι γράφει η Αποκάλυψη για τον προφήτη Ηλία.

Ακούστε τώρα τί γράφει το βιβλίο της Αποκαλύψεως στο 11ο κεφάλαιο, πάνω σ’ εκείνο το θέμα του ε­λέγχου του Αντιχρίστου υπό του Προφήτου, και τί θα γίνει παρακάτω, «και δώσω, λέει ο Θεός, τοις δυσ
 ί μάρτυσί μου, και προφητεύσουσιν ημέρας χιλίας διακοσίας εξήκοντα… ούτοι έχουσιν εξουσίαν τον ουρανόν κλείσαι, ίνα μη υετός βρέχη τας ημέρας της προφητείας αυτών. και… το θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου… αποκτενεί αυτούς.»18 Παραλείπω μερικούς στίχους, για λόγους συντομίας. Και θα δώσω στους δυο μάρτυρές μου, λέει ο Χριστός, και θα προφητεύσουν. Λέγονται μάρτυρες, γιατί θα δώσουνε μία μαρτυρία. λέγονται ακόμη και προφήτες, γιατί θα προφητεύσουν.

Πόσο θα προφητεύσουν; Χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες, ίσον τριάμισι χρόνια. Πόσες μέρες είχε κρατήσει την ανομβρία τότε ο Προφήτης; Τριάμισι χρόνια. Το ίδιο φαινόμενο, από το ίδιο πρόσωπο!
 

Τ’ ακούτε, παρακαλώ, πώς το λέει η Καινή Διαθήκη αυτό; «Αυτοί θα έχουν εξουσία να κλείσουν τον ουρανό, για να μην πέσει βροχή κατά τις ημέρες της προφητείας τους.»! Το κήρυγμα της μετανοίας λοιπόν θα διαρκέσει τριάμισι χρόνια, όσο και η περίοδος της ανομβρίας.
 

Αλλά τότε, λέει, το Θηρίον που θα ανεβεί από την άβυσσο, ο Αντίχριστος, μη ανεχόμενος την παρουσία και τον έλεγχο των δύο Προφητών, θα τους φονεύσει και θα αφήσει τα σώματά τους άταφα στην πλατεία της Ιερουσαλήμ.1
 

Ερμηνεύει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και λέει: «Αποσταλήσεται Ενώχ και Ηλίας ο Θεσβίτης … και υπ’ αυτού αναιρεθήσονται.»20.

Γι’ αυτούς τους δύο Προφήτες μας λέει το βιβλίο της Αποκαλύψεως ότι θα τους δει όλος ο κόσμος, αφού θα ‘χουν φονευθεί στην πλατεία της Ιερουσαλήμ. Βέβαια αυτό δείχνει ότι εκεί θα κυβερνήσει ο Αντίχριστος, τον οποίο θα ελέγξουν, αλλά και θα καταδείξουν οι δύο Προφήτες ότι αυτός τελικά είναι ο Αντίχριστος. Θα τους φονεύσει όμως, λέει, και τότε θα δουν τον φόνο τους «γλώσσες, φυλές, έθνη, λαοί». Είναι μια συνηθισμένη φράση που χρησιμοποιείται στην Αποκάλυψη από τον ευαγγελιστή Ιωάννη21, αλλά χρησιμοποιείται και από τον προφήτη Δανιήλ22.
 

Πώς θα δουν αυτές οι «γλώσσες, φυλές, έθνη, λαοί» την αναίρεση, τον θάνατο των δύο Προφητών; Ασφαλώς με την τηλεόραση!
 

Μπορούσαν ποτέ να φανταστούν οι παλιότεροι ότι θα ερχόταν η τηλεόραση;… Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι όλοι οι λαοί θα μπορούσαν έτσι να βλέπουν;… Κι όμως σήμερα είναι δυνατόν. Μήπως λοιπόν -μήπως!- είναι κοντά το τέλος, μόνο και μόνο επειδή ακριβώς και το μηχάνημα της τηλεοράσεως ήδη έχει έρθει, δηλαδή έχει επινοηθεί;… και μήπως -μήπως!- ακριβώς κι αυτό θα μπει στην υπηρεσία του Αντιχρίστου;… Το ότι προ πολλού έχει μπει είναι γνωστό, διότι ό,τι προβάλλει σήμερα η τηλεόραση δεν είναι παρά για να προετοιμάσει τους ανθρώπους για τον ερχομό του Αντιχρίστου.
 

Ο λαός του Θεού πρέπει να αποκρυβεί.
 
Στα τριάμισι αυτά χρόνια της τυραννίας του Αντι­χρίστου ο λαός του Θεού πρέπει να αποκρυβεί «μικρόν όσον όσον».23 τριάμισι χρόνια πρέπει να κρυφτεί! Προσέξτε

Γιατί όμως πρέπει να κρυφτεί;Για να γλυτώσει.Για να γλυτώσει τον θάνατο;
 

Όχι τόσο τον θάνατο. αλλά και τον θάνατο. Όχι τόσο τον θάνατο, όσο και κυρίως τις κακές επιδράσεις εκείνων των τριάμισι ετών.
 

Είναι φοβερό, αγαπητοί μου, όταν βλέπουμε Χριστιανούς στην εποχή μας να επηρεάζονται τόσο πολύ από τον τρέχοντα πολιτισμό μας -ο οποίος υπηρετεί τον Αντίχριστο. πρέπει να σας το πω αυτό- και να μη μπορούμε να τους συγκρατήσουμε.
 

Θέλετε ένα μικρό αλλά πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα; Μαζέψτε τα παιδιά σας, αν μπορείτε, και φέρτε τα στην Εκκλησία… Τί σας λένε; Σας λένε ότι τα μυαλά σας είναι σκουριασμένα, ότι αυτά έχουν τώρα καινούργια μυαλά, ότι έχουν καινούργια θεώρηση της ζωής… Μαζέψτε τα παιδιά σας, αν μπορείτε, για να δείτε ότι όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι έχου­νε πάρει αέρα κι έχουν κοσμικοποιηθεί. Κι ακόμα δεν ήρθε ο Αντίχριστος. και πού να ‘ρθει και να επιβάλει πείνα και οικονομικό αποκλεισμό…! Τί θα γίνει τότε;…Να η άξια του βιβλίου της Αποκαλύψεως· έρχεται για να μας προετοιμάσει. Και η προετοιμασία είναι πρώτα σαν μήνυμα και ύστερα σαν άσκηση. Πρέπει να το καταλάβουμε.
 
ΠΗΓΗ ΠΑΤΕΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ !

Ο θησαυρός του χρόνου


Οι μοναχοί της Ορθόδοξης εκκλησίας γνωρίζουν κάτι: 
Το σταθερό τυπικό ηρεμεί την ψυχή.
 Της επιτρέπει να ζήσει τη στιγμή. 
Αποτελεί το σταθερό
 περίβλημά της που μέσα του κατοικεί.
 Οι μοναχοί -και στον Άθωνα- ζουν σε ένα χρόνο που
 στην καθημερινότητά μας έχει προ πολλού χαθεί.
 Είναι πεπεισμένοι ότι παντού όπου υπάρχει 
πλούτος σε βιωμένο τυπικό, εκεί συγκεντρώνεται
 και ένας ιδιαίτερος θησαυρός 
-ο μοναδικός που ίσως μπορεί παρά την υπόσχεσή 
τους για ακτημοσύνη να τους δοθεί:
Ο θησαυρός του χρόνου!

ΚΛΗΡΙΚΟΙ – ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ («Τὸ πᾶν εἶναι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ») Τοῦ Πρωτ. Διονυσίου Τάτση



ΚΛΗΡΙΚΟΙ – ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ

Το Πρωτ. Διονυσίου Τάτσηἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 20.07.2012

.          Πολλοί εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐντυπωσιάζονται ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ποὺ ἔχουν σπουδάσει παράλληλα ψυχολογία, ψυχιατρικὴ ἢ ἄλλες παρεμφερεῖς ἐπιστῆμες. Θεωροῦν ὅτι εἶναι οἱ πιὸ κατάλληλοι νὰ τοὺς βοηθήσουν πνευματικὰ καὶ νὰ τοὺς δείξουν ἕνα ἄλλο δρόμο, διαφορετικὸ ἀπὸ τὸν παραδοσιακὸ καὶ ἁγιοπατερικό, ποὺ ὅλοι γνωρίζουμε καὶ διαβάζουμε στὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸ καὶ χρειάζεται προσεκτικὴ ἀντιμετώπιση. Δὲν πρέπει νὰ φτάνουμε στὴν ὑπερβολὴ πὼς τάχα μόνο οἱ ἐπιστήμονες κληρικοὶ εἶναι ἄξιοι καὶ ἀποτελεσματικοὶ πνευματικοί, ἀνεξάρτητα ἂν οἱ ἴδιοι δὲν ἔχουν πνευματικὴ ζωὴ καὶ δὲν τηροῦν τὶς ἐντολὲς τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς κοσμικοὺς ψυχολόγους, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὸn Θεό, περιφρονοῦν τὶς ἐντολὲς καὶ ἐμφανίζονται ὡς οἱ πλέον ἁρμόδιοι γιὰ τὴν λύση τῶν διαφόρων πνευματικῶν θεμάτων, ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄνθρωποι.
.          Ἀλίμονο σ᾽ αὐτοὺς τοὺς κληρικοὺς –ψυχολόγους, οἱ ὁποῖοι δὲν μποροῦν νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὸ κοσμικὸ καὶ ἐπιστημονικὸ πνεῦμα καὶ εἶναι στερημένοι ἀπὸ κάθε πνευματικὴ ἐμπειρία. Εἶναι ἀκατάλληλοι νὰ ὁδηγήσουν τοὺς ἀνθρώπους στὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία. Οἱ ἴδιοι δὲν δέχονται κάτι τέτοιο, γι᾽ αὐτὸ καὶ κρίνουν μὲ μεγάλη εὐκολία τοὺς πάντες καὶ ἰδιαίτερα τοὺς παραδοσιακοὺς πνευματικούς, ἐνῶ προβάλλουν καὶ ἐφαρμόζουν τὶς ψυχολογικές τους ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες ὅμως δὲν ἔχουν σταθερὰ θεμέλια, πολὺ περισσότερο δὲν ἔχουν χριστιανικὸ ὑπόβαθρο. Οἱ ρασοφορεμένοι ψυχολόγοι θέτουν σὲ δεύτερη μοίρα τὸ ρόλο τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι προκλητικὸ καὶ προσεγγίζει τὰ ὅρια τῆς βλασφημίας.
.          Οἱ νεώτεροι Γέροντες εἶχαν ἐπισημάνει τὸ πνευματικὸ αὐτὸ ὀλίσθημα καὶ ἦταν ἐπιφυλακτικοὶ ἀπέναντί τους. Τοὺς θεωροῦσαν ἀνθρώπους, ποὺ ὁδηγοῦν ὅλους ἐκείνους, ποὺ τοὺς ἐμπιστεύονται στὴν καταστροφὴ καὶ ὄχι στὴ σωτηρία. Εἰδικότερα ὁ Γέροντας Παΐσιος ἔλεγε ὅτι οἱ κληρικοὶ αὐτοὶ «εἶναι πνευματικὰ ἄρρωστοι καὶ ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ ἁγιοπατερικὲς ἐξετάσεις καί, ἀφοῦ θεραπευθοῦν, τότε θὰ διακρίνουν καὶ μόνοι τους τὸ ἄρρωστο αὐτὸ πνεῦμα καὶ θὰ γνωρίσουν παράλληλα καὶ τὴν θεία χάρη, γιὰ νὰ χρησιμοποιοῦν στὸ ἑξῆς στὶς ψυχὲς ποὺ πάσχουν τὴν θεία ἐνέργεια καὶ ὄχι τὶς ἀνθρώπινες τέχνες». Μιλοῦσε ἀκόμα καὶ γιὰ τὸ ἔργο τοῦ ἔμπειρου καὶ χαριτωμένου πνευματικοῦ, γιὰ νὰ δείξει τὴ διαφορὰ καὶ νὰ διαλύσει τὴν πλάνη, ποὺ ὑπῆρχε σὲ πολλοὺς χριστιανούς, σχετικὰ μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῶν κληρικῶν ψυχολόγων. Εἶναι ἀξιοπρόσεκτα τὰ λόγια του: «Τὸ πᾶν εἶναι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν ψυχὴ μπορεῖ νὰ τὴν βοηθήσει μόνο χαριτωμένος πνευματικός, μὲ πίστη, ποὺ ἀγαπάει τὴν ψυχὴ καὶ τὴν πονάει, γιατὶ γνωρίζει τὴν μεγάλη της ἀξία, τὴν βοηθάει στὴν μετάνοια, τὴν ξαλαφρώνει μὲ τὴν ἐξομολόγηση, τὴν ἐλευθερώνει ἀπὸ τὸ ἄγχος καὶ τὴν ὁδηγεῖ στὸν παράδεισο ἢ πετάει τὸν λογισμὸ μὲ τὸν ὁποῖο βασανίζει τὴν εὐαίσθητη ψυχὴ ὁ πονηρός, καὶ θεραπεύεται. Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀρρώστια στὸν κόσμο ἀπὸ τὸν λογισμό, ὅταν δηλαδὴ πείσει ὁ διάβολος τὸν ἄνθρωπο μὲ λογισμοὺς ὅτι δὲν εἶναι καλά. Ὅπως δὲν ὑπάρχει καὶ ἀνώτερος γιατρὸς σ᾽ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις ἀπὸ τὸν ἔμπειρο πνευματικό, ποὺ ἐμπνέει ἐμπιστοσύνη μὲ τὴν ἁγιότητά του καὶ πετάει αὐτοὺς τοὺς λογισμοὺς ἀπὸ τὰ εὐαίσθητα πλάσματα τοῦ Θεοῦ καὶ θεραπεύει ψυχὲς καὶ σώματα δίχως φάρμακα, μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, καὶ τὶς ἐξασφαλίζει καὶ τὸν παράδεισο».
.          Οἱ ἐνάρετοι κληρικοὶ ἐνεργοῦν μὲ τὴν τέχνη τῆς θείας χάρης, ἐνῶ οἱ κληρικοὶ – ψυχολόγοι μὲ τὴν ἀνθρώπινη τέχνη τῆς ἐπιστήμης. Ἡ διαφορὰ εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ δὲν πρέπει νὰ τὴν ἀμφισβητοῦμε. Οἱ πρῶτοι πιάνουν τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τὸν ὁδηγοῦν στὸν οὐρανό, ἐνῶ οἱ δεύτεροι προσπαθοῦν νὰ τὸν βοηθήσουν, γιὰ νὰ ζήσει καλά, δηλαδὴ μὲ κοσμικὴ χαρά, πάνω στὴ γῆ, χωρὶς καμιὰ ἐλπίδα γιὰ τὴν αἰώνια μακαριότητα. Πόση διαφορὰ ἔχει ὁ παράδεισος ἀπὸ τὴν κόλαση!'

Ενα πετραδάκι στο πέδιλό μου


Τ'Αη Λιά πήγαινα πάντα στην θειά μου που μένει έξω από την πόλη σε μιαν εξοχή, κάτω από τον λόφο όπου δεσπόζει το εκκλησάκι του Προφήτη. Από την παραμονή πήγαινα και ανηφορίζαμε για τον εσπερινό εγώ με τα λευκά μου πέδιλα και κείνη ακροβατούσα στα ψηλά τακούνια των κυριακάτικων παπουτσιών της. Ανήμερα το πανηγύρι και μετά τραπέζι στο αγρόκτημα της θειάς, κρέας με τηγανητές πατάτες, μελιτζάνες ιμαμ -της προσφυγιάς μας ανάμνηση- και παγωτό καϊμάκι -της μοναχικής μας πατρίδας, υπόμνηση-.
Στα 1974, όλα έγιναν ίδια, μέχρι το απόγευμα της παραμονής.
Ήταν Σάββατο, θυμάμαι, η μέρα της γιορτής και ανηφορίζοντας στον λόφο του Αη Λιά κάποια γειτόνισσα κάτι είπε στο αυτί της θειάς μου και κείνη άσπρισε και είπε "απαπάαα".
"Τί έγινε;" ρώτησα "τίποτε, προχώρα" απάντησε η θειά και γω στραβοπάτησα κι' ένα πετραδάκι μπήκε στο πέδιλό μου.
Άναψα κερί με το μυαλό μου στο πονεμένο μου πόδι και στο "άπαπάαα" και στην λειτουργία όλοι κρυφομιλούσαν...σε καλό τους εδώ ήρθαν να λύσουν τα προβλήματά τους.
Ε, αυτό το πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ! 
Οι Τούρκοι, τα ξημερώματα είχαν μπει στην Κύπρο και είναι ακόμη εκεί.
Βιαστικό αντίδωρο, η θειά μου να κατεβαίνει τρέχοντας τον λόφο, στο ράδιο εμβατήρια, επιστράτευση -έφυγε για τον "πόλεμο" και το φλερτ μου, έκλαιγα κι εγώ γιατί έτσι έκαναν οι επίσημες και ανεπίσημες αγαπημένες-, οι μελιτζάνες έμειναν μέρες να ξεπικρίζουν στο νερό, το κρέας ξαναμπήκε στο ψυγείο, ο κόσμος να πηγαίνει πάνω-κάτω, η Κύπρος να πεθαίνει γι' άλλη μία φορά.
Απόβαση, βομβαρδισμοί, αιχμάλωτοι, νεκροί, αγνοούμενοι, βιασμοί, ομαδικοί τάφοι, βαρβαρότητα,  βανδαλισμοί ναών, λεηλασίες, καταστροφές, ξεσπιτωμός, προσφυγιά, επαναλαμβανόμενη η ιστορία της.... "ελληνοτουρκικής φιλίας".
Δεν φάγαμε ούτε το παγωτό καϊμάκι, εκείνη την χρονιά.....
Μαθαίναμε, στις επόμενες μέρες και τα επόμενα χρόνια, για άντρες που τους σκότωσαν μπρος στα μάτια των γυναικών τους, για τέκνα που δεν γνώρισαν πατέρα, για παπάδες που τους έσερναν δεμένους πισθάγκωνα, είδαμε Εσταυρωμένους χαμαί πεταμένους, ναούς να έχουν γίνει ουρητήρια, γυναίκες να σπαράζουν ξεσκίζοντας τα μάγουλά τους λες και σ' αυτές είχε οριστεί να διασώσουν την ελληνικότητα της τραγωδίας, μαύρα μαντήλια να κατεβαίνουν ως τα μάτια της απεγνωσμένης χηρείας και τον υποτιθέμενο πολιτισμένο κόσμο να προσκυνά και πάλι τους Ούνους του Αττίλα.
Τριανταοχτώ χρόνια μετά, κάθε που ξημερώνει τ'Αη Λιά, συνεχίζει να με πονάει εκείνο το πετραδάκι στο λευκό μου πέδιλο .....

Ο Προφήτης Ηλίας




Σήμερα εορτάζει αγαπητοί μου αδελφοί, «ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος τῶν προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος πρόδρομος τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος». Το όνομά του ερμηνεύεται Θεός Κύριος η Θεός ισχυρός. Ο προφήτης Ηλίας «ἤν ἄνθρωπος ὁμοιοπαθής ἠμίν», αλλά διακρινόταν για τον ζήλο του υπέρ της δόξης του Θεού, ζήλο που έμοιαζε με «τό πῦρ», γι’ αυτό και ο λόγος του, η διδασκαλία του και ο έλεγχός του αποτελούσε «λαμπάδα καιομένη» και επιτυχώς ονομάσθηκε «ζηλωτής». Δεν έμενε συνήθως στις πόλεις όπου βασίλευε η ασέβεια, το κακό και η αμαρτία, αλλά αποσυρόταν στις κοιλάδες και τα βουνά, στις χαραμάδες και στις ακροποταμιές.
Εδώ η αγία παρουσία του Θεού γίνεται περισσότερο αισθητή και ζωντανή και η προσευχή εκτενής και θερμή. Εδώ μόνος, κατάμονος, ύψωνε τον νου και την ψυχή και τα χέρια του να προσευχηθή και προσευχόμενος να δοξάζη τον μόνον άγιο και εν αγίοις αναπαυόμενο αληθινό Θεό. «Ζηλῶν ἐζήλωσα Κυρίω Παντοκράτορι». Ήθελε από όλους να λατρεύεται ο Θεός, να δοξάζεται το άγιο Όνομά Του, να εκτελήται το Θείο θέλημά Του. Εδίδασκε την αληθινή ευσέβεια και πίστη, εκήρρυτε την μετάνοια, έλεγχε άρχοντες, βασιλιά και βασίλισσα, γιατί εγκατέλειψαν «τον ζῶντα καί ἀληθινόν Θεόν» και«ἠκολούθησαν ὀπίσω εἰδώλων». Έλεγχε γιατί ο λαός του Ισραήλ εγκατέλειψε το Θεό των πατέρων του, την δικαιοσύνη, την ευσέβεια, την πίστη.
Αυτός ακριβώς, αδελφοί μου, ο ζήλος, αυτή η αγιότητα, αυτή η τόσο θερμή και ζώσα πίστη, δεν έμεινε άνευ αμοιβής και θείων χαρισμάτων. Ο Θεός έδωσε στον προφήτη μας το χάρισμα της θαυματουργίας. Και τα θαύματα του προφήτη πολλά και μεγάλα· κυρίως το κλείσιμο και το άνοιγμα των ουρανών·«Προσευχή προσηύξατό του μή βρέξαι καί οὐκ ἔβρεξεν ἐπί τῆς γής ἐνιαυτούς τρεῖς καί μήνας ἐξ. Καί πάλιν προσηύξατο καί ὁ οὐρανός ὑετόν ἔδωκε καί ἡ γῆ ἐβλάστησε».
Για να ελέγξη ο προφήτης Ηλίας την ασέβεια των «υιών Ισραήλ» και για να φανερώση ότι μόνος αληθινός Θεός είναι εκείνος τον οποίο κηρύττει, έκλεισε τον ουρανό και δεν έβρεξε για τρισήμισυ χρόνια, με όλες τις συνέπειες και μετά, πάλι με την προσευχή του, έδωσε ο ουρανός βροχή. Αλλά οι ασεβείς και παράνομοι βασιλείς Αχαάβ και Ιεζάβελ «οὐκ ἠβουλήθησαν συνιέναι». Αλλά και φωτιά κατέβασε από τον ουρανό ο πύρινος και ζηλωτής προφήτης μας και κατέκαψε το θυσιαστήριο και τα σφάγια των ιερέων του Βάαλ.
Αγαπητοί μου αδελφοί, ο προφήτης Ηλίας ήταν άνθρωπος του Θεού, με ζήλο Θεού· με αγάπη Θεού, ωπλισμένος με την δύναμη της προσευχής.Η πίστη, η αγάπη προς το Θεό, ο φλογερός και άγιος ζήλος, η θερμή δέηση και προσευχή κάνουν θαύματα· θαυματουργεί η πίστη και η θερμή προσευχή και έτσι δοξάζεται το όνομα του Θεού. Εμείς προφήτες δεν πρόκειται να γίνουμε· μπορούμε όμως να γίνουμε άνθρωποι του Θεού· να αναπτύξουμε ζήλο «κατ’ ἐπίγνωση» υπέρ της δόξης του Θεού.
Να προσευχόμαστε συνεχώς, ώστε να επικρατήση στη γη το άγιο θέλημά Του και να εξαλειφθή κάθε ανομία από γης· να βρέξη ο ουρανός χάριτες και ευλογίες, δηλ. την ειρήνη του κόσμου και τον επανευαγγελισμό των ανθρώπων. Αγαπητοί μου αδελφοί, ο προφήτης Ηλίας υπήρξε ο κατ εξοχήν δραστήριος· ο ισχυρός, μία ψυχή φλογερή, μία καρδιά τολμηρή, ένα στιβαρό χέρι, ένα στόμα ελεύθερο, ένας άξιος αντιπρόσωπος του Θεού. Ας τον μιμηθούμε. Ο Θεός δια πρεσβειών του Προφήτου Ηλιού να ευλογεί και να σκεπάζει τα σπίτια και τις οικογένειές μας. Αμήν  

"Τη μυστική εν φόβω τραπέζη προσεγγίσαντες πάντες". Θεολογικό σχόλιο στη Μεγάλη Πέμπτη

  Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού «Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε τ...