ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ, ΜΑΝΑΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑ

«Ζωήν τήν κυήσασαν ἐκυοφόρησας, Ἁγνήν Θεομήτορα, θεόφρον Ἄννα·  διό πρός λῆξιν οὐράνιον, ἔνθα εὐφραινομένων, κατοικία ἐν δόξῃ, χαίρουσα νῦν μετέστης, τοῖς τιμῶσί σε πόθῳ, πταισμάτων αἰτουμένη ἱλασμόν, ἀειμακάριστε.»                (Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς)

            Ἡ Ἐκκλησία, ἀγαπητοί ἀδελφοί, κατά παράδοση ἑορτάζει τήν κοίμηση ἑκάστου Ἁγίου μέ τήν τέλεση θείας Λειτουργίας.  Ἡ κοίμηση τῶν Ἁγίων θεωρεῖται γι’ αὐτούς ὡς ἡ γενέθλιός τους ἡμέρα στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.  Τήν παροῦσα ἡμέρα ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τό γεγονός τῆς κοιμήσεως, δηλαδή τοῦ θανάτου, τῆς Ἁγίας Ἄννας.  Ποία ὅμως, ἦταν ἡ Ἁγία Ἄννα;  Αὐτή ὑπῆρξε θυγατέρα τοῦ ἱερέα Ματθάν καί τῆς Μαρίας ἀπό τή Βηθλεέμ.  Εἶχε δηλαδή καταγωγή λευιτική, καταγόταν ἀπό ἱερατικό γένος.

Τό ζεῦγος τῶν Ματθάν καί Μαρίας ἀπέκτησε τρεῖς θυγατέρες.  Τήν Ἄννα, ἡ ὁποία πῆρε τόν Ἰωακείμ καί ἔφεραν στόν κόσμο τήν Παναγία, γνωστή ὡς Μαριάμ, τή Μαρία, ἡ ὁποία εἶχε θυγατέρα τή Σαλώμη τή μαῖα καί τή Σοβῆ, ἡ ὁποία ἔφερε στόν κόσμο τήν Ἐλισάβετ, τή μητέρα τοῦ Προδρόμου και σύζυγο τοῦ ἱερέα Ζαχαρία.  Ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει καί τιμᾶ κάθε χρόνο τό πρόσωπο τῆς Ἁγίας Ἄννας πολλές φορές.  Κατά πρῶτο λόγο σ’ ὅλες τίς ἱερές ἀκολουθίες, στήν ἀπόλυση μνημονεύονται οἱ θεοπάτορες Ἰωακείμ καί Ἄννα.  Μέσα δέ στή ροή τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους ἑορτάζονται ἡ Σύλληψη τῆς Ἁγίας Ἄννας, στίς 9 Δεκεμβρίου, ἡ Σύναξη τῶν Ἰωακείμ καί Ἄννης, στίς 9 Σεπτεμβρίου, δηλαδή τήν ἑπομένη τῆς Γεννήσεως τῆς Παναγίας καί σήμερον 25η Ἰουλίου, ἑορτάζεται ὁ θάνατος τῆς Ἁγίας Ἄννας.

2

            Πληροφορίες γιά τήν Ἁγία Ἄννα δέν ἔχουμε ἀπό τήν Ἁγία Γραφή.  Οἱ πληροφορίες μας προέρχονται ἀπό τά ἀπόκρυφα βιβλία, δηλαδή τά μή ἀναγνωρισμένα ἀπό τήν Ἐκκλησία, τά μή ἐπίσημα βιβλία.

            Ἡ Ἁγία Ἄννα μέ τό σύζυγό της Ἰωακείμ ἐβίωσαν τήν ἐντροπή τῆς ἀτεκνίας πολύ σκληρά.  Μέ τή δυνατή πίστη καί θερμή προσευχή τους ὅμως κίνησαν τό ἔλεος καί ἀπόλαυσαν τήν εὔνοια τοῦ Θεοῦ ἀφοῦ ἀπέκτησαν μέ φυσικό τρόπο τή μέλλουσα Μάνα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί τή Μάνα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.  Στή συνείδηση τῶν πιστῶν ἡ Ἁγία Ἄννα κατέχει ξεχωριστή θέση καί θεωρεῖται ὡς πολύ προνομιοῦχος μητέρα μέσα στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.  Ἡ παραδειγματική της πίστη καί ἡ δυνατή προσευχή ἀποτελοῦν πηγή ἐμπνεύσεως τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας καί ὁδοδείχτη ἀταλάντευτο, ὁ ὁποῖος φέρνει πιό κοντά στόν Ἅγιο Θεό.  Ἀμήν!

Μπροστά στην εικόνα της Θεοπρομήτορος Αγίας Άννας στην ομώνυμη Αγιορείτικη Σκήτη.Σκέψεις του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου

πηγή

23ΙΟΥΛ

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύεται πρώτη φορά στο διαδίκτυο και είναι απόσπασμα άρθρου του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου.Ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται στο βιβλίο του Θεοφιλεστάτου-Θεομητορικά και εξόδια στον Άθωνα.σελ.99-103.Έκδοση 2005.Ο τίτλος του άρθρου στο παραπάνω βιβλίο είναι-Της Θεοπρομήτορος Αγίας Άννης.Ο τίτλος του αποσπάσματος  που δημοσιεύουμε είναι δικός μας

π.Δ.Α

———————————————————————————————————–

..Ιδιάζει όλως δι΄όλου η εξεικόνισις της Θεόπαιδος Μαριάμ στην αγκάλη της σε εμφανώς γηρασμένη μορφή της Μητρός Της Αγίας Άννης.Πλήθος τα αναρτημένα αφιερώματα των πιστών που δέχτηκαν τις θαυμαστές ευεργεσίες της.Και πολύ εύκολο και προσιτό σε μένα ,κατά τις αγρυπνίες και χοροστασίες ,με απλή έκταση του χεριού μου να έχω κυριολεκτικώς υπ΄ όψιν μου και να περιεργάζομαι τις λιλιπούτιες φωτογραφικές μορφές των απειρόκακων και αγγελοειδών βρεφών ,που εξ ευλαβείας έσπευσαν οι πατεράδες τους να ανέλθουν εις το Όρος και στο Κυριακό της Σκήτης ,για να τις αποθέσουν στο περβαζάκι της Θαυματουργού Εικόνος.

Έως τα γεράματά της υπέφερε η Αγία Άννα τον ονειδισμό της ατεκνίας και με προσευχή απέκτησε την Πανάχραντη Κόρη της γι΄αυτό και ευπρόσδεκτες κάνει τις προσευχές των ατέκνων ζευγαριών ,εκείνων εννοείται που ευαγγελικώς  ζούν και πολιτεύονται  και διακαώς επιθυμούν την απόκτηση παιδιών και με πίστη καταφεύγουν στην χάρη της και της Κόρης Της Αειπαρθένου Μαρίας.

Φέγγουν αρκετά καλά την νύκτα ,τα πολλά αναμμένα κεριά στο προστινό το μανουάλι και μου είναι πολύ εύκολο να διαβάζω τα πίσω από τις φωτογραφίες των νηπίων σημειώματα. Ως επί το πλείστον από τις πανευτυχείς μητέρες των γραμμένα ,μια και οι ίδιες δεν μπορούν να έρθουν έως εδώ για να αποδώσουν αυτοπροσώπως τα πολλά των εκ καρδίας ευχαριστήρια.

Συντομότατες καταγραφές επιφωνημάτων ,ισχυρές όμως σε συγκινησιακή δύναμη να συγκλονίσουν τα έσω των έσω σου. Εκφράσεις πηγαίες ,αυθόρμητες ,αληθινές, δηλωτικές αισθημάτων και βιώσεων,που μάλλον ποτέ δεν θα μπορέσουμε να νοιώσουμε πλήρως εμείς οι άζυγοι , ορεσίβιοι , ανδρόφρονες  και σκληροτράχηλοι αγιορείτες.Όλες αυτές οι μητέρες λές και εκ συμφώνου ,ομοιοτύπως αναφέρονται στην Αγία Άννα και την Θεοτόκο  Κόρη Της και ξενοτρόπως για τα αγιορείτικα μας δεδομένα και καλώς κρατούνται.

Και τα λόγια τους είναι περίπου λυρικά και μητροπρεπώς  δοξολογικά της θαυματουργικής επεμβάσεως στην λύση του προβλήματός των, άκρως δε ευχαριστήρια για τον προικισμό των με «δώρο» και χαρά ,που κανείς άλλος δεν μπορούσε να τις δώσει.

Λέξεις λοιπόν ,όλως ασυνήθεις προς την καθημερινή του απόκοσμου μοναχού ακουστική ,προς την ομιλητική του χρήση και την ευχετική του ορολογία. Τον ξενίζουν τελείως και δεν θα μπορέσει ποτέ να τις καταλάβει ,αν δεν αναδράμει σε εγκόσμιο οικογενειακό περίγυρο ,αν δεν ανακαλέσει στην μνήμη και την φαντασία του κάποιες μακάριες εν αφελότητι καρδίας τρυφερές συμπεριφορές ,δεν αναπλάσει μερικά μητροβρεφικά  περιπτύγματα και γλυκύθυμα σκηνικά και αν δεν προσπαθήσει κι΄αυτός ευγνωμόνως να μνημονεύει τις πάλαι ποτέ τρυφερότητες της δικής του μητέρας ,τους γλυκοψελλισμούς της και τις ανεξαγόραστες και ανεπανάληπτες θωπείες της,αφού δεν είναι νοητό να ξέχασε το ο,τι μάννα κι αυτόν τον κυοφόρησε ,τον σπαργάνωσε,τον ενηγκαλίσθη ,τον θήλασε .Δεν τον καρποφόρησαν οι καστανιές ,δεν τον τεκνογόνησαν οι πουρναρόριζες του Άθω.

Τέτοιοι λογισμοί μού έρχονται στο μυαλό κάθε φορά καθώς παίρνω στα χέρια και παρατηρώ τούτες τις φωτογραφίες των αγγελοειδών νηπίων. Τις εναποθέτω στις θέσεις τους και στρέφω ύστερα το βλέμμα μου στην θαυματουργό  Εικόνα με περίσκεψη και θαυμασμό όχι τον τυχόντα. Και νομίζω πως δεν απέχω πολύ του να γίνομαι νοερώς μάρτυς της βεβαίας επισκιάσεως από την Χάρη της Θεοπρομήτορος και της Θεοτόκου επί όλων αυτών που έτσι ακριβώς εξεδήλωσαν την ευγνωμοσύνη των. Των ανδρών γονέων προσκυνητών ,καθώς επίσης επί των καλοπροαιρέτων και  ευλαβεστάτων  εν κόσμω συζύγων γυναικών των, και  προ πάντων επί των χαριτωμένων τούτων καρπών της κατά Χριστόν ενώσεώς των.

Κατά την αγρυπνία των Αγιαννανιτών Οσίων Πατέρων (Κυριακή Γ΄Ματθ. 15-6-’98), ερέθισε επί πλείον το ενδιαφέρον μου μια φωτογραφία βρέφους επιμελώς εντεθειμένη σε πλαστική διαφανή θήκη μαζί με ένα γραμματάκι. Φυσικά και το ανέγνωσα΄ και θαύμασα την πίστι και την ευλάβεια του χαριτωθέντος ζεύγους. Μολονότι είναι προσιτή σε κάθε προσκυνητή και επομένως κοινοποιήσιμη, την καταχωρίζω παραλείπων επώνυμο, διεύθυνση και τηλέφωνο, αφού δεν πήρα την προς δημοσίευσή τη άδεια ούτε των αποστολέων της ούτε του Δικαίου της Σκήτης:

23-5-1998

Αγαπητοί Γέροντες σας χαιρετούμε εν Χριστώ.

Χριστός Ανέστη.

Ελάβαμε στις 17-10-94 εις την Γερμανία….τον κανόνα της τεκνογονίας της Αγίας Άννης.

Με την χάρι της και τις προσευχές του Γέροντα λάβαμε την ευλογία να κάνουμε παιδί μετά από 25 χρόνια!. Το κοριτσάκι μας γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1998.

Τοποθετήσατε την κανδήλα στην εικόνα της προς ένδειξι της ευγνωμοσύνης μας, σας παρακαλούμε.

Σας ευχαριστούμε θερμά.

Οικογένεια, Αντώνης- Αικατερίνη, Τσ…….

Το καντήλι του Σουλτάνου στην Αγιορείτικη εικόνα της Αγίας Αννας και η ιστορία του.

πηγή

23ΙΟΥΛ

Η Αγία Άννα  θεωρείται η προστάτης των παιδιών και της μητρότητος. Πολλές είναι οι αφηγήσεις των μοναχών της Σκήτης για ζευγάρια που είχαν χάσει κάθε ελπίδα τεκνοποίησης και έγιναν γονείς με τη βοήθεια της Αγίας Άννης, όταν με ευλάβεια και πίστη κατέφυγαν σ’ αυτήν και ζήτησαν τη βοήθειά της. Χαρακτηριστική είναι η παρακάτω αφήγηση: Ο Σουλτάνος της Λήμνου δεν μπορούσε ν’ αποκτήσει παιδί και για το λόγο αυτό ήταν πολύ στεναχωρημένος. Άκουσε από τους κατοίκους του νησιού, που επισκέπτοντο το Άγιον Όρος και τη σκήτη της Αγίας Άννης, για τα θαύματα της μητέρας της Παναγίας και τη βοήθεια που αυτή προσέφερε στα άτεκνα ζευγάρια, προκειμένου αυτά να αποκτήσουν παιδί. Πείσθηκε από τις ιστορίες που κυκλοφορούσαν και για το λόγο αυτό έστειλε με κάποιους προσκυνητές δώρα στη Σκήτη, στη χάρη της Αγίας Άννης και ζήτησε να του φέρουν λάδι και αγίασμα της Αγίας. Οι χριστιανοί, επειδή ο Σουλτάνος ήτο αλλόθρησκος, πέταξαν τα δώρα και δεν του έφεραν τίποτα. Ο Σουλτάνος επέμενε και έστειλε πάλι δώρα στη χάρη της Αγίας και ζήτησε πάλι να του φέρουν αγίασμα και λάδι και μάλιστα απείλησε τους προσκυνητές με αυστηρές κυρώσεις, σε περίπτωση που δεν του τα φέρουν.

Οι μοναχοί της Σκήτης, επειδή ο Σουλτάνος δεν ήτο χριστιανός και υπό το βάρος της απειλής, του έστειλαν πόσιμο νερό και όχι αγίασμα και κοινό λάδι. Η Αγία Άννα, λόγω της πίστεως και επιμονής του Σουλτάνου, τον βοήθησε και απέκτησε ένα υγιέστατο παιδί και αυτός από ευγνωμοσύνη εδώρησε στη χάρη της Αγίας το κανδήλι που φαίνεται στην εικόνα παρακάτω, το οποίο είχε τάξει και επειδή ο κατασκευαστής έκλεψε μέρος του πολύτιμου υλικού, ο Σουλτάνος προσέθεσε στο κάτω μέρος, το αυγό που φαίνεται, ώστε το τάμα να είναι πλήρες.

Το ιερό λείψανο της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος και η ιστορία του.

πηγή

23ΙΟΥΛ

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Η Σκήτη της Αγίας Άννης βρίσκεται κοντά στη Μονή Αγίου Παύλου και κατοικείται από Έλληνες μοναχούς, οι οποίοι ακολουθούν τον ιδιόρρυθμο βίο. Το κυριακό χτίστηκε το 1752 και τοιχογραφήθηκε λίγο αργότερα. Κατά την παράδοση, τα υλικά για την ανοικοδόμηση του ναού μετέφεραν οι ίδιοι οι μοναχοί, χωρίς να χρησιμοποιήσουν ζώο ή άλλο μεταφορικό μέσο, σε ένδειξη ιδιαίτερης τιμής στην Αγία Άννας

Στο Κυριακό της Σκήτης της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος φυλάσσεται, σαν πολύτιμος θησαυρός, τμήμα του αριστερού ποδιού της Αγίας.

Για το ιερό αυτό λείψανο  υπάρχουν οι εξής πληροφορίες στον Κώδικα  3 της Σκήτης.

«Κάποιος ιερέας, εφοδιασμένος με έγγραφο του Οικουμενικού Πατριάρχη, σε ένα από τα ταξίδια του επισκέφτηκε την πόλη Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη) της Αρμενίας. Στον ναό των Αγίων Μαρτύρων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου υπήρχαν πολλά λείψανα αγίων, μεταξύ των οποίων και το πόδι της Αγίας Άννας. Προκειμένου να μην περιέλθει το λείψανο αυτό σε χέρια αλλοδόξων  το αγόρασε, παίρνοντας πιστοποιητικό από τους Μητροπολίτες Καισαρείας της Καππαδοκίας Επιφάνιο και Χαλδείας  Σίλβεστρο.

Μερικά χρόνια αργότερα δύο Άραβες αρχιερείς, του Πατριαρχείου της Αντιοχείας, περιόδευαν στο Άγιο Όρος για ελεημοσύνη, έχοντας το λείψανο της Αγίας Άννας και το αντίστοιχο πιστοποιητικό γνησιότητας, τα οποία είχαν αγοράσει από τον εν λόγω ιερέα. Φτάνοντας στην Σκήτη της Προβάτας συνάντησαν τον πνευματικό Ματθαίο τον Λέσβιο, που ήταν εξομολόγος του βοεβόδα Κατακουζηνού. Ο  Γέροντας Ματθαίος έχοντας οικονομική άνεση, αγόρασε από τους Άραβες Αρχιερείς το λείψανο του αριστερού ποδιού της Αγίας Άννας μαζί με το πιστοποιητικό  της γνησιότητάς του.

Όταν ο Διονύσιος Γ΄ο  Βάρδαλης επεξέτεινε το Κυριακό της Σκήτης το 1666, οι αδελφοί της Σκήτης αποφάσισαν να αποκτήσουν το ιερό λείψανο της Αγίας Άννας. Έστειλαν αντιπροσωπεία στο κελί του Αγίου Γεωργίου στην Προβάτα, όπου εγκαταβίωνε  ο πνευματικός Ματθαίος ο Λέσβιος. Την αντιπροσωπεία την αποτελούσαν ο πνευματικός Γερμανός και ο πνευματικός Διονύσιος από την Μικρά Αγία Άννα, Λέσβιοι και αυτοί.

Ο Γέροντας Ματθαίος αρνήθηκε στην αρχή να τους δώσει τον πολύτιμο αυτό θησαυρό. Μετά όμως δεκαπέντε μέρες, χωρίς άλλη ενόχληση από τους πατέρες της Σκήτης, πιθανόν μετά από κάποιο θαυμαστό σημείο που είδε, πήγε στην Αγία Άννα και κατέθεσε στο «Κυριακό» το ιερό λείψανο, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα και επιτελεί  πλήθος θαυμάτων.

Ο Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος γράφει τα εξής για το ιερό αυτό λείψανο της Αγίας Άννας.

«…Με δέος ατενίζουμε το ιερό λείψανο της Αγίας Άννας –το πάνσεπτο πέλμα του ποδός της συγκεκριμένως –το οποίο παλαιόθεν είναι θησαυρισμένο στο ιερό Βήμα του Κυριακού και ιεροτελεστικώς εξοδεύεται από εκεί καθ΄ ορισμένη στιγμή. Και έχει πολλά να σκεφτεί ο νους μας….

“Aυτό το Άγιο πέλμα έφερε από συλλήψεως και κατά την κυοφορία και από γεννήσεως περιέφερε εν τοις εξής την πρόξενο της σωτηρίας μας Μαρία. Αυτό το άγιο πέλμα ποδηγέτησε την Πανάμωμο Κόρη στις αυλές της Ναζαρέτ για μόλις μια τριετία και συμβάδισε ακολούθως με τα ποδαράκια της Θεόπαιδος Μαριάμ στον Ναό του Σολομώντος,  για να την αποχωρισθεί οριστικώς, αφού νηπιάζουσα την προσήγαγε και την αφιέρωσε κατά αυτοθέλητη υπόσχεση και κατ΄εκπλήρωσιν θείας βουλής στα Άγια των Αγίων για την αγγελική προετοιμασία της για την κοσμοσωτήριο αποστολή της: «…Ἄπιθι τέκνον, τῷ δοτῆρι γενήθητι, καὶ ἀνάθημα, καὶ εὐῶδες θυμίαμα. Εἴσελθε εἰς τὰ ἄδυτα, καὶ γνῶθι μυστήρια, καὶ ἑτοιμάζου γενέσθαι, τοῦ Ἰησοῦ οἰκητήριον, τερπνὸν καὶ ὡραῖον…»

(Απόστιχο Εσπερινού Εισοδίων)

…….Μπροστά μας λοιπόν τώρα, μια ακόμα συγκλονιστική διαχρονική απόδειξις της οικονομίας του Παντάνακτος Θεού. Δεν είναι δυσωδία αποπνέοντα και αποστροφή προκαλούντα, όπως συμβαίνει με τα πτώματα και τα λοιπά έκδοχα των κοινών και δη εν αμαρτίαις τεθνηκότων συνανθρώπων μας, αλλά επιθυμητά προς θέα, αφή και ασπασμό τα τίμια λείψανα των αγίων μελών της Εκκλησίας μας, και μάλιστα εκείνων του αμεσωτάτου περιβάλλοντος του Κυρίου, και, έτι πλέον, των οικογενών της ανθρωπίνης για την σωτηρία μας υποστάσεώς Του.

Εν προκειμένω και υπ’ όψιν έχουμε – πέρα της ως ανωτέρω περιγραφείσης θαυματουργού Εικόνος – το πλησιέστερο προς την Μητέρα Του βιολογικό στοιχείο, μέσα σε πεποικιλμένη αργυροθήκη΄ οφθαλμοφανές δηλαδή, ψηλαφητό, προσκυνητό και ασπαστό το ιερό αυτό κατάλοιπο της μετ’ Εκείνου κατά σάρκα συγγενείας Του μαζί μας. Είναι να χάνη κανείς τον νου του όταν σκεφθή  και εμβαθύνη λιγάκι στα όσα οικονομεί  και εξακολουθεί να ενεργή ο Πανάγαθος Θεός. Χάριτί Του δε υπερβαλλόντως αυτά τα στενώς κατά σάρκα συγγενικά Του πρόσωπα, όχι μόνο εμποδίζουν να μη χαθούμε οι ταλαίπωροι εμείς, αλλά και συντελούν στο να γινώμεθα ‘μέρα με τη ‘μέρα όλο και πιο άξιοι ευσπλαχνίας και ελέους, ακολούθως δε όλο και πιο κατάλληλοι για αγιασμό και για θείες κατακοσμήσεις. Αλοίμονό μας, εν ημέρα κρίσεως, αν δεν επωφεληθούμε αυτών των παροχών και καταξιώσεων.

ΠΗΓΕΣ

Α.Γερασίμου Σμυρνάκη .ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ. Εκδόσεις Πανσέληνος 1988.

Β.Η Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννας ,έκδοση Αδελφότητας Καρτσωναίων 2007.

Γ.Ευαγγέλου Λέκκου.Η Αγία Άννα-Βίος και Παρακλητικός Κανόνας.

Δ.Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου. Θεομητορικά και εξόδια στον Άθωνα.

Ο Χριστός ως πηγή της σωτηρίας

Ο Κύριος ρώτησε τους τυφλούς αν πιστεύουν. Επίσης , θεραπεύοντάς τους τούς είπε : ” Ας γίνει σε σας σύμφωνα με την πίστη σας ” . Στη συνέχεια , όταν του έφεραν έναν κωφάλαλο δαιμονισμένο , ο Κύριος τον θεράπευσε από το δαιμόνιο και του χάρισε τη σωματική υγεία , χωρίς να ζητήσει την πίστη του . Αυτό το έκανε , επειδή δεν ήταν εκείνος σε θέση να απαντήσει , λόγω της δεινής ψυχοσωματικής καταστάσεώς του . Το σημείο αυτό είναι άξιο ιδαίτερης προσοχής . Πηγή της θεραπείας δεν είναι η θετική τοποθέτηση των ασθενών απέναντί του , αλλά ο ίδιος ο Κύριος.  Ζητάει την πίστη , επειδή σέβεται το αυτεξούσιο του ανθρώπου. Αυτός είναι που σώζει και που χαρίζει τη θεραπευτική και σωτήρια χάρη του , ενώ οι πιστοί απλώς ανοίγουν την καρδιά τους , για να λάβουν τη σωτηρία από αυτόν .
Μέσα στη μεγάλη σύγχυση που επικρατεί στις ημέρες μας διαφημίζεται εντέχνως και η ινδουιστικής προελεύσεως θεωρία περί δήθεν θετικής ενέργειας , θετικής σκέψεως και δυνάμεως. Οι υποστηρικτές αυτής της πλανεμένης θεωρίας ισχυρίζονται ότι ο άνθρωπος έχει δυνάμεις , και αν πιστεύει στις δυνάμεις του μπορεί να κάνει τα πάντα. Γι`αυτό και όταν γίνεται κάποιο θαύμα , λένε ότι αυτό συνέβη , επειδή πίστευε ο άνθρωπος ότι θα γίνει . Απαντώντας ο μακαριστός γέροντας Παΐσιος σ`αυτές τις φλυαρίες έλεγε : ” Πίσω από αυτή την εγωιστική τοποθέτηση κρύβεται η ενέργεια του διαβόλου . Μπλέκουν αυτό που είπε ο Χριστός ” πιστεύεις ; ” με το δικό τους  ” πιστεύω ” . Από εκεί ξεκινάει και όλος αυτός ο δαιμονισμός που υπάρχει στον κόσμο . Σου λένε μετά ” να μη σέβεσαι ούτε μεγάλο ούτε μικρό , για να αποκτήσεις προσωπικότητα ” . Κάνουν θεό τον εαυτό τους και απογυμνώνονται από τη θεία χάρη . Με κάτι τέτοιες θεωρίες κοιτάζουν να ξεγελάσουν τον κόσμο  ” .
Ο Κύριος στο Ευαγγέλιο τόνισε ότι χωρίς Αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε · δηλαδή τίποτε το οποίο παράγει καρπούς που μπορούν να περάσουν στην αιωνιότητα . Θεμέλιο της σωτηρίας μας είναι η ταπείνωση . Μόνοι μας μόνο αμαρτίες μπορούμε να κάνουμε . Όλες οι θλίψεις και οι συμφορές μας θα βρουν τέλος , όταν χωνέψουμε την αλήθεια ότι τίποτε το αγαθό δεν πηγάζει από μας , αλλά από τον μόνο αληθινό Θεό , τον Κύριο Ιησού Χριστό .

Αρχιμ. Π. Κ.

”  Φωνή  Κυρίου ”

Πηγή

Γέροντας Αμβρόσιος της Μονής Δαδίου Όσοι πάρουν το χάραγμα ( 666 ), δεν θα βρουν στιγμή ησυχίας!

Γέροντας Αμβρόσιος της Μονής Δαδίου

Όσοι πάρουν το χάραγμα ( 666 ), δεν θα βρουν στιγμή ησυχίας!

Οι Έλληνες έχουμε ανάγκη σοβαρής κατηχήσεως. Που είστε κύριοι καθηγηταί; 10.000 καθηγηταί θεολόγοι έπρεπε να βγείτε πάνω στις πλατείες να κηρύξετε το Ευαγγέλιο, όχι να περιμένετε μέσα στα Γυμνάσια και μέσα στους άμβωνες...

Οι άμβωνες δεν φτιάνουν ανθρώπους!
Γιατί δυστυχώς, δεν λέγεται η αλήθεια, η οποία έπρεπε να λέγεται, μέσα στον Χριστιανικό Ναό. Κρύβεται η αλήθεια από εμάς όλους τους δασκάλους. Σας το λέω με πλήρη συνείδηση αυτό. Κρύβεται η αλήθεια, δεν διδάσκεται ο ελληνικός λαός όπως πρέπει. Αλλού τον προσανατολίζουμε και δεν του λέμε την αλήθεια, για να συνέλθει ο ελληνικός λαός και να συνέλθουμε κι εμείς. Γιατί είναι τυφλωμένα τα πνεύματά μας, η καρδιά μας είναι σκοτισμένη, δεν έχει Πνεύμα Θεού, για να μεταδώσει και στον πλησίον, να μεταδώσει εις τον συνάνθρωπο Πνεύμα Θεού. (σελ. 233)

 

Μην περιμένουμε, αδελφοί μου χριστιανοί, να έρθει ένας προφήτης Ηλίας για να μας σώσει.

Γιατί, αν έρθει εκείνη η εποχή, θα είναι πολύ τραγική για τον άνθρωπο, και πιο πολύ για εμάς τους χριστιανούς, όταν θα έρθει ο Προφήτης Ηλίας στη γη...


Είναι εδώ στη γη  ο Προφήτης Ηλίας, εδώ είναι, μεταξύ μας, και θα έρθει (φανερωθεί) στην καθορισμένη ώρα του, η οποία θα είναι φοβερή για τους ψευδοπροφήτες σαν κι εμένα, χριστιανοί μου αδελφοί.

Ψευδοπροφήτης είμαι κι εγώ, δυστυχώς, γιατί σας λέγω μόνο λόγια, δεν είμαι όμως στα έργα φτασμένος, και συγχωρέστε με. (σελ. 233)

Πρέπει ν' αποκτήσετε ισχυρή πίστη, μόνοι σας, με υπομονή, με καλοσύνη, με δικαιοσύνη. Να μη χάσουμε την πίστη! Σταθερή πίστη, και ο Θεός θα δώσει βοήθεια. Χωρίς την προσευχή, πάμε χαμένοι. Μη σκέφτεστε για το μέλλον. Είναι όλα στα χέρια του Θεού. Να διαβάζετε Πατερικά κάθε μέρα από λίγο, και ο Θεός θα φωτίζει. Ύστερα θα δυναμώνει ο νους σας.

Πήγα ένα τέταρτο στην κόλαση και νόμιζα ότι ήμουν τρεις ώρες !!!

Να μη λέμε, να πάμε «επάνω», αλλά νά πάμε «ψηλά», γιατί και επάνω καιροφυλακτεί ο πονηρός, να μας γκρεμίσει.

Μόνο όταν μπούμε στον Παράδεισο δεν κινδυνεύουμε.

Επειδή έρχονται πολύ δύσκολες μέρες για την ανθρωπότητα, ο Θεός πήρε ορισμένους ανθρώπους και τους έκανε αξιωματικούς.

Τα πράγματα θα εξελιχθούν πολύ γρήγορα. Ό διάβολος θα κυριαρχήσει. Όσοι τον πλησιάσουν, θα τους τσακίσει, θα τους συντρίψει. Φίλους αυτός δεν έχει...

Βρεθήκαμε στους έσχατους καιρούς εμείς οι ταλαίπωροι, και οι μοναχοί και κοσμικοί, αλλά ο αγώνας είναι αγώνας. Δεν θα σταματήσεις τον αγώνα ούτε δευτερόλεπτο. Αγώνας μέχρι τέλους! Και τότε ο Κύριος, πού στεφανώνει τους ανθρώπους και τους αποκατασταίνει αιώνια, Εκείνος την τελευταία ώρα θα σου χαρίσει όχι πράγματα ψεύτικα και μάταια της ζωής αυτής, αλλά θα σε κάνει άξιο να βασιλεύεις μέσα στη Βασιλεία του Θεού.

Αιώνια! Όχι για 1.000 χρόνια, για 100.000 χρόνια. Αιώνια, σημαίνει δεν θά έχει τέλος!

Άλλη τόση να είναι η γη, μπορεί ο Θεός να τη θρέψει.

Περί αναστάσεως των σωμάτων μην αμφιβάλλετε.

Να, είμαι 90 χρόνων. Αυτό το σώμα πρέπει να λιώσει στον τάφο, για να βγει καινούριο, άφθαρτο, αιώνιο, χωρίς να αρρωσταίνει, χωρίς να πονά, χωρίς να διψά, χωρίς να ζεσταίνεται, θα είναι όπως τα αγγελικά σώματα. Αρκεί να μην πέσουμε στην αμαρτία. Ό Θεός θέλει να Του πούμε ότι μόνο γι' Αυτόν θα ζούμε. Αν μείνουμε στην αμαρτία, τότε και τα καταχθόνια είναι αιώνια. Δεν αλλάζει από κει η κατάσταση, η βάσανος, η οδύνη, ο πόνος, οι φωτιές...

Εσάς, στη Θεολογική Σχολή, αυτά σας τα λένε μαλακά.

Έρχεται ο διάβολος και με χτυπάει αλύπητα.

Μου λέει: «Μην τους τα λες τόσο καθαρά. Άσε τους να κοιμούνται. Μην τους αφήνεις να ξυπνούν…».

Οι πεθαμένοι που είναι σε καλή μεριά δεν μπορούν να επισκέπτονται τους ζωντανούς όποτε θέλουν. Πρέπει να πάρουν άδεια από τον Κύριο...

Η ευχή «Κύριε, ελέησον» είναι σαν ένα σπαθί πού κόβει στα δύο τον σατανά.

Η οικογένεια είναι Ιερή. Όποιος εγκαταλείπει την οικογένειά του, τον σύζυγο ή την σύζυγο, τα παιδιά του, τιμωρείται πολύ σκληρά από τον Θεό. Στις μεγάλες εορτές η οικογένεια πρέπει να είναι όλοι μαζί.

Η οικογένεια πρέπει να έχει τον ίδιο Πνευματικό.

Είδες ο Μέγας Βασίλειος; Είχε Χάρη από τον Θεό και δεν κοιμόταν καθόλου. Έζησε 49 χρόνια και είδες τι έργο έκανε;

Εγώ όμως είμαι 80 ετών και δεν είμαι ούτε το δαχτυλάκι του. Είμαι ένας ελεεινός μοναχός... Ο Θεός να με ελεήσει, γιατί πάω χαμένος.

Ξυπνώ τα βράδια να μελετώ, όπως έκανε κι αυτός, κατά τον λόγο του, και να εφαρμόσω τον λόγο του μεγάλου Αγίου. Εγώ όμως κοιμάμαι συνέχεια. Ξυπνώ πότε-πότε, κλαίω και λέω: «Κύριε, Ελέησον!». Ξανά κοιμούμαι πάλι.

Οι σημερινοί άνθρωποι δεν έρχονται προς το φως, γιατί είναι πονηρά τα έργα τους, όπως έλεγε και ο Κύριος στο Ευαγγέλιο. Και όταν πηγαίνουν να μιλήσουν με κάποιον και ν' ακούσουν λόγο Θεού, πάλι μπερδεύονται πιο πολύ, επειδή τα έργα τους είναι πονηρά...

Ξέρεις τι είναι το Άγιο Πνεύμα; Είναι εδώ πού μιλάμε, είναι έξω απ' το μυαλό σου, είναι μέσα στο μυαλό σου, είναι γύρω απ' το στόμα σου, είναι παντού. Είδες πόσο κοντά είναι ο Θεός σ' εμάς; Είναι Ζωή, είναι παντού. Οι Πατέρες λένε: «Ο Θεός είναι τόσο κοντά μας, όση ώρα θέλει ο αέρας να βγει από το στόμα μας».

Όταν ζητάτε τη βοήθεια ενός Αγίου και λέτε «Άγιε μου, βοήθα με», ο Άγιος την ίδια στιγμή που το ζητάτε είναι δίπλα σας.

Δεν σας αφήνει να το καταλάβετε, γιατί θα ερχόσασταν σε έπαρση και μπορεί να του ζητάγατε και χαζά πράγματα. Σας προσφέρει τη βοήθεια όχι άμεσα, αλλά απαλά, σιγά, όπως ο Θεός πλησιάζει τον άνθρωπο, ώστε να μην ανέβει ο εγωισμός σας.

Θα δείτε, μέρα με τη μέρα, ότι αυτό πού ζητήσατε λύνεται και έρχεται, αν είναι για το όφελος της ψυχής σας…

Το «Πιστεύω»  να το λέτε απαραιτήτως πρωί και βράδυ. Διότι έτσι ομολογούμε την πίστη μας και, ότι κι αν μας συμβεί κατά τη διάρκεια της μέρας ή της νύχτας, θα έχουμε ομολογήσει τον Κύριο.

Το "Πάτερ ημών" να το λέτε αργά, για να το καταλαβαίνετε.

Το Απόδειπνο είναι ομπρέλα προστασίας.

Να κάνετε το Απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς.

Και είναι μεγάλη ευλογία να κάνετε το πρωί τον Όρθρο. Ή καρδιά σας να βαδίζει σύμφωνα με αυτά πού λέτε.

Όταν ο ιερέας λέει "Πρόσχωμεν τα Άγια τοις Αγίοις", είναι η μεγαλύτερη και φοβερότερη στιγμή, γιατί τότε είναι ανοιχτοί οι Ουρανοί και για ότι παρακαλέσουμε τον Θεό, εισακουόμαστε.

Να προσεύχεσθε συνέχεια, να συνηθίζει ο νους. Και αν ακόμα συγχύζεστε, εσείς να λέτε την ευχή. Τι πιο εύκολο πράγμα; Την λες πάντοτε, εκεί πού βαδίζεις, στο λεωφορείο, παντού. Έστω και μηχανικά. Τη συνηθίζει έπειτα ο νους και προχωράς. Στην αρχή ο νους θα είναι στο Λονδίνο, αλλά υστέρα μαζεύεται. Αρκεί να μη σταματάς να τη λες.

Πώς θες να σε συγχωρήσει ο Κύριος, ενώ μέσα σου βράζει το καντήλι της μνησικακίας; Τι νομίζεις, πώς ο Κύριος δεν βλέπει τι έχεις μέσα στην ψυχή σου;

πηγή

Τι έλεγε ο γέροντας Παϊσιος για την αδικία

- Γέροντα, όταν με αδικούν, ή καρδιά μου σκληραίνει. - Για νά μη σκληραίνη, ποτέ να μή σκέφτεσαι ότι φταίει ή πόσο φταίει ό άλλος πού σέ αδικεί, άλλα πόσο φταις εσύ..

Βλέπεις, όταν οι άνθρωποι μαλώνουν μεταξύ τους, όλοι τους λένε ότι έχουν δίκαιο, μόνον πού παίρνουν περισσότερο δίκαιο άπ' όσο δικαιούνται, γι' αυτό καί διαφωνούν συνέχεια. Πηγαίνουν στην αστυνομία π.χ., καί ό καθένας λέει: με έδειρε ό τάδε - δεν λέει πόσο τον έδειρε αυτός! - καί τού κάνει μήνυση.

Άν σκεφτόμασταν ότι ό πιο αδικημένος είναι ό Χριστός, θά δεχόμασταν με χαρά τήν αδικία. Ένώ ήταν Θεός, κατέβηκε στην γη άπό πολλή αγάπη καί κλείσθηκε εννιά μήνες στην κοιλιά τής Παναγίας. Ύστερα, τριάντα χρόνια έζησε αθόρυβα. Άπό δεκαπέντε μέχρι τριάντα χρόνων δούλευε μαραγκός στους Εβραίους. Καί τί εργαλεία είχαν τότε; Ξύλινα πριόνια χρησιμοποιούσαν, μέ κάτι καβίλιες ξύλινες. Τού έδιναν καί κάτι σανίδια... καί Τού έλεγαν: Φτιάξε αυτό, φτιάξε εκείνο.... Καί πώς νά τά πλανίση; Πλανίζονταν μ' εκείνα τά γύφτικα σίδερα, πού χρησιμοποιούσαν τότε γιά πλάνες; Ξέρεις τί ζόρικα είναι; Άντε ύστερα, τρία χρόνια ταλαιπωρία!

Ξυπόλυτος να πηγαίνη από έδώ-άπό εκεί, γιά νά κηρύττη! Θεράπευε αρρώστους, μέ λάσπη άνοιγε τά μάτια των τυφλών, καί αυτοί ζητούσαν πάλι σημεία. Έβγαζε τά δαιμόνια άπό τους δαιμονισμένους, άλλα δυστυχώς οι αχάριστοι άνθρωποι Του έλεγαν πώς είχε δαιμόνιο! Καί ενώ τόσοι είχαν μιλήσει καί προφητεύσει γι' Αυτόν, τόσα θαύματα έκανε, καί τελικά όνειδισμούς, σταύρωμα.

Γι' αυτό οι αδικημένοι είναι τά πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού. Γιατί ώς αδικημένοι έχουν στην καρδιά τους τόν αδικημένο Χριστό καί άγάλλονται στην εξορία καί στην φυλακή σάν νά βρίσκωνται στον Παράδεισο, διότι, όπου Χριστός έκεϊ Παράδεισος. - Μπορεί, Γέροντα, νά βρεθή κανείς μέ φορτίο μεγαλύτερο άπό αυτό πού μπορεί νά σηκώση; - Ό Θεός δέν επιτρέπει φορτίο πάνω άπό τις δυνάμεις μας. Οι αδιάκριτοι άνθρωποι φορτώνουν βαρύ φορτίο στους άλλους.

Πολλές φορές ό Καλός Θεός αφήνει τους καλούς ανθρώπους στά χέρια τών κακών, γιά νά μαζέψουν μισθό ουράνιο. -Το παράπονο, Γέροντα, έχει σχέση μέ τήν αχαριστία; - Ναί. Μπορεί μάλιστα κάποιος, ένώ τόν φροντίζουν γιά το καλό του, νά μήν το καταλαβαίνη, νά νιώθη αδικημένος καί νά παραπονηται. Άν δέν παρακολουθη τόν εαυτό του, μπορεί, όταν κάνη ένα σφάλμα καί του λένε νά προσεχή, νά νομίζη ότι τόν αδικούν καί νά φθάνη στην αναίδεια.

Μιά αδελφή λ.χ. βάζει περισσότερο φάρμακο καί καίει μέ το ράντισμα τά φύλλα άπό τις ελιές. Της κάνουν παρατήρηση καί, αντί νά συναισθανθή το λάθος της καί νά πή ¨εύλόγησον, νιώθει αδικημένη καί κλαίει. Μέ αδικούν, λέει. Άν έπεφτε ακρίδα καί χαλούσε τά δένδρα, δέν θά μιλούσαν, ένώ τώρα πού τά χάλασα εγώ, φωνάζουν. Χριστέ μου, μόνον Έσύ μέ καταλαβαίνεις, καί δώσ' του δάκρυα! Μπορεί νά νιώθη καί χαρά, γιατί σκέφτεται ότι θά έχη μισθό άπό τήν αδικία πού δέχτηκε και να εύγνωμονη τον Χριστό! Αυτό είναι μιά λανθασμένη κατάσταση, είναι μεγάλη πλάνη.

πηγή

Η αγία Μεγαλομάρτυς Χριστίνα.(Πρωτοπρ. Γεωργίου Δορμπαράκη)

πηγή

23ΙΟΥΛ

«Η αγία Χριστίνα καταγόταν από την πόλη της Τύρου κι ήταν κόρη ενός στρατηλάτη ονόματι Ουρβανού. Αυτός έβαλε την κόρη του σε πύργο υψηλό, της έδωσε εντολή να ζει εκεί και να προσφέρει θυσία στους ειδωλολατρικούς θεούς που εκείνος λάτρευε, κατασκευασμένους από χρυσάφι, ασήμι και άλλα υλικά. Η Χριστίνα όμως τα έκανε κομμάτια και ό,τι πολύτιμο υπήρχε ως υλικό το έδωσε στους φτωχούς. Γι’ αυτόν τον λόγο ο πατέρας της άρχισε να την υποβάλλει σε πολλές τιμωρίες και την έβαλε σε φυλακή, χωρίς να της δίνει τροφή. Η αγία όμως τρεφόταν από αγγέλους, οι οποίοι την θεράπευσαν και από τις πληγές της. Έπειτα ρίχνεται στη θάλασσα, όπου δέχεται το θείο βάπτισμα από τον ίδιο τον Κύριο, και οδηγείται στην ξηρά από θείο άγγελο. Όταν μαθεύτηκε ότι ζει, κλείνεται πάλι στη φυλακή, κατ’ εντολή του πατέρα της, ο οποίος το ίδιο βράδυ πέθανε με άσχημο τρόπο. Στη θέση του πατέρα της έρχεται ο στρατηγός Δίων, ο οποίος αρχίζει να εξετάζει τη μάρτυρα, ο αλιτήριος. Αυτή δε, επειδή κήρυξε τον Χριστό, τιμωρείται σκληρότατα. Μέσα στα μαρτύρια ευρισκόμενη, τέλεσε διάφορα θαύματα, γεγονός που οδήγησε στην πίστη τρεις χιλιάδες από τους στρατιώτες. Μετά τον Δίωνα, ανέλαβε την εξουσία κάποιος Ιουλιανός, ο οποίος ρίχνει την αγία σε κάμινο του πυρός, κι αφού εκείνη έμεινε άφλεκτος, την καταδικάζει να ριχτεί σε δηλητηριώδη φίδια και διατάζει έπειτα να της κόψουν τους μαστούς, από τους οποίους χύθηκε αντί αίμα γάλα. Στη συνέχεια της κόψανε τη γλώσσα, και τελευταίο από όλα, αφού κτυπήθηκε από στρατιώτες με πέτρες, παρέδωσε το πνεύμα της στον Θεό».

Τρία σημεία από το συναξάρι της αγίας είναι εξόχως σημαντικά, προκειμένου να τα σχολιάσουμε:

(1) Λέγεται – και όχι άδικα – ότι ανώτερη αγάπη στον κόσμο τούτο από τη γονεϊκή δεν υπάρχει. Οι γονείς είναι εκείνοι, σχεδόν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, που είναι έτοιμοι και τη ζωή τους να δώσουν για χάρη των παιδιών τους. Διότι νιώθουν ότι τα παιδιά τους αποτελούν κομμάτι του εαυτού τους: η ζωή των παιδιών τους ήδη εκ κοιλίας μητρός ζυμώθηκε μ’ εκείνους. Κι όμως: στην περίπτωση της αγίας Χριστίνας – δυστυχώς όχι μόνον αυτής – τούτο καταλύεται. Ο ίδιος ο πατέρας της γίνεται ο δήμιός της, εκείνος που θέλει να την καταστρέψει. Αιτία: ο φανατισμός του, που τον κάνει να είναι δέσμιος των ειδώλων, δηλαδή των διαφόρων δαιμονίων, και που γι’ αυτό απαιτεί και η κόρη του να τον ακολουθεί στις δικές του δοξασίες. Εκ διαμέτρου αντίθετη τοποθέτηση από τη χριστιανική, η οποία κάνει τον άνθρωπο να αγαπά με απόλυτο τρόπο τον Θεό, για να μπορεί όμως αυτός στη συνέχεια να αγαπά με απόλυτο πάλι τρόπο και τον συνάνθρωπό του, που σημαίνει και να σέβεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ελευθερία του.

(2) Η αγία άρχισε να διώκεται για την πίστη της στον Χριστό, ενόσω ακόμη δεν είχε γίνει πλήρως χριστιανή, δηλαδή όταν ακόμη δεν είχε βαπτισθεί. Η χάρη του Θεού όμως ενεργούσε πλούσια σε αυτήν, έστω και με εξωτερικό τρόπο. Διότι το βάπτισμα προσφέρει ακριβώς αυτό: συνδέει τον καλοπροαίρετο και ενεργούμενο εξωτερικά από τη χάρη του Θεού άνθρωπο με τον Χριστό, τον κάνει μέλος Του και συνεπώς ο Χριστός δρα μέσα από το κέντρο της καρδιάς του, εκεί που πριν δρούσε το πονηρό. Σ’ έναν τέτοιον άνθρωπο όμως, σαν την αγία Χριστίνα, ο Θεός βρίσκει τρόπους να συνδεθεί με αυτόν, πέραν των «κανονικών και νομίμων». Και τι γίνεται; Μέσα στη θάλασσα ευρισκόμενη η αγία, από την κακία των διωκτών της, έχει τον ίδιο τον Δημιουργό και Σωτήρα της Χριστό να τελεί το άγιο βάπτισμά της, προκειμένου να την κάνει μέλος Του. «Το Πνεύμα όπου θέλει πνει», ενώ θαυμάζει κανείς την «υπακοή» και του ίδιου του Χριστού μας σε ό,τι ο Ίδιος έχει νομοθετήσει. «Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται».

(3) Στο μαρτύριο της εκτομής των μαστών της, διαπιστώνεται το παραδοξότατο: αντί αίματος εκχέεται γάλα. Πέραν από την παρατηρούμενη ενέργεια του Θεού, που κάνει ένα θαύμα – προφανώς για να ενισχύσει τους καλοπροαίρετους θεατές του μαρτυρίου της, ώστε να μεταστραφούν ή ν’ αυξηθούν στην πίστη – μπορούμε να επιχειρήσουμε και μίαν ακόμη εξήγηση: αφενός το γάλα αυτό, από μία παρθένο, μπορεί να θεωρηθεί ως σύμβολο της διδασκαλίας που ασκούσε η αγία στους ειδωλολάτρες, κατά το «γάλα υμάς επότισα» που έλεγε στους αρχαρίους στην πίστη ο απόστολος Παύλος, αφετέρου φανερώνει την κυοφορία, μέσα της, της χάριτος του Θεού, που την κάνει και αυτήν μία μικρή «Παναγία», κατά τους λόγους του Κυρίου, που είπε ότι αυτοί που τηρούν το άγιο θέλημά του Πατέρα Του «μήτηρ και αδελφός και αδελφή Του εισίν».

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΧΡΙΣΤΙΝΗΣ

Τῌ ΚΔ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΙΟΥΛΙΟΥ

Μνήμη τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Χριστίνης.

Τῇ ΚΔ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, 
Μνήμη τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Χριστίνης.
Τὴν Χριστίναν ἥνωσε Χριστῷ νυμφίῳ,
Νύμφην ἄμωμον, αἷμα τοῦ μαρτυρίου.
Εἰκάδι βλῆτο τετάρτῃ Χριστῖνα ὀξέσι πέλταις.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, οἱ ἅγιοι Μάρτυρες Καπίτων, Ὑμέναιος καὶ Ἑρμογένης
 ξίφει τελειοῦνται.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν

Αγία Μεγαλομάρτυς Χριστίνα

Τὴν Χριστίναν ἥνωσε Χριστῷ νυμφίῳ,

Νύμφην ἄμωμον, αἷμα τοῦ μαρτυρίου.

Εἰκάδι βλῆτο τετάρτῃ Χριστῖνα ὀξέσι πέλταις.

Kτείνουσι πέλται Xριστέ την σην Xριστίναν,

Tην Xριστιανών πίστιν ουκ αρνουμένην.

Eικάδι βλήτο τετάρτη Xριστίνα οξέσι πέλταις.

Η Αγία μεγαλομάρτυς Χριστίνα, καταγόταν από την Τύρο της Συρίας και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού (περί το 200 μ.Χ.).

Ο πατέρας της, της έχτισε έναν πύργο και την έβαλε μέσα σ' αυτόν. Μάλιστα κατασκεύασε αγάλματα των ειδώλων και την διέταξε να θυσιάσει σ' αυτά. Εκείνη όμως τα έκανε όλα κομμάτια. Για αυτές της τις πράξεις, η αγία υποβλήθηκε σε βασανιστήρια από τον ίδιο της τον πατέρα και μετά φυλακίστηκε.

Στην φυλακή την άφησαν νηστική για να πεθάνει από την πείνα. Όμως, άγγελος Κυρίου της πήγαινε τροφή και της θεραπεύτηκαν όλες οι πληγές της.

Μετά την έριξαν στην θάλασσα, όπου έλαβε το Άγιο Βάπτισμα από τον ίδιο τον Χριστό και άγγελος Κυρίου την έβγαλε στην στεριά.

Μόλις έγινε γνωστό ότι είχε διασωθεί, ο πατέρας της πρόσταξε και την έκλεισαν πάλι στην φυλακή. Την νύχτα που ακολούθησε ο πατέρας της πέθανε και την θέση του στο αξίωμα του στρατηγού την πήρε κάποιος ονόματι Δίων. Αυτός οδήγησε την μάρτυρα στο δικαστήριο. Και εκεί η αγία ομολόγησε την πίστη της. Αμέσως οργίστηκε και διέταξε να αρχίσουν τα βασανιστήρια.

Κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων πολλοί πίστευσαν στον Χριστό. Μετά το Δίωνα ανέλαβε κάποιος Ιουλιανός. Αυτός έριξε την Χριστίνα μέσα σε πυρακτωμένη κάμινο, σε ένα κλουβί με φίδια δηλητηριώδη, τα οποία αντί να την δαγκώσουν της έγλυφαν τα πόδια με ευσπλαχνία, μετά της έκοψαν τους μαστούς από όπου χύθηκε γάλα αντί για αίμα και της έκοψαν και την γλώσσα. Όλα αυτά τα μαρτύρια τα υπέμεινε με καρτερία και στο τέλος με κοντάρια που την χτύπησαν παρέδωσε το πνεύμα, λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου, και περνώντας στην αιώνια ζωή.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τοῦ πατρός σου τὴν πλάνην λιποῦσα πάνσεμνε, τῆς εὐσεβείας ἐδέξω τὴν θείαν ἔλλαμψιν, καὶ νενύμφευσαι Χριστῷ ὡς καλλιπάρθενος- ὅθεν ἠγώνισαι στερρῶς, καὶ καθεῖλες τὸν ἐχθρόν, Χριστίνα Μεγαλομάρτυς. Καὶ νῦν ἀπαύστως δυσώπει, ἐλεηθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς.

Φωτοειδὴς περιστερὰ ἐγνωρίσθης, ἔχουσα πτέρυγας χρυσᾶς, καὶ πρὸς ὕψος, τῶν οὐρανῶν κατέπαυσας Χριστίνα σεμνή· ὅθεν σου τὴν ἔνδοξον, ἑορτὴν ἐκτελοῦμεν, πίστει προσκυνοῦντές σου, τῶν λειψάνων τὴν θήκην, ἐξ ἧς πηγάζει πᾶσιν ἀληθῶς, ἴαμα θεῖον, ψυχῆς τε καὶ σώματος.