Κυριακὴ Η´ Ματθαίου Η ευλογία της προσφοράς “Δότε αυτοίς υμείς φαγείν.” εκ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου

(Ματθ.ιδ΄14-22)                              (Α΄ Κορ. α΄ 10-17)

Η ευλογία της προσφοράς

“Δότε αυτοίς υμείς φαγείν.”

Στην λίμνη της Γεννησαρέτ που βρισκόταν απέναντι από την Καπερναούμ, μετά από το πολύμοχθο έργο Toυ, ο Ιησούς είχε αποσυρθεί για λίγη ανάπαυση.  Ωστόσο, χιλιάδες άνθρωποι από διάφορα μέρη αντιλήφθηκαν την παρουσία Του και έτρεξαν για να τον συναντήσουν.  Σύμφωνα με την περιγραφή μόνο οι άνδρες ήταν πέντε χιλιάδες.  Πολλοί ήταν εκείνοι που έφεραν μαζί τους και δικούς τους ανθρώπους που υπέφεραν από κάποια ασθένεια για να τους θεραπεύσει ο Κύριος.  Γνώριζαν καλά την ευσπλαχνία Του αλλά και την παντοδύναμη εξουσία Του.  “Και εσπλαγχνίσθη επ΄ αυτοίς και εθεράπευσε τους αρρώστους αυτών”. Μετά την θεραπεία των ασθενών ο Κύριος άρχισε να ομιλεί προς τα πλήθη.  Τα όσα τους έλεγε ήταν τόσο ελκυστικά, χαροποιά, αλλά και παρήγορα, ώστε τα πλήθη εκθαμβώθηκαν από την διδασκαλία Του.  Είχε βραδιάσει και δεν αποχώρησαν από τον χώρο εκεί γιατί τους ανάπαυε ο παρηγορητικός λόγος του Κυρίου.  Τόσο πολύ ώστε ξέχασαν και την πείνα τους.  Όταν οι μαθητές αντιλήφθηκαν ότι ο ήλιος πήγαινε προς τη δύση του, πλησίασαν τον Κύριο και του είπαν “έρημος εστιν ο τόπος και η ώρα ήδη παρήλθεν, απόλυσον τους όχλους, ίνα απελθόντες εις τας κώμας αγοράσωσιν εαυτοίς βρώματα.”

Η προσφορά

Μπροστά στην αγωνιώδη μέριμνα των μαθητών ο Κύριος υπέδειξε σε αυτούς να πάνε στα γύρω χωριά για να αγοράσουν τρόφιμα και να δώσουν στο πλήθος για να φάει.  Οι μαθητές διαπορούσαν γιατί σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική πως θα μπορούσε  να ικανοποιήσουν σε τροφή όλο εκείνο το πλήθος που αριθμούσε χιλιάδες άτομα.  Ο Κύριος βέβαια ήξερε τι επρόκειτο να κάνει.  Ωστόσο άφησε να εξελιχθούν έτσι τα πράγματα ώστε να διδάξει στους μαθητές αλλά και σε όλους εμάς ότι θα πρέπει να μεριμνούμε για να προσφέρουμε τη βοήθειά μας στο συνάνθρωπο που την έχει ανάγκη.    

Στη συνέχεια της διήγησης ο Κύριος ρώτησε τους μαθητές του πόσους άρτους είχαν μαζί τους.  Εκείνοι απάντησαν ότι είχαν πέντε άρτους και δύο ψάρια.  Και στην απορία τους πώς θα χόρταινε όλο εκείνο το πλήθος ο Κύριος τους συνέστησε να τα φέρουν κοντά Του.  Αφού ευλόγησε τους πέντε άρτους και τα δύο ψάρια πολλαπλασιάστηκαν κατά τρόπο θαυμαστό και χόρτασαν όλα τα πλήθη.  Μάλιστα σύμφωνα πάντα με την διήγησή μας περίσσευσαν δώδεκα γεμάτα κοφίνια.

Αγαπητοί αδελφοί, τόσο ο Κύριός μας με τη διδασκαλία και το έργο του, όσο και η Υπεραγία Θεοτόκος με την όλη ζωή τους, μας έδειξαν πώς ο άνθρωπος ερχόμενος εις τον κόσμο δεν μπορεί να ζεί μόνο για τον εαυτό του.  Μέσα στην κοινωνία αγάπης που σφυρηλατείται στην πραγματικότητα του Σώματος του Χριστού που είναι η Εκκλησία, ο άνθρωπος είναι σε θέση να πλησιάσει τον Θεό και κατ΄ επέκταση τον συνάνθρωπό του.  Αυτή η έξοδος από το εγώ, σ΄ ένα δυναμικό άνοιγμα της κοινωνίας αγάπης, φανερώνει την αληθινή ζωή την οποία προσφέρει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. “Δότε αυτοίς υμείς φαγείν”, προέτρεψε τότε ο Κύριος τους μαθητές Του.   Αυτή την προτροπή επαναλαμβάνει και σ’  εμάς σήμερα η Εκκλησία.

Εκκλησία της Κύπρου

Κυριακὴ Η´ Ματθαίου- «Γεύσασθε καὶ ίδετε ότι χρηστὸς ο Κύριος».(+Ἀρχιμ. Μάρκου Κ. Μανώλη)

«ΓΕΥΣΑΣΘΕ ΚΑΙ ΙΔΕΤΕ ΟΤΙ ΧΡΗΣΤΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ»

Κυριακὴ Η´ Ματθαίου (ιδ´ 14–22)

Τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Μάρκου Κ. Μανώλη

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἑρμηνεύοντας τνεύοντας τὸ θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων λέγει πὼς τὸ πραγματοποίησε ὁ Χριστὸς ὡς προτύπωσι τῆς θείας εὐχαριστίας. Πράγματι πολλὰ εἶναι τὰ κοινὰ σημεῖα μεταξὺ τοῦ θαύματος αὐτοῦ καὶ τῆς θείας εὐχαριστίας, ποὺ εἶναι τὸ μέγα θαῦμα, ἀφοῦ δι᾽ αὐτῆς ἀποκτοῦμε τὴν μακαρία θέωσι. Σήμερα θὰ τονίσουμε μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ τὴν ἀξία τοῦ Μυστηρίου τῆς θείας εὐχαριστίας.

Ἡ θεία εὐχαριστία εἶναι τὸ κέντρον ὅλων τῶν μυστηρίων καὶ ὁ σκοπὸς τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς. Βαπτιζόμαστε, ὥστε ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας νὰ μποροῦμε νὰ κοινωνοῦμε τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Ἐξομολογούμεθα, γιὰ νὰ καθαρίσουμε τὴν ψυχὴ καὶ ἀξίως νὰ δεχώμαστε τὸν Χριστό. Γίνεται τὸ Μυστήριον τῆς Ἱερωσύνης, ὥστε νὰ ἀναδειχθοῦν ἐκεῖνοι, ποὺ θὰ τελεσιουργοῦν τὸ μέγα Μυστήριο. Καὶ τὸ ἅγιο εὐχέλαιο προηγεῖται συνήθως τῆς θείας Κοινωνίας. Ἡ θεία εὐχαριστία εἶναι τὸ κέντρον καὶ τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου, γι᾽ αὐτὸ σὲ παλαιότερες ἐποχὲς συνδέονταν τὰ δύο μυστήρια, οἱ δὲ νεόνυμφοι μετὰ τὸ πέρας τῆς θείας Λειτουργίας πρῶτοι κοινωνοῦσαν τῶν ἀχράντων μυστηρίων.

Ἡ θεία εὐχαριστία ὅμως εἶναι καὶ σκοπὸς τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Πράγματι δι᾽ αὐτῆς ζωοποιούμεθα καὶ γινόμαστε μέτοχοι τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστὸς σώζει τοὺς ἀνθρώπους διὰ μέσου αὐτοῦ τοῦ θείου μυστηρίου, γι᾽ αὐτὸ καὶ ἀποτελεῖ τὴν καρδιὰ τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ τὴν ἐκφράζει βαθύτατα. Ἐκκλησία καὶ θεία εὐχαριστία ταυτίζονται.

Ἡ θεία εὐχαριστία καὶ ἰδίως ἡ συμμετοχή μας στὸν μυστικὸ δεῖπνο, χορταίνει τὸν πεινασμένο ἄνθρωπο, συγχρόνως ὅμως τοῦ αὐξάνει τὴν πεῖνα. Δηλαδή, ὅταν κοινωνῆ κανεὶς ἀξίως τοῦ Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, θεοῦται· τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ κατὰ τοὺς ἁγίους Πατέρας δὲν μεταβάλλεται σὲ δικό μας αἷμα καὶ σῶμα, ὅπως γίνεται μὲ τὴν κοινὴ τροφή, ἀλλὰ τὸ δικό μας σῶμα καὶ αἷμα προσλαμβάνονται ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ θεώνονται. Ἔτσι ἀποκτοῦμε μία γεῦσι τί θὰ πῆ αἰώνιος ζωή, Παράδεισος, κοινωνία μὲ τὸν Χριστό μας. Αὐτὸ ὅμως αὐξάνει τὴν ἀναζήτησι καὶ τὴν πεῖνα. Γι᾽ αὐτὸ λέμε, πὼς στὴν θεία εὐχαριστία ζοῦμε τὸν ἀχόρταγο χορτασμὸ τοῦ θείου ἐλέους. Μετὰ τὴν θεία Κοινωνία θέλουμε νὰ προσευχώμαστε πολὺ πρὸς τὸν Θεό, πρὸς τὴν Ἀγάπη μας. Αὐξάνοντας δὲ τὸν πόθο καὶ τὴν ζωὴ τῆς προσευχῆς, θέλουμε τὸ συντομώτερο νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὸν νυμφίο μας Χριστό. Ἑπομένως ἡ πνευματικὴ ζωὴ συνδέεται στενὰ μὲ τὴν θεία Κοινωνία. Ἡ θεία εὐχαριστία εἶναι τὸ τέλος μιᾶς πορείας καὶ ἡ ἀρχὴ μιᾶς ἄλ λης μεγαλύτερης πορείας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ λέμε πώς, ὅταν ζοῦμε πραγματικὴ πνευματικὴ ζωή, εἴμαστε διαρκῶς χορτᾶτοι καὶ διαρ κῶς πεινασμένοι.

«Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος».

Ορθόδοξος Τύπος, 27/07/2012

μεταφορά απο...

Κυριακή Η Ματθαίου Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Κωνστάνταρος

Όλοι οι πιστοί από τα μικρά τους χρόνια, γνωρίζουν την Ευαγγελική περικοπή της Η' Κυριακής του Ματθαίου. Η συγκλονιστική άλλωστε ακολουθία της αρτοκλασίας που τελούμε στις εορτές, αυτό ακριβώς το περιστατικό του χορτασμού των πεντακισχιλίων ανδρών “άνευ γυναικών και παίδων” μας υπενθυμίζει.

            Και όπως πάντοτε, έτσι και εδώ, πολλά διδάγματα βγαίνουν από τον κάθε στίχο του λόγου του Θεού. Διδάγματα που φωτίζουν τον νου και θερμαίνουν την καρδιά στο να αγαπήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά και να βιώσουμε την αγία αυτή διδασκαλία.

            Εμείς, θα σταθούμε σ' ένα σημείο, σ' ένα λόγο που σημειώνει ο Ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος και θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε την προσοχή μας, αφού αποκαλύπτει την ευσπλαγχνία του Χριστού στους ανθρώπους: “Ο Ιησούς είδεν πολύν όχλον και ευσπλαγνίσθη επ' αυτοίς”!

            Βεβαίως, όταν κανείς μελετά με προσοχή τον λόγο του Θεού, βλέπει ότι δεν είναι η μόνη φορά που ο Κύριος έδειξε την ευσπλαγχνία Του. Συνεχώς, παντού και πάντοτε έδειχνε με τα έργα της Θεϊκής του Αγάπης το πόσο αγαπά και σπλαγχνίζεται τον άνθρωπο. Και αυτή η ευλογία δεν σταματούσε, ούτε φυσικά σταματά ποτέ, αρκεί ο άνθρωπος να βλέπει και να βιώνει την πραγματικότητα.

            Ευσπλαγχνία που μεταφράζεται σε ευεργεσία. Αγάπη που στοχεύει τόσο στην ψυχική όσο και στην σωματική θεραπεία. Ευσπλαγχνία που αποδεικνύει ότι πράγματι “ούτω  ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μή απόληται αλλ' έχει ζωήν αιώνιον” (Ιωάν. Γ', 16).

            Όταν εμείς οι άνθρωποι κάνουμε λόγο περί της ευσπλαγχνίας, περιορισμένοι μέσα στην ανθρώπινη αδυναμία μας, δεν μπορούμε να συλλάβουμε το ύψος αυτής της αρετής στο Θεανδρικό πρόσωπο του Ιησού. Εμείς για παράδειγμα, αγαπούμε και σπλαγχνιζόμαστε τα πρόσωπα που μας ανταποδίδουν αυτό που τους προσφέρουμε ή έχουν κάτι το θελκτικό στην όλη ύπαρξή τους. Θα λέγαμε ότι η δική μας ευσπλαγχνία έχει ιδιοτέλεια, όταν σταματά μπροστά στους δήθεν εχθρούς μας. Αντιθέτως την αγάπη και ευσπαγχνία του Θεού, δεν μπορεί να την σταματήσει κανένα είτε ηθικό είτε υλικό εμπόδιο. Σπλαγχνίζεται και τον τελευταίο αμαρτωλό, όπως και τον μεγάλο άγιο. Ίσως μάλιστα τον αποστάτη άνθρωπο ακόμα περισσότερο, αφού έχει μεγαλύτερη ανάγκη “ως πρόβατο μη έχον ποιμένα”. Και δεν θα είμαστε εκτός πραγματικότητας εάν υποστηρίξουμε ότι αυτή η ευσπλαγχνία που απορρέει από την αγάπη του Ιησού, είναι ένα μυστήριο. Ένα μεγάλο μυστήριο που η πεπερασμένη και διεφθαρμένη ύπαρξή μας είναι αδύνατο να το συλλάβει.

            Κάνοντας όμως λόγο περί της ευσπαγχνίας και της αγάπης του Ιησού, δεν εννοούμε ότι η ουσία του Θεού είναι αγάπη, όπως ισχυρίζονται εντελώς λανθασμένα πολλοί αθεολόγητοι οικουμενιστές. Άνθρωποι δηλ.των οποίων η διδασκαλία και κυρίως ο τρόπος ζωής δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την διδαχή και τον βίο των αγίων Πατέρων μας, με αποτέλεσμα “στο πέρασμά τους” να ισοπεδώνουν τα πάντα. Για να ακριβολογούμε και να μην αστοχούμε στην ερμηνεία της Γραφής, αλλά και για να αισθανόμαστε σωστά την αποκεκαλυμμένη αλήθεια του Θεού, και στο σημείο αυτό, θα πρέπει να τονίσουμε ότι, ο Θεός, είναι μεν αγάπη, αλλά η αγάπη δεν είναι Θεός.

            Αυτό ας το προσέξουμε, διότι τελευταίως πολλή αγαπολογία διατρέχει την περιρρέουσα εκκλησιαστική και εν γένει ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται και η Ορθόδοξη διδασκαλία, αλλά και αυτή η αγάπη στην ουσία της.

            Και μετά απ' αυτά, ας περάσουμε στα καθημερινά επίπεδα, και στα οποία συνήθως χωλαίνουμε, αφού η πίστις εάν δεν έχει την πρακτική της εφαρμογή, παραμένει νεκρά ή απλώς καταντά “θρησκευτική φιλολογία”. Μια αποκρουστική φιλολογία, την οποία μπορούν άνετα να κηρύττουν ακόμα και άθεοι.

            Εννοείται πως όταν γίνεται λόγος περί ευσπλαγχνίας, δεν εννοούμε απλά μια ανθρώπινη συμπεριφορά και μια κοινωνική συμπόρευση. Δεν στεκόμαστε μόνο σ' αυτό που έλεγε ο Μένανδρος: “Ξένους πένητας μή παραδράμης ιδών”. Αυτό βεβαίως είναι εκ των ων ουκ άνευ. Όταν οι πιστοί ανοίγονται στους πλατείς ορίζοντες της ευσπλαγχνίας, γνωρίζουν ότι η αρετή αυτή φιλτράρεται και μορφοποιείται μέσα από το αιώνιο πρότυπό μας. Τον Κύριο και Θεό μας. Πιο συγκεκριμένα, σε κάθε αδελφό, βλέπουμε αυτόν τον Ιησού και αυτό είναι κάτι που επιτέλους πρέπει να αρχίσουμε να το συνειδητοποιούμε.

            Οπωσδήποτε φίλοι μου, ο λόγος περί χριστιανικής ευσπλαγχνίας μας οδηγεί στις ιερές μας υποχρεώσεις και μας επιβάλλει ασυζητητί τα καθήκοντα της αγάπης έναντι όλων των ανθρώπων.

            Ξεκάθαρος και αφυπνιστικός και στο σημείο αυτό ο Κυριακός λόγος: “Γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί” (Λουκ. ΣΤ΄, 36). Δείξτε δηλ. ευσπλαγχνία και συμπόνοια, καλοσύνη και έλεος στις δυστυχίες και στις ανάγκες των άλλων, και προς αυτούς ακόμη τους αχάριστους και τους εχθρούς, όπως και ο ουράνιος Πατέρας σας!

            Το δε θαυμαστό στην αρετή αυτή είναι τούτο. Ότι η ευσπλαγχνία ως πνευματική περιουσία, στην ανάπτυξή της, είναι αντιστρόφως ανάλογη από την υλική περιουσία. Στα υλικά, αγωνιά ο άνθρωπος για να συλλέξει και ν' αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερα. Αντιθέτως, εδώ στην αρετή της ευσπλαγχνίας, που είναι μητέρα και θυγατέρα της αγάπης, όσο περισσότερο προσφέρει κανείς τόσο και περισσότερα του χαρίζει ο Θεός διά των δωρεών του Αγίου Πνεύματος.

            Διότι πράγματι, όταν κάνουμε λόγο περί  ευσπλαγχνίας, ομιλούμε περί υψίστης δωρεάς, αλλά και συνόλου αρετών, οι οποίες βεβαίως χρειάζεται να καλλιεργούνται συνειδητά και από τον ίδιο τον άνθρωπο. Και η αρετή αυτή ξεκινά από τη δύσκολη μεν, αλλά ευλογημένη και αναγκαία συγχωρητικότητα, και φθάνει έως τα δυσθεώρητα ύψη της αγάπης, ολοκλήρου της δημιουργίας του Θεού, με αποκορύφωμα βεβαίως την αγάπη προς τους “εχθρούς”. Της αγάπης με έργα, που περικλείουν θυσία ζωής και προσφοράς.

            Αυτή ακριβώς την πραγματικότητα καταγράφει και ο χρυσούς ποταμός της εκκλησίας μας, ο ιερός Χρυσόστομος, και μας την προσφέρει σε κάθε εποχή: “Ού γαρ δύναται πατέρα καλείν, τον φιλάνθρωπον Θεόν, ο την γνώμην έχων θηριώδη και απάνθρωπον, ουδέ γαρ σώζει τους χαρακτήρας της εν τω επουρανίω Πατρί αγαθότητος, αλλ' εις το θηριώδες είδος εαυτόν μετεμόρφωσε και της θεϊκής ευγενείας εξέπεσε”.

            Αυτή είναι η πραγματικότητα, αδελφοί μου, και ας μη μας διαφεύγει ποτέ από την οθόνη της συνειδήσεώς μας ότι: “η  ευσπλαγχνία είναι μια διάλεκτος που ο άλαλος μπορεί να την μιλήσει και ο κουφός να την ακούσει και να την καταλάβει”.

            Αμήν.

π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Κόνιτσα

EΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ...Γέρων Παίσιος

πηγή

Γέροντα ,θα γίνει πόλεμος;                -Εσείς να κάνετε προσευχή.Εγώ έχω από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο που κάνω επιστράτευση προσευχής-αθόρυβα-για να μας λυπηθεί ο Θεός,να αποφύγουμε την επιστράτευση και τον πόλεμο.Είχα πληροφορία[ειπώθηκε το Νοέμβριο του 1983.Η πληροφορία δεν ήταν ανθρώπινη αλλά Θε'ι'κή.]''Κάνετε πολλή προσευχή,για να εμποδιστούν οι Τούρκοι,διότι την Κυριακή 16 Οκτωβρίου[ημερολογιακά έπεσε το 2011,και την επόμενη φορά είναι το 2016]έχουν σκοπό να μας κτυπήσουν''Δόξα τω Θεώ,μέχρι στιγμής μας φύλαξε η Παναγία,ας ευχηθούμε να μας προστατέψει και στην συνέχεια.    -Γέροντα τώρα που πέρασε από εδώ ο κίνδυνος θα συνεχείσουμε να προσευχόμαστε γι αυτό το θέμα;       -Μήπως υπάρχει τόπος χωρίς πόλεμο;Τι θα πει ''εδώ''και ''εκεί'';Και εκεί που τώρα έχουν πόλεμο,αδελφοί μας είναι.Από τον Αδάμ και την Εύα δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι;Μοιράστηκε όμως η οικογένειά μας,άλλοι είναι εδώ,άλλοι εκεί.Με τους Ορθόδοξους είμαστε αδελφοί και κατά σάρκα και κατά πνεύμα,ενώ με τους άλλους είμαστε αδελφοί μόνο κατά σάρκα.Επομένως για ένα λόγο παραπάνω,πρέπει να προσευχόμαστε με περισσότερο πόνο γι αυτούς,γιατί αυτοί είναι οι ταλαίπωροι.    -Γέροντα αυτό το διάστημα που τα πράγματα είναι δύσκολα για την Ελλάδα,κάνω πολύ κομποσχοίνι,αλλά σκέφτομαι και ότι η σωτηρία της Ελλάδος,δεν κρέμεται από το κομποσχοίνι μου.   -Δεν είναι ότι η σωτηρία της Ελλάδος κρεμάστηκε από το κομποσχοίνι σου,αλλά το να σκέφτεσαι συνέχεια την δυσκολία που περνάει η Ελλάδα σημαίνει ότι πονάς την πατρίδα και ζητάς την επέμβαση του Θεού,ο Οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να βοηθήσει.Να προσεύχεσαι να αναδείξει ο Θεός ανθρώπους Μακκαβαίους,γιατί υπάρχει μεγάλη ανάγκη.Ήρθε ο καιρός να πολεμήσει το καλό με το κακό,γιατί την παρανομία την έχουν κάνει νόμο και την αμαρτία,μόδα.Όταν όμως δείτε συμφορές στην Ελλάδα ,το κράτος να βγάζει παλαβούς νόμους και να υπάρχει γενική αστάθεια,μη φοβηθείτε,θα βοηθήσει ο Θεός.      -Ετσι όπως τα λέτε ,Γέροντα,πρέπει να τα αφήσουμε όλα και να δώσουμε τις δυνάμεις μας ,στην προσευχή.   -Μα χωράει συζήτηση γι αυτό το πράγμα;Όλος ο κόσμος βράζει σαν σε καζάνι.Η Εκκλησία,η Πολιτεία,όλα τα έθνη είναι άνω-κάτω! Και τι εξέλιξη θα έχουμε, κανείς δεν το ξέρει.Ο Θεός να βάλει το χέρι του!Πρέπει οι καλόγεροι να κάνουν πολλή προσευχή.Και επείγοντες δουλειές αν έχουν,να τις σταματήσουν όλες και να στραφούν στην προσευχή.Όσο μπορείτε να εύχεστε ταπεινά για τον κόσμο που έδωσε πολλά δικαιώματα στον πονηρό και ταλαιπωρείται.Να μην ξεχνάτε ότι γίναμε μοναχοί για την σωτηρία της ψυχής μας και για να βοηθήσουμε τον κόσμο με την προσευχή.Να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλοί μοναχοί,να κάνουμε κομποσχοίνι και μετάνοιες για τον εαυτό μας και για τον κόσμο,γιατί ο μοναχός με αυτά βοηθάει.   

   ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ-ΛΟΓΟΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ-6ος ΤΟΜΟΣ-ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

EΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ...Γέρων Παίσιος

πηγή

ροντα ,θα γίνει πόλεμος;                -Εσείς να κάνετε προσευχή.Εγώ έχω από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο που κάνω επιστράτευση προσευχής-αθόρυβα-για να μας λυπηθεί ο Θεός,να αποφύγουμε την επιστράτευση και τον πόλεμο.Είχα πληροφορία[ειπώθηκε το Νοέμβριο του 1983.Η πληροφορία δεν ήταν ανθρώπινη αλλά Θε'ι'κή.]''Κάνετε πολλή προσευχή,για να εμποδιστούν οι Τούρκοι,διότι την Κυριακή 16 Οκτωβρίου[ημερολογιακά έπεσε το 2011,και την επόμενη φορά είναι το 2016]έχουν σκοπό να μας κτυπήσουν''Δόξα τω Θεώ,μέχρι στιγμής μας φύλαξε η Παναγία,ας ευχηθούμε να μας προστατέψει και στην συνέχεια.    -Γέροντα τώρα που πέρασε από εδώ ο κίνδυνος θα συνεχείσουμε να προσευχόμαστε γι αυτό το θέμα;       -Μήπως υπάρχει τόπος χωρίς πόλεμο;Τι θα πει ''εδώ''και ''εκεί'';Και εκεί που τώρα έχουν πόλεμο,αδελφοί μας είναι.Από τον Αδάμ και την Εύα δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι;Μοιράστηκε όμως η οικογένειά μας,άλλοι είναι εδώ,άλλοι εκεί.Με τους Ορθόδοξους είμαστε αδελφοί και κατά σάρκα και κατά πνεύμα,ενώ με τους άλλους είμαστε αδελφοί μόνο κατά σάρκα.Επομένως για ένα λόγο παραπάνω,πρέπει να προσευχόμαστε με περισσότερο πόνο γι αυτούς,γιατί αυτοί είναι οι ταλαίπωροι.    -Γέροντα αυτό το διάστημα που τα πράγματα είναι δύσκολα για την Ελλάδα,κάνω πολύ κομποσχοίνι,αλλά σκέφτομαι και ότι η σωτηρία της Ελλάδος,δεν κρέμεται από το κομποσχοίνι μου.   -Δεν είναι ότι η σωτηρία της Ελλάδος κρεμάστηκε από το κομποσχοίνι σου,αλλά το να σκέφτεσαι συνέχεια την δυσκολία που περνάει η Ελλάδα σημαίνει ότι πονάς την πατρίδα και ζητάς την επέμβαση του Θεού,ο Οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να βοηθήσει.Να προσεύχεσαι να αναδείξει ο Θεός ανθρώπους Μακκαβαίους,γιατί υπάρχει μεγάλη ανάγκη.Ήρθε ο καιρός να πολεμήσει το καλό με το κακό,γιατί την παρανομία την έχουν κάνει νόμο και την αμαρτία,μόδα.Όταν όμως δείτε συμφορές στην Ελλάδα ,το κράτος να βγάζει παλαβούς νόμους και να υπάρχει γενική αστάθεια,μη φοβηθείτε,θα βοηθήσει ο Θεός.      -Ετσι όπως τα λέτε ,Γέροντα,πρέπει να τα αφήσουμε όλα και να δώσουμε τις δυνάμεις μας ,στην προσευχή.   -Μα χωράει συζήτηση γι αυτό το πράγμα;Όλος ο κόσμος βράζει σαν σε καζάνι.Η Εκκλησία,η Πολιτεία,όλα τα έθνη είναι άνω-κάτω! Και τι εξέλιξη θα έχουμε, κανείς δεν το ξέρει.Ο Θεός να βάλει το χέρι του!Πρέπει οι καλόγεροι να κάνουν πολλή προσευχή.Και επείγοντες δουλειές αν έχουν,να τις σταματήσουν όλες και να στραφούν στην προσευχή.Όσο μπορείτε να εύχεστε ταπεινά για τον κόσμο που έδωσε πολλά δικαιώματα στον πονηρό και ταλαιπωρείται.Να μην ξεχνάτε ότι γίναμε μοναχοί για την σωτηρία της ψυχής μας και για να βοηθήσουμε τον κόσμο με την προσευχή.Να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλοί μοναχοί,να κάνουμε κομποσχοίνι και μετάνοιες για τον εαυτό μας και για τον κόσμο,γιατί ο μοναχός με αυτά βοηθάει.      ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ-ΛΟΓΟΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ-6ος ΤΟΜΟΣ-ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΧΟΡΟΥ, ΝΙΚΑΝΟΡΟΣ, ΤΙΜΩΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΜΕΝΑ

Τῌ ΚΗ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΙΟΥΛΙΟΥ

Μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ Διακόνων Προχόρου, Νικάνορος,
 Τίμωνος καὶ Παρμενᾶ.
Τῇ ΚΗ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ Διακόνων, 
Προχόρου, Νικάνορος, Τίμωνος καὶ Παρμενᾶ.

Τετρὰς Μαθητῶν, τοῦ θεανθρώπου Λόγου,
Τριάδα σεπτὴν πᾶσι κηρύττει λόγῳ.
Εἰκάδι ὀγδοάτῃ Μυστῶν ξυνελήλυθε τετράς.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Εὐσταθίου τοῦ ἐν Ἀγκύρᾳ.

Μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Εἰρήνης τῆς ἐκ Καππαδοκίας, 
ἀσκησάσης ἐν τῇ μονῇ τοῦ Χρυσοβαλάντου.

Ἡ ἁγία μάρτυς Δροσίς, ἐν χώνῃ χρυσῇ βληθεῖσα, τελειοῦται.

Ὁ ὅσιος Παῦλος ὁ Ξηροποταμηνός, ὁ ἱδρύσας τὰς δύο μονάς, 
τὴν τοῦ Ξηροποτάμου καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Παύλου, ἤτοι τὴν τοῦ
 ἁγίου Γεωργίου, ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, καὶ ἐκ γένους βασιλικοῦ,
 ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Ἀκακίου, καὶ ἀνάμνησις 
τῶν Ἐγκαινίων τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοῖς Διακονίσσης.
Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ Ή ΑΠΛΑ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ;

Πριν πολλά χρόνια μια παρέα στρατιωτικών είχε πάει στον Γέροντα Παίσιο.
Εκεί ο ένας στρατιωτικός, μικρός σε ηλικία, είπε στον Γέροντα:

"- Δεν αντέχω άλλο γέροντα. Θα παραιτηθώ από το στράτευμα…

Ο γέροντας γύρισε, τον κοίταξε και του είπε:

- Εσύ δεν θα παραιτηθείς. Εσύ θα είσαι ο αρχηγός της άμυνας της χώρας μας όταν θα μας επιτεθούν οι Τούρκοι…"

- Και πότε θα γίνει γέροντα αυτό; Τον ρώτησαν…

- Όταν θα είναι ο καιρός για τα σπανάκια… τους είπε και άλλαξε την κουβέντα…

Σας θυμίζει κάτι η παραπάνω Προφητεία;

Θα μου πείτε που κολάει τώρα αυτό;

Ξέρω ξέρω σας έρχεται κατευθείαν στο μυαλό σας ο κ.Γράψας!

Πριν απο χρόνια όταν διάβαζα την συγκεκριμένη Προφητεία δεν υπήρχε το όνομα Γράψας.
Η προφητεία έλεγε ότι το όνομα του στρατιωτικού ξεκινάει απο το γράμμα Γ.

Πολλοί μετέπειτα βγήκαν και είπαν ότι ο κ.Γράψας είναι αυτός που έλεγε ο π.Παίσιος.

Μάλιστα το όνομα του άρχισε να γίνεται βούκινο όταν ήταν σε θέση αρχηγού και ήταν η εποχή όπου ο κόσμος άρχισε να ξυπνάει απο τον λήθαργο και να βλέπει τα σημεία των καιρών αλλά και του Ελληνοτουρκικού πολέμου τα οποία έδειχναν ότι ο καιρός είναι κοντά.


Ομως ο κ.Γράψας,όπως και πολλοί άλλοι το έχουν διαψεύσει κατηγορηματικά!


Τώρα καθίστε και σκεφτείτε για τον κ.Κωνσταντίνο Γκίνη!!!

Θα δείτε ότι όχι μόνο το γράμμα του επιθέτου του ξεκινάει απο Γ,αλλά και το όνομα του φέρνει μια άλλη παλιότερη και ξεχασμένη Προφητεία στο προσκήνιο,η οποία έλεγε ότι Κωνσταντίνος έχασε την Πόλη,Κωνσταντίνος και θα την πάρει!!!


Δεν λέω ότι 100% είναι αυτός που έλεγε ο π.Παίσιος,όμως κάποια πράγματα ταιριάζουν.

πηγή

Ἡ φιλία τοῦ… σατανᾶ

Ὑπάρχουν, δυστυχῶς, ἄνθρωποι, πού γιά νά ἐπιτύχουν αὐτό πού θέλουν,

 πηγαίνουν ἀκόμη καί μέ τό σατανᾶ.

Κάποιος μύθος ἀναφέρει,ὅτι ἕνας ξακουστός μάγος θεραπευτής εἶχε ὑπογράψει 

συμβόλαιο φιλίας μέ τόν «πονηρό» καί σ' ὅ,τι κι ὅποτε τόν χρειαζόταν, τόν 

καλοῦσε καί ἐκεῖνος ἔτρεχε.

Ποτέ δέν τοῦ εἶχε χαλάσει τό χατίρι ὁ σατανᾶς...

Μία μέρα τοῦ ζήτησε τήν ἕξης χάρη: «Θέλω», τοῦ εἶπε «νά μέ βοηθήσεις,

 νά γίνω ὑπουργός».

Καί ὁ σατανᾶς τοῦ ὑποσχέθηκε. «Ναί, θά πάω», τοῦ ἐξήγησε, «νά μπῶ στό

 αὐτί τῆς βασιλοπούλας καί θά τήν κάνω νά εἶναι ἄρρωστη καί νά πονάει 

πολύ. Κανείς δέν θά μπορεῖ νά τήν κάνη καλά. Λοιπόν, θά παρουσιασθεῖς ἐσύ,

 θά κάνεις ὅτι τήν θεραπεύεις καί ἐγώ θά τήν ἐλευθερώσω. Τότε θά ζητήσεις

 ἀπό τόν βασιλιά ὅ,τι θέλεις καί αὐτός θά σέ ἱκανοποιήσει».

Ἔτσι καί ἔγινε. Ἡ σατανική ἐπήρεια ἔκανε τή βασιλοπούλα νά πονᾶ πολύ,

 χωρίς κανείς νά μπορεῖ νά τή θεραπεύσει. Μόνο ὁ μάγος τήν ἔκανε δῆθεν

 καλά. Ὅποτε ὁ βασιλιάς, ἀπό...

εὐχαρίστηση, τόν ἔκανε ὑπουργό.

Δέν πέρασε ὅμως πολύς καιρός καί ἔγινε πραξικόπημα.

Συνέλαβαν καί τόν ὑπουργό καί τόν κρέμασαν. Στό ἰκρίωμα καλοῦσε

 τό φίλο του τόν σατανᾶ.

Ἀλλ' ἐνῶ ἐκεῖνος πάντοτε ἔφθανε ἀμέσως, τώρα ἀργεῖ.

Καλεῖ ὁ ἄνθρωπος, φωνάζει, ἱκετεύει, ἄλλ' ὁ σατανᾶς δέν φαίνεται.

 Ὅμως νά, τίς τελευταῖες του στιγμές, τόν βλέπει νά ἔρχεται ἀπό μακριά,

 φορτωμένος ἕνα γεμάτο τσουβάλι.

— Ἔλα, τοῦ φωνάζει, γιατί χάνομαι!

Κι ὁ σατανᾶς ἔρχεται κοντά, ἀδειάζει στά πόδια τοῦ φίλου του τό τσουβάλι

 πού ἦταν γεμάτο παλιοπάπουτσα καί τοῦ λέει:

— Τά βλέπεις αὐτά; Γι' αὐτό τά χάλασα τόσα χρόνια. Γιά νά σέ ἀνεβάσω στήν

 κρεμάλα. Αὐτό εἶναι τό τέλος σου. Βοήθεια δέν ἔχεις πιά.

Πράγματι, ἀγαπητοί, ὁ σατανᾶς ποτέ δέν γίνεται φίλος τῶν ἀνθρώπων,

 ἄς τό ξέρουμε καλά.

Γιατί αὐτός «ἀνθρωποκτόνος ἤν ἀπ' ἀρχῆς καί ἐν τή ἀληθεία οὔχ ἔστηκεν,

 ὅτι... ψεύστης ἐστίν» (Ἰωάν. ἡ' 44), λέγει ἡ Ἁγία Γραφή.

Καί ὁ λαός διαπιστώνει: «Διαβολομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα».

 «Πλάνες καί ἡ Ἀλήθεια» 

τοῦ Μητρ. Ἠλείας Γερμανοῦ Παρασκευοπούλου

πηγή

Όλο το κακό που γίνεται στον κόσμο, είναι γιατί λείπει ο θείος φωτισμό Γερ. Παισιος .

Όλο το κακό που γίνεται στον κόσμο, είναι γιατί λείπει ο θείος φωτισμός.
Και όταν λείπη ο θείος φωτισμός, βρίσκεται στο σκοτάδι ο άνθρωπος. Τότε ο ένας λέει «από ‘δω θα πάμε», ο άλλος λέει «όχι, εγώ ξέρω καλά∙ από ΄δω θα πάμε», ο άλλος «από ‘δω», ο άλλος «από ‘κει». Ο καθένας νομίζει ότι είναι καλό να πάνε από εκεί που λέει αυτός. Όλοι δηλαδή ενδιαφέρονται για το καλό, αλλά βρίσκονται σε μια θαμπομάρα και δεν μπορούν να συνεννοηθούν. Αν δεν υπήρχε θαμπομάρα, δεν θα μάλωναν∙ θα έβλεπαν τον καλύτερο δρόμο και θα τραβούσαν προς τα εκεί. Θέλω να πω ότι όλοι μπορεί να κινούνται με καλή διάθεση, αλλά, επειδή υπάρχει θαμπομάρα, δημιουργούνται πολλά και στην κοινωνία και στην Εκκλησία. Τουλάχιστον στην Εκκλησία οι περισσότεροι δεν έχουν κακή διάθεση, αλλά λείπει ο θείος φωτισμός. Για το καλό αγωνίζονται, αλλά τελικά πού καταλήγουν; Γι’ αυτό να ζητάμε από τον Θεό να μας δίνη έστω και λίγο θείο φωτισμό, γιατί αλλιώς σαν τον τυφλό θα σκοντάφτουμε. Στην Θεία Λειτουργία, όταν λέη ο ιερέας «Τα σα εκ των σων…», προσεύχομαι στον Θεό να φωτίση τον κόσμο, για να βλέπη. Λίγο να φωτίση ο Θεός, να φύγη το σκοτάδι, για να μην σακατεύονται πνευματικά οι άνθρωποι. Και στον δεύτερο Ψαλμό, που ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης τον διάβαζε «για να φωτίση ο Θεός αυτούς που πηγαίνουν σε συνέδρια», λέω: «Να φωτίση ο Θεός όλους τους άρχοντες, μετά να φωτίση την Ιεραρχία και όλους τους Πατέρες της Εκκλησίας, να δέχονται το Άγιο πνεύμα, για να βοηθούν τον κόσμο». Και λίγο έναν να φωτίση και τους άλλους να τους κάνη δεκτικούς, ξέρετε τι καλό μπορεί να γίνη; Μια κουβέντα να πη ένας άρχοντας, όλα αλλάζουν. Έχουν ανάγκη από θείο φωτισμό οι άνθρωποι.

Ο Καλός Θεός δίνει τον θείο φωτισμό Του σ’ αυτούς που έχουν αγαθή προαίρεση 

Γεροντας Παισιος 

Πηγή: "Πνευματική αφύπνιση"

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄. ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

πηγή

«Πὲς στὸν κόσμο γιὰ ἐλευθερία χωρὶς ἀγῶνες καί μετάνοια καὶ ὅλοι θὰ σὲ ἀγαπήσουν»

 

Στὸν κόσμο ἂν πεῖς δυσάρεστα πράγματα ἢ ἂν τὸν ἐλέγξεις δὲν ἀρέσει. Σὲ κατατάσσει στοὺς κακούς. Δὲς στὴν παλιὰ διαθήκη πόσους προφῆτες σκοτώσανε οἱ ἰσραηλίτες. Ἀκόμη καὶ τὸν Θεὸ τοὺς σκοτώσανε ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, ἐπειδὴ αὐτὰ ποὺ τοὺς ἔλεγε δὲν χαιδεύανε τὰ αὐτιά τους. Πὲς στὸν κόσμο γιὰ ἐλευθερία χωρὶς ἀγῶνες, γιὰ αὐτὲς τὶς προφητεῖες περὶ ξανθοῦ γένους καὶ κόκκινης μηλιᾶς χωρὶς νὰ βάλεις μέσα τὴν λέξη μετάνοια καὶ ὅλοι θὰ σὲ ἀγαπήσουν. Μόλις βάλεις αὐτὴ τὴ λέξη ὅλοι θὰ ἀποστρέψουν τὸ πρόσωπό τους. Δὲν ἔχουμε συνηθίσει τὸν ἔλεγχο γιατί δὲν ἔχουμε ταπείνωση. Λέει στὴν παλιὰ διαθήκη «μὴ ἔλεγχε κακοὺς ἴνα μὴ μισησωσει σέ, ἔλεγχε σοφὸ καὶ ἀγαπήσει σέ».

Γιὰ τὸν κάθε ἕναν μας τὸ τέλος τοῦ κόσμου τούτου ἔρχεται μὲ τὴν κοίμησή του. Ἐκεῖ μόνοι μας ἀπέναντι στὸν Θεὸ θὰ δώσουμε λόγο γιὰ τὰ ἁμαρτήματά μας, γιὰ τὶς καλές μας πράξεις. Ὑπάρχει μία ζυγαριά, καὶ ἀπὸ τὴν μία μπαίνουν οἱ ἁμαρτίες καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅλα τὰ καλὰ ποὺ ἔχουμε κάνει, οἱ ἀγῶνες ποὺ ἔχουμε δώσει γιὰ τὴν σωτηρία μας, ἡ πίστη μας. Ἀλλὰ ὅσο καὶ νὰ προσπαθήσουμε δὲν εἶναι πότε δυνατὸν νὰ καταφέρουμε νὰ γείρουμε τὴν ζυγαριὰ πρὸς τὸ μέρος ποὺ θέλουμε μὲ τὶς δικές μας δυνάμεις. Πρέπει νὰ κρατᾶμε στὸ χέρι μας ἀκόμη μία…. ἀρετή. Τὴν ταπείνωση. Αὐτὴ θὰ τὴν δώσουμε στὸν Θεό μας καὶ θὰ τὸν παρακαλέσουμε νὰ τὴν βαρύνει τόσο ὥστε νὰ γείρει ἡ ζυγαριὰ πρὸς τὴν σωτηρία.Μετάνοια ἀδελφέ μου, μετάνοια… Μόνο ἔτσι θὰ κερδίσουμε τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, μόνο ἔτσι θὰ λυπηθεῖ ὁ Θεὸς τὴν πατρίδα μας καὶ θὰ μᾶς ἐλεήσει.

Πηγή