Συναξαριστής της 20ης Οκτωβρίου

 Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμιος ὁ Μεγαλομάρτυρας

Ἦταν διακεκριμένος πολιτικὸς τοῦ Βυζαντίου καὶ εὐσεβέστατος χριστιανός.

Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, ἐκτιμῶντας τὰ ἠθικὰ καὶ πολιτικά του χαρίσματα, τοῦ ἔδωσε τὸ ἀξίωμα τοῦ πατρικίου καὶ τὸν διόρισε Δούκα καὶ Αὐγουστάλιο της Ἀλεξανδρείας.

Ὅταν ὁ Ἀρτέμιος ἄκουσε ὅτι ὁ Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης βασάνιζε τοὺς χριστιανοὺς στὴν Ἀντιόχεια, ἦλθαν στὰ χείλη του τὰ λόγια τοῦ ψαλμῳδοῦ Δαβὶδ πρὸς τὸ Θεό: «Κύριε, πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με». Κύριε, στήριξέ με μὲ σκέψεις σταθερὲς καὶ θέληση ἰσχυρή, ποὺ νὰ κυριαρχεῖ μέσα μου καὶ νὰ μὲ κατευθύνει στὴν ὑπεράσπιση τοῦ ἀγαθοῦ με θάῤῥος.

Πράγματι, ὁ Ἀρτέμιος, μὲ τὴν δύναμη ποὺ τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, πῆγε ἀμέσως στὴν Ἀντιόχεια καὶ μὲ παῤῥησία ἤλεγξε εὐθέως τὸν Ἰουλιανὸ γιὰ τὶς παρανομίες του κατὰ τῶν χριστιανῶν. Ὁ Ἰουλιανός, ποὺ δὲν περίμενε τέτοια στάση ἀπὸ ἀξιωματοῦχο, τὸν συνέλαβε καὶ τὸν μαστίγωσε ἀλύπητα. Ἔπειτα τοῦ ἔσπασε τὰ κόκαλα μὲ πέτρες, καὶ τελικὰ τὸν ἀποκεφάλισε.

Τὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Ἀρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, ἡ Ἀρίστη, ποὺ τὸ μετέφερε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὸ ναὸ τοῦ προφήτου Προδρόμου.

Ἀπολυτίκιον
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ευσέβειας τοις τρόποις καλλωπιζόμενος, αθλητικής αγλαΐας ώφθης σοφέ κοινωνός, προς αγώνας ανδρικούς παραταξάμενος· όθεν ως λύχνος φωταυγής, των θαυμάτων τας βολάς, εκλάμπεις τη οικουμένη, Αρτέμιε Αθλοφόρε, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών.

Μεγαλυνάριον
Δόξαν υπατείας υπεριδών, το ύπατον κλέος, επορίσω των αρετών, ως ανδραγαθήσας, Αρτέμιε, ενδόξως- διά παντοίας βλάβης, ρύσαι τους δούλους σου.


 

---

 

Οἱ Ἅγιοι Ἐβόρης καὶ Ἐνόης

Μαρτύρησαν διὰ λιθοβολισμοῦ.

(Ὁρισμένοι Συναξαριστὲς τοὺς ἀναφέρουν σὰν Ἁγίες Ἐβόρη καὶ Ἐνόη. Ἀλλὰ μᾶλλον, πρόκειται περὶ τῶν μαθητῶν τοῦ Ἁγίου Μίλου, Ἐβόρη καὶ Σενοεῖ. Βλέπε σχετικῶς τὴν 10η Νοεμβρίου).


 

---

 

Ἡ Ὁσία Ματρώνα ἡ Χιοπολίτιδα, ἡ θαυματουργή

Ὀνομαζόταν Μαρία καὶ γεννήθηκε στὸ χωριὸ Βολισσὸς τῆς Χίου ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς καὶ πλουσίους, τὸν Λέοντα καὶ τὴν Ἄννα. Ἕξι ἄλλες ἀδελφὲς τῆς Μαρίας, μεγαλύτερές της, παντρεύτηκαν ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη, περιζήτητες νύφες γιὰ τὴν ὀμορφιά, τὴν ἀνατροφὴ καὶ γιὰ τὴν καλὴ προῖκα τους.

Ἡ μικρότερη ἀφοσιώθηκε στὴ μελέτη τῶν θείων καὶ ἀσχολεῖτο θερμὰ μὲ φιλανθρωπικὰ καθήκοντα. Ἔτσι θέλησε νὰ ἀκολουθήσει ἄλλο δρόμο.

Ἡ τακτικὴ ἐπαφή της μὲ τὶς καλογριὲς τῶν γυναικείων μοναστηριῶν τοῦ νησιοῦ, ἔκανε τὴν Μαρία νὰ ποθήσει τὴν ἁγνὴ μοναχικὴ ζωή. Ἀλλ᾿ ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς γονεῖς της, τὴν συγκρατοῦσε στὸ πατρικό της σπίτι. Ὅταν ὅμως αὐτοὶ πέθαναν, ἡ Μαρία δοκίμασε τὴν μοναχικὴ ζωὴ κοντὰ σὲ μία εὐσεβὴ χῆρα, ποὺ ἀσκήτευε μὲ τὶς δυὸ θυγατέρες της.

Μετὰ ἀπ᾿ αὐτὴν τὴν μοναχικὴ ἐμπειρία, ἀποφάσισε νὰ προσχωρήσει στὶς μοναχικὲς τάξεις. Χειροτονήθηκε λοιπὸν μοναχὴ καὶ μετονομάσθηκε σὲ Ματρώνα. Ἡ διαγωγή της μέσα στὴ μικρὴ ἀδελφότητα ἦταν ἄριστη. Ἡ διάθεσή της πάντοτε ἀγαθή, φιλάδελφη, ταπεινὴ καὶ ἐγκάρδια. Μάλιστα, ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῆς πώλησης τῆς περιουσίας της, κτίστηκε στὸ μοναστήρι ὡραιότατος ναός. Μετὰ ἀπὸ κάποιο χρόνο, πέθανε ἡ γυναῖκα ποὺ κοντά της ἡ Ματρώνα γυμνάστηκε στὴ μοναχικὴ ζωή.

Τότε ὅλες οἱ μοναχὲς ἀπὸ κοινοῦ, ἐξέλεξαν ἡγουμένη -παρὰ τὴ θέλησή της- τὴν Ματρώνα. Ὑπὸ τὶς ὁδηγίες της ἡ ἀδελφότητα ζοῦσε μὲ πολλὴ ἐγκράτεια, ὑπακοὴ καὶ εὐσέβεια.

Τὸ 1462 ἡ Ματρώνα πέθανε, ἀφοῦ ἔζησε ζωὴ πραγματικὰ ἁγία.

[Ἄλλες πηγὲς ὑπολογίζουν τὸν χρόνο κοιμήσεως τῆς Ἁγίας 100 περίπου χρόνια πρὶν τὸ 1462, διότι ἡ πρώτη βιογραφία της γράφτηκε ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Ῥόδου Νεῖλο (1357)].

Ἀπολυτίκιον
Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Χρίστου τοις ίχνεσιν, άκολουθήσασα, κόσμου τερπνότητα, Όσία έλιπε, και έμιμήσω εν σαρκί, Αγγέλων την πολιτείαν όθεν ταις του Πνεύματος, δωρεαίς κατεφαίδρυνας, την ένεγκαμένην σε, νήσον Χίον πανεύφημε· διό χαρμονικώς έκβοά σοι χαίροις Ματρώνα πανολβία.

Κοντάκιον
Ήχος γ'
Ουδαμώς το θήλυ σοι, εμποδών ώφνη Ματρώνα, προς τους υπέρ άνθρωπον αγώνας όντως και άθλους ήσχυνας, δια τον μέγαν νουν Θεοφόρε, εύφρανας, το γυναικείον μεγάλως γένος, τα εκείνου ταις σαις νίκαις, προσαφελούσα της ήττης το όνειδος.

Μεγαλυνάριον
Έβλυσας ιδρώτας ασκητικούς, εν τη Χίω Μήτερ, ως καλλικρουνός τις πηγή, εξ ων απαντλούντες, Ματρώνα μακαρία, παθών των ψυχοφθόρων εκκαθαιρόμεθα.
Έχοντες Εικόνα σου την σεπτήν, ένδοξε Ματρώνα, ως προπύργιον οχυρόν προσφεύγομεν ταύτη, εν πάσι τοις κινδύνοις, και εκ παντοίας βλάβης, απολυτρούμεθα.


 

---

 

Ὁ Ὅσιος Γεράσιμος ὁ νέος ἀσκητής, ὁ Πελοποννήσιος (Μνήμη ἀνακομιδῆς ἱερῶν λειψάνων του)

Γεννήθηκε τὸ 1509 στὰ Τρίκαλα τῆς Κορινθίας. Καταγόταν ἀπὸ τὴν ἐπίσημη οἰκογένεια τῶν Νοταράδων καὶ ἦταν γιὸς τοῦ Δημητρίου καὶ τῆς Καλῆς.

Ἀπὸ μικρὸς ἔλαβε χριστιανικὴ καὶ ἀρχοντικὴ ἀνατροφὴ καὶ διακρινόταν στὸ σχολεῖο γιὰ τὴν εὐστροφία καὶ τὴν εὐφυΐα τοῦ μυαλοῦ του. Εὐγενικὴ ψυχὴ ὁ Γεράσιμος, συμπαθοῦσε τοὺς φτωχοὺς συμμαθητές του καὶ τοὺς βοηθοῦσε μὲ κάθε τρόπο.

Ὅταν ἔφτασε σὲ ὥριμη ἡλικία, περιηγήθηκε διάφορα μέρη, ὅπως τὴν Ζάκυνθο, τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὰ γύρω ἀπ᾿ αὐτή, τὸ Ἅγιον Ὄρος, διάφορες Μονὲς τῆς Ἀνατολῆς γιὰ νὰ μείνει στὴν Ἱερουσαλήμ. Ἐκεῖ ὑπηρέτησε σὰν νεωκόρος γιὰ ἕνα χρόνο στὸν Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ χειροτονήθηκε Διάκονος καὶ ἀργότερα Πρεσβύτερος, ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Γερμανό.

Κατόπιν ἔφυγε καὶ ἀπὸ κεῖ καὶ κατέληξε στὴν τοποθεσία Ὁμαλά της Κεφαλονιᾶς, ὅπου ἔκτισε γυναικεῖο Μοναστήρι καὶ τὸ ὀνόμασε Νέα Ἱερουσαλήμ. Στὴ Μονὴ αὐτὴ λοιπόν, ἀφοῦ ἔζησε ἀσκητικὰ καὶ ἀνέπτυξε μεγάλες ἀρετές, βοηθῶντας πνευματικὰ καὶ ὑλικὰ τοὺς κατοίκους τῆς Κεφαλονιᾶς, ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ στὶς 15 Αὐγούστου τοῦ 1579, σὲ ἡλικία περίπου 70 ἐτῶν. (Κυρίως αὐτὴ τὴν μέρα ἑορτάζεται ἡ μνήμη τῆς ἀνακομιδῆς τῶν ἱερῶν λειψάνων του 1580-81).

Ἀπολυτίκιον
Ήχος α'. Αυτόμελον.
Των Ορθοδόξων προστάτην και εν σώματι άγγελον, και θαυματουργών θεοφόρον νεοφανέντα ημίν, έπαινέσωμεν πιστοί θείον Γεράσιμον ότι άξίως παρά Θεού άπείληφεν, Ίαμάτων την αέναον χάριν ρώννυσι τους νοσούντας και δαιμονώντας ιάται. Διό και τοις τιμώσιν αυτόν, βρύει ιάματα.

 

---

 

Οἱ Ἅγιοι Ζεβινᾶς, Γερμανὸς, Νικηφόρος καὶ Ἀντώνιος (ἢ Ἀντωνῖνος)

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ μαρτύρησαν ἐπὶ Μαξιμιανοῦ (286-305). Καὶ ὁ μὲν Ἀντωνῖνος ἦταν γέροντας, οἱ δὲ ὑπόλοιποι τρεῖς, νέοι.

Συνελήφθησαν ἐπειδὴ ἦταν χριστιανοί, ἀπὸ κάποιον Μάζο στὴν Καισαρεία καὶ ἀποκεφαλίστηκαν.

(Ἡ μνήμη τους ἐπαναλαμβάνεται καὶ τὴν 12η Νοεμβρίου, μαζὶ μὲ τὴν πιὸ κάτω Ἁγία, ποὺ ἐσφαλμένα ἐκεῖ ἀναφέρεται ὡς Μαραθώ).


 

---

 

Ἡ Ἁγία Μαναθώ ἡ παρθένος

Μαρτύρησε καὶ αὐτὴ στὰ χρόνια τοῦ Μαξιμιανοῦ (286-305). Συνελήφθη ἐπειδὴ ἦταν χριστιανὴ στὴ Σκυθούπολη τῆς Παλαιστίνης καὶ ἀφοῦ τὴν ἔσυραν γυμνὴ μέσα στὴν πόλη, τελικὰ τὴν ἔκαψαν ζωντανή.

 

---

 

Ὁ Ἅγιος Βασίλειος ἐπίσκοπος Τραπεζοῦντας

Ἄγνωστος στοὺς Συναξαριστές, γνωστὸς ὅμως στὴν ἐκκλησία τῆς Τραπεζοῦντας, στὴν ὁποία κάθε χρόνο αὐτὴ τὴν μέρα γιόρταζαν τὴν μνήμη του μὲ ἀσματικὴ Ἀκολουθία, ποὺ βρῆκε ὁ Κεραμεὺς Παπαδόπουλος σὲ χειρόγραφο στὴν Τραπεζοῦντα, ὅπως γράφει στὰ Βυζαντινὰ Χρονικὰ Σ.12, 143.

Ὁ Βασίλειος ἔζησε ἐπὶ βασιλείας Λέοντος τοῦ Σοφοῦ καὶ Κων/νου Προφυρογέννητου. Γιὰ τὴν ἁγιότητα τῆς ζωῆς του, κατατάχθηκε στοὺς Ἁγίους της ἐκκλησίας τῆς Τραπεζοῦντας.

ΠΑΤΕΡ ΓΕΡΑΣΙΜΕ ΤΑ ΣΑ, ΘΕΙΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ

Πάτερ Γεράσιμε τὰ σά, θεῖα κατορθώματα, ἀνθρώπων γένος ἐξέστησαν, ὅτι ἐν σώματι, 

ἀσωμάτων θείαν πολιτείαν ἔνδοξε, διήνυσας ἰσχύι ῥωννύμενος τοῦ θείου Πνεύματος, 

οὗ καὶ σκήνωμα περίδοξον, θεοφόρε, ὄντως ἐχρημάτισας.

Πάτερ Γεράσιμε ἡ σὴ στάσις ὁλονύκτιος, καὶ τῶν δακρύων ἡ ἔκβλυσις, πάσας 

κατέσβεσε σαρκικὰς ὀρέξεις, πρὸς Θεὸν πτερούμενος, καὶ νοῦν καὶ τῆς καρδίας 

τὰ ὄμματα· ὃν καθικέτευε, δωρηθῆναι ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, τὴν εἰρήνην 

καὶ τὸ μέγα ἔλεος.

Τῶν μοναστῶν ποδηγέτης, καὶ Ἀσκητῶν ἡ κρηπίς, τὸ τῆς Πελοποννήσου,

 ἐγκαλλώπισμα θεῖον, Γεράσιμος ὁ μέγας, ὁ νῦν παρ΄ ἡμῶν εὐφημούμενος ἄριστα·

 πρόκειται γὰρ πανδαισία πνευματική, τοῖς πιστοῖς πᾶσιν ἀκόρεστος.

Τῶν Κεφαλλήνων προστάτης, καὶ Ὀρθοδόξων κρηπίς, σὺ ἐκ Θεοῦ ἐδόθης

 ὦ Γεράσιμε ὄντως· φάνηθι οὖν μάκαρ πᾶσιν ἡμῖν, τοῖς εἰς σὲ καταφεύγουσιν,

 ἀπὸ παντοίων κινδύνων καὶ πειρασμῶν, καθ΄ἑκάστην ἐκλυτρούμενος.

Αγαπήστε Τον απλά, ταπεινά κι Αυτός θα σας σώσει

Αντί να στέκεσθε έξω από την πόρτα
Και να διώχνετε τον εχθρό
Περιφρονήστε τον.
Έρχεται από δω το κακό;
Δοθείτε μα τρόπο απαλό από εκεί.
Δηλαδή έρχεται να σας προσβάλει το κακό
Δώστε εσείς την εσωτερική σας δύναμη στο καλό, στον Χριστό.
Παρακαλέστε:
"Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με".
Ξέρει εκείνος πως να σας ελεήσει, με τι τρόπο.
Κι όταν γεμίζετε απ' το καλό, δεν στρέφεσθε πια προς το κακό.
Γίνεσθε μόνοι σας, με τη χάρη του Θεού, καλοί.
Που να βρει τόπο τότε το κακό;
Εξαφανίζεται!
Σας πιάνει φοβία κι απογοήτευση;
Στραφείτε στον Χριστό.
Αγαπήστε τον απλά, ταπεινά, χωρίς απαίτηση και θα σας απαλλάξει ο Ίδιος.

πηγή

ΕΟΡΤΑΖΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

 

Στις 20 Οκτωβρίου εορτή της ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Γερασίμου Κεφαλληνίας.

 

Με την ευχή να ειρηνεύουμε εσωτερικά όπως προέτρεπε ο άγιος.

Αυτό σημαίνει:

 

Να μην ασχολούμαστε με τα μάταια αλλά με τα ουσιώδη

 

Να μην μας ενδιαφέρει η επίδειξη και να μην παίζουμε το παιχνίδι των εντυπώσεων

(ποιος έχει το καλύτερο αυτοκίνητο, το μεγαλύτερο σπίτι, το ωραιότερο χτένισμα,

το εντυπωσιακότερο ντύσιμο κλπ.)

 

Να μην αγωνιούμε για το αύριο

 

Να σηκώνουμε με γαλήνη το βάρος μόνο της κάθε μέρας

 

Να αφήνουμε τα δύσκολα, αδύνατα ή ακατόρθωτα στον Θεό

 

Να κάνουμε με ηρεμία αυτό που μπορούμε

και να αναθέτουμε στον Θεό αυτό που δεν μπορούμε

 

Να διώχνουμε μακριά το μίσος, τα νεύρα, τον θυμό, την μνησικακία και την ζήλια

με την συγχώρηση, την ανεξικακία, την αγάπη, την προσευχή.

Όλα αυτά είναι εντολές Θεού όχι για να περνάνε καλά όσοι μας κάνουν κακό και τους συγχωρούμε αλλά για να ηρεμούμε, να γαληνεύουμε και τελικά να νοιώθουμε ευτυχισμένοι εμείς που τους συγχωρούμε, ξεχνάμε και αφήνουμε πίσω το κακό.

 

Τότε, μας συναντά η Ευλογία. Με όλα τα καλά αποτελέσματά της:

Την Γαλήνη, την Χαρά, την Αγάπη, την Ευτυχία, το Θαύμα.

 

 

Το εύχομαι σε όλους. 

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

 

 

Ο ναός στα Ομαλά

Η λιτανεία του Αγίου

 

 

Η θέση όπου τοποθετείται όρθιο το σκήνωμα του Αγίου στον ναό του, στα Ομαλά.
Την 8η μέρα το σκήνωμα επιστρέφει στο καθολικό της μονής του.



Το σκήνωμα του Αγίου, στο καθολικό (ο κεντρικός ναός) της μονής είναι ξαπλωτό.



Στην μονή τις καθημερινές λειτουργούν τα ξημερώματα
και στις 12 το μεσημέρι περίπου ανοίγουν το σκήνωμα
για μια μικρή δέηση και προσκύνηση από τον κόσμο.

Πλάτανος που φύτεψε ο ίδιος ο Άγιος.



Το μοναστήρι του Αγίου

 

 

Η κάθοδος για το σπήλαιο του Αγίου στο μοναστήρι του, στα Ομαλά.

 

 

Το εσωτερικό του σπηλαίου

 

 

ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ: «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΙΑΙΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ CORPUS CRISTI»

Επιμέλεια:Γιώργος Θεοχάρης
Ο μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος σχολιάζει τις τελευταίες εξελίξεις αναφορικά με το επίμαχο θεατρικό έργο τονίζοντας ότι η Εκκλησία δεν κινδυνεύει από τέτοιους είδους αφελείς επιθέσεις.

Σε ανακοίνωση του υπογραμμίζει:
Και ο άκρω δακτύλω της Ιστορίας, θύραθεν και εκκλησιαστικής, γευσάμενος θα έμενε παγερά αδιάφορος για μια ακόμη προσπάθεια σπίλωσης του Προσώπου του Ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου του Θεού.... 
     Ή τουλάχιστον θα λυπόνταν τους υποκινητές και εμπνευστές της, οι οποίοι, εν έτει 2012 από Κυρίου, κορδακίζονται ότι εισάγουν γλαύκα στην Αθήνα, επαναλαμβάνοντας απλά ό, τι επί δύο χιλιετίες, υπό το πρόσχημα της ιστορικής έρευνας, της διαφορετικής προσέγγισης ή της τέχνης, οι άνθρωποι προσήψαν στο Χριστό, επικυρώνοντας κάθε φορά τη διεισδυτική άποψη του Ευριπίδη, ότι οι άνθρωποι «ες τον θεόν το φαύλον αναφέρειν», ότι, δηλαδή, αποδίδουν στο θεό το φαύλο φυσικό τους, αποδεικνύοντας έτσι ότι αυτό που θεωρείται πρόοδος δεν είναι παρά μια σαφής εκδήλωση πνευματικού πρωτογονισμού.

     Είναι γεγονός ότι τόμοι βιβλίων έχουν γραφτεί, σωρεία κινηματογραφικών και θεατρικών έργων έχουν παρουσιαστεί, με τα οποία και διά των οποίων διακωμωδείται, εξυβρίζεται, βλασφημείται και εμπτύεται Εκείνος προς τον οποίο ο κορυφαίος του χορού των αρνητών, ο Ερνέστος Ρενάν, βροντοφωνεί: «Για δεκάδες χιλιάδες χρόνια ο κόσμος θα ανυψώνεται δια σού», είσαι «ο ακρογωνιαίος λίθος της ανθρωπότητας, ώστε το να αποσπάσει κάποιος το όνομά σου από τον κόσμο τούτο θα ήταν ίσο με τον εκ θεμελίων κλονισμό του», «οι αιώνες θα διακηρύσσουν ότι μεταξύ των υιών των ανθρώπων δεν γεννήθηκε κανένας υπέρτερός σου»!

Γι` αυτό και όποιος επιχειρεί να ρίξει λάσπη στο Πρόσωπό Του είναι σα να ρίχνει λάσπη σε ανεμιστήρα.....
Το απέδειξε, άλλωστε, η Ιστορία!
Ο Ιησούς Χριστός, η πίστη μας και η Εκκλησία, δεν κινδυνεύουν από τέτοιου είδους αφελείς επιθέσεις...
Οι διατυπούμενοι περί του αντιθέτου φόβοι, δείχνουν, τουλάχιστον αστάθεια πίστεως, αν όχι απιστία, πρός Εκείνον που διαβεβαίωσε ότι ούτε ο Άδης δεν θα μπορέσει να νικήσει την Εκκλησία, πόσο μάλλον, μια παράσταση τιτλοφορούμενη Corpus Cristi, η καλλιτεχνική αξία και αισθητική της οποίας μπορούν να κριθούν ή να εκτιμηθούν από τους θεατές της.

Από την άλλη πλευρά, επικίνδυνος είναι και ο επιχειρούμενος παραλληλισμός των βιαίων αντιδράσεων των πιστών μιας άλλης θρησκείας, όταν θεωρούν ότι προσβάλλεται ο ιδρυτής της, με τις αντιδράσεις, που προκλήθηκαν  πρόσφατα εξ αιτίας μιας ανάλογης περίπτωσης για το Χριστό.

Η προσπάθεια ορισμένων Χριστιανών να τους μιμηθούν αποκαλύπτει πόσο λίγο έχουν εσωτερικεύσει το μήνυμα της ειρήνης και της ελευθερίας του Χριστού, ο Οποίος δέχθηκε εμπτυσμούς και μάστιγας και ταπεινώσεις και εξευτελισμούς σιωπών και συνιστών στον Πέτρο και δι` αυτού σε όλους τους αγανακτισμένους- δίκαια, έστω- πιστούς «βάλε την μάχαιραν εις την θήκην»!

Η αμφιλεγόμενη παράσταση με τον τίτλο  Corpus Cristi, μπορεί να υβρίζει και να βλασφημεί το όνομα του Χριστού, αλλά δεν είναι η πρώτη και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία....

Το ερώτημα, όμως, και η πρόκληση τίθεται  για το πραγματικό Corpus Cristi, το πραγματικό Σώμα του Χριστού, μέλη του οποίου αποτελούμε οι πιστοί:
Είμαστε άξια και υγιή μέλη Του; 'Η μήπως δι` ημών βλασφημείται το Όνομα του Κυρίου εν τοις Έθνεσι;

Το να βλασφημείται από μερικούς, που δεν Τον προσέγγισαν ποτέ, δεν είναι παράξενο, ούτε πρωτοφανές! Αναμενόμενο, θα πρόσθετε κάποιος...
Το να βλασφημείται, όμως, από όσους συναποτελούν το Σώμα Του, με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους, με την υποκρισία και το φαρισαϊσμό τους, αυτό θα έπρεπε να μας απασχολεί, αυτό να μας προβληματίζει, αυτό να μας εξεγείρει!

Κύριο και ανύστακτο μέλημα κάθε πιστού Χριστιανού, Κληρικού και Λαϊκού, είναι, και πρέπει να είναι, η συνεχής προσπάθεια υπέρβασης των ανθρωπίνων παθών και αδυναμιών,  ο διαρκής αγώνας για την εν Χριστώ και κατά Χριστόν βίωση της καθημερινής ζωής, ο αγώνας και η αγωνία για την κατάκτηση της αγάπης, της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της ελευθερίας και την επί γης έλευση της Ουράνιας Βασιλείας!

Η καλύτερη, ίσως, Χριστιανοπρεπέστερη, εκκωφαντικότερη και αποτελεσματικότερη αντίδραση σε κάθε εγχείρημα προσβολής του Κυρίου....

† Ο  ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ

Γιορτάζουμε σήμερα 20 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αρτεμίου, ας πούμε λίγα λόγια:

Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.

Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ' εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου, γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου,για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στον νεόκτιστο Ναό των Αγίων αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ.Χ.).

Κατά την διαμονή του στην Πάτρα και με την επίβλεψη του κατασκεύασε υδραγωγείο. Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο.

Όταν, το 363 μ.Χ., ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό: «Κύριε, πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με» (Ψαλμός Ν' (50), στ. 14). Κύριε, στήριξε με με σκέψεις σταθερές και θέληση ισχυρή, που να κυριαρχεί μέσα μου και να με κατευθύνει στην υπεράσπιση του αγαθού με θάρρος.

Πράγματι, ο Αρτέμιος, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα.

Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες, και τελικά τον αποκεφάλισε. Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ευσέβειας τοις τρόποις καλλωπιζόμενος, αθλητικής αγλαίας ώφθης σοφέ κοινωνός, προς αγώνας ανδρικούς παραταξάμενος· όθεν ως λύχνος φωταυγής, των θαυμάτων τας βολάς, εκλάμπεις τη οικουμένη, Αρτέμιε Αθλοφόρε, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών.



Το Απολυτίκιο ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός

ΜΗΤΡΟΠΟΛ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: «ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΟΙ …“ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ” ΑΠΩΛΕΙΕΣ»!

ΚΡΑΥΓΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ:
«ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΟΙ …“ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ” ΑΠΩΛΕΙΕΣ»

.              «Ἡ ἐξαθλίωση καὶ ἡ ἀπογοήτευση εἶναι οἱ χειρότεροι παράγοντες ἀποδόμησης μιᾶς κοινωνίας.  Μαζὶ μὲ τὴν ἀπομάκρυνση καὶ τὴν ἀποξένωσή μας ἀπὸ τὸν Θεό, ποὺ διαχρονικὰ εἶναι ὁ μόνιμος προστάτης καὶ εὐεργέτης τῆς πατρίδος μας, βιώνουμε σήμερα τὰ ἀποτελέσματα τῆς πλεονεξίας τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς.
.              Ἡ ἐπιβίωση μὲ λιγότερο φαγητό, λιγότερα ἔξοδα καὶ μηδαμινὴ διασκέδαση εἶναι ἐφικτή. Ἡ ἐπιβίωση ὅμως μέσα σὲ πολικὸ ψύχος ὁδηγεῖ σίγουρα στὸ θάνατο. Μπορεῖ οἱ κάτοικοι τῶν ἀστικῶν κέντρων νὰ ἀγνοοῦν τὶς συνθῆκες διαβίωσης στὴν ἀκριτικὴ Καστοριά, ὅμως ὁ κόσμος ἐδῶ ψηλὰ στὴ Μακεδονία δοκιμάζεται στὸ πιὸ ἐπώδυνο μαρτύριο.
.              Ἐὰν θρηνήσουμε θύματα, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ μὲ τὶς αὐτοκτονίες, θὰ ἔχουμε ὑπερβεῖ τὸ τελευταῖο ὅριο ἀνθρωπιᾶς, ἐκεῖ ὅπου οἱ οἰκονομικοὶ δεῖκτες ἔχουν πιὸ μεγάλη ἀξία ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.
.              Ἡ παγκόσμια elite ἔχει ἐξαπολύσει οἰκονομικὸ πόλεμο κατὰ τῆς πατρίδος μας καὶ στὰ πλαίσια αὐτά, ἴσως, θεωροῦν ὅτι οἱ ὅποιες ἀπώλειες εἶναιἀναμενόμενες! Πολλοὶ μιλοῦν γιὰ παγκόσμιο ἔλεγχο πληθυσμοῦ, τὸν ὁποῖο τοποθετοῦν σὲ κάποιο ἀπώτερο μέλλον.
.              Δυστυχῶς γιὰ ἐμᾶς, ἡ συρρίκνωση τοῦ πληθυσμοῦ δὲν ἀποτελεῖ σενάριο ἐπιστημονικῆς φαντασίας ἀλλὰ καθημερινὴ πρακτική. Τὸ πετρέλαιο θέρμανσης δὲν εἶναι τὸ καύσιμο-κριτήριο τῆς ποιότητας ζωῆς ἀλλὰ βασικὴ προϋπόθεση τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς σὲ περιοχὲς ὅπως ἡ Καστοριά.  Ὁ ὁλικὸς παγετὸς καὶ οἱ θερμοκρασίες κάτω τοῦ -20 εἶναι μία πραγματικότητα ποὺ ζυγώνει.

.              Οἱ λύσεις πρέπει νὰ δοθοῦν ἄμεσα, πρὶν νὰ εἶναι ἀργά. Ὡς ἐπίσκοπος καὶ μητροπολίτης τῆς βάναυσα δοκιμαζόμενης ἐπαρχίας τῆς Καστοριᾶς, τῆς περιοχῆς τῶν ἀκριτῶν καὶ τῶν ἀγωνιστῶν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους, ὡς ποιμένας χώρας ἡρώων, ποὺ μὲ τὸ αἷμα τους προστάτεψαν καὶ θὰ κληθοῦν νὰ προστατέψουν καὶ στὸ μέλλον τὰ βόρεια σύνορά μας, ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴ φωνὴ καὶ τὴ δίκαιη ἀγανάκτησή μου καὶ ζητῶ φθηνὸ πετρέλαιο.
.              Κλῆρος καὶ λαὸς ἑνωμένοι γιὰ τὸ καλὸ καὶ τὸ μέλλον αὐτοῦ τοῦ τόπου.
.              Προσεύχομαι στὸν Κύριο καὶ Θεό μας, νὰ εἰσακουσθοῦν τὰ δίκαια αἰτήματά μας καὶ μὲ τὴ Χάρη καὶ τὴν εὐλογία τῆς Παναγίας μας, νὰ πορευθοῦμε ἐπιτέλους στὸ δρόμο ποὺ μᾶς ἀξίζει, στὸ δρόμο τῆς τιμῆς, τῆς ἀξιοπρέπειας καὶ τοῦ προσωπικοῦ μας ἁγιασμοῦ.
.              Ἡ Ἐκκλησία σηκώνει καὶ θὰ σηκώνει ὅσο μπορεῖ τὸ βάρος τῆς κοινωνικῆς Πρόνοιας, γιατί ὅλοι ἀξίζουν μία συμπαράσταση.

.              Ὁ Θεὸς μαζί σας. Ἀμήν.

Το κείμενο-γροθιά των μαθητών, που συγκλονίζει: Πώς έχασα έναν φίλο και κέρδισα έναν φασίστα

«Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων, πλούσιοι, μεσαίοι, φτωχοί. Πολλοί πλούσιοι κλέβουν, εξαπατούν, φοροδιαφεύγουν, βάζουν τους φτωχότερους να δουλεύουν για λογαριασμό τους για λίγα ευρώ. Πολλοί φτωχοί, Έλληνες και ξένοι δουλεύουν απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ για ένα κομμάτι ψωμί.

Κάποιοι απ’αυτούς κλέβουν, σκοτώνουν για να ληστέψουν και πουλούν ναρκωτικά. Εγώ δε γουστάρω τους εγκληματίες, όπως δεν γουστάρω και τους πλούσιους που βγάζουν τα λεφτά τους στην Ελβετία για να μην φορολογηθούν. Οι φασίστες τα βάζουν μόνο με τους μετανάστες γιατί λέει είναι ξένοι και φταίνε αυτοί. Εγώ λέω ότι τα βάζουν μαζί τους γιατί είναι ο εύκολος στόχος και δε μπορούν να τα βάλουν με τους ισχυρούς. Άλλωστε ξέρω καλά ότι να χτυπάς το συμμαθητή σου δεν δείχνει δύναμη, αλλά αδυναμία. Η καημένη η γιαγιά δεν κέρδισε καμιά παρηγοριά από αυτή τη πράξη εκδίκησης και ο συμμαθητής μου μας κοιτάει πια όλους με καχυποψία.

Κι έτσι, έχασα έναν Έλληνα φίλο και κέρδισα έναν φασίστα.
Οι φασίστες όλο μιλάνε για την ένδοξη ελληνική φυλή και τον ελληνικό πολιτισμό. Οι ίδιοι όμως δεν ξέρουν καλά την ιστορία μας και δεν γνωρίζουν τίποτα απ’τα έργα των αρχαίων Ελλήνων. Η καλύτερη απόδειξη ότι αγαπάς την χώρα σου είναι να την υπερασπίζεσαι όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με πράξεις. Έχω διαβάσει πως στον τελευταίο πόλεμο που έζησε η χώρα μας κάποιοι χωρίς χρήματα, οπλισμό και βοήθεια από κανέναν στήσανε αντάρτικο στρατό εναντίον των κατακτητών Γερμανών.

Κάποιοι άλλοι, οι λεγόμενοι ταγματασφαλίτες, μπήκανε στην υπηρεσία των Χιτλερικών, πήρανε όπλα και λεφτά, φόρεσαν κουκούλες, ρουφιανέψαν και πολέμησαν τους Έλληνες.

Οι φασίστες σήμερα θεωρούν τους ταγματασφαλίτες πατριώτες και κάνουν εκδηλώσεις στη μνήμη τους.

Τις προάλλες στο σχολείο συνέβη κάτι άλλο. Η Ελένη η συμμαθήτρια μου, είναι φωνακλού και τα «χώνει», η μάνα της είναι αριστερή.

Ο φασίστας συμμαθητής μου την χτύπησε εγώ όμως δεν αντέδρασα. Είναι που η Ελένη καμιά φορά γίνεται εκνευριστική και μέσα μου σκέφτηκα (καλά της έκανε). Μετά το ξανασκέφτηκα, αλλά ήταν αργά πια, αργά και αισθάνομαι ότι έχω πέσει στα μάτια της.

Κι έτσι, έχασα μια φίλη και κέρδισα έναν φασίστα.
Στο γήπεδο οι φασίστες φωνάζανε πίθηκο τον καλύτερο παίκτη της ίδιας μας της ομάδας, γιατί είναι από την Αφρική. Ο καλύτερος μας παίκτης πικράθηκε και ζήτησε μεταγραφή.

Κι έτσι, έχασα τον παικταρά μας και κέρδισα έναν φασίστα.
Οι φασίστες προωθούν το μίσος και την απανθρωπιά. Μισούν και χτυπούν τους ξένους, τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους, τους μορφωμένους, τους δημοκράτες, τους ελεύθερους ανθρώπους. Μισούν ότι τους ξεπερνά και ότι δεν καταλαβαίνουν. Όποτε όμως βρεθούν απέναντι σε αντιφασίστες το βάζουν στα πόδια. Τον τελευταίο καιρό με τόσους φασίστες που μ’έχουν κερδίσει, έχω αρχίσει να προσέχω τι λέω και να διστάζω να πάρω θέση.

Κι έτσι, πριν χάσω το θάρρος μου για πάντα με αντάλλαγμα το φόβο του φασίστα, ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΩ:
ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠ’ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ,
ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠ’ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ!
Κι έτσι, ξανακέρδισα τον εαυτό μου, χάνοντας μόνο έναν φασίστα.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΜΑΘΗΤΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και η κρίση της εποχής του...της εποχής μας;

«Επιτρέπει ο Θεός να τραντάζεται η γη, αλλά δεν την καταστρέφει, σείει δυνατά τα πάντα με το σεισμό, αλλά δεν τα κατεδαφίζει, για να μας οδηγήσει στην μετάνοια. Τόσο μεγάλο είναι το πέλαγος της ευσπλαχνίας Του. 
Γιατί είδε να παραβαίνουμε τις εντολές Του και να Τον πικραίνουμε υπερβολικά. 
Είδε την επιθυμία μας να αρπάζουμε την ξένη περιουσία, είδε ότι χτίζαμε το ένα σπίτι κοντά στο άλλο και ότι επλησιάζαμε το ένα χωράφι κοντά στο άλλο, με σκοπό να κλέψουμε το διπλανό μας. Είδε ότι δεν ελεούσαμε τα ορφανά και αδιαφορούσαμε για τις χήρες. Είδε τους δασκάλους να κάνουν τα αντίθετα από εκείνα που εδίδασκαν. 
Είδε μαθητές να προσβάλουν τις σεμνές τελετές της Εκκλησίας με αταξίες που αρμόζουν σε θέατρα. Είδε να ζούμε μέσα στην κακία και να κινούμαστε από φθόνο. Είδε να προσθέτουμε στο φθόνο και την πονηρία. Είδε τις καταιγίδες της υποκρισίας να βυθίζουν σαν βάρκες τους απονήρευτους. 
Είδε να φονεύουμε σκόπιμα. Είδε ότι αδικούσαμε όσο μπορούσαμε περισσότερο. Είδε να ναυαγεί η αγάπη και να προκόβει η απάτη στο πέλαγος της ζωής. Είδε να αποσκιρτούμε από την αλήθεια και να καταφεύγουμε πρόθυμα στο ψέμα. Και για συνοψίσουμε, είδε να υπηρετούμε τον πλούτο και όχι τον Κύριο» (Εις άγιον Βάσσον, 1, MG 50, 721).
Είναι περιγραφή και της εποχής μας ή όχι;«Αλίμονο σε κείνους που λένε το κακό καλό και το καλό κακό. Σε κείνους που παρουσιάζουν το φως ως σκοτάδι και το σκοτάδι ως φως. Σε κείνους που προβάλλουν το γλυκό ως πικρό και το πικρό ως γλυκό. 
Θα αφαιρέσω λοιπόν, λέει ο Θεός, για την ανομία σας από ανάμεσά σας κάθε ισχυρό άνδρα και δυνατή γυναίκα και κάθε άνθρωπο πολεμιστή και δικαστή και κάθε προφήτη και άνθρωπο συνετό.  
Δεν είναι δε μικρό είδος οργής να στερηθούν και τις προφητείες. Μαζί δε με τον προφήτη, λέγει, θα αφαιρέσει και κάθε στοχαστή. Εδώ μου φαίνεται στοχαστή ονομάζει εκείνον που από τη μεγάλη του σύνεση και από την ίδια την πείρα των πραγμάτων, δίνει σοφές συμβουλές για τα μέλλοντα. Και θα αφαιρέσω ακόμη και κάθε έμπειρο πρεσβύτερο και πεντηκόνταρχο. 
Πρεσβύτερο δεν ονομάζει απλά αυτόν που έχει γεράσει, αλλά αυτόν που μαζί με τα άσπρα μαλλιά του διατηρεί και την πρέπουσα σύνεση. Και όταν λέει πεντηκόνταρχο εννοεί όλους τους άρχοντες. Και άρχοντας είναι αυτός που είναι εμπειρογνώμων και γνώστης πολλών και που γνωρίζει να διευθετεί με σύνεση όλες τις υποθέσεις της πόλεως. Και μαζί μ' αυτούς θα αφαιρέσει και κάθε συνετό ακροατή. 
Γιατί αν αυτό απουσιάζει, ακόμη κι αν υπάρχουν όλα τα άλλα , τίποτε πλέον δεν υπάρχει στις πόλεις, κι αν κόμη υπάρχουν προφήτες, σύμβουλοι, άρχοντες, αν δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να ακούσει, όλα είναι άσκοπα και μάταια. 
Εγώ νομίζω ότι εδώ το 'θα αφαιρέσω' που λέει ο Θεός , το λέγει με τη σημασία του θα εγκαταλείψω και θα αφήσω , όπως ακριβώς λέει ο Απόστολος Παύλος: 'τους εγκατέλειψε ο Θεός, ώστε να παραδοθούν σε νου ανίκανο να διακρίνει το ορθό', όχι για να δείξει αυτό, ότι δηλαδή τους έριξε σε παράνοια, αλλά τους εγκατέλειψε και τους άφησε να είναι ανόητοι. Και θα τοποθετήσω σ' αυτούς νεαρούς άρχοντες, λέει ο Θεός. 
Αυτό είναι χειρότερο και φοβερότερο από την αναρχία. Γιατί εκείνος που δεν έχει άρχοντα, έχει στερηθεί εκείνον που θα τον οδηγήσει, ενώ εκείνος που έχει κακό άρχοντα, έχει εκείνον που τον σπρώχνει στους γκρεμούς. Και θα επιτρέψω σε απατεώνες να τους εξουσιάσουν, λέει ο Θεός. 
Απατεώνες ονομάζει τους είρωνες, τους κόλακες, εκείνους που με τα γλυκά τους λόγια παραδίδουν τους ανθρώπους στο κακό και τον διάβολο. Και θα συμπλακεί ο λαός και ο ένας άνθρωπος θα ορμήσει εναντίον του άλλου και ο άλλος θα ορμήσει εναντίον του πλησίον του, λέει ο Θεός. 
Όπως ακριβώς δηλαδή αν τα ξύλα που συγκρατούν τις οικοδομές σαπίσουν ή αφαιρεθούν, κατ' ανάγκην οι τοίχοι γκρεμίζονται, αφού τίποτε δεν υπάρχει που να τους συγκρατεί, έτσι και αυτοί για τους οποίους προηγουμένως μιλήσαμε, αφού αφαιρέθηκαν άρχοντες, σύμβουλοι, δικαστές και προφήτες, δεν υπήρχε τίποτε που να εμπόδιζε το λαό να διασπασθεί και να δημιουργηθεί μεγάλη σύγχυση. 
Θα αυθαδιάσει το παιδί προς το γέροντα και ο ανέντιμος προς τον έντιμο, λέει και πάλι ο Θεός. Γιατί όταν περιφρονούνται τα γηρατειά από τους νέους, οι δε ανάξιοι και αποδοκιμασμένοι περιφρονούν εκείνους, που προηγουμένως ήταν αξιοσέβαστοι, η πόλη αυτή δεν είναι δυνατόν να βρίσκεται σε καθόλου καλύτερη κατάσταση από εκείνη που καταφεύγει σε μάντεις» (Εις Ησαΐαν, κεφ. Γ', 1,2,3,4, ΕΠΕ 8, 304-306-308-310-314-316-MG 56, 40-44).
Ίσως τελικά δεν είναι τυχαίο το ότι έχουμε στερηθεί ηγέτες σε όλους τους χώρους και πρέπει να ξαναδούμε τις πνευματικές ρίζες της κρίσης. Ο άγιος πάντως μας προτρέπει σε μετάνοια και υπέρβαση της ανομίας μας. Ας τον ακούσουμε.

•  πηγή

* ΧΙΛΙΕΣ ΔΟΞΕΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ...

Ενα νέο παιδί, 23 χρόνων,πηγαίνοντας με άλλα παιδιά να ξενυχτήσουν και να προσευχηθούν για την κοίμηση μιας 24χρονης φίλης τους, γλίστρησε στην κυριολεξία στο μπαλκόνι και καθώς ήταν δίμετρος περίπου , και τα κάγκελα του μπαλκονιού χαμηλά, έπεσε από τον 5ο όροφο της πολυκατοικίας κάτω...
Το περιστατικό έγινε 2-3 μέρες πριν του αγίου Πνεύματος.

Έπεσε από πέντε πατώματα και έπεφτε θαρρείς μέσα στην αγκαλιά των χεριών της Παναγίας μας. 
Μόνο ο γοφός του βγήκε...
Με μιά εγχείρηση αποκαταστάθηκε. 
Κεφάλι, σπονδυλική στήλη...όλα μια χαρά..
Λίγο ο αστράγαλος...
Ο άγιος Λουκάς, ο άγιος Δημήτριος πλάϊ του. 
Συνέχεια του έβαζαν τα λαδάκια τους. 
Ο αρχάγγελος Μιχαήλ, δίπλα του. 


Ο Θεός, μας γνωρίζει...,μας ξέρει καλά. 
Γνωρίζει τα εσώψυχά μας.
Είδε την καλή προαίρεση του. 
Ήξερε πως θα γίνει το καλύτερό του παιδί..
Γιατί  δεν πήγαινε συχνά στην εκκλησία.  
Τον άφησε να ζήσει, γιατί έχει το δικό Του σχέδιο.
Ήταν πολύ εύκολο να τον πάρει κοντά του. 
Από δεκα εκατοστά πέφτει κανείς και σκοτώνεται.
 Κι εδώ έπεσε από 5 πατώματα. 
Η χάρις Του τον ήθελε ζωντανό. 
Το θαύμα είναι ότι ο Μ, ζει, προς δόξαν Κυρίου.
Χίλιες δόξες στον Θεό, στην Παναγία μας, στους αγίους που τον βοήθησαν...χίλιες δόξες.

πηγή