Κάτω από το πετραχήλι

Διάλογος μετανοίας με τον πνευματικό.

Ραδιοφωνική εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας με τον πατέρα Γεώργιο Κρητικό

Θεραπεία ἀσθενοῦς μέ τήν ἐπάλειψι λαδιοῦ ἀπό τό καντήλι τῆς Παναγίας. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

πηγή

Θαύματα Ἁγίων καί ἐμπειρίες Ὀρθοδόξων Ἀφρικανῶν στήν Ἱεραποστολή τῆς Ἀφρικῆς  

Θεραπεία ἀσθενοῦς μέ τήν ἐπάλειψι λαδιοῦ ἀπό τό καντήλι τῆς Παναγίας

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Τήν παρακάτω διήγησι τήν ἔμαθα ἀπό τόν κατηχητή τῆς ἐνορίας Κάντο, κ. Χρυσόστομο Mushipi. Αὐτός ἐργαζόταν παλαιότερα στό χωριό του, στήν ἑταιρεία ἐξαγωγῆς μεταλλευμάτων, πού λέγεται Τζεκαμίν. Χρεωκόπησε ὅμως ἡ Ἑταιρεία καί τόν ἀπέλυσε γράφοντάς τον ἐπί ἕνα περίπου χρόνο στό Ταμεῖο ἀνεργίας. Ταυτόχρονα τόν ἀπέστειλε στό ἄλλο Τμῆμα ἐξαγωγῆς μεταλλευμάτων τοῦ Κολουέζι, ὅπου θά ἠμποροῦσε μελλοντικά ν᾿ ἐργασθῆ.
Ἔχοντας ὅμως ὀξύ τό πρόβλημα τῆς ἐπιβιώσεως τῆς οἰκογενείας του, μετέβη στόν Προϊστάμενο τῆς Ἱεραποστολῆς π. Μελέτιο καί τοῦ ἐζήτησε ἐργασία, τήν ὅποιαδήποτε. Ὁ π. Μελέτιος τόν ἀπέστειλε στήν φάρμα Λουανκόκο, ὅπου τότε ἐγένοντο οἰκοδομικές ἐργασίες. Δυνατός ἄνεμος ξεσήκωσε τίς λαμαρίνες τῆς ἀποθήκης τοῦ καλαμποκιοῦ καί ἐγκρέμισε μέγα μέρος ἀπό τούς τοίχους, πού ἦσαν κτισμένοι ἀπό τσιμεντολίθαρα. Ἐκεῖ λοιπόν ὁ πρώην κατηχητής Χρυσόστομος θά ἐπιστατῆ στό συνεργεῖο τῶν ἐργατῶν καί θά ἀντικαθιστᾶ τόν π. Μελέτιο, ὅσον ἀφορᾶ τήν πρόοδο τῶν ἐργασιῶν.

Στό χωριό τῆς φάρμας μέ τό ἴδιο ὄνομα Λουανκόκο ἔγιναν οἱ πρῶτες 65 βαπτίσεις ἰθαγενῶν τό 1997. Τότε κτίσθηκε καί ἡ ἐκκλησία πρός τιμήν τῶν Ἁγίων Κηρύκου καί τῆς Μητέρας του Ἰουλίττας.
Ἕνα βράδυ, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Χρυσόστομος μοῦ διηγήθηκε, ἀρρώστησε ἕνας ἐργάτης τῆς φάρμας, πού εἶχε κι αὐτός τό ἴδιο ὄνομα. Ἐκεῖ δέν ὑπάρχει ἄλλη χειρότερη ἀρρώστεια ἀπό τήν ἑλονοσία, ἡ ὁποία ἔχει διαφορετικές καί ἐπώδυνες ἐκδηλώσεις μέ τελευταῖο σταθμό τόν θάνατο.
Συζήτησαν μεταξύ τους ὅλοι οἱ ἐργάτες μέ τόν Κατηχητή Χρυσόστομο τί θά γίνει μέ τήν περίπτωσι τοῦ ἀσθενοῦς. Φάρμακα δέν ὑπῆρχαν καί τό Κλιμάκιο ἀπέχει περί τά 35 χιλιόμετρα. Ἐνῶ ἡ δυνατότητα μεταφορᾶς του στό Κολουέζι ἦτο δυνατόν νά ἐπιτευχθῆ μόνο μέ ποδήλατο σέ λίαν ἀνώμαλο καί λασπώδη δρόμο.
Ὁ Κατηχητής τούς εἶπε: «Πᾶμε στήν ἐκκλησία νά ἐπαλείψουμε τόν ἀσθενῆ μέ τό λαδάκι τῆς Παναγίας μας». Συμφώνησαν ὅλοι, ἀλλά ἐδίσταζαν ποιός θά πάρει τό λάδι γιά νά κάνει αὐτή τήν ἐπάλειψι? Ἐπρότειναν ὅλοι τόν Κατηχητή, ἐφ ᾿ ὅσον δέν ὑπῆρχε στήν νεοσύστατη αὐτή ἐνορία ἱερεύς. Ὁ Κατηχητής τούς ἔλεγε ὅτι εἶναι ἁμαρτωλός καί δέν εἶναι ἄξιος νά κάνει αὐτό τό θεῖο ἔργο. Τελικά τόν ἔπεισαν καί δέχθηκε.
Μέ φόβο καί εὐλάβεια ἐπῆρε στό χέρι λίγο λαδάκι ἀπό τό καντήλι τῆς Παναγίας λέγοντας μέσα του μυστικά: «Παναγία μου, δέν εἶμαι ἄξιος νά ἀλείψω τόν ἀδελφό μου Χρυσόστομο μέ τό λαδάκι, διότι εἶμαι ἁμαρτωλός. Ὅμως ζητῶ τό ἔλεός σου νά μᾶς βοηθήσεις, διότι ἐσύ μόνο εἶσαι ἡ Ἁγία τῶν Ἁγίων μας».
Ἀφοῦ ἐπάλειψε τόν ἀσθενῆ παρουσίᾳ καί ἄλλων πολλῶν ἐργατῶν, τόν ἄφησε νά κοιμηθῆ. Καί οἱ ἴδιοι ἀπεσύρθησαν στίς φτωχοκαλύβες τους.
Τό πρωΐ ἐπῆγε νά τόν ἐπισκεφθῆ καί τόν ἐρώτησε πῶς αἰσθάνεται. Ὁ ἀσθενής τοῦ ἀπήντησε:
-Θεραπεύθηκα. Εἶμαι τελείως καλά, ἀλλά δέν ξέρω πῶς. Πρέπει νά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό καί τήν Μητέρα του, τήν Ἀειπάρθενο Θεοτόκο.
Τό θαῦμα αὐτό τῆς Παναγίας μας ἔγινε τό ἔτος 2000.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης. 

ΠΡΟΣΟΧΗ - ΠΡΟΣΟΧΗ Η Ν.Τ.Π. προετοιμάζει διωγμό κατά της Ορθοδοξίας

ΠΗΓΗ: Τρικλοποδια

Αθήνα 22-10-12
Προς
Την Ιερά Σύνοδο
Της Ιεραρχίας της Εκκλησίας
Της Ελλάδος.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Μακαριώτατε & Σεβασμιώτατοι,

Θέμα: Η Ν.Τ.Π. προετοιμάζει διωγμό κατά της Ορθοδοξίας:

 
 
Σε στιγμές τόσο κρίσιμες για το Έθνος, τη πατρίδα, και το Λαό μας, είναι πραγματικά ντροπή για τη διοικούσα εκκλησία της Ελλάδος, αφελώς και επιπολαίως, να σιωπά, και να συνεργάζεται από άγνοια, με τους δοσίλογους και εφιάλτες ανθέλληνες πολιτικούς, οι οποίοι για τη κάθε επόμενη δόση δανείων, ξεπουλάνε όλη την Ελλάδα!!! 
Αποδυνάμωσαν τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, το καμάρι του Ελληνικού Λαού.
Έστειλαν τη νεολαία μας στην αλλοδαπή σαν μετανάστες, ενώ εδώ εγκαταστάθηκαν Ισλαμιστές λαθρομετανάστες!!!!
 

Η Ελλάδα κυριολεκτικώς κάθεται επάνω στα πετρέλαια, στο χρυσό, και στο φυσικό αέριο, και οι ανίκανοι και ανάξιοι πολιτικοί έχουν κρεμαστεί από τα δάνεια των Σιωνιστικών διεθνών τραπεζών!!! 
Ενώ κόβουν τους μισθούς και συντάξεις Κλήρου και Λαού για να επιβιώσουν σαν κυβέρνηση!!!
Οι Ισλαμιστές λαθρομετανάστες, με τον UCK, ήδη έφθασαν τα 3 εκατομμύρια, και κατά άλλους τα 6,5 εκατομμύρια στη χώρα μας, κατέκλυσαν όλη την Ελλάδα, και είναι οπλισμένοι.
 

Σύντομα θα εξαναγκαστείτε με τη βία των όπλων, να παραδώσετε την Αρχιεπισκοπή Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, την Ιερά Σύνοδο, και όλες τις κατά τόπους Μητροπόλεις καθάπασαν την επικράτειαν, σε Μουφτήδες, Ιμάμηδες, Ραβίνους, και Αρχιραβίνους. 
Ο Εξισλαμισμός της Ελλάδος προχωρά γρήγορα, κάτω από το άγρυπνο μάτι της Σιωνιστικής Νέας Τάξης Πραγμάτων, και της Σιωνιστικής Παγκοσμιοποίησης.
 

Σεβασμιώτατοι,
 

Αφυπνιστείτε και συνέλθετε όσο ακόμη είναι νωρίς.
Η παγκόσμια Σιωνιστική Διακυβέρνηση-Δικτατορία, προωθεί τα σχέδια Μουσουλμανοποίησης- Ισλαμοποίησης της Χριστιανικής Ελλάδος, με τη συνεργασία «Ελλήνων» δοσίλογων πολιτικών.
Τούρκοι, Αιγύπτιοι, Πακιστανοί, συνδικαλιστές και Ιμάμηδες ήδη ελέγχουν όλες αυτές τις μάζες των λαθρομεταναστών, και έχουν κάνει κατάληψη του κέντρου των Αθηνών, και όχι μόνο…
Επαναλαμβάνω, θα σας πάρουν με τη βία όλες τις Μητροπόλεις, τα Μοναστήρια, και όλη τη περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Θα παραδώσετε εκόντες- άκοντες σε Ιμάμηδες, όλο το πλούτο πνευματικό-υλικό της Ορθοδοξίας.
Το μέλλον της Ορθοδοξίας υπό την ηγεσία Σας, είναι σκοτεινό, προδιαγεγραμμένο, από τη παγκόσμια Σιωνιστική Δικτατορία!!!
Ο Παγκόσμιος διωγμός κατά του Χριστιανισμού είναι σε εξέλιξη, ήδη ο Γερμανός Πάπας, χαιρετά δημοσίως με τα δύο χέρια, κάνοντας το σύμβολο των ILLUMINATI, όπως δημοσιεύθηκε σε πολλά ΜΜΕ.
 

Σεβασμιώτατοι,
 


Σας καλούμε να βγείτε από τη Μακαριότητά Σας, και να ενδιαφερθείτε για τη τύχη της Ορθοδοξίας, και του Ελληνισμού, αφού οι πολιτικοί συνεργάτες του μεγάλου εχθρού, δεν ενδιαφέρονται, αλλά και συνεργάζονται.
Τα γεγονότα που θα ζήσουμε ωχριούν μπροστά στη Τουρκοκρατία. 

Λάβετε τα μέτρα Σας.
Σας κρούομεν το κώδωνα του κινδύνου………..
 

Ασπαζόμενος την δεξιάν Υμών.
Επί τούτοις διατελώ,
Μετά Σεβασμού

Αντώνης Γρυπαίος
Διεθνολόγος
E-mail: ant.grypaios@gmail.com

Οι επτά σωματικές πράξεις της Μετάνοιας !

Απόσπασμα από το βιβλίο "Άσκηση' του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού

.

Στην πρακτική των Πατέρων, που αναλύουμε αναφέρονται επτά σωματικές πράξεις στις οποίες στηρίζονται οι τρόποι και τα έργα της μετάνοιας. Ως πρώτη πράξη στη μετάνοια οι Πατέρες τοποθετούν την η σ υ χ ί α. Είναι η απερίσπαστη διαγωγή. Η απομάκρυνση από τα αίτια, που δημιουργούν τις αφορμές της πτώσης και της ήττας, ειδικά σε όσους είναι ασθενείς χαρακτήρες, αλλά και από αυτόν τον "ὡς λέοντα περιπατοῡντα καί ζητοῡντα νά μάς καταπιή" (' Πέτρ. ε' 8). Με την ησυχία απέχει ο αγωνιστής από τη μάταιη και άσκοπη μέριμνα και του επιτρέπεται αν θέλει να στρέψει τη σκέψη και ασχολία του προς το Θεό, απ΄όπου φωτιζόμενος από τη θεία Χάρη ανακαλύπτει τον εαυτό του, που είναι απαραίτητο καθήκον. Δεύτερη πράξη θεωρείται η ν η σ τ ε ί α. Με αυτήν καταβάλλεται και δεσμεύεται ένας από τους γίγαντες της διαστροφής - η γαστριμαργία - ο ακαταγώνιστος σύμμαχος της φύσης και του διαβόλου. Με αυτήν αιχμαλωτίζει ο τελευταίος τα πλείστα των θυμάτων του. Το πόσο απαραίτητη είναι αυτή η πράξη το απέδειξε ο Κύριος μας, όταν ανέλαβε με την παρουσία του την ανάπλασή μας, μετά το θείο βάπτισμα στον Ιορδάνη. Ποιος τώρα μπορεί να αμφισβητήσει το βάθρο αυτό της μετανοίας, της ανάπλασης, της ανάστασης, της σωτηρίας; Εάν ο αναμάρτητος και απαθής νηστεύει - και μάλιστα παρατεταμένα - ποιος θα προφασιστεί αδυναμία ή άρνηση; Αφήνω και την άσκηση της δίψας που οι έμπειροι της εγκρατείας προβάλλουν ως άριστο άθλημα κατά των παράλογων ορέξεων. Την α γ ρ υ π ν ί α, ως τρίτη πράξη, συνιστούν οι Πατέρες. Είναι το αποτελεσματικότερο μέσο φωτισμού του νου και γεννήτρια της προσευχής. Ο κόρος της υπνηλίας υποβιβάζει άμεσα τη διαύγεια του νου. Μειώνεται η διανοητική ικανότητα της λογικής φύσης να συγκρίνει, διακρίνει, επιλέξει και εφαρμόσει όσα η νόμιμη άσκηση απαιτεί. Η αγρυπνία, ως μέσο της φίλης των Πατέρων μας φιλοπονίας, πάντοτε προηγείτο στους ασκητικούς αγώνες. Και είναι γνωστή η υπερβολική άσκηση των Πατέρων στην αγρυπνία. Επέμεναν στα πολλαπλά οφέλη αυτής της αρετής, επειδή συντελούσε άριστα στη διανοητική εργασία από την οποία εξαρτώνται όλα εφ΄όσον "νοῡς ορᾶ καί νοῦς ακούει" και εκλέγει και εκτελεί. Τέταρτη και πέμπτη πράξη τοποθετούν οι Πατέρες την π ρ ο σ ε υ χ ή και την ψ α λ μ ω δ ί α. Πράγματι διαιρούσαν την εργασία της προσευχής σε δύο τρόπους, που επικρατούν στην τόσο σημαντική αυτή παναρετή. Στο όνομα της προσευχής χάραξαν την έννοια της εσωστρέφειας και ειδικά της "κατά μόνας" προς το Θεό συνομιλίας. Εκεί ο καθένας επιρρίπτει τον εαυτό του μπροστά στη θεία ευσπλαχνία και αγαθότητα και με επίμονη εξομολόγηση, δέηση, ικεσία, παράκληση ή και ευχαριστία αναφέρει τον πόνο και τον πόθο του προς "τόν δυνάμενον σῴζειν" Χριστό, το Θεό μας. Η ψ α λ μ ω δ ί α χρησιμοποιείται στις ομαδικές συναθροίσεις των πιστών. Με την υμνολογία επιτελείται εορταστικότερα η κοινή προσευχή και αυτό είναι περισσότερο αποδεκτό και εφαρμόσιμο από το λαό. Έκτη πράξη θεωρούν οι Πατέρες την α ν ά γ ν ω σ η και μελέτη λόγων και παραγγελμάτων που μας κατευθύνουν στην εν Χριστώ πνευματική μας ζωή. Ο λόγος τους Κυρίου μας "ὁ ἔχων τάς ἐντολάς μου" αυτό σημαίνει: Να μάθει και να κατανοήσει τις εντολές μου το θέλημά μου και μετά να γίνει τηρητής (τηρών αυτάς). Και αυτός "ἐστιν ό ἀγαπῶν με". Στο Μωσαϊκό νόμο απαιτητικότερα διέταζε ο Θεός τη μελέτη του θελήματός του και την ενασχόληση με αυτό για να μη παραλείπεται, ως καθήκον, η ακριβής τήρηση και εφαρμογή του. "Ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καί νυκτός" (Ψαλμ α' 2). Μια από τις σπουδαιότερες φροντίδες αυτού που θέλει να απαλλαγεί από τη λύσσα του "ὠρυομένου ὡς λέοντος" εναντίον μας, κατά τον Παύλο, είναι το να "μή ἀγνοώμεν τά νοήματα αὐτοῦ" (πρβλ Β' Πετρ. α' 21). Επειδή οι φίλοι και δούλοι του Θεού «οὐκ ἰδίῳ θελήματι ἀλλά Πνεύματι Ἁγίῳ φερόμενοι ἐλάλησαν καί ἔγραψαν» (πρβλ Β’ Πετρ. α’ 21), είναι πλέον καθήκον η μελέτη και έρευνα των λόγων και των συγγραφών τους προς πλήρη διαφώτιση και μάθηση του αόρατου πολέμου που ασίγαστα διεξάγουμε. Έβδομη πράξη θεωρούν οι Πατέρες την ε π ε ρ ώ τ η σ η τ ω ν ε μ π ε ί ρ ω ν για κάθε λόγο και πράξη. Με αυτόν τον τρόπο επισφραγίζεται το ταπεινό φρόνημα. Απουσιάζει ή αυταρέσκεια και η απειρία. "Τοῖς ταπεινοῖς" δίνει ο Κύριος το φωτισμό και τη Χάρη του. Το τέλος όλης αυτής της προσπάθειας και ετοιμασίας είναι η υπομονή, ώστε "μήτε θαρρεῖν, μήτε ἀπογιγνώσκειν" απ' όσα συνήθως συμβαίνουν είτε χαροποιά είτε επίπονα. 

πηγή

Ανατολή και δύση.

Όπως ο ήλιος σιγά-σιγά, σχεδόν ανεπαίσθητα ανατέλλει και όλο και περισσότερο φωτίζει τη γη,έτσι και εμείς όλο και πιο πολύ να γινόμαστε καλύτεροι.

Όλο και πιο πολύ να αφήνουμε τον ήλιο της δικαιοσύνης, τον Χριστό, να έρχεται στη ζωή μας και να την αγιάζει.
Όσο φωτεινή μπορεί να γίνει η ημέρα τόσο φωτεινές να είναι και οι σκέψεις μας.Οι λογισμοί μας.
Και, όπως ο ήλιος τόσο απαλά και διακριτικά οδεύει προς τη δύση του και χαρίζει απλώνοντας μαγευτικά χρώματα, έτσι και η ψυχή μας να αποδίδει την ευωδία της Θείας Χάρης και την ομορφιά του Χριστού μας.

Πηγή: Αόρατη γωνιά
πηγή

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/10/blog-post_6808.html#ixzz2A4RJKgWt

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ

"Συντασσόμαστε μέ τήν ...ελπίδα πώς το τοίχος που χωρίζει την Ανατολική Εκκλησία και την Δυτική Εκκλησία μπορεί να μετακινηθεί, και πώς -επιτέλους- μπορεί να υπάρξει μόνο μία στέγαση, δυνατά εδραιωμένη στον Ιησού Χριστό, τον ακρογωνιαίο λίθο που θα κάνει και τα δύο σε ένα (UnitatisRedintegratio 18)."

Η  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ  ΔΕΝ  ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ  ΠΛΕΟΝ.

Γυαλίστε όσο υπάρχει ακόμη λίγος καιρός τά μπιζού στίς μίτρες σας γιατί σέ λίγο θά φοράτε τιάρες. ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΙ.

Αμέθυστος

Παιδί μου, στην κόλαση θα πάνε και οι τεμπέληδες, όχι μόνο οι αμαρτωλοί.

Κάποτε τον είχε επισκεφθεί ο Πατήρ Άγαθάγγελος ο Ίβηρίτης, ως Διάκος.
Όταν έφευγε, ήταν σκοτάδι, δεν είχε φωτίσει ακόμη. Ό Παπα – Τυχών προεΐδε
τον κίνδυνο, πού θα διέτρεχε ο Διάκος, και ανέβηκε αυτή την φορά στο τοιχάκι
της μάνδρας και ευλογούσε συνέχεια. Όταν έφθασε ο Διάκος στη ράχη και είδε
τον Γέροντα να εύλογη ακόμη, τον λυπήθηκε και του φώναξε να μη
κουράζεται, να μπή στο κελλί του. Αυτός όμως ατάραχος με υψωμένα τα χέρια,
σαν τον Μωυσή, προσευχόταν και ευλογούσε. Ενώ λοιπόν βάδιζεξένοιαστος ο
Διάκος, ξαφνικά, πέφτει πάνω σε καρτέρι κυνηγών, πού περίμεναν
αγριόχοιρους. Ένας κυνηγός τράβηξε να ρίξη, αλλά οι ευχές του Γέροντα
έσωσαν τον Διάκο από τον θάνατο και τον κυνηγό από την φυλακή. Γι’ αυτό
μου έλεγε πάντα ο Γέροντας:
- Παιδί μου, να μην έρχεσαι ποτέ την νύχτα, γιατί την νύχτα τα θηρία
περπατούν, και οι κυνηγοί τα περιμένουν κρυμμένοι…
Ακόμη και για την Θεία Λειτουργία έλεγε στον
Μοναχό, πού θα τον βοηθούσε και θα έκανε τον
ψάλτη, να έρχεται το πρωΐ με το φώτισμα. Την ώρα
δε της Θείας Λειτουργίας του έλεγε να μένη στον
μικρό διάδρομο, έξω από τον Ναό, και από εκεί να
λέη το Κύριε, ελέησαν, για να νιώθη τελείως μόνος
του και να κινήται άνετα στην προσευχή του. Ό
ταν έφθανε στο Χερουβικό, ο Παπα -Τυχών
ηρπάζετο είκοσι έως τριάντα λεπτά, και ο ψάλτης
θα έπρεπε να επαναλάβη πολλές φορές το
Χερουβικό, μέχρι να ακούση τις περπατησιές του
στην Μεγάλη Είσοδο. “Όταν τον ρωτούσα μετά στο
τέλος «τι βλέπεις, Γέροντα», εκείνος μου απαντούσε:
-Τα Χερουβείμ και Σεραφείμ δοξολογούν τον Θεό.
Έλεγε επίσης στην συνέχεια:
- Έμενα μετά από μισή ώρα με κατεβάζει ο φύλακας μου Άγγελος και τότε
συνεχίζω την Θεία Λειτουργία.
Ο Γέροντας την λέξη «ευλόγησον» την χρησιμοποιούσε πάντα και με τις
πολλές καλογερικές έννοιες, όπως το «ευλογείτε» ή «ευλόγησον», όταν
ζητούσε ταπεινά την ευλογία του άλλου, και μετά θα έδινε και αυτός την
ευλογία του με την ευχή «Ό Κύριος να σε ευλόγηση». Μετά από τον
συνηθισμένο χαιρετισμό οδηγούσε τους επισκέπτες στο Ναό και έψαλλαν
μαζί το Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου και το Άξιον εστίν και, εάν ήταν καλός
καιρός, έβγαιναν έξω, κάτω από την ελιά, και καθόταν μαζί τους πέντε
λεπτά, μετά σηκωνόταν με χαρά και έλεγε:
- Εγώ τώρα κεράσματα.
Έβγαζε νερό από την στέρνα και γέμιζε ένα κύπελλο για τον επισκέπτη,
έβαζε και στο δικό του τενεκάκι (κονσερβοκούτι, πού το χρησιμοποιούσε και
για μπρίκι) και έψαχνε μετά να βρή κανένα λουκούμι, άλλοτε κατάξηρο και
άλλοτε μυρμηγκοφαγωμένο, το όποιο, επειδή ήταν ευλογία του Παπα -
Τύχωνα, δεν προξενούσε αηδία. Αφού τα ετοίμαζε, έκανε τον Σταυρό του ο
Γέροντας, έπαιρνε το νερό και έλεγε: «Πρώτα εγώ’ ευλογείτε!» και περίμενε
να του πή ο επισκέπτης την ευχή «Ό Κύριος να σε ευλόγηση», αλλιώς δεν
έπινε νερό. Μετά θα έδινε και αυτός την ευχή του. Την ευχή από τους άλλους
την αισθανόταν ως ανάγκη, όχι μόνο από τους Ιερωμένους ή Μοναχούς αλλά
ακόμη και από τους λαϊκούς, μικρούς και μεγάλους στην ηλικία.
Μετά από το κέρασμα περίμενε να ιδή εάν έχουν κανένα θέμα. Όταν έβλεπε
ότι είναι αργόσχολος άνθρωπος και ήρθε μόνο για να πέραση την ώρα του,
τότε του έλεγε:
- Παιδί μου, στην κόλαση θα πάνε και οι τεμπέληδες, όχι μόνο οι αμαρτωλοί.
Εάν παρέμενε και δεν έφευγε, τον άφηνε ο Γέροντας και έμπαινε στο Ναό και
προσευχόταν, και έτσι ο επισκέπτης αναγκαζόταν να φυγή. Όταν πάλι ήθελε
να εκμεταλλευθή κανείς την απλότητα του Γέροντα, για να εξυπηρέτηση τον
άλφα ή βήτα σκοπό του, το καταλάβαινε με την θεία του φώτιση και του
έλεγε:
- Παιδί μου, εγώ Ελληνικά δεν ξέρω’ πήγαινε σε κανέναν Έλληνα, για να
συνεννοηθής καλά.
Φυσικά, δεν λυπόταν ποτέ τον κόπο ούτε τον χρόνο, όταν έβλεπε πνευματικά
ενδιαφέροντα στους ανθρώπους. Ενώ με το στόμα συμβούλευε, με την καρδιά
και τον νου προσευχόταν. Ή προσευχή του ήταν πια αυτοενέργητη,
καρδιακή. Οι άνθρωποι, πού τον πλησίαζαν, το αισθάνονταν αυτό, γιατί
έφευγαν πολύ δυναμωμένοι. Και ο Γέροντας τους ευλογούσε μέχρι να
κρυφτούν πια.

ΓΕΡΩΝ ΠΑΠΑ  ΤΥΧΩΝ   
πηγή

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ, ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ

Γιορτάζουμε σήμερα 23 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Ιακώβου, του Αδελφοθέου, του Αποστόλου και πρώτου Επισκόπου Ιεροσολύμων, ας πούμε λίγα λόγια:

Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ από άλλη γυναίκα, γι' αυτό ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου. Η συγγενική του, όμως, σχέση με τον Κύριο δεν είναι ομόφωνα καθορισμένη. Αλλά το γεγονός είναι ότι ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος έγινε πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων και είναι αυτός που έγραψε την πρώτη Θεία Λειτουργία της χριστιανικής Εκκλησίας.

Ο Ιάκωβος, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με δικαιοσύνη, με γενναία στοργή και στερεότητα στην πίστη. Αυτό όμως, εξήγειρε τη μοχθηρία και την κακουργία των Ιουδαίων. Αφού τον έπιασαν, τον έριξαν πάνω από το πτερύγιο του Ναού, και ενώ ακόμα ήταν ζωντανός, τον αποτελείωσαν με άγριο κτύπημα ροπάλου στο κεφάλι.

Έργο του Ιακώβου είναι και η Καθολική Επιστολή του στην Καινή Διαθήκη, στην οποία να τι μας συμβουλεύει, σχετικά με το πως πρέπει να χειριζόμαστε το λόγο του Θεού: «Γίνεσθε ποιηταί λόγου καί μή μόνον ακροαταί, παραλογιζόμενοι εαυτούς» (Επιστολή Ιακώβου, α' 22). Δηλαδή να γίνεσθε εκτελεστές και τηρητές του λόγου του Θεού και όχι μόνο ακροατές. Και να μη ξεγελάτε τον εαυτό σας, με την ιδέα ότι είναι αρκετό και μόνον να ακούει κανείς το λόγο.

Τέλος, η μνήμη του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, φέρεται και την Κυριακή μετά την Γέννηση του Χριστού, μαζί με τη μνήμη του Δαβίδ του Προφήτου και Ιωσήφ του μνήστορος, συνοδευόμενη με το ακόλουθο δίστοιχο: «Σύ τέκτονος παίς, αλλ᾿ αδελφός Κυρίου, τού πάντα τεκτήναντος, εν λόγω, μάκαρ».Τελείται δε αύτω η Σύναξις εν τω σεπτώ αυτού Ναώ το όντι ένδοθεν της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις Χαλκοπρατείοις.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος δ'.
Ως του Κυρίου Μαθητής, ανεδέξω δίκαιε το Ευαγγέλιον ως Μάρτυς έχεις το απαράτρεπτον την παρρησίαν ως Αδελφόθεος το πρεσβεύειν ως Ιεράρχης. Ικέτευε Χριστόν τον Θεόν, σωθήναι τας ψυχάς ημών.


Το Απολυτίκιο ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή 

Ο Πάτερ Αρτέμιος και η σπηλιά

Ό Γέροντας της Καλύβας «Αγία Τριάς», Ζαχαρίας Μοναχός, μας διηγήθηκε το ακόλουθο γεγονός:

Ήταν άνοιξη του 1920, ό Γέρο - Αρτέμιος από τη Σκήτη της «Αγίας Αννης», νέος μοναχός τότε, ξεκίνησε για να πάει με εντολή του Γέροντα του, στο Μοναστήρι της Μεγίστης Λαύρας, και πριν να φτάσει στο ησυχαστήριο του «Κυρ - Ησαΐα» έχασε το δρόμο, πήρε άγνωστο μονοπάτι και σε λίγο βρέθηκε μπροστά σε μια σπηλιά.

Ήταν ακόμη πρωί, από περιέργεια προχώρησε μέσα στη σπηλιά και κει διέκρινε αχνάρια ανθρώπου. Είπε τη γνωστή προσευχή «Δι' ευχών των αγίων πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ό Θεός ημών ελέησον ημάς» και περίμενε να ακούσει, όπως συνηθίζουν οί Πατέρες να λένε, το «Αμήν», αλλά δεν πήρε καμιά απάντηση.

Προχώρησε περισσότερο μέσα και στο βάθος διέκρινε ένα μικρό σταμνί με λίγο νερό. Σκέφτηκε πώς κάπου εκεί κοντά θα πρέπει να βρίσκεται κάποιος ασκητής ερημίτης. Περίμενε λίγο, του φάνηκε πώς αισθάνθηκε ευωδιά σαν μοσχολίβανο, αλλά άνθρωπος δε φαινότανε πουθενά. Τότε φώναξε και πάλι το «Δι' ευχών...», αλλά απόκριση δεν πήρε.

Για λίγο σκέφτηκε να περιμένει, βγήκε έξω από τη σπηλιά, παρατήρησε το μέρος δεξιά, αριστερά δεν μπόρεσε να διακρίνει τίποτε, μόνον άκουσε ένα μικρό θόρυβο, ξεκίνησε να φύγει κι όταν -αργά έφτασε στη Λαύρα διηγήθηκε πού παραπλανήθηκε, έχασε το δρόμο, βρέθηκε μπροστά σε σπηλιά και κείνα που είδε. Οι Πατέρες στο Μοναστήρι, πού γνώριζαν καλά τα μέρη εκείνα, είπαν στο μοναχό Αρτέμιο, ότι έκτος από τη σπηλιά του «Παχωμίου» δεν υπάρχει εκεί άλλη σπηλιά.

Την άλλη μέρα, μαζί με άλλους τρεις αδελφούς του Μοναστηριού, πήγαν στο μέρος εκείνο, πού την προηγούμενη μέρα είδε ό μοναχός Αρτέμιος τη σπηλιά, για να τους δείξει την τοποθεσία, αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν τίποτε, μόνον σε ένα σημείο αισθάνθηκαν όλοι μια ουράνια ευωδία και άρωμα μοσχολίβανου, πού πληροφόρησε τους αδελφούς αυτούς, ότι κάτι το υπερφυσικό υπάρχει στο μέρος εκείνο του ευλογημένου Αγίου Όρους.

Πηγή: pigizois

Το μυστικό

Να ζητάμε στην 

προσευχή μόνο τη 

σωτηρία της ψυχής μας.

 Δεν είπε ο Κύριος 

"Ζητείτε δε πρώτον την

 Βασιλείαν του Θεού και... 

ταύτα πάντα 

προστεθήσεται υμίν";

 Εύκολα, ευκολότατα 

ο Χριστός μπορεί 

να μας δώσει ό,τι

 επιθυμούμε. 

Και κοιτάξτε το μυστικό.

 Το μυστικό είναι να μην

 το έχετε στο νου σας 

καθόλου να ζητήσετε το συγκεκριμένο πράγμα. Το μυστικό είναι

 να ζητάτε την ένωσή σας με το Θεό ανιδιοτελώς, χωρίς να

 λέτε "Δώσ'μου τούτο, εκείνο...". 

Είναι αρκετό να λέμε "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με".

 Δε χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση από μας για τις διάφορες 

ανάγκες μας. Εκείνος τα γνωρίζει όλα ασυγκρίτως καλύτερα 

από μας και μας παρέχει την αγάπη Του.

απόσπασμα απ'το βιβλίο "Βίος και Λόγοι" του γέρ.Πορφυρίου

 Καυσοκαλυβίτου, εκδ. Ι.Μ.Χρυσοπηγής, Χανιά

πηγή