Τί μας παρακινεί στην ελεημοσύνη; (Αγ. Ιωάννη της Κρονστάνδης)

Πολλά είναι εκείνα που μπορούν να μας παρακινήσουν 

για να εφαρμόσουμε την εντολή της ελεημοσύνης.

 Υπάρχει η άπειρη αγάπη και το άπειρο έλεος του Θεού προς 

τους ανθρώπους γενικότερα και κυρίως προς τους χριστιανούς, 

αλλά και προς τον καθένα μας χωριστά. Υπάρχει η σαφής και

 ξεκάθαρη ευαγγελική εντολή. Υπάρχει το παράδειγμα του Κυρίου 

μας Ιησού Χριστού. Υπάρχει το όνομα του χριστιανού που φέρουμε 

όλοι μας, το ότι δηλαδή είμαστε μέλη του Χριστού, του σώματός Του. 

Να προσθέσεις σε όλα αυτά και την αίσθηση της ευσπλαχνίας που 

είναι έμφυτη στον άνθρωπο, την έβαλε ο ίδιος ο Θεός μέσα μας.

 Αυτή αναγκάζει ακόμα κι έναν άγριο άνθρωπο, πολύ δε περισσότερο 

το χριστιανό, να νιώσει συμπάθεια για κάποιον που υποφέρει. 

Όλο το πλήθος των συνανθρώπων μας που αντιμετωπίζουν 

διάφορες και πιεστικές ανάγκες, οι φτωχοί, οι δυστυχισμένοι, 

οι πεινασμένοι, οι γυμνοί, οι άρρωστοι, δεν πρέπει όλοι αυτοί 

να διεγείρουν μέσα μας αισθήματα συμπάθειας;

 Όταν ζητάμε από τους άλλους να μας δείξουν συμπάθεια και 

να μας βοηθήσουν όταν υποφέρουμε από αρρώστιες κι 

αντιμετωπίζουμε διάφορες ανάγκες, τότε δεν είναι δίκαιο να περιμένουν

 κι οι άλλοι από μας να τους δείξουμε την ιδία συμπάθεια κι αγάπη;

 «Πάντα ουν όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτω και 

υμείς ποιείτε αυτοίς» (Ματθ. ζ’ 12). 

Ο Θεός έχει μοιράσει τα τάλαντά Του στον καθένα μας για το κοινό καλό. 

Δε μας τα έδωσε για να ικανοποιήσουμε μόνο τη δική μας ματαιότητα. 

Τα τάλαντα αυτά δεν μας παρακινούν να εξυπηρετήσουμε τους 

αδελφούς και τις αδελφές μας στις δυσκολίες τους;

Βλέπεις πόσοι λόγοι υπάρχουν για να μας παρακινήσουν 

να κάνουμε ελεημοσύνες; Ο Κύριος Ιησούς Χριστός κι οι άγιοι

 της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης πουθενά αλλού δε μας

 παρακινούν περισσότερο όσο στο έργο της ελεημοσύνης.

 Είπε ο ίδιος ο Κύριος: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών και 

αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται 

ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, ότι

 αυτός χρηστός εστίν επί τους αχα­ρίστους και πονηρούς» 

(Λουκ. στ’ 35).

«Δες τους φωτισμένους ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, 

γράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, πόσο γεμάτη είναι η καρδιά 

τους από ευσπλαχνία και πόσο προσπαθούν να την εμφυτέψουν και

 στους άλλους! Ευσπλαχνία δεν είναι ν’ αναφέρεις μια ή δυο φορές 

κάτι για τους φτωχούς κι αυτό είναι όλο. 

Δεν είναι να δείχνουν συμπάθεια για τους φτωχούς κάποιοι άνθρωποι μόνο 

κι άλλοι όχι, μερικοί να μιλάνε πολύ γι’ αυτούς κι άλλοι καθόλου,

 λες και δεν είναι κάποιο σπουδαίο ζήτημα. 

Όχι! Όλοι οι παραπάνω λόγοι κι ο καθένας τους ξεχωριστά που 

εκτιμούν την εντολή αυτή ως τη πιο σπουδαία ή ως μια από τις 

σπουδαιότερες, μας παρακινούν με ενάργεια να την εφαρμόζουμε, 

μερικές φορές με παρότρυνση κι άλλες με απειλές, τώρα

 με επιτίμια κι υστέρα εγκωμιάζοντας τους ελεήμονες.

 Με τέτοιες συνεχείς υπομνήσεις για την αξία της εντολής αυτής

 καλούμαστε να ενισχύσουμε στη καρδιά μας τη διάθεση να την

 εφαρμόζουμε έμπρακτα. . .

 Καμιά αρετή δεν είναι τόσο ευάρεστη στο Θεό όσο η ελεημοσύνη.

 Γιατί αυτή είναι πιο κοντά στον εύσπλαχνο και δίκαιο Θεό, στον 

οποίο πρέπει να προσφέρουμε ως θυσία έλεος μάλλον παρά κρίση.

 Ο δικαιοκρίτης Θεός δείχνει περισσότερο την αγάπη Του σε κείνους τους

 ανθρώπους, που οι ίδιοι δείχνουν την αγάπη τους στους άλλους».

Ο Άγιος επισημαίνει την ενότητα της δικής μας φύσης μ’ εκείνην των φτωχών, 

μας παρακινεί στην αγάπη και την ευσπλαχνία λέγοντας: 

«Έχουν κι αυτοί την ίδια ανθρώπινη φύση μ’ εσένα. Έχουν πλαστεί από

 το ίδιο υλικό με σένα ή ίσως και με καλλίτερο από το δικό σου. 

Το σπουδαιότερο πράγμα που πρέπει ν’ αναφέρουμε όμως είναι ότι κι 

αυτοί είναι εικόνες του Θεού. Ίσως μάλιστα να διατηρούν καλύτερα από

 μας την εικόνα αυτή, έστω κι αν το σώμα τους δεν είναι τόσο ελκυστικό. 

Έχουν ενδυθεί εσωτερικά τον ίδιο Χριστό· έχουν λάβει τις ίδιες

 επαγγελίες του Πνεύματος, μοιράζονται μαζί μας τους ίδιους νόμους, 

τις ίδιες εντολές, τα ίδια μυστήρια και τις ίδιες ελπίδες. Ο Χριστός, 

«ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου», πέθανε και για κείνους όπως 

για μας. Είναι κληρονόμοι της ουράνιας βασιλείας, έστω κι αν

 ακόμα βρίσκονται μακριά από το στόχο τους αυτό· έχουν κι αυτοί

 συναποθάνει με το Χριστό για να συναναστηθούν μαζί Του· 

συμπάσχουν με το Χριστό για να συνδοξαστούν μ’ Εκείνον».

Μην περιφρονείς τον αδελφό σου, μη βιάζεσαι να τον 

προσπεράσεις, μη τον αποφεύγεις σα να ήταν κάτι ακάθαρτο

 και βρώμικο, κάτι το μολυσματικό, αποκρουστικό κι απόβλητο.

 Είναι κι αυτός μέλος σου, μα η δυστυχία του τον έχει απομακρύνει.

 Οι επαίτες είναι για σένα όπως ο ίδιος ο Θεός, κι ας τους προσπερνάς

 εσύ βιαστικά. Μέσω αυτών σου δίνεται η ευκαιρία ν’ αποδείξεις την

 αγάπη σου για τους ανθρώπους, αλλά ο εχθρός προσπαθεί να σε 

αποτρέψει από την αληθινή σου ευτυχία. Να διδάσκεσαι από τη

 δυστυχία των άλλων. Δώσε έστω κι ένα λεπτό στο φτωχό. 

Σ’ εκείνον που έχει μεγάλη ανάγκη δε θα του φανεί καθόλου ένα ασήμαντο

 λεπτό, δε θα φανεί λεπτό ούτε στο Θεό αν έκανες ό,τι μπορούσες για

 να βοηθήσεις τον ανήμπορο και άπορο. Αν δεν μπορείς να δώσεις πολλά, 

δώσε την αγάπη και τη συμπάθειά σου. Τίποτα δεν έχεις; 

Παρηγόρησε το δυστυχή άνθρωπο κλαίγοντας μαζί του. 

Για το δυστυχισμένο άνθρωπο είναι μεγάλο βάλσαμο όταν 

κάποιος συμμετέχει στη θλίψη του από τα βάθη της καρδιάς του.

 Η δυστυχία περνιέται πιο εύκολα όταν νιώθει δίπλα της ειλικρινή

 συμπάθεια. Μας το διδάσκει αυτό η λογική, ο νόμος, 

η εμπειρία μας κι όλοι οι άγιοι άνθρωποι.

(Αγ. Ιωάννη της Κρονστάνδης, «Οι Μακαρισμοί»

- Δέκα ερμηνευτικές ομιλίες- απόσπασμα.)

πηγή

Οι ναζιστικές ρίζες της Ευρωπαικής Ένωσης

Ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ. Απλά έχει μεταφέρει τις στρατηγικές του. Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια βιομηχανία  στη ναζιστική Γερμανία που ονομαζόταν IG Farben. Ήταν το μεγαλύτερο χημικό/φαρμακευτικό "χταπόδι" στον κόσμο, και είχε ευνοϊκές επιχειρηματικές συμφωνίες με εταιρείες από την Αγγλία την Κεντρική Αμερική και την Ιαπωνία.

Ο συγγραφέας των Χημικών του διαβόλου, Josiah DuBois, ταξίδεψε στη Γουατεμάλα κατά τις πρώτες ημέρες του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, και επέστρεψε με το σχόλιο, στο βαθμό που θα μπορούσε να πει, οτι  η Γουατεμάλα ήταν "μια πλήρως ελεγχόμενη θυγατρική της Farben.".

Η φαρμακευτική αυτοκρατορία ήταν και είναι μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι εταιρείες φαρμάκων ασκούν τόση  εξουσία. Εμπλέκονται όχι μόνο στον έλεγχο του ιατρικού καρτέλ.  Είναι πολιτικοί σχεδιαστές.

Αυτό είναι το πώς και γιατί οι μεγαλοφαρμακευτικές εγκαθιστούν τόσο πολύ αυτό που αόριστα 
αναφέρεται ως Νέα Παγκόσμια Τάξη. Ο στόχος για κάθε άνθρωπο από την κούνια εώς τον τάφο αποτελείται απο ενα σύστημα διάγνωσης νόσου και τοξικής φαρμακευτικής θεραπείας  που έχει ένα μεγαλύτερο σκοπό: να εξασθενίσει, για να αποδυναμώσει τους πληθυσμούς.

Αυτό είναι ένας πολιτικός στόχος. Διευκολύνει τον έλεγχο.

Οι επιχειρήσεις της IG Farben, στο ξέσπασμα του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν η Bayer, η BASF, και η Χοεθχστ. Ήταν χημικές και φαρμακευτικές εταιρείες. Την Farben ο Χίτλερ την έβαλε στην κορυφή στη Γερμανία, και ο πόλεμος είχε σχεδιαστεί για να οδηγήσει σε μια ενωμένη Ευρώπη που θα εξουσιαζόταν από τα δεσμά της Farben.

Οι απώλειες του πολέμου δεν εκτροχίασαν το σχέδιο αυτό. Μετατοπίστηκε σε ένα οικονομικό σχεδιάγραμμα, το οποίο έγινε, τελικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν ο Walter Hallstein, ο ναζιστικός δικηγόρος που, κατά τη διάρκεια του πολέμου, ήταν υπεύθυνος για το μεταπολεμικό νομικό προγραμματισμό για τη νέα Ευρώπη.

Το ίδρυμα Rath υποβάλλει μια έκθεση: Το 1939, στα πρόθυρα του πολέμου, ο Hallstein είχε δηλώσει, «Η δημιουργία του νέου νόμου [των Ναζί] είναι ΜΟΝΟ ο στόχος των νομοθετών!»

Το 1957, με τη φήμη του καθαρή, ο Hallstein αναφέρθηκε με αυτόν τον τρόπο:  «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει την πλήρη και απεριόριστη δύναμη για όλες τις σχετικές αποφάσεις με την αρχιτεκτονική αυτής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.»

Μετά τον πόλεμο, η IG Farben είχε διασπαστεί σε ξεχωριστές εταιρείες, αλλά αυτές οι εταιρείες ακολουθούσαν μια κοινή ατζέντα. Αν, για παράδειγμα, θέλετε να ξέρετε η ατέλειωτη παγκόσμια συζήτηση για την επισήμανση των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων έχει επισκιάσει το πραγματικό ζήτημα, απαγόρευσης στις ΓΤΟ καλλιέργειες συνολικά-που μπορείτε να δείτε σε αυτους τους συμμάχους της Farben: η Bayer, η BASF, και η Sanofi, μεταξύ άλλων.

Είναι μεταξύ των ηγετών στην έρευνα και την παραγωγή ΓΤΟ.  Η BASF συνεργάζεται με τη Monsanto για ερευνητικά προγράμματα. Η Sanofi έχει μια ηγετική θέση στην έρευνα  εμβολίων της GM.

Η αρχική IG Farben είχε ένα όνειρο. Στελέχη και επιστήμονες της πίστευαν  ότι θα μπορούσαν τελικά να παραγάγουν, συνθετικά, οποιαδήποτε ένωση σε ένα εργαστήριο. Θα μπορούσαν να εξουσιάσουν την παγκόσμια βιομηχανία με αυτό τον τρόπο.

Το όνειρο δεν πέθανε ποτέ.  Σήμερα, βλέπουμε τον χειρισμό των γονιδίων και τη διαδρομή προς αυτόν τον στόχο.


ΠΗΓΗ

« αλλά όμως δεν θα προφθάσουν...» - ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

Ότι πέρασε ανήκει πλέον στην ιστορία και η ιστορία ανήκει σε εμάς. Όσοι όμως κρύβουν την πραγματική ιστορία γίνονται αυτόματα γνήσιοι εχθροί ΤΗΣ.

Αξίζει όμως τον κόπο να κάνουμε ένα μακροβούτι μέσα στα βαθειά νερά ΤΗΣ παραθέτοντας γεγονότα, στοιχεία και πηγές με μοναδικό σκοπό να παρακινήσουμε τον μελετητή σε προβληματισμό για περαιτέρω έρευνα και αξιολόγηση.
Σήμερα γευόμενοι τα επιχείρια της Μεταπολίτευσης που είναι η ανελέητη μνημονιακή πολιτική, γίνεται πιο ενδιαφέρον να μεταφερθούμε στα πρώτα χρόνια της όταν έβαζε αυτή τις πρώτες γκρίζες πινελιές της παρουσίας της στα πολιτικοκοινωνικά δρώμενα.
Μέσα δεκαετίας του 1970, προεκλογική ομιλία του κ. Καραμανλή στην πλατεία Ελευθερίας της Καβάλας.
Οι παρακάτω από τις εξαγγελίες του είναι χαρακτηριστικές. 
(ο ίδιος αναφέρθηκε στην εκμετάλλευση του υπόγειου και υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας),(στα γνωστά ορυκτά της Κοζάνης , της Πτολεμαίδας, της Ηπείρου, αλλά και στο ουράνιο των Σερρών που μπορούσε όπως είπε να τροφοδοτήσει μια ηλεκτροπαραγωγική μονάδα), ( έδωσε έμφαση στην απόλυτη προτεραιότητα για πρόγραμμα ερευνών, ώστε για να γνωρίζουμε το μέλλον αυτού του τόπου, όπως είπε, πρέπει να γνωρίζουμε ποιος είναι ορυκτός πλούτος του), ( έδωσε υποσχέσεις για απόλυτη προτεραιότητα και μεγάλες πιστώσεις σε σχέση με την έρευνα),τόνισε ( ότι η Καβάλα θα δώσει το πρώτο πετρέλαιο , μέτριο σε ποσότητα, αλλά σημαντικό για την κρίσιμη αυτή στιγμή) εννοούσε την τότε παγκόσμια πετρελαική κρίση και τέλος δήλωνε( ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που μας δίνει η ένταξη μας ( μελλοντική) στην τότε ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ).
Φυσικά όλα αυτά ήταν πολύ όμορφα λόγια στον κόσμο που μόλις ξυπνούσε από τις μέρες της ΕΠΤΑΕΤΊΑΣ αλλά δυστυχώς συνέχιζε να ονειρεύεται ΜΠΛΕ ΕΘΝΑΡΧΕΣ και ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ διότι σήμερα ότι έγινε η δεν έγινε βρίσκεται κατάφωρα μπροστά μας.
Όμως η ιστορία δεν διδάσκει απλώς, δημιουργεί και απορίες.
Ήδη πριν μιλήσει ο κ. Καραμανλής έχουμε τα παρακάτω γεγονότα, 23 Δεκεμβρίου του 1969 

Υπογραφή της «Σύμβασης για την ΄Ερευνα και Ανάπτυξη Υδρογονανθράκων Υγρής και Αέριας Μορφής στο Θρακικό Πέλαγος». Η Σύμβαση υπεγράφη μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδος και της Oceanic Exploration Company. 



Από τον Φεβρουάριο του 1974 μέχρι τον Ιούνιο του 1976 οι ερευνητικές γεωτρήσεις ΠΡΙΝΟΣ 1, 2, 3, 4 επιβεβαίωσαν την ύπαρξη κοιτασμάτων.

Ποία ήταν η Oceanic Exploration Company που ήταν η επικεφαλής των εταιρειών που συμμετείχαν σε κοινοπραξία και δραστηριοποιούταν στην έρευνα κοιτασμάτων πετρελαίου.. διαβάζουμε ..
Oceanic Exploration Company Company Profile

Exploring the world's oceans for oil and gas opportunities, Oceanic Exploration Company's mission is to acquire oil and gas concessions covering large blocks of acreage. With its subsidiaries Oceanic International Properties Corporation (OIPC) and Petrotimor Companhia de Petr�leos, SA (Petrotimor), the company follows up these acquisitions with oil and gas exploration analysis, including geophysical evaluation and drilling.


Είναι δηλ. μία κατεξοχήν διεθνή εταιρεία έρευνας, εξόρυξης και άντλησης πετρελαίου η οποία σε σύντομο χρόνο μεταβιβάζει τα δικαιώματα της ως αναφορά την περιοχή αυτή. Έτσι λοιπόν στις 28 Αυγούστου του 1976 η Εταιρεία Denison Mines Ltd. αγοράζει το ποσοστό συμμετοχής (68,75%) της Oceanic στη ανωτέρω κοινοπραξία.

Ποία είναι η εταιρεία Denison Mines καναδικών μάλιστα συμφερόντων? διαβάζουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την

Denison Mines Corp. (TSX: DML) (NYSE MKT: DNN) is a uranium exploration and development company with interests in exploration and development projects in Saskatchewan, Zambia and Mongolia. As well, Denison has a 22.5% ownership interest in the McClean Lake uranium mill, located in northern Saskatchewan, which is one of the world’s largest uranium processing facilities. Denison’s exploration project portfolio includes the world class Phoenix deposit located on its 60% owned Wheeler River project also in the Athabasca Basin region of Saskatchewan.

Επί πλέον διαβάζουμε μέσα στο οικονομικό profil που δίνει το Reuters τα ακόλουθα. Προφίλ: Denison Mines Denison Mines Corp. (Denison) isengaged in uranium exploration, development, mining and milling with uranium mining projects in both the United States and Canada and development projects in Canada, the United States, Zambia and Mongolia. Denison’s assets include an interest in two of the four licensed conventional uranium mills in North America, with its 100% interest of the White Mesa mill in Utah and its 22.5% interest of the McClean Lake mill in Saskatchewan. Denison also produces vanadium as a co-product from some of its mines in Colorado and Utah and recycles uranium-bearing waste materials, referred to as alternate feed materials, for the recovery of uranium, alone or in combination with other metals, at its White Mesa mill. The Company’s 70% interest in the Gurvan Saihan Joint Venture in Mongolia is held through Denison Mines (Mongolia) Ltd, which is wholly owned by Denison Mines (BCorp (DML.TO) Πλήρης Περιγραφή 

Δηλαδή η Denison Mines ασχολείται με την εξερεύνηση ουρανίου, την ανάπτυξη, την εξόρυξη και την άλεση με σχέδια εξόρυξης ουρανίου τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και αναπτυξιακά έργα στον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ζάμπια και τη Μογγολία.

Aπο άλλη πηγη διαβαζουμε ότι η Denison Mines Limited δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 1976. Επί του παρόντος(εννοεί πριν την αποχώρηση της) διαθέτει μερίδιο 69% στις πλωτές πετρελαιοπηγές του Πρίνου και στις περιοχές φυσικού αερίου της Νότιας Καβάλας, ένα μερίδιο 45% στις πετρελαιοπηγές του Βόρειου Πρίνου, ένα μερίδιο 58% στις γειτονικές μη παραγωγούς αναπτυσσόμενες περιοχές και ένα μερίδιο 52% στις περιοχές διερεύνησης.

Σίγουρα όμως μπροστά μας έχουμε μία δυναμική εταιρεία που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και δραστηριοποιείται παγκοσμίως με την έρευνα, εξόρυξη, ανάπτυξη, παραγωγή και ανακύκλωση σε σχέση με το στρατηγικό ορυκτό του ουρανίου

Η κοινοπραξία N.A.P.C των ξένων εταιρειών αποχώρησε από τις εγκαταστάσεις του Πρίνου το 1999.Στο ΦΕΚ Α 296-1999 διαβάζουμε ότι η Denison Mines Ltd που εδρεύει στο Τορόντο, Οντάριο του Καναδά, νόμιμα εκπροσωπουμένης…κ.τ.λ
Από τα παραπάνω εύλογα αναφύονται πολλά ερωτηματικά και σε σχέση με την εξειδικευμένη τεχνογνωσία ανεύρεσης και εξόρυξης του ουρανίου. Μία τέτοια δυναμική εταιρεία κατά την γνώμη μας πρέπει να είχε πολύ σοβαρό σκοπό για να ασχοληθεί με τα ((πτωχά κοιτάσματα)) του Πρίνου.



Το γεγονός επίσης ότι σε μικρές χιλιομετρικές αποστάσεις από τα Γεωλογικά Αντίκλινα των κοιτασμάτων του Πρίνου βρίσκονται σε διάταξη χωροθετικής αγκαλιάς και σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα οι πλούσιες απο την αρχαιότητα χρυσοφόρες προσχωματικές περιοχές που περιέχουν μάλιστα και ουράνιο, βλέπε Χαλκιδική, Στρυμώνα ποταμό , Σύμβολο όρος, Παγγαίο, Θάσος(Κοίνυρα), Παλιά Καβάλα, Λεκάνη(Νότιο μέρος), μας επιτείνει τον προβληματισμό μας. Ο οποίος και αποκορυφώνεται όταν μαθαίνουμε ότι σχεδόν δέκα χρόνια μετά την αποχώρηση των ξένων εκείνων εταιρειών ότι,υψηλής προτεραιότητας φαίνεται να είναι για το ΙΓΜΕ η έρευνα για την ανακάλυψη εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων σπάνιων γαιών – “τα hi-tech μέταλλα της Ελλάδας” – στις άμμους της θαλάσσιας περιοχής της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και ότι σχεδιάζεται να γίνει υποθαλάσσια έρευνα στην υφαλοκρηπίδα του βόρειου Αιγαίου και σε μικρή απόσταση από την ακτή και κοντά στις εκβολές των ποταμών Στρυμόνα, Νέστου και Έβρου με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον να εντοπίζεται στην περιοχή από την Καβάλα (γειτνίαση με τα αντίκλινα του Πρίνου) μέχρι την Αλεξανδρούπολη. 
Σήμερα γνωρίζουμε ότι η μόνο η Κίνα παράγει το 95% της παγκόσμιας προσφοράς σπάνιων γαιών, γεγονός που σημαίνει ότι, εάν η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου προχωρήσει σε εμπάργκο εξαγωγών προς την Ευρώπη, θα δημιουργηθούν μείζονα προβλήματα στην νέα τεχνολογία κατασκευής οπλικών συστημάτων, υβριδικών αυτοκινήτων και στην κινητή τηλεφωνία. Όμως η εξόρυξη σπάνιων γαιών έχει και αρνητικά σημεία διότι παράγει ραδιενεργά απόβλητα, η διαχείριση των οποίων στις ΗΠΑ και τον Καναδά απαιτεί ειδική αδειοδότηση και υψηλές δαπάνες περιβαλλοντικής αποκατάστασης, γεγονός που κάνει τις βορειοαμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες να το σκέπτονται έναντι των Κινεζικών που δεν κοστολογούν υψηλά τις ανωτέρω διαδικασίες. 

Οι αξία των σπάνιων γαιών στην νέα τεχνολογία και η προσπάθεια ανεύρεσης νέων κοιτασμάτων τους συνιστούν Casius belli για τις επερχόμενες τυχόν γεωπολιτικές αναδιατάξεις ανά την υφήλιο.

Τα παραπάνω αποτελούν μία έρευνα προς αξιολόγηση και προβληματισμό και σε σχέση με αυτά που βιώνουμε σήμερα με σκοπό να καταδείξουν τα ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΟΚΑΝΑ που στήθηκαν εδώ και δεκαετίες από τους γνωστούς φίλους μας( που θέλουν να μας τσαλακώσουν) κατά τον ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ. Εκείνο που υποθέτουμε είναι ότι όταν συγκεντρώθηκε ο κρίσιμος όγκος γεωλογικών πληροφοριών οι πρώην φιλάνθρωποι δανειστές μας μεταλλάχθηκαν σε στυγνούς τοκογλύφους και μας επέβαλλαν τις σκληρές μνηνονιακές συμβάσεις υποθηκεύοντας την ιδιοκτησία των επόμενων Ελληνικών γενεών. 

ΟΜΩΣ ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ διαβάζοντας ιστορία ΟΤΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΣΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΑΚΟΥΣΘΗΚΕ το ((Μολών λαβέ)).

Αν σήμερα δεν το πούμε εμείς θα το βροντοφωνάξουν οι πέτρες αυτής της ευλογημένης πατρίδας.



ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ 

ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ.
πηγή

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ:ΟΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/01/blog-

Αν σκεφτόμασταν ότι ο πιο αδικημένος είναι ο Χριστός, θα δεχόμασταν με χαρά την αδικία. Ενώ ήταν Θεός, κατέβηκε στην γη από πολλή αγάπη και κλείσθηκε εννιά μήνες στην κοιλιά της Παναγίας.

Ύστερα, τριάντα χρόνια έζησε αθόρυβα. Από δεκαπέντε μέχρι τριάντα χρόνων δούλευε μαραγκός στους Εβραίους. Και τι εργαλεία είχαν τότε; Ξύλινα πριόνια χρησιμοποιούσαν, με κάτι καβίλιες ξύλινες. 
Τού έδιναν και κάτι σανίδια…και Τού έλεγαν: "Φτιάξε αυτό, φτιάξε εκείνο…". Και πώς να τα πλανίση; Πλανίζονταν μ' εκείνα τα γύφτικα σίδερα, που χρησιμοποιούσαν τότε για πλάνες; Ξέρεις τι ζόρικα είναι; Άντε ύστερα, τρία χρόνια ταλαιπωρία! Ξυπόλητος να πηγαίνη από εδώ - από εκεί, για να κηρύττη! Θεράπευε αρρώστους, με λάσπη άνοιγε τα μάτια των τυφλών, και αυτοί ζητούσαν πάλι σημεία. Έβγαζε τα δαιμόνια από τους δαιμονισμένους, αλλά δυστυχώς οι αχάριστοι άνθρωποι Τού έλεγαν πώς είχε δαιμόνιο! Και ενώ τόσοι είχαν μιλήσει και προφητεύσει γι΄ Αυτόν, τόσα θαύματα έκανε, και τελικά ονειδισμούς, σταύρωμα.

Γι΄ αυτό οι αδικημένοι είναι τα πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού. Γιατί ως αδικημένοι έχουν στην καρδιά τους τον αδικημένο Χριστό και αγάλλονται στην εξορία και στην φυλακή σαν να βρίσκωνται στον Παράδεισο, διότι, όπου Χριστός εκεί Παράδεισος.

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Γ΄, Πνευματικός Αγώνας, έκδοση Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος", Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2001, σσ. 71-72.  

πηγη

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ

Γιορτάζουμε σήμερα 16 Ιανουαρίου, ημέρα της Προσκύνησης της Τιμίας Αλυσίδας του Αγίου και Αποστόλου Πέτρου.

Την ημέρα αυτή τελούμε την προσκύνηση της τιμίας αλυσίδας του Αγίου Αποστόλου Πέτρου, με την οποία τον έδεσε και τον έριξε στην φυλακή ο τετράρχης Ηρώδης, σύμφωνα με την εξιστόρηση του Ευαγγελιστή Λουκά στις Πράξεις των Αποστόλων (12ο κεφάλαιο των Πράξεων).

Ο Ηρώδης έβαλε τους Ιουδαίους και συνέλαβαν τον Απόστολο Πέτρο κατά τις ημέρες της εορτής των αζύμων. Και όταν τον έπιασε, τον έβαλε στην φυλακή. Τη νύκτα, πριν την ημέρα κατά την οποία ο Ηρώδης έμελλε να τον παρουσιάσει στον λαό, ο Απόστολος Πέτρος κοιμόταν μεταξύ δύο στρατιωτών και φρουροί φύλαγαν μπροστά στο κελί του. Ξαφνικά ήλθε Άγγελος Κυρίου και έλαμψε φως στο κελί.Αφού κτύπησε την πλευρά του Πέτρου, τον ξύπνησε και του είπε: «Σήκω γρήγορα». Και έπεσαν οι αλυσίδες από τα χέρια του.

Κάποιοι Χριστιανοί ευσεβείς διαφύλαξαν αυτή την αλυσίδα διαδοχικά από γενεά σε γενεά, μέχρι που την μετέφεραν στην Κωνσταντινούπολη και την εναπέθεσαν στο ναό του Αγίου Πέτρου, που βρίσκεται μέσα στη μεγάλη Εκκλησία, όπου ετελείτο και η Σύναξη του Αποστόλου.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος δ'.
Την Ρώμην μη λιπών, προς ημάς επεδήμησας, δι᾽ ων εφόρεσας τιμίων Αλύσεων, των Αποστόλων Πρωτόθρονε, ας εν πίστει προσκυνούντες δεόμεθα, ταίς προς Θεόν πρεσβείαις σου, δώρησαι ημίν το μέγα έλεος.

Το Απολυτίκιο ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή 

ΤΙΜΙΑΣ ΑΛΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ

Τῌ ΙΣΤ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Ἡ προσκύνησις τῆς τιμίας Ἁλύσεως τοῦ Ἁγίου καὶ Πανευφήμου Ἀποστόλου Πέτρου.
Τῇ ΙΣΤ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡ προσκύνησις τῆς τιμίας Ἁλύσεως τοῦ Ἁγίου
 καὶ ἐνδόξου Ἀποστόλου Πέτρου.

· Σὴν προσκυνοῦντα Πέτρε σειρὰν τιμίαν,
· Σειρὰς μακρᾶς λῦσόν με τῶν ἐγκλημάτων.
· Σειρὴν προσκυνέω Πέτρου δεκάτῃ ἑνὶ ἕκτῃ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῶς Ἁγίων μαρτύρων καὶ αὐταδέλφων, Πευσίππου, 
Ἐλασίππου, καὶ Μεσίππου· καὶ Νεονίλλης τῆς μάμμης αὐτῶν.

Κἂν ὧσιν ἱππεῖς, κλήσεων σημασίᾳ,
Πεζοὶ τρέχουσι τρίδυμοι τρεῖς πρὸς φλόγα.
Νεονίλλα γραῦς· ἀλλὰ πῦρ ἀνημμένον,
Ὥς πὲρ τις ἀκμάζουσα καρτερεῖ νέα.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Δάνακτος.

Ἀφῃρέθης τὸ Δέλτα σὺν κάρᾳ Δάναξ.
Τμηθεὶς γὰρ ὤφθης οὐρανοκράτωρ ἄναξ.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα της Τετάρτης 16-01-13.

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2012. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Πράξεις Των Αποστόλων κεφ. ιβ΄ 1 - 11

ιβ΄ 1 - 11

Ευαγγέλιον: Κατά Ιωάννην κεφ. Κα΄ 15 - 25

Κα΄ 15 - 25

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.
πηγή

Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος (Βλάχος): "Το πιθηκίζειν και παπαγαλίζειν στην θεολογία"

                                                                      

Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητης (580-662) είναι ένας μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας, ο οποίος ακολουθώντας τους προγενεστέρους Πατέρες, αντιμετώπισε, μεταξύ των άλλων, την αίρεση του Μονοθελητισμού. Θεόπνευστα είναι τα κείμενα του «περί αγάπης», οι σχολιασμοί του στα έργα του αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, οι απαντηςεις σε διάφορες απορίες, τα «200 κεφάλαια περί θεολογίας», η ερμηνεία στο «Πάτερ ημών», η «Μυσταγωγία», οι επιστολές του, τα δογματικά και τα αντιρρητικά του έργα κλπ. Είναι ένας εμπειρικός θεολόγος με ευσύνοπτο λόγο, ο οποίος απαντουσε στις θεολογικές απόψεις της εποχής του, με θαυμάσιο τρόπο.

Το βασικό του γνώρισμα είναι ότι συνδεει στενα την ησυχία με την ομολογία, δηλαδή τον ησυχαστικό τρόπο ζωής της ορθοδόξου θεολογίας με την ομολογία της πίστεως. Το κεντρικό του σχήμα είναι: πρακτική φιλοσοφία ή κάθαρση, φυσική θεωρία ή φωτισμός και μυστική θεολογία ή θέωση. Όποιος αγνοεί αυτην την διδασκαλία του αγνοεί την ουσία της ορθοδόξου θεολογίας του.

Μερικοί θεολόγοι της εποχής μας ανακάλυψαν την θεολογία του αγίου Μαξίμου του Ομολογητου, την χρησιμοποιούν επιλεκτικά για να κατοχυρώσουν την δική τους θεολογική σκέψη, την αναλύουν κατα τρόπον στοχαστικό, αλλά αγνοούν το βάθος της.

Με τις σκέψεις που ακολουθούν θα παρουσιασθή συνοπτικώς η διδασκαλία του για την θεολογία και τον αληθινό θεολόγο, και νομίζω στο σημείο αυτο κρύβεται η ουσία της θεολογίας του και η διάκριση μεταξύ της θεολογίας του Αγίου Πνεύματος και της θεολογίας των δαιμόνων ή της δαιμονικής θεολογίας.

Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητης σε μια επιστολή του ασχολείται με το θέμα τι είναι η σωτηρία του ανθρώπου και ποια είναι η αληθινή θεολογία.

Στην αρχή γράφει με μεγάλη ταπείνωση ότι, επειδή φοβάται να μην κατακριθή από τον Θεό για τους λόγους του, που έχουν νεκρωθή από την απραξία των αγαθών έργων και δεν έχουν την δύναμη να προσφέρουν την ζωή σε όσους τους ακούνε, γι’ αυτο σκέφθηκε να προσλάβη «την σιωπήν σύνοικον», δηλαδή προτιμούσε να σιωπά και να μη ομιλή. Όμως, στην παρούσα περίπτωση και απαντωντας στην παράκληση του επιστολογράφου του, του μοναχού Μαρίνου, θα υπερβή την σιωπή και θα ομιλήση.

Αρχίζει την επιστολή του με το χωρίο του Προφητανακτος Δαυΐδ: «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου, σύνεσις δε αγαθή πάσι τοις ποιούσιν αυτην» (Ψαλ. ρι', 10). Με τον στίχο αυτον του ψαλμού θέλει να υποδείξη «την αληθώς γνωστικήν οδόν των θείων αρετων» και να ανοίξη «την έμπρακτον της γνώσεως θύραν» σε αυτους που προτίθενται να αγαπουν τον Θεό και προτιμούν «πάντων των επί γης την ένθεον σωτηρίαν». Είναι βασικό έργο να αποκτα κανείς την έμπρακτη και όχι την θεωρητική γνώση. Έτσι, υποδεικνύει σε όσους θέλουν την «ένθεον σωτηρίαν» να αποκτηςουν τον φόβο του Θεού και την αγαθή σύνεση.

Ο φόβος του Θεού είναι απαραίτητος για να αποφύγουμε τους μολυσμούς με την προσδοκία των αιωνίων κολάσεων, η δε αγαθή σύνεση είναι αναγκαια για να εφαρμόσουμε όλα τα θεία θελήματα και να διακρίνουμε τα πρόσκαιρα από τα αιώνια, και να αποκτηςουμε την αληθινή γνώση. Όπως ο φόβος γίνεται αναιρέτης των ακαθάρτων παθών, έτσι και η σύνεση των πραγματικά συνετων γίνεται δημιουργός των αρετών.

Ο φόβος δεν πρέπει να περιορίζεται στα εξωτερικά ήθη με την κατήφεια, αλλά συνδεεται με την διάθεση της ψυχής και την ταπείνωση της καρδίας, η οποία κατασφαλίζεται με τους πυκνούς στεναγμούς στο βάθος της καρδίας, και με το μαστίγιο της μνήμης των προαμαρτημενων που την κτυπά αφανώς κατά την συνείδηση. Όμως, όποιος υποκρίνεται ότι έχει τον φόβο του Θεού μόνον εξωτερικά στους τρόπους της συμπεριφοράς, δεν διαφέρει σε τίποτε από τον πίθηκο που μιμείται τα ήθη και τα σχήματα των ανθρώπων, ενώ δεν είναι άνθρωπος. Αυτό το ζώο, μεταξύ των τετραπόδων, που διακρίνεται πολύ από τους ανθρώπους ως προς την φύση, ομοιάζει με αυτούς με την μίμηση της εξωτερικής συμπεριφοράς. Το ίδιο συμβαίνει με εκείνον που μιμείται εξωτερικά αυτούς που φοβούνται πραγματικά τον Κύριο, είναι δηλαδή σαν τον Σαδδουκαίο ή τον Γραμματέα που σώζει το σχήμα της ευλάβειας με εξωτερική ευπρέπεια, «παντελώς δε του πράγματος δια την ακάθαρτον εν τω βάθει που κειμενην της ψυχής προς το πάθος φιλίαν απολειπόμενος», δηλαδή στερείται παντελώς της αλήθειας, γιατί μεσα στα βάθη της ψυχής έχει κρυμμένη την φιλία προς το πάθος.

Ο άγιος Μάξιμος θέλει εδώ να πη ότι η αληθινή ευλάβεια φαίνεται στον αγώνα του ανθρώπου για την απαλλαγή του από τα πάθη και την ακαθαρσία που βρίσκεται στα βάθη της ψυχής, γιατί σε διαφορετική περίπτωση ο άνθρωπος ομοιάζει με τον πίθηκο, που υποκρίνεται τον άνθρωπο, ενώ είναι ζώο. Επομένως, όποιος θέλει να σωθή και να θεολογή αληθινά πρέπει να έχη φόβο Θεού και με αυτόν να καθαρίζη την καρδιά από τα πάθη και όχι απλώς να χρησιμοποιή τους λόγους των αγίων.

Από την άλλη μεριά δεν πρέπει να επιδεικνύουμε την θεία γνώση διατυπώνοντας «μόνη προφορά λόγων πρός κάλλος απεξεσμένων», δηλαδή να προφέρουμε λόγους φτιαγμένους με καλλιέπεια, ούτε να ορίζουμε την αγαθή σύνεση με το να μιλάμε μόνον χωρίς να εφαρμόζουμε αυτά που λέμε, αλλά θά πρέπει η σύνεση να είναι εμποτισμενη με την διάθεση της ψυχής κατά την πράξη των αρετών! Οπότε, η σύνεση πρέπει με την πράξη να λαμπρύνη το φέγγος της γνώσεως, και με την γνώση να φαιδρύνη την ένταση της πράξεως, και έτσι ο φόβος πρέπει να συμβαδίζη με τον πόθο του Θεού. Ο άνθρωπος με τον φόβο του Θεού απέχει από το κακό και με την αγαθή σύνεση τελειοποιείται στην πράξη-εφαρμογή των εντολών.

Όποιος συνδέει την σύνεση μόνο με την απλή προφορά των θείων λόγων ομοιάζει με τον παπαγάλο (ψιττακό) που μιμείται τα ανθρώπινα λόγια, χωρίς να είναι άνθρωπος. Ο παπαγάλος, ενώ δεν έχει τίποτα το ανθρώπινο στην φύση του, εν τούτοις από όλα τα πουλιά διδάσκεται και υποκρίνεται τα ανθρώπινα λόγια. Το ίδιο συμβαίνει και με τον άνθρωπο που μιμείται εξωτερικά τα λόγια των αληθινών συνετών –των αληθινών αγίων– με μια απλή εκφώνηση για να καταπλήξη αυτούς που τον ακούνε, «την δε της γνώσεως έξιν ουκ έχων τη πράξει των αρετών πεποιωμένην», δηλαδή δεν έχει την έξη της γνώσεως εμποτισμένη με την πράξη των αρετών.

Ο άνθρωπος αυτός είναι ένας Φαρισαίος ή ψεκτός ιερεύς που υποκρίνεται, ενώ στερείται της σοφίας που υπάρχει στα έργα, και με την μεγάλη ιδεα του εαυτού του και την αλαζονεία της οιήσεως που τρέφει την υπερηφάνεια του νου του, ορθώνεται εναντίον του λόγου της αληθείας, αγνοώντας «ότι δαιμόνων θεολογία προδήλως η των επ’ αυτή διά φιλοδοξίαν μέγα φυσιώντων καθέστηκε δίχα πράξεως γνώσις». Με άλλα λόγια, είναι δαιμονική θεολογία αυτή που προέρχεται από τον άνθρωπο που κυριαρχείται από τα πάθη και δεν έχει αποκτήσει την γνώση μέσα από την πράξη, δηλαδή θεολογεί χωρίς την κάθαρση της καρδίας.

Με αυτόν τον λόγο ο άγιος Μάξιμος θέλει να τονίση ότι η ορθόδοξη θεολογία είναι καρπός της καθάρσεως της καρδιάς από τα πάθη και αποτέλεσμα της εσωτερικής καθαρότητας, διαφορετικά ο άνθρωπος που προσπαθεί να θεολογή ομοιάζει με έναν παπαγάλο, που παριστανει τον θεολόγο, παπαγαλίζοντας, ενώ κυριαρχείται από τα πάθη. Μιά τέτοια θεολογία είναι δαιμονική, δηλαδή υπαγορεύεται από τους δαίμονας που ενεργούν με τα πάθη.

Στο τέλος της επιστολής του ο άγιος Μάξιμος καταλήγει ότι πρέπει να απαλλάξουμε τον εαυτό μας από κάθε ρύπο της σαρκός και του πνεύματος, να μη επιτρέπουμε να επαναστατή ο νόμος της σάρκας εναντίον του νόμου του πνεύματος και να μη περιορίζουμε την έκφραση του φόβου στην εξωτερική συμπεριφορά, αλλά να φροντίζουμε για την καταστολή «της εντός κατα ψυχήν καλής διαθέσεως», ώστε να αποφύγουμε «την μέλλουσαν του πυρός απειλήν». Έτσι, δεν πρέπει να ομιλούμε για την κόλαση και σε τι ακριβώς συνίσταται, αλλά θά πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να αποφύγουμε την μέλλουσα απειλή του πυρός της κολάσεως, με τον φόβο του Θεού.

Συγχρόνως, θα πρέπει να κατακοσμήσουμε τους εαυτούς μας με την αγαθή σύνεση κατά την πράξη των εντολών και «εμπράκτους τους θείους λόγους ποιήσωμεν», δηλαδή να κάνουμε τους λόγους μας έμπρακτους, να επιδιώκουμε την βίωση όλων των αρετών, ήτοι την χρηστότητα, την πραότητα, την μακροθυμία, την ανοχή σε όλα, την υπακοή, την ευχαρίστηση σε όσα συμβαίνουν, να δεχόμαστε τις θείες παραχωρήσεις της Πρόνοιας του Θεού με τις οποίες διευθύνει την ζωή μας προς το συμφέρον.

Στην εποχή μας πολλοί θεολογούν χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς την κάθαρση της καρδίας, τον φωτισμό του νου και την εμπειρία της θείας Χάριτος, αλλά με μόνο εφόδιο τις διανοητικές ικανότητες, την απομνημόνευση των χωρίων και τον στοχασμό, και έτσι ομοιάζουν με τον πίθηκο και τον παπαγάλο, κατά τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, δηλαδή θεολογώντας πιθηκίζουν και παπαγαλίζουν, όταν το βάθος της καρδιάς είναι γεμάτο από τα πάθη. Αλλά μία τέτοια θεολογία που είναι ανεξάρτητη από την καθαρότητα της καρδίας, που πιθηκίζει και παπαγαλίζει, όσο κι αν φαίνεται ωραία, έξυπνη και στοχαστική, δεν ωφελεί την Εκκλησία. Η αληθινή θεολογία και η επίτευξη της σωτηρίας γίνεται με τον φόβο του Θεού, που καθαρίζει την καρδιά από τα πάθη, και την αγαθή σύνεση που κοσμεί τον άνθρωπο από αρετές.

Πάντως, μια θεολογία που έχει αποδεσμευθή από την ησυχαστική παράδοση της Εκκλησίας είναι «δαιμόνων θεολογία», αφού ο στοχασμός και η φαντασία είναι καλός αγωγός σατανικής ενέργειας.

------------------------------------------------

(Πηγή: parembasis.gr, Ιούνιος 2012)

πηγή/ μεταφορά