Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Τετάρτη, Μαρτίου 06, 2013

Πριν από το άνοιγμα της έβδομης σφραγίδας




Πρόλογος
 Ο κάθε πατέρας όταν δει ότι κάποιο κακό έρχεται στο σπίτι του ή στα παιδιά του, παίρνει τα μέτρα του. Προετοιμάζει το σπίτι, προετοιμάζει τα παιδιά του! Και τώρα σε όλο τον κόσμο σε πολλούς απλούς ανθρώπους ο Θεός αποκαλύπτεται και λέει το θέλημά Του.       Με απλά λόγια τους φανερώνει, τι πρέπει να κάνουν τα παιδιά Του, για να είναι έτοιμα σε αυτό που ο Εωσφόρος ετοιμάζει. Κάποιοι αυτά τα πιστεύουν και κάποιοι άλλοι δεν τα πιστεύουν. Ας μην τα πιστεύουν οι άπιστοι. Τα πιστεύουν όμως τα παιδιά του Θεού. Εξάλλου ο Θεός, όλους μας θέλει δικά Του παιδιά. Όλους μας αγαπάει και μας λατρεύει. Αλλά λίγοι άνθρωποι όμως Τον πιστεύουν και Τον αγαπούν σαν Πατέρα τους, σαν Μητέρα τους, σαν Φίλο, σαν Αδελφό τους, σαν το παν γι’ αυτούς.
Λέει ο Θεός:
«Αυτοί που Με αναγνωρίζουν σαν Πατέρα τους, αυτοί που ξέρουν ότι Εγώ σαν Μητέρα αγαπώ όλα Μου τα σπλάχνα και θέλω να τα κρατώ μέσα στην αγκαλιά Μου σαν μωρά, αυτοί θα ακούσουν την φωνή Μου και θα καταλάβουν τα λόγια Μου. Αυτοί όμως που δεν θέλουν να Με δεχτούν σαν Πατέρα τους, όχι απλώς θα δυσκολευτούν να τα πιστέψουν, αλλά θα τα απορρίψουν κιόλας.
Κι όμως Εγώ κατά διαστήματα έστελνα πάντα τους κήρυκές Μου, τους Προφήτες Μου, έστελνα τους δικούς Μου ανθρώπους, τα απλά παιδιά Μου, που μιλούσαν στα παιδιά Μου και τους έλεγαν το θέλημά Μου.
Στην παλιά εποχή αυτούς τους ανθρώπους, τους έλεγαν διαλεχτούς του Θεού. Τώρα όμως, άλλοι τους λένε πλανεμένους και άλλοι τους αποκαλούν αγίους. Ούτε το ένα είναι, ούτε το άλλο. Ούτε πλανεμένοι είναι, αλλά ούτε και άγιοι. Είναι απλά τα παιδιά Μου! Κι Εγώ σαν Πατέρας έχω δικαίωμα να μιλώ στα παιδιά Μου, για να τα αφυπνίζω, για να τα ξυπνώ, για να τα προετοιμάζω, να δέχονται μέσα στην καρδιά τους πάντα το δικό Μου θέλημα, να προσέχουν την αγκαλιά του Εωσφόρου, να αγαπούν τη χαρά, τον ουρανό και να αποφεύγουν τα σκοτάδια του Άδη».

«Η Αποκάλυψη ξεκίνησε και ήδη βρίσκεστε στην τέταρτη σφραγίδα»

 Σε όλο τον κόσμο λοιπόν, αυτή την στιγμή ο Θεός αποκαλύπτεται και λέει πολλά πράγματα. Ένα από αυτά που θα ήθελα σήμερα να σας πω, είναι ακριβώς ένα καινούργιο αποκαλυπτικό μήνυμα του Θεού για όλα Του τα παιδιά, μέσα από το οποίο φαίνεται ο δυνατός θεϊκός, μητρικός Του έρωτας σε όλα Του τα σπλάχνα, για να μας προετοιμάσει γι’ αυτό που έρχεται.

Όταν το διάβαζα, μου έκανε εντύπωση ο σχολιασμός που κάνει σε κάποια αποστροφή του λόγου, όταν λέει ότι η Αποκάλυψη ξεκίνησε και ήδη το βιβλίο αυτό έχει ανοίξει και βρίσκεστε μάλιστα στην τέταρτη σφραγίδα, καθώς οι σφραγίδες αυτές ανοίγουν και σταδιακά έρχεται το κακό στη γη! Το πρώτο θηρίο έχει λάβει ανθρώπινη μορφή και αναμένει μέχρι να του δώσει εξουσία ο Εωσφόρος. Στη συνέχεια λέει και άλλα πολλά που θα συμβούν. Στο τέλος θα μιλήσει για την έβδομη σφραγίδα.

Όταν αυτό το τόσο αποκαλυπτικό μήνυμα του Θεού το διάβαζα, έμεινα πραγματικά έκπληκτος. Θέλω να σας το δώσω σε όλους και ο καθένας ας το κρίνει. Αν νομίζει ότι είναι από τον Θεό Πατέρα, ας το κρατήσει, ας το πιστέψει και ας το εφαρμόσει. Αν όμως δεν το πιστέψει, τότε ας το πετάξει.

 Μετά από αυτό ζήτησε η ψυχή μου να διαβάσει την Αποκάλυψη του Ιωάννη, σ’ εκείνο το σημείο που λέει για τις σφραγίδες, γιατί εδώ αναφέρεται ότι ήδη η τέταρτη σφραγίδα έχει ανοίξει, που σημαίνει ότι έχουν προηγηθεί και οι υπόλοιπες άλλες τρείς.
Πριν το άνοιγμα της έβδομης σφραγίδας κατά την οποίαν θα βασιλέψει ο Εωσφόρος, λέει ότι θα προβληματιστεί πάρα πολύ, όταν δει εκατομμύρια ψυχές να λατρεύουν με μητρικό έρωτα τον Θεό Πατέρα! Δεν θα το πιστεύει ο σατανάς!
Θέλησα λοιπόν να διαβάσω το έκτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, που αναφέρεται ακριβώς σε αυτές τις σφραγίδες που ανοίγουν.
Τις ανοίγει το Αρνίο, δηλαδή ο Ιησούς, και λέει:
«Όταν άνοιξε η πρώτη σφραγίδα, τότε φανερώθηκε ένα άλογο άσπρο και αυτός που καθόταν πάνω του είχε τόξο και του δόθηκε στεφάνι, σύμβολο της νίκης και της βασιλείας του. Ο καβαλάρης αυτός που εξεικόνιζε το κήρυγμα του ευαγγελίου, βγήκε αμέσως νικητής και θα εξακολουθεί να νικά μέχρι το τέλος» (Αποκ. Στ΄ 1-2). Θα σας διαβάσω την μετάφραση του Τρεμπέλα από το αρχαίο κείμενο. Αυτό όμως θα σας το εξηγήσω τελευταίο.

-Θυμάστε ποια είναι η δεύτερη σφραγίδα που άνοιξε το Αρνίο;
«Και βγήκε άλλο άλογο κοκκινωπό, και εις εκείνον που εκάθετο επ’ αυτού και εξεπροσώπει τον πόλεμο, εδόθη η άδεια από τον Θεό να πάρει την ειρήνη από τη γη και να σφαγούν αναμεταξύ τους οι άνθρωποι. Και προς τον σκοπό αυτό, του δόθηκε μάχαιρα μεγάλη» (Αποκ. Στ΄ 3-4). Κάποτε είπε ο Ιησούς:
«Θα προηγηθούν της Δευτέρας Μου παρουσίας γεγονότα απίθανα. Ένα από αυτά θα είναι, να βλέπετε σε όλο τον κόσμο ταυτόχρονα, το ένα έθνος να πολεμάει εναντίον του άλλου. Και θα υπάρξει ένας τόσο γενικευμένος πόλεμος μεταξύ των ανθρώπων, που δεν ξέρω αν θα υπάρχει μέρος στη γη, στο οποίο να υπάρχει ειρήνη». Λέει λοιπόν ότι άνοιξε αυτή η σφραγίδα και σταδιακά θα έρχεται το κακό που εκπροσωπεί και εκφράζει.
 Μετά άνοιξε και η τρίτη σφραγίδα:
«Και ιδού ένα άλογο μαύρο, και εκείνος που εκάθετο επ’ αυτού εξεπροσώπει την πείνα και τους λοιμούς και είχε ζυγαριά εις το χέρι του».
Η τρίτη σφραγίδα φέρνει μεγάλη πείνα! Προσέξτε τι λέει στη συνέχεια:
«Και ήκουσα σαν φωνή από το μέσο των τεσσάρων ουρανών να λέγει:
“Ένα κιλό σιτάρι να υπερτιμηθεί λόγω της ελλείψεως, ώστε να πωλείται ένα δηνάριο, δηλαδή δύο περίπου χρυσάς δραχμάς. Και τρία κιλά κριθαριού ένα δηνάριο. Και εις το έλαιον και τον οίνο μην φέρεις στέρηση αλλά άφησέ τα αφθονότερα”»(Αποκ. Στ΄ 5-6).
Όταν ανοίχθηκε αυτή η σφραγίδα σήμανε την γενικευμένη πείνα, που θα έλθει σε όλη την ανθρωπότητα. Νομίζω ότι δεν χρειάζεται κανείς πια να είναι προφήτης με όσα βλέπει, ακούει και διαισθάνεται, για να καταλάβει ότι ήδη αυτή η σφραγίδα έχει ανοίξει. Όλοι μας ζούμε ένα προστάδιο μιας μεγάλης πείνας που έρχεται. Και μάλιστα τονίζει συγκεκριμένα, ότι αυτό που θα σας λείψει, θα είναι το ψωμί, το κριθάρι και το στάρι!
Δεν θα το σχολιάσω τώρα αυτό, γιατί κάτι άλλο θέλω να τονίσω.
-Η πρώτη λοιπόν σφραγίδα, τι σήμαινε;
-Την διάδοση του Ευαγγελίου.
-Η δεύτερη σφραγίδα;
-Τον πόλεμο.
-Η τρίτη σφραγίδα;
-Την πείνα.

Η τέταρτη σφραγίδα, που λέει ότι ήδη ανοίχθηκε και τώρα σιγά-σιγά θα αρχίσει να διαχέεται σε όλο τον κόσμο, αυτό που εκπροσωπεί, λέει τα εξής:
 «Και όταν το Αρνίο άνοιξε την τέταρτη σφραγίδα, άκουσα τη φωνή του τέταρτου ζώου να λέει:
“Ελα και βλέπε”. Και είδα, και ξάφνου, ένα άλογο, ωχρό, και εκείνος που καθόταν επάνω σ' αυτό ονομαζόταν Θάνατος, και ο Άδης ακολουθούσε μαζί του και τους δόθηκε εξουσία επάνω στο ένα τέταρτο της γης, να θανατώσουν με ρομφαία και με πείνα και με θάνατο και με τα θηρία της γης». (Αποκ. Στ΄ 7-8).

Προσέξτε τονίζει ότι με πείνα και με θάνατο θα θανατωθεί, το ένα τέταρτο του κόσμου!       Η τέταρτη σφραγίδα είναι αυτή που λέει τώρα ο Θεός, ότι άνοιξε και θα φέρει φοβερές επιδημίες. Το συνδέει με την πείνα. Επομένως θα έχει σχέση και με την πείνα. Δηλαδή οι άνθρωποι θα δυσκολεύονται, όχι απλά να βρίσκουν την τροφή τους, αλλά θα δυσκολεύονται να βρίσκουν και φάρμακα για την υγεία τους. Θα σας το δώσω να το διαβάσετε αυτό το αποκαλυπτικό κείμενο.

 Από περιέργεια διάβασα και τις επόμενες σφραγίδες.
-Ξέρετε ποιες είναι οι επόμενες;
Διάβασα την πέμπτη σφραγίδα που λέει ότι:
«Όταν το αρνίο άνοιξε την πέμπτη σφραγίδα είδα κάτω από το ουράνιο θυσιαστήριο τις ψυχές εκείνωνπου σφαγιάστηκαν σε κάθε εποχή, επειδή ακολούθησαν τον Λόγο του Θεού κι επειδή έδωσαν την μαρτυρία τους για τον Χριστό».  
Αναφέρεται στον τελευταίο μεγάλο δεύτερο διωγμό του Χριστού, που θα έλθει στη γη. Όπως ξεκίνησε ο Χριστιανισμός με μαρτύρια και με διωγμούς, έτσι και θα τελειώσει. Και μετά θα έλθει η ένδοξη Ανάσταση και η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας.
Λέει λοιπόν εδώ, γι’ αυτό που θα συμβεί μετά από αυτά τα γεγονότα. Δηλαδή, όταν θα δείτε από τις τηλεοράσεις, από τις εφημερίδες, από τα περιοδικά, από τα ραδιόφωνα, από παντού, να πυροβολείται το πρόσωπο του Χριστού, να κατεβάζουν τις εικόνες Του, να διώκεται το Όνομά Του, να απαγορεύεται ο σταυρός να τον φορούν οι άνθρωποι μπροστά στα στήθη τους και θα επιτρέπονται φανερά να λειτουργούν μονάχα οι ιερείς, οι οποίοι έχουν υποταχθεί στο θηρίο, τότε θα καταλάβετε ότι η πέμπτη σφραγίδα άνοιξε.
Άλλη φορά βέβαια θα την αναπτύξουμε πιο πολύ.

 Έτρεξα να δω τι λέει και η έκτη σφραγίδα:
 «Και είδα όταν το Αρνίο άνοιξε την έκτη σφραγίδα συνέβησαν θεομηνίαι και αναστατώσεις φυσικαί μεγάλαι, που ετρόμαξαν τους επί της γης ανθρώπους και εσήμαναν όλας τας θεομηνίες και τους σεισμούς που επρόκειτο να γίνουν καθ’ όλας τας εποχάς και θα καταλήξουν εις την καταστροφή που θα προηγηθεί της οριστικής καταλύσεως του κράτους του Αντιχρίστου. Και έγινε σεισμός μεγάλος και ο ήλιος εσκοτίσθη και έγινε μαύρος και σαν σάκος τρίχινος και η σελήνη ολόκληρος κοκκίνισε από το αίμα και οι αστέρες του ουρανού έπεσαν από τη γη, όπως ρίπτει η συκή τα άγουρα σύκα της, όταν σειέται από μεγάλο άνεμο».
Εδώ αναφέρεται στην έκτη πληγή, κατά την οποία θα αρχίσει πλέον να κυριαρχεί το βασίλειο του Εωσφόρου, πριν του δοθεί η μεγάλη εξουσία με το άνοιγμα της εβδόμης σφραγίδας, στην οποία θα βασιλέψει ο Εωσφόρος στη γη, γιατί ήδη οι άνθρωποι σαν δαιμονισμένοι αυτόν θα έχουν αναζητήσει.
 Ο Θεός θα επιτρέψει να γίνει αυτό, όχι γιατί το θέλει ο Εωσφόρος, αλλά γιατί οι άνθρωποι θα πούνε: «Δεν θέλουμε εσένα πλέον Χριστέ με όλα αυτά που μας έλεγες. Θέλουμε τώρα να έλθει ένας άλλος να μας κυβερνήσει και να μας κάνει αυτό που οι καρδιές μας θέλουν».
-Και οι καρδιές των ανθρώπων ξέρετε τι θέλουνε;
Πολλές φορές ζητούν όλα τα ανόητα και τα πρόστυχα. Έχουμε κυβερνήσεις που δεν πιστεύουν στον Θεό και κατεδαφίζουν Εκκλησίες! Έχουμε ανθρώπους που μπαίνουν στα σχολεία, τα ακούτε εξάλλου από τις τηλεοράσεις, και κατεβάζουν τις εικόνες του Χριστού! Έχουμε άλλους ανθρώπους που σφάζουν τους χριστιανούς σαν αρνιά, επειδή απλά είναι Χριστιανοί!!! και κανείς δεν τολμάει να μιλήσει! Ακόμα και οι δικοί μας άνθρωποι, οι εκκλησιαστικοί, δεν τολμάνε  να μιλήσουν.
Εάν όμως οποιοσδήποτε λαθρομετανάστης πάθει κάτι, αν προσβάλλουν τον Μωάμεθ και το Ισλάμ, τότε όλοι επανίστανται! Γι’ αυτό και μας τους φέρανε εδώ στην πατρίδα μας, για να φύγει ο χριστιανισμός και να επικρατήσει ο μουσουλμανισμός. Έφθασε στο σημείο η καγκελάριος της Γερμανίας, η κ. Μέρκελ, να λέει ότι είναι ισότιμη πλέον η χριστιανική θρησκεία με τον μουσουλμανισμό στη Γερμανία! Σε λίγο όπως πάμε, με την αναλογία αυτή που έχουμε πλέον στα παιδιά και στον πληθυσμό μας, θα είμαστε εξίσου ίσοι χριστιανοί και μουσουλμάνοι στην ορθόδοξη Ελλάδα!
-Ποιος τολμάει να πει τίποτα;
-Μήπως οι πολιτικοί μας;
Παρακολουθήστε τους πολιτικούς μας και θα δείτε, πόσοι από αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία πολεμούν τον Χριστό και δεν Τον θέλουν. Με χαρά όμως υπερασπίζουν τον μουσουλμανισμό! Με χαρά υπερασπίζουν όλους τους άλλους, εκτός από τον Χριστό!
Αυτά όλα είναι προμηνύματα. Θα γίνει τέτοιος μεγάλος διωγμός που δεν έχετε φανταστεί…

Στο άνοιγμα της πρώτης σφραγίδας ο Θεός αποκαλύπτει
τον θεϊκό έρωτα, που έχει στα παιδιά Του!
Όλα αυτά βέβαια μας τρομάζουν.
Όμως θα ήθελα να σκεφτείτε αυτό που λέει μέσα η πρώτη σφραγίδα, ότι δηλαδή βγήκε ένα άσπρο άλογο και ο καβαλάρης κρατούσε τόξο και έσπειρε σε όλο τον κόσμο το κήρυγμα του Ευαγγελίου!
-Διερωτήθηκα, ποιο είναι τελικά αυτό το κήρυγμα, που στα έσχατα χρόνια, όταν ξεκινήσουν αυτές οι σφραγίδες να ανοίγονται, θα είναι τόσο δυνατό, που ξεκίνησε ο καβαλάρης μπροστά, για να τοξεύσει στις ψυχές των ανθρώπων την νέα αυτή υπερούσια διδασκαλία του Θεού; Αλήθεια μπορεί να είναι άλλο από το αποκαλυπτικό μήνυμα του μητρικού Του έρωτα, αυτό δηλαδή που τώρα μας αποκαλύπτει, πως είναι για μας όχι μόνο Πατέρας αλλά και Μανούλα στοργική και θα κάνει τα πάντα για τα σπλάχνα Του;
Θα σας αφήσω με ένα ερωτηματικό, γιατί θέλω να σας διαβάσω πρώτα λίγα από αυτά που λέει τώρα ο Θεός Πατέρας σ’ αυτήν την αποκάλυψη ενός παιδιού:

 «Λατρεμένα Μου παιδιά, είμαι Εγώ, ο ουράνιος Πατέρας σας, και θέλω να σας πω, πως όχι απλά σας αγαπώ, αλλά Είμαι και ερωτευμένος με τις ψυχές σας. Μα ο δικός Μου έρωτας, δεν έχει καμία σχέση με τον δικό σας γήινο, σαρκικό έρωτα. Δεν συγκρίνεται με κανέναν γήινο έρωτα παρά μόνο με τον μητρικό. Γι’ αυτό, αν θέλετε να τον καταλάβετε και να τον νιώσετε λίγο, δείτε πως λατρεύει η μάνα το μωρό της. Δείτε τον έρωτα που τρέφει η μάνα στο παιδί της και τις θυσίες που μπορεί να κάνει γι’ αυτό. Δείτε πόση αστείρευτη και ασταμάτητη ευσπλαχνία μπορεί να δείξει η μάνα στο παιδί της, για να καταλάβετε πόσο αστείρευτα και ασταμάτητα ευσπλαχνικός Είμαι Εγώ σ’ εσάς. Δείτε πόσο ενωτικός είναι ο μητρικός έρωτας, για να καταλάβετε τι σας ενώνει μεταξύ σας όλους σαν αδέλφια στη γη. Δείτε πόσο μοναδικά μπορεί να αγαπάει μια μάνα το μωρό της, κι όμως με τον ίδιο μοναδικό τρόπο να αγαπάει και τα υπόλοιπα παιδιά της και έτσι θα καταλάβετε πόσο θεϊκά ερωτευμένος Είμαι με τον καθένα από εσάς μοναδικά, αλλά και πόσο ο έρωτάς Μου αυτός σας ενώνει σαν αδέρφια.

Ναι, παιδιά Μου, ο δικός Μου ο έρωτας μόνο με τον μητρικό έρωτα μπορεί να συγκριθεί.   Γι’ αυτό τώρα σας τον αποκαλύπτω και σας λέω, πως όποιος τον αποδεχθεί, θα μπορέσει και να τον γευθεί και τότε αυτός ο θεϊκός έρωτας θα είναι η δύναμή του. Η δύναμη που χρειάζεται για να συνεχίσει να ζει. Η δύναμη που χρειάζεται για να αγαπήσει πραγματικά πρώτα Εμένα και μετά τα αδέλφια του. Η δύναμη που θα τον κάνει να θυσιάζεται πρώτα για Μένα και μετά για τα αδέλφια του. Η δύναμη που θα τον κάνει να πολεμά τον Εωσφόρο και τα σκοτεινά του πνεύματα.

Αυτόν τον έρωτα, τον θεϊκό μητρικό έρωτα, αυτήν την ανυπέρβλητη δύναμη, ενώ την τόνισα πολύ μέσα από την λατρεμένη Μου Βασίλισσα Μαριάμ, που θεϊκά μητρικά λάτρευε τον Γιό της, αλλά θεϊκά μητρικά λατρεύει και όλους εσάς, δεν μπορέσατε να τον καταλάβετε. Κι Εγώ επέτρεψα να κρυφτεί μέχρι να έλθει η ώρα των αποκαλυπτικών χρόνων. Μέχρι την ώρα που θα άνοιγε το βιβλίο της Αποκάλυψης, που δόθηκε στον αγαπημένο μου γιο Ιωάννη προς δική σας αφύπνιση και προετοιμασία.

Στ’ αλήθεια, το βιβλίο αυτό έχει ανοίξει και βρίσκεται ήδη στην τέταρτη σφραγίδα, καθώς οι σφραγίδες αυτές ανοίγουν και σταδιακά έρχεται το κακό στη γη. Το πρώτο θηρίο έχει λάβει ανθρώπινη μορφή και αναμένει μέχρι να του δώσει εξουσία ο Εωσφόρος.
Μα ποτέ δεν θα σας άφηνα μόνους. Ποτέ μια μάνα δεν αφήνει τα παιδιά της απροστάτευτα, αν έχει αντιληφθεί τον κίνδυνο που έρχεται. Φροντίζει έτσι, ώστε να οχυρώσει το παιδί της με συμβουλές αλλά και πνευματικά εφόδια, για να μπορεί το παιδί όταν θα έλθει η ώρα να εκτεθεί στον κίνδυνο, να αγωνιστεί με θάρρος και να αποφύγει με συνετό τρόπο το κακό. Μια πνευματοφορούμενη μάνα δεν το συμβουλεύει να πολεμά το κακό με το κακό, αλλά με πνευματικά εφόδια, όπως είναι η αγάπη, η προσευχή και η εμπιστοσύνη στον Θεό. Το ίδιο ζητώ κι Εγώ τώρα από εσάς, παιδιά Μου. Εγώ δεν αντιλαμβάνομαι απλά τον κίνδυνο, αλλά βλέπω τα παιδιά Μου να ζουν μέσα στο κακό και να βαδίζουν προς την καταστροφή. Σαν Παντογνώστης ήξερα τον πόλεμο που θα ερχόταν. Ήξερα τον δεύτερο διωγμό, που θα ετοίμαζε ο Εωσφόρος ενάντια στον μονογενή μου Υιό, Ιησού, και έτσι σας τον γνωστοποίησα μέσα από το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Και αλίμονο σ’ αυτούς που ακυρώνουν την ιερότητα του βιβλίου αυτού και θεωρούν πλανεμένα τα διαλεχτά παιδιά Μου, που αγωνίζονται για να προβάλουν την αλήθεια και να αφυπνίσουν τα σπλάχνα Μου.
-Δεν καταλαβαίνουν, πως δεν τα βάζουν με τα παιδιά Μου, αλλά με Εμένα τον ίδιο;
Το ξαναλέω, αλίμονο σε όσους ακυρώνουν τους ιερούς Μου λόγους και πολεμούν τους προφήτες Μου και όσα απλά ταπεινά παιδιά Εγώ θα χρησιμοποιήσω σαν δικούς Μου αγγέλους, για να δώσω κουράγιο και δύναμη στα παιδιά Μου. Καλύτερα να μην είχαν γεννηθεί, αφού δεν βάζουν σε κίνδυνο μόνο την ψυχή τους, αλλά και πολλών άλλων δικών Μου παιδιών, που θα πλανηθούν από την δική τους πλάνη.
-Τι λόγο θα παραδώσουν για όσες ψυχές παρασύρουν με τον εωσφορικό εγωισμό τους;

Παιδιά Μου, αλλάξτε ζωή όσο είναι καιρός! Ελάτε προς το φως και αφήστε το να μπει στην καρδιά σας. Αφήστε το δικό Μου φως να φωτίσει την ψυχή σας και να δει πόσο αυτή η ψυχή είναι ευάλωτη από τα χτυπήματα του σατανά. Παραδεχθείτε την αδυναμία σας και ζητήστε Μου να σας αποκαλυφθώ. Ζητήστε Μου να σας πλημμυρίσω με το Πανάγιό Μου Πνεύμα και τον μητρικό Μου έρωτα. Αυτός ο έρωτας θα είναι η δύναμή σας. Με τα βέλη του δικού Μου έρωτα, θα πολεμήσετε τα φθονερά βέλη του Εωσφόρου.
Γι’ αυτό και άφησα αυτόν τον έρωτα κρυμμένο τόσους αιώνες και τον αποκαλύπτω τώρα στα χρόνια της Αποκάλυψης. Ο Εωσφόρος που τόσο ύπουλα μηχανεύεται το κακό και διαστρεβλώνει τα πάντα, θα μπορούσε να διαστρεβλώσει και τον έρωτα αυτό. Γι’ αυτό και δεν επέτρεψα να σας δοθεί νωρίτερα.

Να ξέρετε, πως το μήνυμα του μητρικού Μου έρωτα, σας δίνεται τώρα σαν κορυφαία αποκάλυψη και ήδη εξαπλώνεται παντού, σε όλη τη γη, δίχως εσείς να το γνωρίζεται, αλλά κυρίως δεν τον γνωρίζει ο ΕωσφόροςΌλες οι αγγελικές Μου δυνάμεις βρίσκονται με δική Μου εντολή στη γη και σκεπάζουν όσα Εγώ δεν θέλω να αποκαλυφθούν στον σατανά. Εκατομμύρια ψυχές θα δεχθούν το μήνυμα του μητρικού Μου έρωτα και με αυτόν τον έρωτα θα εναντιωθούν στον Αντίχριστο, όταν θα λάβει εξουσία στη γη.Μέχρι τότε οι δαίμονες θα βλέπουν τις ψυχές των παιδιών Μου να καίγονται από θεϊκό έρωτα δίχως να μπορούν να καταλάβουν πως γίνεται αυτό.
-Πως ψυχές παραδομένες σ’ εκείνους, ξαφνικά αλλάζουν και από τα σκοτάδια πλησιάζουν στο φως;
Κι όμως αυτό γίνεται πραγματικότητα και μάλιστα αυτές οι ψυχές όλο και περισσότερο φωτίζονται και μεταλαμπαδεύουν το δικό τους φως και σε άλλους!»
Λέει κι άλλα πολλά τα οποία θα τα διαβάσετε κατ’ ιδίαν μετά.

                                             
Τα δύο όπλα του Θεού στα παιδιά Του πριν από τα έσχατα:
Ο θεϊκός Του έρωτας και η θεία Κοινωνία

Το μόνο που θα ήθελα να σας εξηγήσω από αυτά που λέει, είναι για την εβδόμη σφραγίδα και συγκεκριμένα αυτό που μας ζητάει. Δείτε τι λέει:
«Όταν ανοιχθεί η εβδόμη σφραγίδα και ακουστεί η έβδομη σάλπιγγα, που θα αφήσει τον Εωσφόρο να κυριαρχήσει στη γη με τον ανελέητο και υπόδουλο βασανιστικό του τρόπο, ο ίδιος και ο σατανικός του στρατός θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον δικό Μου κρυφό στρατό. Θα εκπλαγούν βλέποντας εκατομμύρια αγγελικές ψυχές να λατρεύουν τον Θεό της καρδιάς τους με θεϊκό έρωτα, τον οποίο θα αντλούν από Εμένα τον ίδιο. Και ενώ θα παίρνουν θεϊκό μητρικό έρωτα από τον Πατέρα, θα δίνουν θεϊκό μητρικό έρωτα στον Υιό. Έναν έρωτα που θα τους κάνει να θέλουν να θυσιαστούν αυτοί, αντί το λατρεμένο τους Βρέφος.
Όλα αυτά, παιδιά Μου, είναι αλήθεια. Εγώ σας αγαπώ και σας λατρεύω, όπως η μητέρα που αγαπάει όχι απλά τα παιδιά της, αλλά τα μωρά της, τα σπλάχνα της. Σαν μωρά σας κρατώ σφιχτά στην αγκαλιά Μου. Αυτός είναι ο θεϊκός μητρικός Μου έρωτας!  
Ο θεϊκός μητρικός Μου έρωτας είναι αυτός που θα πολεμήσει τον Εωσφόρο! Όχι, εσείς. Εγώ σαν Μανούλα θα πολεμάω πίσω από εσάς, για εσάς.
Από τον ουρανό σας δίνω δυνατό ανυπέρβλητο όπλο, τον έρωτά Μου!».

Δύο όπλα λέει ότι θα μας δώσει ο Θεός:
Τον δικό Του θεϊκό έρωτα από τον ουρανό, ότι δηλαδή μας αγαπά σαν Μαμά κι εμείς πρέπει να Τον φωνάζουμε Πατέρα και Μανούλα και στη γη θα βρίσκεται πάντα το δεύτερο δυνατό όπλο, που είναι η θεϊκή τροφή, το Τίμιο Σώμα και Αίμα του Γιού Του Ιησού.
-Ποιο θα είναι το δεύτερο όπλο;
-Η Θεία Κοινωνία.
Αυτή θα σας ενώνει μ’ Εμένα τον ουράνιο Πατέρα σας. Κανένας δεν μπορεί να φτάσει στον Πατέρα, αν πρώτα δεν γίνει ένα με τον Γιό. Πόσο σημαντικό είναι αυτό!
Γι’ αυτό ο σατανάς θα πολεμήσει υπερβαλλόντως την Θεία Κοινωνία με τους ασεβείς οπαδούς του, ώστε θα έλθει λέει η στιγμή, που θα καταργήσει ο Εωσφόρος την Θεία Κοινωνία! Δεν θα υπάρχει πια θεϊκή τροφή. Ξέρετε γιατί; Γιατί αυτοί οι ιερείς που θα τελούν τότε την θεία Λειτουργία, θα υποταχθούν στον Εωσφόρο, κι έτσι δεν θα είναι ευλογημένη η θυσία που θα προφέρουν στον Θεό, αλλά θα είναι μιασμένη.
Τότε όμως, αυτή η ευλογημένη θεία Λειτουργία, λέει σε μια άλλη αποκάλυψη, θα γίνεται από απλούς ευσεβείς ιερείς, που κρυφά θα λειτουργούνε και θα προσφέρουν την θεία Κοινωνία σ’ αυτούς που θα πιστεύουν και θα έχουν ενωθεί σε όλο τον κόσμο με μια αλυσίδα αγάπης και προσευχής. Γι’ αυτό μας ζητάει να κάνουμε την αλυσίδα προσευχής.

Το μόνο που με λυπεί είναι ότι πολλοί πνευματικοί ιερείς, δεν έχουν καταλάβει, ότι δεν έχουν δικαίωμα να στερούν από τα σπλάχνα του Θεού το Σώμα και το Αίμα Του. Νομίζουν ότι αυτοί ξέρουν, τι θέλει ο Θεός. Νομίζουν ότι αυτοί είναι σε θέση, να αποφασίζουν ποιοι θα πηγαίνουν στην κόλαση και ποιοι στον παράδεισο. Γι’ αυτό και δεν επιτρέπουν, να μεταλαβαίνουν τα σπλάχνα του Θεού, επειδή κάνουν οι άνθρωποι κάποια λάθη. Δεν έχουν καταλάβει ότι, αν εκείνοι τα καταφέρνουν, δεν είναι με τις δικές τους δυνάμεις, αλλά με τη Χάρη του Θεού. Αν τους εγκαταλείψει η Χάρις του Θεού, θα πέσουν σε τόσα λάθη, που θα ντρέπονται και να ζούνε ακόμα.
Γι’ αυτό ο Θεός ζητάει ευσπλαχνικούς ιερείς, που η καρδιά τους να είναι ευσπλαχνική, σαν την καρδιά του Θεού Πατέρα τους, που είναι όλο ευσπλαχνία. Να επιτρέπουν στα παιδιά Του να κοινωνούν τακτικά, ζητώντας τους μονάχα  ταπείνωση και μετάνοια. Να γονατίζουν και να λένε: «Συγχώρησέ με, Θεέ μου, για τα λάθη μου αυτά».
Ο Σατανάς ανελέητα πολεμά αυτή την στιγμή τα παιδιά του Θεού! Ανελέητα τα πολεμά και δεν μπορεί η μάνα, όταν βλέπει το παιδί της να υποφέρει για κάποιο λάθος που έκανε, να πάρει το ξύλο και να το δέρνει πάνω στο κρεβάτι του πόνου!
-Ποια μάνα το κάνει εξάλλου αυτό;
Το χειρότερο λάθος να κάνει ένα παιδί, η μάνα θα το αγκαλιάσει και θα προσπαθήσει να το γαληνέψει. Οι πνευματικοί, που το παίζουν πατέρες και νομίζουν ότι είναι πνευματικοί χωρίς να έχουν το Άγιο Πνεύμα, δεν είναι πνευματικοί. Νομίζουν ότι μέσα από το μεγάλο τους όνομα είναι πνευματικοί του Θεού. Είναι λανθασμένοι. Τους δουλεύει ο σατανάς και δεν το έχουν καταλάβει. Τους χρησιμοποιεί ο σατανάς, για να κρατά μακριά τα σπλάχνα του Θεού από το Σώμα και το Αίμα του Υιού του Θεού. Δεν είναι καν ούτε στοιχειώδεις πατέρες, ούτε στοιχειώδεις μάνες.
Εδώ μια κοινή μάνα, μια ελεεινή μάνα, πάρτε την τελευταία πόρνη μάνα, όταν το παιδί της υποφέρει, δεν το δέρνει, δεν του κάνει τίποτα. Το μόνο που κάνει είναι, να το αγκαλιάσει και να του δώσει κουράγιο. Αυτοί, αντί να δώσουν κουράγιο στα  παιδιά, στα σπλάχνα του Θεού, πολλές φορές γίνονται αιτία, όχι απλώς να σωθούν, αλλά τα παίρνουν και τα βάζουν στην αγκαλιά του Εωσφόρου με την απελπισία που σκορπάνε μέσα στις ψυχές τους.

Γι’ αυτό, να προσέχουν πολύ καλά, γιατί θα είναι ανελέητη η οργή του Θεού, για εκείνους που το παίζουν πατέρες και μάνες σφετερίζοντας την εξουσία του Θεού. Η εξουσία του Θεού είναι μόνο ευσπλαχνία και θέλω να το καταλάβετε. Θα το ξαναπώ:
Ο Θεός είναι ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑ! Κι εσείς πρέπει να είστε όλο ευσπλαχνία σαν τις μάνες. Και η ευσπλαχνική μάνα τι κάνει; Προσεύχεται για το παιδί της. Δεν φωνάζει, δεν κηρύττει, δεν κάνει τον μάγκα στο παιδί της, αλλά προσεύχεται για το παιδί της. Το καταλαβαίνετε αυτό;
Ναι!


Ο Θεός αποκαλύπτει στα έσχατα την μεγαλύτερη δύναμη στα παιδιά Του:
«Σας δίνω τον Γιό Μου σαν θείο Βρέφος, να Τον αγαπήσετε σαν Γιό σας και Θεό σας»

Δείτε λοιπόν τι μας λέει παρακάτω:
Εκτός από τον θεϊκό Του μητρικό έρωτα και το Σώμα και Αίμα του Γιού Του που μας δίνει,  μας αποκαλύπτει τώρα ένα άλλο μυστήριο πολύ δυνατό.
«Τον γνωρίσατε, λέει ο Θεός, τον Γιό Μου σαν Βασιλιά, γι’ αυτό και Τον έχετε μπροστά στα τέμπλα της Εκκλησίας σαν Διδάσκαλο, να ευλογεί και να κρατάει το ευαγγέλιο. Τον γνωρίσατε σαν πληγωμένο Βασιλιά, γι’ αυτό Τον ευλαβείστε και φιλάτε τις πληγές Του πάνω στον σταυρό.
Τώρα όμως σας αποκαλύπτω την μεγαλύτερη δύναμη που θα έχετε, όταν στην καρδιά σας, δεν θα Τον έχετε μονάχα σαν πληγωμένο Βασιλιά, που θα Τον λατρεύετε, δεν θα Τον αποδέχεστε μονάχα σαν Διδάσκαλο, που θα ακούτε τα θεϊκά Του λόγια, αλλά τώρα σας αποκαλύπτω και το τρίτο και μεγαλύτερο γεγονός:
Σας δίνω τον Γιό Μου σαν Βρέφος της Βηθλεέμ, να Τον αγαπήσετε.
Όπως Τον αγάπησε η Βασίλισσά Μου Μαριάμ, έτσι να Τον αγαπήσετε κι εσείς, σαν μάνες γλυκές, τρυφερές, στοργικές και να μην κάνετε τίποτα που να πληγώνει τον Γιό Μου σαν Βρέφος, γιατί καμιά μάνα δεν θέλει ποτέ να πληγώσει το βρέφος της.
Γι’ αυτό λοιπόν, κρατήστε Τον στην αγκαλιά σας, βάλτε Τον στην καρδιά σας, αγαπήστε Τον θεϊκά, ψάλλετέ Του αυτόν τον ύμνο και γίνετε εσείς η χαρά αυτού του πληγωμένου Βρέφους, που αν και είναι Βρέφος αιμορραγούν οι πληγές των χεριών και των ποδιών Του από το κακό που γίνεται, από την δύναμη του Εωσφόρου, που καταστρέφει τα σπλάχνα του Θεού!

Γι’ αυτό, λέει παρακάτω ο Θεός, σας δίνω τον Γιό Μου σαν Βρέφος, που θυσιάζεται για σας σε κάθε θεία Λειτουργία.
Έτσι το βλέπουν πολλές φορές οι πατέρες της Εκκλησίας και οι Άγιοι, σαν μικρό Βρέφος που θυσιάζεται. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση αυτό, σαν Βρέφος θυσιάζεται! Αν ρωτήσετε πολλούς αγίους πνευματικούς, θα σας πουν ότι οι περισσότερες αποκαλύψεις δείχνουν ένα μικρό Βρέφος, να βρίσκεται πάνω στα Άγιο Δισκάριο και εκεί να σφαγιάζεται και να χύνεται το Αίμα Του μέσα στο Άγιο Δισκοπότηρο, από το οποίο εμείς παίρνουμε την θεία Κοινωνία, την ουράνια τροφή, την δύναμή μας.

Αυτό λοιπόν το θείο Βρέφος, λέει ο Θεός, να αγαπήσουμε. Μα θα είναι Βρέφος μόνο για όσους Το δέχονται ταπεινά στην καρδιά τους και Το κρατούν εκεί με τα μητρικά, ερωτικά τους γλυκόλογα και χάδια. Ο ύμνος του Βρέφους Ιησού της Καινής Διαθήκης, που τώρα κάνω μαζί σας, εννοεί αυτόν τον ύμνο που ψάλλατε, θα ευφραίνει την ταπεινή πληγωμένη Του καρδούλα και θα διώχνει μακριά τους δαίμονες, αρκεί να βγαίνει από χείλη θεϊκά, μητρικά ερωτευμένων ψυχών. Θα έχει, λέει ο Θεός, τέτοια δύναμη αυτός ο ύμνος, όταν θα βγαίνει από την καρδιά σας, που θα Τον αγαπήσετε πολύ.
Πριν πούμε τα τελευταία που αποκαλύπτει ο Θεός, ελάτε να Του ψάλλουμε ξανά:

«Ω γλυκύτατο Βρέφος, Υιέ Θεού Ιησού,
της εμής ταπεινότητος έρως μέγας γλυκύς,
την λατρεία της ψυχής δέξου της δούλης σου,
εκ καρδίας μητρικής σε ποθούσης ως υιόν.
Ω έαρ εμής καρδίας!
Υιέ γλυκύτατε και Θεέ μου,
χαρά, ειρήνη, φως και ζωή μου Εσύ.

Αγαπήστε με έρωτα τον Θεό σας, Τον Πατέρα που μητρικά σας λατρεύει, τον Υιό που σαν Βρέφος αναζητά την μητρική αγκαλιά σας και το Άγιο Πνεύμα, που περιμένει να Το καλέσετε, για να σας πλημμυρίσει με την ευωδία και τα χαρίσματά Του, για να σας αναγεννήσει και να σας κάνει αγγέλους του δικού Μου θεϊκού στρατού.
Με  πολύ λατρεία,
ο θεϊκά ερωτευμένος με τις ψυχές σας,
ουράνιος Πατέρας σας»

«Φτιάξτε τώρα τον αγγελικό στρατό του Βρέφους Ιησού!»

-Προσέξατε πως κλείνει αυτήν την αποκάλυψή Του ο Θεός;
«Ζητείστε το Άγιο Πνεύμα, για να σας κάνει αγγέλους του δικού Μου θεϊκού στρατού».
 Εδώ λοιπόν, θα ήθελα πριν τελειώσω το σημερινό κήρυγμα, να σας πω ότι το θέλημα του Θεού Πατέρα τώρα είναι να φτιάξουμε τον δικό Του αγγελικό στρατό.
-Ξέρετε ποιά θα είναι τα γνωρίσματα αυτού του στρατού;
Πρώτον: Θα είμαστε όλοι αποφασισμένοι ερωτικά, θεϊκά να αγαπήσουμε τον Θεό Πατέρα μας, σαν Θεό της καρδιάς μας.
Δεύτερον: Να αγαπήσουμε τον Γιό Του, σαν Βρέφος μέσα στην καρδιά μας, που να Το ζούμε σαν πραγματικό Βρέφος μες την αγκαλιά μας.
Και ένα τελευταίο: Να θελήσουμε με την πίστη μας αυτή, να ζήσουμε, όσο μπορούμε όλοι πιο σωστά, πιο αγγελικά, προσέχοντας τις πέντε μας αισθήσεις, μέσα από τις οποίες προσπαθεί ο σατανάς να προσβάλλει την ψυχή μας. Εμείς αυτές τις πέντε μας αισθήσεις, θα τις παραδώσουμε καλύτερα στο θείο Βρέφος, στον Ιησού, που στο Όνομά Του παρακαλάμε τον ουράνιο Πατέρα μας, να μας χαρίσει το Πανάγιό Του Πνεύμα, και να τις εξαγιάσει, ώστε με τα μάτια μας, να βλέπουμε μονάχα ότι είναι το σωστό, με τα αυτιά μας, να ακούμε μόνο το θέλημά Του, με το στόμα μας, να μιλάμε μόνο για την δική Του αγάπη, με την όσφρησή μας, να οσφραινόμαστε πού είναι το καλό και να τρέχουμε εκεί και να το κάνουμε, και με την αφή, με το σώμα μας, να αγωνιζόμαστε, όσο είναι δυνατόν στις ανθρώπινές μας δυνάμεις, να το κρατάμε, όσο μπορούμε πιο αγνό και πιο αθώο.

 Αν εσείς δεχτείτε αυτήν την πρόσκληση, τότε ξεκινάμε όλοι μαζί αυτόν τον όμορφο επί γης αγγελικό στρατό. Μην νομίζετε ότι μόνο εδώ ακούγεται αυτό το μήνυμα. Σας πληροφορώ ότι σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης αποκαλυπτικά ο Θεός μιλάει και λέει τα ίδια πράγματα και προσκαλεί τους ανθρώπους να φτιάξουν μυστικά τον αγγελικό Του στρατό.
Θα σας πω και κάτι άλλο: Όλα αυτά που λέγονται εδώ, που μιλάνε για τον θεϊκό έρωτα και για τον αγγελικό στρατό, δεν μπορεί να τα ακούσει ο σατανάς, γιατί άγγελοι περιφρουρούν αυτές τις αγγελικές συνάξεις! Άγγελοι θα περιφρουρούν τους ανθρώπους αυτούς, που θα αποδεχτούν αυτήν την πρόσκληση και θα διώχνουν μακριά τους δαίμονες, ώστε ούτε να ακούν, ούτε να καταλαβαίνουν.
Το μόνο που θα νιώθουν είναι, ότι κάτι πολύ φοβερό εις βάρος τους γίνεται, γιατί θεϊκό φως από την καρδιά του Θεού Πατέρα διαχέεται σε όλες εκείνες τις ψυχές, που θα αποδεχθούν τον θεϊκό Του μητρικό έρωτα και θα θελήσουν να μείνουν μες την καρδιά του Θεού Πατέρα σαν μωρά δικά Του αγαπημένα. Και αυτά τα μωρά θα Τον φωνάζουν «Πατέρα και Μανούλα».

Εάν εσείς δεχτείτε αυτήν την θεϊκή πρόσκληση, τότε αρχίζει ο αγγελικός στρατός εδώ, ανάμεσά σας! Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται πρώτα να καθαρίσουμε την καρδιά μας.     -Έτσι δεν είναι;
-Ναι.
Γι’ αυτό, εγώ θα έλεγα κάτι, μέχρι να πάτε να εξομολογηθείτε κατ΄ιδίαν στους πνευματικούς σας ιερείς, όσα λάθη σας βαραίνουν, θα ήθελα σήμερα εδώ, πριν προχωρήσουμε την υπόλοιπη ακολουθία, να σηκωθείτε και να ζητήσουμε όλοι μαζί συγγνώμη από τον Θεό Πατέρα, για όσα λάθη έχουμε κάνει απέναντί Του. Και ιδιαίτερα να Του πούμε ένα μεγάλο συγγνώμη, για τα λάθη που κάναμε με τα μάτια μας, για τα λάθη που κάναμε με τα αυτιά μας, για τα λάθη που κάναμε με το στόμα μας, για τις λάθος επιλογές μας που αφήσαμε τον Εωσφόρο να κυριαρχήσει στην καρδιά μας, για τα σαρκικά μας λάθη που αφήσαμε τον σατανά να μολύνει το σώμα μας, και για όλα τα λάθη που Εκείνος γνωρίζει και που γι’ αυτά όλα εμείς μετανιώνουμε και ζητάμε συγγνώμη.
Παρακαλέστε Τον ακόμα, να γεμίσει την καρδιά σας με τον θεϊκό Του έρωτα, να πλημμυρίσει την ψυχή σας με το πανάγιό Του Πνεύμα και να σας ευλογήσει.  
-Όταν ζητάμε συγγνώμη, η Μητέρα και ο Πατέρας μας, ξέρετε τι κάνει;
Αγκαλιάζει τα παιδιά Του, τα φιλά γλυκά και τα συγχωρεί!
Αυτός είναι ο Θεός της άπειρης αγάπης και ευσπλαχνίας, που εμείς πιστεύουμε!



Επίλογος
Εύχομαι σήμερα όλοι να κάνετε μια καινούργια αρχή! Να αποφασίσετε να ενταχθείτε στον αγγελικό στρατό του Βρέφους Ιησού!
Εγώ θα ήθελα πραγματικά, όλοι όσοι είμαστε εδώ, αλλά και όλες αυτές οι ταπεινές ψυχές, που θα ακούσουν αυτήν την αποκάλυψη του Θεού Πατέρα, να φτιάξουμε αυτό το ωραίο αγγελικό τάγμα, το τάγμα των αφιερωμένων στο Βρέφος Ιησού!
-Τι λέτε εσείς; Το θέλετε;
-Ναι!
Γι’ αυτό κι εγώ σας έδωσα την εικόνα του θείου Βρέφος, για να μοιάσετε κι εσείς σ’ αυτόν τον ουράνιο Άγγελο!

Εύχομαι όλοι αφού πρώτα φιλήσετε το θείο Βρέφος, να έλθετε να μεταλάβετε το Σώμα και το Αίμα Του. Αυτό θα αποτελέσει από την πλευρά μας την σφραγίδα της ένταξής μας στον αγγελικό στρατό του θείου Βρέφους Ιησού.
Εύχομαι ολόψυχα, ο Κύριος όλους να μας ευλογήσει και να  βάλει κι Εκείνος την σφραγίδα του θεϊκού Του έρωτα βαθιά μέσα στην καρδιά μας, ώστε από σήμερα να ανήκουμε αποκλειστικά μόνο στο θείο Βρέφος. Αυτό να είναι η αγάπη μας, η χαρά, η ζωή, η ειρήνη, το φως, όπως λέει και το τροπάριο.

«Ω γλυκύτατο Βρέφος, Υιέ Θεού Ιησού,
της εμής ταπεινότητος έρως μέγας γλυκύς,
την λατρεία της ψυχής δέξου της δούλης σου,
εκ καρδίας μητρικής σε ποθούσης ως υιόν.
Ω έαρ εμής καρδίας!
Υιέ γλυκύτατε και Θεέ μου,
χαρά, ειρήνη, φως και ζωή μου Εσύ.»

 Έδωσα σε όλους από μια εικόνα του θείου Βρέφους με τον ύμνο Του, γιατί το θέλημά Του είναι να το πάρουν όλοι, ακόμα και τα μικρά παιδιά, και να προσεύχονται με αυτόν τον ύμνο.
-Θυμάστε που σας είχα μιλήσει για την αλυσίδα προσευχής;
-Ναι.
Αυτή η αλυσίδα προσευχής τώρα αρχίζει! Εκείνος λέει ότι πρέπει να λέμε ορισμένες προσευχές. Όμως αυτές θα σας τις γράψω σε ένα μικρό φυλλαδιάκι, για να ξέρετε πρώτα τι προσευχές θα λέτε και μετά να λέτε ό,τι άλλες προσευχές ικανοποιούν την ψυχή σας.

Ο Θεός να σας ευλογεί. Αμήν

1204- 2013 Ούτε η Δύση άλλαξε αλλά ούτε κι εμείς. 1204: Η Άλωση που γονάτισε την Βυζαντινή αυτοκρατορία και το παρασκήνιο της. Όταν η ιστορία μας γελά ειρωνικά επειδή δεν την διαβάσαμε...


Σχόλιο: Και πως να την διαβάσω θα μου πεις. Όταν στο βιβλίο της ιστορίας πιάνει δύο σειρές αυτό το κοσμοιστορικό γεγονός και τα επιτεύγματα των Δυτικών  πιάνουν σελίδες;

Στην Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, επάνω στον γυναικωνίτη, κάτω από ένα παράθυρο που σήμερα βλέπει προς το Μπλε Τζαμί και κάποτε έβλεπε προς τον Ιππόδρομο, βρίσκεται στο μαρμάρινο πάτωμα, ένας τάφος. Αν δεν ξέρεις που είναι μπορεί και να τον πατήσεις. Δεν ξεχωρίζει εύκολα. Είναι ένα απλό τετράγωνο 80Χ80 εκατοστών. Επάνω του είναι χαραγμένη μια νεκροκεφαλή και από κάτω της τα εξής: HENRICUS DANDOLO 41ος Δόγης της Γαληνότατης Αυτοκρατορίας της Βενετίας-21 Ιουνίου 1205.
Ο τάφος του 41ου Δόγη της Βενετίας είναι κενός από το 1261, όταν η Βασιλεύουσα έπεσε πάλι στα χέρια των Ορθοδόξων. Το πλήθος δεν ξέχασε τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για την μεγαλύτερη ληστρική επιδρομή, στην ιστορία του κόσμου,για τη χειρότερη λεηλασία που υπήρξε ποτέ σε κατάληψη εξ'εφόδου μιας πόλης και εισέβαλε στον ναό της Αγίας Σοφίας. Μαινόμενος και αφηνιασμένος ο κόσμος από τα όσα είχε υποστεί από το 1204 μέχρι το 1261, ανέβηκε στον γυναικωνίτη, έσπασε τον τάφο πήρε τα κόκαλα τα έκαψε και τα διασκόρπισε βρίζοντας και φωνάζοντας κατάρες, στον Βόσπορο.



Το μίσος (δίκαιο σε πολλές περιπτώσεις) των ανθρώπων της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για τους ομόθρησκους τους Δυτικούς Λατίνους και Φράγκους, θα παραμείνει άσβεστο για εκατοντάδες χρόνια και όταν κάποια στιγμή θα καταλαγιάσει, τη θέση του θα πάρει η άρνηση και η αμφιβολία για τις προθέσεις της Δύσης.
Πολλοί μελετητές ιστορικοί πιστεύουν ότι η λεηλασία που υπέστη η Κωνσταντινούπολη από τους Οθωμανούς το 1453, ωχριά μπροστά στη λεηλασία που οι (ξαναλέμε) ομόθρησκοι χριστιανοί σταυροφόροι, έκαναν το 1204. Οι Οθωμανοί σε πολλές περιπτώσεις σεβάστηκαν και τις ζωές των ανθρώπων και τις εκκλησιές και τα κτίρια. Οι Οθωμανοί δεν έβαλαν ποτέ πόρνες να γδυθούν, να χορέψουν και να κάνουν έρωτα ομαδικά με στρατιώτες πάνω στην Αγία τράπεζα της μεγαλύτερης εκκλησίας του κόσμου. Οι Λατίνοι και οι Φράγκοι τα έκαναν όλα.

Κατέσφαξαν αθώους νέους γέρους μικρά παιδιά, βίασαν γυναίκες, σύλησαν νεκροταφεία, έβαλαν πόρνες πάνω στην Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας, έβαλαν τα άλογα τους μέσα σε εκκλησιές και τις έκαναν στάβλους, άρπαξαν ιερά κειμήλια, έμπαιναν στα σπίτια δολοφονούσαν τον κόσμο και έκλεβαν τα χρυσαφικά. Ένας στρατός ισχυρός, πάνοπλος, διψασμένος για αίμα σάρκα και χρυσάφι. Ένας στρατός που η λέξη “ιπποσύνη” και “ιππότης” ήταν μόνο για τους τύπους.
Οκτακόσια χρόνια μετά, το 2001, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β στη συνάντηση του στην Αθήνα, με τον τότε Αρχιεπίσκοπο τον Μακαριστό Χριστόδουλο, εξέφρασε τη λύπη του για τις ωμότητες των Σταυροφόρων το 1204, οι οποίοι «εστράφησαν εναντίον των εν Χριστώ αδελφών μας». Το 2004 ο Πάπας ζήτησε πάλι ταπεινά “συγγνώμη”, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στη συνάντηση τους στο Βατικανό.
Οι ωμότητες, οι κλεψιές, οι βιασμοί, οι δολοφονίες, και η για 57 χρόνια διακυβέρνηση και διοίκηση της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους γονάτισε και ισοπέδωσε ανεπανόρθωτα την Πόλη των πόλεων. Ποτέ δεν κατάφερε να ορθοποδήσει και να ακμάσει όπως πριν. Από το 1204 και μετά το Βυζάντιο καταστράφηκε οικονομικά και πληθυσμιακά συρρικνώθηκε. Το εμπόριο και οι πρώτες ύλες πέρασαν στα χέρια των Δυτικών, ενώ έχανε τη μία μετά την άλλη τις επαρχίες του που έπεφταν πια στα χέρια των Σελτζούκων και των Οθωμανών. Περίπου 200 χρόνια αργότερα θα προβάλει την ύστατη ηρωική αλλά και άνιση αντίσταση και θα καταληφθεί για πάντα το 1453.

Αυτά έγιναν από την πλευρά των Φράγκων. Οι ίδιοι οι Βυζαντινοί τι έκαναν για να αποτρέψουν τους σταυροφόρους; Ουσιαστικά τίποτε. Το αντίθετο. Τους ενθάρρυναν να έρθουν και να στρατοπεδεύσουν έξω από τη Βασιλεύουσα και ο ανταγωνισμός για την εξουσία και τον θρόνο ανάμεσα σε δύο διεκδικητές της δυναστείας των Αγγέλων, τον Αλέξιο Άγγελο και τον θείο του που ανέτρεψε τον πατέρα του Ισαάκιο Β, τον Αλέξιο Γ Άγγελο, ήταν καθοριστικός. Και όταν τα πράγματα ξεπέρασαν τα όρια και άρχισαν να μιλάνε τα όπλα, οι πανοπλίες, τα βέλη και τα σπαθιά, οι Βυζαντινοί δεν κράτησαν τις θέσεις τους στα θεοδοσιανά άπαρτα τείχη αλλά υποχώρησαν τρέχοντας. Έμεναν μόνο οι μισθοφόροι Βίκινγκς και Ρως, η επίλεκτη αυτοκρατορική φρουρά , οι πανύψηλοι Βάραγκοι με τα τεράστια τσεκούρια τους να “κατεβάζουν” τους πάνοπλους σταυροφόρους μέχρι που και αυτοί ηττήθηκαν και από τα θαλάσσια τείχη η Πόλη έπεσε.
Η τέταρτη σταυροφορία ξεκίνησε το 1198, όταν ο Πάπας Ιννοκέντιος ο Γ, άρχισε να συγκεντρώνει στρατό για την εκ νέου απελευθέρωση των Αγίων τόπων από τους μουσουλμάνους. Στην αρχή συνάντησε τη γενική αδιαφορία των εστεμμένων της Ευρώπης, που είχαν τα δικά τους προβλήματα να επιλύσουν. Τον επόμενο χρόνο, κάποιοι ευγενείς, κυρίως από τα εδάφη της σημερινής Γαλλίας, πείσθηκαν να συγκροτήσουν ένα εκστρατευτικό σώμα, με επικεφαλής τον Κόμη Τιμπό της Καμπανίας. Ο Τιμπό πέθανε τον επόμενο χρόνο και αρχηγός της Δ' Σταυροφορίας ανακηρύχθηκε ο κόμης Βονιφάτιος ο Μομφερατικός. Το σχέδιο προέβλεπε τη συγκέντρωση των Σταυροφόρων στη Βενετία και από εκεί με μισθωμένα πλοία από τους βένετους θαλασσοκράτορες, θα κατευθύνονταν στην Αίγυπτο, όπου θα άρχιζαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, με σκοπό την κατάληψη της Ιερουσαλήμ.
Τη δύναμη των Σταυροφόρων συγκροτούσαν 33.500 άνδρες και 4.500 άλογα. Βρισκόμαστε στο 1200. Οι Βενετοί σκληροί διαπραγματευτές και αδυσώπητοι έμποροι, ζήτησαν 85.000 αργυρά μάρκα, τα μισά εδάφη που θα κατακτούσαν οι Σταυροφόροι και προθεσμία ενός έτους για τις ετοιμασίες της φιλόδοξης εκστρατείας. Το 1201 το μεγαλύτερο μέρος των Σταυροφόρων έφθασε στη Βενετία. Όμως, οι ηγέτες τους δεν τήρησαν τη συμφωνία και μόλις και μετά βίας συγκέντρωσαν 51.000 αργυρά μάρκα. Οι Βενετοί εξοργίσθηκαν και τους φυλάκισαν στο νησάκι Λίντο, έως ότου αποφασίσουν για την τύχη τους. Η τύχη της Σταυροφορίας κρεμόταν σε μια κλωστή.
Ο υπέργηρος και τυφλός Δόγης Ερρίκος Δάνδολος αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την περίσταση και να χρησιμοποιήσει τους Σταυροφόρους για τους δικούς του σκοπούς. Στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, όπου έγινε η επίσημη τελετή υποδοχής τους, ο Δόγης πρότεινε στους αρχηγούς των σταυροφόρων να επιτεθούν πρώτα στο λιμάνι της Ζάρας στη Δαλματία (σημερινή Κροατία), προκειμένου να ξεπληρώσουν τα χρέη τους. Η Ζάρα, που προμήθευε με ξυλεία τον στόλο του δόγη, είχε αποσκιρτήσει από τη Βενετία και βρισκόταν υπό την προστασία του βασιλιά των Ούγγρων Έμερικ. Οι κάτοικοί της ήταν χριστιανοί και μάλιστα καθολικοί.
Ο Πάπας Ινοκέντιος, απείλησε με αφορισμό όσους σταυροφόρους στραφούν εναντίον χριστιανών. Τη σχετική επιστολή του όμως, φρόντισαν να την κρατήσουν μυστική οι επικεφαλής της εκστρατείας. Η επιχείρηση τελικά πραγματοποιήθηκε. Η πόλη της Ζάρας καταλήφθηκε, ύστερα από σύντομη πολιορκία και ο Πάπας Ινοκέντιος Γ' πραγματοποίησε την απειλή του. Η λεηλασία ήταν απίστευτη και ήταν προάγγελος του τι θα ακολουθούσε...
Και από εδώ η ιστορία γυρνάει την πλάτη της στην Πόλη. Ο αρχηγός των Σταυροφόρων Βονιφάτιος ο Μομφερατικός δεν πήρε μέρος στην εκστρατεία κατά της Ζάρα, φοβούμενος ίσως τις παπικές κυρώσεις. Πήγε λοιπόν να επισκεφθεί τον εξάδελφό του Φίλιππο της Σουηβίας, ο οποίος φιλοξενούσε τον συγγενή του βυζαντινό πρίγκηπα Αλέξιο Άγγελο, γιο του ανατραπέντος αυτοκράτορα Ισαάκιου Β' Άγγελου. Ο Αλέξιος Άγγελος ζήτησε βοήθεια από τον Βονιφάτιο για να ανατρέψει τον θείο του αυτοκράτορα Αλέξιο Γ' Άγγελο και να επαναφέρει στον θρόνο τον τυφλό πατέρα του. Στα ανταλλάγματα που προσέφερε ήταν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, στρατιωτικές δυνάμεις για την ενίσχυση της εκστρατείας των Σταυροφόρων στην Αίγυπτο και την υποταγή της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης στον Πάπα.!!!
Ο Βονιφάτιος άλλο που δεν ήθελε και τελικά μαζί με τον Αλέξιο πήγαν στην Κέρκυρα όπου είχαν στρατοπεδεύσει οι δυνάμεις των σταυροφόρων μετά τη Ζάρα και αφού ανέλυσε στους άλλους αρχηγούς τις προτάσεις του νεαρού Αλέξιου, ξεκίνησαν οι γαλέρες του Θανάτου για την Κωνσταντινούπολη. Ο Δόγης σε μια σκοτεινή γωνιά της σκηνής που γινόταν το πολεμικό συμβούλιο, έτριβε από χαρά και ικανοποίηση τα χέρια του. Η Βενετία θα επέκτεινε το εμπόριο της στην Ανατολή και θα τσάκιζε μια και καλή του “υπερόπτες Βυζαντινούς”.
Ο στόλος των Ενετών και Σταυροφόρων έφθασε προ των τειχών της Κωνσταντινούπολης στις 23 Ιουνίου του 1203. Οι νεοφερμένοι έμειναν κατάπληκτοι από όσα έβλεπαν τα μάτια τους: «Δεν μπορούσαν να φαντασθούν ότι υπήρχε στον κόσμο τόσο οχυρή πόλη. Είδαν τα υψηλά τείχη, τους ισχυρούς πύργους, τα θαυμαστά παλάτια, τις μεγάλες εκκλησίες, που ήταν τόσες πολλές ώστε κανείς δεν θα το πίστευε αν δεν τις έβλεπε με τα μάτια του. Το μήκος της, το πλάτος της, έδειχναν πως ήταν βασιλεύουσα». Με τα λόγια αυτά περιγράφει τις πρώτες του εντυπώσεις ο ιστορικός και εκ των ηγετών της Σταυροφορίας Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος.
Αρχικός τους στόχος ήταν να αποκαταστήσουν στον θρόνο τον Ισαάκιο Β' Άγγελο. Οι κάτοικοι της Πόλης τους υποδέχθηκαν εχθρικά, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του Αλέξιου Άγγελου. Στις 17 ιουλίου οι Σταυροφόροι αποβιβάσθηκαν στη στεριά και επιτέθηκαν από τη νοτιοανατολική πλευρά της Πόλης. Έβαλαν μία μεγάλη φωτιά, που προκάλεσε μεγάλες καταστροφές στην Πόλη. Οι κάτοικοι στράφηκαν κατά του αυτοκράτορα Αλέξιου Γ' Άγγελου, ο οποίος έφυγε την ίδια νύχτα από την Πόλη. Ο Ισαάκιος Β' Άγγελος αφέθηκε ελεύθερος και αποκαταστάθηκε στο θρόνο του. Την 1η Αυγούστου ο γιος του Αλέξιος Άγγελος αναγορεύθηκε σε αυτοκράτορα, ως Αλέξιος Δ' Άγγελος. Το Βυζάντιο βρισκόταν και πάλι σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου, αφού υπήρχαν δύο νόμιμοι αυτοκράτορες (Αλέξιος Γ' Άγγελος και Αλέξιος Δ' Άγγελος).
Ο νέος ηγεμόνας βρήκε τα ταμεία άδεια και γρήγορα συνειδητοποίησε ότι δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις δεσμεύσεις του προς τους Σταυροφόρους. Διέταξε τότε να καταστραφούν εικόνες και αντικείμενα λατρείας, μόνο και μόνο για να πάρει τον χρυσό και τον άργυρο που περιείχαν. Ο λαός εξαγριώθηκε και θεώρησε ιεροσυλία την απόφαση αυτή του αυτοκράτορα. Ο αυλικός Αλέξιος Δούκας, γνωστός και ως Μούρτζουφλος, εξαιτίας των πυκνών φρυδιών του, εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση. Τον ανέτρεψε και τον στραγγάλισε. Ο Αλέξιος Δούκας ανέβηκε στο θρόνο ως Αλέξιος Ε'. Ο πρώην αυτοκράτορας Ισαάκιος Β' Άγγελος πέθανε ύστερα από λίγο, από φυσικά αίτια.

Στο προστώο του ναού του Αγίου Μάρκου, βρίσκονται τα τέσσερα χαλκόχρυσα άλογα που ο Μέγας Κωνσταντίνος έφερε στην Κωνσταντινούπολη και το 1204 τα έκλεψαν οι Βενετοι
Όταν οι σταυροφόροι κατάλαβαν ότι τα ταμεία ήταν άδεια και δεν επρόκειτο να πληρωθούν, άφρισαν. Στις 8 Απριλίου του 1204 επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη για μια ακόμη φορά, προκειμένου να τιμωρήσουν τον δολοφόνο του Αλέξιου Δ' Άγγελου. Ο Αλέξιος Ε' αντέταξε ισχυρή άμυνα, με σύμμαχο τον άσχημο καιρό. Οι επιτιθέμενοι το θεώρησαν θεϊκό σημάδι και θέλησαν να λύσουν την πολιορκία. Οι καθολικοί κληρικοί που τους συνόδευαν κατόρθωσαν να τους πείσουν να παραμείνουν και να καταλάβουν την Πόλη, με τα επιχειρήματα ότι οι Βυζαντινοί είναι προδότες και δολοφόνοι επειδή σκότωσαν τον σεβαστό Αλέξιο Δ' και ότι είναι χειρότεροι από τους Εβραίους. Ο Πάπας Ινοκέντιος Γ', για μια ακόμη φορά, είχε διαμηνύσει στους Σταυροφόρους να μην επιτεθούν και να μην σκοτώσουν ούτε ένα χριστιανό, αλλά και πάλι η σχετική επιστολή του απεκρύβη από τους παπικούς απεσταλμένους.
Στις 12 Απριλίου1204, οι Σταυροφόροι πραγματοποίησαν την τελική τους έφοδο κατά της Κωνσταντινούπολης, βοηθούμενοι και από τον καλό καιρό. Ο αυτοκράτορας Αλέξιος Ε' Μούρτζουφλος την είχε εγκαταλείψει κι έτσι την κατέλαβαν με σχετική ευκολία, παρά την αντίσταση της αυτοκρατορικής φρουράς, που την αποτελούσαν οι σκανδιναβοί Βάραγγοι. Για τρεις μέρες οι «Στρατιώτες του Χριστού» επιδόθηκαν σε παντός είδους βανδαλισμούς και φρικαλεότητες. Δεν δίστασαν να βεβηλώσουν ακόμη και ιερούς χώρους, ανεβάζοντας στον πατριαρχικό θρόνο μία πόρνη, σύμφωνα με τον ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη. Όταν ο Πάπας έμαθε για τις βδελυρές πράξεις των Σταυροφόρων εξέφρασε την ντροπή και τον αποτροπιασμό του...
Βενιζέλος Λεβεντογιάννης
ypogeia-drasi.blogspot.gr

Σχόλιο: Σας προτείνω να δείτε το ντοκιμαντέρ του πνευματικού του Πούτιν για την πτώση της Αυτοκρατορίας. Μία τρίτη ματιά και με στοιχεία που σοκάρουν όπως ότι το ΑΕΠ σε χρυσό Βυζαντίου και Φράγκων ήταν 90 προς 2 τόνους,το γεγονός πως η άλωση χρηματοδότησε τις πρώτες τράπεζες όπως τις ξέρουμε σήμερα και την Δυτική αναγέννηση.
πηγή

Γέρων Νίκων : Η μετάνοια [ομιλία / βίντεο]

Τί εἶναι αἴρεση καί τί εἶναι σχίσμα




Αἵρεση εἶναι ἡ προσπάθειες πού ἔκαναν καί κάνουν ὁρισμένοι πιστοί νά διαφοροποιηθοῦν ἀπό τή Ὀρθόδοξη πίστη, τή διδασκαλία καί τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί καταλήγουν στή διατύπωση μίας δικιᾶς τους διδασκαλίας καί πίστης. Οἱ αἱρέσεις καί οἱ παλιές καί οἱ σημερινές χτυποῦν τήν Ἐκκλησία σέ δύο κυρίως σημεῖα :
1. εἴτε ἀρνοῦνται τήν Ἁγία Τριάδα ὑποστηρίζοντας ὅτι Θεός εἶναι μόνο ὁ Πατέρας ἐνῶ ὁ Υἱός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι κατώτεροι Θεοί ἤ ἀπρόσωπες δυνάμεις,
2. εἴτε ἀρνοῦνται τήν Θεανθρωπινότητα τοῦ Χριστοῦ ὑποστηρίζοντας ἄλλοτε ὅτι ὁ Χριστός δέν ὑπῆρξε πραγματικός Θεός καί ἄλλοτε ὅτι δέν ὑπῆρξε πραγματικός ἄνθρωπος.
Ἡ Ἐκκλησία μας ἀντέταξε τήν γνήσια Παράδοσή της, τήν Ἀποστολική διαδοχή τῶν Ἐπισκόπων της, τό Εὐαγγέλιο, τόν Κανόνα τῆς Καινῆς Διαθήκης καί τό «Πιστεύω», τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, πού ἀποτελοῦσαν τά διακριτικά γνωρίσματα τῶν ἀληθινῶν Χριστιανῶν ἀπό τούς αἱρετικούς.
Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἵδρυσε φυσικά ὄχι πολλές ἀλλά μία Ἐκκλησία. Στήν Παλαιά Διαθήκη προεικονίζεται ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία ὡς «μία Βασιλεία» πού θά συμπεριλάβει ὅλα τά ἔθνη, ὡς «νέα Ἱερουσαλήμ», ὡς «ὅρος Κυρίου» στό ὁποῖο θά συναχθοῦν ὅλα τά ἔθνη.
Οἱ αἱρέσεις ἐμφανίσθηκαν στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας πολὺ νωρίς, ἤδη ἀπὸ τὸν πρῶτο αἰῶνα, καὶ εἶναι πολυάριθμες. Ὁὅσιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς ἀναφέρει ὀνομαστικὰ πάνω ἀπὸἑκατό.
Ἀργότερα τὰ σχίσματα παίρνουν τὸν χαρακτῆρα ἀποκοπῆς ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο καὶ τὸἐκκλησιαστικὸ σῶμα. Γράφει ὁἅγιος Ἰγνάτιος: «Τὰ πάντα νὰ εἶναι σύμφωνα σὲ μία ἑνότητα… Ὅποιος δὲν προσέρχεται στὴν κοινὴ (λατρευτικὴ) συνάθροιση, αὐτὸς ἔχει πέσει ἤδη σὲὑπερηφάνεια καὶ ξεχωρίζει τὸν ἑαυτό του». Ὅταν τὸ σχίσμα ἐπιδεινωθῆ καὶ φθάση σὲ διαφοροποίηση δογματική, ἔχουμε πλέον τὴν αἵρεση.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΣΜΟΣ



Ἡ Ἐκκλησία κατά τήν ἀποστολική παράδοση εἶναι τό ἱστορικό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στό ὁποῖο ἀνακεφαλαιώνεται, ἀνακαινίζεται καί τελειοῦται τό ἀνθρώπινο γένος καί ἡ ὅλη δημιουργία τόσο γιά τήν ἀποκαταλλαγή καί τήν ἀποκατάσταση τῆς προπτωτικῆς κοινωνίας Θεοῦ, ἀνθρώπου καί κόσμου, ὅσο καί γιά τήν ἐσχατολογική τελείωση τῆς ἐγκαινιασθείσης ἐν Χριστῷ βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀπαρχή τοῦ "νέου γένους" τῶν χριστιανῶν ὑπῆρξε ὁ δεύτερος Ἀδάμ, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, στό σῶμα τοῦ ὁποίου ἐγκεντρίζονται ὡς μέλη πάντες οἱ βαπτιζόμενοι, ἐφ' ὅσον "ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστόν Ἰησοῦν, εἰς τόν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν... καί γεγόναμεν σύμφυτοι τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ" (Ρωμ. 11,23-24). Ἡ νέα αὐτή σχέση τῶν ἀνθρώπων μέ τόν Θεό βιώνεται ὡς κοινή ἐμπειρία στήν ὀργανική ἑνότητα καί στήν ἁρμονική λειτουργία τοῦ ἑνός σώματος, "καί γάρ ἐν ἐνί Πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἕν σῶμα ἐβαπτίσθημεν... ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καί μέλη ἐκ μέρους" (Α´ Κορ. 12,12 κ ἑξ.), στό ὁποῖο ἀνακαινίζεται ὁ "παλαιός αἰών", τελεσιουργεῖται καί βιώνεται ἀπό τούς πιστούς ἡ νέα ἐν Χριστῷ πραγματικότητα τοῦ κόσμου καί ἑνώνεται ὁ "νῦν"μέ τόν "μέλλοντα αἰῶνα" στήν ἱστορία τῆς σωτηρίας (Ρωμ. 5,12-21).

Ἡ ἐκκλησιαστική αὐτή ἐμπειρία ἀποτελεῖ τή βαθύτερη ἱστορική ἔκφραση τοῦ ἔργου τοῦ ἁγίου Πνεύματος στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖο βεβαιώνει τήν παρουσία τοῦ Κυρίου στήν Ἐκκλησία, ζωοποιεῖ τήν ἐν Χριστῷ νέα ἀνθρωπότητα, καθιστᾶ προσιτή στήν Ἐκκλησία τήν ἀλήθεια τῆς ἐν Χριστῷ ἀποκαλύψεως, προφυλάσσει τήν Ἐκκλησία ἀπό τίς καιρικές οὐτοπίες ἤ τίς μονομερεῖς ἐσχατολογικές ἀναζητήσεις, διασφαλίζει τήν αὐθεντικότητα τῆς ἀλήθειας τῆς πίστεως κατά τή σύνδεσή της μέ τά συγκεκριμένα ἱστορικά σχήματα, μετασχηματίζει τήν ἐν Χριστῷ ἱστορική ἀλήθεια σέ συγχρονική ἱστορική ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, διατηρεῖ στήν Ἐκκλησία τήν αὐθεντική ἰσορροπία μεταξύ διαχρονικῆς συνέχειας καί ἐκσυγχρονισμοῦ τοῦ χριστιανικοῦ μηνύματος, κατοχυρώνει τήν αὐθεντική περιχώρηση τοῦ διαρκοῦς εἶναι τῆς πίστεως στό συνεχές ἐκκλησιαστικό γίγνεσθαι τῆς παραδόσεως καί καθοδηγεῖ γενικότερα τήν Ἐκκλησία στήν ἀσφαλῆ ἐκπλήρωση τῆς ἀποστολῆς της στόν κόσμο μέχρι τή συντέλεια τοῦ αἰῶνος.

Ἡ πραγμάτωση τῆς ἀποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι, κατά τήν παραγγελία τοῦ Ἱδρυτοῦ της, ἐφικτή μόνο μέ τή βίωση τῆς πνευματικῆς ἐμπειρίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος καί μέ τόν εὐαγγελισμό τῆς χριστιανικῆς πίστεως εἰς "πάντα τά ἔθνη", ἀναφέρεται δέ στήν πρόσληψη, τήν ἀνακαίνιση καί τήνἀναφορά τοῦ κόσμου στό θεῖο Ἱδρυτή της Ἰησοῦ Χριστό. Ἔτσι, ἡ πρόσληψητοῦ κόσμου στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας κατανοεῖται πάντοτε μέσα στά πλαίσια τῆς προσλήψεως ὁλοκλήρου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καί τῆς ὅλης θείας δημιουργίας στήν ἀνθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ, "ἵνα ᾗ τά πάντα καί ἐν πᾶσι Χριστός" (Κολ. 3, 11). Πράγματι, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, καίτοι ἀνέλαβε κατά τήν ἐνανθρώπησή του τήν κοινή ἀνθρώπινη φύση ἐκ γένους Δαυίδ, δέν ἦταν ἕνας ἁπλός ἄνθρωπος μέσα στήν ἀνθρωπότητά του, ἀλλ' ὁ κατ' ἐξοχήν ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε στή δική του ἀνθρωπότητα ὁλόκληρο τό ἀνθρώπινο γένος καί ὁλόκληρη τή θεία δημιουργία.
Ἡ χριστολογική αὐτή προοπτική τῆς σχέσεως Ἐκκλησίας καί κόσμου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς βασικό της ἄξονα τήν "ἀνακεφαλαίωση" τῶν πάντων στήν ἀνθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ, ὑποδηλώνει σαφῶς τήν προσληπτική καί ὄχι βεβαίως τήν ἀπορριπτική λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας στήν ὅλη ἱστορία τῆς σωτηρίας. Πράγματι, ἡ Ἐκκλησία, ὡς ἱστορική προέκταση τοῦ σώματος Χριστοῦ μέσα στόν χῶρο καί στόν χρόνο, προσλαμβάνει συνεχῶς τόν ἄνθρωπο καί τόν κόσμο ὄχι βεβαίως ὡς ἁπλά θεωρητικά ἤ ἰδεολογικά σχήματα, ἀλλ' ὡς σαρκωμένες ἱστορικές πραγματικότητες, ὅπως δηλαδή ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχει καί ἐξελίσσεται μέσα στήν ποικιλία τῶν πνευματικῶν του ἀναζητήσεων ἤ καί τῶν πολιτιστικῶν του παραδόσεων. Ἄλλωστε, ὅ,τι κάνει ὁ Χριστός στόν κόσμο τό κάνει μέσα ἀπό τήν Ἐκκλησία του, ὅπως καί ὅ,τι κάνει ἡ Ἐκκλησία στόν κόσμο τό κάνει μέσα ἀπό τόν Χριστό.
Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή, ἡ ὅλη λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι κατά τή φύση της, ὡς σώματος Χριστοῦ, ὅπως καί κατά τήν ἀποστολή της, ὡς προσλήψεως στό σῶμα Χριστοῦ ὁλοκλήρου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὁ κατ' ἐξοχήν ἱερός χῶρος τῆς ὑπερβάσεως ὅλων τῶν ἐθνικῶν, κοινωνικῶν, πνευματικῶν καί τῶν ὅποιων ἄλλων διασπάσεων τόσο γιά τήν ἐν Χριστῷ ἀποκατάσταση τῆςὀρθῆς κοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τόν συνάνθρωπό του καί τόν κόσμο, ὅσο καί γιά τήν ἀνάδειξη τῆς ὀντολογικῆς ἑνότητας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Αὐτή ὑπῆρξε πάντοτε ἡ αὐτοσυνειδησία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἐκφράσθηκε στή θεολογία τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί ὅπως αὐτή βιώνεται μέ μοναδική συνέπεια καί συνέχεια στήν ὀρθόδοξη κυρίως λειτουργική ἐμπειρία καί παράδοση.
Τή συνείδηση αὐτή τῆς Ἐκκλησίας τῶν πρώτων αἰώνων ἐκφράζει μέ χαρακτηριστικό τρόπο καί ὁ ἀνώνυμος συντάκτης τῆς πρός Διόγνητον Ἐπιστολῆς.
"Χριστιανοί γάρ οὔτε γῇ οὔτε φωνῇ οὔτε ἔθεσι διακεκριμένοι τῶν λοιπῶν εἰσιν ἀνθρώπων. Οὔτε γάρ που πόλεις ἰδίας κατοικοῦσιν, οὔτε διαλέκτῳ τινί παρηλλαγμένη χρῶνται, οὔτε βίον παράσημον ἀσκοῦσιν... Κατοικοῦντες δέ πόλεις ἑλληνίδας τε καί βαρβάρους, ὡς ἕκαστος ἐκληρώθη, καί τοῖς ἐγχωρίοις ἔθεσιν ἀκολουθοῦντες ἔν τε ἐσθῆτι καί διαίτῃ καί τῷ λοιπῷ βίῳ, θαυμαστήν καί ὁμολογουμένως παράδοξον ἐνδείκνυνται τήν κατάστασιν τῆς ἑαυτῶν πολιτείας. Πατρίδας οἰκοῦσιν ἰδίας, ἀλλ' ὡς πάροικοι· μετέχουσι πάντων ὡς πολῖται, καί πάνθ' ὑπομένουσιν ὡς ξένοι· πᾶσα ξένη, πατρίς ἐστιν αὐτῶν, καί πᾶσα πατρίς, ξένη... Ἐπί γῆς διατρίβουσιν, ἀλλ' ἐν οὐρανῷ πολιτεύονται. Πείθονται τοῖς ὡρισμένοις νόμοις, καί τοῖς ἰδίοις βίοις νικῶσι νόμους. Ἀγαπῶσι πάντας, καί ὑπό πάντων διώκονται. Ἀγνοοῦνται, καί κατακρίνονται· θανατοῦνται, καί ζωοποιοῦνται. Πτωχεύουσι, καί πλουτίζουσι πολλούς· πάντων ὑστεροῦνται, καί ἐν πᾶσι περισσεύουσιν. Ἀτιμοῦνται, καί ἐν ταῖς ἀτιμίαις δοξάζονται. Βλασφημοῦνται, καί δικαιοῦνται. Λοιδωροῦνται, καί εὐλογοῦσιν. Ὑβρίζονται καί τιμῶσιν. Ἀγαθοποιοῦντες, ὡς κακοί κολάζονται. Κολαζόμενοι, χαίρουσιν ὡς ζωοποιούμενοι. Ὑπό Ἰουδαίων ὡς ἀλλόφυλοι πολεμοῦνται, καί ὑπό Ἑλλήνων διώκονται, καί τήν αἰτίαν τῆς ἔχθρας εἰπεῖν οἱ μισοῦντες οὐκ ἔχουσιν. Ἁπλῶς δ' εἰπεῖν, ὅπερ ἐστίν ἐν σώματι ψυχή, τοῦτ' εἰσίν ἐν κόσμῳ χριστιανοί. Ἔσπαρται κατά πάντων τῶν τοῦ σώματος μελῶν ἡ ψυχή, καί Χριστιανοί κατά τάς τοῦ κόσμου πόλεις. Οἰκεῖ μέν ἐν τῷ σώματι ψυχή, οὐκ ἔστι δέ ἐκ τοῦ σώματος· καί Χριστιανοί τῷ κόσμῳ οἰκοῦσιν, οὐκ εἰσί δέ ἐκ τοῦ κόσμου".
Πράγματι, ἡ ὅλη λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας γιά τή συγκρότηση τοῦ ἱστορικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, εἰσάγει μία νέα πρόταση γιά τήν ριζική ἀναδιοργάνωση τῆς ὅλης κοινωνίας, ἀφοῦ προβάλλει ἕνα νέο πρότυποἀνθρώπου, τό πρότυπο τοῦ "χριστιανοῦ ἀνθρώπου", ὡς βασικοῦ κυττάρου γιά τήν ἀνανέωση τῶν δομῶν της, καί ἕνα νέο τύπο σχέσεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό καί μέ τόν κόσμο, τόν τύπο τῆς ἐν Χριστῷ σαρκωμένης κοινωνικῆς πραγματικότητας. Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή, ἡ χριστιανική κοινότητα λειτούργησε ἐξ ἀρχῆς ὄχι μόνο ὡς μία ἁπλή θρησκευτική πρόταση, ἀλλά συγχρόνως καί ὡς μία σύνθετη κοινωνική πρόκληση, ἡ ὁποία συνέδεε τήν πνευματική ἀναγέννηση τῶν μελῶν τῆς κοινωνίας μέ τήν ὀργανική τους ἔνταξη στό συγκεκριμένο ἐκκλησιαστικό σῶμα. Ἡ διαδικασία αὐτή ἄρχιζε πάντοτε μέ τήν ἀποδοχή ἀπό τόν ἄνθρωπο τοῦ λυτρωτικοῦ μηνύματος τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί τελειωνόταν μέ τό μυσταγωγικό βάπτισμα καί τήν ὅλη μυστηριακή ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας, τά ὁποῖα μορφοποιοῦσαν τήν ἰδιαίτερη πνευματική ταυτότητα τοῦθεανθρώπινου ἐκκλησιαστικοῦ σώματος μέσα στά εὐρύτερα πλαίσια τῆς κοινωνίας. Ἔτσι, ἡ βαθύτερη σχέση Ἐκκλησίας καί κόσμου βιώνεται ἐμπειρικά σέ κάθε λειτουργική σύναξη, στήν ὁποία συγκροτεῖται τό σῶμα Χριστοῦ, τόσο ὡς μία εὐχαριστιακή ἀναφορά τῆς ὅλης θείας δημιουργίας στόν Δημιουργό της, ὅσο καί ὡς μία μυσταγωγική προέκταση τῆς Ἁγίας Τράπεζας σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο.
Πηγή: Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος"

Μνήμη Εὑρέσεως Τιμίου Σταυροῦ μετὰ τῶν Τιμίων Ἥλων ὑπὸ τῆς Ἁγίας Ἑλένης


Ἡ Ἁγία Ἑλένη (247 – 328 μ.Χ.), μητέρα τοῦ πρώτου Χριστινανοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Α’ τοῦ Μεγάλου (280/288 – 337 μ.Χ.), τὸ ἔτος 326 μ.Χ. πῆγε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου «μὲ μέγαν κόπον καὶ πολλὴν ἔξοδον καὶ φοβερίσματα ηὗρεν τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τοὺς ἄλλους δύο σταυροὺς τῶν λῃστῶν», ὅπως γράφει ὁ Κύπριος Χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιρᾶς. Κατὰ τὴν παράδοση, ὕστερα ἀπὸ τὴν πληροφορία κάποιου Ἑβραίου, μὲ τὸ ὄνομα Ἰούδας, ὑποδείχθηκε ἡ θέση ὅπου ἔγινε ἡ ἀνασκαφή, κατὰ τὴν ὁποία βρέθηκαν τρεῖς σταυροί, ἤτοι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν δύο λῃστῶν. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ἀναγνωρισθεῖ ποιὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς σταυροὺς ἦταν τοῦ Κυρίου, ἡ Ἁγία Ἑλένη παρακάλεσε νὰ τεθεῖ διαδοχικὰ ἐπάνω στοὺς σταυροὺς ἕνας νεκρὸς ποὺ τὸν πήγαιναν γιὰ ἐνταφιασμό. Μόλις λοιπὸν ὁ νεκρὸς ἐτέθη ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου ἀναστήθηκε. Ἡ Ἁγία Ἑλένη ἔθεσε τότε τὰ θεμέλια τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, τὴν ἀνέγερση τοῦ ὁποίου διέταξε ὁ Μέγας Κωνσταντίνος, ὅταν πληροφορήθηκε τὴν εὕρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Ὁ Μέγας Κωνσταντίνος τὸ μὲν ἥμισυ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τὸ ἄφησε στὰ Ἱεροσόλυμα, ὅπου μεγάλο μέρος φυλάσσεται μέχρι σήμερα, τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ μετὰ τῶν ἥλων (καρφιῶν) τὸ μετακόμισε στὴν Κωνσταντινούπολη.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’.
Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεύσι, κατὰ βαρβάρων δωρούμενος, καὶ τὸ σὸν φυλάττων, διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

Τρίτη, Μαρτίου 05, 2013

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ: «ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ»!!!


Παναγία η Παραμυθία, Ιερά Μονή Βατοπαιδίου - Άγιον Όρος

«Το έτος 1994 επισκέφθηκα το Άγιον Όρος με τρία από τα αγόρια μου…Στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, όπου φιλοξενηθήκαμε τις περισσότερες ημέρες της παραμονής μας, είδα την Υπεραγία Θεοτόκο να περπατά μέσα στη Μονή.

Το γεγονός συνέβη ως εξής:

Καθόμουν έξω από την τράπεζα, όταν είδα μία μοναχή να περπατά στην αυλή της Μονής.Ερχόταν από την πλευρά του Καθολικού και κατευθύνθηκε προς το μαγειρείο όπου και εισήλθε. Ήταν ψηλή με ρωμαλέα κορμοστασιά και πλήρες γυναικείο μοναχικό ένδυμα. Αφού πέρασαν μερικές στιγμές βγήκε από το μαγειρείο, περπάτησε κατά μήκος του κτιρίου, και κοντά στο Καθολικό, όπου είναι το παρεκκλήσιο της Παραμυθίας και εισήλθε ξανά στο κτίριο της Μονής.

Η πρώτη μου αντίδραση ήταν μεγάλη έκπληξη: «Βρίσκεται γυναίκα και μάλιστα μοναχή στη Μονή; Πώς γίνεται; Είναι κάπου κρυμμένη; Μετά σκέφτηκα ότι γνωρίζω τον Ηγούμενο και τους μοναχούς και αυτό είναι αδύνατον. Αρα τί βλέπω;»…

Πέρασαν περίπου έξι μήνες, όταν μία ημέρα παρακολούθησα στην τηλεόραση μία συνέντευξη του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου πατρός Εφραίμ, στην οποία έλεγε ότι διάφοροι προσκυνητές, που επισκέφθηκαν την Μονή Βατοπαιδίου, είχαν δεί την Υπεραγία Θεοτόκο στην Μονή- και μερικοί από αυτούς σκανδαλίστηκαν νομίζοντας ότι ζούσε γυναίκα στη Μονή. Αμέσως ήρθε στη μνήμη μου το συμβάν της δικής μου οράσεως και κατάλαβα ότι η γυναίκα που είδα ήταν η Υπεραγία Θεοτόκος.

Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν δύσκολα για την οικογένεια μου…Η εμπειρία που είχα ήταν μεγάλο στήριγμα στις δοκιμασίες που ακολούθησαν. Οι κινήσεις της Παναγίας μας, όταν την είχα δεί στο Βατοπαίδι, έδειχναν μεγάλη μέριμνα και φροντίδα. Η συγκατάβασή της στην αμαρτωλότητά μου φανερώνει απέραντη μητρική αγάπη, και τέλος η εκρηκτική επιβεβαίωση της παρουσίας της ανάμεσά μας θα είναι πάντοτε πηγή ελπίδας και πίστεως για την σωτηρία μας…».

Η Παναγία με τις ευχές σας πάντοτε να μας στηρίζει
Σταύρος Σταύρου
Λεμεσός, Κύπρος
πηγή

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ 'ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ'25-12-08

Όταν χαλάσει ή οικογένεια, θα χαλάσει καί ό κλήρος καί ό μοναχισμός καί όλα! Γέρων Παίσιος Αγιορείτης


Όταν χαλάσει ή οικογένεια, θα χαλάσει καί ό κλήρος καί ό μοναχισμός καί όλα

Όταν κάποτε ρώτησε τον Γέροντα ένας καθηγητής αν πρέπει να νηστεύουμε τα παιδιά, του έδωσε την εξής απάντηση: «Δεν πρέπει να νηστεύετε τα μικρά παιδιά

Όταν κάθεστε στο τραπέζι για φαγητό σε ήμερες νηστείας, θα τους λέτε: Βλέπετε, εμείς οι γονείς σας τρώμε νηστίσιμο, ενώ εσείς όχι. Δεν σας δίδαμε νηστίσιμα, γιατί έχετε ανάπτυξη». "Απάντηση πολύ έξυπνη καί παιδαγωγικά ορθή. Κι αυτό, γιατί όταν το παιδί μεγαλώσει θα πει: Αφού δεν έχω πια ανάπτυξη, πρέπει να νηστεύω όπως οι γονείς μου.
Ό Γέροντας πίστευε πολύ στη δύναμη της οικογενειακής αγωγής.

Έλεγε: «Μία είναι ή αξία της ζωής, ή οικογένεια. Μόλις σβήσει ή οικογένεια, θα σβήσει ό κόσμος. Δείχνε αγάπη καί πέρα από την οικογένεια σου. Αν είσαι συνταξιούχος, αφιέρωνε λίγο χρόνο καί λίγο χρήμα, για να βοηθήσεις τα απροστάτευτα παιδιά μιας διαλυμένης οικογένειας.

Όταν χαλάσει ή οικογένεια, θα χαλάσει καί ό κλήρος καί ό μοναχισμός καί όλα». Σε ερώτηση Τι πρέπει να γίνει όταν οϊ γονείς δεν συμφωνούν στη χριστιανική ανατροφή των παιδιών τους, έδωσε την εξής απάντηση: «Το αυτοκίνητο έχει φρένα καί ταχύτητες.

Δεν δουλεύει μόνο με τα φρένα ή μόνο με τίς ταχύτητες. Αυτό μπορεί να συμβεί καί με τους γονείς: Ό ένας να σπρώχνει καί ό άλλος να φρενάρει, οπότε δημιουργείται ισορροπία». Πράγματι, αν δεν υπάρχει ισορροπία των αντίρροπων δυνάμεων μέσα στην οικογένεια, όλα θα καταρρεύσουν.

πατηρ παϊσιος

πηγή

ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗΝ ΔΡΑΜΩΜΕΝ!

  « Τήν Βηθλεέμ ἀφέμενοι, τό καινότατον θαῦμα, πρός Ἰορδάνην δράμωμεν, ἐκ ψυχῆς θερμοτάτης, κἀκεῖσε κατοπτεύσωμεν τό φρικτόν Μυστήριον· θεοπ...