Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΔΙΩΓΜῼ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ “ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”

Hellenism in Persecution
from the Excessive European “Solidarity”
(Ὁ Ἑλληνισμὸς ἐν διωγμῷ
ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ εὐρωπαϊκὴ “ἀλληλεγγύη”)

Τοῦ Ἰωάννου ΚαλλιανιώτουΚαθηγ. Οἰκονομικῶν στὸ University of Scranton 

πηγή

.              Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἕνα ἔθνος μὲ ἱστορία ἑπτὰ χιλιάδων ἐτῶν καὶ ἑνὸς πολιτισμοῦ ποὺ βελτίωσε ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Ἀλλά, οἱ προχωρημένες γνώσεις της, ἡ πίστη, καὶ ἡ παιδεία (βασισμένη τὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια) δὲν ἔχουν γίνει ποτὲ ἀποδεκτὲς ἀπὸ τὴν ἀδιάφορη, ἄπιστη, καὶ τὴν ἐλεγχόμενη χωρὶς παιδεία Δύση (οἱ σταυροφόροι ἢ «ἑταῖροι» στὴν πολιτικὴ ὀρθότητα). Ὅπως βλέπουμε, δὲν ὑπάρχει καμία βελτίωση (ἀλλὰ ἐπιδείνωση) στὴν ἐπιθετικὴ συμπεριφορὰ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸν 10ο αἰώνα (σταυροφορίες, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, ἡ Μικρασιατικὴ καταστροφή, κλπ.), καὶ ἡ κατάσταση καὶ τὸ χάσμα θὰ γίνουν χειρότερα μεταξὺ Δύσης καὶ Ἀνατολῆς, καθὼς ὁ χρόνος περνᾶ, ἐπειδὴ αὐτοὶ βρίσκονται σὲ αὐταπάτη. Τὶς περισσότερες φορές, ἡ εἰσβολὴ ἦταν στρατιωτικὴ ἢ παρεῖχαν στήριξη στοὺς εἰσβολεῖς· τώρα, εἶναι οἰκονομική, πολιτικὴ καὶ ψυχολογική [1]. Ἑλλάδα καὶ Κύπρος δὲν εἶναι ἀνεξάρτητα καὶ κυρίαρχα ἔθνη πιά, μετὰ ἀπὸ τόσες ἡρωικὲς θυσίες τῶν προγόνων τους καὶ μερικοὶ ἄνθρωποι εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν προδοσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ στοὺς ἀέναους ἐχθρούς του.

.              Ποιός ἦταν ὁ λόγος ποὺ ὁ Ἑλληνισμὸς (Ἑλλάδα καὶ Κύπρος) ἔγινε ἀπὸ ἐλεύθερες δοῦλες τοῦ ΔΝΤ, τῆς ΕΚΤ καὶ τῆς Εὐρωομάδας (Τρόικα); Ἦταν ἡ ἡττοπάθεια καὶ ἡ δουλοπρέπεια ὁρισμένων ἀνθελλήνων καὶ ἀντιορθοδόξων ψευδο-ἡγετῶν ποὺ ἐπιβλήθηκαν στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τοὺς ξένους (“σκοτεινὲς δυνάμεις”). Στὴν πραγματικότητα αὐτοὶ οἱ μὴ-ἡγέτες, ἀλλὰ ὀπαδοί, δημιούργησαν ὅλα τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ἑλλάδα, σήμερα. Ξεκίνησαν τὸ 1950 καὶ ἔγιναν χειρότεροι μετὰ τὸ 1974 καὶ καταστροφικοὶ μετὰ τὸ 1981 μὲ τὴν ἔνταξη τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀλλὰ τὸ μοιραῖο χτύπημα ἦρθε τὸ 2002 μὲ τὴν μὴ-δημοκρατική, ἄνευ οἱουδήποτε κριτηρίου καὶ παντὶ σθένει ἐγκατάλειψη τοῦ ἱστορικοῦ της νομίσματος, τῆς δραχμῆς καὶ τὴν υἱοθέτηση ἑνὸς ξένου καὶ καταστροφικοῦ νομίσματος, τοῦ ἀπεχθοῦς εὐρώ. Αὐτὸ τὸ ξένο νόμισμα ἀποξένωσε τὴν χώρα ἀπὸ τὴν δημόσια τάξη, τὴν κεντρικὴ τράπεζα, τὴν ἀνεξαρτησία, τὴν κυριαρχία της, τὸν δημόσιο πλοῦτο της, καὶ τὴν εὐημερία της. Ποιά μπορεῖ νὰ εἶναι τὰ ὀφέλη ποὺ ἕνα ἱστορικὸ καὶ ἡρωικὸ ἔθνος, ὅπως ἡ Ἑλλάδα, μὲ τὴν θυγατέρα της, τὴν Κύπρο (ἡ ὁποία εἶναι ἕνα ἑλληνικὸ νησὶ ὑπὸ κατοχὴν) ἐκχωρεῖ τὴν ἐλευθερία του; Κανένα!
.              Οἱ πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι πρόδωσαν τὴν Ἑλλάδα, πρέπει νὰ βρίσκονται ὅλοι στὴν φυλακή. Εἶναι ἀπαραίτητο ὥστε ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη νὰ εἶναι ἱκανοποιημένη ἀλλὰ καὶ ὥστε νὰ ἀποδοθεῖ δικαιοσύνη γιὰ τὸν ὑποβιβασμὸ τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὰ μάτια τῶν ἐχθρῶν του. Ἔχουν τὸ θράσος νὰ συνεχίζουν νὰ ὑποστηρίζουν ὅτι αὐτοὶ εἶναι οἱ σωτῆρες τῆς χώρας, ποὺ τὴν ὁδήγησαν στὰ δόντια τῶν βάναυσων Εὐρωπαίων μετὰ τὶς συστάσεις τῶν ἀδαῶν γραφειοκρατῶν τῶν Βρυξελλῶν. Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχει τίποτα κοινὸ μὲ τὴν δυτικὴ Εὐρώπη καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι στὴν ἴδια ἕνωση. Ἡ ἐλπίδα τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κύπρου ἦταν ἡ Ρωσία καὶ θὰ παραμείνει. Ἀλλά, ἡ γεωπολιτικὴ κατάσταση, ἡ οἰκονομικὴ ἐξάρτησή της ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, ὁ ἀδιάλειπτος ψυχρὸς πόλεμος, καὶ ἡ σημερινὴ εἰσφορὰ “ἀλληλεγγύης”  φόρου 30% ἕως 40% γιὰ τὶς καταθέσεις τους στὶς τράπεζες Κύπρου προκάλεσε τὰ πνευματικὰ παιδιὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ νὰ κρατήσουν μία προσωρινὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὴν Κύπρο. Αὐτὴ ἡ δράση τῆς Τρόικας εἶναι ἕνας οἰκονομικὸς πόλεμος ἐναντίον τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ τὸ θύμα εἶναι ἡ Κύπρος. Τὸ ΔΝΤ εἶπε ὅτι «πήραμε αὐτὸ ποὺ θέλαμε», πράγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι κατέστρεψε τὸ κυπριακὸ τραπεζικὸ σύστημα, ποὺ ἦταν ὁ στόχος τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Τώρα ἐπιβάλλουν παρόμοια μέτρα λιτότητας στὴν Κύπρο, ὅπως κάνουν στὴν Ἑλλάδα τὰ τελευταῖα τρία χρόνια.
.              Οἱ πολιτικοὶ τοῦ κόσμου ἔχουν σοβαρὰ προβλήματα. Περνᾶνε νόμους καὶ ἐνεργοῦν ἐντελῶς ἀνήθικα καὶ ἀμοραλιστικά, ἀλλὰ ὅλες αὐτὲς οἱ ἐνέργειες εἶναι νόμιμες καὶ πολιτικὰ ὀρθές. Σὲ κάθε ἔθνος, ἡ ἀνομία καὶ ἡ ἀσέβεια εἶναι νομιμοποιημένη καὶ οἱ φτωχοὶ ἄνθρωποι ἀναμένουν νὰ βροῦν δίκαιες λύσεις γιὰ τὰ προβλήματά τους. Ἔχουμε φτάσει στὸν χρόνο, ὅπου ἡ παρανομία θεωρεῖται νόμιμη καὶ ἡ δικαιοσύνη θεωρεῖται ὡς ἀσέβεια. Ὁ νόμος τοῦ ἰσχυροῦ ἐπιβάλλεται καὶ θεσμοθετεῖται ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ διεστραμμένα καὶ ἐλεγχόμενα ὄργανα ποὺ οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι ἔχουν δημιουργήσει, γιὰ νὰ ἐπικυρώσουν τὰ ἐγκλήματά τους κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας. Προσπαθοῦν νὰ νομιμοποιήσουν τὴν ἐξόντωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ, λόγῳ τῆς ἀγνοίας τους, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον, διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ Ἕλληνες, εἶναι ὁ ἐκλεκτὸς λαός, τὸ ἀξιόλογο ἔθνος τοῦ ἀρχαίου παρελθόντος καὶ τὸ πιὸ σημαντικὸ ἔθνος τῶν τελευταίων ἡμερῶν ἐπίσης. Ὅμως, ἕνα σοβαρὸ ζήτημα αἰωρεῖται μεταξὺ ἁπλῶν ἀνθρώπων. Πῶς μποροῦμε νὰ περιμένουμε τὰ ἔθνη καὶ οἱ πολίτες τους νὰ εὐδοκιμήσουν μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς περιορισμούς, ἀμέσους ἐλέγχους, τυραννικὰ καθεστῶτα, καὶ κακὰ παραδείγματα; Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἔχει ἐγκαταλείψει ὅλους μας μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ«ἐγκλήματα» καὶ τὶς ἁμαρτίες ποὺ οἱ ἡγέτες μας εἰσήγαγαν, εἰσηγήθηκαν, καὶ μᾶς δίδαξαν [2]. Ἐν συνέχεια, γνωρίζουμε ποιὰ θὰ εἶναι ἡ συμπεριφορά τους στὸ μέλλον πρὸς τὶς ἀδύναμες χῶρες ἢ προτεκτοράτα τους καὶ δὲν θέλουν καν νὰ καλύψουν τὴν ἀπάνθρωπη πρόθεσή τους, ἡ ὁποία ἀποκαλύπτεται καθημερινά. Ἔτσι, τὸ μέλλον μπορεῖ νὰ προβλεφθεῖ μὲ μεγάλη ἀκρίβεια. Ὁ κόσμος βρίσκεται σὲ κυκεώνα! Ὅμως, ἡ ἀπάντηση ἦρθε ἀπὸ τὸ μικρὸ ἑλληνικὸ νησί, τὴν Κύπρο, ὁ Ἑλληνισμὸς δὲν θὰ λατρεύσει αὐτοὺς καὶ «αὐτόν», δὲν θὰ ὑποταχθεῖ σὲ αὐτούς.
.               Ὅλα αὐτὰ τὰ σχέδια τῶν δυτικῶν περὶ ἐξαλείψεως τῆς ὑφισταμένης οἰκονομικῆς διαρθρώσεως καὶ τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ, ἡ ὁποία θὰ ὁδηγήσει στὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, στὸν ἐκσυγχρονισμὸ τῆς χώρας, στὴν μείωση τῶν ἐλλειμμάτων καὶ τῶν χρεῶν κατέληξε στὴν καταστροφὴ τοῦ ἔθνους, στὴν 60 % ἀνεργία, στὴν ἔλλειψη στέγης, σὲ πολλὲς αὐτοκτονίες[3], καὶ στὴν ἀπώλεια τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας τοῦ ἔθνους (τὸ προτεκτοράτο τῆς Γερμανίας). Τὸν τελευταῖο καιρό, ἔκαναν τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸ πολύπαθο ἑλληνικὸ νησί, τὴν Κύπρο, μὲ τὴν καταστροφὴ τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος καί, κατὰ συνέπειαν, καταστρέφοντας τὴν οἰκονομία της νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὴν ἀδυναμία της νὰ ἐλέγξει τοὺς φυσικοὺς πόρους (ἐνέργεια, κλπ.) καὶ νὰ ἐπιβάλει πολιτικὴ λύση γιὰ τὴν κατεχόμενο νησὶ ἀπὸ τὸν βάρβαρο σύμμαχό τους ἀπὸ τὸ 1974. Φυσικά, μὲ τὰ σατανικὰ σχέδιά τους (ποὺ ἔγιναν δεκτὰ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση τῶν μνημονίων), προσπάθησαν νὰ πάρουν ἐκδίκηση γιὰ τὴν Ρωσία (τὸ ὁμόδοξο ἔθνος καὶ τὸν ἀδελφὸ λαό, ὁ ὁποῖος ἔχει ὡς πνευματικὴ μητέρα του τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα) μὲ τὸ “κούρεμα” (κατάσχεση) τῶν Ρωσικῶν καταθέσεων στὶς κυπριακὲς τράπεζες[4], ὅπως ἔκαναν καὶ στὸ παρελθὸν μὲ τὸν ἀποκλεισμὸ τῆς κατασκευῆς τοῦ ρωσικοῦ ἀγωγοῦ καὶ ἐπιχείρησαν νὰ δολοφονήσουν τὸν Κώστα Καραμανλή. Ὑπάρχει ἀνάγκη γιὰ μιὰ πολὺ ἰσχυρὴ ἑνότητα μεταξὺ ὅλων τῶν ὀρθοδόξων λαῶν, ὡς μέσο ἄμυνας κατὰ τῆς σχεδιαζομένης ἐπιθέσεως ἀπὸ τοὺς κλέφτες του ἑλληνικοῦ πλούτου, ἢ νεο-σταυροφόρους. Τὸ σχέδιό τους θὰἀποτύχει μὲ τὴν μετάνοιά μας καὶ τὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ..              Τέλος, ἡ εὐρωπαϊκὴ ἀλληλεγγύη γιὰ τοὺς βορειοδυτικοὺς Εὐρωπαίους ὑπάρχει, ἀλλὰ εἶναι κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ (Ἑλλάδος καὶ Κύπρου). Δὲν ὑπάρχει καμία ἀνάγκη γιὰ τοὺς Ἕλληνες νὰ εἶναι μέρος αὐτοῦ τοῦ κλὰμπ τῶν δύσπιστων λύκων. Ὁ Ἑλληνισμὸς πρέπει νὰ ἐγκαταλείψει τὴν Εὐρωζώνη σήμερα, καὶ σύντομα νὰ ἐγκαταλείψει συνολικὰ αὐτὴ τὴν ἀπάνθρωπη καὶ ἀντιδημοκρατικὴ δομή, τὸ πρωτότυπο τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τὴν Ε.Ε. Ἑλλάδα καὶ Κύπρος ὡς ἕνα ἔθνος πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα κοινὸ νόμισμα, τὴν ἱστορικὴ ἑλληνικὴ δραχμή, μία κοινὴ πολιτική, καὶ ἕναν κοινὸ στόχο, δεδομένου ὅτι ἔχουν ἕνα κοινὸ πεπρωμένο, τὸ ὁποῖο εἶναι ἡ ἀνεξαρτησία τῶν λαῶν τους, ἡ ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν μητέρα Ἑλλάδα, καὶ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων τους. Ὁ Ἑλληνισμὸς δὲν μπορεῖ νὰ αὐτοϋποταχθεῖ σὲ οἱανδήποτε κατώτερη “δύναμη”, ὅπως ἡ τρέχουσα οἰκονομικὴ τρομοκρατία. Καὶ γνωρίζει ἐπίσης πολὺ καλὰ ὅτι μετὰ τὸ πάθος ἀκολουθεῖ ἡ ἀνάσταση. Καλὴν Ἀνάστασιν.

[1]. Φυσικά, δὲν ξέρουν ὅτι ὁ Ἑλληνισμὸς δὲν πιστεύει στὴν ψυχολογία καὶ τὴν θεωρία πιθανοτήτων, ἀλλὰ μόνο στὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Συνεπῶς, ἡ τακτικὴ καὶ ἡ πολιτική τους θὰ ἀποτύχει καὶ θὰ παρασύρει μαζί του ὅλα αὐτά.

[2]. «Ὅτι ἡμάρτομεν καὶ ἠνομήσαμεν ἀποστῆναι ἀπὸ σοῦ καὶ ἐξημάρτομεν ἐν πᾶσι καὶ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ συνετηρήσαμεν οὐδὲ ἐποιήσαμεν καθὼς ἐνετείλω ἡμῖν, ἵνα εὖ ἡμῖν γένηται. καὶ πάντα, ὅσα ἐπήγαγες ἡμῖν καὶ πάντα ὅσα ἐποίησας ἡμῖν, ἐν ἀληθινῇ κρίσει ἐποίησας καὶ παρέδωκας ἡμᾶς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν ἀνόμων, ἐχθίστων ἀποστατῶν, καὶ βασιλεῖ ἀδίκῳ καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν». (Δαν. γ´)

[3]. Οἱ αὐτοκτονίες ἦταν ἄγνωστες ἐνέργειες γιὰ τοὺς Ὀρθόδοξους Ἕλληνες, ἐπειδὴ αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα εἶναι τὰ χειρότερα. Ὁ θύτης δὲν ἔχει τὴν εὐκαιρία νὰ μετανοήσει. Ἕνας ὀρθόδοξος χριστιανὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοήσει αὐτὴ τὴ βασικὴ γνώση τῆς ζωῆς.

[4].   Αὐτὸς ἦταν καὶ ὁ λόγος ποὺ τὰ εὐρὼ-δολάρια δημιουργήθηκαν τὸ 1950. Οἱ Ρῶσοι φοβήθηκαν νὰ καταθέσουν τὰ δολάριά τους σὲ ἀμερικανικὲς τράπεζες καὶ τὰ κατέθεσαν στὸ Λονδίνο καὶ στὸ Παρίσι. Τώρα, οἱ Ρῶσοι θέλουν νὰ καταθέσουν δολάρια καὶ εὐρὼ στὶς γερμανικὲς τράπεζες. Μὲ τὴν καταστροφὴ τοῦ κυπριακοῦ off-shore οἰκονομικοῦ κέντρου ἀναμένουν νὰ λάβουν ὅλα τὰ κεφάλαια αὐτὰ (περίπου 30 δισ. εὐρὼ) γιὰ τοὺς χρηματοπιστωτικοὺς ὀργανισμούς, ἀλλὰ καὶ τῆς ΕΕ, ἀπὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς, αὐτὸ εἶναι πάρα πολὺ ἐπικίνδυνο γιὰ τοὺς καταθέτες. Ἡ Ε.Ε. δὲν σέβεται τὶς ἀποταμιεύσεις τῶν καταθετῶν πιά. Μπορεῖ νὰ χρειαστεῖ νὰ πραγματοποιήσει κατ᾽ ἀκολουθίαν τὴν ἐπιβολὴ αὐτῶν τῶν φόρων ἐπὶ τῶν καταθέσεων ὁπότε ἡ ἐξοικονόμηση μπορεῖ νὰ πάει κατευθείαν στὶς χρηματοπιστωτικὲς ἀγορὲς (disintermediation).

Ο Χριστός απομακρύνθηκε από την Ευρώπη… (Άγιος Νικόλαος Επίσκοπος Αχρίδος ο Βελιμίροβιτς)

Στο δικαστήριο ανάμεσα στο Χριστό και την Ευρώπη πραγματικά έγινε το εξής: Ο Χριστός λέει στην Ευρώπη πως αυτή βαπτίστηκε στο όνομά Του, και πως πρέπει να μείνει πιστή σ’ Αυτόν, και στο δικό Του ευαγγέλιο. Η κατηγορουμένη Ευρώπη απαντάει: «Όλες οι θρησκείες είναι ίσες -αυτό είπαν οι Γάλλοι εγκυκλοπαιδιστές- κανένας δεν πρέπει να πιέζεται να πιστεύει αυτό ή εκείνο». Η Ευρώπη ανέχεται όλες τις θρησκείες σαν λαϊκές δεισιδαιμονίες λόγω των δικών της ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Όμως, η ίδια η Ευρώπη δεν έχει ούτε μία θρησκεία. Όταν η Ευρώπη θα καταφέρει να πετύχει τους πολιτικούς της στόχους, τότε γρήγορα θα κάνει μία εκκαθάριση όλων των λαϊκών δεισιδαιμονιών.

Σ’ αυτά τα λόγια ο Χριστός ρωτάει λυπημένος: «Πως μπορείτε εσείς οι άνθρωποι να ζείτε με ιμπεριαλιστικά, υλικά συμφέροντα, με κτηνώδη επιθυμία μόνο για σωματική τροφή; Εγώ ήθελα να σας κάνω θεούς και γιους του Θεού και εσείς αντιστέκεστε και σπεύδετε να γίνετε ίδιοι με τα κτήνη»;

Τότε η Ευρώπη απαντάει: «Εσύ είσαι ξεπερασμένος, αντί για το δικό Σου Ευαγγέλιο εμείς βρήκαμε τη ζωολογία και τη βιολογία. Τώρα ξέρουμε πως είμαστε απόγονοι όχι δικοί Σου και του ουράνιου Πατέρα Σου, αλλά των ουρακοτάγκων, των γοριλών, των μαϊμούδων. Εμείς τώρα τελειοποιούμαστε για να γίνουμε θεοί, επειδή δεν αναγνωρίζουμε άλλους θεούς εκτός από εμάς».

Ο Χριστός τότε αποκρίνεται: «Είστε πιο ξεροκέφαλοι από τους παλιούς Εβραίους, εγώ σας έβγαλα από το βαρβαρικό σκοτάδι, σας έφερα το ουράνιο φως, εσείς όμως θέλετε πάλι το σκοτάδι, όπως το βουβάλι τη λάσπη. Εγώ έχυσα για σας το αίμα μου, σας αγάπησα, ακόμη και όταν όλοι οι άγγελοι άπέστρεψαν το πρόσωπο τους από εσάς, επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν τη δική σας άδικη ρυπαρότητα. Όταν εσείς βρισκόσασταν στο σκοτάδι και στην αμαρτία, ήμουν ο μοναδικός που πάλεψε για σας, για να σας φωτίσω θέλοντας να σας εξαγνίσω. Μήν είστε τώρα άπιστοι, επειδή θα ξαναγυρίσετε σε εκείνο το ανυπόφορο σκοτάδι και την ανυπόφορη δυσωδία».

Σ’ όλα αυτά η Ευρώπη με ειρωνικό χαμόγελο φωνάζει: «Φύγε από εμάς, δεν σε γνωρίζουμε. Εμείς κρατούμε την ελληνική φιλοσοφία και τη ρωμαϊκή κουλτούρα. Εμείς θέλουμε την ελευθερία. Έχουμε πανεπιστήμια, η επιστήμη είναι το αστέρι και ο οδηγός μας. Το σύνθημα μας είναι: Ελευθερία, αδελφοσύνη, ισότητα. Ο νους μας είναι ο θεός των θεών. Εσύ είσαι Ασιάτης. Απαρνιόμαστε εσένα. Είσαι ένας παλιός μύθος των παππούδων και των γιαγιάδων μας».

Σ’ αυτά αποκρίνεται ο Χριστός με δακρυσμένα μάτια: «Εγώ θα φύγω αλλά 

και εσείς θα δείτε. Βγήκατε από τον δρόμο του Θεού και πήγατε στο δρόμο του σατανά. Η ευλογία χάθηκε από εσάς. Στο χέρι μου είναι η ζωή σας και ο θάνατος σας, επειδή εγώ σταυρώθηκα για σας. Παρ’ όλα αυτά δεν θα σας καταδικάσω εγώ, αλλά οι αμαρτίες σας και η άρνησή σας στον Σωτήρα. Έδειξα πατρική αγάπη για όλους τους ανθρώπους και ήθελα με αγάπη όλους να σας σώσω».

Σ’ αυτά απαντά η Ευρώπη: «Ποιά αγάπη; Εμείς νιώθουμε υγιές και δυνατό μίσος για όλους όσους δεν συμφωνούν με μας. Αυτό είναι το πρόγραμμά μας. Η αγάπη Σου δεν είναι παρά μόνο ένα παραμύθι. Αντί του παραμυθιού αυτού, εμείς δημιουργήσαμε εθνικισμό, διεθνισμό, προοδευτισμό, επιστημονισμό. Σ’ αυτά είναι η σωτηρία μας και εσύ φύγε από εμάς»!

Αδελφοί μου, η λογομαχία αυτή στον καιρό μας τελείωσε.

Ο Χριστός απομακρύνθηκε από την Ευρώπη, όπως κάποτε απομακρύνθηκε από τη χώρα των Γαδαρηνών, επειδή το ζήτησαν οι Γαδαρηνοί. Όμως μόλις απομακρύνθηκε, ήρθε ο πόλεμος, η φτώχεια, η φρίκη, η καταστροφή. Ξανά γύρισε στην Ευρώπη, ο προχριστιανικός βαρβαρισμός των Αβάρων, των Ούνων, των Λογγοβάρδων, αλλά σε μέγιστη φρίκη. Τον Σταυρό Του και την ευλογία Του πήρε ο Χριστός και απομακρύνθηκε. Έμεινε το σκοτάδι και η βρωμιά. Εσείς τώρα αποφασίστε με ποιόν θα πάτε. Με τη σκοτεινή και βρώμικη Ευρώπη, ή με τον Χριστό; Αμήν.

πηγή

π. Διονύσιος της Κολιτσού, o τυφλός Γέροντας [2]

Γέροντα, η καθημερινή ζωή εδώ στο κελλί σας είναι όπως ήταν και παλιά;

Ναί. Εμείς, επειδή κάναμε και λίγα χρόνια στη Σκήτη Μάγκουρα στην πατρίδα μας, γνωρίζαμε το τυπικό. Από τότε δεν αλλάξαμε. Την ημέρα κουραζόμασταν πολύ· δουλεύαμε σαν εργάτες. Αλλά τη νύκτα, λέγαμε· «Στην πατρίδα μας κάναμε τον κανόνα μας και την Ακολουθία. Εδώ στο Περιβόλι της Παναγίας να κοιμόμαστε;». Και παρότι δουλεύαμε κατά τη διάρκεια της ημέρας, σηκωνόμασταν τη νύκτα και κάναμε το καθήκον μας. Κρατούμε, όπως το Μοναστήρι, κι εμείς. Για να γίνεις καλόγερος άλλο δρόμο δεν έχει. Αυτό είναι το τυπικό. Να κάνεις τον κανόνα σου και την Ακολουθία. Έτσι έχουμε μία ελπίδα ότι θα μας βοηθήσει η θεία Χάρις να κερδίσουμε το σκοπό μας. Ο σκοπός μας δεν ήταν και δεν είναι τίποτε άλλο παρά να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Κι όσο αν εμείς είμαστε αδύνατοι, η Παναγία που σκεπάζει όλη την οικουμένη με την αγάπη της θα μας βοηθάει και θα μας επισκέπτεται και ποτέ δεν θα απομακρυνθεί από εμάς. Όταν εμείς είμαστε κοντά στην Παναγία, πώς είναι δυνατόν να μας εγκαταλείψει; Θέλει όμως προσπάθεια και αγώνα.

Και σήμερα πώς είναι η  καθημερινή ζωή στο κελλί;

Τώρα και με τη συνοδεία που μας χάρισε ο Θεός, κρατάμε έτσι όπως από την αρχή, όπως παραλάβαμε από τους Πατέρες μας. 1:30 π.μ. με 2:00 π.μ. τη νύχτα πρέπει να ’χουμε σηκωθεί. Πρώτα στο κελλί κάνουμε τον κανόνα μας. Μετά, στις 3:00 π.μ., έχουμε έναν αδελφό που χτυπάει το σήμαντρο και κατεβαίνουμε στην Εκκλησία. Σάββατο, Κυριακή, εορτές, μας βοήθησε το Μοναστήρι κι έχουμε παπά, έχουμε διάκο, έχουμε κι άλλους πατέρες, πέντε νέοι και τέσσερις γέροι, όλη η συνοδεία. Δόξα τω Θεώ. Καλά, καλά είμαστε.

Είμαστε τυχεροί που οι πατέρες από τη Μονή Βατοπαιδίου μας αγαπάνε πάρα πολύ. Είναι καλοί και σωστοί. Εμείς δεν έχουμε τίποτα. Έχουμε τον Θεό, την Παναγία και το Μοναστήρι. Ό,τι ανάγκη έχουμε, αυτοί είναι οι πνευματικοί μας πατέρες. Και ό,τι έχουμε ανάγκη μας βοηθάνε. Πού να πάμε; Όταν έχουμε μία ανάγκη, πού να τρέξουμε; Στο Μοναστήρι. Πατέρες μας είναι. Και μας βοηθάνε. Να την λέμε την αλήθεια. Ό,τι ανάγκη έχουμε, μας βοηθάνε. Ο Θεός, βέβαια, τα τελευταία χρόνια με δοκιμάζει με τα μάτια μου. Δε βλέπω καθόλου, τυφλώθηκα από το γλαύκωμα. Όσο περνάει ο καιρός γίνομαι και χειρότερα σωματικά. Δόξα τω Θεώ. Δόξα να ’χει ο Κύριος.

Τώρα που είσθε σε τέτοια ηλικία και τυφλός τα βγάζετε πέρα με τα πνευματικά σας καθήκοντα, τον κανόνα σας;

Πολύ καλά, μέχρι σήμερα. Δόξα τω Θεώ.

Γέροντα, κατεβαίνετε στην εκκλησία για τις Ακολουθίες;

Βέβαια. Μέχρι σήμερα δεν έλειπα.Με δυνάμωσε ο Θεός και μέχρι σήμερα δεν έλειπα από την εκκλησία. Δόξα τω Θεώ.

Όλα αυτά τα χρόνια εδώ μπορεί να υποθέσει κάποιος ότι ζήσατε καλές αλλά και δύσκολες στιγμές. Πνευματικός αγώνας, αλλά και αγώνας για την επιβίωση. Πώς βλέπετε την ζωή σας μέχρι σήμερα;

Πνευματικά περάσαμε καλά, ευχάριστα. Είχαμε παλαιούς Γεροντάδες, πνευματικούς. Και μας συμβούλευαν πάντοτε τον αληθινό δρόμο. Και εμείς, όπως μας έλεγε ο Γέροντας, νομίζαμε ότι ο Κύριος μιλάει με το στόμα του. Υπακούαμε αδιάκριτα και περνάγαμε καλά. Ως προς τα άλλα είχαμε και καλές και κακές στιγμές. Πότε με τους αντάρτες, πότε με τους Γερμανούς· τότε δυστυχούσαμε, δεν είχαμε ψωμί να φάμε. Θυμάμαι, μας έδωσε ένας γέρος δύο λίρες. Κι επειδή δεν είχαμε ψωμί καθόλου, πήγαμε σ’ ένα κελλί Ιβηρίτικο και πήραμε δέκα οκάδες καλαμπόκι με μία λίρα χρυσή. Τόσο δύσκολα ήταν. Έξω πέθανε πολύς κόσμος από πείνα. Έτυχε να περάσω από τη Θεσσαλονίκη επί κατοχής Γερμανών. Και ήταν ένα παιδάκι εκεί που ζητούσε ψωμί. Ο κόσμος έριχνε κοντά του γερμανικά μάρκα, ήθελε να το βοηθήσει. Όμως ψωμί δεν υπήρχε. Μέχρι να το φέρουνε οι βάρκες, πέθανε ο φουκαράς. Πόσο, πόσο λυπήθηκα!  Και πέθανε πολύς κόσμος, όπως λένε. Αλλά στο Άγιον Όρος φύλαξε η Παναγία. Μια φορά χορταράκια, άλλη φορά κάτι άλλο, δεν πέθανε κανένας από πείνα. Αλλά, δύσκολα ήταν, πολύ δύσκολα. Αλλά η Παναγία μας βοήθησε και πάλι μας βοηθάει.

Σε αυτά τα δύσκολα χρόνια που περάσατε αναπολήσατε σε κάποιες στιγμές την πατρίδα σας;

Βλέπεις, τόσα χρόνια πέρασαν και πολλές φορές τα θυμάμαι· πώς ήρθαμε, πώς κάναμε. Και ευχαριστιόμασταν πάντοτε. Και εκείνες οι ώρες που δυσκολευτήκαμε, που δεν είχαμε, πάλι είμασταν ευχαριστημένοι και δοξάζαμε τον Θεό, καμμιά φορά δεν είπαμε· «άχ, τί κάναμε που φύγαμε από την πατρίδα». Διότι εκείνα τα χρόνια η Ρουμανία ήταν πολύ καλά, πάρα πολύ καλά. Τώρα είναι χειρότερα από κάθε χρόνο. Δεν έχουν ούτε να φάνε, φεύγει ο κόσμος στο εξωτερικό γιατί δεν μπορούν να ζήσουν μέσα στη χώρα. Έ, τί να κάνουμε…

Υπάρχουν πολλοί προσκυνητές που επισκέπτονται το Άγιον Όρος αλλά και εσάς εδώ. Τί νομίζετε ότι τους έλκει στην απομακρυσμένη αυτή Σκήτη; Ποιές οι ανησυχίες τους και τί μηνύματα σας μεταφέρουν από τον κόσμο;

Βλέπεις, επειδή ζούμε στους εσχάτους καιρούς, ο κόσμος ανησυχεί και διψάει, διψάει για την αλήθεια, την αλήθεια του Χριστού. Βλέπει κάποιος ότι η ανθρωπότητα δεν πάει καλά. Η ανθρωπότητα πήρε ένα δρόμο προς τον κατήφορο. Οι κρατούντες τη γή, ενώ θα έπρεπε να είναι υπόδειγμα κατά Θεόν ζωής, κάνουν παρανομίες στο μεγαλύτερο βαθμό. Και επειδή κάθε ένας που είναι Χριστιανός έχει μέσα του τη θεία Χάρη από το Βάπτισμα, έχει μέσα του Σώμα και Αίμα Χριστού, με το να έχει μεταλάβει ή τώρα ή παλιότερα, δεν τον αφήνει ήσυχο η συνείδησή του όταν βλέπει ότι η ανθρωπότητα πάει αριστερά. Και διψάει. Γι’ αυτό έρχονται στο Άγιον Όρος, για να ακούσουν μια κουβέντα. Τί να κάνουν; Καταλαβαίνουν ότι θα πεθάνουμε και το μέλλον είναι αιώνιο ή θα κολασθούμε ή θα σωθούμε. Και ρωτάνε: «Πώς να σωθούμε μέσα σε αυτήν την κοινωνία που ζούμε;».

Γέροντα, πώς βλέπετε την πορεία και την παρουσία της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο με δεδομένο ότι σήμερα βάλλεται ποικιλοτρόπως και πληθαίνουν οι φανεροί και αφανείς εχθροί της. Κατά τη γνώμη σας, πώς πρέπει να ζούν οι Ορθόδοξοι χριστιανοί στην τρίτη χιλιετία και με ποιά πνευματικά όπλα και εφόδια;

Όπως αναφέρει και η Αγία Γραφή, οι εχθροί της Ορθοδοξίας πλήθυναν· ζούμε στους εσχάτους καιρούς. Οι «απόστολοι» του Αντιχρίστου θέλουν να κάνουν το δρόμο του «καθαρό», όπως θέλουν αυτοί. Αλλά, όπως μας έχουν πεί οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, όσο καιρό η Ορθοδοξία θα είναι ψηλά, δε θα μπορέσουν να μας νικήσουν. Αυτοί θέλουν να γονατίσει η Ορθοδοξία, ώστε να προετοιμάσουν τη βασιλεία του «βδελύγματος της ερημώσεως» (Ματθ. 24,15). Όσο καιρό η Ορθοδοξία θα δίνει τη μαρτυρία της, με κανένα τρόπο δε θα μπορέσουν να υπερισχύσουν οι ενάντιες δυνάμεις, οι εχθροί του Χριστού. Γι’ αυτό οι εχθροί της Ορθοδοξίας κάνουν διάφορα πράγματα για να μας διασπάσουν, να μας διαλύσουν. Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι, αφού μας αξίωσε ο Θεός και γνωρίζουμε τον αληθινό δρόμο για τη σωτηρία μας, για την απόκτηση της βασιλείας του Θεού, να μή δεχθούμε τις εντολές τους, γνωρίζοντας καλά ότι δεν είναι για την ωφέλειά μας, αλλά είναι για την καταστροφή. Μας χρειάζεται, όμως, υπομονή και σύνεση. Να μή λέμε· δε βαριέσαι το ένα, δε βαριέσαι το άλλο. Τότε δεν είμαστε Χριστιανοί, αλλά κάλπικοι Χριστιανοί. Να παρακαλούμε τον Κύριο να μας φωτίζει και να δείχνουμε σε όλο τον κόσμο ότι είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Αυτήν την πορεία που ευλόγησαν οι άγιοι Απόστολοι και οι άγιοι Πατέρες, ελπίζουμε να ακολουθήσουμε και εμείς και να φθάσομε στο τέλος. Όμως θέλει υπομονή. Εφόσον χιλιάδες ήρωες της πίστεως μαρτύρησαν τον αληθινό δρόμο του Θεού παραδειγματιζόμαστε κι εμείς ώστε να κάνουμε υπομονή. Όταν γονατίζουμε και κάνουμε μετάνοιες και δε σταματούμε τις προσευχές μας προς τον Θεό, δεν είναι δυνατόν να μή μας βοηθήσει. Ο Κύριος έχει φροντίδα για κάθε έναν από εμάς. Περισσότερο φροντίζει Εκείνος για τη σωτηρία μας παρά εμείς οι ίδιοι. Εμείς είμαστε κατά το πλείστον σκοτισμένοι. Μας πλάνεσε το ακάθαρτο πνεύμα κι έχουμε κακές παθήσεις μέσα μας. Έτσι πολλές φορές ξεχνάμε να βαδίζουμε προς τον Κύριο ο οποίος κάθε ώρα και στιγμή μας καλεί. Και μας λέει· «Ελάτε, ελάτε προς εμέ· όσο κουρασμένοι και αν είσθε, όσο και αν απομακρύνεσθε από εμένα, πάλι εδώ θα βρείτε τη σωτηρία και την ανάπαυση». Να προσπαθήσουμε για τη σωτηρία μας και ο Θεός να είναι βοηθός μας.

Μπορείτε να μας πείτε κάποιες εμπειρίες που ζήσατε εδώ στο Άγιον Όρος που να δείχνουν την ιδιαίτερη προστασία της Παναγίας και τη θεία βοήθεια;

Εδώ στο περιβόλι της Παναγίας πάντοτε έχουμε τη βοήθειά της κάθε στιγμή της ζωής μας. Εγώ έχω πέσει τέσσερις φορές. Μια φορά ο γιατρός όταν ήρθε είπε: «Ζεί ακόμα; πώς είναι δυνατόν;».Μια άλλη φορά μεταφέραμε πράγματα με πέντε γαιδουράκια από την Καψάλα σε μια μεγάλη ανηφόρα. Κάποια στιγμή έπεσα σε μια παγίδα. Δεν ήξερα τί ήταν. Ευτυχώς που φόραγα παπούτσια. Αλλά ο Θεός ευλόγησε και η παγίδα δεν άνοιξε, δε λειτούργησε. Εάν άνοιγε θα μου έκοβε το πόδι. Αυτό δεν ήταν βοήθεια του Θεού; Ήταν θαύμα της Παναγίας και του αγίου Γεωργίου. Κι άλλα πολλά θαύματα είδα, που μόνο η Παναγία μπορεί να τα ενεργήσει.

Στα χρόνια που είστε στο Άγιον Όρος θα έχετε γνωρίσει πολλούς αγιασμένους ανθρώπους.Εσείς ποιο θεωρείτε το θεμέλιο της πνευματικής ζωής, όταν η αμαρτία έχει πολλές εκφάνσεις και δημιουργεί σύγχυση στον άνθρωπο σήμερα και τον οδηγεί σε αδιέξοδο; Τι πρέπει να προσέξει κάποιος που επιθυμεί να ζει πνευματικά και να βρίσκεται κοντά στον Θεό; 

Βέβαια υπήρχαν και γνώρισα φυσικά πολλούς αγίους Γέροντες. Αλλά προσέξτε. Όσο ψηλά κι αν είσαι, ο σατανάς πολεμάει με την υπερηφάνεια. Κι αν πεις· «είμαι κάποιος», εκείνη τη στιγμή πέφτεις. Καλύτερος είναι ένας αμαρτωλός ταπεινός παρά ένας «άγιος» που έχει καλά έργα, αλλά είναι υπερήφανος. Διότι για εκείνον κάθε στιγμή υπάρχει κίνδυνος να πέσει, και δύσκολα μετανοεί. Ενώ ο αμαρτωλός ο ταπεινός έχει πολλές ευκαιρίες που μπορεί να μετανοήσει. Έχουμε χιλιάδες χιλιάδων αμαρτωλούς που αγίασαν. Γι’ αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε, ό,τι κι αν κάνουμε μπροστά πνευματικά, να έχουμε ταπείνωση επάνω μας. Αν δεν έχουμε ταπείνωση όλα είναι δύσκολα. Δε θα μπορέσουμε να περάσουμε τα τελώνια του ουρανού που πρέπει να περάσει ο καθένας. Όπως γράφουν οι άγιοι Πατέρες, σε κάθε τελώνιο έλεγαν οι δαίμονες στο Μέγα Αντώνιο· «μας νίκησες, Αντώνιε, μας νίκησες», κι αυτός «Όχι ακόμα, όχι ακόμα». Σε κάθε τελώνιο συνέβαιναν τα ίδια. Διότι είχαν δύναμη κι από ’κεί να τον ρίξουν κάτω, με την υπερηφάνεια. Βλέπεις; Γι’ αυτό ο άγιος, όπως έγραψαν οι άγιοι Πατέρες, όταν έφθασε στον επουράνιο Πατέρα, γύρισε και είπε· «Τώρα, με τη βοήθεια του Θεού, σας νίκησα». Η υπερηφάνεια είναι η χειρότερη αμαρτία. Όσο προχωρημένος κι αν είσαι, αν σε γελάσει ο πειρασμός και πείς «είμαι κάποιος· δεν είμαι σαν εκείνον, σαν τον άλλο», τότε πέφτεις. Κουράζεσαι τζάμπα και βερεσέ. Αν σαν θεμέλιο τα καλά έργα δεν έχουν ταπείνωση, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με κανένα τρόπο.

Και πώς μπορεί κανείς να αποκτήσει την αρετή της ταπεινοφροσύνης;

Με το να έχει γίνει πεποίθησή του ότι σε κάθε ενέργειά του χρειάζεται ταπεινοφροσύνη. Ό,τι και να κάνει ο άνθρωπος, κι ό,τι αν ζητήσει από τον Κύριό μας, αν δεν ζητάει με ταπεινοφροσύνη δε θα του δώσει. Δε θα τον κερδίσει τον Κύριο, δε θα μπορέσει να ενωθεί μαζί Του. Να γνωρίζεις με την καρδιά σου ότι είσαι ανάξιος. Όχι να λες μόνο λόγια. Μέσα στην καρδιά σου. Να λες, είμαι ανάξιος. Να τα λες και να πιστεύεις…

Γέροντα, σήμερα υπάρχουν στον κόσμο ευλογημένες οικογένειες αλλά και οικογένειες με πολλά και πρωτόγνωρα προβλήματα εντός και εκτός σπιτιού. Πώς πρέπει να πορευτούν οι γονείς και ποια στάση να τηρήσουν απέναντι στα παιδιά τους;

Να προσπαθήσουν να μην απομακρύνονται από τις συμβουλές της Εκκλησίας. Να μή λένε: «Δεν βαριέσαι. Ασε το παιδί να καθίσει στην τηλεόραση. Είναι μικρό». Βλέπεις, η τηλεόραση είναι μία παγίδα του σατανά, για να χαλάσει η ανθρωπότητα από το μικρό. Οι γονείς λένε: «Δεν βαριέσαι· άσε, άσε να κοιτάξει». Αλλά τι βλέπει εκεί πέρα. Οι άρχοντες του κόσμου, αν ήταν σωστοί Χριστιανοί, μπορεί να έδειχναν καλά πράγματα, εικόνες καλές, πώς να πούμε, για να ωφεληθεί ο κόσμος. Αλλά, επειδή οι κρατούντες φαίνεται ότι θέλουν να μας διαστρέψουν, να καταστρέψουν την ανθρωπότητα από τα μικρά παιδιά ακόμα, δείχνουν κακές εικόνες, και φυτρώνει μέσα στις αθώες καρδιές των παιδιών το κακό, αντί να φυτρώνουν καλές αρχές, καλά παραδείγματα. Δύσκολα τώρα να βρείς κόσμο που να μπαίνει στην Εκκλησία. Οι αρχές της Εκκλησίας, ιερείς, διάκοι κι αυτοί, πρέπει να είναι καθαροί. Πώς όμως θα είσαι καθαρός εσύ, αν από μικρό παιδί βλέπεις άσχημες εικόνες; Πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ. Οι συμβουλές για τη σωτηρία μας είναι πολύ εύκολες, πάρα πολύ εύκολες. Αλλά εμείς επειδή έχουμε παθήσεις κακές που ενισχύονται κι από τον κόσμο και την τηλεόραση, δε μάθαμε ποιος είναι, για να τον βαδίσουμε, ο δρόμος του Θεού. Ας προσπαθήσουμε… Για τα παιδιά, από τώρα που είναι μικρά, εσείς οι γονείς είσθε υπεύθυνοι για το μέλλον της πνευματικής τους ζωής. Για να ακολουθήσουν την οδό της σωτηρίας πρέπει να αγαπήσουν την Ορθοδοξία, τις συμβουλές της Εκκλησίας. Να μην τα αφήνεις, δηλαδή, να βλέπουν κακές εικόνες στην τηλεόραση. Γιατί τώρα που είναι μικρό το παιδί ό,τι βλέπει τυπώνεται μέσα στην καρδιά του και δεν το ξεχνάει. Αυτό είναι το κακό. Να προσπαθήσετε. Θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Κύριο. Θα μπορείτε, όταν μας καλέσει ο Κύριος, όταν φθάσουμε δηλαδή τον Ουράνιο Πατέρα, να πείτε· «Να, Θεέ μου, εγώ και τα παιδιά που μου έδωσες» (βλ. Ησαΐα 8,18). Βλέπεις; Αν θα είναι όμως καλά παιδιά. Αν όμως λες «δε βαριέσαι, τι να πάω στην Εκκλησία, ας λέει ο παπάς»… Αλλά, από μικρό παιδί αν επιμένεις να του μαθαίνεις, έχεις μισθό από τον Κύριο. Βεβαίως είναι δύσκολα. Κάνουν παρέες που δεν είναι σωστές, κατά Θεόν, και ο άνθρωπος χωρίς να το θέλει, γλιστράει. Έ, χρειάζεται υπομονή. Να προσπαθήσουμε, διότι γνωρίζουμε πώς πρέπει να βαδίζουμε. Όταν δε γνωρίζουμε είναι άλλο. Αλλά εμείς οι Ορθόδοξοι γνωρίζουμε και έχουμε όλα τα καλά.

Γέροντα, ποια είναι η γνώμη σας για τη βυζαντινή μουσική στη Θεία Λατρεία;

 Εγώ έμαθα βυζαντινή από έναν πολύ πνευματικό πατέρα, τον πατέρα Ιάκωβο, ενώ εκείνος από τον γνωστό Νεκτάριο Μοναχό το Βλάχο. Η εκκλησιαστική μουσική είναι η μουσική των Αγγέλων. Βλέπετε πολλοί άγιοι δοξάσθηκαν από τον Θεό, αλλά μόνο τους ψάλτες ευλόγησε η Παναγία και τους έδωσε και νόμισμα, όπως φαίνεται στο βίο του οσίου Ιωάννου του Κουκουζέλη και του οσίου Γρηγορίου του Δομεστίκου. Και στον ουρανό ψάλλουν οι Άγγελοι. Η Ορθοδοξία και όλοι οι Χριστιανοί ψάλλουν εις δόξα Θεού. Και τα θέλει ο Κύριος. Διότι η μουσική, βλέπεις, όταν δίνεις σημασία στα λόγια, όταν τα λέει ο ψάλτης έτσι όπως είναι γραμμένα, δεν μπορεί να μην ευχαριστήσει μέσα σου την καρδιά σου και να μην ανυψώσει το μυαλό σου προς το Θεό. Και στη Ρουμανία όταν έφυγα, το 1926, όλα τα Μοναστήρια έψελναν βυζαντινά. Ε, τώρα, όπως ακούμε, άλλαξαν. Χορωδίες πολυφωνικές, τέτοια πράγματα. Αλλά κρατούν ακόμη μερικά Μοναστήρια, κρατούν.

Ο διάβολος ρίχνει μέσα μας χιλιάδες κακές παθήσεις. Όπως σπέρνει ο άνθρωπος σπόρο, έτσι ρίχνει στην καρδιά και το μυαλό μας τις κακίες του. Κι αν εκείνα τα σπόρια του τα δεχόμαστε, τότε φυτρώνουν. Κι αν φυτρώσουν και αρχίσουν να κάνουν ρίζες, αλλοίμονό μας. Δύσκολα κόβονται. Κι αυτό ισχύει για όλες τις παθήσεις.

 πηγή  &πηγή

 

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ»

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ κ. ΙΩΗΛ

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Εδεσσαϊκή» Ν. Πέλλας

Κάθε φορά που διασχίζω το κατώφλι της Μητρόπολης, στην Έδεσσα, νιώθω σαν το σπίτι μου. Ο χώρος εκπέμπει μια ιδιαίτερη γαλήνη, ηρεμία και ζεστασιά. Αφορμή αυτής της επίσκεψης ήταν η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που ήδη διανύουμε. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Ιωήλ δέχτηκε με χαρά να μας μιλήσει γι’ αυτή την τόσο σημαντική περίοδο για την Εκκλησία μας, καθώς επίσης και για άλλα επίκαιρα θέματα.

Σύμφωνα με τον ίδιο «Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μια περίοδος χαρούμενη, που νηστεύουμε για τον Θεό και από αγάπη προς τον Θεό». Οι πιστοί καλούνται να αγωνιστούν με νηστεία, προσευχή, εξομολόγηση, και άλλες πνευματικές ασκήσεις, ενώ υπάρχουν και άλλες ευκαιρίες προσευχής, όπως το Μεγάλο Απόδειπνο, οι Προηγιασμένες, οι Χαιρετισμοί και κάθε Κυριακή η λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.

Χαίρεται ιδιαίτερα ο Ποιμενάρχης μας που διαπιστώνει ότι σήμερα οι νέοι νηστεύουν και θλίβεται για εκείνους που νηστεύουν για το θεαθήναι και για να εντυπωσιάσουν τον περίγυρό τους.

«Η κρίση έφερε τους ανθρώπους πιο κοντά στον Θεό» υπογραμμίζει, σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο κ. Ιωήλ, αναφερόμενος, με ικανοποίηση στην απίστευτα μεγάλη προσέλευση του κόσμου, την περασμένη Κυριακή το απόγευμα, στον Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγχωρήσεως.

Σε ερώτησή μας για τα συσσίτια της Μητρόπολης σε μαθητές, μίλησε με ιδιαίτερη απλότητα και σεμνότητα, αφού, όπως είπε, «ό,τι κάνει η Μητρόπολη, το κάνει αθόρυβα και δε θέλει να το διατυμπανίζει».

Με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, ο Μητροπολίτης μας τόνισε πως «η γιορτή του Ευαγγελισμού και της Επαναστάσεως του 1821, πρέπει να εμπνέει όλους τους Έλληνες και άνδρες και γυναίκες να αγωνιστούν».

Η ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας έδωσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας έχει ως εξής:

• Διανύουμε ήδη την περίοδο της Σαρακοστής. Γιατί αυτή η συγκεκριμένη περίοδος λέγεται Μεγάλη Τεσσαρακοστή;

- «Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίζεται στα δύο. Είναι κατ’ ευφημισμό Μεγάλη Τεσσαρακοστή γιατί είναι περισσότερες οι μέρες της νηστείας. Αλλά έχουμε δύο νηστείες. Η μία αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα, μέχρι το Σάββατο του Λαζάρου σαράντα μέρες και η άλλη αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων μέχρι το Πάσχα. Οι σαράντα πρώτες μέρες, είναι μέρες που τις αφιερώνουμε στο Θεό, είναι περίπου το 1/10 του χρόνου μας. Δεν έχουν άμεση σχέση με το Πάσχα, είναι περισσότερο περίοδος που η Εκκλησία έχει βάλει τους χριστιανούς να αγωνίζονται, με νηστεία, με προσευχή, με διάφορες πνευματικές ασκήσεις. Η άλλη νηστεία, από την Κυριακή των Βαΐων μέχρι το Πάσχα, έχει σχέση με την μεγάλη γιορτή του Πάσχα, το Μεγάλο Σάββατο· δηλαδή προηγείται νηστεία πριν από κάθε μεγάλη γιορτή, Δεσποτική ή Θεομητορική. Όπως είναι τα Χριστούγεννα, των Αγίων Αποστόλων, της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο κ.λπ. Οπότε αυτή η περίοδος των σαράντα ημερών είναι και αυστηρή, δηλαδή έχει αυστηρή νηστεία, χωρίς λάδι, Σαββατοκύριακο τρώει κανείς λαδάκι. Τετάρτη και Παρασκευή, επίσης, χωρίς λάδι και είναι περισσότερο στάδιο πνευματικού αγώνος και εξασκήσεως πνευματικής, κυρίως της θελήσεώς μας. Αυτή είναι η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γι’ αυτό και τη λέμε Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιατί είναι εκτεταμένο το στάδιο της νηστείας και μάλιστα αυστηρής νηστείας».

• Οι πιστοί δηλαδή όπως είπατε, ασκούνται στην προσευχή και στην αποχή από κάποια είδη τροφών. Αυτό αρκεί ή πρέπει να κάνουν και κάτι παραπάνω;

«Η περίοδος της Μεγάλης Σαρακοστής έχει και πολλές ευκαιρίες προσευχής. Ας πούμε έχει το Μεγάλο Απόδειπνο, έχει τις Προηγιασμένες Τετάρτη και Παρασκευή, έχει τους Χαιρετισμούς, κάθε Κυριακή είναι η λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες λειτουργικές, στις οποίες καλούμεθα να συμμετάσχουμε και πάρα πολύς κόσμος συμμετάσχει, κυρίως στις λαοφιλείς λειτουργίες των Χαιρετισμών».

• Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η περίοδος για τον σύγχρονο άνθρωπο, με τα τόσα προβλήματα;

«Κοιτάξτε, εμείς νομίζουμε ότι ένας σύγχρονος άνθρωπος δεν νηστεύει. Είναι λάθος αυτό. Νομίζω ότι υπάρχουν πάρα πολλά νέα παιδιά, σήμερα, που κάνουν νηστείες και μάλιστα αυστηρότερη νηστεία απ’ ό,τι έκαναν οι παλαιότεροι στα προηγούμενα χρόνια. Ξέρω πολλούς που τώρα την Καθαρά Δευτέρα έκαναν τριήμερο νηστείας, Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη δεν έφαγαν τίποτα για να κοινωνήσουν. Και πολλά μαγαζιά βάζουν τώρα τελευταία και την ταμπέλα «προσφέρουμε νηστίσιμα φαγητά» γι’ αυτούς που νηστεύουν. Κι άλλα σημάδια υπάρχουν που δείχνουν ότι οι άνθρωποι, παρ’ όλη την κρίση της εποχής μας, και την προπαγάνδα που γίνεται εναντίον της Εκκλησίας και των θεσμών και της διδασκαλίας και των άλλων πνευματικών της παραγόντων, εν τούτοις οι άνθρωποι είναι πιστοί στο Θεό, γιατί ο Θεός είναι μέσα μας, είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση και είμαστε υποχρεωμένοι να τον αναζητούμε και, φυσικά, την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, όπως προανέφερα, με πολλούς τρόπους. Όπως είναι η προσευχή, όπως είναι η υπομονή, όπως είναι η άσκηση, η ελεημοσύνη, η εξομολόγηση, η Θεία Κοινωνία κ.λπ.».

• Αναφέρατε νωρίτερα ότι πολλά νέα παιδιά σήμερα νηστεύουν. Πιστεύετε ότι αυτό οφείλεται γιατί παίρνουν τη σωστή καθοδήγηση από την οικογένειά τους;

«Άλλοι παίρνουν από την οικογένειά τους και άλλοι γνώρισαν σε μεγαλύτερη ηλικία προσωπικά τον Θεό, από ένα σημαντικό συμβάν της ζωής τους. Οπότε τη νηστεία δε τη φοβούνται. Πολλά νέα παιδιά δεν φοβούνται τις νηστείες, περιμένουν τον χρόνο για να κάνουν τη νηστεία με χαρά. Και στα τροπάρια της Εκκλησίας μας, η νηστεία ονομάζεται φαιδρά, ευλογημένη χάρης, έτσι δεν είναι; Που δείχνουν ότι είναι μια περίοδος χαρούμενη, δεν είναι μια περίοδος πένθιμη, να κατεβάζει κανείς τ’ αυτιά του και να κλαίει τη μοίρα του. Ίσα – ίσα νηστεύουμε για το Θεό και από αγάπη προς το Θεό».

• Παράλληλα όμως βλέπουμε ότι υπάρχει και μια άλλη κατηγορία ανθρώπων, οι οποίοι βέβαια νηστεύουν, αλλά περηφανεύονται ότι νηστεύουν, ότι ασκούνται αρκετά και περηφανεύονται ότι είναι Καλοί Χριστιανοί, αφού κάνουν όλα αυτά. Αυτό είναι σωστό;

«Όχι. Η νηστεία δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο κενοδοξίας, για το θεαθήναι τοις ανθρώποις, αλλά πρέπει να έχει ορισμένα χαρακτηριστικά. Ένα χαρακτηριστικό είναι ότι πρέπει να γίνεται από αγάπη προς το Θεό. Έτσι δεν είναι; Από αγάπη προς τον Θεό, μετά πρέπει να έχει συνέπεια, όπως αρχίσαμε, δηλαδή, έτσι και να τελειώσουμε. Και το τρίτο, πρέπει να ρωτάμε τον πνευματικό μας, τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε. Ποιά νηστεία προσιδιάζει περισσότερο με μας. Οποιαδήποτε άλλη αιτία, για να νηστέψει κανείς δεν είναι σωστή. Για να αποκτήσει τον έπαινο των ανθρώπων, για να έχει μια εσωτερική καύχηση και υπερηφάνεια ότι νηστεύει, ενώ οι άλλοι δεν νηστεύουν και μάλιστα στη σημερινή εποχή που τα χλευάζουν όλα αυτά και να νηστέψεις δεν θα σε παινέψει κανένας, έτσι δεν είναι; Ο σκοπός είναι να νηστέψεις και η νηστεία να γίνει εργαλείο, για να αποκτήσεις την εγκράτεια που λέμε, την πνευματική».

• Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, οδεύουμε προς την Ανάσταση, το Μεγάλο Σάββατο και βλέπουμε ότι ο κόσμος κατακλύζει τους Ιερούς Ναούς το βράδυ της Αναστάσεως για να πάρουν το Άγιο Φως. Ο κόσμος γνωρίζει το πραγματικό νόημα;

«Το Άγιο Φως είναι συμβολικό. Είναι το Φως της Αναστάσεως. Άλλοι λένε ότι όταν μπήκαν οι Μυροφόρες στον Τάφο, για να δουν τον κενόν Τάφο, γιατί ο Κύριος είχε Αναστηθεί, έλαμπε ολόκληρος ο Τάφος από το φως του Σώματος του Χριστού. Το φως της Αναστάσεως συμβολίζει την Ανάσταση του Χριστού, τη ζωή, γι’ αυτό και το προσφέρει μέσα στην Εκκλησία στους πιστούς ο ιερεύς ή ο αρχιερεύς. Η Ανάσταση του Χριστού είναι ζωή και της εν τη μνήμαση ζωή χαρισάμενη. Δεν είναι ένα γεγονός τυπικό, φολκλορικό, αλλά είναι ουσιαστικό».

• Κατά τη διάρκεια της νηστείας, όπως είπατε νωρίτερα, ο άνθρωπος πρέπει να προσεύχεται. Πολλοί όμως στις προσευχές τους, στις δεήσεις τους προς τον Κύριο, λένε πολλά. Έτσι πρέπει να προσευχόμαστε;

«Πρώτα – πρώτα να λέμε εκείνα που χρειαζόμαστε πνευματικά. Όπως είναι να κόψουμε τα πάθη μας, να μάθουμε ν’ αγαπάμε τον άλλον, να μάθουμε να συγχωρούμε. Και πρέπει να προσέξουμε και τα αιτήματά μας τα ίδια, δεν είναι κακό. Αλλά να μην είναι τα υλικά πρώτο αίτημα της προσευχής, να είναι μέσα στ’ άλλα αιτήματα της προσευχής. Εμείς πρέπει να ζητάμε τη Βασιλεία του Θεού κι όλα τ’ άλλα θα προστεθούν, όπως μας λέει και ο ίδιος ο Κύριος».

• Σήμερα ο κόσμος έχει πάρα πολλά προβλήματα και αισθάνεται πάρα πολύ απογοητευμένος και πολλές φορές φτάνουν στο σημείο να αναρωτιούνται που είναι ο Χριστός.

«Ο Χριστός δεν είναι με την έννοια ένα ιδιαίτερο πρόσωπο, αλλά «είδα τον αδερφό μου, είδα Κύριε το Θεό μου», έτσι δεν είναι; Βλέποντας τον πεινασμένο αδερφό σου, τον περιποιείσαι, τον περιθάλπεις και από πλευράς τροφής και από πλευράς ασθενείας και των άλλων, είναι σαν να το κάνεις στον ίδιο τον Θεό. Οπότε ο Χριστός, αν θέλεις να τον δεις, πρέπει να τον δεις στο πρόσωπο του διπλανού σου ή αν θα τον δεις μέσα στις σελίδες της Αγίας Γραφής και προπαντός μέσα στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Απλώς οι άνθρωποι, σήμερα, έχουν βάλει στη θέση του Χριστού διάφορα είδωλα. Άλλοτε είναι ο εχθρός τους, άλλοτε είναι ένα πολιτικό πρόσωπο, άλλοτε είναι τα λεφτά. Εμείς από τη δική μας πλευρά πρέπει να τα βγάλουμε όλα αυτά και πρέπει να μείνει το πρόσωπο του Ιησού Χριστού από το οποίο μέχρι σήμερα αντλούμε δύναμη».

• Θα ήθελα να μου πείτε ποια είναι η ειδοποιός διαφορά της άσκησης μέσα στη ζωή της Εκκλησίας σε σχέση με τις άλλες θρησκείες;

«Σε μας όταν λέμε άσκηση, εννοούμε ότι αυτή καθ’ εαυτή η άσκηση δεν είναι αρετή. Δηλαδή να κάνεις μετάνοιες, η νηστεία αυτή καθ’ αυτή δεν είναι άσκηση, η απουσία από τις τροφές. Όλα αυτά είναι εργαλεία πνευματικά για ν’ αποκτήσουμε την εγκράτεια. «Αληθής νηστεία η των κακών αλλοτρίωσης, εγκράτεια γλώσσης, θυμού αποχή, επιθυμιών χωρισμός, καταλαλιάς, ψεύδους και επιορκίας» όπως το λέει ο Μέγας Βασίλειος και το λέει και το τροπάρι της Εκκλησίας μας. Η νηστεία, η αποχή από τις τροφές, μας χαλυβδώνει τη θέληση και μας κάνει να επιδιώξουμε εντονότερα και με τρόπο έτσι περαιτέρω πνευματικό την απάλειψη των παθών από την ψυχή μας. Δεν είναι οι τροφές δηλαδή η αρετή αλλά η εγκοπή των παθών είναι η αρετή».

• Την περασμένη Κυριακή το απόγευμα, που τελέστηκε ο Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγχωρήσεως, αυτό που μου έκανε εντύπωση, σε σχέση με άλλες χρονιές, ήταν ότι ο Ιερός Ναός ήταν υπερβολικά κατάμεστος.

«Το διαπιστώσαμε όλοι αυτό. Βλέπετε, η κρίση έφερε τους ανθρώπους πιο κοντά στο Θεό. Και εμείς διαπιστώσαμε ότι ήταν πολύ πιο πολλοί από πέρυσι και από άλλα χρόνια πιο παλιά. Φαίνεται ότι η κρίση ενέργησε ευεργετικά στην πνευματική ζωή των ανθρώπων, τους έφερε πιο κοντά στο Θεό».

• Μιλήστε μας για τα συσσίτια που παρέχει η Μητρόπολη στους μαθητές.

«Ναι, σε μαθητές Ειδικών Αναγκών. Εμείς το κάνουμε αθόρυβα, χωρίς να το διατυμπανίσουμε. Και σε άλλα σχολεία τα οποία μας ζητούν τη βοήθειά μας, δίνουμε διάφορα τρόφιμα και στο Γηροκομείο της πόλης μας δίνουμε πάρα πολλά τρόφιμα».

• Παράλληλα και με τα συσσίτια της Εκκλησίας σε απόρους.

«Εκτός από τα γνωστά συσσίτια, τα οποία όλο και αυξάνονται. Αλλά δίνουμε και σε σχολεία στα οποία τα παιδιά έχουν ανάγκη από κάποια τροφή, κάποιο δεκατιανό, δηλαδή αυτό που πάμε στα σχολεία».

• Διαπιστώσατε μεγάλη αύξηση στα συσσίτια σε απόρους;

«Αύξηση μεγάλη ναι και οι αιτήσεις είναι πιο πολλές. Μερικές, βέβαια, είναι και για γέλια. Οι άνθρωποι βαριούνται να μαγειρέψουν και θέλουν να τα παίρνουν έτοιμα από τα γεύματα της Εκκλησίας. Αλλά οι άλλοι, η συντριπτική πλειοψηφία είναι ανήμποροι και περιμένουν από το γεύμα της Εκκλησίας να τους φέρει κάποιος κάτι να φάνε».

• Υπάρχει, βέβαια, και εθελοντική προσφορά;

«Όλες οι κυρίες που εργάζονται, έρχονται εθελοντικά. Όλες οι κυρίες, που είναι πάνω από 40, προσφέρουν εθελοντική εργασία, έχουν χωριστεί σε ομαδούλες, ανάλογα με την ημέρα της εβδομάδας».

• Μεθαύριο θα γιορτάσουμε την επέτειο της 25ης Μαρτίου, της Επανάστασης του 1821. Ο σύγχρονος κόσμος ψάχνει να βρει ένα νόημα, ένα καινούργιο όραμα, σήμερα, αυτή την δύσκολη εποχή.

«Η επέτειος της 25ης Μαρτίου είναι η παλιγγενεσία της χώρας μας. Από εκεί που ήμασταν ανύπαρκτοι γίναμε υπαρκτοί και αρχίσαμε να ζούμε πλέον ως Έλληνες και όχι σαν υπόδουλοι Ρωμηοί στους Τούρκους. Η επέτειος αυτή είναι πάρα πολύ μεγάλη. Είναι η νεκρανάσταση του γένους μας».

• Και σήμερα ωστόσο, οι Έλληνες νιώθουν ότι είναι και πάλι υπόδουλοι στην τρόικα.

«Στους Γερμανούς, στους ευρωπαίους, που απαρτίζουν τη διοίκηση των Βρυξελλών, την τρόικα δηλαδή. Ε, αυτό το πράγμα οι Έλληνες, οι προπάτορές μας, το έχουνε νιώσει, αποτίναξαν τον τουρκικό ζυγό. Κι εμείς θα έρθει η ώρα, να σταθούμε οικονομικά στα πόδια μας, ν’ αποτινάξουμε κι εμείς τον ζυγό της τρόικας. Η γιορτή του Ευαγγελισμού και της Επαναστάσεως του 1821, πρέπει να εμπνέει όλους τους Έλληνες και άνδρες και γυναίκες να αγωνιστούν. Μια χούφτα Ελλήνων κατόρθωσε και επιβλήθηκε και ελευθέρωσε την πατρίδα μας. Εμείς πρέπει να αγωνιστούμε δια βίου για ν’ απαλλαγούμε από τους διάφορους τυράννους, πνευματικούς τυράννους, που μας έχουν καταδουλώσει, όπως είναι ο εγωισμός μας, όπως είναι τα χρήματα, όπως είναι ο διάβολος και πολλοί άλλοι».

• Ο κόσμος, σήμερα, επηρεάζεται και απ’ τις προφητείες Πατέρων της Εκκλησίας που μιλούν για γεγονότα που πρόκειται να συμβούν σύντομα και μάλιστα πολλοί τα προσδοκούν.

«Εντάξει, εδώ έχει γίνει ένα μεγάλο μπέρδεμα. Πολλά από αυτά που παρουσιάζονται να λένε κάποιοι πατέρες, ο πάτερ Παΐσιος κ.λπ., αλλά εάν ρωτήσεις πολύ κοντινούς του ανθρώπους, τέτοια δεν έλεγαν. Δεν προσδιόριζαν ημερομηνία καταστροφών κ.λπ. Υπάρχει μια τάση τώρα τελευταία να προσδιορίζουν ημερομηνίες κοντινές, δηλαδή την άνοιξη θα γίνει κάτι, τον Σεπτέμβριο θα γίνει κάτι, τον Δεκέμβριο θα γίνει κάτι, όταν θα γίνει ένας μαύρος Πάπας, θα γίνουν εκείνα εκεί· όλα αυτά είναι παραμύθια. Η προφητεία όταν εκπληρωθεί, τότε καταλαβαίνουμε ότι τα λόγια που λέει ήταν για εκείνο το γεγονός».

• Σχετικά με το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία που ακούγεται ότι θα καταργηθεί.

«Εμείς δεν είμαστε υπέρ της καταργήσεως. Η Εκκλησία έχει πάρει απόφαση να υποστηρίξει αυτό το γεγονός, δηλαδή τα θρησκευτικά να μην φύγουν από την εκπαίδευση, να γίνει το μάθημα θρησκειολογικό, αλλά να έχει και τον χαρακτήρα της ιεραποστολής και της ομολογίας».

• Κλείνοντας θα θέλατε να προσθέσετε κάτι;

«Η Μεγάλη Σαρακοστή να είναι περίοδος ελπίδας για τους ανθρώπους. Να ελπίζουν εις την χάρη Του Θεού και στη βίωση της Βασιλείας των Ουρανών, όπως πρέπει να δοθεί στον κόσμο. Δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. Ο Κύριος σαράντα ημέρες πάλεψε νηστεύοντας μέσα στο όρος και εμείς στη δουλειά μας, την οικογένειά μας, στο σπίτι μας, στο σχολείο μας, πρέπει να μάθουμε να αγωνιζόμαστε εν σώματι. Να μην είμαστε μπουλούκι αλλά να υπάρχει μια ευταξία».

Πηγή  / αντιγραφή

Περὶ σιωπῆς Γέρων Γερμανὸς Σταυροβουνιώτης

Σιώπα καί εἰρήνευε

Ὁ πολύλογος, ἔστω κι ἄν εἶναι ρήτορας, πνευματικά δέν εὐδοκιμεῖ.

Ἡ ἀργολογία ἐκδιώκει ἀπό τήν καρδιὰ τό χαροποιόν πένθος.

Νά ὁμιλεῖς μόνο ὅταν πρόκειται νά πεῖς κάτι ἀνώτερο τῆς σιωπῆς.

Αὐτός, πού θέλει νά μιμηθῆ τόν πράο καί ἡσύχιο Κύριο, πρέπει νά ἀγαπήση τήν εὐλογημένη σιωπή. Τότε μόνο θά μπορεῖ νά προφέρη ἀδιαλείπτως τό πανάγιό Του ὄνομα καί νά ἐργάζεται διαρκῶς τό θέλημά Του "ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς" του καί μέ πόθο ἅγιο.

Γιά νά ἀποκτήσης τή σιωπή καί τήν ἡσυχία στήν καρδιά σου, ἀπόφευγε τίς περιττές βιοτικές σκέψεις. Ἔτσι θά σωθεῖς καί θά συγχορεύης μέ Ἀγγέλους.

Νά γνωρίζεις γιά ποιό σκοπό σιωπᾶς. Ἄν π.χ. μέ τή γλώσσα σιωπᾶς καί μέ τόν λογισμό σου κατακρίνης, δέν σέ ὠφελεῖ μία τέτοια σιωπή. Οὔτε πάλιν ὠφελεῖ νά σιωπᾶς καί στήν καρδία σου νά βασιλεύη μελαγχολία καί ἀπόγνωση.

Ἕνας Γέροντας, πολύ μεγάλος νηστευτής, εἶπε: "Ἐκείνη τήν ἡμέρα, πού θά παραβιάσω ἀσκόπως τήν εὐλογημένη σιωπή, δέν μπορῶ οὔτε κι αὐτό τόν κανόνα τῆς νηστείας μου νά τηρήσω, καθώς πρέπει".

Γιά τή σιωπή, πού μ’ ἐρωτᾶς, πρέπει νά ξέρεις ὅτι αὐτή δέν ἔγκειται μόνο στή σιωπή τῆς γλώσσας, ἀλλά πρό παντός στή σιωπή τῶν λογισμῶν. Ἄν δηλαδή σιωπᾶ ἡ γλώσσα σου, οἱ λογισμοί σου ὅμως κρίνουν καί καταδικάζουν τούς ἄλλους, ἔ! τότε αὐτό δέν εἶναι σιωπή! Εἶναι γραμμένο κάπου: "Μπορεῖ νά ὁμιλῆς ὅλη τήν ἡμέρα, καί ὅμως ἐσωτερικά νά ἔχης εὐλογημένη σιωπή, ἐπειδή δηλαδή δέν θά λέγης ἐκεῖνα, πού δέν ἁρμόζουν. Καί μπορεῖ νά σιωπᾶς ὅλη τήν ἡμέρα, καί ὅμως νά μήν τηρῆς θεάρεστα τή σιωπή, διότι ὁ λογισμός σου φλυαρεῖ καί κατακρίνει".

Ἔλεγε κάποιος: "Ἄν καί πολλές φορές μετάνοιωσα, ἐπειδή μίλησα, ὅμως ποτέ μου δέν μετάνοιωσα, ἐπειδή σιώπησα." Καί ἐγώ σέ συμβουλεύω νά ὁμιλῆς μόνο, ὅταν πρόκειται νά πῆς κάτι, πού εἶναι καλύτερο τῆς σιωπῆς!

Ὅπως ὑπάρχει ἡ καλή σιωπή, ὑπάρχει καί ἡ κακή. Ὅπως ὑπάρχει ἡ καλή ὁμιλία, ὑπάρχει καί ἡ κακή. Καλή σιωπή εἶναι ἡ ταπεινή, ἡ ἐσωτερική, αὐτή, πού συνοδεύεται μέ προσευχή, καί γεμίζει τήν ψυχή μέ χαρά. Κακή σιωπή εἶναι ἐκείνη, πού τήν συνοδεύει ἡ δειλία, ἡ ἐσωτερική κατάκριση, ἡ ὀλιγοπιστία, ἡ θλίψη, ἡ ἀπόγνωση. Καλή ὁμιλία εἶναι ἐκείνη, πού λέγει τά σωστά καί ἀναγκαῖα. Κακή ὁμιλία εἶναι ἡ ἀργολογία, ἡ εὐτραπελία, ἡ κολακεία, ἡ ὑποκρισία, ὁ θυμός, ἡ ὀργή, ἡ αἰσχρολογία, ἡ κατάκριση, ἡ συκοφαντία καί ὅλα τά παρόμοια. Πρέπει λοιπόν νά ἀποκτήσουμε "νοῦν Χριστοῦ" (Α’ Κορ. β’ 16), ὥστε νά μποροῦμε νά διακρίνουμε πότε θά πρέπει νά μιλήσουμε καί πότε θά πρέπει νά σιωπήσουμε.

πηγή

Το καντήλι του Σουλτάνου στην αγιορείτικη εικόνα της αγίας Αννας και η ιστορία του.

Η Αγία Άννα  θεωρείται η προστάτης των παιδιών και της μητρότητος. Πολλές είναι οι αφηγήσεις των μοναχών της Σκήτης για ζευγάρια που είχαν χάσει κάθε ελπίδα τεκνοποίησης και έγιναν γονείς με τη βοήθεια της Αγίας Άννης, όταν με ευλάβεια και πίστη κατέφυγαν σ’ αυτήν και ζήτησαν τη βοήθειά της. Χαρακτηριστική είναι η παρακάτω αφήγηση: Ο Σουλτάνος της Λήμνου δεν μπορούσε ν’ αποκτήσει παιδί και για το λόγο αυτό ήταν πολύ στεναχωρημένος. Άκουσε από τους κατοίκους του νησιού, που επισκέπτοντο το Άγιον Όρος και τη σκήτη της Αγίας Άννης, για τα θαύματα της

 

 

 μητέρας της Παναγίας και τη βοήθεια που αυτή προσέφερε στα άτεκνα ζευγάρια, προκειμένου αυτά να αποκτήσουν παιδί. Πείσθηκε από τις ιστορίες που κυκλοφορούσαν και για το λόγο αυτό έστειλε με κάποιους προσκυνητές δώρα στη Σκήτη, στη χάρη της Αγίας Άννης και ζήτησε να του φέρουν λάδι και αγίασμα της Αγίας. Οι χριστιανοί, επειδή ο Σουλτάνος ήτο αλλόθρησκος, πέταξαν τα δώρα και δεν του έφεραν τίποτα. Ο Σουλτάνος επέμενε και έστειλε πάλι δώρα στη χάρη της Αγίας και ζήτησε πάλι να του φέρουν αγίασμα και λάδι και μάλιστα απείλησε τους προσκυνητές με αυστηρές κυρώσεις, σε περίπτωση που δεν του τα φέρουν.

Οι μοναχοί της Σκήτης, επειδή ο Σουλτάνος δεν ήτο χριστιανός και υπό το βάρος της απειλής, του έστειλαν πόσιμο νερό και όχι αγίασμα και κοινό λάδι. Η Αγία Άννα, λόγω της πίστεως και επιμονής του Σουλτάνου, τον βοήθησε και απέκτησε ένα υγιέστατο παιδί και αυτός από ευγνωμοσύνη εδώρησε στη χάρη της Αγίας το κανδήλι που φαίνεται στην εικόνα παρακάτω, το οποίο είχε τάξει και επειδή ο κατασκευαστής έκλεψε μέρος του πολύτιμου υλικού, ο Σουλτάνος προσέθεσε στο κάτω μέρος, το αυγό που φαίνεται, ώστε το τάμα να είναι πλήρες.

πηγή

Άγιοι Άγαβος, Ρούφος, Φλέγων και Ασύγκριτος από τους 70 Αποστόλους

Εορτάζει στις 8 Απριλίου εκάστου έτους.

Eις τον Άγαβον.

Ψυχὴν Ἀγάβου τοῦ Προφηταποστόλου,

Ὁ ψυχοσώστης προσκαλεῖται Δεσπότης.

Eις τον Φλέγοντα.

Σβέσας πλάνης φλέγουσαν ὁ Φλέγων φλόγα,

Οὓς Δαυῒδ εἶπε, πῦρ φλέγον, βλέπει Νόας.

Eις τον Pούφον.

Παῦλος καλεῖ σε, Ῥοῦφ’, Ἀπόστολος μέγας.

Ἐκλεκτὸν ὄντως· ὢ ἐπαίνου ἀξίου!

Eις τον Aσύγκριτον.

Ἀσύγκριτον δὲ πᾶς ἐπαινέσει μάλα.

Τοῦτον γὰρ ἠσπάσατο Παύλου τὸ στόμα.

Ὀγδοάτῃ μετέβησαν Ἀπόστολοι, ἀγγελέες τε.

Βιογραφία

Από αυτούς τους ιερούς Αποστόλους, ο μεν Άγαβος ήταν εκείνος που αναφέρει ο ευαγγελιστής Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων, ο όποιος αφού πήρε τη ζώνη του Αποστόλου Παύλου, του έδεσε τα χέρια και τα πόδια και προφήτευσε γι’ αυτόν αυτά: «Τάδε λέγει το Πνεύμα το Άγιον. Τον άνδρα, ου εστίν ή ζώνη αυτή, ούτω δήσουσιν εις Ιερουσαλήμ οι Ιουδαίοι και παραδώσουσιν εις χείρας εθνών» (Πράξεις των Αποστόλων, κα’11). Πράγματι, έτσι και έγινε. Διότι όχι μόνο έδεσαν τον Παύλο οι Ιουδαίοι, αλλά και προσπάθησαν να τον σκοτώσουν. Ο Άγαβος, αφού κήρυξε το Ευαγγέλιο στο μέρος όπου ζούσε, αποδήμησε ειρηνικά στον Κύριο.

Τον δε Ρούφο αναφέρει ο Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή: «Άσπάσασθε Ρούφον τον έκλεκτόν εν Κυρίω και την μητέρα αυτού και έμοϋ» (Προς Ρωμαίους, ιστ’ 13). Αυτός αργότερα έγινε επίσκοπος Θηβών στην Ελλάδα.

Οι δε Φλέγων (που έγινε Επίσκοπος Μαραθώνος) και Ασύγκριτος, αφού κήρυξαν το Ευαγγέλιο σε διάφορα μέρη του κόσμου, έφεραν πολλούς απίστους στην αληθινή πίστη. Τελικά βασανίστηκαν με διάφορους τρόπους από Ιουδαίους και Έλληνες, με αποτέλεσμα να πεθάνουν και οι δύο την ίδια μέρα. Έτσι, πήραν από τον Κύριο τα ουράνια αγαθά, που προορίζονται για τους αληθινούς εργάτες του Ευαγγελίου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Σε αρκετά συναξάρια, μαζί με τους παραπάνω αποστόλους εορτάζονται και οι Απόστολοι από τους Εβδομήκοντα Ερμής και Ηρωδίων.

Eις τον Ηρωδίων

Εὐαγγελίου τὸν καλὸν δραμὼν δρόμον,

Ἡρῳδίων κάλλιστον ἤρατο στέφος.

Eις τον Ερμή

Ἑρμῇ θανόντι τῷ μαθητῇ Κυρίου,

Ἑρμῷον ἔμπνουν ἐκ λόγων ἀναγλύφῳ.

Ο Απόστολος Ερμής έγινε Επίσκοπος Δαλματίας (τιμάται 5 Nοεμβρίου και 8 Mαρτίου) και κοιμήθηκε με ειρήνη.

Ο Απόστολος Ηρωδίων (τιμάται 10 Nοεμβρίου και 28 Mαρτίου) ανήκε στον κύκλο των Εβδομήκοντα Αποστόλων του Κυρίου. Ακολουθώντας τους Αγίους Αποστόλους βοηθούσε αυτούς στο κήρυγμα του Χριστού, προσφέροντας υπηρεσίες σε όλους και υποτασσόμενος ως μαθητής του Χριστού, που έλεγε ότι αυτός που θέλει να είναι πρώτος σε όλους, ας είναι υπηρέτης όλων και διάκονος αυτών. Στην συνέχεια χειροτονήθηκε από αυτούς Επίσκοπος της πόλεως των Νέων Πατρών και οδήγησε στην αλήθεια του Ευαγγελίου πολλούς Εθνικούς. Επειδή όμως οι Ιουδαίοι τον φθόνησαν, συναθροίστηκαν εναντίων του μαζί με τους ειδωλολάτρες, τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν ανηλεώς. Του συνέτριψαν το στόμα με πέτρες και του κτύπησαν την κεφαλή πάνω σε ξύλα. Στην συνέχεια οι παράνομοι, ως άγριοι και αιμοβόροι κυνηγοί, τον κατάσφαξαν με μαχαίρι. Έτσι παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στον Κύριο, για την αγάπη του Οποίου υπέστη μαρτυρικό θάνατο.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)

Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικός.

Ἐξάριθμος χορός, τῶν σοφῶν Ἀποστόλων, ὑμνείσθω ἱερῶς, μελωδίαις ᾀσμάτων, Ἐρμᾶς καὶ Ἀσύγκριτος, Ἠρωδίων καὶ Ἄγαβος, σὺν τῷ Φλέγωντι, καὶ τῷ θεόφρονι Ρούφω, τὴν Τριάδα γάρ, διηνεκῶς δυσωπούσιν, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον

Ἦχος γ’.

Ἀπόστολοι ἅγιοι, πρεσβεύσατε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.

Ὡς μύσται Χριστοῦ, καὶ Ἀποστόλων σύσκηνοι, ἐν πάσῃ τῇ γῇ, τὴν τούτου συγκατάβασιν, Μαθηταί ἑξάριθμοι, ὡς λαμπάς ἑξάφωτος φάναντες, ἐλύσατε σκότος δεινόν, πυρσεύοντες πᾶσιν, ἀληθείας τὸ φῶς.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Πηγή: saint.gr