ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΑΙ ΤΟ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ”… ΒΙΒΛΙΟ («Βιβλία μέ ὀρθόδοξο ἔνδυμα, ἀλλά ποὺ χωλαίνουν».)

Τό Ὀρθόδοξο καί τό «ὀρθόδοξο» βιβλίο
τοῦ πρωτ. π. Ἰωἀννου Φωτοπούλου

.            Τὀ βιβλίο ἀπό τήν ἐφεύρεση τῆς γραφῆς ἀποτέλεσε ἕνα μέσο γνώσεως. Κάθε ἀνθρωπος διψασμένος γιά γνώση τοῦ κόσμου πού τόν περιβάλλει, γιά γνώση τῆς ἱστορίας καί τοῦ νοήματος τῆς ὑπάρξεώς του κατέφευγε στή μελέτη βιβλίων. Ὅσο πιό παλιά ἀνατρέχουμε μαθαίνουμε πόσο προσεκτικά γραμμένα διακοσμημένα καί βιβλιοδετημένα ἦσαν τά βιβλία, ἀλλά καί πόσο πολύτιμα, ἀκριβά καί δύσκολο ἦταν νά ἀποκτηθοῦν.

.            Μέ τήν εἰσβολή τῆς τεχνολογίας τά τελευταῖα 40 χρόνια φαίνεται πώς χάθηκε ἡ δύναμη τοῦ βιβλίου. Ἡ εὐκολία καταναλώσεως εἰκόνων, γνώσεων καί ἰδεῶν πού προσφέρει ἡ τηλεόραση καί τό διαδίκτυο ἔκαναν γιά πολλούς τό βιβλίο δυσκολοχώνευτο καί βαρετό. Σήμερα ὑπάρχει καί τό λεγόμενο ἠλεκτρονικό βιβλίο.
.            Γιά μᾶς τούς Χριστιανούς τό πνευματικό βιβλίο εἴτε στήν κλασσική εἴτε στήν ἠλεκτρονική του μορφή παραμένει ἀπαραίτητο βοήθημα γιά τήν πνευματική μας τροφοδοσία. Νομίζω πάντως -χωρίς νά ἀκυρώνω τή μελέτη μέσω internet- ὅτι τά γρήγορα περάσματα πνευματικῆς μελέτης στό διαδίκτυο, ἕνα εἶδος fastfood δέν μποροῦν νά μᾶς ὠφελήσουν τόσο, ὅσο ἡ ἤρεμη καί συστηματική μελέτη ἑνός πνευματικοῦ βιβλίου μέ ἐνδεχόμενες ὑπογραμίσεις καί σημειώσεις καί χωρίς τήν κόπωση τῆς ἠλεκτρονικῆς ὀθόνης. Ὁ ἱερός Χρυσόστομος τονίζει σέ σχέση μέ τά βιβλία ὅτι δέν θά ἔπρεπε νά ἔχουμε ἀνάγκη τά γράμματα, ἀλλά νά ἔχουμε καθαρό βίο καί ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νά παίρνει τή θέση τῶν βιβλίων στίς ψυχές μας. Καί ὅπως αὐτά εἶναι γραμμένα μέ μελάνι ἔτσι καί οἱ καρδιές μας νά ἔχουν γραφεῖ μέ τό ἅγιο Πνεῦμα. Ὁ Θεός καί στήν Πι Δ. δέν μιλοῦσε μέ γράμματα στούς Πατριάρχες καί στούς προφῆτες, αλλά αὐτός ὁ Ἴδιος ἐπειδή εἶχαν καθαρό νοῦ. Καί ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει ὅτι ἔχουμε λάβει τό νόμο ὄχι σέ λίθινες πλάκες ἀλλά στίς σάρκινες πλάκες τῆς καρδιᾶς. Ἀλλά ἐπειδή καί οἱ Ἑβραῖοι πέσανε σέ ἄβυσσο κακίας εἶχαν ἀνάγκη ἀπό ὑπενθύμιση τῶν ἐντολῶν μέσω τῶν βιβλίων καί ἐπειδή καί ἐμεῖς ἀποκρούσαμε τή Χάρη χρησιμοποιοῦμε τά βιβλία.

.            Ἀπαραίτητη ἡ μελέτη τῶν πνευματικῶν βιβλίων

α) γιά γνώση τῶν δογματικῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεώς μας. Γιά νά γνωρίζουμε ποιός εἶναι ὁ Θεός πού πιστεύομε. Γιά νά μάθουμε τί εἶναι Ἐκκλησία καί ἱερά Μυστήρια Γιά νά γνωρίσουμε τήν ἀλήθεια γιά τόν κόσμο καί τόν ἄνθρωπο, γιά τήν πτώση καί τή σωτηρία μας.

β) γιά νά μάθουμε πῶς πρέπει νά ζοῦμε ὡς χριστιανοί. Νά μάθουμε γιά τίς θεοποιές ἀρετές καί τίς θεομίσητες ἁμαρτίες Πῶς νά ἀγωνιζόμαστε κατά τῆς ἁμαρτίας. πῶς νά ξεφεύγουμε τίς ἐνέδρες τοῦ διαβὀλου. Πῶς νά προσέχουμε τίς αἰσθήσεις καί τό νοῦ μας. Πῶς νά προσευχόμαστε ἀληθινά.

γ) γιά νά μάθουμε νά προφυλαγόμαστε ἀπό τίς αἱρέσεις καί τήν πλάνη. Νά ξεχωρίζουμε τό χρυσάφι από τό μπακίρι τήν ηρα ἀπό τό στάρι.

.            Ἀπό τά ἀνωτέρω καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ μελέτη τῶν βιβλίων δέν γίνεται γιά νά ἱκανοποιήσουμε ἁπλῶς τήν φιλομάθεια και τήν περιέργειά μας, νά ἀποκτήσουμε θρησκευτικές γνώσεις καί πληροφορίες καί νά τίς ἐκθέτουμε δεξιά κι ἀριστερά μέ μιά δόση κενοδοξίας. Δέν μελετοῦμε γιά νά μάθουμε ὅ, τι διαβάζουμε ἀπέξω. Διαβάζουμε πρός πνευματική μας ὠφέλεια καί οἰκοδομή, γιά στηριγμό μας στήν πίστη καί πνευματική παρηγορία στούς πειρασμούς καί τίς θλίψεις.

Νά μερικά χαρακτηριστικά τῆς πνευματικῆς μελέτης.

- Μελετοῦμε ἀργά καί προσεκτικά ἀφοῦ κάνουμε τό σταυρό μας ἤ μιά σύντομη προσευχή
- Μελετοῦμε μέ εὐλάβεια καί φόβο Θεοῦ
- Ὅταν δέν κατανοοῦμε κάτι τό μελετοῦμε καί πάλι. Ἄν καί πάλι δέν τό καταλάβουμε ζητοῦμε τή βοήθεια τοῦ πνευματικοῦ ἤ κάποιου άδελφοῦ μας ἐμπειρότερου. Σέ κάθε περίπτωση ὅταν τό βιβλίο εἶναι κάποιου ἁγίου συνεχίζουμε τή μελέτη ἀφήνοντας τό ἀπόσπασμα πού δέν κατανοήσαμε ἀποκομίζοντας ὠφέλεια ἀπό τό ὑπόλοιπο βιβλίο. Λέει ὁ ἱερός Χρυσόστομος ὅτι ὁ Θεός βλέποντας τήν προθυμία σου στή μελέτη δέν θά σέ παραβλέψει. Καί ἄν δέν βρίσκεις ἄνθρωπο νά σέ διδάξει αὐτός ὁ ἴδιος θά σοῦ ἀποκαλύψει ὅ, τι ζητᾶς. Ἀλλά, γράφει, ἀκόμη κι ἄν δε΄ν καταλαβαίνεις, ἀπό τήν ἀνάγνωση καί μόνο λαμβάνεις πολύν ἁγιασμό.
- μελετοῦμε χωρίς ἄγχος νά τελειώσουμε τό βιβλίο. Διαβάζουμε ὅσο μποροῦμε σύμφωνα μέ τὄ χρόνο πού ἔχουμε στή διάθεση μας.
- συνδυάζουμε ὅσο γίνεται τήν μελε΄τη μέ τήν προσευχή μας, γιατί μέ τή μελέτη συγκεντρώνεται καί φωτίζεται ὁ νοῦς, γεμίζει μέ ἀγαθές ἔννοιες καί ἐνδυναμώνεται γιά προσευχή..
.            Ἡ μελέτη τῶν πνευματικῶν βιβλίων ἀπαιτεῖ μέχρι κανείς νά ἀντιληφθεῖ τήν ὠφέλεια πού κομίζουν, κάποια θυσία. Πολλές φορές ἡ μελέτη γίνεται ἐπίπονη. Πάντως, ὅπως λέγουν οἱ ἅγιοι Πατέρες, οὐδείς ἀνῆλθεν εἰς τόν οὐρανόν μετά ἀνέσεως. Καί πρέπει νά κόψουμε θεάματα, χαζά διαβάσματα, λόγια μάταια καί ἀνώφελες ἐνασχολήσεις γιά νά δώσουμε χῶρο στήν μελέτη καί τήν προσευχή. Ἀλλιῶς δέν ὠφελεῖ νά λέμε στήν ἐξομολόγηση τά παραπατήματά μας καί νά γκρινιάζουμε γιά τίς πτώσεις μας καί τό γεγονός ὅτι παραμένουμε ἀδιόρθωτοι. Λέει πάλι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὅτι δέν πρέπει νά προφασιζόμαστε ὅτι λόγω ἐργασίας καί φροντίδων δέν προλαβαίνουμε νά διαβάσουμε καί ὅτι αὐτό ταιριάζει στούς μοναχούς. Λέει ὅτι ἐμεῖς ἐπειδήεἴμαστε μέσα στόν κόσμο ἔχουμε περισσότερη ἀνάγκη νά μελετοῦμε.
Τελικός στόχος τῆς μελέτης εἶναι νά ἑλκύσουμε τή Θεία Χαρη καί μέ τή βοήθεια τῆς προσευχῆς νά γραφεῖ ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ στήν καρδιά μας.
.           Καί ἐρχόμαστε τώρα στήν ἐπιλογή τῶν πνευματικῶν βιβλίων. ὅπως λέει καί πάλι ὁ ἱερός Χρυσόστομος πρέπει νά ἀποκτοῦμε τέτοια βιβλία, πού καί μόνο μέ τήν παρουσία τους στά σπίτια μας διώκουν κάθε διαβολική ἐνέργεια.
Τί βιβλία διαβάζουμε. Κυρίως καί πρωτίστως τήν Καινή καί Παλαιά Διαθήκη. Τούς λόγους τοῦ Κυρίου μας καί τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Τά τέσσερα εὐαγγέλια τίς πράξεις τῶν Ἀποστόλων τίς ἐπιστολές τοῦ Ἀπ. Παύλου, τοῦ Πέτρου τοῦ Ἰωάννου τοῦ Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοθέου Ἰούδα καί τήν Ἀποκάλυψη. Ὅλα τά βιβλία τῆς Π. Διαθήκης καί γενικῶς τά βιβλία τῆς ἁγίας Γραφῆς πού περιλαμβάνονται στόν Κανόνα, τόν κατάλογο πού ἐνέκρινε ἡ Στ΄Οἰκουμενική Σύνοδος. Δέν μελετοῦμε ἀπό περιέργεια τά ἀπόκρυφα ψευδεπίγραφα καί νόθα βιβλία πού ἔχουν ἀπορρίψει οἱ ἅγιοι Πατέρες, ὅπως αὐτό τό ψευτικό εὐαγγέλιο τοῦ Ἰούδα πού δημιουργοῦν σύγχυση στήν ψυχή μας. Μελετοῦμε μέ τή βοήθεια ἑνός σελιδοδείκτη λίγο-λίγο μέ προσοχή ζητώντας τό φωτισμό τοῦ Θεοῦ.
.             Βέβαια ἡ ἁγία Γραφή δέν εἶναι πάντοτε εὔκολη στήν κατανόησή της καί χρειάζεται ἑρμηνεία. Αὐτήν τήν ἑρμηνεία δίνουν οἱ ἅγιοι Πατέρες. Ὁ ἱερός χρυσόστομος ἔχει ἑρμηνεύσει τά περισσότερα βιβλία τῆς Κ. Διαθήκης, ἔχει γράψει ὁμιλίες πού ἑρμηνεύουν πολλά βιβλία τῆς π. διαθήκης καί τούς Ψαλμούς. Ἑρμηνεία τὼν Ψαλμῶν ἔχει κάνει καί ὁ μ. Ἀθανάσιος καί ἄλλοι πατέρες ὅπως ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας ἔχουν ερμηνεύσει ἄλλα βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ὁ Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ἔχει ἑρμηνεύσει τά τέσσαρα Εὐαγγέλια καί ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὅλες τῆς Ἐπιστολές τοῦ Ἀπ. Παύλου καί τίς λεγόμενες Καθολικές Ἐπιστολές στίχο πρός στίχο καθώς καί ὅλους τούς Ψαλμούς. Ὅποιος ἔχει ζῆλο γιά πληρέστερη κατανόηση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νά ἀνατρέχει στίς ἑρμηνεῖες αὐτές τῶν Πατέρων.
.            Πλήν τῆς ἑρμηνείας τῶν ἁγίων Πατέρων μπορεῖ κάποιος νά ἐντρυφᾶ καί σέ ἄλλα ἔργα τῶν ἁγίων πατέρων π..χ. τῶν τριῶνἱεραρχῶν πού ἔχουν ὁμιλίες γιά τό γάμο γιά τή μοναχική ζωή, γιά τήν ἐλεημοσύνη γιά τήν ἀγάπη τόν φθόνο, γιά τήν προσευχή καί τήν κατάνυξη. Ὅποιος θέλει νά γνωρίσει βαθύτερα τά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας μπορεῖ νά διαβάσει λόγους π.χ. τοῦ ἁγιου Ἀθανασίου κατά Ἀρειανῶν καί τῶν ἄλλων Πατέρων πού μάχονται κατά τῶν αἱρέσεων μέ ἐπιχειρήματα ἀπό τήν ἁγία Γραφή καί τήν ἱερά Παράδοση. Ὁ περισσότερο ζηλωτής μπορεῖ π.χ. νά διαβάσει τό ἔργο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ Ἐκδοσις Ὀρθοδόξου Πίστεως μιά σύνοψη τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας. Γιά τήν οίκοδομή μας στή χριστιανική ζωή μελετοῦμε τόν ἱερό Συναξαριστή, δηλ. τούς βίους τῶν ἁγίων, τό νέο μαρτυρολόγιο μέ τους βίους τῶν νεομαρτύρων, τό Γεροντικό μέ τίς διηγήσεις καί τά ἀποφθέγματα τῶν Ὁσίων, τόν ἀόρατο πόλεμο καί τά πνευματικά Γυμνάσματα τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ ἁγιορείτου,(ἔχει μιά δυσκολία στήγλῶσσα ἀλλά μέ λίγη ἐπιμονή συνηθίζεις καί ἀγαπᾶς αὐτά τά κείμενα). Τίς διδαχές τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τήν Κλίμακα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου πού ὑπάρχει σέ ὡραία μετάφραση, τά ἀσκητικά τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ καί τά ἀσκητικά τοῦ ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου, καί τοῦ ἀββᾶ Δωροθέουτἠ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Συμεών τοῦ Ν. Θεολόγου, κειμενα τῆς Φιλοκαλίας κλπ. καί τά κείμενα τοῦ ἁγίου Νικολάου τοῦ Καβάσιλα περί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί περί τῆς Θ. Λειτουργίας. ὅλα τοῦτα μοιάζουν καλογερικά, ὅμως ὁ ἀγὠνας κοσμικῶν καί μοναχῶν εἶναι κοινός. Διαβάζουμε τά κατορθώματα καί τή διδασκαλία τῶν ἁγίων θαυμάζουμε καί προσπαθοῦμε νά κάνουμε καί ἐμεῖς μέ τή βοήθεια τοῦ πνευματικοῦ μας ὅ, τι μποροῦμε καλλίτερο ἀπό φιλότιμο. Ἀλλά αὐτό τό περιβόλι τῶν πατερικῶν βιβλίων εἶναι εὐωδιαστό καί ὁ δρόμος πού ὑποδεικνύουν οἱ ἅγιοι ἀσφαλής, διότι πρῶτα ἐβίωσαν τήν ἐν Χριστῷ ζωή καί στή συνέχεια τήν ἐδίδαξαν φωτισθέντες ἀπό τό ἅγιο Πνεῦμα.
.            Ἀπό τή νεώτερη γραμματεία ὠφέλιμα εἶναι τά ἔργα τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς ἄνθρωπος καί Θεάνθρωπος καί ὀρθοδοξία καί Οἰκουμενισμός, τοῦ ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς… ἀπό τή ρωσική παράδοση οἱ «Περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ», ὁ βίος τοῦ ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης καί ὅλων τῶν ρώσων στάρετς πού ἔχει ἐκδόσει ἡ ἱερά Μονή Παρακλήτου. Ἀπό τήν ρουμανική γραμματεία ἡ διδασκαλία τοῦ γέροντος Κλεόπα καί τό ρουμανικό γεροντικό. Ἐπίσης δύσκολα ἀλλά ὠφελιμα μέ θεολογικό βάθος τά βιβλία τοῦ γέροντος Σωφρονίου τοῦ Essex, κυρίως ὁ Ἅγιος Σιλουανός.
Ἀπό τά νεώτερα πνευματικά βιβλία στήν Ἑλλάδα, τά μικρά βιβλιαράκια πού ἔγραψε ὁ γἐρων Παϊσιος καί τά 6 βιβλία μέ τίς διδαχές του που ἐξέδωσε τό ἡσυχαστήριο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, Βίος καί λόγοι τοῦ Γέροντος Πορφυρίου, Βίου τοῦ Γέροντος Ἰακώβου κλπ. Εἶναι ἐνδεικτική ἡ ἀναφορά τῶν τίτλων αὐτῶν. Τό κριτήριο ἐπιλογῆς εἶναι βασικά ἡ ἁγιότης τῶν συγγραφέων. Ὑπάρχουν καί σύγχρονοι συγγραφεῖς ὀρθοδοξότατοι καί ἀξιολογότατοι, ἀλλά χρειάζεται προσοχή στήν ἐπιλογή μας. Ἐννοεῖται ὅτι δέν πρέπει κἄν νά πλησιάζουμε ἀπό περιέργεια βιβλία, φυλλάδια καί περιοδικά αἱρετικῶν τά ὁποῖα, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος διεγείρουν μέσα μας τό πνεῦμα τῆς βλασφημίας. Ἐκτός αὐτῶν ὅμως ὑπάρχουν καί βιβλία μέ ὀρθόδοξο ἔνδυμα, ἀλλά χωλαίνουν ὡς πρός τήν ὀρθότητα τοῦ περιεχομένου τους. Πολλά ἀπ΄ αὐτά εἶναι διάσημα καί πολυδιαφημισμένα, ἀλλά δυστυχῶς ἀπομακρύνουν τήν καρδιά μας ἀπό τήν ὀρθή πίστη καί τήν μοναδικότητα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας. Θά ἀναφερθῶ σέ μερικά ἀπό αὐτά.

α) Τῆς μοναχῆς Γαβριηλίας «Ἡ ἀσκητική τῆς ἀγάπης» πού ἀφορᾶ τή Γερόντισσα Γαβριηλία.

.        Τί συμβαίνει ἐδῶ; Ὅλο τό βιβλίο διαπνέεται ἀπό συγκρητισμό. Ἡ ἴδια γράφει ὅτι πῆγε στήνἸνδία παίρνοντας μαζί της τήν Ἁγία Γραφή καί τό βιβλίο τοῦ γκουρού Σιβανάντα. Ἔμενε μέσα σέ ἰνδουϊστικά μοναστήρια χωρίς νἀ ἐκκλησιάζεται οὔτε τίς μεγάλες γιορτές καί συμμετεῖχε στίς τελετές τῶν Ἰνδουϊστῶν. Ἀγκάλιαζε τά δέντρα γιά νά πάρει ἐνέργεια καί δέν ἔπαιρνε στήν ἀγκαλιά της μικρά παιδιά γιατί τό μαῦρο χρῶμα τοῦ ράσου της θά τά ἔβλαπτε. Θεράπευε μέ τά χέρια της ὅταν κοκκίνιζαν! Ἡ παγίδα στήν ὁποία πέφτουν οἱ ἀναγνῶστες θεωρώντας τήν Ἀσκητική τῆς Ἀγάπης» ὡς ὀρθόδοξο βιβλίο, συνίσταται στήν προσφορά της μοναχῆς Γαβριηλίας στούς ἀρρώστους. Συγκινοῦνται ὅσοι διαβάζουν αὐτά καί ἀπό τό ἐξωτικό κλῖμα τοῦ βιβλίου πού φορτίζει τή φαντασία καί μέσα σέ μιά συναισθηματική λάβα πού τούς περιβάλλει λιώνουν μέσα στή συνείδησή τους τό σπουδαιότερο γιά τόν Χριστιανό : τήν ἀλήθεια τῆς μοναδικότητος τῆς σωτηρίας διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ όρθοδόξῳ πίστει λατρεία καί ζωῇ .

β) Τά βιβλία τοῦ Κυριάκου Μαρκίδη «Τό Ὄρος τῆς Σιωπῆς», «Τά δῶρα τῆς ἐρήμου», «Ταξίδι μέ τόν λέοντα».

.           Τό πρῶτο βιβλίο μέ ἐπικάλυμμα ὀρθοδοξίας παρέσυρε πολλούς ἀναγνῶστες, καθώ ἔχει ἀναφορές σέ κάποιον ὀρθόδοξο μοναχό τόν π. Μάξιμο-πρόκειται μᾶλλον γιά ψευδώνυμο- καί περιέχει πολλά ἀποσπάσματα ἀπό πατερικά βιβλία. Ὅμως τό «ὄρος τῆς σιωπῆς», σιωπηρό ὡς πρός τή σταθερή ἀναφορά του στόν Χριστό, εἶναι γεμᾶτο ἀπό α’ποκρυφιστικούς ὅρους, ὅπως «αὔρα», «συνειδητότητα», «μάτι ἐνατένισης» «ροή ἐνεργείας». ὁ συγγραφέας θεωρεῖ ὅτι ἀπελευθερώθηκε ἀπό τόν ὑλισμό μέ τή μελέτη ἀποκρυφιστικῶν κειμένων ὅπως τῆς μπλαβάτσκυ, τῶν γκουρού Κρισναμούρτι καί Μαχαρίσι μαχές γιόγκι. Ἀποκαλεῖ τούς Ψαλμούς «ἄλλη μορφή διαλογισμοῦ», ἐπαινεῖ τό Θιβέτ καί θεωρεῖ τό ἅγιον Ὄρος τό Θιβέτ τῆς Δύσεως. ἀποδέχεται ὅλων τῶν εἰδῶν τίς σεξουαλικές σχέσεις «ἀπό τίς πιό χυδαῖες ὥς τίς πιό ὑψηλές», γιατί λέει βοηθοῦν τόν ἄνθρωπο νά φθάσεις τόν θεῖο ἔρωτα, οἱ ἀσκήσεις τῶν μοναχῶν τοῦ θυμίζουν γιόγκα δέχεται τήν ἀποκατάσταση τῶν πάντων ὅ, τι δηλαδή ἀντίθετα α’πό αὐτό πού διδάσκει ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός καί ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὅλοι ἀνεξαιρέτως κάποια στιγμή θά πᾶνε στόν Παράδεισο. τά ἴδια καί χειρότερα διαβάζουμε καί στό δεύτερο βιβλίο, ἐνῶ τό τρίτο δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν χριστιανισμό, εἶναι ἕνα καθαρά ἀποκρυφιστικό βοήθημα. Ὑπάρχει καί τό τελευταῖο του βιβλίο «ὁ μέσα ποταμός», ὅπου ἀκολουθεῖ τό ἴδιο πνεῦμα καί ταυτίζει τίς ἐμπειρίες τῶν ἁγίων μέ τίς δαιμονικές ἐμπειρίες τῶν μάγων καί ἀποκρυφιστῶν. Παραθέτω μιά μόνο φράση του : «μεγάλοι χριστιανοί γέροντες καί ἅγιοι φημίζονται γιά τά ἐκπληκτικά τους χαρίσματα, ὅπως ἡ διόραση, ὁ προφητικός ὁραματισμός, οἱ θεραπευτικές ἰκανότητες, ἡ αἰώρηση, ἡ τηλεμεταφορά καί τά παρόμοια, τά ὁποῖα θεωρεῖται ὅτι ἀπαντῶνται μόνο στίς ἀνατολικές θρησκεῖες καί τό σαμανισμό». Ὀρθά γιά τόν Κυριάκο Μαρκίδη ὁ ἐπίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος λέει ὅτι οἱ ἰδέες του κινοῦνται στό χῶρο τοῦ ἀποκρυφισμοῦ καί εἶναι ἀσυμβίβαστες μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη.

γ)  Κλάους Κένεθ «Χιλιάδες μίλια πρός τόν τόπο τῆς καρδιᾶς»

.            Τό βιβλίο αὐτό διακρίνεται ἀπό φοβερή σύγχυση τοῦ συγγραφέως του πού «περιγράφει λεπτομερῶς ὅλες τίς πλανημένες ὁδούς, τίς ἀβύσσους, τίς ἀδιεξόδους και τους δαιμονισμούς χωρίς νά τά ἀξιολογεῖ», ὅπως γράφει ὁ π. Μαρτῖνος Πέτζολτ (ΣΗΜ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» βλ. σχετ.:http://christianvivliografia.wordpress.com/2011/05/20/εἰδ᾽-ἄλλως-καλύτερα-ἂς-σιωπᾶ/. Τίς καταγράφει σάν δημοσιογράφος χωρίς νά τίς ἀπαξιώνει καί νά τίς κρίνει μέσα ἀπό τήν ὀρθόδοξη πίστη του. Μιλάει γιά φωτεινή πλευρά τοῦ διαλογισμοῦ, γιά ἐξωσωματικές ἐμπειρίες- γράφει ὅτι μποροῦσε νά γίνει ἀόρατος- . Περνάει ἀπό διάφορες θρησκεῖες, μένει γιά ἕνα διάστημα στόν προτεσταντισμό, ὅπου τόν ἐξόρκιζε ἕνας πάστορας καί μάλιστα λέει ὅτι ἐκεῖ βρῆκε τό δρόμο πρός τόν Παράδεισο καί ἄκουσε τή φωνή τοῦ Χριστοῦ πού τόν καλοῦσε. Δίνει ἐπίσης μεγάλη σημασία στά ὁράματα μιᾶς ὀραματίστριας ἀπό τή Λωζάνη καί παρομοιάζει το γέροντα Σωφρόνιο με τη ρωμαιοκαθολική μοναχή μητέρα Τερέζα από την Καλκούτα. Λέει πως και οι δύο τον σφράγισαν κατά τον ίδιο τρόπο, και πως είναι παρόμοιοι, επειδή ἡ ρωμαιοκαθολική ὀμολογία και η Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία είναι μόνο δύο αίθουσες της ίδιας οικίας, η «δύο ετικέτες του ιδίου πράγματος».

.            Τελικά, ὅπως γράφει ὁ π. Μαρτῖνος, «κουράζεται ψυχικά κανείς στην ανάγνωση αυτών των 240 σελίδων μέσα σέ ἀφάνταστες ἀβύσσους ἔχθρας, ἀρνητικῆς δύναμης, καί πλανεμένης πίστεως». «Εἶναιἀξιοσημείωτο», γράφει στήν κριτική του ὁ π. Σταῦρος Τρικαλιώτης, «ὅτισχεδόν τό μισό βιβλίο ἀναφέρεται στὴν περιπλάνησή του σέ ἐξωχριστιανικές θρησκεῖες, τό ἄλλο μισό στήν θητεία του στον προτεσταντικό χῶρο καί μόλις λίγες σελίδες στό τέλος στήν γνωριμία του μέ τόν Γέροντα Σωφρόνιο καί τή μεταστροφή του στήν᾿Ορθοδοξία».

Πέραν ἀπό τήν ἱκανοποίηση τῆς περιέργειας τοῦ ἀναγνώστου καί τή σύγχυση τῶν κριτηρίων του γιά τήν ἀλήθεια, τίποτα ἄλλο δέν ἔχει νά προσφέρει τό βιβλίο αὐτό τοῦ Κλάους Κέννεθ.

δ) Ἡ σειρά βιβλίων τοῦ Δημοσθένους Λιακόπουλου «Ζοῦν ἀνάμεσά μας»

.            Πρόκειται γιά τά γνωστά βιβλία πού πωλοῦνται μέσω τηλεοράσεως. Ὁ Λιακόπουλος ἀναμιγνύει ἀπόψεις καμπαλιστικές καί θεοσοφικές μέ ἰδέες καί θεωρίες δικῆς του ἐπινοήσεως. Ἔτσι γι΄ αὐτόν ἡ Π.Διαθήκη εἶναι ἱερή ἀλλά και τά μυθολογικά βιβλία τῶν ἀρχαίων, ὅπως ἡ Θεογονία τοῦ Ἠσιόδου εἶναι καί αὐτά ἱερά. ἐξάλλου κατηγορεῖ τήν παλαιά διαθήκη ὡς υπεύθυνη γιά τό διασυρμό τοῦ Χριστιανισμοῦ…» καί τοῦ ἑβδομήκοντα ὡς ἀμόρφωτους Ἑβραίους. Σύμφωνα μέ τίς πλάνες τοῦ Δημ. Λιακόπουλου πού χωρίς κἄν τίτλους σπουδῶν ἐμφανίζεται ὡς ἐιδικός τῆς Π. Διαθήκης, ὁ Θεός δημιούργησε τούς Ἐλοχίμ, ἀνύπαρκτα ὄντα δικῆς του ἐπινοήσεως καί αὐτοί-ὄχι ὁ Θεός- εἶναι πού δημιούργησαν τούς ἀνθρώπους!Παρερμηνεύοντας ἀκόμη καί τόν Πλάτωνα γράφει ὅτιὁ Θεός“ἔβαλε τους Ελοχίμ να κάνουν τον άνθρωπο, ενώ ο ίδιος έκανε τους Αγγέλους. Έπει­τα οι Ελοχίμ και οιΆνθρωποι έκαναν τους Γίγαντες-Νεφελίμ, κά­ποιοι από τους οποίους ήταν φιλάνθρωποι και ονομάσθηκανΕλ και ήταν, βέβαια, και αυτοί θεοί!”ἰσχυρίζεται ὅτι όσοι εκ των απογόνωντων Τιτάνων-Ελοχίμ είχαν το σωστό DNA, έγιναν «ΕΛ» και έπειτα Έλληνες, όλοι οι άλλοι έγιναν τα «Κρόνια γένη» – σχεδόν υπάνθρω­ποι ή τέρατα Νεφελίμ που ζουν… μέσα στα Τάρταρα της Κοίλης Γης!!! Αὐτά τά τέρατα Νεφελίμ, ἕνα εἶδος ἐξωγήϊνων, εἶναι ἄλλα ἀνύπαρκτα ὄντα ἀποκυήματα τῆς φαντασίας τοῦ Λιακόπουλου. Καί βέβαια ἡ ἐπίκληση τοῦ Γέροντος Παΐσιου καί ἄλλων ἐναρέτων κληρικῶν μέσα στά βιβλία του δέν μποροῦν νά ἐξωραΐσουν τίς φαντασιώσεις τίς πλανεμένες θεωρίες καί κακοδοξίες του.

ε)Τό βιβλίο «Ἡ μυστική ἐμπειρία στήν κατάσταση τῆς ἀνελευθερίας» τοῦ Μιχαήλ Μιχαήλωφ, πού ἐκδόθηκε τό 2007 ἀπό ὀρθόδοξο μοναστήρι.

.              Γιά τήν ἔκδοση αὐτή δέν εὐθύνονται βέβαια οἱ ἐκεῖ διαμένουσες μοναχές, οἱ ὁποῖες εἶχαν ἄγνοια τοῦ περιεχομένου του, ἀλλά κάποιος ὁ ὁποῖος τίς παρεκίνησε νά τό ἐκδόσουν ὡς ὠφέλιμο. Συμφωνα μέ τόν Μιχαήλωφ ὑπάρχουν κραταιές μυστικές δυνάμεις στόν ἄνθρωπο καί ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀνθρώπου ἐξαρτᾶται ἀπό τήν ἀφύπνισή τους. Ἡ «μυστική ἐσωτερική αὐτή δύναμη-γράφει- στή γλώσσα τῆς θρησκείας ὀνομάζεται Θεός». Αύτες οἱ δυνάμεις ἀφυπνίζονται, σύμφωνα πάντοτε μέ τόν συγγραφέα, μέ τήν προσευχή τή γιόγκα τό διαλογισμό καί τούς ἐξορκισμούς. Ὅλα, δαιμονικές τεχνικές καί ὅπλα τῆς Χαριτος τοῦ θεοῦ ἐξισώνονται. Προβάλλεται ἐπίσης ἡ ράντσα γιόγκα καί ἡ χάθα γιόγκα. Ὁ φιλοπερίεργος ἀναγνώστης θά πάρει σπό τόν ἀποκρυφιστή συγγραφέα μυθώδη, ἀνυπόστατα καί δαιμονικά μαθήματα ὅπως π.χ. ὅτι ὅτι ὁἀέρας εἶναι πνεῦμα πού χαρίζει ἀνεξήγητες δυνάμεις, ὅτι μέ τήν τροφή λαμβάνεται ἀπό τόν ἄνθρωπο «μυστηριώδης ζωοδότρα ἐνέργεια πού οἱἀρχαίοι Ἰνδοί τήν ἔλεγαν «πράνα», ὄτι ὁἄνθρωπος προφυλάσσεται ἀπό ἕναν «ἀστρικό θώρακα». Καί μόνο ἀπό τή φράση τοῦ βιβλίου ὅτι «ἡἀναφορά τοῦὀνόματος τοῦἸησοῦ Χριστοῦἀσκεῖ μιά μαγική ἐπίδραση πάνω στούς ἐκπροσώπους τῆς βίας» ἀντιλαμβάνεται κανείς ὅτι ὁ Χριστός δέν εἶναι ὁ μοναδικός σωτήρας τοῦ ἀνθρώπου, τό δεύτερο πρόσωπο τῆςἁγίας Τριάδος πού διά τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐνεργεῖ καί σώζει τόν ἄνθρωπο, ἀλλά μιά κατάσταση ἐσωτερική, χρήσιμη γιά κάθε προσπάθεια γιά τήν αὐτοβελτίωσή μας, στήν ὁποία φθάνει ὁ ἄνθρωπος μέ ποικίλες τεχνικές. Ὀρθά λοιπόν σύμφωνα μέ μιά τεκμηριωμένη βιβλιοκρισία τό μικρό αὐτό βιβλίο ἀποτελεῖ ἕνα σύντομο ἐγχειρίδιο ἀποκρυφισμοῦ.
ϛ) Τό βιβλίο «Ἡ Μιμησις τοῦ Χριστοῦ», ἕνα βιβλίο παπικοῦ συγγραφέως τοῦ 14ου αἰῶνος, τό ὁποῖο μεταφρασμένο στά ἑλληνικά θεωρεῖται πνευματικά ὠφέλιμο καί συνιστᾶται πολλλές φορές ἀπό ὀρθοδόξους θεολόγους καί κληρικούς.

.           Εἶναι βιβλίο πού δέν ἔχει σχέση μέ τή διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία ἀπαιτεῖ ἄσκηση γιά κάθαρση ἀπό τά πάθη γιά νά φωτισθεῖ καί νά θεωθεῖ ὁ ἄνθρωπος. Ἀπουσιάζει ἀπό τό βιβλίο ἠ δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καί κυριαρχεῖ ἕνας ρηχός ἠθικισμός καί ἕνας ἄκρατος συναισθηματισμός. Εἶναι πολύ σκληρός ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπρατσιανίνωφ γιά τό βιβλίο αὐτὀ. «Αποπνέει», γράφει, «μια λεπτή φιληδονία και υψηλοφροσύνη, που σε ανθρώπους γεμάτους πάθη και τυφλωμέ­νους από αυτά προκαλούν έναν ἡδονισμό, που αὐτοί τον θεωροῦν «πρόγευση της θείας χάριτος».
Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. «Ἱερόθεος σέ ἐμπεριστατωμένη κριτική του γράφει ὅτι «ἡ μίμησις τοῦ Χριστοῦ…, δημιουργεί μιά συναισθηματική ατμόσφαιρα…..ἐξαντλεῖται σέ εὐσεβεῖς σκέψεις καί συναισθηματικές κατα­στάσεις. Για να διαπιστώση κανείς αυτό το γεγονός θα πρέπει να διαβάση το βιβλίο αυτό παράλληλα με άλλα ορθόδοξα και πατερικά βιβλία, στα οποία γίνεται λόγος για την μίμηση του Χριστού που ταυτίζεται με την εν Χριστώ ζωή. Τότε θα διαπιστώσει ὅτι, ἐνῷ στό βιβλίο τοῦ Θωμᾶ Κεμπησίου γίνεται λόγος γιά μίμηση τοῦ παραδείγματος τοῦ Χριστού, στά ἄλλα βιβλία γίνεται λόγος γιά ἑνότητα τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Χριστό καί μέθεξη τῶν άκτιστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ. Δηλαδή,» καταλήγει ὁ ἅγιος Ναυπάκτου «δέν πρόκει­ται γιά μιά ἐξωτερική συμμόρφωση τῆς ζωῆς μας πρός τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά γιά κάθαρση, φωτισμό καί θέωση τοῦ ἀνθρώπου, μέ τήν μέθεξη τῆς καθαρτικῆς, φωτιστικῆς καί θεοποιοῦ Χάριτος».
7) Το βιβλίο «Γιατρέ μου, γίνονται θαύματα;» τῆς Βασιλικῆς Τζουράκη, (Κριτική ἀπό Μητρόπολη Γλυφάδας) μιᾶς συγγραφέως πού ἀσχολεῖται μέ τό φέγκ σούι, τήν ἀστρολογία καί κάθε τι ἀποκρυφιστικό καί πού δυστυχῶς βρέθηκε σέ χριστιανικά βιβλιοπωλεῖα. Κινεῖται στό χῶρο τῆς πλάνης τῆς «Νέας Ἐποχῆς», ὅπου «ὅλα εἶναι ἕνα», ὅλα ἀποτελοῦνται ἀπό «ἕνα συμπαντικό πνεῦμα ἤ ἐνέργεια» καί «ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἐπιτύχει τά πάντα στηριζόμενος στίς ἀπεριόριστες δυνάμεις πού ἔχει μέσα του» Μαζί μέ τούς βίους, τά ἀπολυτίκια τῶν Ἁγίων καί τίς εὐχές ἀπό τό Εὐχολόγιο διαβάζει κανείς γιά «ἐνεργειακά κέντρα» -τά γνωστά ὡς «τσάκρας» στίς ἀνατολικές δοξασίες, γιά «αἰθερικές, ἀστρικές, διανοητικές καί πνευματικές ἐνέργειες», γιά τήν «αὔρα πού μπορεῖ νά ἀλλάξει τήν ἐγκεφαλική συχνότητα τοῦ ἀτόμου»,γιά «σαμάνους-θεραπευτές-ἰατρούς», γιά τή «δύναμη τῆς θετικῆς σκέψης«ἐνεργειακή ροή πού ἀποκαθιστοῦν οἱ βελόνες στό βελονισμό», για την «ενεργό ουσία των ομοιοπαθητικών διαλυμένη σέ τόσο ἐλάχιστες ποσότητες ὥστε νά ἀγγίζουν τό μηδέν» καί γιά τή «θεραπευτική ἐνέργεια τοῦ ρέικι», σελ. 160 Πρέπει ἐδῶ νά τονίσουμε ὅτι λέξεις καί κείμενα ἀπό τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία π.χ. ἡ λέξις «θαῦμα», ἀλλά καί τά ἀπολυτικια και οἱ βίοι τῶν Ἁγίων δέν εἶναι ἐγγύηση ὀρθοδοξίας, ὅταν μαζί τους ἀναμειγνύονται ἀλλότριες ᾶποκρυφιστικές δοξασίες.
8) Ὁ Ἀντίχριστος ἦλθεν 1983-2013 τοῦ μοναχοῦ Μαξίμου Βαρβαρῆ . Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς ἐκκλησίας μας μέ ἀπόφασή της τῆς 12-12-07»-παραθέτω τά ἴδια τά λόγια τῆς ἀποφάσεως- «ἐνημερώνει ὅτι τό ἐν λόγῳ βιβλίο γέμει κακοδοξιῶν, δέν ἐκφράζει την Ὀρθόδοξη Θεολογία καί Πίστη καί συνιστᾶ στους πιστούς να εἶναι προσεκτικοί σε κείμενα και λόγους που δεν στηρίζονται στην Ἁγία Γραφή και τήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας».

.            Ὁ γνωστός ἀπό τά media π. Μάξιμος μετά τήν καταδίκη τοῦ βιβλίου του καί τήν ἀπομάκρυνσή του ἀπό τή μητρόπολη Κορίνθου ἀπεκόπη μόνος του ἀπό΄την Ἐκκλησία καί κατηγορεῖ ὅλη τή Σύνοδο ὅτι δέν μπορεῖ νά καταλάβει ὅτι φθάσαμε στό τέλος» τό ὁποῖο ἐκεῖνος ἔχει προσδιορίσει γιά τό 2013

9)Τελειώνω τά παραδείγματα τῶν ἐντός εἰσαγωγικῶν ὀρθοδόξων βιβλίων μέ τήν λεγομένη Ἁγία Ἐπιστολή.

.          Πολλοί ἁπλοί ἀδελφοί μας ἀντί τῆς μελέτης τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν λόγων τῶν ἁγίων διαβάζουν καθημερινά τήν ἁγία ἐπιστολή, ἡ ὁποία ὑποτίθεται ἔπεσε ἀπό τόν οὐρανό! Παραθέτουμε εδῶ αὐτά πού λέγει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στήν 2η ὑποσημείωσή του στόν 60 ἀποστολικό Κανόνα στό Ἱερό Πηδάλιο ὅπου μαζί μέ τά ἄλλα αιρετικά βιβλία ἀναφέρει «….και την Επιστολή που έπεσε από τους ουρανούς ως λέγουσι τινές. Και όσοι αγοράζουν ή διαβάζουν ή ακούουν αυτἀ, βαρέως αμαρτάνουσι».
.           Μετά τά παραπάνω παραδείγματα ἴσως κάποιοι διερωτῶνται ποῦ βρίσκεται τό κακό, ἕνας χριστιανός νά διαβάζει τέτοια βιβλία γιά ἐνημέρωσή του. Στό σημεῖο αὐτό θέλουμε νά ὑπογραμμίσουμε αὐτό πού εἰπώθηκε στήν ἀρχή.Δέν μελετοῦμε ἀπό περιέργεια, ἀλλά πρός γνώση τῆς πίστεώς μας καί οἰκοδομῆς μας στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἡ περιέργεια ἔχει ρίζα της τήν ἄγνοια τῶν ἀληθειῶν τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τήν ἔλλειψη σταθερῆς ἀναφορᾶς μας στόν Χριστό καί τήν ἀπουσία πνευματικοῦ ἀγῶνος ἄνευ τοῦ ὁποίου δέν μποροῦμε νά γευθοῦμε τή θεια Χάρη.
.            Πολλοί πέφτουν στήν παγίδα νά ψάχνουν ἡμερομηνίες γιά τά ἔσχατα, μή ἀρκούμενοι στή διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Πατέρων καί κυριεύονται ἀπό ΄μιά κακή ἀνησυχία καί ἄγχος γιά τά μέλλοντα συμβαίνειν. Ἄλλοι ἀναζητοῦν ἐμπειρίες ἀπό ἄγνοια τῆς πίστεως μας καί προσωπικά τους ἀδιέξοδα. Μετἀ τήν ἀρχική περιέργεια γιά τήν ἀποκρυφιστική ὁρολογία τῶν σχετικῶν βιβλίων ἀκολουθεῖ ἀναζήτηση καί προσέγγιση στίς ποικίλες ἰδέες πού ἐκφράζει ἡ ὁρολογία αὐτή. Τό ἑπόμενο βῆμα γιά τόν ἀπρόσεκτο καί μή στηριγμένο στήν ὀρθόδοξη ἀλήθεια πιστό εἶναι νά μπεῖ, ἀπό περιέργεια καί πάλι, στή δοκιμή τῶν προτεινομένων ἀπό τά βιβλια αὐτά πρακτικῶν καί μεθόδων. Π.χ. ἀφοῦ ὁ τάδε συγγραφέας μιλάει γιά φωτεινή πλευρά τοῦ διαλογισμοῦ ἄς τόν δοκιμάσω. Καί ἀποφασίζει νά κάνει γιόγκα καί διαλογισμό, δημιουργεῖ τῇ συνεργείᾳ τοῦ πονηροῦ συμπάθεια στίς ἀνατολικές φιλοσοφίες καί ἀρχίζει νά τίς βρίσκει καθόλα ἐντάξει καί καθόλου ἀσυμβίβαστες μέ τήν ἰδιότητα του ὡς ὀρθοδόξου χριστιανοῦ. Τό τελικό ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ πλήρης ἀπομάκρυνση ἀπό τήν πίστη στή μοναδικότητα τῆς σωτηρίας ἐν Χριστῷ καί τήν Ἐκκλησία. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός κήρυξε : «Ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός ἡ ἀλήθεια καί ζωή. Οὐδείς ἔρχεται πρός τόν Πατέρα εἰ μή δι’ ἐμοῦ.
.            Ἡ φιλοσοφία τοῦ Ἰνδουϊσμοῦ, ὅπως παρουσιάζεται στά βιβλία καί τά ἔντυπα πού τήν ἐκφράζουν, κηρύττει ὅτι δίπλα στό Χριστό μπορεῖ νά σταθεῖ ὁ Βούδδας, ὁ Μωάμεθ ὁ Ζωροάστρης, ὁ Βιβεκανάντα, ὁ Κρίσνα, ὁ κρισναμούρτι καί ὁ Μαχαρίσι μαχές γιόγκι ἀλλά καί κάθε γκουρού. Ὅλες οἱ θρησκεῖες διδάσκει εἶναι μόνο διαφορετικά μονοπάτια πρός τόν ἴδιο σκοπό! Διδάσκει ἀκόμη ὅτι στήν οὐσία δεν διακρίνεται ὁ Δημιουργός ἀπό τά δημιουργήματα. Ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος ὁ κόσμος εἶναι ἕνα ὅλο! Ὅλοι μπορεῖ νά γίνουν «θεοί» μέσα ἀπό τίς ἰνδουϊστικές μεθόδους αὐτοθεώσεως καί αὐτοβελτιώσεως. Ἡ μετενσάρκωση πού διδάσκει ἡ ἀνατολική φιλοσοφία καί τά ποικίλα δυτικά παρακλάδια της καταργεῖ τήν ἐν Χριστῷ ἐλπίδα, τήν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, ἀφοῦ μέσα ἀπό τόν τροχό τῶν γεννήσεων ἡ ψυχή πηγαίνει ἀπό σῶμα σέ σῶμα ἀπό ἄνθρωπο σέ ζῶο σέ φυτό. Ὅταν ἀκολουθήσει κανείς τίς ἰνδουϊστικές μεθόδους σύρεται αὐτομάτως σέ ὅλα αὐτά τά ἀντίχριστα δόγματα. Τό Σύμβολο τῆς πίστεως στή συνείδησή του ὑποκαθίσταται ἀπό κάποια πίστη ἐλαστική καί ἀνεκτική, σύμφωνα μέ τήν ὁποία πρέπει νά σέβεσαι ὄχι μόνο τόν κάθε ἄνθρωπο, άλλά καί τούς θεούς πού λατρεύει. Αὐτό εἶναι τό κλίμα πού ἔχει διαμορφώσει ἡ λεγομένη Νέα Ἐποχή ἤδη ἀπό τήν δεκαετία τοῦ ’60.
.            Καταλήγοντας θἐλουμε νά τονίσουμε ὅτι ἡ θεόπνευστος Ἁγία Γραφή καί τά ὀρθόδοξα βιβλία πού προαναφέραμε μᾶς παρέχουν μιά ἀσφαλῆ ὁδό γιά νά βαδίσουμε πρός τή σωτηρία. Γι’αὐτό ὄχι ἀνώφελη περιέργεια, ἀλλά ζῆλος καί δίψα γιά κοινωνία μέ τόν ζῶντα ἐν Τριάδι Θεό πρέπει νά χαρακτηρίζει τήν μελέτη μας.

πηγή

Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος: Ἡ Μασονία εἶναι ὁ μέγιστος ἐχθρὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐσωτερικὸς καὶ ἐξωτερικὸς

Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος : Ἡ Μασονία εἶναι 
ὁ μέγιστος ἐχθρὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, 
ἐσωτερικὸς καὶ ἐξωτερικὸς

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς), Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος (1881-1956) ἀνήκει στὶς ἐπιφανέστερες καὶ μὲ οἰκουμενικὸ κῦρος θεολογικὲς μορφὲς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας τοῦ τελευταίου αἰῶνος, μαζὶ καὶ μὲ τὸν πνευματικό του υἱό, τὸν γνωστὸ Γέροντα καὶ Θεολόγο Ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς, τῆς Μονῆς τοῦ Τσέλιε, Καθηγητὴ (1935-1945) τῆς Δογματικῆς στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Βελιγραδίου. Ὁ Νικόλαος Βελιμίροβιτς, διδάκτωρ τῆς Θεολογίας στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Βέρνης (1908) καὶ τῆς Φιλοσοφίας στὸ Πανεπιστήμο τῆς Γενεύης (1909), ἀκολούθησε μετέπειτα τὴν ὁδὸ τῆς ἀφιερώσεως στὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία Του. Ὑπηρέτησε τὴν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας ὡς Ἐπίσκοπος Ζίτσας (1919, 1934-1941) καὶ Ἀχρίδος (1920-1934). Μετὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν Γερμανῶν στὴ Γιουγκοσλαβία (1941) ὑπέστη διώξεις καὶ κατέληξε στὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως Νταχάου, ὅπου ὑπέστη κακουχίες καὶ βασανιστήρια. Μετὰ τὸ πέρας τοῦ Β΄ Π.Π. καὶ τὴν ἐπικράτηση τοῦ κομμουνισμοῦ στὴ Νοτιοσλαβία, κατέφυγε στὶς Η.Π.Α. ὅπου δίδαξε σὲ διάφορες Ὀρθόδοξες Χριστιανικὲς Πανεπιστημιακὲς Σχολὲς καὶ Σεμινάρια. Ἀνακηρύχθηκε Ἅγιος ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας τὸ ἔτος 2003, ἑορταζόμενος στὶς 18 Μαρτίου (ἡμερομηνία κοιμήσεως).

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος χαρακτηρίζεται καὶ πράγματι ὑπῆρξε καὶ διατελεῖ παρὰ Θεῷ ὡς«Ποιμένας μὲ ἰδιαίτερη διακριτικότητα, λόγιος μὲ βαθιὰ καλλιέργεια, πνευματικὸς ἄνθρωπος μὲ μεγάλη ἀπήχηση καὶ διεθνῆ ἀκτινοβολία» [1].

Ἡ ἐν προκειμένῳ ἀποτίμηση καὶ προειδοποίηση τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος ἔναντι τοῦ ἐπικίνδυνου φαινομένου τῆς Μασονίας, προέρχεται ἀπὸ τὰ - ἐν πολλοῖς ἄγνωστα καὶ δυσεύρετα - Πρακτικὰ  τῆς Προκαταρκτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἁγίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς συνελθούσης ἐν τῇ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερᾷ Μεγίστῃ Μονῇ τοῦ Βατοπεδίου, ἐπὶ Πατριαρχίας Φωτίου Β΄. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἄρχισε τὶς ἐργασίες της τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς, 8 Ἰουνίου, τοῦ 1930 καὶ συγκρότησε συνολικὰ 15 συνεδρίες ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μητροπολίτου Ἡρακλείας Φιλαρέτου. Ἡ ἐν λόγῳ Διορθόδοξος Ἐπιτροπὴ συγκλήθηκε ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μὲ σκοπὸ νὰ καταρτίσει κατάλογο θεμάτων πρὸς συζήτηση στὴ μελλοντικὴ Προσύνοδο, ἡ ὁποία θὰ προετοίμαζε τὴ μέλλουσα Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Ὀρθοδοξίας. Σημαντικὴ θέση στὴ σχεδιαζόμενη Προσύνοδο θὰ εἶχε τὸ ζήτημα τῆς ἡμερολογιακῆς μεταρρυθμίσεως καὶ τοῦ Πασχαλίου. Ἀφορμὴ τῆς συγκλήσεως στὸ Ἅγιον Ὄρος αὐτῆς τῆς Διορθοδόξου Προκαταρκτικῆς Ἐπιτροπῆς ἦταν ἡ ἔκρυθμη κατάσταση ποὺ εἶχε δημιουργηθεῖ στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ἡμερολογιακὴ μεταρρύθμιση (1923), ἡ ὁποία κατέστησε φανερὴ τὴν ἐπικινδυνότητα βεβιασμένων καὶ μεμονωμένων ἀποφάσεων ἀπὸ τὶς Τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.

Κατὰ τὴν τελευταία, ΙΕ΄ Συνεδρία, στὶς 23 Ἰουνίου 1930, καθορίσθηκε καὶ ἐγκρίθηκε ὁ κατάλογος τῶν θεμάτων, 16 συνολικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσουν τὴν μελλοντικὴ Προσύνοδο (βλ. σελίδες 143-145 τῶν Πρακτικῶν). Ὡς ἕκτο θέμα καταχωρίσθηκε ἡ «Ἐξεύρεσις τρόπου συνεργασίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν πρὸς ἀπόκρουσιν τοῦ ἀθεϊσμοῦ καὶ τῶν διαφόρων πεπλανημένων Συστημάτων, οἷον: Μασωνισμοῦ, Θεοσοφισμοῦ, Πνευματισμοῦ κ.λ.π.» (σελ. 144 τῶν Πρακτικῶν).

Ἆραγε, ἐξακολουθεῖ σήμερα νὰ παραμένει τὸ θέμα τῆς Μασονίας – καὶ μάλιστα ὠς ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ - στὴ λίστα τῶν πρὸς συζήτηση θεμάτων ἀπὸ τὴ σχεδιαζόμενη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ τὶς Διορθόδοξες Προπαρασκευαστικὲς Ἐπιτροπὲς τῶν ἐσχάτων δεκαετιῶν; Ἢ μήπως τὸ ζήτημα«ἐξαφανίσθηκε», ὅπως ἐξαφανίσθηκαν ἢ ἐπιλύθηκαν μὲ μεμονωμένες καὶ ὄχι γενικὰ ὀρθοδόξως ἀποδεκτὲς ἀποφάσεις ἕτερα φλέγοντα θέματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας, ὅπως ὁ τρόπος εἰσδοχῆς τῶν αἱρετικῶν καὶ σχισματικῶν στοὺς κόλπους τῆς Μιᾶς, Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας; 

Στὴ σχετικὴ μὲ τὴ Μασονία εἰσήγησή του ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐπισημαίνει τὰ ἑξῆς σημαντικὰ στοιχεῖα (ἐκ τῆς Συνεδρίας Γ΄· § Η΄Προτάσεις τῆς Σερβικῆς Ἀποστολῆς · Τρίτη, 10η  Ἰουνίου 1930):

(α) Τὸ ζήτημα τῆς Μασονίας εἶχε ὑποτιμηθεῖ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ὡς πρὸς τὶς ἄλλες αἱρέσεις, ὅπως ἡ Οὐνία καὶ ὁ Χιλιασμός, ποὺ τέθηκαν γιὰ συζήτηση στὴν Προκαταρκτικὴ Σύνοδο (τότε ἀκόμη ἡ παπικὴ Οὐνία ἐθεωρεῖτο ὀρθῶς αἵρεση, μέχρι καὶ τὴν ὀλέθρια συμφωνία τοῦ Balamand τὸ 1993).

(β) Ὁ κίνδυνος ἀπὸ τὴ Μασονία εἶναι ὁ μεγαλύτερος ὅλων, διότι ὁ Ἐλευθεροτεκτονισμὸς εἶναι ἐχθρὸς καὶ ἐξωτερικὸς καὶ ἐσωτερικὸς τῆς Ἐκκλησίας.

(γ) Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ἡ Μασονία εἶναι ἐχθρὸς μεγαλύτερος καὶ ἀπὸ τὸν Μπολσεβικισμό (τὰ δὲ φοβερὰ αὐτὰ λόγια λέχθηκαν τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ «κόκκινος τρόμος» στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἦταν στὸ ἀποκορύφωμά του, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση τῆς Ρωσίας πάνδεινη, λόγῳ τοῦ διχασμοῦ μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὑπὸ τὸν Πατριάρχη Ἅγιο Τύχωνα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῶν σχισματικῶν τῆς ἀριστεριστικῆς, λεγομένης «Ζώσης Ἐκκλησίας», θέμα ποὺ ἀπασχόλησε σὲ μεγάλη ἔκταση καὶ τὴν παροῦσα αὐτὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ 1930).

(δ) Ἀρκετοὶ ἀπὸ τοὺς διανοουμένους εἶχαν ἤδη τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἐμπλακεῖ στὴ Μασονία.

(ε) Ὁ Ἐλευθεροτεκτονισμὸς (Μασονία) εἶναι νέος Ἀρειανισμὸς (διότι ἀπορρίπτει τὴν πλήρη θεότητα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, δηλ. τοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁμοουσιότητά καὶ ἰσότητά Του πρὸς τὸν Θεὸν Πατέρα).

(στ) Ἡ Μασονία ἐξισώνει τὸν Χριστὸ μὲ τὸν Μωϋσῆ, τὸν Βούδδα, τὸν Μωάμεθ, ἀρχηγοὺς «θρησκειῶν» καὶ ἑπομένως καταργεῖ τὸν Χριστό, τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὴν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ τονίζει ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μόνη ἀληθὴς θρησκεία (διότι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Παντοκράτωρ Θεός).  

(ζ) Μπροστά μας βρίσκεται μέγας ἀγώνας ἐναντίον τῆς Μασονίας, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναλάβουμε χωρὶς φόβο, ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ (οἱ σημερινὲς ἐξελίξεις, ἐκκλησιαστικὲς καὶ ἐθνικο-πολιτικές, ἐπιβεβαιώνουν τὶς ἐκτιμήσεις αὐτὲς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς).

Ἰδοὺ ἡ τοποθέτηση τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς ἐπὶ λέξει [2] :

«3). Τὸ ζήτημα τοῦ Ἐλευθέρου Τεκτονισμοῦ. Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως ἐσημείωσεν ἐν τῷ Καταλόγῳ αὐτῆς αἱρέσεις τινὰς ὀνομαστί, ὡς τὸν Οὐνιτισμόν, Χιλιασμὸν κ.τ.λ., ἀλλ’ ὁ Μασωνικὸς κίνδυνος ὑπερβαίνει πάντας, καὶ δυστυχῶς ἱκανοὶ τῶν διανοουμένων εἶνε συνδεδεμένοι μετ΄ αὐτοῦ. Οὗτος εἶνε ὁ νέος Ἀρειανισμὸς καὶ ἐνώπιον ἡμῶν πρόκειται μέγας ἀγών, ὃν ὀφείλομεν ἄνευ φόβου νὰ ἀναλάβωμεν ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ. Ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐν τῷ κόσμῳ δὲν εἶνε ὁ Μπολσεβικισμὸς ἢ ἄλλο τι, ἀλλ’ ὁ Τεκτονισμός, διότι εἶνε ἐχθρὸς ἐξωτερικὸς καὶ ἐσωτερικός. Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι ἡ Χριστιανικὴ Θρησκεία εἶνε ἡ Θρησκεία, ἡ μόνη Θρησκεία, καὶ ἡ Ὀρθοδοξία ἡ μόνη ἀληθής, αὐτοὶ δ’ ἀρνοῦνται τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὸν Χριστόν, θέτοντες αὐτὸν ἐν ἴσῃ γραμμῇ πρὸς τὸν Μωϋσῆν, τὸν Βούδδαν, τὸν Μωάμεθ».

Βλ. τὶς ἐπισυνημμένες φωτογραφίες τοῦ κειμένου.

Τὸ θέμα τῆς Μασονίας καὶ τῶν («ἀδελφικῶν» της, σημειώνουμε ἐμεῖς) συστημάτων τοῦ θεοσοφισμοῦ καὶ τοῦ πνευματισμοῦ, συζητήθηκαν ἐκτενέστερα σὲ ἄλλη συνεδρία, τὴν  ΙΑ΄, (σελ. 127-128 τῶν Πρακτικῶν), ὅπου κατὰ τὴν πληροφορία τῶν Πρακτικῶν καὶ χωρὶς περαιτέρω διευκρινίσεις, «διεξάγεται μακρὰ συζήτησις, καθ’ ἣν πολλαὶ ἀναπτύσσονται γνῶμαι περὶ τῆς φύσεως, τοῦ σκοποῦ τῶν ὡς ἄνω συστημάτων καὶ τῆς ἐπὶ τοῦ Λαοῦ ἐπιδράσεως αὐτῶν» (σελ. 128). Βεβαίως, καθὼς ἀνέφερε (σελ. 127) καὶ ὁ Μητροπολίτης Ἑρμουπόλεως Νικόλαος, 2ος ἀντιπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, περὶ τῆς Θεοσοφίας ὑπῆρχε ἤδη καταδικαστικὴ συνοδικὴ ἀπόφαση, ἡ δὲ κατὰ τῆς Μασονίας ἀντιρρητικὴ γραμματεία ἦταν τότε πολὺ μεγάλη :«[…] ὁ Θεοσοφισμὸς ἔχει καταδικασθῇ παρὰ Ἱερᾶς Συνόδου, περὶ Μασωνισμοῦ δὲν γνωρίζει ἂν ὑπάρχῃ καταδικαστικὴ Συνοδικὴ ἀπόφασις, ἀλλ’ ἔχουσι τόσα κατ’ αὐτοῦ γραφῇ, ὥστε ἡ ἀτμόσφαιρα νὰ εἶναι κεκορεσμένη».

Παρὰ τὴν ἀπόφαση ποὺ ἐλήφθη ἀπὸ τὴν Προκαταρκτικὴ Ἐπιτροπὴ στὴν Ἱ.Μ.Μ. Βατοπεδίου τὸ 1930, δυστυχῶς ἐκ μέρους τοὐλάχιστον τῶν ἑλληνοφώνων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, μόνη ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος πῆρε ἀρκετὰ στὰ σοβαρὰ τὸ θέμα τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ - Μασονίας, ὥστε στηριζόμενη ὀνομαστικῶς στὶς ἀποφάσεις τῆς Προκαταρκτικῆς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ 1930 ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, νὰ λάβει τὸ ἔτος 1933 τὴν πρώτη ἐπίσημη  - ἀπὸ τρεῖς συνολικά (1933, 1972, 1996) – καταδικαστικὴ τῆς Μασονίας ἀπόφασή της, στὴ Συνεδρία τῆς 7ης Ὀκτωβρίου 1933 καὶ νὰ ἐκδώσει εἰδικὴ Πράξη (Ἐκκλησία 48/1933, σελ. 37-39). Σύμφωνα μὲ αὐτὴν ἡ Μασονία εἶναι«διεθνὴς μυητικὸς ὀργανισμὸς» καὶ «μυσταγωγικὸ σύστημα, ὅπερ ὑπομιμνῄσκει τὰς παλαιὰς ἐθνικὰς μυστηριακὰς θρησκείας ἢ λατρείας, ἀπὸ τῶν ὁποίων κατάγεται καὶ τῶν ὁποίων συνέχειαν καὶ ἀναβίωσιν ἀποτελεῖ»· ἐπίσης, ἡ Σύνοδος κατηγορεῖ τὴ Μασονία γιὰ συγκρητισμό, πρᾶγμα ποὺ ἐπιβεβαιώνει τὴν καταγωγή της ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα εἰδωλολατρικὰ μυστήρια, τὰ ὁποῖα δέχονταν στὶς μυήσεις τους κάθε λάτρη, ὁποιουδήποτε Θεοῦ· ἡ Μασονία «ἀνυψοῖ ἀνεπαισθήτως ἑαυτὴν εἰς εἶδός τι ὑπερθρησκείας, θεωροῦσα πάσας τὰς θρησκείας, μηδὲ τῆς Χριστιανικῆς τοιαύτης ἐξαιρουμένης, ὡς ὑποδεεστέρας αὐτῆς» [3].

Ἡ θεολογικὴ κινητικότητα ποὺ ἀναπτύχθηκε ὡς συνέπεια τῆς ἐν λόγῳ προβληματικῆς στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1930 προφανῶς ὑπῆρξε καὶ τὸ ἔναυσμα γιὰ τὴ συγγραφὴ ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Καθηγητὴ Π.Ν. Τρεμπέλα τῶν ἔργων του Μασωνισμὸς καὶ Θεοσοφία, τὸ 1932, καὶ Πνευματισμὸς τὸ 1936 [4] . 

Παρὰ τὴν ἀβάσιμη ἀμφισβήτηση σήμερα στὴ Σερβία ἀπὸ μερικοὺς κύκλους τῆς ἀντι-μασονικῆς στάσεως τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, ἡ παραπάνω κρυστάλλινη θέση του ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ ἄλλα γραπτά του, ὅπως τὴν Ἐπιστολὴ (115) Στὴν ἀδελφότητα τοῦ «Ἁγίου Ἰωάννου» γιὰ τὰ ἀποκαλυπτικὰ φαινόμενα τῆς ἐποχῆς μας, ἡ ὁποία γράφηκε σὲ κάποιο χρόνο μεταξὺ 1937-1941. Καὶ ἐκεῖ γράφει τὰ ἑξῆς [5] : 

«Διαβάσατε τὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη καὶ σᾶς κυρίευσε φόβος. Σᾶς φαίνεται ὅτι ἐκεῖνες οἱ φοβερὲς περιγραφὲς ἀναφέρονται ἀκριβῶς στὴν ἐποχή μας. Κάποιος σᾶς ἑρμήνευσε ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ φοβεροὶ δράκοι καὶ τὰ θηρία ἤδη ἦρθαν στὸν κόσμο: Καὶ ὁ κόκκινος δράκος (Ἀπ. 12, 3) ὡς «σοσιαλισμός», καὶ τὸ μαῦρο δεκατοκέρατο θηρίο (Ἀπ. 13, 1) ὡς «μασονισμὸς» καὶ τὸ δικέρατο θηρίο (Ἀπ. 13, 11) ὡς «αἵρεση». Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ τέρατα στὸν πόλεμο ἐναντίον τοῦ χριστιανισμοῦ! Ἀκριβῶς ἔτσι εἶναι, ἀδέλφια μου. Στὴν ἐποχή μας ἡ κόλαση ἔχει ξεσηκώσει ὅλες τὶς στρατιές της ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ καὶ οἱ πραγματικοὶ χριστιανοὶ πρέπει χωρὶς φόβο νὰ κοιτοῦν μπροστά τους, μὲ δυνατὴ πίστη καὶ ἐμπιστοσύνη στὸν μοναδικὸ Ἀνίκητο». 

Ἀπὸ τὴν ἴδια περίοδο προέρχεται μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ἐπιστολῶν τοῦ Ἁγίου, καὶ μία ἀκόμη παρεμφερὴς στὸ θέμα μας, ὅπου ὁ Ἅγιος Νικόλαος προειδοποιεῖ κάποιον Χριστιανὸ γιὰ τὴν δαιμονικὴ προέλευση ἑνὸς ὁράματος ποὺ εἶδε ὁ πιστὸς μὲ περιεχόμενο «διαθρησκειακῆς ἐναρμόνισης». Γράφει ὁ ἁγιόσοφος ποιμένας [6] :

«Εἴχατε ἕνα ἀσυνήθιστο ὅραμα στὴν Ἐκκλησία κατὰ τὴ διάρκεια τῆς προσευχῆς. Εἴδατε πὼς ὁ Χριστὸς βγῆκε ἀπὸ τὸ ἱερὸ καὶ στάθηκε. Ὕστερα βγῆκε κάποιος σὰν Ἑβραῖος ραβίνος, καὶ στάθηκε ἐξ ἀριστερῶν τοῦ Χριστοῦ. Τελικὰ βγῆκε πάλι κάποιος μὲ τὴ μαντήλα στὸ κεφάλι, καὶ στάθηκε ἐκ δεξιῶν τοῦ Χριστοῦ. Τότε καὶ οἱ δυό τους ἀπὸ τὶς πλευρὲς ἔδωσαν τὰ χέρια στὸν Χριστὸ καὶ ἔκαναν χειραψία μαζί Του. Τέτοιο ὅραμα εἴχατε. Ἐνῶ σὰν ἑρμηνεία τοῦ δῆθεν ἑρμηνευτῆ ἀνακοινώνετε τὸ ἑξῆς: ὁ Θεὸς θέλει νὰ συμφιλιωθοῦν ὅλες οἱ θρησκεῖες καὶ νὰ δημιουργηθεῖ μία πίστη στὸν κόσμο ! Ὁ καθένας ποὺ εἶναι μυημένος στὰ μυστήρια τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νὰ σᾶς πεῖ ὅτι καὶ τὸ ὅραμα εἶναι ψευδὲς καὶ ἡ ἑρμηνεία εἶναι ψευδής. Τὸ φάντασμα ποὺ εἴδατε μπροστά σας δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό, ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ πάντα σηκώνει τὰ κέρατά του ἐναντίον τῆς πίστης τοῦ Χριστοῦ […] Ἀπὸ ποῦ τέτοιο ὅραμα, ρωτᾶτε. Ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ βάζει σὲ πειρασμούς. Ἐπιθεωρῆστε τὴ ζωή σας καὶ θὰ καταλάβετε. Στὶς μέρες μας πολὺ ἀκούγεται - ἀπὸ τοὺς ὀλιγόπιστους, βέβαια – περὶ τῆς συμφιλίωσης καὶ ἐξίσωσης ὅλων τῶν θρησκειῶν […] Μπερδέψατε τὶς ἔννοιες. Ἄλλο πράγμα εἶναι ἡ κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ εἰρήνη καὶ ἄλλο ἡ συμφιλίωση τῶν θρησκειῶν. Καὶ ἄλλο πράγμα εἶναι ἡ ἐξίσωση στὰ δικαιώματα καὶ τὶς ὑποχρεώσεις τῶν πολιτῶν καὶ ἄλλο ἡ ἰσοπέδωση τῶν θρησκειῶν. Στοὺς χριστιανοὺς ἔχει αὐστηρὰ διαταχθεῖ ἡ ἐλεημοσύνη πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, χωρὶς διαφορὰ στὴν πίστη, ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ ἡ αὐστηρὴ τήρηση τῆς ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ. Ὡς χριστιανὸς ἐσεῖς μπορεῖτε νὰ θυσιάσετε γιὰ τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ τὴν περιουσία καὶ τὴ ζωή σας, ἀλλὰ μὲ τίποτα τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ ἐκεῖνο εἶναι, ἐνῶ αὐτὸ ὄχι, δική σας ἰδιοκτησία. Ἐδῶ βρίσκεται ὁ λίθος προσκόμματός σας, σὲ τούτη τὴ μὴ διαφοροποίηση. Ἀπὸ τούτη τὴν μὴ διαφοροποίηση ἦρθε καὶ ἡ σύγχυση στὴν ψυχή. Στὴ πραγματικότητα ἐσεῖς δὲν εἴδατε οὔτε τὸν Χριστὸ οὔτε τὸν Μωάμεθ, εἴδατε μόνο τὴ δική σας ψυχή. Ὁ Θεὸς ἂς σπεύσει σὲ βοήθειά σας».  


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ – ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Σημείωμα γιὰ τὴν ἔκδοση ἐν ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, Δρόμος δίχως Θεὸ δὲν ἀντέχεται…, Ἱεραποστολικὲς Ἐπιστολὲς Α΄, ἐκδόσεις «Ἐν πλῷ», Ἀθήνα 2010(4), σελ. 15.
[2] Πρακτικὰ τῆς Προκαταρκτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἁγίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς συνελθούσης ἐν τῇ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερᾷ Μεγίστῃ Μονῇ τοῦ Βατοπεδίου (8-23 Ἰουνίου 1930),  τύποις «Φαζιλὲτ» Τάσσου-Βακαλοπούλου, ἐν Κωνσταντινουπόλει 1930, σελ. 73.
Βλ. τὸ  σύγγραμμα στὴ Βιβλιοθήκη τοῦ Πανεπιστημίου Κρήτης
[3] ΑΡΧΙΜ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΤΣΙΑΚΚΑΣ, Ἐγκυκλοπαιδικὸ Λεξικὸ Θρησκειῶν καὶ Αἱρέσεων, Παραχριστιανικῶν-Παραθρησκευτικῶν Ὁμάδων καὶ Σύγχρονων Ἰδεολογικῶν Ρευμάτων, ἔκδ. Ἱ.Μ. Τροοδιτίσσης, 2002, σελ. 583. 
[4] ΕΜΜ. Ι. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, «Τρεμπέλας Παναγιώτης» ἐν ΘΗΕ 11 (1967), στ. 847
[5] ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, Δρόμος δίχως Θεὸ δὲν ἀντέχεται…, Ἱεραπο-στολικὲς Ἐπιστολὲς Α΄, ἐκδόσεις «Ἐν πλῷ», Ἀθήνα 2010(4), σελ. 286. 
[6] Ἐπιστολὴ (127) Στὸν συνταξιοῦχο Π.Ν. γιὰ ἕνα ὅραμα ἐν ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, Δρόμος δίχως Θεὸ δὲν ἀντέχεται…, Ἱεραποστολικὲς Ἐπιστολὲς Α΄, ἐκδόσεις «Ἐν πλῷ», Ἀθήνα 2010(4), σελ. 313ἑ.315.

πηγή

ΕΟΡΤΗ Ἁγίου Νέου Ὁσιομάρτυρος Παύλου.

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ Ἕδρα: Ἀπόλλωνος 23Β 10557 Ἀθήνας Δι’ ἀλληλογραφίαν : ΜΟΥΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟΝ τηλ. 210 3254321-2 fax. 210 3236978  e-mail: fot_gram@otenet.gr ἱστοσελίς: www.fotgrammi.gr Α.Φ.Μ. 090050859 * Ε´ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ

14.5.13

ΕΟΡΤΗ

Ἁγίου Νέου Ὁσιομάρτυρος Παύλου.

Ὁ Ρ. Σ. (91,2 FM)

 καὶ

ὁ Τηλεοπτικὸς Σταθμὸς μέσῳ διαδικτύου (www.pe912fm.com) τῆς Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας

καὶ ὁ Τ.Σ. ΑΧΕΛΩΟΣ TV

ἀπὸ τὴν  Ἀροανία Καλαβρύτων

θὰ ἐκπέμπουν ἀνὰ τὴν ὑφήλιον

18.5.2013

Ἄποψις ἀπὸ τὸ συγκρότημα τῶν ἔργων τοῦ Ἱδρύματος

εἰς μνήμη Ἁγίου Νέου Ὁσιομάρτυρος Παύλου

Ἀροανία Καλαβρύτων

1. Πλησιάζει ἡ ἡμέρα, ποὺ θὰ ἑορτάσωμε πανηγυρικὰ τὸν Ἅγιο Παῦλο.

Ἔχουν προσκληθῆ Ἀρχιερεῖς, κληρικοὶ, πλῆθος εὐλαβῶν προσκυνητῶν καὶ προσωπικοτήτων ἀπὸ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό.

2. Θὰ μᾶς τιμήσουν μὲ τὴν παρουσία τους καὶ ὁ Περιφερειάρχης Δυτικῆς Ἑλλάδος καὶ Νήσων κ. Ἀπόστολος Κατσιφάρας, ἡ Τοπικὴ Αὐτοδιοίκησι καὶ Προεδρεῖα πολλῶν φορέων.

3.    Θὰ συνοδεύσῃ ἡ Χορωδία «Καλαβρυτινοὶ Ὑμνωδοί Ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός» ὑπὸ τοῦ κ. Βασιλείου Καλογεροπούλου ἢ τοῦ κ. Βασιλείου Ζήσιμου, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς εὐφράνουν μὲ τὴν γνήσια βυζαντινὴ μουσική τους. Οἱ ἴδιοι κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ γεύματος θὰ μᾶς μαγεύσουν καὶ μὲ μερικὰ παραδοσιακὰ δημοτικὰ τραγούδια.

4.  Μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, οἱ δυνάμενοι νὰ βαδίσουν 250 μέτρα ἠμποροῦν νὰ συμμετάσχουν σὲ μικρὰ λιτανεία τῶν Ἁγίων λειψάνων καὶ τῆς εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Παύλου ἕως τὸ γενέθλιο αὐτοῦ οἴκημα.

5. Ἐν συνεχείᾳ, κλῆρος καὶ λαός, ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι, εἶναι ἅπαντες λίαν εὐπρόσδεκτοι νὰ παρακαθίσουν στὸ καθιερωμένο «σπαρτιάτικο» γεῦμα.

6. Καὶ ἐφέτος ὁ Σεβασμιώτατός μας ἀπέστειλε σχετικὸ ἔγγραφο στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ζωντανὴ μετάδοσι τῆς ἑορτῆς μας ἀπὸ τὴν ΕΡΤ Α.Ε., καθὼς ἐπίσης καὶ πρὸς τὸν Ρ.Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ μεταδώσουν τὴν ὅλη ἑορτή μας ζωντανά. Ἀμφιβάλλουμε ὅμως ἐὰν θὰ προσέλθουν, διότι οἱ ἀνεγκέφαλοι, οἱ ἀνίκανοι καὶ οἱ φαῦλοι, ποὺ κυβέρνησαν τὰ τελευταῖα 40 χρόνια ἐδημιουργοῦσαν συνεχῶς ὀργανικὲς θέσεις, γιὰ νὰ βολεύουν τὸν συρφετό τους-τοὺς κλαδικούς τους καὶ ὅλα τὰ «παράσιτα» τῆς κοινωνίας. Ἔτσι, ἐνῷ πληρώνει ὁ βαρύτατα φορολογούμενος πτωχὸς ἑλληνικὸς λαὸς τέλη γιὰ τὴν ΕΡΤ, ἀκόμη καὶ ἐὰν δὲν διαθέτῃ τηλεόρασι καὶ ἐὰν δὲν ἀκούῃ τοὺς σταθμούς τους, ἐν τούτοις δὲν ἔχουν χρήματα, λέγουν, καὶ δὲν πηγαίνουν ἐκτὸς ἕδρας, διότι ἀπαιτεῖται σύμφωνα μὲ τὸ φαῦλο ὀργανόγραμμά τους συρφετὸς 20 ἀτόμων (!!!). Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία θὰ τὰ ὀργάνωνε μὲ πνεῦμα οἰκονομίας καὶ σωστῆς ἐργασίας τὸ πολὺ μὲ 5 ἄτομα.

Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ φιλοξενία ὕπνου καὶ φαγητοῦ προσφέρεται ἀπὸ τὸ Ἵδρυμά μας δωρεάν.

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ καλοβολευμένοι ἔχουν τόσο πολὺ κακομάθει, ποὺ δὲν θέλουν νὰ ἐργάζωνται ὀρθόδοξα. Πολλοὶ δὲ ἀπὸ αὐτοὺς θὰ ἦταν εὐτυχέστατοι νὰ λαμβάνουν τὶς ἐπιταγὲς μὲ τοὺς παχυλοὺς μισθοὺς ἀκόμη καὶ στὶς ἐξοχές τους καὶ νὰ μὴ μεταβαίνουν οὔτε κἂν καὶ στὴν μεγάλη «χαβούζα», ποὺ λέγεται Ἀττική. Μεταβαίνουν μόνον τὶς Κυριακές, ὅπου λειτουργεῖ ὁ Μακαριώτατος καὶ ἀδιαφοροῦν καὶ αὐτοὶ ἐγκληματικῶς γιὰ τὴν ἐπαρχία.

7. Εὐτυχῶς, ποὺ ὑπάρχει καὶ ἡ Πειραϊκὴ Ἐκκλησία, ὅπου ὁ εὐλαβὴς καὶ ταπεινὸς ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου Σεβασμιώτατος Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ μεταδοθῇ ραδιοφωνικῶς καὶ τηλεοπτικῶς μέσῳ διαδικτύου ἡ ὅλη ἑορτή μας (μόνο μὲ 2 τεχνικούς). Τὸ ἴδιο κάμνουν καὶ οἱ εὐλαβεῖς καὶ εὐσυνείδητοι Χριστιανοί, ἐπιχειρηματίες ἀδελφοὶ Μπόκα καὶ ἀποστέλλουν τὸ ΑΧΕΛΩΟΣ TV καὶ θὰ μεταδώσουν τηλεοπτικῶς μέσῳ διαδικτύου τὴν ἑορτή μας μόνον μὲ 1 ἢ 2 ἄτομα. Καὶ ὁ Τηλεοπτικὸς Σταθμὸς  4Ε ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη τὸ ἴδιο πράττει.

8.  Κατὰ τὴν ἐπιστροφὴ καὶ περὶ ὥρα 16.30,  στὴν ἱστορικὴ Ἱερὰ Μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας, θὰ τοποθετήσωμε μαρμάρινη ἀναμνηστικὴ ἐπιγραφή :

 Ἀθάνατοι μάρτυρες, ἥρωες τοῦ ’21.

Τὸ τάμα σας εἶναι καὶ δικό μας:

«Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν ἁγίαν

καὶ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερίαν».

ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ « ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ »

«ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ»

"Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ"

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΩΝ ΚΑΝΙΒΑΛΩΝ ;
ΤΩΝ ΚΤΗΝΩΝ ΠΟΥ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ;
ΤΩΝ ΥΠΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΒΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΖΟΥΝ;

"ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ " 

.                                                                                                                                                     .

ΘΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ...
ΜΠΟΡΕΙ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ, Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΟΜΩΣ ΑΓΩΝΙΑ ΑΝ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ Η ΑΙΤΙΑ ΝΑ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΤΑ ΚΤΗΝΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΛΑΒΕ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗ ΣΥΡΙΑ, ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ...
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΙΒΑΛΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΤΡΟΦΙΜΟΥΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ, ΤΩΝ ΒΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ;
ΑΡΝΕΙΤΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ, ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΡΙΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥ ...
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΟΧΙ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ... 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ Η ΘΑ ΔΙΑΠΡΑΞΟΥΝ ΚΑΤ' ΕΝΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ ...
 ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ, ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ  ΥΦΑΡΠΑΞΟΥΝ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ...
ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΟΙΚΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ... 

ΑΝ ΜΑΣ ΜΙΣΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΣΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ "ΝΕΟΤΑΞΙΤΩΝ" ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡOΝ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ...

ΚΑΜΜΙΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΑΘΩΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΟΡΑΖΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΚΥΡΙΟ" ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ...

ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟ "ΑΡΝΙΟΝ" ΘΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΛΕΟΝΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑΡΑΚΟΥΝΙΣΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ ...
ΤΕΛΟΣ Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ...

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΘΕΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΟΙ "ΕΠΙΒΗΤΟΡΕΣ" ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ !!!

+++

Μυστικές αδελφότητες και απόκρυφες κοινότητες

Οι ερμητικές συγκεντρώσεις ανθρώπων έχουν επισύρει ιστορικά τη μήνη των τοπικών κοινωνιών, με τη μυστική τους δράση να θεωρείται ότι αντιστρατεύεται το γενικό καλό.

Οι αδελφότητες υπάρχουν ωστόσο πολύ παλιότερα απ' όσο ενδεχομένως πιστεύουν κάποιοι, με αναρίθμητες θεωρίες συνωμοσίας να περιβάλλουν τις συγκεντρώσεις τους.

Όσο για τη δράση των μυστικών αυτών κοινοτήτων, ποικίλει φυσικά και έχει πάντα να κάνει με το ποιος αποκαλύπτει και τι για τα πεπραγμένα τους.
Ας δούμε λοιπόν μια σειρά από τις γνωστότερες μυστικές αδελφότητες του κόσμου, παρά το γεγονός ότι κάποιες δεν υπήρξαν ποτέ...

Skull and Bones

Το τάγμα Skull and Bones, αδελφότητα του Πανεπιστημίου Γέιλ, ήταν αρχικά γνωστό ως Αδελφότητα του Θανάτου (Brotherhood of Death) και αποτελεί μια από τις παλιότερες φοιτητικές κοινότητες των ΗΠΑ: ιδρύθηκε το 1832, με την «κάρτα μέλους» να δίνεται σε λίγους και εκλεκτούς. Η αδελφότητα χρησιμοποιεί μασονικής εμπνεύσεως τελετουργικά μέχρι και σήμερα, την ίδια στιγμή που τα μέλη της συναντιούνται κάθε Πέμπτη και Κυριακή -καθ' όλη τη διάρκεια του έτους- σε ένα κτίριο που αποκαλούν «Τάφο» (Tomb). Μέχρι τη δεκαετία του '70 μάλιστα τα ονόματα των μελών δεν ήταν μυστικά, γι' αυτό και γνωρίζουμε πλέον ότι μια σειρά ανθρώπων που έγιναν κατόπιν γνωστοί θήτευσαν στα έδρανα της αδελφότητας, με κορυφαίους ίσως τους δύο αμερικανούς προέδρους Μπους (πατέρα και γιο). Τα ερμητικά πεπραγμένα της αδελφότητας περιβάλλονται φυσικά από συνωμοσιολογικά σενάρια, με την πλέον τρανταχτή θεωρία να είναι αυτή που θέλει τη CIA να ιδρύεται από μέλη του τάγματος, γεγονός που ανάγκασε την υπηρεσία να εκδώσει το 2007 επίσημη ανακοίνωση άρνησης της φήμης. Στην παραπάνω φωτογραφία του 1947, διακρίνουμε ανάμεσα στα μέλη τον Τζορτζ Μπους (στα αριστερά του ρολογιού)...

Freemasons

Τους ξέρουμε ως «Μασόνους» και «Τέκτονες», με τη Μεγάλη Τεκτονική Στοά (Grand Masonic Lodge) να ιδρύεται το 1717 όταν τέσσερις μικρότερες στοές ένωσαν τις δυνάμεις τους. Στην αρχή υπήρχαν μόνο δύο βαθμοί μελών (ο πρώτος και ο δεύτερος), από τη δεκαετία του 1750 όμως δημιουργήθηκε και ο -ανώτερος στην κλίμακα- τρίτος βαθμός, γεγονός που οδήγησε σε διάσπαση της αδελφότητας. Οι συναντήσεις των μελών γίνονται με τελετουργικό τρόπο, ενώ τα σύμβολα της Στοάς περιλαμβάνουν αρχιτεκτονικές αναφορές, όπως τετράγωνα, διαβήτες και πυξίδες. Τα μέλη αναφέρονται στον Θεό ως τον «Μεγάλο Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος», ενώ μόνο τα μέλη της τρίτης βαθμίδας μπορούν να συμμετάσχουν σε όλες τις δραστηριότητες της Μασονίας. Για να περιφρουρήσουν μάλιστα την ιδιωτικότητα της αδελφότητας, οι Μασόνοι αναγκάζονται να αλλάζουν συχνά τρόπο χαιρετισμού, χειραψίας αλλά και σύμβολα, για να αποτρέψουν οποιαδήποτε πλαστότητα μέλους. Ο στιλιζαρισμένος τρόπος που ντύνονται στις τελετές τους έλκει την καταγωγή του από τα πρώτα μέλη της απόκρυφης κοινότητας, ενώ για ενταχθεί κάποιος στις τάξεις του Τεκτονισμού πρέπει απαραιτήτως να προταθεί από ήδη ενεργό μέλος. Ο καθολικισμός απαγορεύει μάλιστα ρητά στους πιστούς του να προσχωρήσουν στη Στοά, ενδεχόμενο που τιμωρείται με αφορισμό...

Rosicrucians

Τα τάγμα των Rosicrucians έλκει την καταγωγή του από την προτεσταντική Γερμανία του 17ου αιώνα, όταν μια ομάδα ανθρώπων δημοσίευσε τρία περίφημα πλέον κείμενα: Fama Fraternitatis Rosae Crucis, Confessio Fraternitatis και The Chymical Wedding of Christian Rosenkreutz anno 1459. Τα κείμενα αυτά έγιναν τόσο δημοφιλή στην εποχή και επηρέασαν τόσους ανθρώπους που ανάγκασαν τον διαπρεπή ιστορικό Frances Yeats να αποκαλέσει τον 17ο αιώνα ως «Διαφωτισμό των Rosicrucians». Το πρώτο βιβλίο περιγράφει την ιστορία του μυστηριώδη αλχημιστή Christian Rosenkreuz, ο οποίος ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου για να συγκεντρώσει απόκρυφες γνώσεις. Στο δεύτερο απεικονίζεται μια μυστική αδελφότητα αλχημιστών, η οποία ήταν έτοιμη να αλλάξει το πολιτικό και επιστημονικό σκηνικό της Ευρώπης, την ώρα που το τρίτο κείμενο αναφέρεται στην πρόσκληση του Christian Rosenkreuz να παρευρεθεί και να βοηθήσει στον «χημικό» γάμο του βασιλιά και της βασίλισσας του Κάστρου των Θαυμάτων. Τα μέλη του τάγματος ισχυρίζονται βέβαια ότι η καταγωγή της αδελφότητας είναι σαφώς παλιότερη από το 1600, την ίδια στιγμή που οι «Ροδοσταυρίτες» έχουν επηρεάσει και τη λειτουργία της Τεκτονικής Στοάς. Από τις πολυάριθμες ομάδες των Rosicrucians που υπάρχουν σήμερα, δύο είναι οι γενικές τάσεις: η πρώτη αποτελεί ένα μείγμα χριστιανισμού και διδαχών του τάγματος, ενώ η δεύτερη είναι ημι-μασονική, με τα μέλη να χωρίζονται ιεραρχικά σε βαθμούς...

Ordo Templis Orientis

Το Τάγμα των Ναών της Ανατολής (OTO) είναι μια απόκρυφη οργάνωση που αναπτύχθηκε αρχικά στα πρότυπα της Στοάς, κατόπιν ωστόσο, κάτω από την ηγεσία του διαβόητου «Μεγάλου Τέρατος» Aleister Crowley, πήρε τη μορφή θρησκευτικού συστήματος (1904). Τα μέλη υπόκεινται σε διάφορους βαθμούς μύησης, ενώ τα τελετουργικά είναι ακραία στυλιζαρισμένα, με παρθένες, παιδιά και «ιερείς». Η OTO αριθμεί σήμερα περισσότερα από 3.000 μέλη παγκοσμίως, με τον Crowley να έχει επιφυλάξει ακόμα και λειτουργία για τις συναντήσεις, στην οποία λαμβάνουν μέρος διάφοροι αρχαίοι αιγύπτιοι θεοί και ο Σατανάς φυσικά, με την παρθένα αρχιλειτουργό να κλείνει τη σεμνή τελετή με γυμνό τελετουργικό...

Hermetic Order of The Golden Dawn

Το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής ιδρύθηκε από τους Dr. William Robert Woodman, William Wynn Westcott και Samuel Liddell MacGregor Mathers, όλοι τους τέκτονες και μέλη της Societas Rosicruciana in Anglia, μιας απόκρυφης αδελφότητας με στενούς δεσμούς με τη Στοά. Το τάγμα θεωρείται από πολλούς ότι λειτουργεί ως πρόδρομος για την Ordo Templi Orientis, αλλά και μια σειρά ακόμα από μυστικές κοινότητες. Τα βασικά πιστεύω της αδελφότητας είναι ένα μείγμα από χριστιανικό και ιουδαϊκό μυστικισμό, διανθισμένο με ερμητικές προσεγγίσεις από την αρχαία Αίγυπτο, τη μαγεία, τον θεοσοφισμό, την αλχημεία, τον Τεκτονισμό, ακόμα και από αναγεννησιακά γραπτά. Δύο γνωστά μέλη του τάγματος ήταν ο Aleister Crowly αλλά και ο σπουδαίος ιρλανδός ποιητής William Yeats. Τα άρθρα πίστης του τάγματος είναι μια σειρά κωδικοποιημένων περγαμηνών (Cipher Documents), μεταφρασμένων στα αγγλικά με τη βοήθεια αλγορίθμου που αποδίδεται στον Johannes Trithemius, και περιλαμβάνουν 60 σελίδες μαγικών τελετουργικών, με τα περισσότερα ωστόσο να μοιάζουν υφολογικά με την ιεροτελεστία των Rosicrucians...

Knights Templar

Οι Ναΐτες Ιππότες (πλήρες όνομα: The United Religious, Military and Masonic Orders of the Temple and of St John of Jerusalem, Palestine, Rhodes and Malta) είναι μια μοντέρνα εκδοχή του αυθεντικού τάγματος των Ιπποτών του Ναού, τεκτονικής εμπνεύσεως, που δεν έχει βέβαια σχέση με τη θρησκευτικο-στρατιωτική ομάδα του 12ου αιώνα. Τα μέλη της αδελφότητας δεν διεκδικούν μάλιστα σχέσεις με το μεσαιωνικό τάγμα, παρά το γεγονός ότι δανείζονται ιδέες και σύμβολά του. Για να γίνει κάποιος μέλος των Ναϊτών πρέπει απαραίτητα να είναι χριστιανός και μασόνος τρίτου επιπέδου, με την αδελφότητα να μην εντάσσεται ωστόσο μόνο στις ανώτερες βαθμίδες της Στοάς, αλλά να διεκδικεί τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της: παρά τις ρητές διαβεβαιώσεις της Μασονίας ότι κανένα τάγμα της δεν έχει ευθεία συσχέτιση με τους μεσαιωνικούς Ιππότες του Ναού, η αδελφότητα των Ναϊτών δομείται στις ίδιες ακριβώς πεπατημένες, με τα τελετουργικά της να είναι εμφανώς επηρεασμένα από τα αντίστοιχα του τάγματος του 12ου αιώνα...

Illuminati

Ένα κίνημα «ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων», ακόμα πιο ριζοσπαστών στη σκέψη από τους Διαφωτιστές, οι πνευματικοί απόγονοι των οποίων πήραν το όνομα «Illuminati» (αυτοί ωστόσο αποκαλούνταν «Perfectibilists»), ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1776 στο Ingolstadt της Βαυαρίας από τον ιησουίτη Adam Weishaupt. Η ομάδα μνημονεύεται σήμερα ως Βαυαροί Ιλουμινάτι, με τα μέλη της να αριθμούν διανοουμένους και προοδευτικούς πολιτικούς της εποχής. Το γεγονός μάλιστα ότι οι Illuminati δεν πίστευαν σε μια ανώτερη δύναμη τους έκανε ακαταμάχητους στα άθεα πνεύματα του καιρού, την ίδια στιγμή που οι βάσεις του τάγματος ήταν θεμελιωμένες στις αρχές του ουμανισμού. Γι' αυτό ίσως υπήρχε διάχυτη η πεποίθηση ότι οι Illuminati αποζητούσαν την ανατροπή της οργανωμένης θρησκείας. Η καλοσχεδιασμένη κυβερνητική προσπάθεια ωστόσο να απαγορευτεί η οργάνωση θα έφερνε και το τέλος της στις αρχές του 19ου αιώνα. Παρά ταύτα, διάφοροι συνωμοσιολόγοι, όπως οι David Icke και Was Penre, υποθέτουν ότι το τάγμα του Weishaupt κατάφερε να επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστες μαρτυρίες που να επιβεβαιώνουν έναν τέτοιο ισχυρισμό. Για τις αναρίθμητες θεωρίες συνωμοσίας όμως που τους αφορούν, οι Illuminati είναι ακόμα ενεργοί, ελέγχοντας τις πράξεις των κυβερνήσεων του πλανήτη και δουλεύοντας πυρετωδώς για τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων», μια παγκόσμια κυβέρνηση δηλαδή βασισμένη στα ιδεώδη του ανθρωπισμού και των αθεϊστικών διδαχών...

Bilderberg Group

Η περίφημη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ διαφέρει από τις άλλες αδελφότητες στη βάση ότι δεν έχει καθορισμένες ιδιότητες μέλους. Πρόκειται περισσότερο για το όνομα που έχει δοθεί σε μια ομάδα σημαινόντων προσώπων που συναντιούνται κάθε χρόνο σε καθεστώς απόλυτης μυστικότητας (συνήθως με ισχυρή προστασία κυβερνητικών και στρατιωτικών παραγόντων). Τα θέματα της διάσκεψης παραμένουν μυστικά, ενώ η δομή της συνάντησης ομοιάζει με την αντίστοιχη ενός συνεδρίου, που φιλοξενείται σε πολυτελή ξενοδοχεία ανά τον κόσμο. Η συμμετοχή στα πεπραγμένα γίνεται αποκλειστικά με πρόσκληση. Η πρώτη συνάντηση της ομάδας έλαβε χώρα το 1954 στο ξενοδοχείο Bilderberg της Ολλανδίας, απ' όπου έλκει και το όνομά της η λέσχη, με την πρόσκληση να έχει προέλθει από τον Joseph Retinger, πολωνό εμιγκρέ και πολιτικό σύμβουλο, ο οποίος ανήσυχος καθώς ήταν για την άνοδο του αντι-αμερικανισμού στη Δυτική Ευρώπη πρότεινε μια διεθνή συνδιάσκεψη, στις εργασίες της οποίας οι ευρωπαίοι και οι αμερικανοί ηγέτες θα είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν και να κατανοήσουν τις ομοιότητες και τις διαφορές των κοινωνιών της Δύσης. Παρά το γεγονός ότι τα πρακτικά και η λίστα των συμμετεχόντων είναι διαθέσιμα στο κοινό, δεν είναι σαφής η πηγή προέλευσης των πληροφοριών αυτών, καθώς οι συναντήσεις του γκρουπ περιβάλλονται από μυστικότητα και οι συμμετέχοντες δεσμεύονται να μην προβούν σε αποκαλύψεις του περιεχομένου των ετήσιων συνεδρίων. Η λέσχη δικαιολογεί την υπερβολική μυστικότητα των συναντήσεων στη βάση της ελευθερίας που απολαμβάνουν οι ομιλητές: χωρίς την παρουσία του Τύπου, δεν είναι πλέον υποχρεωμένοι να προσέχουν πώς θα μεταφραστεί κάθε λέξη που βγαίνει από το στόμα τους. Περιττό ίσως να αναφερθεί, κάθε δραστηριότητα της λέσχης περιβάλλεται από συνωμοσιολογικά σενάρια και έντονη αμφισβήτηση...

The Priory of Sion

Μετά την κυκλοφορία του «Κώδικα Ντα Βίντσι» του Νταν Μπράουν, το παγκόσμιο συνωμοσιολογικό ενδιαφέρον στράφηκε αυτόματα στη μυστική αδελφότητα «Κοινό της Σιών». Δυστυχώς βέβαια για όλους τους αποκρυφιστές της οικουμένης, η ερμητική κοινότητα είναι προϊόν μυθιστορηματικό. Πρόκειται για φάρσα που σκάρωσε το 1956 ο Pierre Plantard, με τις επιστολές που αντάλλαξε με τους συνεργούς του σε όλη τη δεκαετία του '60 (de Cherisey και de Sede) να αποκαλύπτουν απίθανους χειρισμούς για την πρόκληση ενδιαφέροντος για την υποτιθέμενη αδελφότητα. Παρά το γεγονός ότι έχει πλέον αποδειχτεί ότι πρόκειται για πλάκα, δεν είναι λίγοι αυτοί που αρνούνται να πιστέψουν στην αλήθεια κατασκευάζοντας ωραιότατες θεωρίες συνωμοσίας για τη σκοτεινή δράση του Κοινού της Σιών. Όπως οι τρεις συγγραφείς του διαβόητου πια βιβλίου «Το άγιο αίμα και το άγιο δισκοπότηρο», οι οποίοι -παρασυρμένοι προφανώς από τη φάρσα- ισχυρίστηκαν ότι η αδελφότητα χρονολογείται από το 1099, ενώ στα επιφανή της μέλη συμπεριλαμβάνονταν ο Ισαάκ Νεύτων και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι! Όσο για τη δράση μιας κοινότητας που δεν υπήρξε ποτέ, δεν είναι άλλη από την ίδρυση μιας Αγίας Ευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας, που θα γίνει η επόμενη υπερδύναμη του πλανήτη, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή ειρήνης και ευημερίας...

Opus Dei

Η Opus Dei είναι μια οργάνωση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που δίνει έμφαση στο πιστεύω των καθολικών ότι το μονοπάτι για την αγιότητα είναι η απλή καθημερινότητα. Το τάγμα ιδρύθηκε στην Ισπανία το 1928 από τον καθολικό ιερέα Josemaría Escrivá με τη σύμφωνη γνώμη του Πάπα Πίου ΙΒ', την ώρα που τα μέλη της αδελφότητας δίνουν όρκο αγαμίας και ζουν σε συγκεκριμένα κέντρα. Κι εδώ μπαίνει πάλι ο Νταν Μπράουν και το ανάρπαστο μυθιστόρημά του, στο οποίο ισχυρίζεται ότι η Opus Dei είναι μια σκοτεινή εκκλησιαστική οργάνωση που προσπαθεί να βγάλει από τη μέση το Κοινό της Σιών και κάθε άλλη αδελφότητα που επιζητεί να αποκαλύψει την «αλήθεια» για τον χριστιανισμό. Εκτός βιβλίου βέβαια, για το μόνο που έχει κατηγορηθεί η Opus Dei είναι η αυστηρότητα της θρησκευτικής δομής της, την ίδια στιγμή που η Καθολική Εκκλησία απαγορεύει ρητά τις μυστικές κοινότητες μέσα στους κόλπους της. Αν προάγει μια σκοτεινή δική της ατζέντα, κανείς δεν ξέρει, δεν έχουν διατυπωθεί ωστόσο αντίστοιχες κατηγορίες...

Πηγή  / πηγή

'' Ο ΙΣΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ''

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

<<Η ΑΓΝΗ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ>>

.                                                                                                                                     .

ΚΑΠΟΤΕ ΖΟΥΣΕ ΕΝΑΣ ΝΕΑΡΟΣ ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΟΥ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ, ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΒΑ
ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ...

ΤΟΝ ΕΛΕΓΑΝ ΔΗΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ...
ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕ Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ Η ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ...

ΑΦΕΛΕΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΟΜΩΣ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΝΙΑ ΕΞΕΠΕΜΠΕ ΑΦΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΜ ΠΕΙΡΑΞΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΠΟΝΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΤΟΥ  ...

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΤΟ ΤΥΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ, ΔΕΝ ΑΦΗΝΕ ΟΜΩΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΠΑΡΕΜΕΝΕ ΑΘΩΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΛΗΣ, ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ...

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΕΚΕΙ ΣΑΝ ΚΟΥΤΣΟΥΡΟ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ...
ΤΟ ΛΟΓΙΑ ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ Ο ΠΑΠΑΣ ΣΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΝ ΣΥΓΚΙΝΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ "ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ" ΜΕ ΟΛΗ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ, ΑΦΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΑΛΛΑΞΑΝ ΡΙΖΙΚΑ ΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ...
''ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΙΣΙΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΟΛΟΪΣΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΡΙΒΕΤΕ ΔΕΞΙΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ...

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΑΒΟΥΜΕ ΙΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΜΠΟΝΕΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΑΣ ...
ΝΑ ΕΛΕΟΥΜΕ, ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΕ ΕΜΑΣ ...
ΟΤΑΝ ΔΕΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΗΚΑΡΗΣ ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΘΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΟΠΟΥ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ''...
Ο ΔΗΜΟΣ ΦΑΝΕΡΑ ΕΠΗΡΕΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟΝ ''ΙΣΙΟ ΔΡΟΜΟ'' ...
ΠΟΥΛΗΣΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ, ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΛΙΓΟ ΨΩΜΟΤΥΡΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΠΗΡΕ ΕΝΑΝ 'ΙΣΙΟ' ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ...
ΠΡΟΧΩΡΟΥΣΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΤΡΙΨΕΙ ΔΕΞΙΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ...
ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟΝ ΙΣΙΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ...
ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΨΩΜΟΤΥΡΙ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΕΡΑ ...
ΤΟ ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΑΝΕΒΑΙΝΕ, ΤΟ ΑΛΛΟ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕ ...
ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΜΕΡΑ ΠΕΙΝΑΣΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΡΟΦΗ ...
ΟΤΑΝ ΑΝΕΒΗΚΕ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ, ΕΙΔΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΛΕΥΡΑ ΕΝΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ...
ΕΣΥΡΕ ΚΑΤΑ ΕΚΕΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ...
ΕΚΕΙΝΟΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΚΑΤΙ ΦΑΓΩΣΙΜΟ ...
ΕΒΛΕΠΕ ΟΛΟΓΥΡΑ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΖΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΝ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ...
ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ, ΟΛΟΓΥΜΝΟ ΚΑΙ ΜΑΤΩΜΕΝΟ, ΑΝΑΦΩΝΕΙ:
''ΩΧΟΥ ΤΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ, ΤΟ ΛΑΒΩΣΑΝΕ ΟΙ ΑΤΙΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟΝ
ΚΡΕΜΑΣΑΝ ΚΙΟΛΑΣ ...''
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΕΦΕΡΕ ΛΙΓΑ ΦΑΓΩΣΙΜΑ ...
ΤΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΓΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΓΝΕΨΕ ΝΑ ΦΑΕΙ ...
Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΟΜΩΣ ΜΠΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕ ΠΟΥ ΜΟΝΟΛΟΓΟΥΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΜΙΛΑΓΕ ...
Ο ΔΗΜΟΣ ΠΟΥ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΧΤΥΠΗΣΕ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΩΣΕ ΤΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ, ΕΙΠΕ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ...
ΟΤΑΝ Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΕΦΥΓΕ Ο ΤΣΟΜΠΑΝΟΣ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΝΑ ΦΑΝΕ ΜΑΖΙ ...
''Ε ΠΑΛΗΚΑΡΙ, ΚΑΤΕΒΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΕΛΑ ΝΑ ΦΑΜΕ ΜΑΖΙ ...
ΜΠΟΡΕΙΣ, Η ΝΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΩ; ''
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΥΠΑΚΟΥΣΕ, ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΚΑΙ ΚΑΘΗΣΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΥΜΦΑΓΕΙ ΤΑ ΛΙΓΑ ΦΑΓΩΣΙΜΑ ΠΟΥ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ Ο ΤΣΟΜΠΑΝΟΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ...
ΣΥΖΗΤΗΣΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΩΣΠΟΥ Ο ΔΗΜΟΣ ΛΥΠΗΘΗΚΕ ΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ...
''ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΩ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ;
ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΔΕΧΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ...''
ΠΡΙΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΑΠΟ ΕΞΩ ΜΠΑΙΝΕΙ ΑΠΟΤΟΜΑ ΚΑΙ ΕΡΜΗΤΙΚΑ, ΑΛΛΑ ΒΛΕΠΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ...
''ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΜΙΛΟΥΣΕΣ ΤΩΡΑ; '' , ΤΟΝ ΡΩΤΑΕΙ ...
''ΣΕ ΑΚΟΥΣΑ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΝΑ ΜΙΛΑΣ, ΛΕΓΕ ...''
Ο ΔΗΜΟΣ ΔΙΣΤΑΣΕ, ΑΛΛΑ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΚΙΟΛΑΣ ...
''ΝΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ ΕΚΕΙ, ΜΙΛΟΥΣΑ ...
ΤΟΝ ΛΥΠΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΑ ΝΑ ΦΑΜΕ ΜΑΖΙ ...
ΜΗ ΜΕ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕΙΣ ΑΓΙΕ ΚΑΛΟΓΕΡΕ, ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ,
ΕΤΣΙ ΕΙΠΕ Ο ΠΑΠΑΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΙΣΙΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΗΔΑ ...
ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ;
ΤΟ ΛΥΠΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΑ ΝΑ ΦΑΜΕ ΜΑΖΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΦΕΡΕΣ, ΚΑΚΟ ΕΚΑΝΑ; ''
''ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΟΥΣ...'' ΑΠΟΚΡΙΘΗΚΕ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΣ Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ ΠΟΥ ΕΤΡΕΞΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΦΕΡΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΤΣΟΜΠΑΝΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥΣ ...
ΒΑΛΑΝΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΟΥ ΕΦΑΓΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΑΝ ΝΑ ΠΕΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ, ΟΤΑΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ...
''ΑΜΑ ΤΟΝ ΔΩ ΘΑ ΠΩ ΚΑΙ ΓΙ ΕΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΑΦΗΝΕΤΕ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΤΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ;
ΤΙ ΣΑΣ ΕΚΑΝΕ;
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΦΑΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΝΤΥΘΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ ...
ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΕΔΩ, ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΩ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ...
ΟΙ ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ ΚΟΚΚΑΛΩΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΥΜΕΝΑ ΤΟΝ ΣΥΝΟΔΕΨΑΝ ΚΑΜΠΟΣΟ ΣΤΟΝ ΙΣΙΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΕ, ΤΟΝ ΒΛΕΠΑΝΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΤΑΓΕ ΣΤΗ ΓΗ, ΑΛΛΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ...
ΑΥΤΟΣ Ο ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΤΟ ΔΙΧΩΣ ΑΛΛΟ, ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΠΟΝΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΕΜΕΝΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ...
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ, ΕΞΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΜΟΝΟ Η ΑΓΝΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΘΩΟ ΠΝΕΥΜΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΠΟΛΛΟΙ ΠΩΣ: 'ΟΤΙ ΚΑΛΟ ΚΑΝΕΙΣ Σ' ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ', ΔΕΙΧΝΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ !!!

+++

πηγή