ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ: Ο ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

Ὁ μοναχισμὸς εἶναι τὸ ἄμισθον ἰατρειον• εἶναι ἡ κλινική τοῦ Θεοῦ, ὅπου
ἔρχεται ὁ ἄνθρωπος γιὰ νὰ γίνει καλά. Τὸν καλεῖ ὁ Θεὸς μὲ κλῆσιν ἁγίαν
καὶ τὸν φέρνει μὲ τὴν ἀγάπην του σ' αὐτὸ τὸ ἄμισθον ἰατρεῖον.


Ὁ ἄνθρωπος ζητᾶ τὴν θεραπεία του καὶ φωνάζει: Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με.

— Ναί, θὰ σὲ ἐλεήσω, ἀπαντᾶ ὁ Θεός. Καὶ ἀρχίζει ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων τὴν θεραπείαν.


Μᾶς στέλλει διάφορες θλίψεις, ἐπιτρέπει πειρασμούς. Καὶ ὅλα αὐτὰ εἶναι
τὰ φάρμακα, τὰ πικρὰ φάρμακα ποὺ θεραπεύεται ἡ ψυχὴ τοῦ ἄνθρωπου.


Βέβαια, κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ πεῖ ὅτι στὸν καιρὸ τῆς ἐγχειρήσεως ἤ τῆς
ἰατρικῆς ἐπεμβάσεως δὲν πονεῖ, δὲν ἀγωνίζεται νὰ ξεπεράσει τὸν πόνο καὶ
τὴν θλίψη• ὡστόσο ὅμως στὸ τέλος τῆς θεραπείας γίνεται ψυχικῶς καλά.


Ὅταν ὁ Γέροντάς μου ἦτο ἀρχάριος στὴν ἔρημο, ἦταν στὴν ὑποταγὴ τοῦ
γέροντος Ἐφραίμ.

Ὁ Γέρο Ἐφραὶμ ἦταν ἕνας ἁπλὸς ἄνθρωπος, ἕνα γεροντάκι
εὐλογημένο. Κάποτε ἕνας γείτονας μοναχός, δὲν γνωρίζω τί εἶχε συμβεῖ,
καὶ τὸ ἔθλιβε τὸ Γεροντάκι. Ὁ παπποὺς φώναζε διότι δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὰ
βγάλει πέρα. Διεμαρτύρετο, ἔβγαζε φωνές, τσίριζε,.... Ὁ Γέροντας ὁ δικός
μου, νέο παιδί, δυνατὸ ποὺ μποροῦσε νὰ τὰ βάλει μὲ δέκα ἀνθρώπους, ὅταν
ἄκουε τὸν Γέροντά του νὰ φωνάζει ἔξω καὶ ὁ ἄλλος νὰ σηκώνει τὸ ἀνάστημά
του, μέσα του ἄρχιζε νὰ βράζει ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργή. Μόλις εἶδε τὸν
κίνδυνο ὅτι ἂν βγεῖ ἔξω δὲν μποροῦσε νὰ προβλέψει τί θὰ συνέβαινε, σὰν
νέος ποὺ ἦτο, ἀμέσως τρέχει στὴν ἐκκλησία, γονατίζει καὶ ἀρχίζει νὰ
φωνάζει: «Παναγία βοήθει μοι!» Καὶ ἄρχισε νὰ κλαίει- νὰ κλαίει, καὶ νὰ
παρακαλεῖ, ὥστε νὰ ἐπέμβει ἡ Παναγία νὰ βοηθήσει μὴ τυχὸν καὶ σ' αὐτὴ
τὴν κατάσταση βγεῖ ἔξω. Καὶ ἀφοῦ ἔκλαυσε πολὺ - πολύ, καὶ ἔχυσε πολλὰ
δάκρυα, τότε εἶδε τὸ θηρίο τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τοῦ θυμοῦ νὰ κατευνάζεται
καὶ νὰ ὑποχωρεῖ. Καὶ ὅταν εἶδε ὅτι ἦρθε σὲ μία κατάσταση ποὺ μποροῦσε νὰ
βγεῖ ἔξω καὶ νὰ μιλήσει μὲ πραότητα καὶ ἠρεμία, βγῆκε καὶ ἀπήλλαξε,
βέβαια μὲ ἤρεμο τρόπο καὶ εὐγενῆ, τὸν γέροντα ἀπὸ τὸν γείτονα. Καὶ αὐτό
μᾶς τὸ ἔλεγε σὰν παράδειγμά του πῶς ἀντιμετωπίζεται ὁ ἐγωισμὸς στὴν
πράξη.

Ἔρχεται καὶ στὸν μοναχὸ ὁ πειρασμὸς καὶ τοῦ ψιθυρίζει παραπλήσια
πράγματα μὲ ὅ,τι ψιθύρισε στὸν Ἀδάμ. Ἂν ὁ Γέροντας τὸν μαλώνει ἤ τοῦ
κόβει τὸ θέλημα, διαμαρτύρεται μέσα ὁ ἐγωισμὸς καὶ ψιθυρίζει στὸν μοναχὸ
νὰ ἀντιλογήσει, νὰ φιλονικήσει, νὰ στήσει τὸ δικό του θέλημα• καὶ ἔτσι
νὰ ἐνισχύσει τὴν περίπτωση ὥστε νὰ μὴ δεῖ καμμιὰ φορὰ τὴ θεραπεία του.


Ὁ μοναχὸς πρέπει νὰ ἔχει συνεχῶς τὴν προσοχὴ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίζει τὴν
κάθε περίπτωση, τὸν κάθε πειρασμὸ μὲ ἐπιτυχία, ὥστε σὺν τῷ χρόνῳ μὲ τὴν
χάριν τοῦ Θεοῦ νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον, ὥστε στὴ θέση τοῦ
παλαιοῦ νὰ βρεθεῖ ὁ νέος, ὁ κατὰ Χριστόν, ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀπάθειας καὶ
τῆς ἀναστάσεως. Ὁ ἀγώνας δὲν εἶναι μικρός, οὔτε καὶ σὲ λίγο χρόνο
κατορθώνεται ἡ νίκη καὶ ὁ θρίαμβος κατὰ τοῦ ἐγωισμοῦ. Μεγάλο θηρίο.
Πολυκέφαλο.

Ὁ Ὅσιος Ἐφραὶμ λέγει: «Μὲ λέοντα καταπιάστηκες; Πρόσεξε μὴ σοῦ συντρίψει τὰ ὀστᾶ.»


Αὐτὸ τὸ θηρίο εἶναι ὁ Ἐγωισμὁς. Σὰν λέοντας παραφυλάει καὶ μᾶς
ἐπιτίθεται. Ἐμεῖς πρέπει νὰ ἔχουμε στὰ χέρια μας τὸ ὅπλο καὶ τὴν μάχαιρα
τῆς ἀντιρρήσεως κατὰ τῶν λογισμῶν.

Οἱ τύραννοι τῶν Χριστιανῶν στοὺς χρόνους τοῦ μαρτυρίου προσπαθοῦσαν νὰ
παρασύρουν τοὺς Μάρτυρας εἰς τὸ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν Θεότητα τοῦ Χριστοῦ.
Τοὺς ὑπόσχονταν πολλὰ, πλούτη, δόξες τιμές, ἀλλὰ οἱ Μάρτυρες δὲν
ὑποχωροῦσαν. Θριαμβευτικὰ ὁμολογοῦσαν τὴν Πίστη στὸ Χριστὸ καὶ στὸ τέλος
ἐδέχοντο τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔτσι ὁ Χριστὸς ἐδοξάζετο.


Καὶ τώρα οἱ τύραννοι τῶν παθῶν μᾶς πιέζουν• τὰ πάθη μᾶς ὑπόσχονται στὴν
ὑποχώρηση ἀπόλαυση καὶ ἱκανοποίηση. Δὲν πρέπει ὁ μοναχὸς νὰ ὑποχωρεῖ σὲ
μία τέτοια βία, ἀλλὰ νὰ ἀντιστέκεται μὲ ὅλην τὴν ἀνδρεία τῆς ψυχῆς καὶ
νὰ περιμένει μετὰ ἀπὸ μία νόμιμη πάλη τὸν στέφανον τοῦ μαρτυρίου.


Οἱ μάρτυρες ἐμαρτύρησαν σὲ λίγο χρόνο, καὶ πολλοὶ μάρτυρες σὲ λίγα λεπτὰ
δεχθήκανε τὸ στεφάνι. Ὁ μοναχὸς μαρτυρεῖ συνέχεια σὲ ὅλη του τὴ ζωή.
Ὄχι σὲ ἕνα τύραννο ἀλλὰ σὲ πολλούς. Κάθε πάθος καὶ ἕνας τύραννος. Γι'
αὐτὸ ὄχι ὀλιγώτερο θὰ στεφανωθοῦν οἱ μοναχοὶ ποὺ θὰ ἀντισταθοῦν εἰς τὴν
βία τῶν παθῶν καὶ θὰ ὁμολογήσουν τὴν καλὴν ὁμολογίαν τῆς ἀσκήσεως, τῆς
μὴ ὑποχωρήσεως.


Μᾶς σπρώχνει τὸ πάθος τῆς ἀντιλογίας. Ἐμεῖς πρέπει νὰ βάλουμε ἐμπόδιο,
φράγμα• νὰ ἀνοίξουμε ὄρυγμα, νὰ πέσει τὸ ἅρμα τῆς ἀντιλογίας μέσα.


Ὁ ἀγώνας πρέπει νὰ εἶναι συνεχής. Νὰ μὴν παρουσιάζωμε κενὰ• διότι τὰ
κενὰ τὰ ἐκμεταλλεύεται ὁ διάβολος καὶ σφηνώνει μέσα στὰ κενὰ καὶ μᾶς
δημιουργεῖ κατάσταση ἐπικίνδυνη. Ἡ Προσευχὴ πρέπει νὰ εἶναι ἀκατάπαυστη.
Ἡ προσευχὴ εἶναι τὸ ὅπλο μας. Καὶ μόνον νὰ προσεύχεται κανείς, ὁ
διάβολος δὲν τὸν πλησιάζει εὔκολα.


Ἂς ἀγωνισθοῦμε ἐναντίον κυρίως αὐτοῦ τοῦ πάθους, διότι ἀπὸ ἐδῶ ξεκινοῦν
ὅλα. Καὶ τὸ κυρίως φάρμακο κατὰ τοῦ ἐγωισμοῦ εἶναι ἡ ταπείνωσις. Ὁ
Κύριός μας, μᾶς εἶπε• «Μάθετε ἀπ' ἐμοῦ ὅτι πράος εἰμὶ καὶ ταπεινὸς τῇ
καρδίᾳ καὶ εὐρήσεται ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν». Ἡ ταπείνωση καὶ ἡ
πραότης χαρίζουν μία πνευματικὴ ἀνάπαυση στὴν ψυχή. Τῆς χαρίζουν φῶς καὶ
βλέπει καθαρώτερα τὰ πράγματα.


Ὁ Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σύρος, τὴν ταπείνωση τὴν ἀποκαλεῖ «Θεοϋφαντον στολήν».
Τὴν ταπείνωσιν, λέγει, περιεβλήθη ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἠμπόρεσε
καὶ κατῆλθε ἐκ τῶν οὐρανῶν, καὶ ἠμπόρεσε ἡ γῆ νὰ τὸν δεχθεῖ χωρὶς νὰ
καταφλεχθει.


Ἡ ταπεινοφροσύνη στολίζει τὸν ἄνθρωπο. Ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος ὅπου καὶ ἂν
σταθεῖ, ὅπου καὶ ἂν βρεθεῖ, σκορπάει μία κατὰ κάποιο τρόπο μυστηριώδη
χάρη καὶ γίνεται ἀγαπητὸς καὶ προσφιλής. 


Τὴν ταπείνωσιν οἱ δαίμονες τὴν τρέμουν, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη καὶ μὲ ἕναν
ὑποτακτικόν: Ἕνας Χριστιανὸς εἶχε μία κόρη δαιμονισμένη καὶ τὴν ἐπῆγε σὲ
πολλοὺς γιατροὺς ἀλλὰ δὲν βρῆκε τὴν θεραπεία της. Αὐτὸς ὁ Χριστιανὸς
εἶχε ἕνα φίλο, πνευματικὸ ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος εἶχε σχέση μὲ τοὺς μοναχούς,
καὶ λέγοντάς του τὸ παράπονο, τὸν πόνο του γιὰ τὸ κορίτσι του, τοῦ λέγει
ἐκείνος• «Τὸ παιδί σου θὰ βρεῖ θεραπεία μόνον ὅταν καλέσεις ἕνα μοναχό,
ὑποτακτικό, καὶ ἔλθει στὸ σπίτι σου καὶ κάνει μίαν εὐχούλα, θὰ ἰδεῖς
ἀμέσως τὸ παιδί σου θὰ γίνει καλά.

— Καὶ ποῦ θὰ τὸν βρῶ ἐγὼ αὐτὸν τὸν μοναχό;

— Νά! Κάτω στὴν ἀγορὰ κατεβαίνουν, λέγει, ἀπὸ τὴν ἔρημο νεώτεροι
ὑποτακτικοὶ μοναχοὶ καὶ πωλοῦν διάφορα ἐργόχειρα. Σ’ ἕνα τέτοιο μοναχὸ
πὲς του• «Ἔλα στὸ σπίτι νὰ σοῦ πληρώσω τὰ ἐργόχειρα, διότι τώρα ἐπάνω
μου δὲν ἔχω χρήματα». Καὶ πές του νὰ σοῦ κάνει μία εὐχὴ καὶ θὰ δεῖς ὅτι
τὸ παιδί σου θὰ γίνει καλά.

Αὐτὸς ἀμέσως τὸ πρωὶ κατεβαίνει στὴν ἀγορὰ• βλέπει ἕνα νέο μοναχὸ νὰ πωλεῖ διάφορα, ἐκεῖ, ἐργόχειρα.

Τοῦ λέει: Πάτερ, πόσο τὰ δίνεται αὐτά;

— Τόσο. Εἶπε ὁ μοναχός.

— Μπορεῖς νὰ ἔλθεις μέχρι τὸ σπίτι νὰ σὲ πληρώσω, γιατί ἐπάνω μου δὲν ἔχω χρήματα;

— Ἔρχομαι, λέγει.

Καὶ ἀφοῦ προχωροῦσαν πρὸς τὸ σπίτι καὶ πλησίαζαν, ὁ διάβολος μυρίστηκε
τὸ πράγμα, ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα του νὰ πάρει τὸ ἐξιτήριό του καὶ νὰ φύγει ἀπὸ
τὸν ἄνθρωπο, ἑτοιμάστηκε καὶ αὐτός. Καὶ μπαίνοντας ὁ μοναχὸς μέσα στὸ
σπίτι, τὸν ἀπαντᾶ ἡ κόρη καὶ σηκώνει τὸ χέρι καὶ τοῦ δίνει ἕνα ράπισμα,
τοῦ μονάχου. Αὐτός, ὁ μοναχός, γύρισε καὶ τὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ προσώπου
καὶ τοῦ δίνει καὶ ἀπ' ἐκεῖ ἕνα ράπισμα, καὶ ἀμέσως ἡ κόρη ἔπεσε κάτω καὶ
ἔβγαζε ἀφρούς. Καὶ στὸ τέλος, φεύγοντας τὸ δαιμόνιο εἶπε, ὅτι ἡ ἐντολὴ
τοῦ Χριστοῦ μὲ βγάζει καὶ μὲ διώχνει. Καὶ ἀμέσως τὸ παιδὶ ἔγινε καλά.

Ὁ ὑποτακτικὸς αὐτός, ἀπὸ τὴν πράξη αὐτὴ φαίνεται ὅτι ἦταν ἕνας
προοδευμένος, ἕνας πετυχημένος μοναχὸς ὁ ὁποῖος ὁπωσδήποτε θὰ εἶχε
ἐξασκηθεῖ στὴν παιδεία καὶ στὴ θεραπεία τῆς ψυχῆς του.


Στὴν προσευχή μας πάντοτε νὰ παρακαλοῦμε καὶ νὰ δεόμεθα τοῦ Θεοῦ νὰ μᾶς
ἁπαλλάττη ἀπ' αὐτὸ τὸ θηρίο, τὸν ἐγωισμόν, καὶ νὰ μᾶς χαρίζη τὴν ἁγίαν
ταπείνωσιν τῆς ψυχῆς.

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία πρὸς Μοναχούς, τοῦ Πανοσ. Ἀρχιμ. Γέροντος Ἐφραίμ. Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φιλόθεου εἰς Ἅγιον Ὄρος.

 πηγή

Το κήρυγμα της Κυριακής: Η αγάπη προς τον Θεό και προς τον πλησίον. Του Αρχιμανδρίτου Παϊσίου Λαρεντζάκη, εκ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης

Του Αρχιμανδρίτου Παϊσίου Λαρεντζάκη,

Ιεροκήρυκος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης.

Η αγάπη προς τον Θεό και η αγάπη προς τον πλησίον.

Είναι πραγματικά αξιοπρόσεκτη η διαγωγή του παραλύτου της σημερινής ευαγγελικής περικοπής μετά την θαυματουργική θεραπεία του από τον Κύριο. Δεν μένει αδρανής. Ούτε πάλι πάει στο σπίτι του για να χαρεί με τους δικούς του την ανέλπιστη θεραπεία του.

Τι έκανε; Πήγε πρώτα στο ναό για να ευχαριστήσει τον Θεό. Και όταν ο Ιησούς τον βρήκε εκεί, «εὑρίσκει αὐτόν ἐν τῷ ἱερῷ» και του φανερώθηκε, δεν το κράτησε για τον εαυτό του, δεν αποσιώπησε τον ευεργέτη του, αλλά «ἀπῆλθε… καί ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὃτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτόν ὑγιῆ».

Αγκάλιασε δηλαδή τις δύο μεγάλες και πρώτες εντολές και τις πραγματοποίησε. Την αγάπη προς τον Θεό, που φανερώνεται με τον εκκλησιασμό. Και την αγάπη προς τον πλησίον, που φανερώνεται με το να του προσφέρουμε όχι μόνο υλική βοήθεια, αλλά προ παντός τον ίδιο τον Κύριο.

Πολλοί από εμάς έχουμε ίσως γνωρίσει τον Χριστό ύστερα από μια αρρώστια ή ένα ατύχημα ή κάποια άλλη θλίψη και δοκιμασία. Άλλοι πάλι από μικρή ηλικία, από το καλό χριστιανικό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώσαμε ή από άλλες ευλογημένες ευκαιρίες, έχουμε πλησιάσει πιο συνειδητά τον Κύριο. Το ερώτημα όμως που πάντοτε τίθεται είναι: Ανανεώνουμε συνεχώς την αγάπη μας προς τον Κύριο και Θεό μας και είμαστε πάντοτε στην διακονία των αδελφών μας;

Ίσως μερικοί συνηθίζουμε τόσο πολύ τις σωματικές και πνευματικές δωρεές του Θεού, που και την έκφραση της ευγνωμοσύνης προς Αυτόν παραμελούμε και το καθήκον της διαδόσεως της Αλήθειας παραβλέπουμε. Γινόμαστε έτσι χριστιανοί της ρουτίνας ή εφαρμόζουμε μερικές μόνο εντολές και ησυχάζουμε.

Έρχεται όμως σήμερα ο θεραπευθείς παράλυτος να μάς θυμίσει και πάλι τα δύο βασικά μας καθήκοντα. Ας τα ξαναδούμε για άλλη μια φορά.

Συχνά παίρνουμε δώρα από τον ουρανό. Η υγεία μας, η πρόοδος των παιδιών, η ειρήνη στην οποία ζούμε, αλλά περισσότερο η γνώση του θελήματος του Θεού, η γαλήνη την οποία νιώθουμε στο μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως, η πνευματική αγαλλίαση στο μυστήριο των μυστηρίων, στη Θεία Ευχαριστία. Για όλα αυτά πρέπει να εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους η άπειρη ευγνωμοσύνη μας προς τον Δωρεοδότη Κύριο.

Και ένας από τους τρόπους εκδηλώσεως της ευγνωμοσύνης μας είναι και ο τακτικός εκκλησιασμός και η θερμή και αδιάλειπτη προσευχή κατά την διάρκεια των ιερών Ακολουθιών, όπως επίσης και η καθημερινή ευχαριστήρια προσευχή στο σπίτι μας, κατ’ ιδίαν.

Δεν είναι ένα καθήκον η ευχαριστία προς τον Θεό, που εύκολα μπορούμε να παραμελούμε. Είναι ένα βασικό, ιερό χρέος που έχουμε υποχρέωση να το θυμόμαστε πάντοτε. Όταν τονίζουμε συχνά ότι έχουμε καθήκον να λέμε ευχαριστώ και για ένα ποτήρι νερό που μάς προσφέρει ο άλλο, πόσο βαρύτερο είναι το καθήκον της ευγνωμοσύνης προς τον μεγάλο Δωρεοδότη μας, τον Ιησού Χριστό, που και τα σωματικά και τα πνευματικά δώρα μάς χαρίζει. Ο παράλυτος μόλις έλαβε το δώρο της ιάσεως πήγε αμέσως στο ναό του Θεού, όπου τον βρήκε ο Κύριος.

Την ευγνωμοσύνη του προς τον Κύριο θα την δείξει ο πιστός και όταν ζητήσει με κάθε τρόπο να κάνει κοινωνούς της χαράς του και τους άλλους. «Ὃ ἑωράκαμεν καί ἀκηκόαμεν», αυτά πρέπει να αναγγέλλουμε στους άλλους. Ο παράλυτος αμέσως μετά την θεραπεία του από τον Κύριο «ἀπῆλθε καί ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὃτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτόν ὑγιῆ».

Η Σαμαρείτιδα της επόμενης Κυριακής μόλις γνώρισε τον αληθινό Θεό έτρεξε στους συμπατριώτες της για να τον γνωστοποιήσει. Ο πρώην τυφλός έγινε θερμός κήρυκας του Θεού – Λόγου.

Μπορεί κάποιοι από μας να ήμασταν αδιάφοροι στα θρησκευτικά καθήκοντα μας. Όταν όμως γνωρίσαμε την χριστιανική αλήθεια, δοκιμάσαμε την ειρήνη της ψυχής κι αυτή την πείρα μας, σήμερα, θέλουμε να μεταδώσουμε. Ότι εργάσθηκε ο Κύριος στην δική μας καρδιά, μπορεί να εργασθεί και στην καρδιά του καθενός, αν του ανοίξει την πόρτα της.

Όπως κτύπησε με το ένα ή το άλλο γεγονός την δική μας πόρτα, κτυπάει και στους άλλους ανθρώπους. Ας μην κωφεύουν. Ας Του ανοίξουν. Είναι ο μεγάλος Φίλος. Ο Μοναδικός. Ο προστάτης και Κύριος και Θεός μας.

Αυτή η προσωπική εμπειρία, του τι έκανε ο Κύριος στον καθένα μας, τι μάς χάρισε, είναι ο καλύτερος τρόπος ιεραποστολής. Δεν κάνει άλλο τίποτα περισσότερο εντύπωση σ’ όσους αμφιβάλλουν για τη δύναμη του Θεού, παρά αυτή η θαρραλέα αναγγελία των θείων χαρισμάτων, που εμείς απολαμβάνουμε καθημερινά στη ζωή μας.

Για σένα είμαι…Γράφει ο: π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

Για σένα είμαι…

Γράφει ο: π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

Διάβασα κάπου:

     Οι σκέψεις πλημμύριζαν το μυαλό. Τα συναισθήματα κατέκλυζαν με αφοπλιστικό τρόπο, τον χώρο της καρδιάς, εκεί που κανείς δεν μπορεί να μπει  , εάν εσύ δεν το επιτρέψεις.

    Σκηνές από το παρελθόν, στιγμές του παρόντος, όνειρα για το μέλλον, όλα μαζί ζωγράφιζαν ένα σκηνικό, μιας ολόκληρης ζωής.

    Μια ζωή χρόνων, που τόσο γρήγορα πέρασε! Πόσο πράγματα άλλαξαν πράγματι!

   Μια βόλτα στον κήπο του σπιτιού, που μοιάζει με επίγειο παράδεισο, είναι το γλυκό αντίδοτο, σ’ αυτό που η ψυχή έχει μέσα της, σαν πικρό φαρμάκι, ως σαράκι που κατατρώγει τα σωθικά.

   Απελπισία, αγώνας, μα και πολλή αγωνία.

   Κοιτάζει τα λουλούδια, τον ολάνθιστο κήπο και ανάμεσά τους ξεχωρίζει το πιο ιδιαίτερο.  Το μάτι σταματά εκεί. Ένα λουλούδι του τράβηξε την προσοχή, του λήστεψε την σκέψη. Σκύβει, στέκεται απέναντί του, θέλει να του μιλήσει, να του ανοίξει την καρδιά του. Το ρωτά πως το λένε και μια φωνή από τα βάθη της ψυχής του αντιλαλεί: 

« ΓΙΑΣΕΜΙ».

( Για σε ειμί= Για σένα είμαι).

    

   Και σκέφτηκα:

   Για σένα είμαι:

     ● Όταν εσύ μόνος πορεύεσαι, στο αγώνα της ζωής, παλεύεις ,με τα κύματα, πέφτεις  σκοντάφτεις, λυγίζεις στους πειρασμούς, δεν αντέχεις τους λογισμούς.

  Για σένα είμαι:

    ● Όταν όλοι και όλα σε εγκαταλείπουν και σε αφήνουν μονάχο, ξένο και απομονωμένο.

Για σένα είμαι:

   ● Όταν νέος στην ηλικία, δεν υπολογίζεις κανέναν, δεν σκέφτεσαι τους δικούς σου, τους απομακρύνεις από την ζωή σου και ψάχνεις την χαρά, στηρίζοντάς την, στα σαθρά θεμέλια μιας πλάνας ευτυχίας.

  Για σένα είμαι:

   ● Ο δικός σου άνθρωπος, ο φίλος που ποτέ αληθινά δεν είχες, ο αδελφός που τόσο επίμονα αναζητούσες, ο πατέρας που χρόνια έκανες να δεις, η μάνα που πρόωρα έφυγε από την ζωή, μα και από την ζωή σου.

 Για σένα είμαι:

   ● Και στέκομαι πλάι σου, σε κρατώ από το χέρι, αγγίζω τον σφυγμό της καρδιάς σου, και σου δίνω όχι αυτό που έχω, αλλά αυτό που είμαι: ΤΗΝ ΧΑΡΑ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΦΩΣ, ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΤΗΝ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Για σένα είμαι:

  ● Εδώ και σου δίνω χώρο, από τον τόπο τον δικό μου, στο κάνω δικό σου, σου χαρίζω τον Παράδεισο.

   Αλήθεια, τελικά, πόσα μπορεί να σου λαλήσει ένα λουλούδι! Κάτι έχει να σου πει… Ένα μήνυμα ζωής να σου δώσει… Μην το κόψεις όταν το απαντήσεις!

Άφησε το, μίλα του και αυτό θα σου απαντήσει με φωνή καθάρια:

Για σένα είμαι!

πηγή

Η «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ» Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ»

 Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Πηγή

Τις άγιες αυτές μέρες μου έρχεται στον νου αυτό που πριν από 350 χρόνια είχε πει προφητικά ο Όσιος Νείλος από το Άγιο Όρος χωρίς φυσικά να γνωρίζει την σημερινή κατάσταση: «Θα έρθει η εποχή που οι αρχιερείς και ιερείς, (εκτός ολίγων εξαιρέσεων), θα είναι άντρες κενόδοξοι, παντελώς μη γνωρίζοντες την δεξιάν οδό από την αριστερά και οι εκκλησίες θα στερηθούν ευλαβών και ευσεβών ποιμένων καιαλλοίμονο τότε σε αυτούς τους χριστιανούς που βρίσκονται στον κόσμο». 
Σήμερα δυστυχώς ζούμε σε αυτή την εποχή. Μια ιεραρχία της ελληνορθόδοξου εκκλησιάς που είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει είναι ένα και το αυτό, γι αυτό και παίρνει να εύσημα, (στην ουσία είναι όνειδος), από τους πολιτικούς που τους βολεύει άριστα αυτή η κατάσταση. Το χειρότερο όμως είναι ότι ενώ η χώρα καταστρέφεται, ενώ η ορθοδοξία απαξιώνεται και διώκεται όλο και πιο φανερά, ενώ οι Έλληνες βυθίζονται στην απελπισία, η ιεραρχία της ελληνικής εκκλησίας είναι σκανδαλωδώς απούσα. 
 Πριν κοιμηθεί ο μεγάλος εκείνος γέροντας του αγίου Όρους, (ευλογημένο το όνομα του), είχε πει αυτά τα λόγια που ταιριάζουν τέλεια στην σημερινή συγκυρία: «Αν η εκκλησία δεν μιλά για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν για να ταέχουν καλά με όλους γιατί τους βοηθούν σε ιδρύματα, τότε ποιος θα μιλήσει;».

Η ελληνική ιεραρχία ενδιαφέρεται για τους λαθρομετανάστες, για τους μουσουλμάνους, για το προδοτικό πολιτικό σύστημα, για τους απατεώνες που κατέκλεψαν το ελληνικό κράτος, για τους αρτίστες και για τις εμετικές δημόσιες σχέσεις της διεφθαρμένης ελίτ που έσυρε την χώρα στον γκρεμό. Καμία παρέμβαση για τον πόλεμο κατά της Ορθοδοξίας, καμία παρέμβαση για την εκστρατεία ηλεκτρονικού φακελώματος των Ελλήνων πολιτών, κουβέντα για το φασιστικό νομοσχέδιο που υποχρεώνει όλους τους Έλληνες να γίνουν άθελα τους δωρητές σώματος, κουβέντα για την εκστρατεία αποκαθήλωσης όλων των ελληνορθόδοξων θρησκευτικών συμβόλων από τους δημόσιους χώρους, κουβέντα για την εκστρατεία αποχριστιανοποίησης της ελληνικής νεολαίας, κουβέντα για την διάλυση μέσω νομοσχεδίων της ελληνικής οικογενείας, για την νομιμοποίηση της συμβίωσης. Η ίδια η κεφαλή της ιεραρχίας ευλόγησε αυτόν τον αρχηγό κόμματος που δηλώνει επίσημα άθεος, που δεν βαφτίζει τα παιδιά του, που συζεί με την γυναίκα του χωρίς να έχει τελέσει το μυστήριο του γάμου. 
 Και συνεχίζει ο μεγάλος γέροντας: «Αν δεν αντιδράσουμε θα σηκωθούν οι πρόγονοι μας από τους τάφους. Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα μας εμείς τι κάνουμε γι αυτήν; Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία με την παράδοση της τους αγίους και τους ήρωες της πολεμάτε από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μην μιλάμε. Είναι φοβερό!

Είπα σε κάποιο.

-Γιατί δεν μιλάτε; Τι είναι αυτά που κάνει ο τάδε;

-Τι να πεις μου λέει, αυτός όλος βρωμάει.

-Αν βρωμάει αυτός γιατί δεν μιλάτε; Χτυπήστε τον. Τίποτα τον αφήνουν. Ένα πολιτικό τον έφτυσα. Πες του λέω δεν συμφωνείς με αυτό; Τίμια πράγματα, θέλεις να εξυπηρετηθείς εσύ και να ρημάξουν όλα».

Αλήθεια και εμείς που είμαστε το «αγαθόν ποίμνιο» τι κάνουμε βλέποντας τους ιεράρχες να γίνονται σύγχρονοι πόντιοι Πιλάτοι και να προτιμούν την «εκκλησία του καναπέ»;

Θα περίμενε κανείς η ιεραρχία να σταθεί στο ύψος της και να στήσει «φράγμα» αντίστασης σε όλο αυτόν τον κατήφορο. Αντί αυτού έχουμε αλλεπάλληλα κηρύγματα στην γραμμή του, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Αλλά το χειρότερο δεν είναι αυτό. Έχουμε γεμίσει απόΦαρισαίους που είναι πρωταθλητές στου τεμενάδες όπως οι μουσουλμάνοι και που προβάλλονται σαν μεγάλοι ιεράρχες με δεκάδες συγγράμματα και «φλογερά κηρύγματα» την ίδια ώρα που το πλοίο βουλιάζει και μας παρασέρνει όλους στον βυθό. Γραμματείς και Φαρισαίοι που οργανώνουν συνέδρια με βαρύγδουπους τίτλους όπως, «Αριστερά και Εκκλησία», ευλογώντας κάθε προσπάθεια για την απαξίωση και στη συνέχεια εξαφάνιση της εκκλησίας. Γραμματείς και Φαρισαίοι που εμφανίζονται «εκσυγχρονιστές» και χαλιναγωγούν το ποίμνιο να κάνει υπομονή και να μην θυμώνει με τους κυβερνώντες που το έχουν καταδικάσει σε θάνατο. Γραμματείς και Φαρισαίοι που έκαναν δημόσιες σχέσεις με κοινούς απατεώνες γιατί τους έδιναν χρήματα να προβάλουν το δικό τους έργο. Μέχρι και με εμίρηδες είχαν επαφές για να τονώσουν τα οικονομικά της εκκλησίας. Αλήθεια η εκκλησία έχει την ανάγκη απο τον διάβολο για να σταθεί στα πόδια της;

Κάποτε ο μεγάλος δάσκαλος της Ορθοδοξίας, ο πατήρ Ρωμανίδης, είχε πει ότι η κρίση που περνά η εκκλησία είναι η τελευταία και αν δεν την ξεπεράσει τότε δεν θα υπάρχει πια τίποτα. Δεν γίνεται μια εκκλησία που έχει ιστορία μαρτύρων, που έχει θυσιάσει αμέτρητους ιεράρχες για τον ελληνισμό, που το ράσο της έγραψε την δική του μοναδική ιστορία, σήμερα να έχει καταντήσει άλλο ένα γρανάζι ενός κατεστημένου και ενός συστήματος που πρόδωσε ότι ιερό και όσιο έχει παρουσιάσει ο Ελληνισμός και η Ρωμιοσύνη. Οι λόγοι και τα κηρύγματα μας περίσσεψαν, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι μας έπνιξαν, «οι συμφορές έρχονται καλπάζοντας», ήταν το μήνυμα του Εφραίμ της Αριζόνας. Εμείς θα καθίσουμε στον καναπέ να παρακολουθούμε από την οθόνη την καταστροφή μας; Θα τους επιτρέψουμε να μας δώσουν το τελειωτικό χτύπημα;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΜΑΣΩΝΙΑΣ-Αρχιμ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΩΝΙΑ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΤΑΙ!

Αρχιμ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΚΔΟΣΗ ΕΚΤΗ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΝΙΓΓΟΣ 10,106 77 ΑΘΗΝΑ 1999

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η'

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΜΑΣΩΝΙΑΣ

       Το θέμα της Μασωνίας είναι τόσον τεράστιον, που ασφαλώς δεν θα επαρκούσαν εκατοντάδες ογκωδών τόμων, δια να περιγράψη κανείς σε πλήρη έκτασι. Το θέμα είναι σοβαρόν, σοβαρώτατον, διότι δεν αφορά απλώς μια μικρή ομάδα παρανοϊκών ή ανοήτων ανθρώπων, αλλά κάτι βαθύτερο... Αφορά ολόκληρη την Εωσφορική Συνωμοσία κατά του Θεού και της Χριστιανοσύνης... Τι μπορεί λοιπόν κανείς να πρωτογράψη σ' αυτό το μικρό μήνυμα προς τον Ορθόδοξον Ελληνικόν Λαόν; Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος δια τον οποίον παρουσιάζω αυτό το τελευταίο κεφάλαιο, υπό μορφήν δημοσιογραφικής συνεντεύξεως με τους εν Χριστώ αδελφούς μας. Έτσι ίσως τους υποβοηθήσωμεν καλλίτερα να χρησιμοποιούν το υπερόπλον το οποίον κατέχομεν δια την συντριβήν των εχθρών της Ορθοδοξίας: ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

ΕΡ. Πόσα είδη Μασωνίας έχομεν;

ΑΠ. Κυρίως Τρία. Την λεγομένηνΦραμασωνίαν(Ελευθεροτεκτονισμός), τηνΜαύρην Μασωνίαν, η οποία καμουφλάρεται από την ταμπέλαν τωνΡοδοσταυρίωνκαι τουςθεοσοφιστάς.

ΕΡ. Υπάρχουν και άλλοι Μασώνοι;

ΑΠ. Μάλιστα. Υπάρχουν πολλές μικρές ομάδες διαφόρων Μασωνιών, αι οποίαι διαφέρουν εις τους Βαθμούς και τυπικά, δηλαδή άλλοι έχουν 33^ο, άλλοι ολιγωτέρους και άλλοι περισσοτέρους. Βασικά όμως όλοι έχουν τον αυτόν σκοπόν: Κατάργησιν όλων των θρησκειών και επιβολήν ενιαίας θρησκείας: του Εωσφορισμού.

ΕΡ.   Υπάρχουν προστριβαί μεταξύ αυτών των ομάδων των Μασώνων;

ΑΠ. Όχι, δεν υπάρχουν. Όλοι θεωρούν τους συναδέλφους των, ως εν Εωσφόρω... αδελφούς.

ΕΡ. Ποίοι είναι περισσότερον δυναμικοί και άρα πλέον επικίνδυνοι;

ΑΠ. Ασφαλώς οι Μαύροι και οι θεοσοφισταί, διότι είναι περισσότερον προκεχωρημένοι εις τον Εωσφορισμόν και εις την Μαύρην Μαγείαν. Στην Ελλάδα παρουσιάζουν πολύ σοβαράν δράσιν οι τελευταίοι εξ αυτών, κατευθυνόμενοι εξ Ινδιών.

ΕΡ. Εκτός από τους θρησκευτικούς σκοπούς, έχουν οι Μασώνοι και άλλους σκοπούς;

ΑΠ. Μάλιστα. Τηνεπιβολήν παγκοσμίου πολιτικής και οικονομικής ηγεμονίας. Τούτο κατ' άρχάς θα επιτευχθή δια των οργανισμών, ως Κ.Τ.Ε και O.Η.E. Την στιγμήν, που τα κράτη θα συμφωνήσουν εκεί δια τον σχηματισμόν τηςΠαγκοσμίου Υπερκυβερνήσεωςκαι τα Έθνη θα αφοπλιστούν και θα παραμείνηένα διεθνές στρατιωτικόν σώμα αστυνομεύσεως, όλοι οι Λαοί θα ευρεθούν εις το έλεος της Μασωνίας. Ήδη τα 99% των αντιπροσώπων διαφόρων Εθνών είναι Μασώνοι Εωσφορισταί.Το αυτό επιδιώκεται και εις το οικονομικόν επίπεδον, δια διαφόρων διεθνών Κοινών Αγορών αι οποίαι θα υποδουλώσουν οικονομικά εν πρώτοις τα μικρά Έθνη.Γι' αυτό μακριά από κάθε τι, το οποίον φέρει την σφραγίδα Διεθνές, Παγκόσμιον, Παν... κ.λ.π., κ.λ.π.. Και ως παράδειγμα αναφέρω Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών, την Πανθρησκείαν κλπ..

ΕΡ. Τι παρατηρείται εις τα έθνη, τα οποία περιέπεσαν, υπό απόλυτον έλεγχον της Μασωνίας;

ΑΠ. Τρομακτική αύξησις εκφυλισμού, αναγνώρισις ομοφυλοφιλίας, η άνευ προηγουμένου χρήσις ναρκωτικών, αύξησις εγκληματικότητος, διάλυσις οικογενείας, απόλυτος διάλυσις Εκκλησίας και φανερή λατρεία τού Σατανά.

ΕΡ. Είναι αληθές, ότι οι οπαδοί του Εωσφορισμού κάνουν ανθρωποθυσίας;

ΑΠ. Βεβαιότατα. Ειδικά εις τας Αγγλοσαξωνικάς χώρας, αλλά εις την Ασίαν, Αφρικήν λαμβάνουν χώραν κρυφίως ανθρωποθυσίες, προς δόξαν τού Εωσφόρου. Στην Ελλάδα ευτυχώς δεν παρετηρήθησαν έως τώρα τέτοια φαινόμενα. Έτσι όμως που πάμε δεν θα αργήση το κακό. Ήδη γίνεται η σχετική προεργασία.

ΕΡ. Τι εννοείτε προεργασία;

ΑΠ. Ηδιαφθοράκαι ηχρήσις των ναρκωτικώνπρέπει να προχωρήσουν ακόμη περισσότερον, πριν φθάσουμε και σταςθυσίας βρεφών. Είναι τρομερόν να γνωρίζη κανείς, ότι σε μικρή σχετικώς απόστασιν από τον Ιερόν βράχον της Πνυκός, μέσα σε κέντρα πολυτελείας η αφρόκρεμα της Κοινωνίας μας παρακολουθεί συν γυναιξί και τέκνοις το αργό ξεντύσιμο πορνών, το οποίον μας ήλθε απ' έξω με την ταμπέλαν του Στρήπ τήζ. Η οφθαλμοπορνεία εφαρμόζεται, υπό τα όμματα της Αστυνομίας και των επισήμων Αρχών, οι οποίοι παραμένουν αδιάφοροι μπροστά στην καταστροφήν της Νεολαίας μας και του μέλλοντος της Ελληνικής Φυλής. Ήλθε όμως ο καιρός η Εκκλησία μας να θέση τέρμα εις την απαράδεκτον αυτήν κατάστασιν.

ΕΡ. Τι κυρίως συμβάλλει εις την εξάπλωσιν της διαφθοράς στον τόπο μας;

ΑΠ. Ο Κινηματογράφος, οΕλληνικόςΤύπος, τα εντόπια και ξένα (εισαγόμενα) πορνογραφικά περιοδικά,ναρκωτικάκαι ηεγκατάλειψις της Νεολαίαςεις το έλεος τού διαβόλου!

ΕΡ. Υπάρχει τάσις μέσα στον Λαό μας προς Μαγείαν και Εωσφορισμό;

ΑΠ. Ελαχίστη. Παρά την μεγάλην συμβολήν του Τύπου, που καθημερινώς δημοσιεύει τα ωροσκόπια, ρεκλάμες των μέντιουμ, πνευματιστών και μάγων, ως και άρθρα (επί πληρωμή βεβαίως) των διαφόρων αιρετικών, αποδεδειγμένων έχθρων της Ορθοδοξίας. Εφ' όσον το επίσημον Κράτος αδιαφορεί και επιτρέπει την ανενόχλητη εργασία εις όλους τους προαναφερθέντος, φυσικόν είναι να παρατηρείται το λυπηρόν φαινόμενο. Πάντως από της απόψεως αυτής ο Ελληνικός Λαός είναι ο υγιέστερος!Και τούτο οφείλεται στην Ορθοδοξία του.

ΕΡ. Και ποιες είναι οι προοπτικές εις τον αγώνα κατά των δυνάμεων τού σκότους;

ΑΠ. Παρατηρείται μία πρωτοφανής αφύπνισις των Ελληνικών λαϊκών μαζών, αι οποίαι αναζητούν την αλήθειαν και αντιλαμβάνονται ήδη τα αίτια της δυστυχίας των. Ας μην ξεχνάμε, πως ό Ελληνικός Λαός είναι ο εκλεκτός Λαός τού Χριστού, τον οποίον έκαμε Στυλοβάτην της Αγίας του Εκκλησίας. Η δάδα της πίστεως φουντώνει τώρα στα στήθη των Ελλήνων και η ιερή φλόγα γρήγορα θα μεταδοθή και στους άλλους Λαούς.Μπροστά μας είναι ακόμη τιτάνιοι αγώνες και θυσίες μεγάλες και αίμα πολύ. Μα κανείς ας μην αμφιβάλη πως η νίκη είναι δική μας, γιατί μας οδηγεί ο ίδιος ο ΧΡΙΣΤΟΣ, οΟποίος εξήλθε νικών και ίνα νικήση(Αποκ.. ΣΤ 2).

ΕΡ. Είναι αληθές ότι οι Μασώνοι θεωρούν τους μη Μασώνους ως βέβηλους;

ΑΠ. Βεβαιότατα! Δια τους Μασώνους και ο Αρχιεπίσκοπος των Αθηνών και οι Άγιοι Πατέρες τού Αγίου Όρους ακόμη είναι βέβηλοι.Ενώ αντιθέτως ένας Ραβίνος ή Τούρκος γνωστός δια τα μισελληνικά του αισθήματα, εφόσον είναι μασώνος κι αυτός είναι αγαπητός αδελφός άξιος πάσης βοηθείας και προστασίας κι αν ακόμη διώκεται δια κατασκοπείαν ή άλλην παράβασιν εις βάρος της Πατρίδος μας.Δια να γίνω όμως περισσότερον νοητός παραθέτω απόσπασμα από το επίσημον όργανον της Μεγάλης Στοάς της ΕλλάδοςΤεκτονικόν Δελτίον...

Προ τινών μηνών μετέστη εις την Ιωνίαν ο Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας αδελφός ΚΕΜΕΑΕΤΤΙΝ ΑΠΑΚ. Ο ενδοξότατος αδελφός υπήρξε διαπρεπής τέκτων, εκλεκτός ανθρωπιστής και ιδιαιτέρως εξετίμα τας Ελληνοφώνους Στοάς της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας και τα μέλη αυτών. Κατά την πρόσφατον εγκατάστασιν των αξιωματικών της Ελληνοφώνου Στοάς Χουλούς  ειλικρίνεια είχεν ομιλήσει προς την Στοάν με πολλήν τεκτονικήν θέρμην και αγάπην. Δια τον ενδοξότατον αδελφόν Κεμελεττίν Απάκ έκαμε επιμνημόσυνον ομιλίαν ο ενδοξότατος αδελφός Γεώργιος Βακαλόπουλος, Μέγας Τελετάρχης της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας. Της ομιλίας τού εκλεκτού αδελφού Βακαλοπούλου δημοσιεύομεν κατωτέρω περίληιμιν...(Εκ τού Τεκτονικού Δελτίου σελίδες 1004 - 1005).

Αντί όμως να δώσω την περίληψιν της ομιλίας τού Ενδοξότατου αδελφού θα προτιμήσω να αναφέρω απόσπασμα από τηλεγράφημα εκείνων ακριβώς των ημερών:...σήμερον την πρωΐαν ομάς Τούρκων Κυπρίων τρομοκρατών επετέθη ανάνδρως εναντίον μικράς ομάδος Ελλήνων εργαζομένων εις τους αγρούς, τους οποίους και εξετέλεσαν δια πολυβολισμών. Μεταξύ των νεκρών και ο 14ετής καλογερόπαις ... Η αθλία αυτή πράξις προεκάλεσεν μέγαν αναβρασμόν και δικαίαν αγανάκτησιν των κατοίκων της Ορθοδόξον Νήσου μας....Και όμως η Τουρκική Στοά ονομάζεται Χουλούς δηλαδή Ειλικρίνεια...

ΕΡ. Μήπως υπάρχει κανένας τρόπος αναγνωρίσεως των σκοτεινών αντιχρίστιον οργανώσεων και των οπαδών των; Και τι πρέπει να κάνη τις;

ΑΠ. Δια τους μεμυημένους και τους εντός των πραγμάτων τούτο είναι εύκολον, όχι όμως και δια τους βέβηλους, ακάθαρτους γκοΐμ κ.λ.π. όπως αποκαλούν τους μη ομοϊδεάτας των οι άνθρωποι του σκότους. Σήμερα όμως θα αποκαλύψω ένα βασικό τρόπο του ξεσκεπάσματος των αντίχριστων δυνάμεων και οπαδών τους, που ο κάθε αδελφός μας Χριστιανός Ορθόδοξος θα πρέπει εις το εξής να έχη ύπ' όψιν του:

Τρόποι αναγνωρίσεως

Πρόσεξε και ενθυμήσου, ότι εκεί όπου:

1. Αποφεύγουν το Σημείον του Σταύρου και τον Σταυρόν με τον Εσταυρωμένον έπ' αυτού.

2. Όπου έχουν ως σύμβολά των:

α) Χείρα φέρουσαν δάδα.

β) Το αντιστραμένον τρίγωνον ή συνδυασμόν τριγώνων. Το εν επί τού άλλου ή το εν παραπλεύρως τού άλλου, ή προηγουμένου του αντιστραμμένου τριγώνου ή τούτου ευρισκομένου άνωθεν του Τριγώνου με την κορυφήν προς τα άνω, ή εις άλλον συνδυασμόν. εις τον οποίον το τρίγωνον με την κορυφήν προς τα άνω ευρίσκεται εις δευτερεύουσαν θέσιν.

γ) Τους αιγυπτιακούς αισχρούς σταυρούς ανσάτα.

δ) Τον αιχμάλωτον σταυρόν εντός των όρθιων ή αντεστραμμένων τριγώνων ή συνδυασμόν αυτών (βλέπε σήμα της X.Α.Ν και της Χ.Ε.Ν.).

ε) Τον ατιμασμένον σταυρόν, φέροντα εις το μέσον αυτού χρυσούν ή έρυθρόν ρόδον ή καβαλιστικόν τι σήμα.

στ) Όφιν κρατούντα εις το στόμα του το άκρον της ουράς του ή εν συμπλέγματι με μαγικά σήματα.

ζ) Αστέρας με 5,6,7,11,12 και 13 ακτίνας (κυρίως όμως πεντάκτινον φωτοβόλον αστέρα).

η) Κεφάλας τράγου ή ταύρου ή κερασφόρου ανδρός, εντός τριγώνου ή τοποθετημάτων. υπό μορφών μάσκας, επί ανθρωπινής κεφαλής.

υ) Αλύσεις πύργους, οδοντωτούς τροχούς, σβάστικα ή άλλα μαγικά σήματα.

3. Εκεί όπου χρησιμοποιούν στάς συγκεντρώσεις τους:

α) Κοινούς ή μαύρους καθρέπτας.

β) Λιβάνι (ροδολίβανον) σκέτο ή με πρόσμιξιν πίσσης, θείου ως και διάφορα άλλα ξερά αρωματικά βότανα ή ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ.

(4) Εκεί όπου καλούν ακάθαρτα πνεύματα η πνεύματα νεκρών, δια επικλήσεων, ασμάτων, σατανικών γραπτών, μέντιουμ (ενδιαμέσων).

(5) Εκεί, όπου ομιλούν περί Ιησού Χριστού, ουχί ως Υιού τού θεού και Σωτήρος τού κόσμου, αλλά ως περί Μεγάλου Μύστου ή διδασκάλου της ιδίας σειρά: με τον Βούδα, Αμενόφιν, Σωκράτην, Κομφούκιον, Μωάμεθ και άλλους.

(6) Εκεί, όπου λέγουν, ότι ο θεός δεν υπάρχει ή ότι ήλθεν ο καιρός η Επιστήμη ν' αντικαταστήση την Θρησκείαν.

6)  Εκεί. όπου κάνουν χρήσιν του «Γκατζούφ» και «Αματού».

ΤΟΤΕ ΝΑ ΞΕΡΗΣ, ότι ευρίσκεσαι εν μέσω συνειδητών εχθρών του Χριστού, της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας, του ανθρωπίνου Γένους και του Ελληνικού Έθνους... Εις κάθε παρομοίαν περίπτωσιν έχεις ιερόν καθήκον, ως Χριστιανός Ορθόδοξος, ως Έλλην και Ελεύθερος άνθρωπος, όχι μόνον να απομακρυνθής από τα κέντρα και τους ανθρώπους του σκότους, ΑΛΛΑ ΚΑΙ να κτυπήσης αλύπητα τους εχθρούς της Αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας, της Πατρίδος, της Ελληνικής φυλής, αδιαφορώντας, δια το πόσον υψηλά ευρίσκονται οι συνωμότες!

Μην ξεχνάς και μην αμφιβάλης ούτε δια μίαν στιγμήν, ότι ανήκεις εις τον Λαόν, τον οποίον εδιάλεξεν ο ίδιος ο Σωτήρ του Κόσμου, όχι μόνον δια να διαδώση τον Χριστιανισμόν, αλλά και να θραύση τα δεσμά της εωσφορικής δουλείας εις όλον τον Κόσμον...

ΕΡ. Πως εν γενικούς γραμμαίς είναι οργανωμένες αι δυνάμεις τού σκότους; Και πως δρουν;

ΑΠ. Ομολογώ, ότι η απάντησίς μου, ίσως θα φανή σε πολλούς κάπως παράλογος. Είναι όμως, τα όσα θα εκθέσω, γεγονός αναμφισβήτητον. Λοιπόν:

1. Το Παγκόσμιον Εωσφορικόν ΕπιτελεϊονΓΚΑΧΧΑΛΑαποτελείται από 300 ζωντανά και νεκρά ...μέλη. Αυτό τουλάχιστον πιστεύουν όλοι οι οπαδοί.

2. Το αόρατον αυτό Κοινοβούλιον επιδιώκει μέσω 112 οργανώσεων να επιτύχη ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΝ με ταυτόχρονον εξαφάνισιν του Χριστιανισμού, ως και πάσης άλλης θρησκείας. Τούτο υποτίθεται θα επιτευχθή κατ αρχάς δια συνενώσεως όλων των Εκκλησιών και κατόπιν δια της συνενώσεως όλων των δογμάτων και θρησκειών εις μίαν ενιαίαν Παγκόσμιον θρησκείανMRA.

3. Τελικά ηMRAθα παραχώρηση την θέσιν της εις τον ... πραγματικόν Θεόν όπως λέγουν, τον Εωσφόρον δηλαδή!

4. Οι 300 κατευθύνουν τας 112 οργανώσεις μέσω 13 αδελφάτων εκ των οποίων το ισχυρότερον είναι το Λευκόν.

5. Η κάθε ομάδα έχει δια στόχον και μίαν ώρισμένην κοινωνικήν τάξιν.

α) ΟιΘεοσοφισταί - Πνευματισταίενδιαφέρονται δια τους: Καθηγητάς Πανεπιστημίων, Συγγραφείς, Ποιητάς και γυναίκας της αριστοκρατίας.

β) ΟιΤέκτονες, δείχνουν προτίμησιν δια τους: Δικαστικούς, ιατρούς, δικηγόρους, εκπαιδευτικούς, τελωνειακούς, τραπεζικούς, μεγαλοεπιχειρηματίες και δημοσιογράφους.

Έτσι απομένει η πλέον δυναμική μερίς του Λαού προς διάβρωσιν από τους Ψευδομάρτυράς του σατανά Ιεχωβάδες.Να γιατί παρ' όλον, ότι τέκνων σημαίνει οικοδόμος, κτίστης, εν τούτοις κανένας πραγματικός εργάτης δεν πρόκειται να γίνη δεκτός στην Μασωνική Στοά...Αυτός είναι ό λόγος επίσης διατί οι αγρότες, εργάτες, μικροεπαγγελματίας υπάλληλοι, συνταξιούχοι και οικοκυρές αποτελούν τον μόνιμον στόχον των Ψευδομαρτύρων του σατανά  Χιλιαστών...

Και όμως ακριβώς αυτή η τελευταία τάξις ανθρώπων είναι εκείνη, η οποία προορίζεται να καταστρέψη τα δεσμά και τα οχυρά των Εωσφοριστών...

ΕΡ. Είναι αληθές, ότι οι ιδρυταί και τα ηγετικά στελέχη της Φιλικής Εταιρείας ήταν Μασώνοι και εργάσθηκαν δια την απελευθέρωσιν του Γένους βάσει μασονικών σχεδίων και με την βοήθειαν των Μασώνων άλλων χωρών επέτυχον τον σκοπόν των το 1821;

ΑΠ. Αυτό είναι από τα προσφιλέστατα, αλλά και αναιδέστατα ψέμματα των Ελλήνων Μασώνων, προς εξαπάτησιν των αφελών και εξύψωσιν της Στοάς. Και ιδού αι περί τούτου αποδείξεις.

α) Όταν το 1776 ιδρύθη εις την Βαυαρίαν η μυστική οργάνωσις των ΕωσφορικώνILLUMINATI, η οποία αργότερα απεκαλύφθη από τον Βαυαρόν Βασιλέα, ούτος ως γνωστόν εθεώρησε ιερόν καθήκον του να αποστείλει τότε εις έκαστον Μονάρχην και θρησκευτικόν Αρχηγόν κάθε χώρας ακριβές αντίγραφον ολοκλήρου τού καταχθονίου εωσφορικού σχεδίου, το οποίον απέβλεπεν εις την βιαίαν ανατροπήν των μοναρχών όλων των χωρών και εκμηδένισιν όλων των Δογμάτων. Μεταξύ των παραληπτών τότε ήτο και οΤσάροςτης Ρωσίας ως και η ηγεσία της Ρωσικής Εκκλησίας.

6) Όταν αργότερα οιILLUMINATI, υπό την καθοδήγησιν των Μασωνικών Στοών της Γαλλίας, επέτυχον το πρώτον χτύπημα, δηλαδή έγιναν οι αυτουργοί της Μεγάλης Γαλλικής Επαναστάσεως, δεκάδες τότε χιλιάδων Γάλλων φιλομοναρχικών κατέφυγαν και εύρον άσυλον εις την Τσαρικήν Ρωσίαν. Ούτοι, ως ήτο φυσικόν μετέφερον και τας πλέον απτάς αποδείξεις περί τρομακτικής δράσεως της Μασωνίας εις την Γαλλίαν, η οποία τότε εθεωρείτο ως ένα εντελώς γαλλικόν φρούτον.

γ) Η Γαλλική Μασωνία, ως γνωστόν, εστήριξεν ενεργώς την πρώτην Αυτοκρατορίαν τουΜ. Ναπολέοντοςο οποίος επετέθη το 1812 κατά της Ρωσίας, καταλαβών μάλιστα και την Μόσχαν! Όταν αργότερα οι Ρώσοι κατενίκησαν τον Μ. Ναπολέοντα και εισήλθον οι ίδιοι νικηφόρως εις τους Παρισίους, η πρώτη πράξις αυτών ήτο να στήσουν ένα πρόχειρον, Ορθόδοξον ΝαόνΕκστρατείας, όπου ο Ρώσος Τσάρος προσευχηθείς εδήλωσεν, ότι ήλθεν εις το Παρίσι όχι ως εχθρός και κατακτητής, αλλά ως απελευθερωτής, και φίλος και, ότι εθεώρει τον Γαλλικόν Λαόν θύμα των σατανικών δυνάμεων τού σκότους!

Θα ήτο λοιπόν, μεγάλο σφάλμα να πιστέψη κανείς, ότι ακριβώς το έτος 1814, όταν ετελείωσε η συντριβή τού Μ. Ναπολέοντος, θα ήτο δυνατόν εις την Ρωσίαν των Ορθοδόξων Τσάρων και κάτω από την μύτην της πανίσχυρου και καχύποπτου Οχράνας (Μυστικής Υπηρεσίας των Ρώσων) να δράση ο,τιδήποτε το μασωνικόν και μάλιστα να συμπηχθεί εις Φιλικήν Έταιρείαν,   όπως έπραξαν οι Έλληνες ιδρυταί της. Τοσούτον μάλλον καθ' όσον πολλοί από τα μέλη της ήσαν αξιωματούχοι της Τσαρικής Ορθοδόξου Ρωσίας, η οποία ομολογουμένως και δια χρημάτων και δια άλλων μέσων συνέβαλλεν δια την επιτυχίαν του αγώνος.

Εφ' όσον, ως εξετέθη και ανωτέρω, την εποχήν εκείνην κάθε τι το Μασωνικόν εθεωρείτο ταυτοχρόνως και Γαλλικόν και άρα εχθρικόν δια την Ρωσία, χρειάζεται πραγματικά  Μασωνική αναίδεια και θράσος δια να διατείνεται κανείς, ότι μέλη της Φιλικής Εταιρείας ως ο Γρηγόριος ο Έ και τόσοι άλλοι Έλληνες Μεγάλοι Ιεράρχαι τον Ιερού   Αγώνος,  μπορούσαν  να   ήταν... Μασώνοι! Δεν είναι απαραίτητον η κάθε πολιτική η θρησκευτική κίνησις, η οποία λόγω των συνθηκών κινείται εν κρύπτω, να είναι οπωσδήποτε και Μασωνική!! Πολύ προ της εμφανίσεως των Μασώνων οι πρώτοι παράνομοι ήταν οι οπαδοί του Χριστού μέσα στις κατακόμβες της Ρώμης, όπως και τώρα είναι στην Ρωσία...

Εξ άλλουο Καποδίστριας, που εργάσθηκε στη Ρωσία για την Επανάστασι του 1821 και ήλθε ως πρώτος κυβερνήτης εις την Ελλάδα εξέδωκε αμέσως εγκύκλιον (8 - 6 - 1828) κατά της Μασωνίας.

ΕΡ. Μπορείτε να αναφέρετε μερικά παραδείγματα αποδεικνύοντα ανατρεπτικήν δράση της Μασωνίας;

ΑΠ. Θα εχρειάζετο τουλάχιστον ένας ολόκληρος τόμος εκ χιλίων σελίδων μεγάλου σχήματος δια να δοθή κάποια αμυδρά εικών εις απάντησιν της ερωτήσεως σας. Θα σας δώσω όμως ένα μικρό παράδειγμα από τα πρώτα κατορθώματα των Μασώνων: Να τι μας λέγει έπ' αυτού η συγγραφεύς Nesta Webster.

Στας 15 Φεβρουαρίου1785 έλαβεν χώραν εις το Παρίσι ένα μυστικό συνέδριον οργανωθέν υπό των Μασώνων της Στοάς Φιλαληθών (Philalethes), εις το οποίον παρευρέθησαν οιllluminati, Εωσφορισταί Bode (υπό το ψευδώνυμον Amelius), ο Βαρώνος De Busche (ψευδώνυμον Bayard), ο Μάγος Cagliostro, ο Υπνωτιστής Πνευματιστής Mesmer, ο κορυφαίος Καββαλιστής Duchantcau, ο Γενικός Αρχηγός των Στοών των Φιλαληθών Savalette be Lages (ο οποίος και εξελέγη να προεδρεύση του Συνεδρίου), ο Μαρκήσιος De Chefdebien (ένας εκ των ιδρυτών της αγγλικής Μασωνίας) και τίνες Γερμανοί της ιδίας Στοάς. Το συνέδρων αυτό δεν είχε πολύ θετικά αποτελέσματα, αλλά εις το επόμενον το οποίον έλαβεν χώραν εις την Φρανκφούρτην μετά εν έτος (όπου λειτουργούσε από το 1783 η Μεγάλη Στοά)κατεστρώθησαν τα σχέδια δια την θανάτωσιν του Λουδοβίκου 16^ουκαι Γουστάβου 3^ουτης Σουηδίας...Ακριβώς το ίδιον έτος, το 1875, η πρώτη πράξις του επαναστατικού δράματος επαίχθη. Λυτό ήταν η διαβόητος υπόθεσις τού περιδεραίου της Βασιλίσσης, η οποία κατά την γνώμην του ιδίου τού Μ. Ναπολέοντος,συνέτεινε όσον τίποτε άλλο εις την έκρηξιν της Γαλλικής Επαναστάσεως του 1789και κατάφερε διπλό κτύπημα κατά της Εκκλησίας και της Μοναρχίας.

πηγή

Ζούμε στις έσχατες ημέρες ;

ZOYME ΣTΙΣ EΣXATΕΣ ΗΜΕΡΕΣ;

«Τοῦτο δέ γίνωσκε, ὦ Τιμόθεε, ὅτιἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονταικαιροί χαλεποί. Ἔσονται γάρ οἱἄνθρωποι ... τετυφωμένοι ...» (Β´Τιμ. 3, 4).

Εἶναι παράδοξες ἡμέρες οἱ ἔσχατες ἡμέρες πού θά προηγηθοῦν ἀπό τή Δευτέρα παρουσία τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο. Τότε, ὅταν «καί πάλιν ἐρχόμενον μετά δόξης κρίναι ζῶντας καί νεκρούς».Οἱ ἄνθρωποι θά εἶναι τότε ἀγνώριστοι. Δέν θά εἶναι ἔτσι, ὅπως τούς ἔπλασε ὁ Θεός. Δέν θα εἶναι ταπεινοί, ἁπλοί, σεμνοί.Δέν θά εἶναι μιά πνευματική ὀμορφιά πάνω στή γῆ, ὅπου ὁ Θεός ὅλα τά ἔπλασε «καλά λίαν». Θά ἀποτελέσουν μιά ἀνομοιότητα μέσα στήν ὁμοιότητα καί ἁρμονία «πάντων τῶν ὡραίων τῆς γῆς».

Κι αὐτό τό δείχνει μέ ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες εἶναι ἀπαράδεκτες γιά ἕνα λογικό πλάσμα, ὅπως εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Μιά δε ἀπ’ αὐτές τίς ἐκδηλώσεις εἶναι καί ὁ τῦφος. Ἀλλά τί σημαίνει τῦφος; Σημαίνει ἔπαρση.Ἀλαζονεία. Κομπορρημοσύνη. Ὁ τῦφος εἶναι, ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἑρμηνευτής Θεοδώρητος, ὄγκος ἄρρωστης ψυχῆς.

Εἶναι νοσηρή διανοητική κατάσταση.Πρόκειται γιά ὑπερηφάνεια στόν ἔσχατο βαθμό. Ὑπερβολική ἀλαζονεία πέρα ἀπό κάθε μέτρο. Γι’ αὐτό καί ἡ ἐτυμολογική ἑρμηνεία εἶναι ὅτι τῦφος σημαίνει ζόφος. Σκότος.Κι ἐδῶ ἡ ἀλαζονεία σκοτίζει τό μυαλό τοῦ τετυφωμένου ἀνθρώπου καί λέγει λόγια πού προκαλοῦν τό γέλιο. Ἄν ἐκφραστοῦμε λαϊκότερα, τῦφος εἶναι ἀέρας, φούσκα. Ἕνα μπαλόνι πού κάποια στιγμή σκάει καί πέφτει.

Ἔτσι λοιπόν καί ἡ λέξη «τετυφωμένος», πού ἀναφέρει ὁ Ἀπ. Παῦλος στον προκείμενο στίχο, ἔχει ἄμεση σχέση μέ τον τῦφο. Εἶναι μετοχή τοῦ ρήματος τυφόομαι-οῦμαι καί σημαίνει πέφτω σέ παράνοια. Σέ παραφροσύνη. Σέ παραλογισμό.

Μιά κατάσταση ἀπό τήν ὁποία ἀπουσιάζει ἡ λογική. Ὁ «τετυφωμένος» ἄνθρωπος εἶναι λίγο-πολύ ἄρρωστος πνευματικά.

Ἔτσι «τετυφωμένος» εἶναι:

*Ὁ ἄνθρωπος πού λογίζεται καί διαλέγεται μέ βάση τήν προσωπική του ἄποψησέ ὅλα τά θέματα. Ἡ ἐγκυκλοπαίδεια, ἀπ’ ὅπου ἀντλεῖ τίς γνώσεις, εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός του. Εἶναι μέ ἄλλα λόγια πηγή κάθε γνώσεως.Αὐτό ἀσφαλῶς εἶναι παραλογισμός. Ἔ, αὐτός εἶναι ὁ «τετυφωμένος».

Καί τόν κάνει παράλογο ἡ ἀλαζονεία ἀπό τήν ὁποία διακατέχεται. Μιά ἀλαζονεία, ἡ ὁποία τόν ὁδηγεῖ σέ ἀκραῖο σημεῖο ὑπερηφάνειας. Στό ἄκρον ἄωτον τοῦ παραλογισμοῦ.

Ὁ «τετυφωμένος» ἄνθρωπος προσπαθεῖ μέ «νύχια καί δόντια» νά ἐπιβάλλει τη γνώμη του. Τήν ἄποψή του. Καί μέ ἀπαίτηση νά ἐπικρατήσει ἡ δική του, ἡ προσωπική του γνώμη, ἀφοῦ εἶναι πεπεισμένος ὅτι αὐτή καί μόνο εἶναι ἡ ἀληθινή ἄποψη. Κι ἄν δέν τό πετύχει αὐτό, τό γεγονός και μόνο ὅτι γίνεται θόρυβος γύρω ἀπό το ὄνομά του, ὅτι ἀκούγεται καί γίνεται λό γος γύρω ἀπό τό πρόσωπό του, αὐτό τον ἱκανοποιεῖ. Αὐτός εἶναι ὁ «τετυφωμένος».

Ἄρρωστος διανοητικά καί πνευματικά!

* Ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει τή βεβαιότητα ὅτι δέν ὑπάρχει τίποτε πού νά μή τό γνωρίζει. Εἶναι τό ἀντίθετο μέ ἐκεῖνο πού πίστευε καί διακήρυττε ὁ σοφός ὅλων τῶν αἰώνων, ὁ Ἀθηναῖος Σωκράτης. Ὅσοι τολμοῦσαν ἀδιάκριτα νά τόν ἐπαινοῦν γιά τήν ἐγνωσμένη σοφία του, ἐκεῖνος ἔχοντας βιώσει το ταπεινόφρόνημασέ ὅλες του τίς διαστάσεις ἔλεγε πάντα τό: «ἕν οἶδα, ὅτι οὐδέν οἶδα». Ἕνα γνωρίζω. Κι αὐτό τό ἕνα εἶναι ὅτι δεν γνωρίζω τίποτε. Καί ἦταν ἀλήθεια αὐτό.

Μπροστά σέ ὅλο τό σύμπαν, σέ ὅλο τόν ζωικό κόσμο, τόν φυτικό, τόν ἀστρικό, τό θαλάσσιο κόσμο καί τόσα ἄλλα, ναί, μπροστά στό σύμπαν σέ ὅλες του τίς διαστάσεις, συγκριτικά δέν γνώριζε τίποτε. Κι αὐτό το ἐλάχιστο ἔτσι τό ἀποκαλοῦσε. Τίποτε.

«Οὐδέν οἶδα». Τίποτε δέν γνωρίζω. Και ἔλεγε καί τό ἄλλο ὁ φιλόσοφος Ἕλληνας Σωκράτης: «Γηράσκω ἀεί διδασκόμενος». Πάντα διδάσκομαι. Πάντα μαθαίνω, ὅσο περνοῦν τά χρόνια καί πλησιάζω ὅλο και πιό πολύ πρός τά γηρατιά.

Ὤ σοφέ Σωκράτη, ἔλα νά πεῖς δυό λόγια σέ ὅλους τούς «τετυφωμένους» τῆς πατρίδος μας, μήπως καί συνετισθοῦν. Μήπως καί λογικευθοῦν. Γιά νά ἀποφεύγονται ὀλέθρια λάθη, ἰδιαίτερα ἀπό ὅσους κατέχουν θέσεις μεγάλες ὡς πολιτικοί, κυβερνητικοί,Ἀκαδημαϊκοί Διδάσκαλοι,Παιδαγωγοί τῆς νεολαίας μας.Ἀκόμη, γιατί ὄχι, Και ὡς κληρικοί ὅλων τῶν βαθμίδων.

* Ὁ «τετυφωμένος» εἶναι ἀλαζόνας.

Εἶναι μιά ἀσέληνη νύχτα. Νύχτα καί πάλι νύχτα στό μυαλό του καί στή ζωή του ὅλη. Καπνός πού γιά λίγο ἐντυπωσιάζει μέ το σχῆμα του στήν ἀτμόσφαιρα κι ὕστερα γρήγορα, πολύ γρήγορα, σβήνει, χάνεται. Σαν φούσκα εἶναι ὁ ἀλαζόνας. Σάν μπαλόνι, το ὁποῖο ὅλο καί προκαλεῖ τήν προσοχή τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά πρίν προλάβουν νά δοῦν καί νά θαυμάσουν τό θέαμα, ξαφνικά σκάει τό μπαλόνι καί χάνεται ἀπό τά μάτια μας, τήν προσοχή μας καί τό θαυμασμό μας. Με ἄλλα λόγια, νά τί εἶναι ὁ «τετυφωμένος».

Εἶναι ἕναψέμα. Εἶναι ἀπάτη. Τίποτε περισσότερο.Καί μόνο κακό κάνουν οἱ ἀλαζόνες αὐτοί ἄνθρωποι. Καί ἀλλοίμονο ἄν κατέχουν μεγάλες θέσεις στήν κοινωνία. Τότε ἡ ζημιά πού προκαλοῦν, τό κακό πού κάνουν, εἶναι μεγάλο. Καί ἔχει κοινωνικές, ἐθνικές καί ἐκκλησιαστικές διαστάσεις.

* Οἱ «τετυφωμένοι» ἔχουν καί τοῦτο το γνώρισμα.

Δέν ἀκοῦν κανενός τή γνώμη. Δένδέχονταικαμιάσυμβουλή.Κιαὐτό συμβαίνει γιατί αὐτοί τά ξέρουν ὅλα. Εἶναι, ὅπως τό λέμε λαϊκά, «ξερόλες» ἤ «ἐξυπνάκηδες». Μέ τό φρόνημα αὐτό οἱ «τετυφωμένοι» ἀποκόπτονται ἀπό τήν κοινωνία.

Καί προκαλοῦν ἀναπόφευκτα τήν ἀποδοκιμασία καί τήν ἀποστροφή κι αὐτῶν ἀκόμη τῶν φίλων καί συνεργατῶν τους. Ἄλλωστε εἶναι γνωστό ὅτι τόν ἀλαζόνα ἄνθρωπο κανείς δέν τόν συμπαθεῖ.Κι ὅμως δυό ἄνθρωποι σκέπτοναι καλύτερα ἀπό τόν ἕνα. Και τρεῖς ἐπίσης σκέπτοναι καλύτερα ἀπό τους δύο. Ἀλλά αὐτό εἶναι γνώρισμα τῶν ταπεινῶν ἀνθρώπων.

* Καί ἕνα παράδειγμα.

Στήν παραβολή τοῦ ἄφρονα πλουσίου τοῦ Εὐαγγελίου βλέπουμε ἕναν κλασικό «τετυφωμένο» ἄνθρωπο. Εἶναι ὁ ἀνώνυμος πλούσιος, τον ὁποῖο ὁΧριστός στήν παραβολή χαρακτηρίζει ἄφρονα. Ἄμυαλο. Ἀνόητο. Προσέξτε πῶς φέρεται. Προβληματισμένος ποῦ θα συνάξει τά πλούσια γεννήματα,πού ἀπέδωσαν τά χωράφια του, μονολογεῖ καί λέει:

«Τί ποιήσω;». Τί νά κάνω; Μόνος του ἀντιμετωπίζει τό πρόβλημα. Δέν συμβουλεύεται κανένα συνάνθρωπο, φίλο ἤ συγγενή του. Δέν θέλει νά συμβουλευθεῖ. Καί βρίσκοντας τή λύση μόνος λέγει στόν ἑαυτό του: «Ψυχή, ἔχεις πολλά ἀγαθά κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου» (Λουκ. 12, 16-21). Μόνος του ὁρίζει τά χρόνια τῆς ζωῆς του. Καί αὐτά θά εἶναι πολλά! Λάθος του αὐτό. Γιατί τήν ἴδια νύχτα οἱ δαίμονες πῆραν τήν ψυχή του, για νά τήμεταφέρουν ἐκεῖ πού τοῦ ταίριαζε.

Ποιό τό τέλος τῶν «τετυφωμένων»;

Τό εἶπε ὁ Κύριος μέ τήν παραβολή πού ἀναφέραμε: Ὅπως σ’ αὐτήν ἐδῶ τή ζωή, τήν ἐπίγεια ζωή,ζοῦν μακριά ἀπό τό Θεό, τό ἴδιο θά συμβεῖ καί στήν οὐράνια. Και ἐκεῖ θά ζοῦν μακριά ἀπό τό Θεό, ἀφοῦ ἡ ζωή δέν διακόπτεται μέ τό θάνατο τοῦ σώματος, ἀλλά ὡςψυχή ἀθάνατη ἐξακολουθεῖ νά ζεῖ αἰώνια. Κι αὐτό εἶναι τό πικρό «κέρδος» τους. Μιά ζωή φρίκης.Ἀνυπόφορη.Ἐκεῖ πού ζοῦν οἱ δαίμονες. Γι’ αὐτό και τίς ψυχές τῶν «τετυφωμένων» δέν τις παίρνουν οἱ ἄγγελοι, ἀλλά οἱ δαίμονες, το θέλημα τῶν ὁποίων ἔκαναν στήν ἐπίγεια ζωή τους. Οἱ ἄγγελοι παίρνουν τίς ψυχές μόνο τῶν ταπεινῶν ἀνθρώπων. Τῶν ἀνθρώπων πού βίωσαν σέ ὅλη τους τή ζωή καί σέ ὅλο του τό μεγαλεῖο τό ταπεινόφρόνημα. Ἄλλωστε ὁ παράδεισος εἶναι ἡ πολιτεία μόνο τῶν ταπεινῶν ψυχῶν.

Ἀδελφοί,

Μέσα σέ μιά κοινωνία «τετυφωμένων» ἀνθρώπων, πού ἀποτελεῖ κι αὐτή γνώρισμα τῶν ἔσχατων ἡμερῶν πού ἤδη βιώνουμε, ἡμεῖς ἄς ταυτισθοῦμε μέ τή ζωή τοῦ Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνο κήρυξε τό μεγαλεῖο τῆς ταπεινοφροσύνης, ἀλλά καί τό βίωσε σέ ὅλες του τίς διαστάσεις. Κρυστάλλινη ἡ μαρτυρία του: «Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι... ταπεινός εἰμι τῇ καρδίᾳ» (Ματθ. 11, 29). Ἡ ταπεινοφροσύνη νά εἶναι τό δικό μας γνώρισμα. Ἔτσι, ὅπως ἦταν γνώρισμα τῆς Παναγίας μας, ἡ ὁποία ὁμολόγησε καί εἶπε:

«Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τόν Κύριον... ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπί τήν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ» (Λουκ. 1, 48). Ἔτσι, πάλι, ὅπως ἦταν γνώρισμα καί τοῦ Ἀπ. Παύλου, ὁ ὁποῖος διακονοῦσε τό λόγο τοῦ Θεοῦ σε ὅλο τόν κόσμο «μετά πάσης ταπεινοφροσύνης...» (Πράξ. 20, 19). Καί ἔτσι πάλι, τό ἴδιο, ὅπως ἦταν γνώρισμα ὅλων τῶν Ἀποστόλων, τῶν Μαρτύρων καί τῶν Ἁγίων τῆς Ἁγίας καί Ἀποστολικῆς μας Ἐκκλησίας.

Ναί, ἀδελφοί. Τήν ταπεινοφροσύνη να ντυθοῦμε σάν ἄλλο λευκό ἔνδυμα. Ἔτσι ὅπως μᾶς συνιστᾶ ὁ μεγάλος Ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ: «Ἐνδύσασθε... ταπεινοφροσύνην...» (Κολασ. 3, 12). Καί ἔτσι, ὅπως τό ἴδιο μᾶς συνιστᾶ καί ὁ κορυφαῖος Ἀπ. Πέτρος: «...πάντες ἀλλήλοις ὑποτασσόμενοι την ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε» (Α΄ Πέτρ. 5, 5). Ὑποτασσόμενοι μεταξύ σας ὁ ἕνας στόν ἄλλο φορέστε σάν ἔνδυμα τήν ταπεινοφροσύνη, κουμπωθεῖτε την καί δέστε την καλά ἐπάνω σας. Γιατί, Ἀπόστολε, να τό κάνουμε αὐτό; Γιατί ὁ Θεός «ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δέ δίδωσι χάριν». Γιατί ὁ Θεός ἀντιστρατεύεται τους ὑπερήφανους, ἐνῶ στούς ταπεινούς δίνει τή χάρη του.

«Kύριε, Mάθε μας νά àγαποÜμε αéτούς πού δέν àγαπήθηκαν. Kάνε μας νά •ποφέρουμε μέ τόν πόνο των ôλλων. Mήν âπιτρέψεις πιά να ετυχούμε μόνοι μας... Δός μας τήν αγωνία της παγκόσμιας δυστυχίας καί φύλαξέ μας àπό τή λησμονιά των ôλλων». (P. Φολερώ)

Ἀρχιμ. Γ. Ι. Ρ

“Χριστιανικοί Παλμοί”

πηγή