ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ Η ΔΟΞΑ π. ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΜΟΥΡΤΖΑΝΟΣ

«Ο πιστεύων εις εμέ, καθώς είπεν η Γραφή, ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος. Τούτο δε είπε περί του Πνεύματος ου έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις αυτόν ^. ούπω γαρ ην Πνεύμα Άγιον, ότι Ιησούς ουδέπω εδοξάσθη» (Ιωάν. 7, 38-39). Με τη φράση αυτή ο ευαγγελιστής Ιωάννης μας δείχνει τις ευλογίες και τον τρόπο ζωής που αποκτά όποιος είναι μέλος του σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας δηλαδή. Και αυτό γίνεται την στιγμή που λαμβάνουμε, στο μυστήριο του Βαπτίσματος, το Χρίσμα, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα μας καθιστά τέλεια μέλη του σώματος του Χριστού, δίδοντάς μας την χάρη και το δικαίωμα να συμμετέχουμε όχι μόνο στα μυστήρια, αλλά και στην αιώνια δόξα την οποία ο Χριστός πρώτος προσέδωσε στην ανθρώπινη φύση, συνεργεία του Αγίου Πνεύματος. Και είναι τρία τα χαρακτηριστικά αυτής της δόξας, η οποία ξεκινά από τον παρόντα χρόνο και κόσμο και τελειούται στην αιώνια ζωή: είναι ο κορεσμός της δίψας για νόημα, αιωνιότητα και όντως ζωή. Είναι η έκλυση αυτού του ζώντος ύδατος από τα εσώτερα της ύπαρξης προς όλο τον κόσμο. Και είναι η διατήρηση του Αγίου Πνεύματος  στην πίστη και τη ζωή της Εκκλησίας.  Αυτά τα τρία στοιχεία οδηγούν τον άνθρωπο από δόξης εις δόξαν.

                Η παρουσία του τρίτου προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Αγίου Πνεύματος, στην ζωή μας λύνει το μεγάλο ερώτημα που ταλαιπωρεί κάθε άνθρωπο: «γιατί υπάρχουμε; ποιος είναι ο προορισμός μας; τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε;». Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος μάς δείχνει ότι υπάρχουμε γιατί ο Θεός το θέλησε. Είμαστε παιδιά Του. Και σκοπός της ζωής μας είναι να ανακαλύπτουμε την υιότητά μας. Να βρίσκουμε σε κάθε περίσταση της ζωής μας, ευχάριστη και δυσάρεστη, ακόμη και στο βιολογικό μας τέλος, τα σημάδια της αγάπης του Θεού και τελικά τον Ίδιο.  Δεν είμαστε αυτόφωτοι και αυθύπαρκτοι. Έχουμε αρχή και τέλος στο χρόνο, όχι όμως και σε ό,τι αφορά στη σχέση μας με το Θεό που υπερβαίνει το χρόνο. Και σκοπός της ζωής μας είναι να πράττουμε κατά τις εντολές του Θεού, για να αναβαπτιζόμαστε στη χάρη που η σχέση μας μαζί Του μας προσφέρει. Και αυτή η σχέση γίνεται αιώνια. Δεν αφήνει ο Θεός την ψυχή μας στον Άδη (Ψαλμ. 15). Δεν εκμηδενιζόμαστε στην κόλαση της ανυπαρξίας ή της μοναξιάς, αλλά ζούμε την υιότητα για πάντα.

                Το βίωμα της υιότητας γίνεται κατάσταση που αγκαλιάζει όλη την ύπαρξή μας. Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος ξεχειλίζει. Είναι γενναιόδωρη. Και ό,τι πλημμυρίζει, δεν κρύβεται. Πληροί και αυτόν που το ζει και γίνεται πηγή που ξεδιψά και τους άλλους. Αυτός είναι ο δρόμος και ο τρόπος της αγιότητας. Ο άνθρωπος που πιστεύει στο Χριστό και λαμβάνει το Άγιο Πνεύμα στη ζωή της Εκκλησίας αποκτά την αγιότητα. Και άγιος είναι εκείνος που αυθόρμητα αναλαμβάνει την αποστολή να δώσει αυτό που έχει και ζει, ανεξαρτήτως αν οι άλλοι οι άνθρωποι καταλάβουν τη χαρά που ζει. Καταλάβουν το φως που έχει στην καρδιά του. Καταλάβουν  γι’Αυτόν που τους μιλά και γι’ αυτό που ζει. Για την ανακαίνιση της ύπαρξης χάρις στην πίστη. Για την επιλογή της θυσίας και της αγάπης. Για την άσκηση και την μετάνοια. Για τον αγώνα εναντίον του πολυποίκιλου κακού. Για την συγχώρεση και την συνύπαρξη.   Για το μαρτύριο του αίματος και της συνείδησης. Για την επιλογή της διαφορετικότητας που όμως δεν αποκόπτει, αλλά περιλαμβάνει τους πάντες. Κι αν κόμη εκείνοι δεν θέλουν, δε λησμονεί την προσευχή για όλους. Τον κόσμο και την δημιουργία. Ο άγιος είναι αυτός που νιώθει να ξεχειλίζει η ύπαρξή του από τη χάρη του Πνεύματος και την παρουσία του Θεού. Και γίνεται η πηγή που ξεδιψά όσους το επιθυμούν. Ακόμη κι αν  αμφισβητούν και την πηγή και το ζων ύδωρ.

                Η υιότητα και η αγιότητα γίνονται φως τοις πάσι. Γίνονται ζωή στον κόσμο αυτό και στην αιωνιότητα. Και είναι η δόξα του ανθρώπου που φωτίζεται από το Άγιο Πνεύμα εντελώς διαφορετική από αυτήν που τα ανθρώπινα μέτρα προσφέρουν. Δεν έχει να κάνει με τις τιμές των ανθρώπων ούτε την υστεροφημία. Δεν έχει να κάνει με τα οικονομικά κίνητρα, ούτε με την ενασχόληση των άλλων με αυτόν που εν Αγίω Πνεύματι δοξάζεται.   Ούτε με πρωτοσέλιδα ή επαίνους. Η εν Αγίω Πνεύματι δόξα αποδίδει στον άνθρωπο το αρχαίον κάλλος. Του δίδει την ελευθερία από κάθε ανάγκη. Του δίδει την χάρη της Αληθείας. Τον καθιστά δυνατό στην καρδιά. Και αίρει κάθε φόβο από την ύπαρξη. Την ίδια στιγμή κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται την οδό της πνευματικότητας.  Σκέπτεται το Θεό και ζει κατά Θεόν. Δεν επιδιώκει τα του κόσμου, αλλά υπερβαίνει τον κόσμο. Και αγαπώντας το Θεό και το συνάνθρωπο, ο δεδοξασμένος παρά του Αγίου Πνεύματος, ζει την ανάσταση από τον θάνατο της εκκοσμίκευσης και της κακότητας, όπως επίσης υπερβαίνει και την ανάγκη προσαρμογής στα δεδομένα του κόσμου, γιατί ξέρει ποια είναι η αληθινή του πατρίδα. Και δεν παραδίδεται στο θέλημα και τον τρόπο των πολλών, αλλά αναζητεί το Θεό σε κάθε στιγμή και σε κάθε πρόσωπο, ενώ σε κάθε πρόκληση έχει μέσα του αυτόματο ως φυσική του κατάσταση το τι θέλει ο Θεός.  

                Καθώς εορτάζουμε την Πεντηκοστή, καλούμαστε να ξαναβρούμε στη ζωή μας αυτά τα τρία στοιχεία: την υιότητα, την αγιότητα και την πνευματικότητα. Και τα τρία μας δίνουν τη δόξα που ξεπερνά τα μέτρα του κόσμου. Για να τα βρούμε και να τα σπουδάσουμε προϋπόθεση είναι η ζωή της Εκκλησίας, η οποία μας αγιάζει και μας δείχνει το Άγιο Πνεύμα. Η δόξα της πίστης, όσο κι αν δεν φαίνεται να  συγκινεί τον κόσμο μας, είναι μία πρόκληση να την αναζητήσουμε, υπερβαίνοντας έτσι  τα στίγματα των πταισμάτων και ζώντας την Αλήθεια του Τριαδικού Θεού. Φώτιση και επιφοίτηση, αγώνας και ελπίδα η πρόταση ζωής της Εκκλησίας. Ας την αναζητήσουμε εν Πνεύματι και αληθεία.

 Κέρκυρα, 23 Ιουνίου 2013

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΓΡΙΠΠΙΝΑΣ

Γιορτάζουμε σήμερα 23 Ιουνίου, ημέρα μνήμης της Αγίας Αγριππίνας.

Η Αγία Αγριππίνα, γεννήθηκε και μαρτύρησε στη Ρώμη. Από νεαρή ηλικία ανέπτυξε βαθύτατο χριστιανικό φρόνημα και αφοσιώθηκε στην υπηρεσία του Κυρίου και Λυτρωτού της. Για το λόγο αυτό διέθεσε όλη της την περιουσία για την ανακούφιση των πτωχών και τη θεραπεία των ασθενών.

Για την αγάπη του ουράνιου Νυμφίου της, απέφυγε το γάμο και προτίμησε να γίνει νύμφη του Χριστού. Όσες δε φορές είχε ανάγκη, η εκκλησία της Ρώμης, η Αγριππίνα έτρεχε πρώτη να προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες της. Όμως η Αγία δεν προσέφερε μόνο υλικά αγαθά αλλά και πνευματικά, διδάσκοντας την χριστιανική πίστη και οδηγώντας στο δρόμο της αλήθειας, πλήθη πλανημένων.

Η θεάρεστη αυτή δράση της Αγρυππίνας δεν ήταν δυνατό να παραμείνει για πολύ καιρό κρυφή. Το 262 μ.Χ., την κατήγγειλαν στις αρχές, ως ανατροπέα της πατροπαράδοτης λατρείας των ειδώλων. Η Αγία αποδέχθηκε τις καταγγελίες και με περισσό θάρρος, ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό.

Οι διώκτες της δεν δίστασαν να τη μαστιγώσουν για να κάμψουν το αγωνιστικό της φρόνημα. Όταν κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να μεταπείσουν την Αγριππίνα, την υπέβαλαν σε νέα φρικτά βασανιστήρια.

Το σώμα της Αγίας δεν άντεξε τα μαρτύρια και με μαρτυρικό και ένδοξο τρόπο παρέδωσε την Αγία ψυχή της. Τρεις χριστιανές γυναίκες, η Βάσσα, η Παύλα και η Αγαθονίκη παρέλαβαν το σεπτό σκήνωμά της και μετά από αρκετή περιπλάνηση κατέληξαν, στη Σικελία, όπου και το ενταφίασαν.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείον Πνεύματι, κραταιωθείσα, ηνδραγάθησας, γενναιοφρόνως, Αγριππίνα παρθενίας οσφράδιον όθεν Χριστού δοξασθείσα τη χάριτι, πηγάς θαυμάτων βλυστάνεις τοις πέρασι. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Συναξαριστής της 23ης Ιουνίου

Ἡ Ἁγία Ἀγριππίνα

 

«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται». Εἶναι φράση τοῦ Κυρίου, ποὺ σημαίνει ὅτι εἶναι μακάριοι οἱ εὐσπλαχνικοὶ καὶ ἐπιεικεῖς, ποὺ συμπονοῦν στὴ δυστυχία τοῦ πλησίον, διότι αὐτοὶ θὰ ἐλεηθοῦν ἀπὸ τὸ Θεὸ τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως.

Μία τέτοια εὐσπλαγχνικὴ ὕπαρξη ἦταν καὶ ἡ Ῥωμαία χριστιανὴ Ἀγριππίνη. Ἀπέφυγε τὸ γάμο μὲ τὴν θέλησή της καὶ προτίμησε νὰ κάνει δικούς της τοὺς δυστυχισμένους τῆς Ἐκκλησίας. Τὴν περιουσία της διέθετε γιὰ νὰ τρέφει τοὺς πεινασμένους καὶ νὰ περιποιεῖται τοὺς ἀσθενεῖς.

Μάλιστα, ὅσες φορὲς εἶχε ἀνάγκη ἡ Ἐκκλησία τῆς Ῥώμης, ἡ Ἀγριππίνη ἔτρεχε πρώτη νὰ προσφέρει τὰ ἀπαραίτητα. Ἀλλὰ ἡ ἁγία αὐτὴ ψυχὴ δὲν πρόσφερε μόνο ὑλικὰ ἀγαθά, πρόσφερε καὶ πνευματικά. Ἔφερε στὴ χριστιανικὴ πίστη πολλὲς νέες γυναῖκες ἀπὸ τὴν πλάνη τῆς εἰδωλολατρίας.

Αὐτό, βέβαια, δὲν μποροῦσε νὰ περάσει ἀπαρατήρητο ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες. Τὴν κατήγγειλαν, λοιπόν, στὶς ἀρχές, καὶ ἡ Ἀγριππίνη συνελήφθη. Τότε ὁμολόγησε ὅτι αὐτὸ ποὺ κάνει, τὸ κάνει μὲ τὴν θέλησή της, γιὰ νὰ ὁδηγοῦνται ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερες ψυχὲς στὸ δρόμο τῆς σωτηρίας.

Ὁ ἀνακριτής, χωρὶς νὰ καθυστερήσει, διέταξε καὶ τὴν μαστίγωσαν. Ἔπειτα, ἀφοῦ ἔσχισαν τὶς σάρκες της καὶ ἔσπασαν τὰ κόκκαλά της, ἡ Ἀγριππίνη παρέδωκε στὸ Θεὸ τὴν ψυχή της.

 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείῳ Πνεύματι, κραταιωθεῖσα, ἠνδραγάθησας, γενναιοφρόνως, Ἀγριππῖνα παρθενίας ὀσφράδιον· ὅθεν Χριστοῦ δοξασθεῖσα τῇ χάριτι, πηγὰς θαυμάτων βλυσταίνεις τοῖς πέρασι. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.
Ὥσπερ παρθένον σεμνὴν καὶ ἀμόλυντον, καὶ ἀθληφόρον στερρὰν καὶ ἀήττητον, Χριστός σε λαμπρῶς προσελάβετο, καὶ θαυμαστῶς Ἀγριππῖνα ἐδόξασεν, ὁ μόνος ὑπάρχων Φιλάνθρωπος.

Μεγαλυνάριον
Φίλτρῳ πτερωθεῖσα τῷ ἱερῷ, νύμφη ἀνεδείχθης, τοῦ Σωτῆρος πανευπρεπής, οὗ ἰχνηλατοῦσα, μαρτυρικῶς τὸ πάθος, τῆς τούτου Ἀγριππῖνα, εὐκλείας ἔτυχες.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ἅγιοι Ἀριστοκλῆς ὁ Πρεσβύτερος, Δημήτριος ἢ Δημητριανὸς ὁ Διάκονος καὶ Ἀθανάσιος ὁ Ἀναγνώστης

 

Ἦταν καὶ οἱ τρεῖς Κύπριοι καὶ ἔζησαν κατὰ τὸν διωγμὸ τῆς Ἐκκλησίας ἐπὶ Διοκλητιανοῦ. Ὁ Ἀριστοκλῆς, στὴν ἀρχὴ δὲν θέλησε νὰ βάλει σὲ κίνδυνο τὴν ζωή του, διότι ἤθελε νὰ συνεχίσει τὴν πνευματικὴ οἰκοδομὴ τῶν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν του.

Ἀνέβηκε λοιπὸν σ᾿ ἕνα βουνὸ καὶ κρύφτηκε μέσα σὲ μία σπηλιά. Ἀλλ᾿ ἀπὸ ἐκεῖ μάθαινε, ὅτι στὶς πόλεις πολλοὶ πιστοὶ ἔχυναν θαῤῥαλέα τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν ἁγία πίστη τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἀριστοκλῆς ἔκρινε ὅτι δὲν τοῦ ἐπιτρεπόταν, σὰν ἱερέας ποὺ ἦταν, νὰ βρίσκεται σὲ ἀσφάλεια, ἐνῷ λαϊκοί, γυναῖκες καὶ παιδιὰ ἀψηφοῦσαν τὰ ξίφη καὶ τὴν φωτιά, καὶ πότιζαν μὲ τὸ αἷμα τους τὸ δένδρο τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἔκανε λοιπὸν τὸν σταυρὸ καὶ κατέβηκε στὴ Σαλαμῖνα τῆς Κύπρου. Πῆγε στὸ ναὸ τῆς πόλης, ὅπου βρῆκε προσευχομένους τὸν διάκονο Δημήτριο καὶ τὸν ἀναγνώστη Ἀθανάσιο. Συμπροσευχήθηκαν, καὶ μετὰ ἀπὸ συνεννόηση βγῆκαν καὶ οἱ τρεῖς, καὶ στήριζαν τοὺς διωκόμενους ἀδελφούς τους.

Μόλις πληροφορήθηκε αὐτὸ ὁ εἰδωλολάτρης ἡγεμόνας, τοὺς συνέλαβε. Καὶ ἀφοῦ ἀπέτυχε νὰ τοὺς νικήσει μὲ ὑποσχέσεις καὶ ἀπειλές, μετὰ ἀπὸ πολλὰ βασανιστήρια τοὺς ἀποκεφάλισε.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ἅγιοι Εὐστόχιος ὁ Πρεσβύτερος, Γάϊος (ἢ Γαϊανὸς) ὁ ἀνεψιός του, καὶ τὰ παιδιὰ αὐτοῦ Λολλία (ἢ Λουλώ), Πρόβη καὶ Οὐρβανὸς (ἢ Οὐρβάσιος)

Κατάγονταν ἀπὸ τὴν πόλη τῶν Οὐσάδων καὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τῶν βασιλέων Μαξιμιανοῦ καὶ Ἀγρίππα κατὰ τὸ ἔτος 300 μ.Χ.

Ὁ Εὐστόχιος στὴν ἀρχὴ ἦταν ἱερέας εἰδώλων, ἀλλ᾿ ὅταν εἶδε τὸ ἀνδρεῖο φρόνημα τῶν χριστιανῶν μπροστὰ στὰ μαρτύρια, προσῆλθε στὸν ἐπίσκοπο Ἀντιοχείας Εὐδόξιο, βαπτίστηκε χριστιανὸς καὶ χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος. Κατόπιν πῆγε στὰ Λύστρα τῆς Λυκαονίας, ὅπου βρῆκε τοὺς συγγενεῖς του Γάϊο μὲ τὰ τρία του παιδιὰ Λολλία, Πρόβη καὶ Οὐρβανό, καὶ τοὺς βάπτισε χριστιανούς.

Ὅταν συνελήφθη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες, ὁμολόγησε ὅτι εἶναι χριστιανὸς μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα καὶ ἀφοῦ τὸν κρέμασαν ἐπάνω σ᾿ ἕνα ξύλο, ξέσχισαν τὶς σάρκες του. Κατόπιν ὁδηγήθηκε μαζὶ μὲ τὸν Γάϊο καὶ τὰ παιδιά του, στὸν ἡγεμόνα Ἀγκύρας Ἀγριππῖνο, (κ. ἄ. Ἀγρίππα), ὅπου κανεὶς τους δὲ δέχθηκε ν᾿ ἀρνηθεῖ τὸ Χριστό.

Τότε ὅλους τοὺς βασάνισαν μὲ φρικτὰ καὶ βάρβαρα βασανιστήρια καὶ ἐπειδὴ ἔμεναν σταθεροὶ στὴν πίστη τους, τελικά τους ἀποκεφάλισαν καὶ ἔτσι ἀνέβηκαν στεφανηφόροι στὰ οὐράνια.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ὅσιος Βάρβαρος ὁ Πενταπολίτης (+ 1562)

 

Ὁ Ἅγιος Βάρβαρος ἀνῆκε, σύμφωνα μὲ τὸν ἐγκωμιαστή του Κωνσταντίνο Ἀκροπολίτη, καὶ τὸ Συναξάρι, σὲ ληστρικὴ ὁμάδα Ἀράβων, ἡ ὁποία ἐπέδραμε στὴ νότια Ἤπειρο καὶ τὴν Αἰτωλία ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Μιχαὴλ τοῦ Τραυλοῦ (820 – 829 μ.Χ.). Σὲ κάποια σύγκρουση οἱ σύντροφοί του ἐφονεύθησαν καὶ ἀπὸ τότε ὁ Βάρβαρος περιφερόταν μόνος «λήσταρχος γενόμενος, καὶ ποιῶν ἀβάτους τὰς ὁδούς, οἰκῶν ἐν ὄρεσι καὶ ἁλσώδεσι τόποις»

. Κατ’ οἰκονομία Θεοῦ κάποια ἡμέρα εἰσῆλθε σὲ ναὸ ποὺ ἦταν ἀφιερωμένος στὸν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο, σὲ τόπο ποὺ ὀνομαζόταν Νῆσα, ὅπου ἐλειτουργοῦσε ὁ ἱερεὺς Ἰωάννης Νικοπολίτης. Κατὰ τὴν ὥρα τῆς ὑψώσεως τῶν Τιμίων Δώρων ὁ ἱερεὺς τὸν εἶδε καὶ προσευχήθηκε μετὰ φόβου στὸν Θεό. Τὴ στιγμὴ ἐκείνη, ὁ Κύριος ἄνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ληστοῦ, ποὺ εἶδε τοὺς Ἀγγέλους νὰ συλλειτουργοῦν μὲ τὸν ἱερέα.

Ὅταν ὁ ἱερεὺς τελείωσε τὴν Θεία Λειτουργία, ὁ Βάρβαρος τὸν ἐρώτησε: «Ποῦ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἦταν μαζί σου;». Ὁ δὲ ἱερεὺς τοῦ ἐξήγησε ὅτι ἡ Οἰκονομία τοῦ Θεοῦ τὸν ἀξίωσε νὰ δεῖ αὐτὰ ποὺ δὲν μποροῦν νὰ δοῦν τὰ ἀνθρώπινα μάτια, γιὰ νὰ ὁδηγηθεῖ σὲ μετάνοια. Ὁ Βάρβαρος ἀμέσως ἀπέβαλε τὰ λησταρχικὰ ὅπλα, μετανόησε, ἄρχισε τὴν ἄσκηση καὶ ἐβαπτίσθηκε.

Ὁ ἀσκητικὸς ἀγώνας στὴν περιοχὴ τοῦ Ξηρομέρου (ἢ Ξηρομένων) Αἰτωλοακαρνανίας ἔγινε μεγαλύτερος. Ἐπὶ τρία ἔτη ἀγωνίσθηκε πνευματικὰ καὶ «πεποίηκε χρόνους τρεῖς κυλιόμενος ὡς τετράπους καὶ ἐσθίων χοῦν καὶ βοτάνας τὰς φυομένας, κλαίων καὶ ὀδυρόμενος, κατακοπτομένων αὐτοῦ τῶν σαρκῶν». Μιὰ νύχτα, ἕνας γεωργὸς ποὺ ἔτρωγε σὲ ἐκεῖνο τὸν τόπο ποὺ ἀσκήτευε ὁ Ἅγιος, τὸν ἐφόνευσε κατὰ λάθος, νομίζοντας ὅτι ἦταν θηρίο.

Ὁ τάφος του ἀνέδιδε μύρο καὶ ὁ Ἅγιος ἐπιτελοῦσε θαύματα πολλά. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τὴν ἱερὴ μνήμη του καὶ στὶς 15 Μαΐου. Ὁ Ὅσιος ἀναφέρεται στὴν τοπικὴ ἁγιολογία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας καὶ Κερκύρας ὡς Ὅσιος Βάρβαρος ὁ Πενταπολίτης, ἡ ὁποία τιμᾶ τὴ μνήμη του στὶς 23 Ἰουνίου.

Μέχρι σήμερα στὴν Αἰτωλο-Ἀκαρνανία ὁμιλοῦν γιὰ τὸ σπήλαιο, ὅπου ὁ Ἅγιος Βάρβαρος ἐπέρασε τὰ 18 χρόνια τῆς ἀσκήσεώς του καὶ τὸ ἁγίασμά του. Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴν ἀναφορὰ τὸ 1571 μ.Χ. ἕνας Βενετὸς στρατιωτικός, ὀνόματι Σκλαβοῦνος, ποὺ ἔλαβε μέρος στὴ Ναυμαχία τῆς Ναυπάκτου, ἀσθένησε ξαφνικὰ ἐπὸ θανατηφόρο ἀσθένεια. Ὁ ἀσθενὴς βλέπει τὸν Ἅγιο σὲ ὅραμα, ὁ ὁποῖος τὸν καλεῖ νὰ προσκυνήσει τὸν τάφο του, γιὰ νὰ θεραπευθεῖ. Πράγματι, ὅταν ἔφθασε στὸν τάφο τοῦ Ἁγίου, προσκύνησε μὲ εὐλάβεια καὶ ἐγινε καλά. Θέλοντας νὰ τιμήσει τὸν Ἅγιο Βάρβαρο ἔκανε ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων του μὲ σκοπὸ νὰ μεταφέρει τὰ ἱερὰ λείψανα στὴ Βενετία. Περνώντας ἀπὸ τὴν Κέρκυρα, γιὰ ἀνεφοδιασμό, σταμάτησε στὸ χωριὸ Ποταμός, ὅπου θεραπεύθηκε ἕνας παράλυτος νέος. Γι’ αὐτὸ καὶ σήμερα ὑπάρχει ἐκεῖ ναὸς ἀφιερωμένος στὸν Ἅγιο.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ἡ Κοίμησις τοῦ Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ (+ 1445)

------------------------------------------------------------------------------
 

Ἡ Ἁγία Etheldreda (Βρεττανίδα)

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτῆς τῆς ἁγίας τῆς ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων», τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.


------------------------------------------------------------------------------
 

Μνήμη ὅλων τῶν ἐν Κρήτῃ μαρτυρησάντων γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν πατρίδα κατὰ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1821

Ἡ πρώτη ἐπίσημη τῆς γιορτῆς ἔγινε στὶς 11 Νοεμβρίου 2000 στὸν καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Τιμοθέου στὸ Ἡράκλειο.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ἡ Ἁγία Εἰρήνη ἡ πριγκίπισσα Μούρωμ

Ἡ Ἁγία Εἰρήνη, πριγκίπισσα τοῦ Μούρωμ τῆς Ρωσίας, ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη, τὸ 1129, ἀφοῦ ἔζησε βίο εὐσεβὴ καὶ ἐνάρετο, καὶ ἐνταφιάσθηκε στὸν καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Μούρωμ.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ἅγιοι ἅπαντες Μάρτυρες ἐν Βλαδιμὶρ τῆς Ρωσίας 

Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ καθιερώθηκε, τὸ 1982, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Πατριάρχου Μόσχας Ποιμένος. Ἡ λειτουργικὴ μνήμη ἀναφέρεται στοὺς Μάρτυρες Ἀβραὰμ τὸν Βούλγαρο, στοὺς Ἀρχιεπισκόπους Μητροφάνη καὶ Πατρίκιο, στοὺς Ἐπισκόπους τοῦ Βλαδιμὶρ Μάξιμο, Ἀλέξιο, Ἰωνᾶ, Ἰλαρίωνα, Διονύσιο, Ἀρσένιο, Θεόδωρο, Σίμωνα, Ἰωάννη, Σίμωνα, Σεραφείμ, Θεόδωρο, Βασίλειο τοῦ Ριαζάν, Κύριλλο τοῦ Ροστώβ, Σωφρόνιο καὶ Μητροφάνη τοῦ Βορονέζ, στοὺς μοναχοὺς Νικήτα τοῦ Περεγιασλάβλ, Ἠλία τοῦ Μούρωμ, Παχώμιο καὶ Θεοδόσιο, Δανιὴλ τοῦ Οὐσπένσκϊυ, Μιχαὴλ τοῦ Βγιάζνικωφ, Σέργιο τοῦ Ραντονέζ, Ρωμανὸ τοῦ Κιρζάκ, Παχώμιο τοῦ Νερέχτσκϊυ, Εὐθύμιο τῆς Σουζδαλίας, Στέφανο τοῦ Μακχρίνσκϊυ, Νίκωνα τοῦ Ραντονέζ, Κοσμᾶ τοῦ Γιαχρομσκόϊυ, Ἰὼβ τοῦ Βλαδιμίρ, Ἀρκάδιο τοῦ Βγιάζμα, Πρόχορο καὶ Βασσιανὸ τοῦ Γιαστρέμπσκϊυ, Διονύσιο τοῦ Περεγιασλάβλ, Λουκιανό, Κορνήλιο καὶ Ζωσιμᾶ τοῦ Ἀλεξάντρωφ, στὶς μοναχὲς Μαρία (μοναχικὸ ὄνομα Μάρθα),, Θεοδοσία (μοναχικὸ ὄνομα Εὐφροσύνη), Εὐφροσύνη τῆς Σουζδαλίας, Βάσσα (μοναχικὸ ὄνομα Θεοδώρα) τοῦ Νίζνϊυ – Νόβγκοροντ, Σοφία καὶ Θεοδοσία τοῦ Μούρωμ, στοὺς μοναχοὺς καὶ τὶς μοναχὲς Γκλέπμ, Κωνσταντίνο, Μιχαὴλ καὶ Θεόδωρο τοῦ Μούρωμ, Μπόρις τοῦ Τούτωβ, Ἰνιασλάβο, Μιστισλάβο, Ἀνδρέα τοῦ Μπογκολιούμποβο, Γκλέμπ, Μιχαήλ, Πέτρο τοῦ Μούρωμ, Γεώργιο, Βασίλει τοῦ Ροστώβ, Βλαδίμηρο, Δημήτριο, Θεόδωρο, Σβιατοσλάβο, Ἀλέξανδρο Νέφσκϊυ, Δημήτριομ Δημήτριο, Θεόδωρο τοῦ Σταροντούμπσκϊυ, Εἰρήνη καὶ Φεβρονία τοῦ Μούρωμ, Ἀγάθη, Θεοδώρα, Μαρία καὶ Χριστίνα, Εὐδοξία, στοὺς Δίκαιους Γεώργιο καὶ Ἰουλιανὴ τοῦ Μούρωμ, Σάββα τοῦ Μοσκώσκ, στοὺς διὰ Χριστὸν σαλοὺς Κυπριανό, Εὐδοξία καὶ Παρθένιο τῆς Σουζδαλίας.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ὅσιος Κορνήλιος ἐκ Ρωσίας

Ὁ Ὅσιος Κορνήλιος τοῦ Ἀλεξάντρωφ ἔζησε τὸ 17ο μ.Χ. αἰώνα στὴ Ρωσία καὶ ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη. Ὁ Βίος του συνδέεται μὲ τὸ μοναστήρι τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἀλεξάντρωφ, στὴν Ἐπισκοπὴ τοῦ Βλαδιμίρ.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ἅγιοι Γεώργιος καὶ Θεοδοσία ἐκ Ρωσίας

Οἱ Ἅγιοι Γεώργιος καὶ Θεοδοσία, οἱ Δίκαιοι, μέλη τῆς ἁγίας οἰκογένειας τῆς Ἁγίας Ἰουλιανῆς († 2 Ἰανουαρίου), ἐζησαν κατὰ τὸν 16ο καὶ 17ο αἰώνα μ.Χ. στὴ Ρωσία καὶ ἐκοιμήθησαν μὲ εἰρήνη.


------------------------------------------------------------------------------
 

 Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ὁ πρίγκιπας Περεγιασλάβλ καὶ Βλαδιμὶρ Ρωσίας

Ὁ Ἅγιος Δημήτριος Α’ Ἀλεξάνδροβιτς ἦταν υἱὸς τοῦ μεγάλου ἡγεμόνος Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Νέφσκϊυ καὶ ἐγεννήθηκε τὸ 1234. Διαδέχθηκε, τὸ 1276, στὸ θρόνο τὸ θεῖο του Βασίλειο Ἰαροσλάβιτς, ἀναγνώρισαν δὲ αὐτὸν ὡς ἡγεμόνα τους καὶ οἱ πολίτες τοῦ Νόβγκοροντ.

Οἱ Ρῶσοι ἱστορικοὶ χαρακτηρίζουν τρομερὴ τὴν περίοδο τῆς βασιλείας του, διότι ἡ Ρωσία ὑπέστη ἀλλεπάλληλους ἐμφύλιους σπαραγμοὺς καὶ ἔπαθε πολλὰ ἀπὸ τὰ ταρταρικὰ στίφη. Μετὰ ἀπὸ πολλὲς περιπέτειες καὶ δεινά, ὁ Δημήτριος, κατάπονος ἀπὸ τοὺς ἀδιάκοπους πολέμους, παραχώρησε τὸ ἀξίωμά του στὸν ἀδελφό του Ἀνδρέα καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη, τὸ 1294.

ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΡΙΠΠΙΝΗΣ

Τῌ ΚΓ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΙΟΥΝΙΟΥ

Μνήμη τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Ἀγριππίνης.
Τῇ ΚΓ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, μνήμη τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Ἀγριππίνης.

Πλησθεῖσα δεινῶν τραυμάτων ἐκ τυμμάτων,
Πολλῶν μετέσχε στεμμάτων Ἀγριππῖνα.
Εἰκάδι θεινομένη τριτάτῃ θάνεν Ἀγριππῖνα,

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων, Ἀριστοκλέους Πρεσβυτέρου,
 καὶ Δημητρίου Διακόνου καὶ Ἀθανασίου Ἀναγνώστου.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ;

Μια από τις αιτίες είναι επειδή, αντί οι μάνες να προσεύχονται για την οικογένειά τους, για τα παιδιά τους, κάθονται και παρακολουθούν ένα σωρό τηλεοπτικές σειρές!

Δεν θέλουν να τις χάσουνε!
Ρώτησε τις μάνες όλες, ποιες γονατίζουν και προσεύχονται;
Κάποιες πιθανόν να προσεύχονται,
αλλά τι προσευχή αναπέμπουν στον Θεό;

Εκεί είναι τώρα το μυστικό.

Θα σας το πω με ένα παράδειγμα. 
Είδα με τα μάτια μου μια κοπέλα, να παίρνει τηλέφωνο.
Την ώρα που μιλούσε με το παλικάρι της τσακώθηκαν και μετά από λίγο χωρίσανε.
Έβαλε η κοπέλα τα κλάματα και εγώ την ρώτησα:
-Τι έχεις παιδί μου;
-Χωρίσαμε κι εγώ τον αγαπώ.
Και άρχισε να κλαίει.
-Τι κάνει η έλλειψη του αγαπημένου;
Φέρνει δάκρυα, το αίσθημα ότι χάνεις κάποιον που αγαπάς.
-Τι κάνει τότε η καρδιά σου;
Κλαίει, λυπάται, πονά, δεν θες να τον χάσεις. Αυτό ακριβώς είναι.

Τώρα, ρωτήστε τον εαυτό σας:
-Πότε μπόρεσε κανείς με δάκρυα να αναζητήσει τον Θεό;
-Πότε μπόρεσε με δάκρυα να Τον αγαπήσει;
-Πότε μπόρεσε να Τον νιώσει τόσο δικό Του και να νιώσει τόσο πολύ την έλλειψή Του, ώστε με δάκρυα να Τον αναζητήσει;
Αυτό είναι ο θεϊκός έρωτας!
Το καταλάβατε;
Γι’ αυτό και σήμερα, ενώ υπάρχουν πολλοί που προσεύχονται, λίγοι είναι αυτοί που είναι ενωμένοι με τον Χριστό, σαν ένα.
Ο Χριστός δεν ζητάει τυπικές παπαγαλίστικες προσευχές. Την καρδιά μας ζητάει.
Δεν τον σαγηνεύουν τα περίπλοκα και αδιάφορα λόγια.
Την ψυχή μας θέλει.
Οι προσευχές μας να είναι εγκάρδιες, να Του μιλάμε απλά και αληθινά!
___________________________
ΕΓΓΥΣ ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΙΣ ΣΥΝΤΕΤΡΙΜΜΕΝΟΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΠΕΙΝΟΥΣ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΣΩΣΕΙ. (Ψαλμ. 34, 18)

(= Ο Κύριος είναι κοντά σε όσους έχουν συντετριμμένη καρδιά, και θα σώσει τους ταπεινούς στο πνεύμα.)

*απόσπασμα από κήρυγμα 
πηγή

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ 26.6.2013

"...Τὸ Τάμα τοῦ Κολοκοτρώνη πρέπει ὅλους νὰ μᾶς ἐνθουσιάζῃ καὶ ὅλους νὰ μᾶς ἑνώνῃ, γιὰ νὰ δυνηθῶμε τὴν 25ην Μαρτίου 2021, ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι, κλῆρος καὶ λαὸς, νὰ βιώσωμε τὰ ἐγκαίνια τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους..."

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ 26.6.2013

Οι μαριονέτες της πολιτικής και το Τάμα του Έθνους Ποιοί καί γιατί δέν θέλουν νά εκπληρώσουν την υπόσχεση των Ελλήνων προς τον Σωτήρα Χριστό!

Τα τιποτένια ανδρείκελα της σύγχρονης πολιτικής αντί για μεγαλοπρεπή ναό του Σωτήρος Χριστού αποφάσισαν να διαθέσουν κονδύλια και να ανεγείρουν Τζαμί για να ευαρεστήσουν τον θεό της Σελήνης, το θεό του Βάαλ, τον Αλλάχ και τους σεληνιαζόμενους οπαδούς του!

 

 

 

Ποιό κοινό χαρακτηριστικό έχουν οι Έλληνες πολιτικοί άνδρες από την απελευθέρωση του Έθνους μας μέχρι και σήμερα; Γιατί ευθύνονται για τα μύρια προβλήματα και τις καταστροφές που βίωσε στο διάβα της σύγχρονης ιστορίας, από την απελευθέρωση του γένους μας το 1821 μέχρι και σήμερα;

Με μία φωνή νέοι, γέροι και παιδιά θα φώναζαν ότι το κοινό χαρακτηριστικό που έχουν σχεδόν στο σύνολο τους οι μασωνοκρατούμενοι Έλληνες πολιτικοί που κυβέρνησαν και κυβερνούν την χώρα είναι η αθέτηση των υποσχέσεων που δίδουν προς τον ελληνικό λαό! Χρησιμοποιούν το ψεύδος χωρίς την παραμικρή ντροπή για να αναρριχηθούν στην εξουσία και να εκπληρώσουν στο ακέραιο τις υποσχέσεις που έδωσαν στις σκοτεινές στοές της ανομίας και στους κάθε λογής διαχρονικούς εκφραστές του σκότους που έχουν την ψευδαίσθηση πως κινούν τα νήματα του κόσμου τούτου. Οι αλόγιστες πράξεις και αποφάσεις και οι συνεχείς υποκλίσεις τους στους δήθεν δυνατούς και τους δύστυχους μεγιστάνες του πλούτου έφεραν το γένος μας σ’ αυτήν την τραγική από πάσης απόψεως κατάσταση. Συστηματικά προώθησαν την ανηθικότητα επικαλούμενοι την «ελευθερία»(!!!). Μεθοδικά καλλιέργησαν και δίδαξαν έναν ξένο προς το γένος μας δήθεν «πολιτισμό» που χρησιμοποιεί ως μοχλό τον μαμμωνά και την εγωπάθεια υποστηρίζοντας ότι εκεί κρύβεται η ευτυχία!

Σήκωσαν όλα αυτά τα χρόνια την ασυδοσία και την απατεωνιά ως σημαία της χώρας μας και επέλεξαν να στηρίζονται στα τεχνητά ξύλινα πόδια που τους προσφέρουν οι πάτρωνες των στοών και των μιαρών λεσχών.

Κορόιδευαν και κοροϊδεύουν τον ένδοξο ελληνικό λαό με διάφορα πολιτικά παιχνίδια από τότε μέχρι σήμερα... Και το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι τα ανθρωπάκια αυτά της υποτέλειας πίστεψαν ότι κατά τον ίδιο τρόπο θα μπορούν να κοροϊδέψουν και τον Θεό.

Ναι, καλοί μου Χριστιανοί καλά διαβάσατε πίστεψε όλο αυτό το φοβερό συνονθύλευμα των επίσημων κουστουμαρισμένων πολιτικό- απατεώνων ότι έχει τη δύναμη να εξαπατήσει ακόμη και το Θεό μη τηρώντας την υπόσχεση που έδωσαν πνευματικά πολιτικά αναστήματα απέναντί Του. Και μάλιστα χρόνο με τον χρόνο αδυνατώντας να κατανοήσουν τα κουτορνίθια της σύγχρονης πολιτικής σκηνής τις αιτίες των αλλεπάλληλων κρίσεων που βίωσε η χώρα έφθασαν στο σημείο να επιχειρούν να πραγματοποιήσουν μία πράξη παντελώς αντίθετη στην υπόσχεση που έδωσαν στο Θεό.

Για να καταλάβετε το εννοώ καλοί μου χριστιανοί και ίσως κατανοήσουν και οι κουφιοκέφαλοι πολιτικοί θα σας αναφέρω ένα απλό παράδειγμα. Όταν λ.χ. ο γονιός παραχωρεί την περιουσία του στα παιδιά του και κληρονόμους αυτά την παραλαμβάνουν ως έχει και επιχειρούν να την συντηρήσουν ώστε να εξασφαλίσουν τα προς το ζην κατά το παράδειγμα των γονιών τους. Αναλαμβάνουν μάλιστα να τηρούν τις υποσχέσεις και τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί με βάση αυτήν την περιουσία, όπως να πληρώνουν λ.χ. το λογαριασμό της ΔΕΗ η το νερό κ.ο.κ. Εάν ο κληρονόμος δεν τηρήσει κάποια εκ των συμφωνιών που είχε συνάψει ο κληροδότης του τότε είναι φυσικό να υποστεί τις συνέπειες της αθέτησης της συμφωνίας.

Το αυτό συμβαίνει και με την πολιτική και τους εκάστοτε κυβερνώντες, οι οποίοι αναλαμβάνουν ευθύς εξ αρχής να υλοποιήσουν στο ακέραιο τις συμβάσεις και τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει ( οικονομικές-αμυντικές -διπλωματικές -εμπορικές κ.α.). Έτσι, άλλωστε εξασφαλίζεται η ειρήνη και η καλή συμβίωση των λαών.

Το 1829 λοιπόν οι προκάτοχοι των σημερινών πολιτικών μας σύναψαν μία συμφωνία με τον τριαδικό και μόνο αληθινό Θεό, που τους βοήθησε να ελευθερώσουν το γένος μας από τη σκλαβιά! Ο καλός Θεός δεν ζήτησε κανένα αντάλλαγμα για την προσφορά του πολύτιμου αγαθού της ελευθερίας. Οι οπλαρχηγοί μας όμως που έβλεπαν τόσα και τόσα θαύματα, επειδή πολεμούσαν πρώτα για του Χριστού την πίστη την Αγία και κατόπιν για της πατρίδος την ελευθερία ένιωθαν ας -μου επιτραπεί η γλωσσική έκφραση -υποχρεωμένοι απέναντι στον Αναστάντα και Σωτήρα Χριστό. Έτσι ομόφωνα αποφάσισαν κατά την Εθνοσυνέλευση του 1829 να ανεγείρουν με την πρώτη ευκαιρία μεγαλοπρεπή Ορθόδοξο ναό της Αναστάσεως στην πρωτεύουσα της Ελλάδος για να δοξολογούν τον ελευθερωτή τους Κύριο Ιησού Χριστό. Έδωσαν υπόσχεση και σύναψαν μονομερώς συμφωνία με το Θεό! Πρόκειται για το γνωστό σ’ όλους μας Τάμα του Έθνους, το οποίο μέχρι σήμερα όχι μόνο μένει ανεκπλήρωτο αλλά επιπλέον όλα αυτά τα ανόητα ανθρωπάκια μίας φθηνής και μόνο για φτύσιμο πολιτικής φρόντισαν να καταβροχθίσουν τα χρήματα που μάζεψε με χίλιες θυσίες ο λαός μας για να εκπληρώσει το Τάμα! Και ήταν πολλά τα λεφτά που ασύστολα και χωρίς αιδώ λεηλάτησαν και έφαγαν αυτά τα πολιτικά πιόνια, καλοί μου χριστιανοί. Και για αυτό το φαγοπότι κανείς μέχρι σήμερα δεν τιμωρήθηκε...

Και δεν έφθανε το γεγονός ότι αυτά τα τιποτένια ανδρείκελα της σύγχρονης πολιτικής σφυρίζουν αδιάφορα και αθετούν να εκπληρώσουν τη συμφωνία που σύναψαν οι κληροδότες τους για το τάμα του Έθνους αλλά επιπλέον θέλουν αντί για μεγαλοπρεπή ναό να διαθέσουν κονδύλια και να ανεγείρουν Τζαμί για να ευαρεστήσουν τον θεό της Σελήνης, το θεό του Βάαλ, τον Αλλάχ και τους σεληνιαζόμενους οπαδούς του!!!

Οι Χριστιανοί ωστόσο γνωρίζουν καλά το πως λειτουργεί ο πνευματικός νόμος, τις συνέπειες του οποίου γεύεται σήμερα ο ελληνικός λαός με τις κάθε λογής κρίσεις που βιώνει σήμερα...

Τα αθεόφοβα πολιτικά ανδρείκελα μίας εξουσίας ημιμαθών και ασήμαντων σύγχρονων αρχόντων τα οποία αρέσκονται να παίζουν ρόλο μαριονέττας όχι μόνο δεν εκπληρώνουν την υπόσχεση-συμφωνία με τον τριαδικό Θεό αλλά αρνούνται να παραχωρήσουν και τον ανάλογο χώρο για να αναγερθεί ο μεγαλοπρεπής ναός του Σωτήρος Χριστού. Θα έπρεπε κανονικά να παραχωρήσουν μέρος του Εθνικού Κήπου, η ακόμη και του προεδρικού Μεγάρου για να διευκολύνουν αυτούς που αγωνίζονται να υλοποιήσουν για λογαριασμό της Πολιτείας τη συμφωνία τούτη και να πάψουμε ως λαός να πληρώνουμε τα λάθη των παντελώς ανίκανων πολιτικών αρχόντων μας.

Απευθυνόμαστε ως ορθόδοξοι χριστιανοί στις σύγχρονες μαριονέτες της πολιτικής από πρόεδρο και πρωθυπουργό μέχρι αρχηγούς κομμάτων, υπουργούς και βουλευτές και τους ζητούμε να αναλάβουν πλήρως την υλοποίηση της υποχρέωσης -συμφωνίας για την εκπλήρωση του τάματος του έθνους για να απαλλάξουν τον ελληνικό λαό από τις συνέπειες του ισχύοντος πνευματικού νόμου... Κι αν αδυνατούν λόγω των υποτελών σχέσεών τους με τους εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας να το πράξουν τότε τουλάχιστον ας διευκολύνουν αυτούς που έθεσαν προτεραιότητα στη ζωή τους να το κάνουν. Γιατί ο κόμπος έφθασε στο χτένι, που λέει ο σοφός λαός μας... και η υπομονή μας έχει φθάσει στα όρια της!

 

ΠΗΓΗ: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΝΙΟΣ 2013

π. Κυπριανός

Ο ευλαβέστατος Γέροντας π.Κυπριανός καί μέ τά χαρίσματα πού τόν διακρίνουν μάς μιλάει από τήν Ι.Μ.Αγ.Κυπριανού στό Βοθύνι Καλύμνου γιά αυτά πού θά συμβούν καί τί πρέπει νά κάνουμε. Από τό ''Καλύμνικο Σπίτι'' στήν συνέχεια θά πάρουμε ένα μήνυμα αισιοδοξίας καί θάρρους !

ΠΡΙΝ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΣΦΡΑΓΙΔΑΣ: ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ π. ΕΛΠΙΔΙΟΥ!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ "ΑΦΑΝΤΟ ΜΟΝΑΧΟ" ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΗΠΟΥΡΑΙΩΝ

 Βρισκόμαστε στο Ληξούρι. Σάββατο βράδυ βρεθήκαμε σε μια ψησταριά μαζι με την συντροφιά μιας κεφαλονίτικης παρέας που γνωρίσαμε εκεί όπου κάποια στιγμή πάνω στην συζήτηση μας προτείνουν να πάμε στη Μονή Κηπουραίων που βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα απο την πόλη. Μια τόση μικρή απόσταση, ώστε να γνωρίσουμε τον ένα και μοναδικό καλόγερο που βρίσκεται εκεί για πάνω απο 50 χρόνια.  Παλεύει μόνος του με την ψυχή του και με τους χοντρούς πέτρινους τοίχους της Μονής που μετά απο τον μεγάλο σεισμό της Κεφαλονιάς κατέρρευσαν και αναστηλώθηκαν απο τα χέρια του μοναχού!
Είναι κοινό μυστικό στην τοπίκη κοινωνία του Ληξουρίου ότι ο πάτερ Ευσέβιος τα βράδια εξαφανίζεται και παίρνει μαζί του
και τον σταυρό που αποτελείται απο κομμάτια του Τίμιου Σταυρού και φιλοξενείται στο μοναστήρι πάνω απο 300 χρόνια. Μάλιστα πολλοί απο ότι μας είπαν, έχουν αποπειραθεί να τον κλέψουν αυτόν το σταυρό κατά καιρούς, αλλά ο πάτερ Ευσέβιος τους χαλάει τα σχέδια.

Προχωρόντας προς τη μονή το τοπίο είναι μαγευτικό, τα μικρά κεφαλονίτικα χωριά σκαρφαλωμένα στα βράχια με τα ασβεστωμένα πεζούλια, τα πολύχρωμα σπίτια και τις εκκλησίες με τα παλιά μάρμαρα, ξυπνάνε μνήμες ελληνικές, άφθαρτες στο χρόνο. Οι Κεφαλονίτες μετά απο τον μεγάλο σείσμο που ισοπέδωσε το νησί κατεδάφισαν όλα σχεδόν τα κτήρια, εκτός απο τις εκκλησίες που παρόλο τις μεγάλες ζημιές που είχαν υποστεί πολλές απ’ αυτές τις εχτίσαν ξάνα με ευλάβεια και με την παλιά αρχιτεκτονική λιθάρι - λιθάρι.

Περνώντας τα χωριά ο δρόμος συνεχίζει και το τοπίο γίνεται πιο άγριο, πιο μοναχικό και πιο μυστηριώδες, με μεγάλους κατακόρυφους βράχους να καταλήγουν στην θάλασσα και απο πάνω τους αραιή βλάστηση, σπηλιές και μεγάλες πέτρες που χοροπηδάνε απο πάνω τους τα αγριοκάτσικα. Σ’ έναν απο αυτούς τους βράχους είναι χτισμένη και η Μονή Κηπουραίων.
Φτάσαμε εκεί κατά τις τρείς και μισή το μεσημέρι, υπήρχαν και άλλοι επισκέπτες στο μοναστήρι κυρίως ξένοι τουρίστες, προχωρήσαμε μέσα και εκεί βρήκαμε έναν κύριο να βάφει κάτι κάγκελα και τον ρωτήσαμε που είναι ο καλόγερος, αυτός μας απάντησε ότι ο καλόγερος αυτή τη στιγμή ξεκουράζεται και ότι θα τον βρούμε εκεί μέτα τις τέσσερις και μέχρι την δύση του ηλίου. Όταν ρωτήσαμε που πάει μετα την δύση του ηλίου, ο κύριος αυτός μα ς χαμογέλασε δεν μας απάντησε και μας είπε "κάντε μια βόλτα και έλατε αργότερα".
Όντως κάναμε την βόλτα μας και πήγαμε ξανά στο μοναστήρι όπου βρεθήκαμε επιτέλους με τον καλόγερο πάτερ Εύσεβιο.Στην όψη ο καλόγερος είναι ένας άνθρωπος μικροκαμωμένος με παλιά φθαρμένα ράσα και μιά ήσυχη διαπεραστική ματιά, μας καλωσόρισε και δέχτηκε να καθήσει μαζί μας να μιλήσουμε.
Το πρώτο πράγμα που τον ρωτήσαμε ήταν για τον πολύτιμο σταυρό και για τις φήμες που κυκλοφορούν στο Ληξούρι για την εξαφάνιση του και τους κλέφτες που προσπαθούν κατα καιρούς να κλέψουν το πολύτιμο αυτό κειμήλιο της Ορθοδοξίας. Ο καλόγερος δεν απάντησε σε καμία απο τις ερωτήσεις αλλά ούτε και διέψευσε αυτές τις φήμες. Όταν του είπαμε μετά με ποιό διακριτικό τρόπο  αν πρέπει να πιστεύεουμε στα"θαύματα" που αφορούν την συγκεκριμένη Μονή αυτός μας έγνεψε το κεφάλι του καταφατικά.

Ύστερα στρέψαμε την συζήτηση στην Ελλάδα, του είπαμε ότι μας απασχολούν πολύ τα γεγονότα που συμβαίνουν στην χώρα μας και επειδή την αγαπάμε ανησυχούμε για το μέλλον της. Άστραψε αμέσως το πρόσωπο του, χάρηκε που θα συζητούσαμε αυτο το θέμα και το πρώτο που μας είπε ήταν ότι ακόμα δεν έχουμε δεί τίποτα καί ότι αυτή είναι η αρχή απο μια σειρά τραγικών γεγονότων πού θα συμβούν στο μέλλον αν δεν πάρουμε τα μέτρα μας.

'Οταν τον ρωτήσαμε στην συνέχεια για το ποιός ευθύνεται πραγματικά γι΄ αυτήν την κατάσταση μας είπε με έντονο ύφος οι Μασόνοι! Αυτοί ουσιαστικά κρύβονται πίσω από κάθε καταστροφικό σχέδιο που αποδυναμώνει την χώρα μας οικονομικά, ηθικά, και πνευματικά.
Δηλαδή πάτερ του απαντάμε οι Εβραίοι, γιατί ουσιαστικά αυτοί κινούν τα νήματα της Μασονίας. Ναί παιδιά μου μας απάντησε, γι' αυτό μας είπε χαρακτηριστικά κατά λέξη " Η νέα γενιά πρέπει να ορθώσει το αναστημά της, να αφυπνιστεί και να τους πολεμήσει, να μην αποκοιμηθεί!".
Μετά απ’αυτήν την εύστοχη απάντηση που μας έδωσε ο καλόγερος κοιταχτήκαμε και σχεδόν ομόφωνα τον ρωτήσαμε με ποιόν τρόπο θα μπορούσε κανείς να πολεμήσει αυτούς τους πανούργους ανθρώπους "εντεταλμένους του σατανά " όπως τους αποκάλεσε και ο ίδιος. Εσείς οι νέοι είπε να διώξετε τους πολιτικάντηδες, και να φτιάξετε μία ομάδα από δέκα άτομα πατριώτες και να πάρετε την κατάσταση στα χέρια σας!...Ο λαός θα ακολουθήσει αυτήν την κίνηση και ο ίδιος ο θεός άμα είναι αγνές οι προθέσεις του κινήματος θα βοηθήσει. Πρέπει όμως η νεολαία να μήν κοιμάται όρθια, να κλείσει την τηλεόραση, και να αρχίσει να διαβάζει, να μάθει τη πραγμάτικά τι συμβαίνει στον κόσμο και μετά να ξεκινήσει να μελετάει αρχαίους έλληνες συγγραφείς, ελληνική ιστορία, εκκλησιαστικά κείμενα. Όλα αυτά δηλαδή που έχουν αφαιρέσει αυτοί οι μάγκες απο τα πανεπιστήμια και τα σχολεία.

Ύστερα μίλησε για το μεταναστευτικό και μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ οτί πρέπει να φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες απο την χώρα, όχι για λόγους οικονομικούς αυτό είναι το δεύτερο, αλλά επειδή αλλοιώνουν την εθνολογική σύνθεση της χώρας, εν ολίγοις με τους ρυθμούς που μπαίνουν σε λίγα χρόνια η Ελλάδα δεν θα υπάρχει!...Μετά σταματήσαμε να μιλάμε για λίγο και απολαμβάναμε την ήσυχη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στομέρος αυτό. Όταν ο πάτερ Ευσέβιος άρχισε να μιλάει αναφέροντας μας τα προφητικά λόγια του Χριστού για την "πύρινη γενιά" που θα κυβερνήσει τον κόσμο και προφανώς εννοούσε τα σημερινά χρόνια και τους σημερινούς ηγέτες και ακόμα βαθύτερα αυτούς που κρύβονται από πίσω απο τις "μαριονέτες" - τους πολιτικάντηδες.
Μετά μας είπε οτί αυτό το μοναστήρι είναι φτωχό ούτε λεφτά για να αναστηλωθεί το καμπαναριό του δεν έχει, όταν του είπαμε οτί και εμείς δεν έχουμε λεφτά να του δώσουμε μας απάντησε οτι δεν θέλει λεφτά απο εμάς, αυτό που θέλει είναι να μείνουμε όρθιοι και να παλεύουμε για την Ελλάδα, να μην αποκοιμηθούμε (δεύτερη φορά). Εμείς του απαντήσαμε οτί αυτό θα κάνουμε, αλλά φεύγοντας θα θέλαμε να δούμε και τον σταυρό που περιέχει Τίμιο ξύλο απο τα Ιεροσόλυμα, αφού φάνηκε ότι είχαμε κερδίσει την εμπιστοσύνη του μας είπε να τον ακολουθήσουμε στην εκκλησία της Μονής για να μας τον δείξει.

Αφού πήγαμε μέσα στην πανέμορφη εκκλησία της μονής που τους τοίχους της έχουν ζωγραφίσει διάφοροι γνωστοί αγιογράφοι, ο καλόγερος έβγαλε από το στήθος του ένα κλειδί και με τρόπο σχεδόν τελετουργικό ξεκλείδωσε μια ξύλινη διακοσμημένη άτρακτο που εκτός απο τα σταυρό περιείχε και διάφορα άλλα θρησκευτικά αντικείμενα ανεκτίμητης αξίας καθώς και πολλά φυλακτά, τάματα δηλαδή απο διάφορους επισκέπτες. Πήρε με το χέρι του το σταυρό και αφού μας απαγόρευσε να τον φωτογραφίσουμε, μας προέτρεψε να τον φιλήσουμε. Άνετα μπορεί να διακρίνει κανείς στον σταύρο τα κομμάτια απο το Τίμιο ξύλο μέσα απο το γυαλί και το ασήμι που είναι διακοσμημένος έτσι ώστε να προστατεύεται.

Μετά απο όλη αυτή την διαδικασία χαιρετίσαμε τον πατέρα Ευσέβιο και ξεκινήσαμε να φύγουμε όπου μας σταμάτησε για λίγο στην πόρτα της εκκλησίας για να μας διηγηθεί μια ιστορία απο τα παλιά. "Ηταν λέει ένας βυζαντινός αυτοκράτορας και είχε έναν ανηψιό αγιογράφο, πριν λοιπόν απο την μάχη του ζήτησε να ζωγραφίσει μια εικόνα της Παναγίας όπου με αυτήν την εικόνα μπροστά απο το στρατό του θα έδινε την μάχη. Ο ανηψιός του  ξεκίνησε να κάνει την εικόνα και αφού τελείωσε το περίγραμμα της την αφήσε στην άκρη για να την τελειώσει την επόμενη μέρα. Όταν  πήγε ξανά στο εργαστήριο του η εικόνα ήταν ήδη ζωγραφισμένη! Το διηγήθηκε αργότερα ενθουσιασμένος στον θείο του και αυτος του απάντησε " ακριβώς αυτήν την εικόνα ήθελα". Παίρνοντας  την εικόνα ο αυτοκράτορας πηγαίνει στην μάχη οπού και την κερδίζει".
Τελειώνοντας την ιστορία ο καλόγερος μας αποχαιρέτισε και μας προσκάλεσε ξανά στην μονή, εμείς βαθιά συγκινημένοι απο τα σοφά λόγια και το θάρρος του γέροντα αποχωρήσαμε με την σιωπηλή υπόσχεση να αγωνιζόμαστε να πετύχουμε αυτα που μας προέτρεψε ο πάτερ Ευσέβιος. 

Τα μοναστήρια είναι τα πνευματικά κάστρα του Ελληνισμού και οι μοναχοί οι αφοσιωμένοι στρατιώτες του ελληνικού πνεύματος, εμείς ο κλήρος δεν μένει παρά να εμπνευστούμε απ΄αυτούς και να παλέψουμε...έρχονται άγριοι και γοητευτικοί καιροί.
Πηγή