Τι πιστεύουν οι Ιεχωβάδες

ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ - ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ

 ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η παρούσα αντιαιρετική μελέτη δεν έχει σκοπό να αναιρέσει με επιστημονική  πληρότητα την βλάσφημη και αιρετική διδασκαλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Αυτό ήδη έχει γίνει από έγκριτους επιστήμονες, ιερείς και θεολόγους.

Από  την πλούσια βιβλιογραφία τους αντλούμε και το υλικό, για να συντάξουμε τη μικρή αυτή μελέτη. Σκοπός μας είναι να εκτεθούν συνοπτικά οι κακοδοξίες αυτής της "αιρέσεως" (*) να αναιρεθούν και να βοηθήσουμε τον πιστό λαό και κάθε καλοπροαίρετο αναζητητή της αλήθειας, να κατανοήσει την κακοδοξία των Χιλιαστών, οι οποίοι μπορούν  ανενόχλητα να παραπλανούν χρησιμοποιώντας τον αυτοπροσδιορισμό  "Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά".

Με απλά λόγια θα παραθέσουμε τις βασικές αρχές των Χιλιαστών και ακριβώς δίπλα, κατωτέρω, θα ξεσκεπάζουμε τις πλάνες τους με βάση τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας ελπίζοντας ταυτόχρονα ότι η μικρή αυτή εργασία θα γίνει αφορμή, για να μελετήσουμε και να ζήσουμε ακόμα βαθύτερα το θησαυρό της Ορθοδόξου πίστεώς μας.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Χιλιασμός είναι μία πολύ ύπουλη θρησκεία-"αίρεση", από τις πιο μεγάλες και φοβερές αιρέσεις που υπήρξαν ποτέ στο διάβα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Οι ρίζες του βρίσκονται στην ιουδαϊκή θεολογία και αντιμετωπίστηκε αρχικά από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και τις Οικουμενικές Συνόδους.

Η νέα μορφή του σύγχρονου Χιλιασμού εμφανίσθηκε το έτος 1881 από τον πλούσιο έμπορο εβραϊκής καταγωγής Κάρολο Ρώσελ και τους διαδόχους του Ρόδερφορδ και αργότερα Νάθαν Νόρ. Έχει ως έδρα το Μπρούκλιν των Η.Π.Α  και πολλά μέλη σε όλο τον κόσμο, που υπηρετούν με αυταπάρνηση και ζήλο την πολυεθνική εταιρεία "Σκοπιά".  Διαδίδει τις κακοδοξίες της μέσα από τη στρατολόγηση των οπαδών της με βιβλία, περιοδικά και τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα.

Σεβόμενοι την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και την πίστη κάθε ανθρώπου προβαίνουμε σ’ αυτή την έκδοση ένεκα του χρέους πού έχουμε να προφυλάττουμε τους πιστούς από όλους όσους θέλουν να διαστρέφουν  τη διδασκαλία του Χριστού και να την χρησιμοποιούν προς ίδιον όφελος.

---

Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΧΩΒΑΔΩΝ 
ΚΑΙ Η ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥΣ  

1. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι Χιλιαστές έχουν την Αγία Γραφή και τους αρέσει να την κρατούν στα χέρια τους και να την προβάλλουν σε δημόσιους χώρους πάντοτε μαζί με βιβλία τους ή με τα περιοδικά  της αίρεσης ΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΑ. Θεωρούν τον εαυτό τους ’’σπουδαστή των Γραφών’’ απαγγέλλουν από στήθους επιλεγμένα χωρία και προσφέρουν δωρεάν το ιερό κείμενο σε όποιον το ζητήσει. Επίσης απορρίπτουν την Ιερά Παράδοση.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η Αγία Γραφή που χρησιμοποιούν δεν είναι η αυθεντική αλλά παραποιημένη και παραχαραγμένη. Οι Χιλιαστές έχουν παρέμβει στην Αγία Γραφή έχοντας αλλάξει λέξεις, ονόματα, σημεία στίξης ακόμα και ολόκληρες προτάσεις σύμφωνα πάντα με τις υποδείξεις της εταιρείας ’’ Σκοπιά’’.  Επίσης δεν παραδέχονται τα Δευτεροκανονικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης ( Μακκαβαίων, Σοφία Σολομώντα, Σοφία Σειράχ,Ιουδίθ, Τωβίθ ) τα οποία εχρησιμοποιούντο στη Λατρεία από τους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους.

Η Ιερά Παράδοση περιέχει διδασκαλίες του Χριστού και των Αποστόλων, που δεν εγράφησαν αλλά παρεδόθησαν προφορικώς από γενιά σε γενιά. Γι αυτό είναι ισόκυρη με την Αγία Γραφή.

2. ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟΝ ΘΕΟΝ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι Χιλιαστές αρνούνται την Τριαδικότητα του Θεού και διδάσκουν ότι η διδασκαλία  περί Τριαδικού Θεού προέρχεται από τη ’’ διάνοια του Σατανά’’, ότι είναι ένα θεολογικό κατασκεύασμα.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

 Η πίστη στην Αγία Τριάδα είναι βασική και στοιχειώδης αλήθεια της Αγίας Γραφής, η οποία μας διδάσκει ότι ο Θεός είναι Ένας κατά την ουσία και ταυτόχρονα Τριαδικός στις υποστάσεις. Δηλαδή τρία πρόσωπα Πατήρ, Υιός και Αγιον Πνεύμα συνεργούν στη σωτηρία μας. Γι’ αυτό ο Χριστός έδωσε εντολή στους μαθητές Του να  κηρύξουν τη διδασκαλία Του σε όλο τον κόσμο και να βαπτίζουν τους πιστούς εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Αντιπροσωπευτικά παραθέτουμε χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια.

Από την Π.Δ.: Γεν. 1,26 -  Γεν. 3,22 – Γεν.11,7 – Ησ.6,3

Από την Κ.Δ.: Ματθ.3,16 – Ματθ.28,19 – Α΄Κορινθ.12,4 – Β΄Κορινθ.1,21 – Γαλ.4,6 – Β΄Θεσ. 3,5 – Α΄Πετρ. 1,2.

3. ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Διδάσκουν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι κτίσμα, είναι δημιούργημα του Θεού όπως ο άνθρωπος, τα ζώα, τα φυτά. Αρνούνται τη Θεότητά Του λέγοντας ότι είναι ο πρώτος αξιωματούχος του Θεού, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Επίσης αρνούνται τη σωματική Ανάσταση του Χριστού.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

 Ο Ίδιος ο Χριστός μας διαβεβαιώνει ότι: ’’Εγώ και ο Πατήρ μου έν εσμέν’’ έχομε την Ίδια Φύση, Ουσία, Δύναμη… και όχι μόνο το είπε αλλά και το απέδειξε με τα θαύματά Του και κυρίως με την ένδοξη Ανάστασή Του. Η Αγία  Γραφή μας παρέχει πάμπολλες μαρτυρίες, που μιλούν ξεκάθαρα περί της Θεότητας του Χριστού.  Ο Θεός Πατήρ πουθενά δεν ονομάζει κάποιον Αγγελο Υιόν, διότι δεν εγέννησε αγγέλους αλλά εδημιούργησε.

Υπενθυμίζουμε ότι αυτή την κακοδοξία των Χιλιαστών εκήρυττε ο μεγάλος αιρετικός Αρειος, τον οποίο σέβονται και τιμούν ως αδελφό, και τον οποίο κατεδίκασε  η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν αυτή την αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.: Ψαλμ.2,17 – Ψαλμ. 44,7 – Ψαλμ. 109,1

Από την Κ.Δ.:  Ιωάν. 5,18 – Ιωάν. 10,31 – Ιωάν. 14, 8, Φιλιπ.2,5 – Ρωμ. 9,5 – Αποκ.1,8 – Α΄Τιμόθ.6,16 - Ιωάν.1,18, Κολ. 1,15 - Ιωάν. 8,58 – Εβρ.1,15 – Ιωάν.2,19 –Λουκ. 24,9

4. ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι Χιλιαστές διδάσκουν ότι το Αγιο Πνεύμα είναι πνοή, αέρας ή ενεργός δύναμη του Θεού. Αρνούνται τη Θεότητα του Αγίου Πνεύματος και την προσωπική Του υπόσταση, δηλαδή την ύπαρξή Του ως Προσώπου.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι το Αγιον Πνεύμα είναι το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και όπως ο Υιός που γεννιέται από το Θεό Πατέρα είναι της ιδίας Φύσεως με Αυτόν, έτσι και το Αγιον Πνεύμα, που εκπορεύεται επίσης από τον Πατέρα, είναι της ιδίας Φύσεως και Ουσίας με Αυτόν, δηλαδή Θεός.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν αυτή την αλήθεια  είναι:

Από την Κ.Δ.: Ιωάν. 14,26 – Ιωάν. 16.13 – Πράξ. 1,16 – Β΄Πέτρ.1,21- Πράξ.8,29 – Πράξ.20,28 – Ρωμ.8,14 – Ρωμ. 8,26 – Α΄Κορ.2,4 – Α΄Θεσ.1,5 – Β΄Κορ.3,18 – Α΄Κορ.3,16 

5. ΓΙΑ ΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι Χιλιαστές διδάσκουν ότι το όνομα του Θεού είναι Ιεχωβά. Έτσι αρέσκονται να ονομάζουν την οργάνωσή τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, ονομασία με την οποία είναι γνωστοί σε όλο τον κόσμο. Επίσης στο εξής, όπως προαναφέραμε, μπορούν να αυτοπροσδιορίζονται ως Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Στην Π.Δ. ο Θεός παρουσιάζεται με διάφορα ονόματα που φανερώνουν τις ιδιότητές Του. Το όνομα Ιεχωβά είναι εξελληνισμένος τύπος της λέξεως ΓΙΑΓΒΕ που είναι ένα από τα ονόματα του Θεού και σημαίνει Κύριος.  Ο Ιησούς Χριστός όμως ουδέποτε ανέφερε το όνομα αυτό για να ονομάσει το Θεό, αλλά χρησιμοποίησε τη λέξη Πατέρας. ’’ Πάτερ ημών…’’ Όσο για το νεοφανή προσδιορισμό ’’Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά’’ είναι αυτονόητο ότι γίνεται για να παραπλανήσει τον κόσμο καθ΄ ότι όλη η διδασκαλία τους μάχεται με μίσος κάθε τι το Χριστιανικό.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.: Γεν. 1,1 – Γεν. 17,1 – Γεν. 14,18 – Εξόδ. 4,10 – Εξόδ.6,3- Εξόδ.3,14 – Εξόδ. 34,14 - Ησ.40,28 –Ησ. 6,3

6. ΓΙΑ ΤΗΝ  ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Διδάσκουν ότι η Παναγία δεν είναι Θεοτόκος και συνεπώς αειπάρθενος. Ισχυρίζονται ότι μετά το Χριστό απέκτησε και άλλα τέκνα και δεν της αποδίδουν καμία τιμή. Επίσης δεν δέχονται τους Αγίους μας, αρνούνται τις μεσιτείες τους και εμπαίζουν και καταπατούν τις εικόνες.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η Μητέρα του Κυρίου μας είναι Θεοτόκος, αφού γέννησε ως άνθρωπο τον Υιό του Θεού. Είναι το γλυκύτερο όνομα μετά τον Ιησού στα χείλη όλων των χριστιανών. Στο πρόσωπό Της εκπληρώθηκε πλήρως η προφητεία σύμφωνα με την οποία θα την μακαρίζουν όλες οι γενεές… εκτός βέβαια από τους αιρετικούς.  Την τιμούμε ως Αγιωτέρα των Αγίων και μητέρα του Θεού, μιμούμενοι το παράδειγμα της Ελισάβετ. Επίσης τιμούμε όλους τους αγίους που ολοκληρώθηκαν εν Χριστώ στην παρούσα ζωή και πιστεύουμε ότι η συμ-μετοχή τους στη Θεία ζωή δίνει την δυνατότητα να μεσιτεύουν στο Θεό για μας.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.: Γεν. 3,15 – Γεν. 28,12 – Εξόδ. 3,2 – Αριθ.17,23 – Ψαλμ. 44,11 – Ησ. 7,14

Από την Κ.Δ.: Λουκ. 1,28 – Λουκ. 1,42 – Λουκ. 11,27 – Ιωάν.19,26 – Πράξ. 1,14 – Ματθ. 2,13 

7. ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι Χιλιαστές απεχθάνονται το Ιερό Σύμβολο του Σταυρού και εκφράζονται περιφρονητικά  και ειρωνικά γι αυτόν. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν κάνουν ποτέ το σταυρό τους! Δεν τον τιμούν, διότι υπήρξε ,όπως λέγουν, όργανο εγκλήματος  και κατηγορούν τους χριστιανούς, που τον προσκυνούν, …ως ειδωλολάτρες.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Για μάς τους Χριστιανούς ο Σταυρός είναι το καύχημά μας, διότι πάνω σε αυτόν ολοκληρώθηκε και επισφραγίσθηκε το λυτρωτικό έργο του Κυρίου μας. Τον τιμούμε, τον σεβόμεθα, τον φέρουμε πάνω μας από τη βάπτισή μας και τον προσκυνούμε από τους αποστολικούς χρόνους,  διότι μέσω αυτού τιμούμε τον Εσταυρωμένον . Το σημείο του Σταυρού. που κάνουμε καθημερινά, είναι σημείο σωτήριο, ζωοποιό, αγιαστικό και αποτελεί σαφή ομολογία της χριστιανικής μας πίστεως.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την παραπάνω αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.:   Εξόδ. 14,21 - Εξόδ. 17,11 – Αριθμ. 21,8

Από την Κ.Δ.: Ματθ.10,38 – Λουκ. 14,27 – Μάρκ. 8,34 – Λουκ.9,23 – Γαλ.6,14 – Φιλιπ. 3,18. – Κολ.1,20 – Α΄Κορινθ.1,22.

8. ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι Χιλιαστές διδάσκουν ότι ο άνθρωπος δεν έχει ψυχή αθάνατη.

Η Ψυχή λένε είναι μια δύναμη, που μας κρατάει στη ζωή, όπως στα ζώα.

Δεν είναι συστατικό στοιχείο του ανθρώπου, όπως π.χ το ηλεκτρικό ρεύμα θέτει σε λειτουργία μια συσκευή χωρίς να είναι μέρος της. Πεθαίνοντας ο άνθρωπος περιέρχεται στην ανυπαρξία, στο μηδέν.-

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Ο άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή και μοναδική δημιουργία. Αποτελείται από σώμα, που είναι φθαρτό και επιστρέφει στη γη μετά τον θάνατον, και από ψυχή, που είναι αθάνατη και επιστρέφει στο Θεό. Η διδασκαλία αυτή τονίζεται επανειλημμένα στην Αγία Γραφή, που επισημαίνει ότι η ψυχή του ανθρώπου ζει μετά το σωματικό θάνατο.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.: Γεν. 2,7 - Γεν. 15,15 – Γ΄Βασ. 17,21 – Ψαλμ. 48,19

Από την Κ.Δ.: Ματθ. 20,28 – Ματθ. 10,28 -  Β΄Κορινθ. 7,1 – Πράξ.7,59 – Ιωάν.11,26 -  Α΄Ιωάν.2,17 – Λουκ. 12,4 – Λουκ. 16,22 – Φιλιπ.1,21- Ιωάν.5,28 -  Αποκ. 14,13.  

9. ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Διδάσκουν ότι ο Χριστός θα έλθει και πάλι στη γή, για να κυβερνήσει ως επίγειος βασιλιάς για χίλια έτη. Ξεχωρίζουν τους πιστούς σε δύο ομάδες: Στο μικρό ποίμνιο των 144.000 πιστών, που θα πάνε στον ουρανό, και τους υπολοίπους, τον πολύ όχλο, που θα ζήσει αιωνίως στη γη με τα υλικά σώματα, εφ’ όσον ανήκουν στην οργάνωση. Όσοι δεν ανήκουν θα εξαφανισθούν από τον μεγάλο πόλεμο, που ονομάζουν Αρμαγεδώνα.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Οι αριθμοί 144.000 καθώς και η βασιλεία των 1000 ετών, που αναφέρονται στην Αποκάλυψη, είναι συμβολικοί αριθμοί που δηλώνουν το μεγάλο πλήθος και τη μεγάλη διάρκεια.

Χιλιετής είναι η βασιλεία του Χριστού από την Ανάστασή Του έως της συντέλειας των αιώνων, στην οποία πραγματοποιείται ’’η πρώτη ανάσταση των πιστών’’, η αναγέννησή τους εν Χριστώ. Όλοι αυτοί βρίσκονται μαζί με το Χριστό όπου κατά την τελική κρίση που θα γίνει η ανάσταση και των σωμάτων, θα ενδυθούν αθανασία και θα κληρονομήσουν την ουράνιο βασιλεία. Σήμερα έχουν παρέλθει 2000 χρόνια από την έναρξη αυτής της Βασιλείας και το τέλος της δεν ήλθε ακόμη. Ο Ιησούς Χριστός μας υποσχέθηκε ότι κατά την Δευτέρα Παρουσία όλοι οι άνθρωποι θα αναστηθούν οι μέν δίκαιοι εις ανάσταση ζωής, όπου θα ζουν αιωνίως τη χαρά της παρουσίας του Θεού, οι δε αμαρτωλοί εις ανάσταση κρίσεως, όπου θα αισθάνονται την οδύνη της απομάκρυνσής τους από το Θεό. Η Αγία Γραφή πουθενά δεν μας μιλάει για δύο ποίμνια, το μικρό και τον πολύ όχλο και αποκλείει κάθε ιδέα περί επιγείου βασιλείας.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν  αυτή την αλήθεια είναι:

Από την Κ.Δ.: Ματθ.24,36 – Μάρκ.13,32 – Β΄Πέτρ.3,10 – Ματθ.6,10 – Ματθ.18,9 – Ματθ.25,30 – Λουκ.23,43 – Β΄Πέτρ.3,13 – Λουκ.21,33 – Β΄Κορινθ.4,18- Α΄Κορινθ.15,42-53.

10. ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Διδάσκουν ότι μετά την αόρατο Β΄Παρουσία του Χριστού, που έγινε το 1914 και πρίν παρέλθει η γενιά του έτους αυτού θα γίνει ένας φοβερός πόλεμος, ο Αρμαγεδώνας. Θα πολεμήσουν ο Θεός και ο Σατανάς. Αποτέλεσμα: Θα καταστραφούν όλοι… οι κακοί και θα μείνουν μόνο οι μάρτυρες του Ιεχωβά, που θα ζούν πλουσιοπάροχα. Αμέσως μετά θα αρχίσει η χιλιετής βασιλεία του Χριστού.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η λέξη Αρμαγεδών απαντά στην Αγία Γραφή μόνο μια φορά στην Αποκάλυψη. Είναι σύνθετη εκ του Αρ και Μαγεδών και σημαίνει όρος -γη της Μαγεδώ. Επειδή η πόλις Μαγεδώ ήταν τόπος άγριων μαχών, θέλει ο ιερός συγγραφεύς, με αυτή την εικόνα  να μας τονίσει έντονα τον πνευματικό πόλεμο, που θα γίνει κατά τις έσχατες ημέρες μεταξύ των δυνάμεων του Θεού και του κακού. Οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά εκλαμβάνουν τον πόλεμο του Αρμαγεδώνα μόνον ως πραγματικό. Όμως πρόκειται κυρίως για πνευματικό πόλεμο του Χριστού και των πιστών Του με το Διάβολο. Ο Χριστός  με το λόγο Του και μόνο νικά το Διάβολο, δεν χρειάζεται όπλα. Σήμερα όλοι οι Άγιοι και μόνο δια του ονόματος του Ιησού κατατροπώνουν το Διάβολο.  Ο πόλεμος αυτός έχει αρχίσει και διανύουμε διάφορα στάδια, στα οποία νικητής είναι ο Χριστός, που πειράζεται υπό του Διαβόλου και τον νικά, που τον απογυμνώνει και τον καταργεί δια του Σταυρού και της Αναστάσεως  και θα τον καταργήσει οριστικά κατά την Δευτέρα Παρουσία Του σύμφωνα με την Αγία Γραφή. Είναι ολοφάνερο στην Αγία Γραφή ότι ο πόλεμος αυτός στην τελική φάση θα γίνει κατά τις έσχατες αποκαλυπτικές ημέρες καιμετά την "χιλιετή" Βασιλεία του Θεού.

 

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν αυτή την αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.: Ησ. ια΄4 - Δ΄Βασ. στ΄14-18,  Εξ. ιδ΄14 -25,

Από την Κ.Δ.: Μάρκ. α΄23-35, Πράξ.ιθ΄11, Αποκ. κ΄10, Β΄Θεσ. β΄8, Ματθ. κα΄19, Μάρκ. ια΄12-21

11. ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Κατηγορούν την Εκκλησία ότι ευλογεί τους πολέμους και τα όπλα. Διδάσκουν ότι δεν πρέπει να υπηρετούμε την πατρίδα, ότι  όλες οι εξουσίες προέρχονται από το Σατανά  και στο στρατό δεν πιάνουν όπλο. Τη σημαία την θεωρούν ειδωλολατρικό σύμβολο.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η Εκκλησία δεν ευλογεί τους πολέμους και τα όπλα. Αντίθετα προσεύχεται πολλές φορές την ημέρα υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου. Η κάθε εξουσία είναι υπό του Θεού δοσμένη, για να υπηρετεί τον άνθρωπο εις αγαθόν.

Η σημαία είναι έμβλημα εθνικό και συμβολικό, δεν την λατρεύουμε ούτε την προσκυνούμε, αλλά μαρτυρεί την ιστορία του κάθε λαού.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.: Αριθμ. 2,2.

Από την Κ.Δ.: Λουκ. 20,25 – Τίτ.3,1 – Ρωμ. 13- 1,7 – Α΄Τιμ. 2,1 

  

12. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Οι Χιλιαστές ισχυρίζονται ότι αυτό απαγορεύεται από το λόγο του Θεού, που συνιστά στο λαό Του να μην τρώει αίμα ζώου τόσο στην Π. Διαθήκη (στο Λευιτικό) όσο και στη Κ. Διαθήκη  ( στις Πράξεις των Αποστόλων). Έτσι πιστεύουν ότι και η αιμοδοσία είναι πράξη κατακριτέα και μη αρεστή στο Θεό και δεν πρέπει να γίνεται.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Ο Θεός απαγορεύει στο λαό Του να τρώει αίμα ζώου, γιατί αυτό το έκαναν οι ειδωλολάτρες πιστεύοντας ότι ρουφώντας το αίμα ενός δυνατού ζώου, έπαιρναν ταυτόχρονα και τη δύναμη αυτού του ζώου. 

Η μετάγγιση αίματος δεν υπήρχε την εποχή των χρόνων της Αγίας Γραφής και δεν απαγορεύεται από το Θεό. Η μετάγγιση δεν έχει καμία σχέση με τη βρώση του αίματος. Στηρίζεται στην  έμπρακτη αγάπη, που πρέπει να έχουμε ως χριστιανοί  στον κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από την πίστη του και την εθνικότητά του. Η προσφορά αίματος είναι μια ευλογημένη και θεάρεστη πράξη, που επιβάλλεται, διότι σώζει τη ζωή των ανθρώπων, ενώ η απαγόρευσή της φονεύει τη ζωή των ανθρώπων. Ας μην λησμονούμε ότι ο πρώτος Αιμοδότης της ανθρωπότητας είναι ο Χριστός!

13. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ

Ομιλούν με χυδαιότητα κατά της Εκκλησίας του Χριστού, την αποκαλούν "κακιά γυναίκα", "πόρνη", "Μεγάλη Βαβυλώνα" και μιλούν με πολύ μίσος και εκδίκηση για τους πιστούς της. 
Διδάσκουν με θρασύτητα ότι η Εκκλησία εκρημνίσθη και για πολλούς αιώνες η ανθρωπότης ήταν στο χάος, έως τον προηγούμενο αιώνα που εμφανίσθηκαν  και επανίδρυσαν την Εκκλησία, την οποία αποτελούν μόνο οι 144.000 εκλεκτοί, που θα πάνε στον ουρανό... 
Αρνούνται όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Αναστηθέντος Χριστού, που οδηγείται από το Αγιον Πνεύμα εις "πάσαν την αλήθειαν" (Ιω. ις΄, 13). Γι αυτό και η Εκκλησία κλονίζεται αλλά δεν κρημνίζεται. Είναι αιώνια και αλάθητη. Είναι στύλος και εδραίωμα της αληθείας. Είναι ταμειούχος της θείας χάριτος, η οποία μεταδίδεται στους πιστούς μέσω των Ιερών Μυστηρίων, που εθεσπίσθησαν από τον Ίδιο τον Κύριό μας. Οι 144.000 που αναφέρει η Αποκάλυψις, εάν μεν τον εκλάβουμε ως κυριολεκτικόν αριθμόν, αναφέρεται στις 12 φυλές του Ισραήλ που θα πιστέψουν τον Ιησού Χριστόν ως Θεάνθρωπον και πραγματικόν Μεσσία του Κόσμου, στο τέλος του Κόσμου, σύμφωνα μετον Απόστολον Παύλο (Ρωμ. ια, 25) και όλη την Αγία Γραφή, εάν δε τον εκλάβουμε ως συμβολικόν αριθμόν, δηλώνει το αναρίθμητο πλήθος των ανθρώπων, που θα σωθούν.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν αυτή την αλήθεια είναι:

Από την Κ.Δ.: Ιωάν. 10,16 -  Ματθ. 16,18 – Ματθ. 28,20 – Ιωάν. 14,16 – Ιωάν. 16,13 - Α΄Τιμόθ. 3,15 – Β΄Ιωάν 2. – Κολ. 3,15 – Α΄Κορινθ. 10,17 – Ρωμ.12,5 

Ματθ.28,29 – Πράξ. 8,17 – Ιωάν.20,23 – Μάρκ.14,22 – Μάρκ.6,13 – Πράξ.20,17 – Ματθ.19,3

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Έχουμε την ευλογία να ζούμε σε μια εποχή θρησκευτικής ελευθερίας.

Ταυτόχρονα έχουμε χρέος να ξεσκεπάζουμε όσους θέλουν να χρησιμοποιούν την Αγία Γραφή για να στηρίξουν τις πλάνες τους. Οι Χιλιαστές ασπάσθηκαν τις πλάνες όλων των αιρετικών στο πέρασμα των αιώνων. Θέλουν να λέγονται χριστιανοί πολεμώντας ταυτόχρονα όλες τις αλήθειες του Χριστιανισμού, διαστρέφοντας όλη τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας.  Γι’ αυτό και είναι πολύ επικίνδυνοι.

Εμείς οι Χριστιανοί πρέπει να γνωρίζουμε όλα τα ανωτέρω, αλλά και άλλα πολλά περισσότερα για να μπορούμε εύκολα να τους αντιμετωπίζουμε με πολλά επιχειρήματα σε διάλογο, όποτε χρειαστεί,  (αν και τον αποφεύγουν όπου βλέπουν ότι θα εκτεθούν και θα αποστομωθούν) πάντοτε βέβαια με παρρησία, νηφαλιότητα, με αγάπη και όχι με εμπάθεια. Αντιθέτως όσοι δεν γνωρίζουν καλά την Αγία Γραφή, πρέπει να αποφεύγουν κάθε συζήτηση για όλα αυτά τα θέματα πίστεως, προκειμένου να μην επηρεαστούν. Και βέβαια ποτέ να μην βάζουν στα σπίτια τους τα φυλλάδιά τους.

Επίσης θα πρέπει να μελετούμε συχνά την Αγία  Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι ορθοτόμησαν το λόγο της αληθείας ερμηνεύοντας Αγιοπνευματικά την Αγία Γραφή. Να συμμετέχουμε στους κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής. Να γίνουμε πιο θερμοί στην πίστη μας και πιο ενεργά μέλη της Ενορίας μας, να μην προμηθευόμαστε είδη  λατρείας από τα χέρια τους (π.χ εικόνες, νάμα, πρόσφορα…).

Τέλος δε, ας μην ξεχνάμε την προειδοποίηση του Κυρίου μας:

"Προσέχετε τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι σας έρχονται με ένδυμα προβάτων, ενώ μέσα τους είναι λύκοι αρπακτικοί". (Ματθ. ζ΄, 15)  

(*) (σ.σ. βέβαια το "αιρέσεως" μέσα σε εισαγωγικά, γιατί ούτε καν αιρετικούς δεν μπορούμε να τους ονομάσουμε, αφού αιρετικός είναι εκείνος που είναι Χριστιανός και πιστεύει στην διδασκαλία του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, αλλά αλλοιώνει, αλλάσει και διαστρέφει μία ή κάποιες από τις αλήθειες του Ευαγγελίου και του Χριστού. Οι Ιεχωβάδες όμως έχουν αλλάξει και αλλοιώσει τα ΠΑΝΤΑ και δέν πιστεύουν όπως θα δείτε πιο κάτω, τίποτε απ’όλα όσα διδάσκει το Ευαγγέλιο και ο Ιησούς Χριστός. 
Γι’αυτό και δεν μπορούμε να τους ονομάσουμε ούτε καν ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ, ότι πιστεύουν δηλαδή στον Χριστό, έστω και με κάποιες διαφορές, αφού δεν πιστεύουν στον Ιησού Χριστό).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1.Εγχειρίδιο αιρέσεων και παραχριστιανικών ομάδων. π.Αντωνίου Αλεβιζόπουλου2. Διάλογος Ορθοδόξου και Χιλιαστού. Π. Παναγιωτίδη.3.’’Οι μάρτυρες του Ιεχωβά’’ Ι. Κολιτσάρα.4.’’ Οι μάρτυρες του Ιεχωβά υπο το φώς της αλήθειας’’ . Β. Παπανικολάου5.’’ Η προσδοκία των Εθνών’’ Α. Φραγκόπουλου.6.’’ Η Τριαδικότητα του Θεού’’ Ε. Ζουλιανίτη.7.Ο Χιλιασμός .  Π. Τρεμπέλα8. Αντιχιλιαστικόν Εγχειρίδιον. Ν.Σωτηρόπουλου
9.Αντιαιρετικό εγκόλπιο. Έκδοσις Ο.Χ.Α. ’’ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ’’

Εορτή του Αγίου Τύχωνος του Επισκόπου και Θαυματουργού

Τη μνήμη του Αγίου Τύχωνος του Επισκόπου και Θαυματουργού τιμά σήμερα, 16 Ιουνίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Τύχων, έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Αρκαδίου και Ονηρίου. Καταγόταν από ευσεβή οικογένεια, οι δε ενάρετοι γονείς του τον ανέθρεψαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», γι' αυτό πολύ γρήγορα ο Τύχων διακρίθηκε για το ήθος του χαρακτήρα του, τη σύνεση, τη διάκριση και τη μελέτη των θείων Γραφών.

Σε νεαρή ηλικία και εκτιμώντας τις σπάνιες αρετές του, ο επίσκοπος Μνημόνιος τον χειροτόνησε διάκονο.
Γρήγορα όμως η αρετή του και η σπουδαία κατηχητική του δράση τον ανέδειξαν διάδοχο του Μνημονίου.

Ως Επίσκοπος διακρίθηκε για τα διοικητικά του χαρίσματα, τη φιλανθρωπική του δραστηριότητα και τη διάδοση του λόγου του Θεού, η οποία έφερε πλούσιους καρπούς, μεταστρέφοντας πολλούς ειδωλολάτρες.

Ο Άγιος Τύχων κατέστρεψε πολλούς ειδωλολατρικούς ναούς και στη θέση τους ύψωσε χριστιανικούς.Τιμήθηκε μάλιστα από τον Πανάγαθο Θεό και με το χάρισμα της θαυματουργίας, επιτελώντας πολλά θαύματα και πολλές ιάσεις και ευεργεσίες.

Με την θερμή προσευχή του αναζωογόνησε ακόμη και την ξερή και χέρσα γη της περιοής για να βοηθήσει τους πτωχούς και αδύναμους αγρότες, οι οποίοι είχαν περιέλθει σε αδιέξοδο. Έζησε με προσευχή, άσκηση, νηστείες και προπάντων ταπείνωση και αγωνίστηκε μέχρι και την τελευταία του πνοή για την Ορθοδοξία και την αλήθεια.

Εκοιμήθη ειρηνικά και κηδεύτηκε μέσα σε γενική συγκίνηση.

Απολυτίκιο:
Ήχος γ', θείας Πίστεως.Θείας έτυχες, ιερατείας, νεύσει κρείττονι εκλελεγμένος, ως θεράπων της Τριάδος επάξιος, συ γαρ των έργων εκλάμπων ταις χάρισι, την Εκκλησίαν εστήριξας θαύμασι. Τύχων Όσιε, Χριστών τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Προσωπολατρεία! Ο Πνευματικός είναι όργανο για να μας οδηγήσει στον Νυμφίο Χριστό και όχι ο Νυμφίος Χριστός!

Ἕνα μεγάλο λάθος στό ὁποῖο πέφτουν πολλοί Χριστιανοί (κυρίως γυναῖκες λόγῳ πλουσιώτερου συναισθηματικοῦ κόσμου, ἀλλά καί ἄντρες κυρίως γιά τά «πρωτεῖα» στά διακονήματα), εἶναι νά ἀγωνίζονται νά ἀρέσουν στόν Πνευματικό σάν ἄνθρωπο καί ὄχι στόν Χριστό καί Θεό!

Ἔτσι, ἡ προσωπολατρεία ὕπουλα εἰσβάλλει στήν καρδιά τους, δίνοντας ἕνα μεγάλο κομμάτι ὑπαρξιακοῦ της χώρου στό πρόσωπο τοῦ Πνευματικοῦ (ἕνα εἶδος ἀρρωστημένης ἀγάπης) καί δέν φθάνουν νά ἀγαπήσουν πραγματικά, ἀνυπόκριτα καί ὁλοκληρωτικά ποτέ τόν Χριστό!

Ἐνδέχεται μάλιστα κάποιοι Πνευματικοί νά τρέφουν μία τέτοια κατάσταση, εἴτε ἄθελά τους γιατί δέν τήν διέκριναν ἐγκαίρως ἤ καθόλου (κακῶς βέβαια, ἀλλά ἄνθρωποι εἶναι κι αὐτοί), εἴτε γιατί πέφτουν σέ κενοδοξία καί φιλαρέσκεια (μή γένοιτο). Καί βέβαια τέτοιες καταστάσεις, δημιουργοῦν πρόσφορο ἔδαφος γιά ἀνώφελες ἤ ἐπιζήμιες ἀντιζηλεῖες καί ἀνταγωνισμούς μέσα σέ κοινόβια, ἀδελφότητες καί ἀνάμεσα σέ πνευματικά ἀδέλφια, γιά διαβάλματα, κατηγορεῖες, συκοφαντίες, ψέμματα κι ἄλλα ἐμετικά, πού εἰσχωροῦν ἀκόμη καί μέσα στά ἐξομολογητήρια, προκειμένου νά ἐπηρρέασουν γνῶμες καί συναισθήματα Πνευματικῶν, ὥστε νά «κατακτηθεῖ» ὑστερόβουλα ἡ ἀγάπη τους! Αὐτός ὀ ἀποπροσανατολισμός ὅμως, ἀπό τό τό Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ κι ἀπό τήν ἀνόθευτη πνευματική ἀγάπη καί τήν ἀλήθεια, διαλύει κάθε πνευματικό κόπο ἀπ’ ὅποιον κι ἄν προέρχεται καί χαροποιεῖ ἰδιαίτερως τόν διάβολο, τόν πατέρα τοῦ μίσους καί ὄχι τῆς ἀγάπης, τοῦ ψεύδους καί ὄχι τῆς ἀλήθειας καί τῆς διάσπασης καί ὄχι τῆς ἑνότητας.  «Ἐκ τοῦ καρποῦ τό δένδρον γιγνώσκεται» (Ματθ. ιβ’ 33)…
Ὁ Κύριος εἶπε: «υἱέ μου δός μοι σήν καρδίαν» καί ἡ πρώτη ἐντολή λέει: «ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεό σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου…».

Ὁ Θεός μᾶς ζητᾶ ὁλόκληρη τήν καρδιά μας καί ἐξ’ ὁλοκλήρου τήν ἀγάπη μας, ὄχι κατακερματισμένα κομμάτια μιᾶς «σπασμένης σέ θρύψαλα» καρδιᾶς, μοιρασμένα ἀπό δῶ κι ἀπό κεῖ σέ διάφορα πρόσωπα καί πράγματα! Μέχρι πότε θά δίνουμε τά περισσεύματα (δηλαδή τά ψίχουλα) στόν Κύριο σάν τούς κύνες τῆς παραβολῆς πού ζητιανεύουν τροφή κάτω ἀπό τά πλούσια τραπέζια; Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ κύνες πού ἀδιαλείπτως πρέπει νά ζητιανεύουμε τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί νά Τοῦ δώσουμε ἀκόμη καί τήν ζωή μας!

Ὅλα αὐτά ἄς μήν παρεξηγηθοῦν σᾶς παρακαλῶ, δέν σημαίνει πώς δέν θά ἀγαπᾶμε τούς συνανθρώπους μας κι ὅλα τά κτίσματα καί βέβαια τόν ἀγαπητό μας Πνευματικό. Ἀντίθετα, τό ν’ ἀγαπᾶμε ὁλοκληρωτικά τόν Θεό, μᾶς ὁδηγεῖ καί μᾶς διασφαλίζει στό νά ἀγαπᾶμε μέ ὑγιῆ τρόπο τούς πάντες. Καί ὁ Κύριος μᾶς λέγει πῶς θά γίνουμε «ἀγαπῶντες Αύτόν»: «ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με·…». (Ἰωάν. 14, 21). Ἐπομένως, ὅποιος τηρεῖ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί Πατρός μας, θά ἀγαπᾶ ὄχι μόνον Αὐτόν μέ τόν σωστό τρόπο, ἀλλά καί ὅλα τά παιδιά Του, διότι οἱ ἴδιες ἐντολές  ἰσχύουν γιά ὅλους μας ἰσότιμα καί δίκαια.

Ἐπίσης στήν πρώτη ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ρητά ἀναφέρεται: «ἐγώ εἰμί Κύριος ὁ Θεός σου, ὅστις ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας. οὐκ ἔσονταί σοι θεοί ἕτεροι πλήν ἐμοῦ. οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδέ παντός ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καί ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καί ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς. οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς, οὐδέ μή λατρεύσεις αὐτοῖς· ἐγώ γάρ εἰμί Κύριος ὁ Θεός σου, Θεός ζηλωτής, ἀποδιδούς ἁμαρτίας πατέρων ἐπί τέκνα, ἕως τρίτης καί τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισούσί με καί ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς  ἀγαπῶσι με καί τοῖς φυλάσσουσι τά προστάγματά μου» (Ἔξοδος, Παλαιά Διαθήκη).

Τά εἴδωλα καί τά ὁμοιώματα, δέν φτιάχνονται μόνο ἀπό ξύλο, πηλό, μέταλλο ἤ ὁποιοδήποτε ἄλλο ὑλικό. Φτιάχνονται καί ἀπό τήν ἀνθρώπινη φαντασία στό νοῦ καί μποροῦν ὕπουλα καί κρυφά νά λατρεύονται στό θυσιαστήριο τῆς καρδιᾶς ἀντί τοῦ Θεοῦ!

Ὁμοιώματα, εἴδωλα καί εἰκόνες πραγμάτων καί προσώπων, μποροῦν νά ἔχουν ἀντικαταστήσει μέσα στό κέντρο τῆς ὑπάρξεώς μας τόν Θεό κι ἐκεῖ, νά διαπράττεται «πνευματική μοιχεία». Νά πῶς γινόμαστε εἰδωλολάτρες ἐσωτερικά, ἐνῶ ἐξωτερικά μπορεῖ νά ἐμφανιζόμαστε ὡς εὐλαβεῖς καί ὑπάκοοι Χριστιανοί (κληρικοί καί λαϊκοί). Ὅσον ἀφορᾶ εἰδικότερα τήν ἀγάπη πρός τόν Πνευματικό, ἄν τήν δοῦμε νά σταματᾶ στό πρόσωπό του καί νά μήν ἀνεβαίνει πρός τόν Θεό, ὀφείλουμε ἄμεσα καί ἄκρως ἐπισταμένως νά τό ψάξουμε!Ἡ προσωπολατρεία ἐν κατακλείδει, ἰσοῦται μέ εἰδωλολατρεία! Εἶναι κατάφορη καταπάτηση τῆς πρώτης ἐντολῆς. Προκαλεῖ ἐπικίνδυνα γιά τήν ψυχή μας τήν ὑγιῆ ζηλοτυπία τοῦ Κυρίου, τήν γεμάτη ἀπό φλογερώτατο θεῖο ἔρωτα γιά τά τέκνα του. Προκαλεῖ τήν δική Του ἄπειρη ἀγάπη πρός ἐμᾶς, αύτήν πού τόν ἔκανε νά ταπεινωθεῖ καί μᾶς δώσει τήν ἀνθρώπινη ζωή Του καί Αὐτόν τόν ἴδιον καί Θεόν μαζί μέ ὅλα τά ἄπειρα ἀγαθά Του, προσκαίρως καί αἰωνίως καί σ’ αὐτήν τήν ζωή καί στήν ἄλλη!

Ἐφόσον διαπιστωθεῖ προσωπολατρεία, πρέπει νά παύσει ἄμεσα, ἄν ἐπιθυμοῦμε φιλότιμα καί εἰλικρινά νά ἀγαπήσουμε τόν Κύριο καί νά ἔχουμε ἐλπίδα σωτηρίας!Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Νυμφίος τῆς κάθε ψυχῆς. Σέ Αὐτόν ἀρμόζει νά θρονιάσει καί νά ἀναπαυθεῖ στήν παστάδα της καί νά μᾶς ἐλεεῖ αἰώνια ἀπό κεῖ.

Δυστυχῶς, ὅλοι εἴμαστε τρεπτοί καί πρός τά κρείττονα, ἀλλά καί πρός τά χείρωνα καί κινδυνεύουμε ἀνά πᾶσα στιγμή ἀπό τά πάθη μας. Θέλει μεγάλη προσοχή. Ὁ Θεός νά μᾶς ἐλεήσει καί νᾶ μᾶς φωτίσει πρός τό εὐάρεστον θέλημά Του.

Πηγή: Άγια Μετέωρα

Πως να υπομένουμε τους πειρασμούς (Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

Όσοι είναι φίλοι του Θεού, όσοι έχουν κλείσει μέσα τους τον Κύριο σαν ένα πολύτιμο θησαυρό, δέχονται με πολλή χαρά τις βρισιές και τις ατιμίες, και αγαπούν με καθαρή καρδιά, σαν ευεργέτες, αυτούς που τους αδικούν.
Ο Χριστός, ο αναμάρτητος, ραπίσθηκε άδικα από ένα δούλο, κι έτσι έγινε το πρότυπο όλων μας στην ανεκτικότητα, τη μεγαλοψυχία και τη μακροθυμία. Αλλά μόνο ραπίσθηκε; Αν πάρουμε από την αρχή τα γεγονότα της ένσαρκης οικονομίας Του, θα δούμε πως αυτή δεν είναι τίποτ' άλλο παρά μια αλυσίδα ταπεινώσεων και εξευτελισμών...
Πρώτα-πρώτα ο Κύριος, όντας Θεός, καταδέχθηκε να έρθει στη γη, «μορφήν δούλου λαβών», και να ζήσει ανάμεσά μας σαν ένας άσημος και φτωχός «τέκτονος υιός». Μέχρι τα τριάντα Του χρόνια βοηθούσε τον άγιο Ιωσήφ στο ταπεινό επάγγελμα του ξυλουργού. Ύστερα, όσο κήρυττε και θαυματουργούσε, υπέμεινε το διασυρμό, τη συκοφαντία και τις επιβουλές των Φαρισαίων και Γραμματέων. Και τέλος, πιάστηκε, χλευάσθηκε, μαστιγώθηκε, ραπίσθηκε και σταυρώθηκε. Ποιος; Ο αθώος από τους φταίχτες. Ο ευεργέτης από τους ευεργετημένους. Ο Θεός από τους ανθρώπους! Και γιατί όλα τούτα; Πρώτα, για να μας σώσει, όπως όλοι ξέρουμε. Κι έπειτα, για να μας δώσει παράδειγμα, όπως γράφει ο απόστολος Πέτρος: «Χριστός έπαθεν υπέρ υμών, υμίν υπολιμπάνων υπογραμμόν ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού». Όπως υπέμεινε Εκείνος όλους τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες της ζωής, και μάλιστα την αδικία και την αχαριστία εκείνων που είχε ευεργετήσει, έτσι πρέπει να υπομένουμε κι εμείς. «Τούτο γαρ χάρις, ει δια συνείδησιν Θεού υποφέρει τις λύπας, πάσχων αδίκως», γράφει πάλι ο πρωτοκορυφαίος απόστολος. «Ποίον γαρ κλέος, ει αμαρτάνοντες και κολαφιζόμενοι υπομενείτε; Αλλ' εἰ αγαθοποιούντες και πάσχοντες υπομενείτε, τούτο χάρις παρά Θεώ» . 

«Αγαθοποιών και πάσχων» ακριβώς ο Χριστός, είναι σα να λέει στον καθένα από μας: “Αν θέλεις, άνθρωπέ μου, να ζήσεις αιώνια μαζί μου, και να γίνεις «κατά χάριν Θεός», ταπεινώσου για χάρη μου, όπως ταπεινώθηκα κι εγώ για χάρη σου. Πέταξε από πάνω σου τη δαιμονική υπερηφάνεια και μη ντραπείς να υποστείς χλευασμούς και να πάθεις κάθε κακό για τις εντολές μου. Αλλιώς, θα ντραπώ κι εγώ για σένα την ημέρα της Κρίσεως. «Ος γαρ αν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους, τούτον ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται, όταν έλθη εν τη δόξη αυτού και του πατρός και των αγίων αγγέλων». Και θα προστάξω τότε τους αγγέλους μου: «Αρθήτω ο ασεβής, ίνα μη ίδη την δόξαν Κυρίου»”.

Αν λοιπόν δεν υπομείνουμε τους πειρασμούς, τότε και ο Κύριος θα μας αποδοκιμάσει στη δευτέρα παρουσία Του, γιατί προτιμήσαμε τη δόξα των ανθρώπων και δεν θελήσαμε ν' ακολουθήσουμε το παράδειγμά Του. Πώς θέλουμε να συμβασιλεύσουμε και να συνδοξασθούμε μαζί Του στη βασιλεία των ουρανών, αν δεν καταδεχόμαστε να ταπεινωθούμε από έναν άλλον άνθρωπο, εμείς, που είμαστε «γη και σποδός», τη στιγμή που ο Χριστός, ο άπειρος Θεός και δημιουργός του σύμπαντος, αυτοταπεινώθηκε, άφησε την ουράνια δόξα Του κι έγινε άνθρωπος ευτελής; Εμείς δεν καταδεχόμαστε να ταπεινωθούμε μπροστά στον αδελφό μας, που είναι ίσως ανώτερος από μας, ενώ ο Χριστός έγινε δούλος και δέχθηκε τόσες ταπεινώσεις και σταυρικό θάνατο ακόμα, από τους δούλους Του!

Ας υποθέσουμε, ότι βαδίζουμε στο δρόμο μαζί με τον Χριστό. Και μας συναντάει ένας άνθρωπος, που χτυπάει στο πρόσωπο και Εκείνον και εμάς. Ο Δεσπότης Χριστός δεν αντιδρά και δεν διαμαρτύρεται. Μπορούμε να σκεφτούμε σε τι δεινή θέση θα βρεθούμε εμείς, αν αντιδράσουμε;

Ο Κύριος είναι το υπόδειγμά μας. Και όμως, Εκείνος περιπαίζεται και δεν αγανακτεί· εμείς επαναστατούμε. Εκείνος δέχεται σταυρό και θάνατο ταπεινωτικό· εμείς δεν σηκώνουμε ούτε ένα ταπεινωτικό λόγο. Πώς λοιπόν θα γίνουμε συγκοινωνοί της δόξας Του, αφού δεν καταδεχόμαστε να γίνουμε συγκοινωνοί των παθών και των βασάνων Του; Μάταια αγωνιζόμαστε, μάταια ελπίζουμε στην αιώνια ζωή, αν δεν είμαστε αποφασισμένοι να σηκώσουμε σταυρό, όπως Εκείνος.

Δεν απομένει πάρα να Τον μιμηθούμε, με τη βεβαιότητα ότι «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς».

(Από το βιβλίο: “ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ” Βασισμένο σε κείμενο του Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗ).

(Πηγή ηλ. κειμένου: hristospanagia.gr)

το είδαμε εδώ