Συναξαριστής 28 Ιουνίου

Εὕρεσις Λειψάνων Ἁγίων Ἀναργύρων Κύρου καὶ Ἰωάννου

 

Ἀγωνίσθηκαν καὶ οἱ δυὸ στὰ χρόνια του Διοκλητιανοῦ (292 μ.Χ.). Ὁ Κῦρος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ ὁ Ἰωάννης ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα.

Ἄριστα καταρτισμένοι στὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη, προσέφεραν τὶς ὑπηρεσίες τους ἀφιλοκερδῶς στοὺς φτωχότερους συνανθρώπους τους. Καὶ ὄχι μόνο δὲν ἔπαιρναν χρήματα ἀπὸ κανένα, ἀλλὰ καὶ οἱ ἴδιοι ἔδιναν τὰ δικά τους, μέχρι ποὺ ἔμειναν φτωχοί. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐπονομάστηκαν Ἀνάργυροι.

Μαζί με τὴν ἰατρικὴ βοήθεια ποὺ προσέφεραν στοὺς πάσχοντες, μετέδιδαν σ᾿ αὐτοὺς καὶ τὴν σωτήρια ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Τὰ λόγια τους ἔδωσαν φῶς τοῦ Χριστοῦ σὲ πολλοὺς εἰδωλολάτρες. Ἀλλὰ ἡ δράση τους καταγγέλθηκε στὶς ἀρχές, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοὺς ἀποκεφαλίσουν καὶ ἄξια νὰ πάρουν τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.

Τότε οἱ χριστιανοὶ τοὺς ἔθαψαν κρυφά, καὶ ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Ἀρκάδιος καὶ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας ὁ Θεόφιλος, τὰ ἅγια λείψανά τους βρέθηκαν καὶ μὲ πανηγυρικὸ τρόπο ἔγινε ἡ ἀνακομιδή τους.
Πολλοί, μάλιστα, ἀσθενεῖς ποὺ ἄγγιξαν αὐτά, θεραπεύθηκαν.

Ἔτσι, ἐπιβεβαιώνεται ὅτι οἱ «δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν». Οἱ δίκαιοι δηλαδή, ζοῦν αἰώνια, καὶ ἡ ἀνταμοιβὴ ποὺ ἁρμόζει σ᾿ αὐτοὺς βρίσκεται στὰ χέρια τοῦ Κυρίου.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας χάριτος, τῇ ἐνεργείᾳ, ἀναβλύζοντα, θαυμάτων ῥεῖθρα, ἀναργύρως τὰ σεπτὰ ἡμῶν λείψανα, ἐκ τῶν λαγόνων τῆς γῆς κόσμῳ ἔλαμψαν, Κῦρε θεόφρον, Ἰωάννη τε ἔνδοξε· ὅθεν ἅπαντες, τὴν τούτων τιμῶντες εὕρεσιν, αἰτοῦμεν δι’ ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. α’.
Τὰ θαύματα τῶν Ἁγίων σου Μαρτύρων, τεῖχος ἀκαταμάχητον ἡμῖν δωρησάμενος, Χριστὲ ὁ Θεός, ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, βουλὰς ἐθνῶν διασκέδασον, τῆς βασιλείας τὰ σκῆπτρα κραταίωσον, ὡς μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. β’. Χειρόγραφον εἰκόνα.
Τὸ μέγα ἰατρεῖον τῆς οἰκουμένης, τὸ ζεῦγος τοῦ Χριστοῦ τὸ πεποθημένον, τοὺς φωστῆρας τοὺς ἐκλάμποντας, ταῖς αὐγαῖς τῶν ἰάσεων, ὑμνήσωμεν πιστοὶ μεγαλοφώνως, ἔνδον τοῦ ναοῦ αὐτὸν βοῶντες· Κῦρος καὶ Ἰωάννης, οἱ χορηγοὶ τῶν θαυμάτων, καὶ ἰατροὶ τῶν νοσούντων, αὐγάζουσι τὰ πέρατα.

Μεγαλυνάριον
Ρεῖθρα ἰαμάτων παντοδαπῶν, βλύζοντα τῷ κόσμῳ, ἀνεφάνησαν ἐκ τῆς γῆς, ὑμῶν νῦν τὰ σκήνη, Κῦρε καὶ Ἰωάννη, ἐξ ὧν ῥῶσιν τρυγῶμεν, ψυχῆς καὶ σώματος.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Παππίας

Ὑπῆρξε καὶ αὐτὸς ὁλοκαύτωμα στὴν πολυάριθμη σειρὰ τῶν ἐπὶ Διοκλητιανοῦ (301) μαρτυρικῶν θυμάτων. Μόνο διὰ τὸ ὅτι πίστεψε στὸν Χριστὸ καὶ δὲν θέλησε ν᾿ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του, φυλακίστηκε καὶ βασανίστηκε γιὰ μέρες ὁλόκληρες

. Ἐπειδὴ ὅμως ἔμεινε ἀμετάθετος στὴν πίστη του, ἀποκεφαλίστηκε καὶ ἀνέβηκε νικηφόρος στὰ οὐράνια.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Δίκαιος Σέργιος ὁ Μάγιστρος

 

Καταγόταν ἀπὸ τὴν κωμόπολη Νικήτια τῆς Ἀμαστρισὸς τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Ἡ οἰκογένειά του ἦταν διακεκριμένη, συγγενὴς τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας, συζύγου τοῦ αὐτοκράτορα Θεοφίλου.

Μπόρεσε λοιπὸν ὁ Σέργιος νὰ ἐκπαιδευτεῖ καὶ νὰ φτάσει σὲ μεγάλα πολιτικὰ καὶ στρατιωτικὰ ἀξιώματα. Ἂν καὶ ὁ Θεόφιλος ἦταν θερμὸς προστάτης τῶν εἰκονομάχων, ὁ Σέργιος ἔμεινε πιστὸς στὶς ὀρθόδοξες τάξεις καὶ μόχθησε πολὺ γιὰ τὴν ἀναστήλωση τῶν ἁγίων εἰκόνων. Πολλοὺς μάλιστα ὑπερασπιστὲς τῶν ἁγίων εἰκόνων προστάτεψε, κατὰ τὸν διωγμό τους, καὶ ὅταν πέθανε ὁ Θεόφιλος, συνετέλεσε μὲ τὴν ἐπιῤῥοή του νὰ ἐνισχυθεῖ ἡ γνώμη τῆς Θεοδώρας γιὰ τὴν ἀναστήλωση τῶν εἰκόνων.

Ὁ Σέργιος πέθανε στὴν Κρήτη καὶ τάφηκε στὴ μονὴ τοῦ Μαγίστρου. Ἀργότερα τὰ λείψανά του ἀνακομίστηκαν καὶ δόθηκαν στὴ Μονὴ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ποὺ εἶχε κτίσει ὁ ἴδιος στὸν κόλπο τῆς Νικομήδειας, καὶ ἡ ὁποία λεγόταν τοῦ Νικητιάτου, ἐπειδὴ ὁ κτίτωρ αὐτῆς ἦταν ἀπὸ τὴν κωμόπολη Νικήτια.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Μακεδόνιος

Μαρτύρησε ἀφοῦ τοῦ ἔκοψαν τὰ δάκτυλα τῶν χεριῶν καὶ τῶν ποδιῶν.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ὅσιος Οὐλκιανός

΄Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Παῦλος ὁ ἰατρός

΄Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.


------------------------------------------------------------------------------
 

Τὰ Ἅγία δύο παιδιά

Μαρτύρησαν διὰ σταυρικοῦ θανάτου.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ὅσιος Μωϋσῆς ὁ Ἀναχωρητής

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ἅγιος Δονάγος ἐπίσκοπος Λιβύης

Μαρτύρησε διὰ πυρός.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ἅγιοι 70 Μάρτυρες οἱ ἐν Σκυθοπόλει

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ἅγιοι Τρεῖς Μάρτυρες ἀπὸ τὴν Γαλατία

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ὅσιος Μάγνος

Ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ προσευχόμενος.


------------------------------------------------------------------------------
 

Οἱ Ὅσιοι Σέργιος καὶ Γερμανὸς οἱ θαυματουργοὶ οἱ ἐν Βαλάμῃ

 

Οἱ Ὅσιοι Σέργιος καὶ Γερμανὸς ἐγκατεστάθηκαν στὸ νησὶ βάλαμο τῆς Φιλανδίας τὸ 1329, ὅπου καὶ ἵδρυσαν μονή. Ἐκεῖ διέδωσαν τὸ φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου στὴ γῆ τῆς Καρελίας παρὰ τὶς προσπάθειες τῶν Σουηδῶν νὰ στερεώσουν τὸ ρωμαιοκαθολικισμό. Οἱ Ὅσιοι ἐκοιμήθησαν μὲ εἰρήνη, τὸ 1353.


------------------------------------------------------------------------------
 

Ὁ Ὅσιος Συμεών

Βλέπε σχετικῶς Α.Χ.Ε.Χ. ὡς «Εὐλαβής».

 

Τι είναι Μασονία ;

Ανταποκρινόμενος σε παράκληση Χριστιανών μας να μάθουν τι είναι η Μασονία αναφέρω με συντομία τα εξής:

Έχουμε τον παλαιότερο Μασονισμό που ήταν καθαρά επαγγελματικός και είχε ως μέλη του κτίστες και ξυλουργούς, που ανελάμβαναν εργολαβικά την ανοικοδόμηση διαφόρων οικοδομημάτων αποκρύπτοντας τα μυστικά της τέχνης στους άλλους συντεχνίτες τους, που δεν άνηκαν στην οργάνωσή τους. 
Τα σωματεία αυτά των τεκτόνων και κτιστών συνεργάστηκαν και με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία για το κτίσιμο Ιερών Ναών. Η Παπική αυλή τα έθεσε υπό την προστασία της, και διάφοροι Πάπες τους παρεχώρησαν προνόμια, ώστε να είναι απαλλαγμένοι από φόρους και άλλες επιβαρύνσεις και ελεύθεροι να εξασκούν τις τέχνες τους. Γι’ αυτό και ονομάστηκαν Ελεύθεροι Τέκτονες.
Όταν τα σωματεία αυτά των τεκτόνων και κτιστών ανελάμβαναν την ανέγερση κάποιου οικοδομήματος, έπρεπε κάπου εκεί κοντά να έχουν που να μείνουν. Έτσι δημιουργήθηκε η «Στοά», η οποία στην αρχή ήταν ένα παράπηγμα στο οποίο οι εργαζόμενοι στα διαλείμματα της δουλειάς τους πήγαιναν για να ξεκουραστούν και να φάνε κάτι.
Έκτος από τα επαγγελματικά μυστικά, οι συντεχνίες αυτές είχαν και κάποια συνθήματα με τα οποία εγνωρίζοντο με ομοϊδεάτες συναδέλφους τους, που ήρχοντο από άλλα μέρη και οι οποίοι εγένοντο δεκτοί σε ελεύθερη επικοινωνία και συνεργασία μαζί τους.
Μέχρι εδώ τα πράγματα είναι απλά και δεν υπάρχει στη Μασονία καμμιά μύηση για την πρόσληψη νέων μελών. Οι τέκτονες την Επαγγελματικής Μασονίας επίστευαν στην αγία Τριάδα και κάθε ένας απ’ αυτούς έπρεπε να είναι πιστός στο Θεό και στην Εκκλησία και να αποφεύγει τις πλάνες και τις αιρέσεις.
Από τον 17ο αιώνα μ.Χ. και μετά η Μασονία (από την αγγλική λέξη Mason = κτίστης) εγκατέλειψε τον επαγγελματικό της χαρακτήρα και άρχισε να παίρνει θεωρητικό χαρακτήρα. Παρά το γεγονός ότι κατά την περίοδο αυτή εισχώρησαν στη διδασκαλία των Μασόνων ειδωλολατρικά και Ιουδαϊκά στοιχεία, η θρησκεία τους εξακολουθεί να είναι η χριστιανική. Οι Τεκτονικές στοές έχουν ως προστάτη τους κυρίως τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο.
Το 1717 μ.Χ. ιδρύθηκε στο Λονδίνο, με την συνένωση των τελευταίων τεσσάρων επαγγελματιών στοών η Μεγάλη Στοά, που είναι η μητέρα της θεωρητικής Μασονίας.
Από εδώ και πέρα η Μασονία χάνει την απλότητα που είχε πριν, καθώς και την αποκλειστική σχέση της με την Εκκλησία και τη Χριστιανική πίστη γενικά. Απλώνεται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική. Στη Γαλλία αναλαμβάνει την διεύθυνση των μασονικών στοών ο αδελφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη Ιωσήφ. Πολλοί ανώτεροι αξιωματούχοι του Κράτους μπαίνουν στη Μασονία, η οποία αποκτά πολιτική δύναμη και αναμιγνύεται στα δημόσια πράγματα με συνωμοσίες και άλλους κρυφούς και ύπουλους τρόπους. Στη Γαλλική Επανάσταση έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο.
Οι Μασόνοι σήμερα πιστεύουν σε ένα δικό τους απρόσωπο Θεό που τον ονομάζουν Μ.Α.Τ.Σ., δηλαδή Μέγας Αρχιτέκτονας του Σύμπαντος. Στις στοές τους δεν θα ιδή κάποιος Σταυρό ή εικόνα του Χριστού. Ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, είναι γι’ αυτούς ένας απλός Μύστης, όπως περίπου ο Πυθαγόρας, ο Βούδας και άλλοι.
Το Σκωτικό Μασονικό δόγμα που ιδρύθηκε το 1804 περιλαμβάνει 3 μυήσεις και 33 βαθμούς. Στο τρίτο βαθμό γίνεται μια τελετή γύρω από τον δολοφονικό θάνατο του Διδασκάλου Χιράμ και την αναζήτηση του λειψάνου του. Πράγματι στην Παλαιά Διαθήκη γίνεται λόγος για κάποιο Χιράμ από την Τύρο που τον κάλεσε ο βασιλιάς Σολομών να βοηθήσει στο κτίσιμο του Ναού των Ιεροσολύμων. Τα παρά πέρα όμως περί δολοφονίας, αναζητήσεως του λειψάνου του κ.λπ. είναι τελείως φανταστικά και μυθικά.
Η Μασονία, όπως είναι γνωστή σήμερα, δεν είναι απλή φιλανθρωπική και φιλοσοφική οργάνωση, όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί της. Είναι μια υπερθρησκεία με συγκρητιστικό χαρακτήρα. Έχει δηλαδή στη διδασκαλεία της στοιχεία Ειδωλολατρικά και Αποκρυφιστικά, Ιουδαϊκά και Χριστιανικά. Πιστεύουν οι Μασόνοι ότι αποτελούν μια παγκόσμια αδελφότητα. Αποκαλούν αδελφό κάθε ένα που ανήκει σ’ αυτούς, είτε αυτός είναι Μωαμεθανός είτε Βουδιστής, είτε οτιδήποτε, ενώ τον μη Μασόνο τον αποκαλούν βέβηλο, έστω κι αν αυτός είναι Χριστιανός.
Η Μασονία είναι θρησκεία και στηρίζεται κυρίως στα αρχαία ειδωλολατρικά μυστήρια. Έχει Ναό που τον ονομάζουν στοά, όπου γίνονται οι διάφορες τελετές τους: Υιοθεσία λυκιδέως (κάτι παρόμοιο με το Χριστιανικό Βάπτισμα), γάμος, μνημόσυνα και άλλα. Έχουν βαθμούς αξιωματούχων που κάμνουν τις τελετές τους, ντυμένοι με ιδιαίτερες στολές, όπως είναι ο Σεβάσμιος, ο Σεβασμιότατος, ο Διδάσκαλος, ο Μέγας Διδάσκαλος, οι επόπτες. Χρησιμοποιούν διάφορα σύμβολα. Κάπου φαίνεται και η Αγία Γραφή, όχι όμως όπως την εννοούμε εμείς οι Χριστιανοί, αλλά ως απλό σύμβολο. Στις μυστηριώδεις τελετές τους χρησιμοποιούν ανθρώπινο σκελετό και σε κάποιο βαθμό υποχρεώνουν τον μυούμενο στη Μασονία να πιεί κρασί μέσα σε νεκροκεφαλή που την έχουν φτιάξει να φαίνεται σαν Κύπελλο.
Ένας που γίνεται Μασόνος δεν υποχρεώνεται να αλλάξει την πίστη του. Ο Χριστιανός μπορεί να είναι πάλι Χριστιανός και ο Μουσουλμάνος να είναι Μουσουλμάνος, παράλληλα με τη Μασονική του ιδιότητα.
Γεννιέται όμως το ερώτημα. Επιτρέπεται ο Χριστιανός να είναι ταυτόχρονα και Μασόνος;
Για την Ορθόδοξη Πίστη μας κάτι τέτοιο όχι μόνο είναι αδύνατο αλλά και αδιανόητο. Όταν μάλιστα η Εκκλησία μας έχει τοποθετηθεί κατ’ επανάληψιν κατά τρόπο σαφή, υπεύθυνο και συγκεκριμένο απέναντι στο θέμα αυτό.
Υπενθυμίζουμε χαρακτηριστικά:
1. Η διορθόδοξη επιτροπή που συνήλθε από 8 έως 23 Ιουνίου 1930 στο Άγιον Όρος χαρακτήρισε τη Μασονία ως σύστημα αντιχριστιανικό και πεπλανημένο.
2. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 12 Οκτωβρίου 1933 υπογραμμίζει ότι ο Τεκτονισμός υπενθυμίζει τις παλιές εθνικές μυστηριακές θρησκείες και λατρείες, από τις οποίες κατάγεται και των οποίων αποτελεί συνέχεια και αναβίωση.
3. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο του 1972 επαναλαμβάνει ότι η Μασονία είναι αποδεδειγμένως μυστηριακή θρησκεία, προέκταση των παλαιών ειδωλολατρικών θρησκειών και τελείως ξένη και αντίθετη προς την εξ αποκαλύψεως σωτηριώδη αλήθεια της Αγίας μας Εκκλησίας και δηλώνει κατηγορηματικά ότι η ιδιότης του Μασόνου, υπό οποιαδήποτε μορφή, είναι ασυμβίβαστη προς την ιδιότητα του Χριστιανού, που είναι μέλος του Σώματος του Χριστού.
4. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1966 θεωρεί τη Μασονία παγανιστική θρησκεία ασυμβίβαστη με τον Χριστιανισμό χαρακτηρίζοντας τη ως αντίχριστο σύστημα.
Στην μασονική εγκυκλοπαίδεια (Encyclopedia of Freemasonry vol. 2 Chicago 1947) διαβάζουμε τα εξής: οι ανώτεροι βαθμοί του Τεκτονισμού δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμπύκνωσης των διάφορων μορφών του εσωτερισμού (Σελ. 127).
Στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι πέρα από τον 3ο βαθμό περικλείεται μέγιστο μέρος της αποκρύφου επιστήμης και του μυστηρίου συγχρόνως. Αλλιώς θα ήτο αδύνατον να κατανοηθούν οι βαθμοί αυτοί, τα σύμβολα και οι αλληγορίες τους. Στην σελίδα 510 αναφέρεται ότι σε πλείστους ανωτέρους τεκτονικούς βαθμούς γίνεται χρήση της Καβάλα (αποκρυφιστικό βιβλίο του Ιουδαϊσμού). Ολόκληρα δε τεκτονικά δόγματα έχουν στηριχθεί επάνω στις αρχές της.
Χαρακτηριστικές είναι επίσης οι μαρτυρίες που υπάρχουν στην μασονική αυτή εγκυκλοπαίδεια για την παρουσία του ειδωλολατρικού στοιχείου στον Τεκτονισμό. Κανείς, αναφέρεται στην εγκυκλοπαίδεια αυτή, εξετάζοντας προσεκτικά τους τρόπους με τους οποίους η ανάσταση ή η επιστροφή στην ζωή εδιδάσκοντο με σύμβολα και τελετές στ’ αρχαία μυστήρια και διδάσκονται και σήμερα στην τεκτονική μύηση, δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι ο Τεκτονισμός προήλθε από τα αρχαία μυστήρια (τα ειδωλολατρικά). Στις σελίδες 127, 151, 633 της μασονικής αυτής εγκυκλοπαίδειας ομολογείται ότι οι τρεις πρώτοι συμβολικοί βαθμοί της Μασονίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά πιστή επανάληψη των περί αθανασίας της ψυχής διδαγμάτων των αιγυπτιακών, διονυσιακών, ορφικών, ελευσινίων και μιθραϊκών μυστηρίων.
Στην μασονική αυτή εγκυκλοπαίδεια αναφέρεται ότι ο Ελευθεροτεκτονικός εσωτερισμός δέχεται το δόγμα της μετενσάρκωσης, ότι δηλαδή η ψυχή του ανθρώπου μετά θάνατον πηγαίνει σε σώματα άλλων ανθρώπων, ζώων ή φυτών.
Θέλοντας οι μασόνοι να δώσουν κύρος στην οργάνωσή τους, που όπως είδαμε είναι συγκρητιστική θρησκεία, συγκαταλέγουν στους καταλόγους της ονόματα μεγάλων ανθρώπων, ακόμα και κληρικών. Αυτό δεν είναι σωστό, και πολλοί τέτοιοι άνθρωποι αντέδρασαν διαψεύδοντας τέτοιες πληροφορίες της Μασονίας.
Τελειώνοντας έχουμε να πούμε ότι με τους μασόνους δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτε. Τους τιμούμε και τους αγαπούμε σαν συνανθρώπους μας. Όλοι είμαστε πλάσματα του Θεού. Έχουμε όμως το θάρρος και το καθήκον να πούμε στους Χριστιανούς μας που προσχώρησαν στη Μασονία ότι είναι καιρός να ξαναδούν την υπόθεση αυτή κάτω από το φως του Ιερού Ευαγγελίου και της σοβαρότητος που επιβάλλει η σωτηρία της αθάνατης ψυχής μας. Εκτός από εμάς τους Ορθοδόξους και οι Ρωμαιοκαθολικοί, οι Λουθηρανοί και οι Μεθοδιστές Χριστιανοί αποκηρύσσουν τη Μασονία ως αντίθετη με τη Χριστιανοσύνη.
Αν αγαπούμε το Χριστό μας περισσότερο από κάθε τι άλλο και θέλουμε να είμαστε μαζί του στην αιώνια βασιλεία Του, στον Παράδεισο, θα πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας και να εφαρμόζουμε τους λόγους Του:
«Κάθε ένας που θα με ομολογήσει ως Σωτήρα του και Θεό του εμπρός εις τους ανθρώπους, που καταδιώκουν την πίστη μου, θα τον ομολογήσω και εγώ ως πιστό ακόλουθό μου εμπρός εις τον Πατέρα μου, που είναι εις τους ουρανούς. Εκείνον δε που θα με αρνηθεί ως Θεάνθρωπο Σωτήρα εμπρός εις τους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ και εγώ και δεν θα τον αναγνωρίσω ως ιδικόν μου, εμπρός εις τον Πατέρα μου, που είναι εις τους ουρανούς» (Ματθ. 10, 32-33).
Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να μάθουν ότι Ένας και μοναδικός είναι ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου, ο Χριστός. Και ότι «δεν υπάρχει σε κανένα άλλον η σωτηρία ούτε υπάρχει άλλο όνομα κάτω από τον Ουρανό, που έχει δοθεί στους ανθρώπους με το οποίο μπορούμε να σωθούμε» (Πράξ. 4, 12), εκτός από το όνομα του Χριστού μας στον Οποίο ανήκει η δόξα, η τιμή και η προσκύνηση μαζί με τον Ουράνιο Του Πατέρα και το άγιο Του Πνεύμα σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

† Ο Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος
Από «Θεοδρομία», Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διδαχής, Έτος 1, Τεύχος 2, Απρίλιος – Ιούνιος 2008, σελ. 299 – 304

 πηγή

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

Τῌ ΚΗ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝ'ΟΣ
ΙΟΥΝΙΟΥ

Μνήμη τῆς Ἀνακομιδῆς τῶν Λειψάνων τῶν Ἁγίων καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων, 

Κύρου καὶ Ἰωάννου.
Τῇ ΚΗ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τῆς εὑρέσεως τῶν τιμίων

 Λειψάνων τῶν Ἁγίων 

καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων, Κύρου καὶ Ἰωάννου.

Ὀστᾶ φανέντα Μαρτύρων Ἀναργύρων,
Βλύζουσι κρουνοὺς θαυμάτων ἀναργύρως.
Εἰκάδι ὀγδοάτῃ Κῦρος φάνη ἠδ' ὁμόαθλος.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Παππίου.
Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Αίμα ορθοδόξων (και όχι μόνο) στη Συρία!... Είσαι Ορθόδοξος; Λάθος! Είσαι και Ελληνας; Λάθος μέγα! 'Η απλά "πεθαίνοντας στη Συρία...."

 Η Συρία είναι μία από τις αρχαίες ορθόδοξες χώρες, με μεγάλους αγίους

 και Πατέρες της Εκκλησίας, όπως οι άγιοι Ισαάκ ο Σύρος και

Εφραίμ ο Σύρος (ας πρεσβεύουν), με θεολογική παράδοση στα συριακά.

Παρότι με την πάροδο του χρόνου αλλοτριώθηκε από τις αιρέσεις και αργότερα κυριεύτηκε από το Ισλάμ, και σήμερα ακόμη διαθέτει το ορθόδοξο πατριαρχείο Αντιοχείας και ιστορικά μοναστήρια της Ορθοδοξίας, όπως το μοναστήρι τηςΠαναγίας Σεντνάγια, όπου έγινε και το μεγάλο θαύμα της ανάστασης του τεμαχισμένου Σαουδάραβα...

Η ισλαμική έκρηξη παρασύρει τους χριστιανούς αδελφούς μας της Συρίας και δημιουργεί νέους μάρτυρες. Με σεβασμό και κάποιο τρόμο, για τα μαρτύρια των αδελφών μας, αναδημοσιεύουμε τα παρακάτω. Οι ειδήσεις βεβαίως τρέχουν. Ο Θεός ας βοηθήσει όλα τα πλάσματά Του και να στηρίξει τους μάρτυρες, αλλά και να φωτίσει για μετάνοια τους δολοφόνους των μαρτύρων. Κάντε μια προσευχούλα.

Τι και πώς

Με άμεσο αφανισμό κινδυνεύουν στη Συρία οι κοινότητες ορθοδόξων, καθολικών, κοπτών κλπ, που αριθμούν 2,25 εκατ. ανθρώπους, σε περίπτωση που επικρατήσει το αντάρτικο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που υποστηρίζεται βέβαια από τους δυτικούς, κυρίως τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, αλλά και όλα τα αραβικά κράτη, με φιλοδυτικά καθεστώτα. Ανάμεσά τους και ένας μεγάλος αριθμός Ελληνορθοδόξων που κυμαίνεται μεταξύ 300 και 400.000 πιστών.

Μόνο μέχρι σήμερα, 138.000 χριστιανοί έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους, ενώ παράλληλα καταστρέφονται συστηματικά χριστιανικές εκκλησίες, όπως αναφέρουν απόλτα έγκυρες πηγές του ΟΗΕ.

Ειδικά στην πόλη Χομς, έχει συντελεστεί ήδη σφαγή εκατοντάδων χριστιανών από τους αντικαθεστωτικούς της Μουσουλμανική Αδελφότητας και κανένας δυτικός δεν έχει ενοχληθεί σε μία χώρα όπου το 10% είναι χριστιανοί σε σύνολο 22,5 εκατ. ψυχών.

Χαρακτηριστικό είναι ότι το κατά τά άλλα λαλίστατο κατά του συριακού καθεστώτος ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, δεν έχει αρθρώσει ούτε λέξη για το δράμα και για τον κίνδυνο που διατρέχουν οι ομόδοξοι Σύροι, ούτε βέβαια έχει πει κάτι για τον κίνδυνο που βιώνει η μη φίλα προσκείμενη στους φανατικούς μουσουλμάνους, ελληνική κοινότητα της Συρίας.

Ο γαλλικής καταγωγής καθολικός επίσκοπος Philippe Tournyol-Clos δήλωσε σχετικά ότι: 

“Η εικόνα που παρουσιάζουν οι χριστιανικές κοινότητες είναι εικόνα απόλυτης ερημιάς. Η εκκλησία του Μαρ Ελιάν έχει μισοκαταστραφεί, ενώ η εκκλησία της Παναγίας της Ειρήνης εξακολουθεί να είναι κατειλημμένη από τους αντάρτες.

Τα σπίτια των χριστιανών έχουν καταληφθεί από τους αντάρτες οι οποιοι βιάζουν και δολοφονούν όποιον η όποια τους αντιστέκεται από τους χριστιανούς. Η περιοχή της Χαμιντιέ συνεχίζει να τελεί υπό κατοχή ένοπλων ομάδων, ανεξάρτητων μεταξύ τους, βαριά οπλισμένων, οι οποίες συμπεριλαμβάνονται σε λίστα μισθοδοσίας του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας.

Οι περισσότεροι από τους χριστιανούς (138.000 περίπου) έχουν καταφύγει στη Δαμασκό και τον Λίβανο, ενώ άλλοι κατέφυγαν σε αγροτικές περιοχές γύρω από τις πόλεις”.

Και ο επίσκοπος συνεχίζει: 

“Έχουν καταγραφεί δεκάδες ομολογίες, σύμφωνα με τις οποίες η Λιβύη, το Κατάρ και τα ΗΑΕ, έχει χρήματα, όπλα, και αντάρτες με σκοπό την ενίσχυση του αυτοαποκαλούμενου “Ελεύθερου Συριακού Στρατού,” και η Μουσουλμανική Αδελφότητα έχει συμμετάσχει και εξακολουθεί να παίρνει ενεργό μέρος στις μάχες, όπως συνέβη και στη δεκαετία του 1980, όταν τελικά νικήθηκαν στη Συρία”.

Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες που απευθύνονται εναντίον των εξτρεμιστικών ομάδων, για ένα θρησκευτικό πόλεμο με άμεσο στόχο τους Χριστιανούς, η αφήγηση του επισκόπου επιβεβαιώνεται και σε σχετικό δημοσίευμα των Los Angeles Times με τίτλο “Η εκκλησία εκφράζει φόβους για συστηματική εθνοκάθαρση εναντίον των χριστιανών στην πόλη Χομς”.

Επίσης το περιοδικό New Yorker, ήδη από το 2007, ανέφερε σε δημοσίευμά του ότι η Δύση γνώριζε πολύ καλά εκ των προτέρων ότι οι ξένοι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι διαφόρων αιρέσεων, που ήταν έτοιμοι να ανατρέψουν το καθεστώς Άσαντ στη Συρία, ήταν στην πραγματικότητα τρομοκράτες και θα προκαλούσαν μεγάλη αιματοχυσία στη χώρα. Στο δημοσίευμα γινόταν επίσης αναφορά στο γεγονός ότι η Δύση, ήδη από το 2007, υποστήριζε πλήρως τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. 

Μετάξύ των 2,25 εκατ. χριστιανών βρίσκονται και 300.000 – κατ’άλλες πηγές 400.000 – περίπου Ελληνορθόδοξοι οι οποίοι βιώνουν τον τρόμο στις περιοχές που έχουν τεθεί υπό τον έλεγχο των φανατικών μουσουλμάνων ανταρτών. Ήδη υπολογίζεται ότι μεταξύ των 14.000 ανθρώπων που έχουν χάσει τις ζωές τους από τότε που ξεκίνησε το αντάρτικο, βρίσκονται και 100-150 Ελληνορθόδοξοι των οποίων η τύχη αγνοείται εδώ κια πολλούς μήνες. 
Για την πτυχή αυτού του δράματος σε βάρος των χρiστιανών, δεν μιλάει κανείς ούτε στην Δύση ούτε στην Ελλάδα, όπου τα μεγάλα ΜΜΕ καταπίνουν “αμάσητη” την προπαγάνδα των ισλαμιστών και βέβαια των δυτικών πρατκορείων ειδήσεων, όταν το παράδειγμα της Λιβύης είναι τόσο πρόσφατο: Το μόνο που ενδιέφερε τους δυτικούς ήταν να ελέγξουν τις περιοχές των πετρελαίων. Η υπόλοιπη χώρα βιώνει μια χαοτική κατάσταση με διάφορες ένοπλες ομάδες και φυκές να ελέγχουν διαφορες περιοχές μέσα σε ένα καθεστώς τρόπου και ισλαμικού φονταμενταλισμού… 

Πηγή: Defencenet.gr

Τα ντόρτια για τους χριστιανούς, οι εξάρες για τους "δημοκράτες"

Τι και πώς

Τα ζάρια ρίχνουν στη Συρία και το παιχνίδι παίζεται -κυρίως- στην πλάτη των χριστιανών. Αμερικανοί προστάτες (τρέμοντες για τον ενεργό ρόλο των Ρώσων, που απειλεί την μονοκρατορία τους), οι Σαουδάραβες που έχουν αναλάβει και επίσημα την μισθοδοσία των μισθοφόρων στη Συρία και τη χρηματοδότηση για τους εξοπλισμούς τους και η Δύση που προκλητικά βαφτίζει τους μισθοφόρους επαναστάτες.

Οι ζωές των εκεί χριστιανών κινδυνεύουν και υφίστανται τα πάνδεινα (από τους "επαναστάτες" ).
Από το φίλιο μπλογκ ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ δανείστηκα τις φωτογραφίες που δείχνουν έναν μισθοφόρο "επαναστάτη" να πανηγυρίζει για την λεία του, ένα πετραχήλι καθώς και τις καταστροφές ναών, από τους πολιτισμένους υπερασπιστές της...."δημοκρατίας".
 

Φυσικά τα Μ.Μ.Ε. σωπαίνουν και η "δημοκρατία" (ντόπια και ξένη) ροχαλίζει.
Υπάρχουν και Ελληνες που υποφέρουν στη Συρία αλλά το κράτος μας επέλεξε την νομιμόφρονα στάση της υποτέλειας στους Ευρωπαίους και Αμερικανούς προστάτες.

 

 

  

Στο defencenet.gr βρήκαμε ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ της Maria Finoishina στο Russia Today, για το χριστιανικό χωριό της Maaloula που είναι το μοναδικό χωριό στον κόσμο που μιλάει Αραμαϊκά -τη γλώσσα που πολλοί πιστεύουν ότι μιλούσε ο Ιησούς Χριστός (άλλοι πιστεύουν ότι μιλούσε ελληνικά καθότι καταγόταν από την ελλληνόφωνη Γαλλιλαία).

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε φοβισμένους χριστιανούς να ανησυχούν για την επερχόμενη κάθοδο των "βαρβάρων" και για το τι μπορεί να τους συμβεί.
Όπως οι ίδιοι λένε σέβονται και αγαπούν την κυβέρνηση Ασαντ γιατί με αυτήν είναι ελεύθεροι να εξασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, κάτι εξαιρετικά αμφίβολο αν επικρατήσουν ισλαμιστές και παρακλάδια της Αλ Κάιντα, στηριζόμενα από τη CIA κατά τα λεγόμενα των NY Times.

Οπως λέει το ρεπορτάζ, ο Ασσαντ προστάτεψε το 10% του πληθυσμού που είναι χριστιανοί περιορίζοντας τη δύναμη των Ισλαμιστών, μία δύναμη που οι Δυτικοί χριστιανοί(;) τώρα χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν για να έρθει στην εξουσία.
Οπως οι ίδιοι λένε, ο Άσσαντ κρατούσε τις θρησκευτικές ομάδες αγαπημένες και έχει μετατραπεί ο ίδιος σε σύμβολο επιβίωσης των χριστιανών.
 

Η μοναχή Pelagia Sayaf του Μοναστηριού της Αγίας Θέκλας λέει ότι δεν φοβούνται το καθεστώςαλλά μην χάσουν το καθεστώς αυτό.
"Ο Θεός να ευλογεί τον Άσσαντ. Οι επαναστάτες πληρώνονται και παίρνουν εντολές να καταστρέψουν τη χώρα."
 

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η μαρτυρία του Mahmound Diab ο οποίος δεν είναι χριστιανός αλλά ο ιμάμης της πόλης και δηλώνει ότι μετά την προσευχή της Παρασκευής (σαν τη δική μας Κυριακή) έρχονταν τον Απρίλιο άγνωστοι, για να πείσουν τον κοσμο να ξεσηκωθεί.
Όμως αυτοί αρνήθηκαν και δεν τους ξαναείδαν έκτοτε.
Οπως καταλαβαίνετε, άλλοι είναι οι λόγοι της επιθυμούμενης πτώσης του Άσσαντ και έχει να κάνει με το Αμερικανικό κόμπλεξ να αφήσουν τους Ρώσους χωρίς στήριγμα στη Μεσόγειο.

Πηγή

Ποια είναι η ουσία της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας του π. Ιωάννη Ρωμανίδη

Το θέμα τώρα είναι ποια είναι η ουσία
 της Ορθοδόξου Παραδόσεως. 
Η Ορθόδοξη παράδοσι προσφέρει μέθοδο
 θεραπείας του νοός του ανθρώπου, δηλαδή
 της ψυχής του. Η θεραπεία αυτή έχει
 δύο φάσεις, όπως είπαμε, τον φωτισμό
 κα την θέωσι. Η θέωσις, δηλαδή η θεοπτία,
 είναι η εγγύησις της θεραπείας, της πλήρους
 θεραπείας.Αυτή η θεραπευτική μέθοδος,
 η θεραπευτική αγωγή, που προσφέρει 
η Ορθόδοξος παράδοσις, παραδίδεται
 (εξ ου και παράδοσις) από γενεά 
σε γενεά με φορείς ανθρώπους, οι 
οποίοι έφτασαν στον φωτισμό και στην
 θέωσι και έγιναν θεραπευτές για τους
 άλλους. Δεν είναι δηλαδή απλή μεταβίβασις
 γνώσεων από τα βιβλία, αλλά 
μεταβίβασις και διαδοχή εμπειρίας,
 της εμπειρίας του φωτισμού και 
της εμπειρίας της θεώσεως...

Παρατηρείται όμως στην Παλαιά Διαθήκη 
ότι κατάστασι φωτισμού και θεώσεως 
είχαν μόνο οι Πατριάρχες και οι Προφήτες 
των Ισραηλιτών. Αυτό είναι ιστορικό 
φαινόμενο. Πριν από τους Προφήτες έχομε
 τους Πατριάρχες. Προ του Μωϋσέως 
έχομε τον Αβραάμ. Διαβάζομε όμως στην 
Παλαιά Διαθήκη ότι μέχρι τον Αβραάμ
 υπάρχει συνείδησις της καταστάσεως του 
φωτισμού και της θεώσεως. Ο ίδιος ο Αβραάμ
 ήταν θεόπτης, δηλαδή έφθασε σε θέωσι. 
Αυτό φαίνεται σαφώς. Για την εποχή προ 
του Αβραάμ πάλι έχομε στοιχεία από την 
Εβραϊκή Παράδοσι ότι φωτισμός και
 θέωσις υπήρχαν και στους 
προπάτορες του Αβραάμ, παραδείγματος 
χάριν στον Νώε. Η παράδοσις αυτή, 
του φωτισμού δηλαδή και της θεώσεως,
 μεταβιβάζεται. Δεν εμφανίζεται έτσι 
εκ του μηδενός. Δεν εμφανίζεται ξαφνικά
 τον 11ο ή 12ο π.Χ. αιώνα.

Υπάρχει Καινή Διαθήκη, υπάρχει και Παλαιά
 Διαθήκη. Στην Καινή Διαθήκη είναι πιο 
εύκολος ο έλεγχος, διότι είναι περιωρισμένος
 ο χρόνος διαρκείας της. Η Παλαιά
 Διαθήκη όμως περιλαμβάνει 1500 χρόνια 
ιστορίας. Μέσα τώρα σ’ αυτήν την περίοδο
 έχομε μία σπονδυλική στήλη.
 Αυτή η σπονδυλική στήλη, που είναι
 η παράδοσις του φωτισμού και 
της θεώσεως που μεταβιβάσθηκε από 
Προφήτη σε Προφήτη, είναι και η 
ουσία της Ορθοδόξου παραδόσεως:
 Η μεταβίβασις της εμπειρίας του φωτισμού
 και της θεώσεως από γενεά σε γενεά. 
Αυτή εκτείνεται στην Παλαιά Διαθήκη
 χρονικά από τον Αβραάμ μέχρι τον 
Ιωάννη τον Πρόδρομο. Αυτή είναι η 
Προφητική παράδοσις, η παράδοσις των
 Πατριαρχών και των Προφητών.

Αλλά και πριν από αυτήν την περίοδο 
έχομε την πρώτη περίοδο, που εκτείνεται
 από τον Αδάμ, μέσω του Νώε, μέχρι τον
 Αβραάμ. Σήμερα έχει διαπιστωθή 
αρχαιολογικά η αλήθεια των 
αναφερομένων ιστορικών γεγονότων
στην Παλαιά Διαθήκη τουλάχιστον
 μέχρι την εποχή του Μωϋσέως. 
Και σήμερα δεν υπάρχει κανείς,
 που να αμφισβητή την Παλαιά Διαθήκη 
ως κείμενο μεγάλης ιστορικής αξίας. 
Αλλά και πριν από τον Μωϋσέα μέχρι 
την εποχή του Αβραάμ έχουν βρη οι 
αρχαιολόγοι στοιχεία, που επαληθεύουν
 τα αναφερόμενα στην Παλαιά Διαθήκη 
γύρω από το πρόσωπο του Αβραάμ.

Βλέπομε λοιπόν ότι η ουσία της Ορθοδόξου 
παραδόσεως δεν είναι το βιβλίο της Αγίας 
Γραφής, αλλά είναι η μεταβίβασις αυτής 
της εμπειρίας, του φωτισμού και της θεώσεως
 διαδοχικά από τον Αδάμ μέχρι των ημερών μας.

πηγή

Πατροκοσμάς για Ελλάδα & πόλεμο Συρίας: "Άν ο πόλεμος πιαστή από κάτω λίγα θά πάθετε"

Αν θεωρήσουμε ότι οι προφητείες έχουν κάποια βάση και δεν πρόκειται για αοριστολογίες που ενίοτε "πέφτουν μέσα" (άλλωστε ο Νοστράδαμος κατ'αυτόν τον τρόπο έγινε διάσημος: Από αυτά που επιβεβαιώθηκαν, όχι από αυτά που διαψεύστηκαν), τότε, εν πάση περιπτώσει εντυπωσιάζει μία "μελλοντολογική ανάγνωση των πραγμάτων" από τον Πατροκοσμά: Διαβάστε την και κρίνετέ την:

"Οταν ακούσετε ότι ο πόλεμος πιάστηκε από κάτω, τότε κοντά θά είναι. Άν ο πόλεμος πιαστή από κάτω, λίγα θά πάθετε· άν πιαστή από πάνω, θά καταστραφήτε".

Η περίπτωση των δύο πολέμων Λιβύης και Συρίας, ούτε καν υπήρχε (βασικά δεν υπήρχαν τότε αυτά τα κράτη, ήταν όλα οθωμανική αυτοκρατορία) περίπτωση πολέμου "από κάτω".
Ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γεννήθηκε στο χωριό Μέγα Δέντρο της Αιτωλίας, όπου σώζεται έως σήμερα ο τόπος που βρισκόταν το σπίτι του! Τα πρώτα του γράμματα πιθανόν να τα έμαθε στο Μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στη Μάνδρα του Θερμού Αιτωλοακαρνανίας (βόρεια της Ναυπάκτου), όπου λειτουργούσε “Κρυφό Σχολειό”, με δάσκαλο τον Ιερομόναχο Προκόπιο Γιαννέλο, ενώ όταν μεγάλωσε διδάχτηκε από τον Ιεροδιάκονο Ανανία Δερβισάνο.
Έκανε μεγάλο έργο και στερέωσε την χριστιανική πίστη στην δυτική Ελλάδα και την Ήπειρο την εποχή της τουρκοκρατίας. 

Κατάφερε να κτιστούν 210 Ελληνικά Σχολεία και να αρχίσουν τη λειτουργία τους άλλα 1.100 κατώτερα, να φτιάσει 4.000 κολυμβήθρες με χρήματα πλουσίων ώστε να μπορούν να Βαπτίζονται τα πάμφτωχα Ελληνόπουλα της σκλαβωμένης Πατρίδος, να ελευθερώσει 1.500 Χριστιανές παραμάνες από τα παλάτια των πασάδων και των μπέηδων.

Οι Τούρκοι τον συνέλαβαν λόγω της χριστιανικής διδασκαλίας του, τον κρέμασαν σε ένα δέντρο στις 24 Αυγούστου 1779, όταν ήταν στην ηλικία των 65 ετών, στο Βεράτι Βορείου Ηπείρου! Κατόπιν, έδεσαν στο τίμιο λείψανό του μια βαριά πέτρα και το έριξαν στο ποτάμι για να μη βρεθεί ποτέ, αλλά τελικά βρέθηκε και θάφτηκε από χριστιανούς των γύρω περιοχών.

πηγή

Ξέρεις που βρίσκεται ο σατανάς;

Aποφθέγματα του γέροντος 

Αμβροσίου Λάζαρη.

- Ξέρεις που βρίσκεται ο σατανάς; Μέσα 

στη λίμνη του πυρός και μέσα στο 

σκοτάδι. Και θέλει να τραβήξει 

εκεί μέσα όλους τους ανθρώπους. Γι’ αυτό κάνει αυτά

 τα πράγματα. Όταν βγει στην επιφάνεια, θα κάνει

 τη ζημιά για τριάμισι χρόνια, που θα βασιλεύσει, 

και άλλα είκοσι, που θα γίνεται η προετοιμασία. 

Τριάμισι χρόνια θα βασιλεύσει, δικτάτορας παγκόσμιος,

 και θα ανατρέψει το Σύμπαν. Δεν θ’ αφήσει τίποτα όρθιο. 

Μετά, όμως, ο Κύριος θα τον σαρώσει άπαξ διά π

αντός, θα τον διαλύσει.

- Ο Θεός δεν μας λυπάται, Γέροντα, για να τα

 ανατρέψει όλα αυτά;

- Ναι, αλλά δεν σε βλέπω να κάνεις προσευχούλα...

Πηγή: πηγή

ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ. Ευλογημένοι όσοι τον γνώρισαν. Μαρτυρία για τον Γέροντα Πορφύριο

Κάντε ένα δώρο στον εαυτό σας... δείτε το βίντεο για τον ανεπανάληπτο Πατέρα Πορφύριο μέσα από την μαρτυρία του Μητροπολίτου Λεμεσού.

πηγή

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ,ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΨΕΥΔΟΕΞΩΓΗΙΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ-ΣΧΕΔΙΟ BLUE BEAM

O ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) ΕΖΗΣΕ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ....

ΤΟ 1965 ΕΚΑΨΕ ΓΙΓΑΝΤΙΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ(12 ΜΕΤΡΩΝ) ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ,ΣΤΗ ΤΥΦΛΙΔΑ!!

ΤΟΤΕ ΠΑΡΕΝΕΒΕΙ Η ΙΔΙΑ Η ΚGB ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΟΝ ΑΝΑΚΡΗΤΗ..

ΟΤΑΝ ΕΡΩΤΗΘΗΚΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ:ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΤΡΕΤΟ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΤΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΛΕΝΙΝ ΝΑ ΛΕΤΕ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΗΜΩΝ ΙΣΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ!

ΕΤΣΙ ΟΙ ΑΘΕΟΙ,ΜΕ ΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΕ ΨΥΧΕΙΑΤΡΙΟ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ!
Ο ΓΕΡΟΝΑΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΕΙΧΕ ΔΗΛΩΣΕΙ:


ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΖΗΤΑΝΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ,ΚΑΙ ΘΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ!
ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΛΑΝΗΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΨΕΥΔΟΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΚΕΙ!ΘΑ ΕΞΑΠΑΤΗΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΛΕΣΘΕΙΤΕ!
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΟΣΟΦΙΣΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΜΙΑ ΔΗΘΕΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΚ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΣΤΗΧΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΑΘΥΔΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΚΑΘΕΣΤΟΤΩΣ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ!
ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡAΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΕΙΧΕ ΤΟΝΙΣΕΙ:
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΞΩΓΗΪΝΟΙ (UFO- A.T.I.A). ΤΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΕΣ ΑΠΑΤΕΣ(Π. ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ).
Για το θέμα των U.F.O., των εξωγήϊνων, και της ζωής σε άλλους πλανήτες ο γνωστός ασκητής π.Πορφύριος, ο άνθρωπος του Θεού, πού μπορούσε από μία φωτογραφία προσώπου να σού πεί τα πάντα γι΄αυτό, ή να σού υποδείξει από φωτογραφία, σε ποιο βάθος μπορούσες να βρείς νερό ή πετρέλαιο, όταν ρωτήθηκε σχετικά, είχε πεί: 

« Αυτά όλα να ξέρεις, είναι πράγματα φανταστικά, δαιμονικά. Ζωή σε άλλον πλανήτη δεν υπάρχει… »


Ένας μοναχός επηρεασμένος από τις φήμες, που ακούγονταν για εξωγήινους, πήγε στο Γέροντα Παϊσιο και τον ρώτησε:
-Γέροντα, ακούω που μιλούν για εξωγήινους και θέλω να μου πείτε εσείς .Υπάρχουν ή όχι;
- Στα παλιά τα εργοστάσια έδιναν κίνηση από στα μηχανήματα με κάτι κυλίνδρους που συνδέονταν με ένα ιμάντα. Περιστρέφοντας ο ιμάντας τους κυλίνδρους έδινε κίνηση και στα άλλα μηχανήματα. Όταν όμως χαλούσε κάποιος κύλινδρος –κι έπρεπε να επισκευαστεί –έβγαζαν τον ιμάντα από το χαλασμένο κύλινδρο και τον έβαζαν σε ένα κύλινδρο, που πάντα γύριζε , χωρίς να κάνει καμία δουλεία.
Χρησίμευε μόνο, για να τοποθετήσουν σε αυτόν ,τον ιμάντα κάποιου χαλασμένου κυλίνδρου, για να μη σταμάτα το εργοστάσιο .Αυτός ο κύλινδρος ονομαζόταν τρελός, γιατί γύριζε χωρίς να κάνει κάποια δουλεία .Και εσύ τώρα αυτό τον κύλινδρο μου θύμισες , που γυρνάει χωρίς να κάνει κάτι. Άφησες την πνευματική σου εργασία και γυρνά ο νους σου σαν τον τρελό κύλινδρο από εδώ και από εκεί.

Σατανάς
"Ας επανέλθουμε, όμως, στη δαιμονολογική θεώρηση κι ας αναφέρουμε μια βασική θέση της Αγ. Γραφής, ως προς το Διάβολο, Μετά την πτώση του από τίς αγγελικές δυνάμεις στις όποιες άνηκε εκ της δημιουργίας, περιπολεύει στο χώρο γύρω από τη γη, στην ατμόσφαιρα και πάνω στη γη. Προσπαθεί δε να άγρεύει ψυχές για την Κόλαση. Ό Μέγας Αθανάσιος σημειώνει ότι ό Σατανάς «περιπλανάται εδώ κάτω, μέσα στον αέρα, όπου —εξουσιάζοντας τους δαίμονες πού είναι μαζί του, μια και μοιάζουν στην ανυπακοή (προς το Θεό)— προκαλεί με τη βοήθεια τους φαντασίες (σ'έκείνους πού έξαπατοϋνται)»


Ό μόνος Σωτήρας


Καί για να κλείσουμε τη συζήτηση αυτή, θα τονίσουμε το έξης: Ό άνθρωπος έχει, έστω κι αν το αρνείται, ένα τεράστιο ερωτηματικό μέσα του —ό Θεός του το έχει βάλει— πού τον κατατρώγει συνεχώς καί δεν τον αφήνει σε ησυχία: Ποια είναι ή αιτία του καί ποιος είναι ό σκοπός του. Καί μόνο όταν απαντήσει σ' αυτό το ερωτηματικό σωστά, το μετασχηματίζει σε θαυμαστικό του Θεού. Του Θεού ό όποιος είναι αφετηρία, αλλά καί προορισμός του ανθρώπου, ως δημιουργός του καί ως έλκύουσα καί άγαπητική καρδία, για να θυμηθούμε καί το λόγο του Αγ. Αυγουστίνου: «Θεέ μου, μας έπλασες για Σένα καί μόνο κοντά σε Σένα βρίσκει ανάπαυση ή καρδιά μας». Μόνο, λοιπόν, με το Σωτήρα Χριστό γεμίζει το κενό της καρδιάς μας καί όχι με τους διάφορους άλλους «σωτήρες» γήινους ή εξωγήινους. "Ας επιστρέψουμε, συνεπώς, κοντά Του



ΠΗΓΗ

Το τρίχρονο δαμάλι και τα 700 εκατομμύρια

Η προφητεία του Άγιου Κοσμά του Αιτωλού για το τρίχρονο δαμάλι καθώς και η πρόρρηση του γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινού περί των 700 εκατομμυρίων νεκρών είναι από τις πιο χαρακτηριστικές στο σύνολο των προφητειών / προρρήσεων που γνωρίζουμε σχετικά με τον Γενικό Πόλεμο.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται αν είναι δυνατόν να υπάρξει τόσο μεγάλη σφαγή ώστε να σκοτωθούν 700 εκ. άνθρωποι (χωρίς τα γυναικόπαιδα, όπως τονίζει ο γέροντας Ιωσήφ). Μάλιστα υπάρχουν κάποιοι που αναφέρουν ότι ο αριθμός δεν είναι πραγματικός, αλλά ενδεικτικός του μεγέθους, ενώ άλλοι αμφιβάλλουν για την ορθότητα, παραθέτοντας άλλα ακούσματα του γέροντα, στα οποία αναφέρει μικρότερο αριθμό νεκρών.

Αν και είναι ανθρώπινο να θεωρούμε ασύλληπτο το γεγονός αυτό (ούτε καν τολμάει κανείς, να φανταστεί ένα μοσχάρι, να επιπλέει σε ένα ποτάμι αίματος), είναι γεγονός ότι οι δύο αυτές προφητείες, εμφανίζονται σε έναν προορατικό λόγο, ο οποίος χρονολογείται λίγο πριν την πτώση της Κωνσταντινούπολης!

Ο λόγος αυτός ανήκει σε έναν σοφό άνδρα ο οποίος ερωτήθηκε από τον Μανουήλ Παλαιολόγο (1348 – 1425 μ.Χ) για το μέλλον της Κωνσταντινούπολης. Σας μεταφέρουμε εδώ τα ανάλογα αποσπάσματα της απάντησης του σοφού αυτού άνδρα, από το βιβλίο ”Οι προφήτες μας αποκαλύπτουν” του Αβραάμ Μοναχού Αγιορείτη.

Ας διαβάσουμε πρώτα την προφητεία του Πατροκοσμά…

58, από την συλλογή Καντιώτη ”Στην πόλη θα χυθεί αίμα που τριχρονίτικο δαμάλι θα πλέξη” (θα πλέει), και

4, από την συλλογή Καλυβόπουλου: ”Στην πόλη θα πλέει τριχρονίτικο δαμάλι στο αίμα”.

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι η συγκεκριμένη προφητεία δεν έχει καταγραφεί στο Αλβανικό χειρόγραφο.

…και εδώ η παράγραφος που αναφέρεται στον λόγο προς τον Παλαιολόγο (ο τονισμός είναι λανθασμένος λόγω μη σωστής γραμματοσειράς)

Αυτοί δε οι Άρχοντες του στρατού των Χριστιανών έριν βαλούσιν ανά μέσον αυτών, τις αν άρξη της Πόλεως. Επί την έριν δε ταύτης ξίφους έλξουσι και κατακόπτεσθαι εθελήσουσιν εν αλλήλοις οι Χριστιανοί, επί τοσούτον δε γενήσεται συγκοπή των ανθρώπων, ώστε πάντα κοιλώματα και πάσα η γη της Πόλεως αίματος πληρωθήσεται, ώστε και μόσχος τριετής εν τω αίματι πνιγήσεται και δραμείται εν τω πελάγει το αίμα, ώσει στάδια δέκα οκτώ και αυτή η συγκοπή θέλει γίνει μεγάλη σφόδρα μετά την συμφοράν ταύτην, εν η πάντες οι αμαρτωλοί κατακοπήσονται, και ουδείς εξ αυτών σωθήσεται.

…όχι μόνο θα πλέει, όπως λέει ο Πατροκοσμάς, αλλά θα επιπλέει πνιγμένο το μοσχάρι λέει ο σοφός αυτός άνδρας. Αλλά και όλα τα κοιλώματα, οι εγκοπές και τα ανοίγματα που θα έχει η γη της Πόλης, θα καλυφθούν….και τόσο πολύ θα είναι το αίμα που θα ρέει στην θάλασσα, που τελικά θα φτάσει εντός αυτής 18 στάδια, δηλαδή 3 χιλιόμετρα!

…ναι, αλλά 700 εκατομμύρια;;;;…χωρίς τα γυναικόπαιδα;

Ας ακούσουμε τώρα και την πρόρρηση του γέροντα Ιωσήφ (στο 1.40 το επίμαχο σημείο):

… και εδώ το σημείο που αναφέρει τον αριθμό των εμπλεκομένων ο λόγος προς τον Παλαιολόγο:

”…τοιούτος δε ο στόλος γενήσεται, ώστε αι κεφαλαί και άρχοντες του στόλου έσονται ωσεί χιλιάδες εβδομήκοντα. Πας δε τις τούτων έχοιεν υποκάτω αυτού άνδρας χιλιάδας δέκα”

70.000 άρχοντες με 10.000 άνδρες ο καθένας μας κάνει 700 εκατομμύρια άνδρες. Ακριβώς ότι λέει και ο γέροντας Ιωσήφ.

Δεν είναι λίγες οι φορές που αναρωτηθήκαμε αν αυτά που διαβάζουμε και ακούμε στις προφητείες και στις προρρήσεις είναι ενδεικτικά των μελλοντικών γεγονότων ή αν είναι ακριβώς αυτό που θα γίνει. Για το συγκεκριμένο θέμα όμως – δηλαδή για το μέγεθος του πολέμου που θα αφορά την απόκτηση της Πόλης – ο λογισμός μας μας λέει ότι πλέον δεν πρέπει να έχουμε καμία αμφιβολία, ότι όλα θα γίνουν ακριβώς όπως έχουν προφητευθεί.

πηγή

Ὁ καθηγούμενος Σταυροβουνίου Γερμανός

Ἄγνωστος συγγραφεύς

Tὸ ὄνομα τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος καὶ Καθηγουμένου Γερμανοῦ ἐγράφη πλέον εἰς τὰς δέλτους τῆς Ζωῆς. Ἡ ὁσιωτάτη ψυχὴ του μετεφυτεύθη ἀπὸ τὸ χωράφι τοῦ ματαίου τούτου κόσμου καὶ ἐβλάστησε εἰς τοὺς ἀειθαλεῖς τοῦ Παραδείσου λειμῶνας.

Τολμῶ σήμερα νὰ χαράξω αὐτὲς τὶς γραμμές, ὄχι ἀπὸ ἐγωισμὸ καὶ ἐπίδειξη ἀλλ’ ἁπλούστατα ἀπὸ σεβασμὸ καὶ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος - τὸν ἐγνώρισα ὅταν ἤμουν μαθητὴς Δημοτικοῦ - ὁ ὁποῖος μὲ ἐβοήθησε πολλὲς φορὲς μὲ τὸν λόγο καὶ τὴν προσευχή του καὶ κυρίως μὲ τὸ ἅγιόν του παράδειγμα.

Σήμερα ὅσον ποτέ, οἱ ψυχὲς τῶν χριστιανῶν ἔχουν ἐν πολλοῖς κορεσθεῖ ἀπὸ τὰ λόγια· ἐπιζητοῦν μὲ πόθο νὰ ἰδοῦν παράδειγμα... Ἄλλωστε αὐτοὶ ποὺ ἀρκοῦνται νὰ προσφέρουν ξηροὺς λόγους εἶναι ἤδη σίγουρο, ὅτι στὸ τέλος θὰ ἀπογοητεύσουν.

Ὁ Γέρων Γερμανὸς σχεδὸν δὲν ὡμιλοῦσε· ὡμιλοῦσε ὅμως μὲ τὸ παράδειγμά του. Διὰ τὸν Γέροντα οἱ διάφορες ἐκφράσεις, τὰ λόγια, οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις, οἱ ψευτοευγένειες ἦταν ἁπλούστατα ἐντελῶς ἐξωτερικὰ σχήματα χωρὶς ἰδιαίτερη σημασία. Θὰ μποροῦσε κανεὶς συμπερασματικὰ νὰ τὸν ὀνομάση ἀπόκοσμο καὶ ἐσωστρεφῆ. Ἡ ἀλήθεια ὅμως εἶναι ἐντελῶς διάφορος. Ὁ Γέροντας ἦταν ἀπορροφημένος μέσα εἰς τὴν καρδίαν του· καὶ ἐκεῖ εἰς τὸ βάθος τῆς καρδίας του ἐλάμβανε χώραν καὶ ἐκρύβετο τὸ ἀνυπέρβλητό του ἀγώνισμα, τὸ πανάκριβό του μυστικό.

Διὰ τὸν π. Γερμανὸν τὸ «λάθε βιώσας» τῶν ἀρχαίων, ἦταν ἡ «δευτέρα του φύσις». Τὸ ἐβίωνε ἀπολύτως καὶ μὲ τόσην ἀκρίβειαν, πού σοῦ ἦταν ἀδύνατον νὰ καταλάβης τί ἐπιτέλους ἔκρυβε ἐκεῖνο τὸ γέρικο καὶ κυρτωμένο σῶμα. Βλέποντάς τον γιὰ πρώτη φορά, σοῦ ἐδημιουργοῦσε μᾶλλον τὸ αἴσθημα τῆς συμπάθειας, παρὰ ὁ,τιδήποτε ἄλλο. Ἕνα γεροντάκι μελαμψό, σχεδὸν πάντοτε νὰ κυτάζη στὸ ἔδαφος, μὲ ἐνδύματα πραγματικὰ ράκη, μὲ κορμὶ πονεμένο καὶ ἀδύνατο, μὲ πόδια ποὺ κυριολεκτικῶς ἔτρεμαν ἀπὸ τοὺς χρόνιους ρευματισμούς· αὐτὸς ἦταν ὁ παπᾶ-Γερμανός, ὁ νήπιος καὶ σιωπηλὸς ἡγούμενος. Ἐζοῦσες δίπλα του καὶ ὅμως δὲν ἠμποροῦσες νὰ αἰσθανθῆς τὸ μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς του· συνέτρωγες μαζί του στὴν τράπεζα, προσευχόσουν μαζί του στὴν ἐκκλησία κι ὅμως δὲν κατανοοῦσες τὸ ὕψος τῆς πνευματικότητος καὶ τὸ μέγεθος τῶν μοναχικῶν του παλαισμάτων. Ἐβίωνε σὰν πτωχὸς καὶ ξένος ἀποφεύγοντας κάθε εἶδος ἀνθρωπίνης παρηγορίας γιατί ἀσφαλῶς ἐγνώριζε καὶ εἶχε πεισθεῖ στὸ βάθος τῆς ψυχῆς του, ὅτι «οἱ βιασταὶ ἁρπάζουσι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν»... Τὰ πνευματικά του τέκνα ὁμολογοῦν μὲ παρρησία, ὅτι ὁ Γέροντας ἦταν φύσει καὶ θέσει ἀγωνιστής, νηστευτὴς εἰς ἄκρον - γνωρίζουμε πλέον ὅλοι, ὅτι ἔλυωνε κυριολεκτικῶς στὴν νηστεία - ταπεινὸς μέχρι ἐξευτελισμοῦ!

Μὲ βεβαιότητα ἀναφέρω, ὅτι ὁ Καθηγούμενος Γερμανὸς ἦταν πάνω ἀπ’ ὅλα ἕνας σύγχρονος νηπτικὸς πατέρας, ἕνας ἡσυχαστής. Αὐτὸ τὸ συμπέρασμα ἔβγαλα ἀπὸ μαρτυρίες διαφόρων πνευματικῶν του τέκνων καὶ κυρίως ἀπὸ μερικὲς συζητήσεις ποὺ εἶχα μαζί του γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς εὐλογημένης νοερᾶς προσευχῆς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ π. Γερμανὸς δύσκολα ὡμιλοῦσε· ἐπρόσφερε ὅμως ἀπὸ τὸ «περίσσευμα» τῆς ἁγνοτάτης καρδίας του σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἐπίμονα τοῦ τὸ ἐζητοῦσε. Φέρνω στὴν σκέψη μου τὶς δύσκολες ἐκεῖνες ἡμέρες ποὺ ἐπερνοῦσε ὡς ἡγούμενος, ὅταν ἔβλεπε νὰ καταρρέη συνεχῶς ὁ Σταυροβουνιώτικος μοναχισμὸς καὶ νὰ ἐλαττοῦται ἡ ἀδελφότης τῆς μονῆς του. Ἐνθυμοῦμαι μὲ συγκίνηση ἕνα ἀπόγευμα, στὸ μοναστηράκι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. Ἦταν παραμονὴ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου - 25 Σεπτεμβρίου 1980- καὶ εἴχαμε διαβάσει τὸν ἑσπερινὸ ὁ μακαριστὸς Γέροντας, ἕνας γηραιὸς ἀδελφὸς καὶ ἡ ἀναξιότης μου. Σταθήκαμε μὲ τὸν Γέροντα μπροστὰ ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῆς ἐκκλησίας καὶ ἐβλέπαμε τὴν κορυφὴ τοῦ Σταυροβουνίου νὰ χρωματίζεται μέσα στὸ τελευταῖο φῶς τοῦ ἡλίου ποὺ πήγαινε στὴν δύση του. Σὲ μιὰ στιγμή, στρέφεται ὁ Γέροντας πρὸς τὸ μέρος μου καὶ μοῦ λέγει μὲ σιγανὴ ἀλλὰ ὑποβλητικὴ φωνή:
- «Θὰ ἀναγκασθοῦμε ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδελφὲ Λ…. νὰ τελοῦμε τὶς ἀκολουθίες μόνο μὲ τὸ κομβοσχοίνι ἐφόσον δὲν ἔχουμε ἀνθρώπους νὰ μᾶς βοηθοῦν στὴ λατρεία..»..
Τὸν ἐκύταξα ἀμέσως εἰς τὸν πρόσωπον· εἶχε ὑποστεῖ μίαν ἀπερίγραπτον ἀλλαγήν. Τὰ μάτια του ἐκοίταζαν τώρα πρὸς τὸ ἔδαφος· ἔμεινε σιωπηλός… Ἐκατάλαβα τότε, ὅτι καὶ μόνον ἡ ἀναφορὰ τῶν λέξεων «προσευχὴ» καὶ «κομβοσχοίνι» τὸν αἰχμαλώτιζαν ὁλόκληρο. Ἐγύρισα καὶ τοῦ εἶπα:
«Γέροντα εἶναι μία λύσις αὐτὸ ποὺ λέτε, ὅπως γίνεται ἀκριβῶς καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος εἰς τὰ ἡσυχαστήρια».
Μόλις ἄκουσε αὐτά, αἰσθάνθηκε ἀμέσως πολλὴν χαρὰν καὶ ἐζήτησε νὰ μάθη περισσότερα διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἁγιορειτῶν ἡσυχαστῶν. Τοῦ εἶπα ὅ,τι ἐγνώριζα.... Ὅταν ἐπέστρεφα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπερνοῦσα ἀπὸ τὴν Μονὴν Σταυροβουνίου, ἐπήγαινα πάντοτε νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ στὸ κελλί του. Ἡ εὐχαρίστησίς του ἦταν νὰ μὲ ἐρωτᾶ γιὰ τὶς σπουδές μου· συνήθως δὲ ἐπρόσθετε στὸ τέλος:
- «Μελετᾶτε στὸ πανεπιστήμιο τοὺς νηπτικοὺς πατέρες; Νὰ διαβάζετε τὴν «Φιλοκαλία», ἡ ὠφέλεια εἶναι πολλή....»
Ἀπὸ ἀγάπη καὶ σεβασμὸν πρὸς τὸ πρόσωπόν του καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῆς ἰδικῆς του προσευχῆς, ἀξιώθηκα νὰ διαβάσω σὲ διάστημα τεσσάρων μηνῶν τὸ μεγαλύτερο μέρος ἀπὸ τὴν «Φιλοκαλίαν» καὶ μπορῶ νὰ βεβαιώσω, ὅτι δι’ ἐμὲ ἡ ὠφέλεια ἦταν ἀμέτρητη... Πολλὰ πνευματικά του τέκνα ὅταν τὸν ἐρωτοῦσαν γιὰ τὴν «εὐχὴ» ἀπέφευγε ἄμεσα νὰ τοὺς ἀπάντηση λέγοντας, ὅτι δὲν γνωρίζει σχεδὸν τίποτα γιὰ τόσον ὑψηλὰ πράγματα. Συνήθως ὅμως ὅταν ἔλεγε κάτι γιὰ τὴν προσευχὴ αὐτὴ τῆς καρδιᾶς τὰ μάτια του ἦταν δακρυσμένα. Δὲν μοῦ μένει πλέον καμία ἀμφιβολία ὅτι ὁ Γέρων Γερμανὸς ἐζοῦσε συνεχῶς εἰς τοὺς χώρους τῆς «ἱερᾶς ἡσυχίας» καὶ ἀπελάμβανε μυστικῶς τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ. Εἶναι λυπηρόν, γιατί πολλοὶ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων Κυπρίων, κι’ ἀκόμη ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ οἰκεῖο περιβάλλον του, δὲν ἐμπόρεσαν νὰ τὸν καταλάβουν καὶ νὰ ἀπολαύσουν τὸ πνευματικό του μεγαλεῖο ἐνόσῳ ἦταν εἰς τὴν ζωὴν καὶ ἄλλοι, τὸν ἐπεριφρόνησαν καὶ τὸν ἐλύπησαν βαθύτατα. Ὁ Γέροντας ὅμως ὅλους τοὺς ἀγκάλιαζε καὶ γιὰ ὅλους ἐπρόσφερε παράκλησιν καὶ προσευχὴν ἐνώπιον τοῦ γλυκυτάτου Νυμφίου του.

Ὡς ἡγούμενος καὶ ἀρχιμανδρίτης ὁ π. Γερμανὸς ἔζησε σχεδὸν ἀπαρατήρητος. Εἰς τὰς μοναστηριακὰς ἀκολουθίας, οὐδέποτε ἐχρησιμοποίησε τὰ ἐμβλήματα τοῦ ἀξιώματός του· οὐδέποτε ἐφόρεσε μανδύαν ἤ ἐγκόλπιον σταυρὸν καὶ οὐδέποτε ἐκράτησε βακτηρίαν ἡγουμενικήν. Ἐστήριζε τὰ χέρια του ἐπάνω εἰς τὸ ταπεινόν του στασίδι καὶ ὅταν ἐκάθητο συνήθως ἐκάλυπτε τὸ πρόσωπόν του μὲ τὶς παλάμες του. Ἡ ἄκρα πτωχεία καὶ ἡ ἁπλότης του ἐξεχώριζαν πραγματικὰ εἰς τὴν Θείαν Λειτουργίαν. Θὰ μείνουν ἱστορικὰ καὶ παροιμιώδη ἐκεῖνα τὰ λευκὰ εὐτελέστατα ἄμφια ποὺ ἐφοροῦσε ὅταν ἐτελοῦσε τὶς ἀκολουθίες καὶ τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἀποχωριζόταν καὶ δὲν ἐννοοῦσε νὰ τὰ ἀλλάξη μὲ καινούργια. Ὅταν ἐλειτουργοῦσε καὶ ἐνόσῳ ἐδιαβάζοντο τὰ καθίσματα τοῦ ψαλτηρίου καὶ οἱ κανόνες, ἐχωνόταν κυριολεκτικῶς σὲ ἕνα παλαιότατο σταδίσι τοῦ μικροτάτου καὶ σκοτεινοῦ ἱεροῦ τῆς Ἁγίας Βαρβάρας καὶ ἐκεῖ ἐπαραδίδετο ὁλόκληρος εἰς τὴν προσευχὴν μὲ τὸ κομβοσχοίνι εἰς τὸ χέρι. Μέσα εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἐτελοῦσε τὰ πάντα ἀβίαστα, μὲ ὄρεξη νέου ἀνθρώπου καὶ δὲν ἔδειχνε τὸ παραμικρὸν σημεῖον κοπώσεως. Καὶ ἐθαύμαζες πραγματικὰ γιὰ τὴν ἀσυνήθιστη δύναμη ποὺ ἔκρυβε τὸ ἀσθενικὸ καὶ ἀδύνατόν του σῶμα καὶ ἐχαιρόσουν νὰ τὸν βλέπης νὰ περπατᾶ δεξιὰ ἀριστερὰ μὲ τὶς ἀξέχαστες καὶ χαριτωμένες του κινήσεις.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἡ χαρακτηριστικὴ πτωχεία τοῦ π. Γερμανοῦ ἦταν διάχυτη καὶ στοὺς χώρους ποὺ ἐζοῦσε καὶ μεταδιδόταν ἁπλὰ καὶ στοὺς ἄλλους μοναχούς· θὰ μείνουν ἀλησμόνητες οἱ μορφὲς τῶν ἀοιδίμων μοναχῶν Νικάνδρου καὶ Ἀκακίου μὲ τὶς καταλερωμένες ἐνδυμασίες καὶ τὰ ἀτημέλητα κελλιά. Μορφὲς ποὺ ἄφησαν ἀνεξίτηλα τὰ ἴχνη τους ἐπάνω εἰς τὰ ἁγιασμένα χώματα τῆς Κύπρου μας, μορφὲς ποὺ θὰ καθοδηγοῦν γιὰ τὴν συνέχιση τῆς ἁγίας παραδόσεως τοῦ μοναχισμοῦ.

Ὁ Γέροντας ὡς πνευματικὸς ἐχειραγώγησε χιλιάδες ψυχὲς εὐσεβῶν καὶ ἀναδείχθηκε πιστὸς τῶν κανόνων τηρητής, ἄτεγκτος σὲ θέματα ἀρχῆς καὶ συγκαταβατικὸς μὲ διάκρισιν. Κάτω ἀπὸ τὸ πετραχῆλι του εὑρῆκαν ἀνάπαυσιν πολλὲς «ἀδάμαστες» ψυχὲς καὶ ἄνθρωποι κάθε κοινωνικῆς τάξεως καὶ κυρίως πρόσωπα ποὺ ἤθελαν νὰ ζοῦν ἀνωτέραν κατὰ Χριστὸν ζωήν.

Ὁ Καθηγούμενος Γερμανὸς ἐβοήθησε τὰ μέγιστα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ γυναικείου κυρίως μοναχισμοῦ. Ἐνόσῳ ἐζοῦσε, ἦτο ὁ πνευματικὸς καθοδηγητὴς τριῶν γυναικείων μονῶν τῆς ἐπαρχίας Λεμεσοῦ καὶ ἀναδέχθηκε διὰ τοῦ ἀγγελικοῦ Σχήματος δεκάδες μοναζουσῶν. Παρόλον ποὺ μερικὲς ἐκ τῶν ἀδελφῶν καλογραιῶν τὸν ἐπλήγωναν πολλὲς φορὲς μὲ τὶς ἀκρότητές των αὐτὸς ὁ μακάριος, τὶς ἐσκέπαζε πάντοτε καὶ τὶς ἐνίσχυε μὲ ὅσα πνευματικὰ καὶ ὑλικὰ μέσα διέθετε τόσον ὁ ἴδιος, ὅσον καὶ ἡ μονή του. Εἶναι χαρακτηριστικὸ τὸ γεγονός, ὅτι τοὺς πρώτους καρποὺς ἀπὸ τὰ προϊόντα τοῦ Σταυροβουνίου εἴτε αὐτοὶ ἦσαν ἑσπεριδοειδῆ, εἴτε ἦσαν λαχανικά, τοὺς ἐγεύοντο πρῶτες, οἱ μοναχὲς τῶν ἀναφερθέντων μονῶν, οἱ ἀγαπητές του πνευματικὲς θυγατέρες. Ἀγωνιοῦσε πραγματικὰ γι’ αὐτὲς καὶ ἤθελε νὰ τὶς βλέπη νὰ ἀγωνίζονται σωστὰ καὶ μὲ ταπείνωσιν ἀνεβαίνοντας συνεχῶς τὴν κλίμακα τῶν μοναχικῶν ἀρετῶν. Ἡ στοργὴ καὶ ἡ ἀγάπη του αὐτὴ μᾶς θυμίζει τὸν Ρῶσον ἅγιον Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ ποὺ ἐπρόσφερε τὸν ἑαυτὸν του θυσίαν διὰ τὸ μοναστῆρι καὶ τὰς ἀδελφὰς τοῦ Ντιβέγιεβο.

Καρδίες ποὺ ἔχουν γευθεῖ εἰς τὴν πληρότητά της τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔχουν τρωθεῖ ἀπὸ τὴν ἀγάπην τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου, γνωρίζουν νὰ ἀγαποῦν καθαρά, ἁπλά, χωρὶς ἀπαιτήσεις καὶ μικρότητες καὶ προσφέρουν ὁλόκληρον τὴν ὕπαρξίν των ὁλοκαύτωμα καὶ δωρεὰν εἰς τὸν ἄνθρωπον ποὺ ἔχει ἀνάγκην καὶ ζητεῖ ἀνάψυξιν καὶ παρηγορίαν. Ὁ Γέρων Γερμανὸς εἶχε μοιράσει τὴν καρδίαν του· τὸ ἕνα μέρος της ἀνῆκε εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ ἄλλο εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ συνανθρώπου. Πολλὲς φορὲς τὸν εἶδα νὰ ἐξομολογῆ μέχρι τὰ μεσάνυκτα. Ἄλλοτε, ἐπέστρεφε ἀργὰ τὸ βράδυ ἀπὸ τὰ γυναικεῖα μοναστήρια κατάκοπος, μὲ ἀφόρητους, πόνους στὰ ἀδύναμα πόδια. Καὶ ἐκεῖ ἔξω ἀπὸ τὸ μικρὸ κελλί του, τὸν ἐπερίμεναν ψυχὲς φιλοθέες ποὺ ἐκαρτεροῦσαν ὑπομονετικὰ ἀπὸ τὸ πρωὶ γιὰ νὰ ἀποθέσουν στὰ πόδια του τὶς ἀγωνίες καὶ τοὺς πόνους των. Ὁ μακαριστός, ἐδεχόταν τοὺς πάντες μὲ τὴν ἰδίαν ἀγάπην, μὲ τὴν ἰδίαν καρτερίαν καὶ ἔδιδε εἰς ὅλους τὰ δῶρα τῆς καρδίας του.

Ὁ θάνατος διὰ τὸν βασανισμένον Γέροντα ἦταν ὄντως ἀνάπαυσις! Καὶ ἀντιμετώπιζε τὸν θάνατο φυσικώτατα, μὲ δέος. Ὁμολόγησε σὲ πολλὰ πνευματικοπαίδια του, ὅτι ἐπερίμενε τὸν θάνατον πανέτοιμος· κι' ἀκόμα, ὅτι ὁ θάνατός του θὰ ἐπλησίαζε πολὺ σύντομα. Ὁ ἴδιος στὶς προσευχές του, ἐπαρακαλοῦσε τὸν Θεὸν νὰ μὴν τοῦ στείλη ἀνθρωπίνην βοήθειαν στὶς τελευταῖες του στιγμές· δὲν ἤθελε νὰ ἐπιβαρύνη κανέναν ἀφήνοντας ἔτσι νὰ φανῆ ἡ λεπτή του ψυχή. Καὶ ἐκοιμήθη μόνος καὶ ἀβοήθητος δίπλα εἰς τὸν ἀχώριστον σύντροφόν του - τὸ γεωργικὸ τρακτὲρ - ποὺ ἔμελλε νὰ τοῦ γίνη ὄργανον μαρτυρίου. Οἱ μοναχοὶ συνασκητὲς του τὸν εὑρῆκαν σὲ στάση νεκρικὴ· ἔχοντας πλήρη συνείδησιν τοῦ ἐπερχομένου τέλους, ἐσταύρωσε χέρια καὶ πόδια καὶ ἐπέρασε ἔτσι εἰς τὴν αἰωνιότητα.

Ὁ Γέροντας θὰ ἀγάλλεται τώρα βλέποντας, ὅτι οἱ προσευχὲς του διὰ τὸ ἀγαπημένο του μοναστῆρι εὑρῆκαν ἀπάντησιν εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἀείμνηστος, πρὸς 25ετίας περίπου, εἶχε προβλέψει τὰ ἑξῆς:... «Θὰ ἔλθη ἐποχή, ἔλεγε, ποὺ θὰ κοινοβιάση στὸ Σταυροβοῦνι μία ὁμάδα ἀπὸ δέκα νέους μοναχούς· ἐμεῖς ὅμως δὲν θὰ ζοῦμε ὥς τότε γιὰ νὰ τοὺς κληρονομήσουμε τὶς δικές μας «παραξενιές»... Τὰ πιὸ πάνω ἐπληροφορήθηκα ἀπὸ δύο παλαιοὺς Σταυροβουνιῶτες οἱ ὁποῖοι σήμερα ζοῦν καὶ ἐργάζονται ἐκτός τῆς μετανοίας τους καὶ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ἡ σημερινὴ ἀδελφότης τοῦ Σταυροβουνίου ὑπὸ τὴν ἐπαξίαν καθηγεσίαν τοῦ ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου συνεχίζει τὸν ἀγώνα τὸν καλὸν πρὸς δόξαν τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἂς τοὺς εἶναι πάντοτε πυξίδα ἀλάθευτος ἡ ἀγαθὴ καὶ ὁσιακὴ μορφὴ τοῦ παπᾶ - Γερμανοῦ.

Εἴμαστε πλέον σὲ θέση νὰ ποῦμε ἀπερίφραστα, ὅτι ἐπῆρε ὁ Θεὸς τὸν Γέροντα ἀπὸ τὸν μάταιον τοῦτον κόσμον διότι ἐπρογνώριζε γι’ αὐτὸν μεγαλύτερες δυσκολίες καὶ πειρασμούς. Μόνο αὐτὸ μποροῦσε νὰ ἀναφέρουμε ….. Καὶ ὅσοι τυχὸν ἐπίκραναν τὸν πολύπαθον Γέροντα εἴτε ἑκουσίως εἴτες ἀκουσίως νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι ὁ μακάριος παπᾶ - Γερμανὸς δὲν θὰ παύση νὰ πρεσβεύη στὸν Θεὸν γι’ αὐτοὺς καὶ γιὰ μᾶς ἀσφαλῶς, ποὺ τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου μας ἐπιτρέπει νὰ ζοῦμε ἀκόμη ἐπάνω στὴ γῆ.

Δι’ εὐχῶν τοῦ μακαρίου πατρὸς ἡμῶν Γερμανοῦ, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.