ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ «Ἀλλοίμονο σ’ ἐκείνους ποὺ ἀποτελματώνονται μέσα στὴν μιζέρια τοῦ σκεπτικισμοῦ, τῶν ἀτελείωτων ὑπολογισμῶν καὶ τῶν αἰωνίων δισταγμῶν». (Κυρ. Α´ Λουκ.)

ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ
(Κυρ. Α´ Λουκ., 23.09.12)

«Ἐπὶ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον…»
[Λουκ. ε´ 1-11]

Τοῦ περιοδ. «ΖΩΗ»,
ἀρ. τ. 4260, Σεπτέμβριος 2012

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.          Θαλασσοδαρμένος καὶ κατάκοπος ἦταν ὁ Σίμων. Μιὰ ὁλόκληρη νύκτα ἀγωνίσθηκε, ἵδρωσε, κοπίασε, μόχθησε γιὰ νὰ πιάση λίγα ψάρια. Ἀλλὰ μάταια. Τίποτα, ἀπολύτως τίποτα δὲν ἔπιασε. Οὔτε ἕνα ψαράκι. Χαμένος κόπος! Ἄδικη ταλαιπωρία.
.          Ὁ Σίμων μὲ τοὺς συντρόφους του πλένουν καὶ καθαρίζουν στὴν παραλία τὰ δίκτυα σκυθρωποί, ἀμίλητοι, μελαγχολικοί, καθὼς τοὺς πλησιάζει ὁ θεῖος Διδάσκαλος, περιστοιχισμένος ἀπὸ τὰ πλήθη. Ἀνεβαίνει στὴν βάρκα καὶ συνεχίζει τὴν θεία Του διδασκαλία. Καὶ ὅταν τελείωσε, ἀπευθύνεται στὸν Σίμωνα καὶ τοῦ λέει: «Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν».Καὶ τότε ὁ κουρασμένος Σίμων, ἀπαντᾶ: «Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες, οὐδὲν ἐλάβομεν…»

 Α´ Ὑπακοὴ κι ἐμπιστοσύνη

.          Καὶ ἐμᾶς συχνὰ ὁ Κύριος μᾶς συναντᾶ στενοχωρημένους καὶ ἀπελπισμένους. Ἀτομικὲς δυσκολίες, θλίψεις οἰκογενειακές, ψυχικὲς ἀπογοητεύσεις μᾶς φέρνουν στὴν θέση τοῦ Σίμωνος Πέτρου.
.          Πόσες φορὲς κι ἐμεῖς δὲν ρίξαμε τὰ δίκτυα μέρες καὶ μῆνες καὶ χρόνια γιὰ νὰ πετύχουμε κάτι ὑλικὸ ἢ πνευματικὸ καὶ τὰ τραβήξαμε τελείως κενά; Κι ἀπελπιζόμαστε τότε, δὲν γίνεται τίποτα, λέμε, κι ἐγκαταλείπουμε τὴν προσπάθεια.
.          Κι ὅμως ὁ Κύριος λέει κάτι παράξενο στὸν Πέτρο: νὰ ξαναρίξη τὰ δίκτυα. Κι ὁ Πέτρος ὑπακούει. Παραμερίζει τὴν πείρα του, τὶς γνώσεις του, τὴν ἀποτυχία τῆς νύχτας… Καὶ μὲ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη καὶ ὑπακοὴ ἀπαντᾶ: «Ἐπὶ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον»..          Ἂς προσέξουμε τὴν ἀπάντηση αὐτή. Ἀφοῦ ἐσύ, Κύριε, διατάσσεις, ἔστω κι ἂν στὰ ἀνθρώπινα μάτια μας φαίνεται ἡ διαταγή σου ἀπραγματοποίητη, προορισμένη νὰ ἀποτύχη, ὅμως ἐγὼ θὰ ὑπακούσω. Θὰ ρίξω τὰ δίχτυα. Θὰ πάω πάλι γιὰ ψάρεμα!
.          Αὐτὴ ἡ ὁλοπρόθυμη κι ὁλόθερμη ἐμπιστοσύνη καὶ ὑπακοὴ στὸ θεῖο θέλημα, αὐτὴ ἡ ἀκλόνητη πίστη του, ἦταν ὁ μεγάλος μαγνήτης ποὺ τράβηξε τὴν μεγάλη εὐλογία τῆς ὑπερφυσικῆς ἁλιείας τὴν ἡμέρα ἐκείνη. Κι ἀκόμα, ἦταν τὸ προοίμιο τῆς μεγάλης δωρεᾶς ποὺ δέχθηκε ὁ μέχρι τότε ἀσήμαντος ψαρὰς τῆς Γεννησαρέτ: «Ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν».

Β´ Ὄχι μόνο τότε

.          Καὶ σήμερα ὁ Κύριος ἐπαναλαμβάνει: Ρίξε, ἄνθρωπε, καὶ πάλι τὰ δίκτυά σου. Συνέχισε τὸν ἀγώνα σου. Μὴ ἀποκάμης. Ἀγωνίσου μέχρι τέλους τῆς ζωῆς σου, χωρὶς δισταγμούς, χωρὶς μεμψιμοιρίες, χωρὶς διακοπή. Ἂν ἔχουμε τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ τὴν πίστη τοῦ Πέτρου, θὰ ἀπαντήσουμε: «Ἐπὶ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον». Θὰ ρίξω τὸ δίκτυ. Καὶ θὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγώνα παρ’ ὅλα τὰ ἐμπόδια ποὺ σίγουρα θὰ συναντήσουμε. Θὰ συνεχίσουμε τὴν προσπάθεια γιὰ τὴν πρόοδό μας στὴν ἀρετή, τὴν καλυτέρευση τοῦ ἑαυτοῦ μας.
.          Καὶ θὰ τὸ κάνουμε μὲ ὄρεξη καὶ ἐνθουσιασμό. Θὰ μᾶς ἐνισχύη ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ νικᾶμε καὶ θὰ νιώθουμε πλούσια τὴν καρποφορία. Θὰ λάβουμε κι ἐμεῖς προσωπικὴ καὶ πλούσια πείρα στὸ θέμα αὐτό: Κενὰ δίκτυα χωρὶς τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Γεμάτα, ὅταν ἡ πίστη μας ἑλκύση τὴν θεία Του χάρη.
.          Ἀλλοίμονο σ’ ἐκείνους ποὺ ἀποτελματώνονται μέσα στὴν μιζέρια τοῦ σκεπτικισμοῦ, τῶν ἀτελείωτων ὑπολογισμῶν καὶ τῶν αἰωνίων δισταγμῶν.Ἀλλοίμονο σ’ ἐκείνους ποὺ μπροστὰ σὲ μερικὲς ἄκαρπες προσπάθειες παραδίνουν τὰ ὅπλα καὶ μένουν στὴν ἀπελπισία.
.          Ἐμεῖς μὲ ἐμπιστοσύνη ἂς ποῦμε στὸν Κύριο: Κύριε, ἀφοῦ Ἐσὺ τὸ θέλεις, θὰ συνεχίσουμε τὸν ἱερό μας ἀγῶνα, ἔστω κι ἂν γύρω μας μύριες φωνὲς μᾶς ψιθυρίζουν τὸ ἀντίθετο. Θὰ προχωρήσουμε μὲ τὴν ἀκλόνητη πίστη τοῦ Σίμωνα, μὲ τὴν καρτερικὴ ὑπακοὴ τοῦ κουρασμένου ψαρᾶ. Θὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγώνα μας ἔχοντας στὰ χείλη μας τὰ λόγια τοῦ ἀποστόλου: «Ἐπὶ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον».