ΤΑ ΕΙΔΩΛΟΘΥΤΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ (Ἀποστολ. ἀνάγν. Κυρ. Ἀπόκρεω 10.03.13)

Τὰ εἰδωλόθυτα τῆς Κορίνθου

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 1994, 01.02.2010

1. Διάκριση ἐλευθερίας

.               Στὴν Κόρινθο οἱ πιστοὶ ἦταν διχασμένοι γιὰ ἕνα θέμα ποὺ νόμιζαν ὅτι ἦταν πολὺ σημαντικὸ γιὰ τὴν ζωή τους. Ἦταν τὸ ζήτημα τῶν εἰδωλοθύτων. Ἄλλοι δηλαδὴ ἀγόραζαν ἀπὸ τὰ κρεοπωλεῖα κρέατα ποὺ προέρχονταν ἀπὸ εἰδωλολατρικὲς θυσίες καὶ τὰ ἔτρωγαν, ἐπειδὴ πίστευαν ὅτι οἱ θεοὶ τῶν εἰδώλων ἦταν ἀνύπαρκτοι. Ἄλλοι ὅμως, εὐαίσθητοι συνειδησιακά, δὲν τὰ ἔτρωγαν, ἐπειδὴ τὰ θεωροῦσαν ἱερά. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λοιπὸν ξεκαθαρίζει τὸ ζήτημα καὶ παίρνει ἀφορμὴ γιὰ νὰ διδάξει γενικότερες ἀλήθειες.
.               Δὲν εἶναι τὸ φαγητό, λέει, ποὺ μᾶς καθιστᾶ ἐναρέτους. Διότι οὔτε ἐὰν φᾶμε προοδεύουμε στὴν ἀρετή, οὔτε ἐὰν δὲν φᾶμε ὑστεροῦμε. Προσέχετε ὅμως, λέει, μήπως τὸ δικαίωμα αὐτὸ ποὺ ἔχετε νὰ τρῶτε ἀπ’ ὅλα τὰ κρέατα, ἀκόμη κι ἀπὸ τὰ εἰδωλόθυτα, γίνει αἰτία νὰ ἁμαρτήσουν οἱ ἀδελφοί σας ποὺ εἶναι ἀδύναμοι στὴν πίστη. Διότι, ἂν κανεὶς ἀπ’ αὐτοὺς σᾶς δεῖ νὰ κάθεστε στὸ τραπέζι κάποιου ναοῦ τῶν εἰδώλων, θὰ παρασυρθεῖ καὶ θὰ τρώει εἰδωλόθυτα νομίζοντας ὅτι τρώει κάτι ἱερό. Κι ἔτσι σιγὰ-σιγὰ θὰ παρασυρθεῖ στὴν εἰδωλολατρία ἐξ αἰτίας τῆς δικῆς σας στάσεως καὶ θὰ χάσει τὴν ψυχή του. Ἀλλὰ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀδελφοῦ σας αὐτοῦ ὁ Χριστὸς θυσίασε τὴν ζωή του.
.               Βέβαια τὸ ζήτημα αὐτὸ ποὺ θίγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος δὲν ὑφίσταται στὴν ἐποχή μας. Καὶ ἴσως νομίζουμε ὅτι δὲν μᾶς ἀφορᾶ. Ἂν τὸ προσεγγίσουμε ὅμως λίγο βαθύτερα, θὰ δοῦμε ὅτι πέρα ἀπὸ τὰ φαινόμενα, τὸ ὅλο πρόβλημα τῆς Κορίνθου ἀποκαλύπτει ἕνα διαχρονικὸ πρόβλημα τῶν πιστῶν: ὅτι μέσα στὴν Ἐκκλησία δὲν ἔχουμε ὅλοι οἱ πιστοὶ τὴν ἴδια συνείδηση, τὴν ἴδια καλλιέργεια, τὶς ἴδιες ἐμπειρίες καὶ δυνάμεις. Δὲν εἴμαστε ὅλοι ἴδιοι κι οὔτε μποροῦμε νὰ γίνουμε. Ἔχουμε βέβαια ὅλοι τὸν ἴδιο Κύριο, εἴμαστε μέλη τῆς ἴδιας Ἐκκλησίας, ἔχουμε ὅμως διαφορετικοὺς χαρακτῆρες, διαφορετικοὺς τρόπους βιώσεως τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς. Πρέπει λοιπὸν νὰ βλέπουμε μὲ κατανόηση τὴν διαφορετικότητα τῶν ἄλλων. Μὴ βάζουμε ὡς κριτήριο πνευματικότητας τὸν ἑαυτό μας καὶ μὴ ἀπαιτοῦμε νὰ γίνουν ὅλοι ὅπως εἴμαστε ἐμεῖς. Θὰ πρέπει ὅλοι μας νὰ ἀποκτήσουμε τὴν μεγάλη ἀρετὴ τῆς διακρίσεως. Νὰ κατανοοῦμε ὅλους μὲ ἀγάπη, εὐαίσθητους καὶ δυνατούς, ἀρχάριους καὶ σταθερούς. Χωρὶς νὰ καταδικάζουμε κανένα καὶ χωρὶς νὰ ἀπαιτοῦμε τίποτε. Νὰ ζοῦμε ὅπως μᾶς καθοδηγεῖ ὁ Πνευματικός μας καὶ νὰ μὴν ἀσχολούμαστε μὲ τοὺς ἄλλους πιστούς, πῶς ζοῦν, πῶς συμπεριφέρονται, τί κάνουν.

2. Διάκριση ἀγάπης

.               Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λοιπὸν ἔρχεται καὶ ἐπεξηγεῖ καὶ καθορίζει πόσο σοβαρὸ εἶναι τὸ ἁμάρτημα τοῦ σκανδαλισμοῦ τῶν ἀσθενεστέρων. Κάνετε πολὺ μεγάλο ἁμάρτημα, λέει, μὲ τὸ ὁποῖο βλάπτονται πολὺ οἱ ἀδελφοί. Πληγώνετε σκληρὰ τὴν εὐαίσθητη συνείδησή τους. Ἀλλὰ συγχρόνως ἁμαρτάνετε καὶ πρὸς τὸν Χριστό, ὁ Ὁποῖος πέθανε γιὰ νὰ σώσει τοὺς ἀδελφοὺς αὐτούς. Γι’ αὐτὸ λοιπόν, συνεχίζει, ἐὰν αὐτὸ ποὺ τρώω γίνεται αἰτία σκανδάλου καὶ ἁμαρτίας στὸν ἀδελφό μου, δὲν θὰ φάω ποτὲ ὁποιοδήποτε εἶδος κρεάτων, γιὰ νὰ μὴ σκανδαλίσω τὸν ἀδελφό μου. Γιὰ τοὺς ἀδύνατους ἀδελφοὺς ἔκανα καὶ ἐξακολουθῶ νὰ κάνω θυσίες τῶν δικαιωμάτων μου. Δὲν εἶμαι Ἀπόστολος ἔχοντας ἴσα δικαιώματα μὲ τοὺς ἄλλους Ἀποστόλους; Καὶ ἡ σφραγίδα μὲ τὴν ὁποία πιστοποιεῖται ἐπίσημα τὸ ἀποστολικό μου ἀξίωμα, μὲ τὴν χάρη τοῦ Κυρίου, εἶστε ἐσεῖς, τοὺς ὁποίους ὁδήγησα στὸν Χριστό.
.            Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸ δεύτερο αὐτὸ τμῆμα τοῦ ἱεροῦ ἀναγνώσματος μᾶς λέει κάτι πολὺ μεγάλο: ὅτι θὰ πρέπει γιὰ νὰ τὴν ἀγάπη τῶν ἀδελφῶν μας νὰθυσιάζουμε ἀκόμη καὶ νόμιμα δικαιώματά μας, προκειμένου νὰ μὴ σκανδαλίζουμε τοὺς εὐαίσθητους ἀδελφούς μας. Νὰ ἔχουμε δηλαδὴ διάκριση ἀγάπης. Καὶ τί σημαίνει αὐτὸ πρακτικά; Ἂς ἀναφέρουμε παραδείγματα γιὰ νὰ τὸ κατανοήσουμε. Κάποιοι ἐπειδὴ εἶναι ἄρρωστοι, ἔχουν ὁδηγία ἀπὸ τὸν γιατρό τους νὰ μὴν τηροῦν ἀπολύτως τὴν καθιερωμένη νηστεία ἀλλὰ νὰ τρῶνε κάποιες τροφές. Διάκριση ἀγάπης ἐκ μέρους τους σημαίνει νὰ μὴν καταλύουν τὴν νηστεία σὲ δημοσίους χώρους, διότι ὁ ἄλλος δὲν ξέρει ὅτι ἔχουν λόγους ὑγείας καὶ τρῶνε ἀρτύσιμες τροφές, καὶ σκανδαλίζεται. Ἄλλοι πάλι ἔχουν δικαίωμα νὰ ὁδηγήσουν κάποιον στὸ δικαστήριο γιὰ μία ἀδικία ποὺ τοὺς ἔκανε. Δὲν κάνουν ὅμως χρήση τοῦ δικαιώματός τους αὐτούς, γιὰ νὰ μὴ σκανδαλίσουν ὅσους δὲν ξέρουν τὴν ἀδικία ποὺ ὑπέστησαν. Ἔχουν ἄλλοι ὁδηγία ἀπὸ τὸν Πνευματικό τους σὲ κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα νὰ ἐνεργοῦν διαφορετικὰ ἀπ’ ὅ,τι οἱ ἄλλοι. Δὲν πρέπει αὐτὸ νὰ τὸ διατυμπανίζουν καὶ νὰ τὸ προτείνουν ὡς κανόνα ζωῆς γιὰ ὅλους. Κι ἔτσι νὰ πληγώνουν τὶς συνειδήσεις τῶν ἄλλων.
.            Καθετὶ ποὺ κάνουμε νὰ σκεφτόμαστε ἂν θὰ ὠφελήσει τοὺς γύρω μας, ἀκόμη κι ὅταν δὲν εἶναι ἁμαρτωλό. Καὶ νὰ θυσιάζουμε, εἴπαμε, ἀκόμη καὶ νόμιμα δικαιώματά μας σὲ θέματα καθημερινῆς ζωῆς καὶ συμπεριφορᾶς, γιὰ τὴν ἀγάπη τῶν ἀδελφῶν μας. Γιὰ νὰ μὴ σκανδαλισθοῦν οἱ ἀδελφοί μας. Αὐτὸ εἶναι ὕψος καὶ πλάτος ἀγάπης. Αὐτὸ ἔκανε ὁ θεῖος Παῦλος, αὐτὸ ἔκαναν ὅλοι οἱ ἅγιοι. Τὸ ἴδιο νὰ κάνουμε κι ἐμεῖς.