Το χειρουργείο των Αγγέλων

Παραμονή εκλογών, βρίσκομαι στο Αεροδρόμιο- η ώρα τρεις μετά τα μεσάνυχτα. Στις τρεις και μισή πάω για επιβίβαση. Κόσμος πολύς. Στο ταξί μπήκε ένα παλικάρι.
-Καλημέρα! Πειραιά, παρακαλώ.
-Λεβέντη μου, στον ουρανό σε γύρευα, στη γη βρέθηκες!
-Γιατί το λέτε αυτό;
-Καλύτερη διαδρομή δεν θα μπορούσε να μου τύχει! Στον Πειραιά μένω και εγώ!
-Α, ωραία! Σε πάω στο σπίτι σου, ε;
-Ακριβώς. Είμαι άυπνη δεκαπέντε ώρες νομίζω πως έχω κι εγώ δικαίωμα ξεκούρασης και ύπνου.
-Δεκαπέντε ώρες οδηγείτε;
-Όχι, δεκαπέντε ώρες είμαι μέσα στο ταξί.
-Πώς αντέχεις τόσες ώρες; Και δεν φοβάσαι τη νύχτα;
-Όταν έχεις δυνατή πίστη στον Θεό, δεν φοβάσαι τίποτε, νιώθεις ασφαλής.
-Έχεις δίκιο, βλέπω και τις εικόνες σου, ακούς και τον σταθμό της Εκκλησίας. Τα λόγια σου εκπέμπουν σιγουριά. Πράγματι, έχεις τον Θεό δίπλα σου! Χαίρομαι, όταν ακούω και βλέπω ανθρώπους, που πιστεύουν δυνατά, όπως και εσύ. Δεν ήταν τυχαίο που μπήκα στο ταξί σου, ήταν θέλημα Θεού. Πιστεύεις στα θαύματα;
-Και βέβαια πιστεύω.
-Θέλεις να σου πω ένα θαύμα, που έγινε στην οικογένειά μου;
-Με μεγάλη μου χαρά!
-Εργάζομαι στο Ισραήλ, στην Ελληνική Πρεσβεία Είμαι κοντά στον Πανάγιο Τάφο του Χριστού και τώρα ήρθα, για να ψηφίσω.
-Το θαύμα περιμένω να ακούσω.
-Μη βιάζεσαι, θα στα πω όλα από την αρχή• άλλωστε έχουμε δρόμο να κάνουμε.
-Συγγνώμη.
-Αυτό το ταξίδι ήταν και μία ευκαιρία να δω και τη μητέρα μου και ύστερα να πάω Κύπρο, να δω την οικογένειά μου.
-Τώρα με μπέρδεψες.
Εδώ γέλασε.
-Έχεις δίκιο, είμαι παντρεμένος με Κύπρια, έχουμε δυο παιδιά- το δεύτερο παιδί μου δεν το έχω δει ακόμη, αύριο σαραντίζει. Είναι κοριτσάκι- δεν μπόρεσα να είμαι στην γέννησή του δίπλα στη γυναίκα μου και καταλαβαίνεις την αγωνία μου.
-Εγώ καταλαβαίνω την αγωνία σου- τη δική μου αγωνία δεν καταλαβαίνεις εσύ.
Εδώ γελάσαμε και οι δύο.
-Ε, θα σε παιδέψω λίγο, Πειραιωτάκι, δεν θα στο πω μπαμ και κάτω. Που λες, έχει πεθάνει ο πατέρας μου και η μητέρα μου μένει μόνη. Δεν της είπα πως θα έρθω, θα της κάνω έκπληξη.
-Ωραία έκπληξη μέσα στα άγρια μεσάνυχτα! Άντε, πάμε παρακάτω.
-Αύριο θα πάω να ψηφίσω και το βράδυ πετάω για Κύπρο. Άμα μπορείς, έλα να με πας στο Αεροδρόμιο.
-Βρε τον άνθρωπο, δεν έχει τον Θεό του! Θα μου βγάλει την ψυχή, μέχρι να μου πει το θαύμα!
-Άντε, τώρα θα σου πω το θαύμα, φθάνει το παίδεμα. Μπορώ να καπνίσω;
-Έλα μπροστά να καπνίσεις, πίσω δεν το επιτρέπω.
Ήρθε δίπλα μου.
-Θα μου πεις πώς σε λένε;
-Νίκο.
-Ωραία! Εμένα Ράνια.
-Χαίρω πολύ.
-Λοιπόν, Νίκο, θα περιμένω πολύ ακόμη;
Ξεκαρδίστηκε στα γέλια.
-Ψυχοβγάλτης είμαι, ε;
-Αν είσαι…!
-Περίμενε, θα ανάψω τσιγάρο και θα σου πω. Λοιπόν, Ράνια, η κουνιάδα μου δεν μπορούσε να κάνει παιδί. Πήγε σε πολλούς γιατρούς στην Κύπρο, ήρθε στην Ελλάδα, πήγε Λονδίνο, Αγγλία- όμως όλοι της είπαν ένα μεγάλο όχι δεν μπορείς να γεννήσεις παιδί\ Ωστόσο είχε φτάσει σαράντα ετών. Οι προσευχές και τα τάματα αμέτρητα. Ώσπου ο καλός Θεός τη λυπήθηκε. Στα σαράντα της έμεινε έγκυος. Καταλαβαίνεις τη χαρά μας. Την προσέχαμε όλοι σαν να ήταν κάτι πολύτιμο. Μη βήξει, μη φτερνιστεί, μην κατέβει μόνη της σκαλιά, τι θα φάει- την είχαμε μη στάξει και μη βρέξει! Ώσπου ήρθε η ώρα να γεννήσει και ήμασταν όλοι κοντά της.
Στο σαλόνι που περιμέναμε έρχεται μια νοσοκόμα με έναν άγγελο στα χέρια. Ήταν τόσο όμορφο μωρό, που ομορφότερο δεν είχα ξαναδεί. Ο γιος μου δεν ήταν τόσο ωραίος, όταν μου τον έφεραν να τον δω. Την επομένη ημέρα όμως μας ήρθε η δυσάρεστη είδηση. Ο γιατρός κάλεσε τον μπατζανάκη μου στο γραφείο το και του είπε πως το παιδί γεννήθηκε με ένα νεφρό και απ’ αυτό το μισό ήταν χαλασμένο. Έπρεπε να αρχίσει αιμοκάθαρση. Η είδηση μας ήρθε κεραυνός στο κεφάλι!
Το τρέξαμε όπου μπορείς να φανταστείς• σ’ όποιον γιατρό μάς έλεγαν, εμείς τρέχαμε. Πήγαμε στο εξωτερικό, πήγαμε παντού, δεν μπορούσε να γίνει τίποτε. Οι προσευχές νύχτα-μέρα δεν σταματούσαν. Όταν το παιδί έφτασε δύο ετών, η κουνιάδα μου είδε ένα όνειρο. Μη με ρωτήσεις τι. Δεν έχω καταλάβει καλά. Μου ζήτησε να έρθει στους Αγίους Τόπους, να προσκυνήσει.
Πράγματι ήρθε μαζί με το παιδί. Την έστειλα με μια ξεναγό να προσκυνήσει στον Πανάγιο Τάφο. Τι έγινε εκεί; Άκου τι μου είπαν. Όταν μπήκαν μέσα στην Εκκλησία, το μωρό έκλαιγε συνέχεια. Της λέει μια κυρία: «Γιατί κλαίει έτσι το παιδί σας;» -«Είναι άρρωστο», της απάντησε η κουνιάδα μου. Και τότε η κυρία της είπε: «-Βάλτε το παιδί σας πάνω στον Πανάγιο Τάφο και θα σταματήσει το κλάμα!»
Η κουνιάδα μου το ξάπλωσε πάνω στον Πανάγιο Τάφο. Όμως το παιδί σφάδαζε στο κλάμα. Εκείνη στεκόταν σα μαρμαρωμένη, δεν μπορούσε να κάνει ούτε μπρος ούτε πίσω. Το παιδί είχε αρχίσει να μελανιάζει* κάποια στιγμή κατάφερε και το πήρε στην αγκαλιά της. Όμως δεν μπορούσε να αναπνεύσει και το πήγαν εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Εκεί του έβαλαν οξυγόνο. Την ίδια μέρα έφυγε για την Κύπρο.
Την επομένη το παιδί έπρεπε να πάει για αιμοκάθαρση. Εκεί, στα Ιεροσόλυμα, έχω γνωριστεί με έναν καλόγερο ασκητή, που όλο μου μιλάει για θαύματα. Όταν έφυγε η κουνιάδα μου, πήγα και τον συνάντησα και άρχισε πάλι να μου μιλάει για τον Θεό και για τα θαύματα, ώσπου ξαφνικά τον ακούω να λέει: «Πω, πω! Τι χειρουργείο ήταν αυτό! Το παιδί σφάδαζε στο κλάμα από τους πόνους!» «-Ποιο παιδί, γέροντα;» «-Το ανιψάκι σου, βρε! μου απάντησε. Άγγελοι το χειρούργησαν και του έβαλαν δύο γερά νεφρά!!!» «Α, ο γέροντας τρελάθηκε», είπα μέσα μου, «και όλα τα θαύματα που μου λέει φαντασίες του είναι». Όταν σηκώθηκα να φύγω, με χτύπησε στην πλάτη και μου είπε: «-Άντε, θα κάνεις και κόρη!»
Έφυγα λυπημένος, με τη βεβαιότητα ότι ο γέροντας είχε χάσει τα μυαλά του εκεί στην ερημιά και στη μοναξιά του. Μπήκα στο αυτοκίνητο μου να πάω στην Πρεσβεία, όταν χτύπησε το κινητό μου. Ήταν η γυναίκα μου. Μου μιλούσε και έκλαιγε- δεν μπορούσα να καταλάβω τι έλεγε, μόνο μια φράση ξεχώρισα: «-Νίκο, το παιδί μας είναι καλά!» Προσπάθησα να την ηρεμήσω, για να καταλάβω τι μου λέει. Και μου είπε τα ίδια λόγια του γέροντα: «-Το παιδί μας έχει δύο γερά νεφρά!»
Έπαθα σοκ! Γύρισα πίσω και πήγα στον γέροντα. Το μυαλό μου μπερδεμένο, οι σκέψεις μου άτακτες, πετούσαν εδώ και εκεί. Έφτασα στον γέροντα και για πρώτη φορά γονάτισα μπροστά του και του φιλούσα τα χέρια. «-Είσαι άγιος!» ψιθύρισα «-Παιδί μου, μην το ξαναπείς αυτό. Άγιος είναι μόνο ο Θεός!»
Σε μια εβδομάδα μου ήρθε η επόμενη ευχάριστη είδηση. Η γυναίκα μου ήταν έγκυος. Με το: «Νίκο, αγάπη μου», που μου είπε, θυμήθηκα τα λόγια του γέροντα. «- Μη πεις τίποτα άλλο. Είσαι έγκυος!» «-Ναι, πού το ξέρεις;» «-Μου το είπε ο καλόγερος, ο φίλος μου, και είναι κοριτσάκι!»
Από το θαύμα που έγινε στο ανιψάκι μου πίστεψα πολύ βαθιά στον Θεό. Κανείς και για τίποτε αυτή την πίστη δε θα την κλονίσει. Αν κάποτε αποφασίσεις να έρθεις στα Ιεροσόλυμα, θα χαρώ να έρθεις να με βρεις, θα με ζητήσεις στην Πρεσβεία. Θα πεις θέλω το Νίκο τον Πειραιώτη.
Ωστόσο έχουμε φτάσει στον Πειραιά- εγώ δεν μπορώ να αρθρώσω λέξη, αλλά ούτε και να κατέβω να βγάλω τη βαλίτσα του Νίκου από το πορτ-μπαγκάζ .
ΒΙΒΛ. ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ . ΠΟΡΦΥΡΙΑ ΜΟΝΑΧΗ.
Ιστολογιο-Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας

πηγή: Θησαυρός γνώσεων και Ευσεβείας

Σφράγισμα — 666

- Γέροντα, σε πόσο καιρό θά συμβούν αυτά τά γεγονότα;

- Έξ αιτίας σου καί εξ αιτίας μου καθυστερούν, γιά νά αποκτήσουμε καλή πνευματική κατάσταση. Μας κάνει υπομονή ό Θεός, γιατί, αν συμβούν τώρα, εγώ καί εσύ θά πάμε χαμένοι. Δεν αναφέρεται πουθενά στην διδασκα­λία του Χρίστου συγκεκριμένος χρόνος. Λέει όμως ή Γραφή ότι τά σημεία τών καιρών θά προειδοποιήσουν γιά τήν έλευση τους. Νά είμαστε πάντα έτοιμοι καί θά τά δούμε, όταν θά πλησίαση ό καιρός. Τότε θά είμαστε πιό σίγουροι. «Ό χρόνος αποκαλύψει καί ή πείρα τοις νήφουσι», λέει ό Άγιος Ανδρέας Καισαρείας.
Έπεσε στά χέρια μου ένα βιβλίο πού στο εξώφυλλο είχε τρία μεγάλα εξάρια! Έ, τους αφιλότιμους! Το κάνουν γιά νά παρουσιάσουν όμορφα το έξι και νά έξοικειωθή ό κό­σμος με αυτό. Έτσι σιγά-σιγά θά έρθη και το σφράγισμα.
- Γέροντα, και οι σούστες πού ράβουν στά ρούχα που­λιούνται πάνω σε κάτι χαρτιά πού έχουν τον αριθμό 666.
- Βρε τον διάβολο! Στις πιστωτικές κάρτες το έχουν βά­λει από καιρό. Τώρα και στις σούστες! Πολλοί το 666 το βάζουν σάν φίρμα, γιά νά προτιμούν τα δικά τους προϊ­όντα. Ό ένας νά ύποστηρίζη τον άλλο. Δηλαδή το 666 νά παίρνη το 666. Έχει γραφή ότι, όταν κυκλοφορήση ή πα­ράσταση μέ το φίδι νά τρώη τήν ουρά του, θά σημαίνη ότι οι Εβραίοι θά έχουν καταλάβει όλον τον κόσμο. Τώρα το έχουν βάλει σέ μερικά χαρτονομίσματα. Το 666, τί Κίνα, τί Ινδία έχει πιάσει!
- Πώς ξέρουν καί βάζουν αυτόν τον αριθμό, Γέροντα;
- ’Ήξερε ό Ευαγγελιστής Ιωάννης τί θά κάνη ό διάβολος, όπως καί οι Προφήτες προφήτευσαν ότι θά πωλήσουν τον Χριστό γιά «τριάκοντα αργύρια», ότι θά Τον ποτίσουν ξίδι, θά διαμερίσουν τά ίμάτιά Του. Πριν άπό δύο χιλιά­δες χρόνια έγραψε στην Αποκάλυψη ότι οι άνθρωποι θά σφραγίζωνται μέ τον αριθμό 666. «Ό έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν τον θηρίου- αριθμός γαρ ανθρώπου εστί- καί ό αριθμός αύτου χξς΄». Ο 666 γιά τους Εβραίους είναι σύμ­βολο οικονομίας. Οι Εβραίοι, όπως αναφέρεται στην Πα­λαιά Διαθήκη, επέβαλαν μιά συγκεκριμένη φορολογία στά έθνη πού υποδούλωσαν μέ διάφορους πολέμους. Ή ετήσια φορολογία ήταν 666 τάλαντα χρυσού. Τώρα, γιά νά υπο­τάξουν όλον τόν κόσμο, βάζουν πάλι αυτόν τόν παλιό φο­ρολογικό αριθμό, πού συνδέεται μέ τό ένδοξο παρελθόν τους. Γι’ αυτό δεν θέλουν νά τον αντικαταστήσουν μέ άλλον αριθμό. Το 666 δηλαδή είναι το σύμβολο του μαμωνά. Τό πήραν από τά σταθμά του χρυσού – δεν ήξεραν αυτό πού αναφέρει ό Άγιος Ιωάννης στην Αποκάλυψη -, άλλα δέν παύει νά είναι μαμωνάς. Τό Ευαγγέλιο όμως λέει «ή Χρι­στό ή μαμωνά». «Ου δύνασθε Θεω δουλεύειν καί μαμωνά».
Τά πράγματα προχωρούν κανονικά. Στην Αμερική τά σφραγισμένα σκυλιά εκπέμπουν μέ τον πομπό καί, τάκ, τά βρίσκουν. Έτσι ξέρουν τό κάθε σκυλί πού βρίσκεται. Όσα σκυλιά δέν έχουν τήν μάρκα τους καί είναι αδέσπο­τα τά σκοτώνουν μέ ακτίνες λέιζερ. Μετά θά αρχίσουν νά σκοτώνουν καί τους ανθρώπους. Τόννους ψάρια έχουν σφραγίσει καί τά παρακολουθούν από τον δορυφόρο σέ ποιο πέλαγος είναι! Τώρα πάλι παρουσιάσθηκε μιά αρρώ­στια, γιά τήν οποία βρήκαν ένα εμβόλιο πού θά είναι υπο­χρεωτικό καί, γιά νά τό κάνη κανείς, θά τον σφραγίζουν. Πόσοι άνθρωποι εκεί είναι ήδη σφραγισμένοι μέ ακτίνες λέιζερ, άλλοι στο μέτωπο καί άλλοι στό χέρι! Αργότερα, όποιος δέν θά είναι σφραγισμένος μέ τόν αριθμό 666 δέν θά μπορή ούτε νά πουλά ούτε νά άγοράζη ή νά παίρνη δά­νειο, νά διορίζεται κ.λπ. Μού λέει ό λογισμός οτι ό Αντί­χριστος μέ αυτό τό σύστημα θέλησε νά πιάση όλον τόν κό­σμο καί, άμα δέν είναι κανείς στό σύστημα, δέν θά μπορή νά δούλεψη κ.λπ., είτε κόκκινος είτε μαύρος είτε άσπρος, όλοι δηλαδή. Θά έπιβληθή έτσι μέ ένα οικονομικό σύστη­μα πού θά έλέγχη τήν παγκόσμια οικονομία, καί μόνον όσοι θά έχουν δεχθή τό σφράγισμα, τό χάραγμα μέ τόν αριθμό 666, θά μπορούν νά έχουν εμπορικές συναλλαγές.
Τί θά πάθουν όμως οι άνθρωποι πού θά σφραγίζωνται!… Μού έλεγε κάποιος ειδικός ότι μέ τις ακτίνες λέι­ζερ παθαίνει κανείς βλάβη. Οι άνθρωποι πού θά σφρα­γισθούν θά τραβούν τις ακτίνες τού ήλιου καί θά πάθουν τέτοια ζημιά, πού θά μασούν την γλώσσα τους από τον πόνο. Όσοι δεν σφραγισθούν, θά περάσουν καλύτερα άπό τους άλλους, γιατί ό Χριστός όσους δεν σφραγι­σθούν θά τους βοηθήση. Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό!
- Γέροντα, πότε θά τους βοηθήση; Μετά;
- Όχι, τότε.
- Αφού, Γέροντα, δεν θά μπορούν νά πωλούν καί νά αγοράζουν, πως θά περάσουν καλύτερα;
- Νά δής, ό Θεός ξέρει έναν τρόπο, τον ξέρω καί εγώ αυτόν. Λοιπόν…, με απασχόλησε πολύ αυτό το θέμα καί μού έστειλε μετά τό… τηλεγράφημα. Ό Θεός πώς μας οικονομάει, πω! πώ!
- Γέροντα, γιατί τό σφράγισμα λέγεται καί χάραγμα;
- Γιατί δεν θά είναι επιφανειακό. «Χαράσσω» τί θά πή; Δεν θά πή τραβώ βαθιά ευθείες γραμμές, χαρακιές; Τό σφρά­γισμα θά είναι χάραγμα, πού θά τό βάλουν πρώτα σε όλα τά προϊόντα καί μετά θά επιβάλουν νά γίνεται με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο τών ανθρώπων. Σε έναν για­τρό άπό τό Τορόντο είχα πει πριν άπό δύο χρόνια γιά τό σφράγισμα, καί τώρα, μού είπε εκείνος, διάβασε σε μιά εφη­μερίδα οτι αντί γιά κάρτα ζητούν έντυπώματα στο χέρι. Προχωρούν αλλά δεν μπορούμε νά πούμε οτι θά γίνη εκείνο καί εκείνο. Μερικές τηλεοράσεις πάλι πού έχουν στείλει τε­λευταία στην Ελλάδα έχουν καί συσκευή πού παρακολου­θεί αυτούς πού βλέπουν τηλεόραση. Σε λίγο όσοι θά έχουν τηλεόραση θά βλέπουν στην τηλεόραση καί θά τους βλέ­πουν! Δηλαδή θά παρακολουθούν καί θά παρακολουθούνται. Θά ελέγχουν οι άλλοι με τό κομπιούτερ όλη τήν ζωή τους, τί λένε, τί κάνουν, όλα. Βλέπεις τί δικτατορία σκέφθηκε ό διάβολος! Στις Βρυξέλλες έχουν ολόκληρο μέγαρο με τό 666, όπου στεγάζουν τό κομπιούτερ. Αυτό τό κομπιούτερ μπορεί να έλέγξη δισεκατομμύρια ανθρώπους – έξι δισε­κατομμύρια είναι σχεδόν όλος ό κόσμος. Εξομολόγηση όλοι με ένα κουμπί! Μερικοί Ευρωπαίοι αντέδρασαν, γιατί φοβούνται παγκόσμια δικτατορία. Εμείς οι Όρθόδοξοι αντιδρούμε, γιατί δεν θέλουμε τόν Αντίχριστο, άλλα φυ­σικά ούτε την δικτατορία. Μας περιμένουν γεγονότα, άλλα δεν θά σταθούν αυτά πολύ. Όσο έξαλείφθηκε ή Ορθοδο­ξία με τόν κομμουνισμό, τόσο θά έξαλειφθή και τώρα.

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Β’ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ)

Αν πραγματικά πιστεύεις, όλα διορθώνονται!

Πριν από μερικές δεκαετίες ο μετέπειτα διάσημος γαλλορουμάνος θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος. Εκεί συνέβη το εξής περιστατικό, όπως ο ίδιος το διηγήθηκε σε συνέντευξή του στο περιοδικό Paris match πριν από αρκετά χρόνια:
«Είχα γεννηθεί σε ορθόδοξη οικογένεια και ζούσα στο Παρίσι. Είκοσι πέντε χρονών, γνήσιος νέος της κοσμικής εποχής του τότε Παρισιού. Μου ήρθε η ιδέα να επισκεφθώ το Άγιον Όρος λόγω της θέσης που είχε -και έχει βέβαια- ως τόπος ασκήσεως στην ορθόδοξη Εκκλησία. Και εκεί, μου ήρθε ακόμη μία σκέψη στο μυαλό: να εξομολογηθώ. Επήγα λοιπόν και βρήκα ένα ιερομόναχο -πνευματικό. Τί του είπα; Τα συνηθισμένα αμαρτήματα ενός κοσμικού νέου πού ζει χωρίς γνώση Θεού. Ο Ιερομόναχος, αφού με άκουσε, μου είπε:
-Στον Χριστό πιστεύεις παιδί μου;
-Ναι, ναι, λέει ο Ίονέσκο. Πιστεύω πάτερ. Άλλωστε είμαι βαπτισμένος χριστιανός ορθόδοξος.
-Βρε παιδάκι μου, του λέει εκείνος ο διακριτικός πνευματικός, πιστεύεις, το αποδέχεσαι πλήρως, ότι ο Χριστός είναι ο Θεός και δημιουργός του κόσμου και δικός μας;
Τα έχασα, λέει ο συγγραφέας. Γιατί πρώτη φορά με έβαζε ένας άνθρωπος μπροστά σ’ αυτό το ερώτημα, στο οποίο έπρεπε να απαντήσω με ειλικρίνεια και να πάρω θέση. Όχι απλώς αν πιστεύω ότι κάποιος έφτιαξε τον κόσμο. Αλλά ότι αυτός ο Θεός, ο δημιουργός του κόσμου, έχει να κάνει με μένα. Και εγώ έχω προσωπική σχέση μαζί του! Του απάντησα:
-Πιστεύω πάτερ, αλλά βοηθήστε με να το καταλάβω καλά αυτό το γεγονός,
-Αν πραγματικά πιστεύεις, τότε όλα διορθώνονται».
Το περιστατικό αυτό υπήρξε η αιτία της μεταστροφής του Ιονέσκο, ο οποίος μέχρι τα βαθειά του γεράματα, όντας διάσημος και περιβόητος, έζησε ως ευλαβής και βαθειά πιστός ορθόδοξος χριστιανός.
Τα λόγια του αγιορείτη γέροντα «αν πραγματικά πιστεύεις, τότε όλα διορθώνονται» σημαίνουν 6τι: η πίστη στο Χριστό δεν είναι μια αφηρημένη θεωρία ούτε «λόγια του αέρα».
-Πίστη στο Χριστό σημαίνει απόλυτη εμπιστοσύνη και υπακοή σε ένα συγκεκριμένο Πρόσωπο, που είναι ο Δημιουργός και ο Σωτήρας μου!
-Άρα πίστη στο Χριστό δεν είναι μόνο λόγια αλλά κυρίως είναι έργα συνειδητής μετανοίας και συνεχούς επιστροφής στο θέλημα του Χριστού και στην αγκαλιά του Χριστού, που είναι η Εκκλησία Του.
(Αρχιμ. Νίκων Κουτσίδης, «Μαρτυρίες φωτός», Ι.Μ.Προφήτου Ηλιού-Πρέβεζα)

Πηγή: http://fdathanasiou.wordpress.com/

Οι 2 άγγελοι

Δύο άγγελοι που ταξίδευαν σταμάτησαν να περάσουν την νύχτα σε ένα σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενής και αρνήθηκε στους αγγέλους να μείνουν στο δωμάτιο των ξένων της βίλας.
Αντιθέτως, έδωσαν στους αγγέλους ένα μικρό μέρος σε ένα κρύο υπόγειο. Καθώς εκέινοι έφτιαχναν τα κρεβάτια τους στο σκληρό πάτωμα, ο μεγαλύτερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε. Όταν ο μικρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί, ο μεγαλύτερος απάντησε: “Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται”. Την επόμενη νύχτα οι δύο άγγελοι ήρθαν να ξεκουραστούν σε ένα πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ φιλόξενοι. Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, οι δύο άγγελοι κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη νύχτα. Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και την γυναίκα του να κλαίνε. Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα ήταν το μόνο τους εισόδημα ήταν νεκρή στο λιβάδι.
Ο μικρότερος άγγελος ήταν αναστατωμένος και ρώτησε το μεγαλύτερο πως ήταν δυνατόν και άφησε να γίνει κάτι τέτοιο.
Ο πρώτος άντρας είχε τα πάντα και παρόλα αυτά τον βοήθησες, τον κατηγόρησε εκείνoς. Η δεύτερη οικογένεια είχε ελάχιστα και όμως ήταν πρόθυμη να μοιραστεί τα πάντα και εσύ άφησες την αγελάδα να πεθάνει… “Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται”, απάντησε ο μεγαλύτερος άγγελος.
“Όταν μείναμε στο υπόγειο της βίλας, πρόσεξα πως ήταν χρυσός αποθηκευμένος σε εκείνη την τρύπα στον τοίχο. Μια και ο ιδιοκτήτης ήταν τόσο άπληστος και δεν είχε τη διάθεση να μοιραστεί την καλή του τύχη, σφράγισα τον τοίχο ώστε να μην μπορεί να βρει το χρυσό. Εχθές τη νύχτα καθώς κοιμόμασταν στο κρεβάτι του αγρότη ήρθε ο άγγελος του Θανάτου για την γυναίκα του, κι εγώ έδωσα στη θέση της την αγελάδα. Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται”.
Μερικές φορές αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν τα πράγματα δεν έχουν το αποτέλεσμα που πρέπει. Αν έχεις πίστη, θα πρέπει να μάθεις να εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις ότι το κάθε αποτέλεσμα είναι πάντα προς όφελός σου. Μπορεί να μην το ξέρεις παρά μονάχα πολύ αργότερα.

Από την σοφία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Χρυσοστομικά μαργαριτάρια

*Όταν διαφθαρούν οι άρχοντες, οι σύμβουλοι, οι δικαστές, οι ιερείς, τίποτε πλέον δεν υπάρχει, που θα μπορέσει να εμποδίσει τον λαόν να καταστραφεί.

*Τα πουλιά έχουν φτερά για να αποφεύγουν τις παγίδες και οι άνθρωποι το λογικό για να αποφεύγουν τα αμαρτήματα.

*Δεν θα χρειαζότανε λόγια, αν έλαμπε η ζωή μας. Δεν θα χρειαζότανε δάσκαλοι, αν επιδεικνύαμε έργα. Κανείς δεν θα παρέμενε άπιστος, αν εμείς είμασταν πραγματικοί Χριστιανοί.

*Να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον, για να μάθουμε να σεβόμαστε και τον Θεό. Εκείνος που είναι θρασύς στους ανθρώπους, είναι θρασύς και στον Θεό.

*Μη μου δείχνεις τον αθλητή την ώρα της προπονήσεως, αλλά την ώρα του αγώνα. Μη μου δείχνεις την ευλάβειά σου την ώρα που ακούς τα θεία λόγια, αλλά την ώρα της έμπρακτης εφαρμογής.

*Σε καμμιά αμαρτία ο διάβολος δεν καρφώνει με τόσα πολλά καρφιά τις ψυχές, όσο στη φιλαργυρία.

*Πραγματικά πλούσιος είναι εκείνος που δεν έχει ανάγκη από τίποτε. Δηλαδή ο ολιγαρκής.

*Αν θέλεις να αφήσεις πολύ πλούτο στα παιδιά σου, άφησέ τους στην πρόνοια του Θεού. Αυτός, όταν δει ότι Του δείχνεις τόση εμπιστοσύνη και τον αναγνωρίζεις συγκληρονόμο, πώς δεν θα τους εξασφαλίσει κάθε αγαθό;

* ... (Οι άγιοι) περιεφρόνουν τα χρήματα, απέφευγαν την δόξαν, είχαν απαλλαγή από τας βιοτικάς φροντίδας. Διότι εάν δεν είχαν αυτά, αλλ' ήσαν δούλοι των παθών, και αν ακόμη ανιστούσαν απείρους νεκρούς, όχι μόνον δεν θα ωφελούσαν εις τίποτε, αλλά θα ήτο δυνατόν να θεωρηθούν και απατεώνες.

*Τέτοιοι άνθρωποι (που πιστεύουν ένεκα θαυμάτων) υπάρχουν και σήμερα πολλοί, οι οποίοι έχουν το όνομα του πιστού, αλλ' είναι ευμετάβλητοι εις την πίστιν και ασταθείς. Δι' αυτό ούτε τώρα ο Χριστός δεν εμπιστεύεται τον εαυτόν του, αλλ' αποκρύπτει τα περισσότερα....

*Μη ζητής λοιπόν θαύματα, αλλά ζήτει την υγείαν της ψυχής... Μη ζητής να ίδης τυφλόν να θεραπεύεται, αλλά πρόσεξε όλους που αναβλέπουν τώρα την πιο ωραίαν και την πιο ωφέλιμον ανάβλεψιν και μάθε και συ να βλέπης με σωφροσύνη και προσπάθησε να διόρθωσης τον οφθαλμόν σου.

*... Ούτε μάς μειώνει το γεγονός ότι δεν θαυματουργούμε εάν φροντίζωμεν διά την αρετήν γενικώς. Διότι διά μεν τα θαύματα είμεθα οι ίδιοι οφείλεται, διά τον βίον όμως και τας πράξεις μας έχομεν οφειλέτην τον Θεόν.

*Πρόσεξε (τον Παύλο) πώς ενεργεί, και πουθενά να μην θαυματουργεί χωρίς λόγο, αλλά από ανάγκη· διότι και κατά τη διάρκεια της κακοκαιρίας προφήτεψε επειδή υπήρχε αιτία και όχι χωρίς λόγο....

*Κανείς λοιπόν ας μην υπερυψώνη τα θαύματα. Διότι ο δαίμων υποφέρει όταν εκδιωχθή από το σώμα του ανθρώπου και ακόμη περισσότερον, όταν ιδή ψυχήν ν' απαλλάσσεται από την αμαρτίαν... Αν λοιπόν την αποβάλης αυτήν... επέδειξες θαύμα μεγαλύτερον από όλα τα θαύματα.

*Η Εκκλησία ιδρύθη υπό του Θεού και εστερεώθη διά του αίματος των Μαρτύρων. Και όμως πολλοί την πολεμούν και την συκοφαντούν, χωρίς να διδάσκωνται από την ιστορίαν, ότι όσοι την επολέμησαν εχάθησαν, ενώ αντιθέτως εκείνη έχει ανυψωθή μέχρι του ουρανού. Διότι η Εκκλησία όταν πολεμήται, νικά· όταν σκέπτωνται εναντίον της κακά, αυτή εξαγνίζεται, όταν υβρίζεται, γίνεται πλέον λαμπρά. Δέχεται πολλάκις επιθέσεις, όμως δεν νικάται ποτέ, κλυδωνίζεται μεν, χωρίς όμως να καταποντίζεται, υφίσταται διάφορα κακά, δεν ναυαγεί όμως ουδέποτε. Παλαίει, χωρίς ποτέ να ηττάται.

*Για την έννοια και την ιδέα της αγάπης ενομοθέτησε ο Θεός την ελεημοσύνη. Και χωρίς την ελεημοσύνη ήταν σε θέση ο Θεός να συντήρηση τους φτωχούς. Αλλά αναθέτει τη συντήρησή τους σ' εμάς, για ν' αναπτύξη τους μεταξύ μας δεσμούς της αγάπης και τη θέρμη των σχέσεων μας.

*Διά ποίαν αιτίαν ο απ. Παύλος, τον μεν θάνατον του Χριστού, θάνατον ονόμασε, τον δε ιδικόν μας κοίμησιν;
Όχι απλώς. Διά μεν τον Χριστόν θάνατον ωνόμασε διά να πιστοποίηση το πάθημά Του, δι' ημάς δε κοίμησιν ωνόμασε, διά να παρηγορήση την οδύνην μας, διότι όστις κοιμάται θα εξεγερθή εξάπαντος, και τίποτε άλλο δεν είναι ο θάνατος, παρά ύπνος μακρύς.

*Η Εκκλησία είναι κιβωτός σωτηρίας, πολύ ανώτερη απ' την κιβωτό του Νώε. Εδώ, λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, η Εκκλησία «παραλαμβάνει τα ζώα και μεταβάλλει... Εισήλθε κάποιος κοράκι, και εξέρχεται περιστερά. Εισέρχεται λύκος, και εξέρχεται πρόβατον. Εισέρχεται όφις, και εξέρχεται αρνίον, ου της φύσεως μεταβαλλόμενης, αλλά της κακίας ελαυνομένης».

*«Κανείς δεν θα ήταν ειδωλολάτρης, αν ήμεθα πραγματικοί Χριστιανοί· αν εφυλάγαμε τις εντολές του Χριστού όταν μας αδικούσαν και όταν μας άρπαζαν τα ιδικά μας· αν ευλογούσαμε όταν μας ύβριζαν· αν ευεργετούσα¬με όταν εδεινοπαθούσαμε. Κανείς δεν θα ήταν τόσο θηρίο, ώστε να μην τρέξη προς την ευσέβεια, αν από όλους μας ετηρείτο αυτή η τακτική».

Πνευματικά Ορθόδοξα Μηνύματα Σωτήριου Οικοδομής
Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη
Θεσσαλονίκη

ι

Αφιέρωμα στον συνεπίσκοπο μου: "Εκεί…στην εμπόλεμη ζώνη"

 

Σκέψεις αγάπης καθαρά αδελφικής. Σκέψεις καρδιακές. Σκέψεις εν προσευχαίς «περισσοτέρως» για τον αδελφό, που εδώ και μήνες ζεί στην πρώτη γραμμή του πυρός...

Εκεί στη Τρίπολη της Λιβύης.. Εκεί, που για γνωστούς ή άγνωστους λόγους, μαίνεται ένας πόλεμος. Δεν είμαι πολεμικός ανταποκριτής ούτε πολύ περισσότερο πολιτικός αναλυτής. «Δίπλα» από μας συμβαίνουν τα γεγονότα... Ένας πόλεμος με άμεση συνεπαγωγή αθώα θύματα!... Θα τολμούσα να πω «ων ουκ έστιν αριθμός...». Εκατόμβη θυμάτων και μάλιστα μικρών παιδιών....
Και ο Ορθόδοξος Επίσκοπος της Τριπόλεως της Λιβύης κ. Θεοφύλακτος μένει έως της σήμερον φρουρός άγρυπνος, στην κυριολεξία.
Όλο αυτό το διάστημα, από την πρώτη μέρα της «κήρυξης» αυτού του πολέμου, ο Επίσκοπος έμεινε επί των επάλξεων. Κι αυτό δεν είναι ρητορικό σχήμα λόγου. Είναι η αλήθεια. Όταν άλλοι, που έχουν το ακόμη περισσότερο βάρος της ευθύνης έφυγαν και άφησαν τους λίγους εναπομείναντες Έλληνες και τον Επίσκοπο και την Εκκλησία μόνους τους, ο Επίσκοπος έμεινε και μένει μόνος, «μόνω τω Θεώ διαλεγόμενος!...».
Όποτε είναι δυνατόν, επικοινωνώ μαζί του, όπως πιστεύω και άλλοι αδελφοί, τόσο από το Πατριαρχείο μας, όσο και από την Ελλάδα. Μιλώντας μαζί του, διαπιστώνει κανείς, ότι μιλά με άνθρωπο γνήσιο του Θεού, που ξέρει να υπομένη και δεν έμαθε να λυγίζη οπισθοχωρώντας. Ξέρει καλά το μάθημα του Μικρού Ποιμνίου!... Οι αδελφοί μας στην Ελλάδα, θέλω να πιστεύω, ότι στην πλειοψηφία τους κατανοούν, τι σημαίνει να μένης έστω και γιά μιά ψυχή!... Αν κάποιοι δεν το κατανοούν, είναι αυτοί, που δεν σκέπτονται Ευαγγελικά, ούτε ζούν το Μυστήριο της παρουσίας του Θεού «μέσα και διά της Εκκλησίας....». Ξέρουν μόνον να θεωρητικολογούν, κηρύττοντας ακατάσχετα .... τον εαυτό τους.
Αδελφέ μου Θεοφύλακτε,
Πρόσφατα σε μιά συνέντευξη σου είπες «ότι οι βομβαρδισμοί έγιναν και είναι η καθημερινότητά μας....». Αυτό τα λέει όλα!....
Η ιστορία θα καταγράψη το μαρτύριο και τη μαρτυρία Σου. Η Κεφαλή του Πατριαρχείου μας, ο αληθινός και γνήσιος Πατέρας μας, ο Πατριάρχης της Αγάπης, της Ειρήνης και της Καταλλαγής, συνάμα δε της Προσευχής, σύντομα θα επαινέση, και όχι μόνον, την θυσιαστική Σου αγάπη και προσφορά στους ελάχιστους αδελφούς του Χριστού.
Όλοι προσευχόμαστε για Σένα, με πρώτον τον Πρώτον της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, τον Πατριάρχη μας Κύριον Κύριον ΘΕΟΔΩΡΟΝ Β΄.
Δέξου τις σκέψεις μου αυτές δημοσιοποιημένες, όχι για κανένα άλλο λόγο, – οι μάρτυρες και το μαρτύριο δεν υπόκεινται στους νόμους της προβολής - , αλλά μόνο για ένα λόγο: να τονωθούν ακόμη περισσότερο τα αποθέματα της αντοχής και της αγίας Σου υπομονής.
Με την ολοκάρδια ευχή, η ειρήνη να βασιλεύση στην περιοχή και οι άνθρωποι να επανέλθουν στις εστίες τους, και μιά καινούρια μέρα ειρήνης να ξημερώση γι’ αυτή τη χώρα.
«Ο Χριστός εν τω μέσω ημών», Αδελφέ. Δύναμη και κουράγιο. Καλή επάνοδο στην Πατρίδα. Με το καλό να Σε σφίξουμε ΟΛΟΙ στην αγκαλιά μας. Άξιος γιά ό,τι κάνεις και γιά ό,τι προσφέρεις στις τραγικές αυτές ώρες. Είμαστε μαζί Σου. Ο Θεός είναι μαζί Σου!....

Ηγούμενος Εφραίμ "Tιμή για τη χώρα μας η ύπαρξη του Αγίου Όρους"

 

Οι μύθοι που εντέχνως έχουν καλλιεργηθεί τα τελευταία χρόνια αναφορικά με την πολύκροτη ανταλλαγή ακινήτων μεταξύ της Μονής Βατοπαιδίου και του Ελληνικού Δημοσίου και την υποτιθέμενη ζημία του δεύτερου, διαλύθηκαν ένας προς ένα και η μόνη αλήθεια ήρθε επιτέλους στην επιφάνεια μέσω επιστημονικά τεκμηριωμένων πορισμάτων πιστοποιημένων οίκων αξιολόγησης της Ελλάδος και του εξωτερικού, που έρχονται για πρώτη φορά στη δημοσιότητα.
Έτσι πραγματοποιήθηκε σήμερα στον Πολυχώρο Πολιτισμού «Αθηναΐς» εκδήλωση με τίτλο «Βατοπαίδι: Μύθοι και Αλήθειες» που οργανώθηκε από τον Σύλλογο Φίλων Μονής Βατοπαιδίου την Τετάρτη 18 Μαΐου 2011 . 
Διαβάστηκε προσφώνηση του Προέδρου του Συλλόγου κ. Κωνσταντίνου Λούλη, στην οποία αναφέρθηκε ότι ο Σύλλογος Φίλων της Μονής ιδρύθηκε με σκοπό να συμπορεύεται με την Αδελφότητα και να προσφέρει την βοήθειά του στο έργο της.
Ήδη ο Σύλλογος αριθμεί 10.000 μέλη. Ο Πρόεδρος τόνισε ότι «οι μοναχοί δεν έχουν τίποτε δικό τους, δεν έχουν προσωπική περιουσία. Η διαχείριση των οικονομικών της Μονής έχει γνώμονα την προσφορά στην κοινωνία.
Οι Ιερές Μονές είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ο κάθε Ηγούμενος δεν  έχει  μόνον ιερή υποχρέωση έναντι των ιερών κανόνων αλλά είναι και τυπικά υποχρεωμένος έναντι του νόμου να προστατεύει την περιουσία της Μονής, δηλαδή την περιουσία του δημοσίου, γιατί αλλιώς θα κατηγορηθεί για απιστία δηλαδή για κακοδιαχείριση δημόσιας περιουσίας».
Επίσης εξέφρασε τη χαρά του για την αποκατάσταση του Γέροντα Εφραίμ στα πλήρη καθήκοντά του.
Ακολούθησε ο χαιρετισμός εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου από τον πανοσιολογιώτατο  αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Παπαθωμά, καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και ο χαιρετισμός εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ.κ. Ιερωνύμου από τον πανοσιολογιώτατο αρχιμανδρίτη Τίτο Γαρυφαλάκη.
Ο δημοσιογράφος Κώστας Τσαρούχας που συντόνιζε την εκδήλωση αναφέρθηκε: “Αυτό πού κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στην υπόθεση αυτή είναι ο έντονος παραλογισμός με τον οποίο αντιμετωπίστηκε μία πραγματικότητα η οποία στο τέλος κατέληξε να είναι ένας συνεχής παράδοξος μύθος, ο οποίος προσπαθεί να αντικαταστήσει την αλήθεια. Ο μύθος ο οποίος είναι ανυπόστατος, λέω τα αυτονόητα, δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματικότητα, αυτήν που βιώνεται στο Άγιο Όρος, αυτήν που θα ακούσετε από τους κυρίους καθηγητές, αυτήν την αλήθεια που θα δούμε στο ντοκιμαντέρ ακόμη και οι γυναίκες που δεν έχουν την δυνατότητα να έρθουν στο Άγιο Όρος, αυτήν που ο Γέροντας Εφραίμ θα μας παρουσιάσει πνευματικά που για πολλούς από εμάς τους λαϊκούς είναι δύσκολα προσεγγίσιμη”.
Επίσης, πρόσθεσε: «Οι έρευνες απέδειξαν ότι δεν διακινήθηκε ούτε ένα ευρώ κρυφό, γιατί εκεί κανείς δεν διαχειρίζεται χρήματα μόνος του, αλλά μετά από κοινή απόφαση της Γεροντίας, όπως την ονομάζουν εκεί. Αλλά όμως ποιος μπορεί να σκεφθεί ότι χρήματα που διατίθενται για αναστηλώσεις, συντηρήσεις κειμηλίων και για ελεημοσύνες, φιλοξενία, για μοναδικά ιδρύματα που ωφελούν τον λαό, το κοινωνικό σύνολο τελικά όπως είπα στην αρχή χαρακτηρίστηκαν χρήματα που προέρχονται από άγνωστες πηγές για αυτό είναι μαύρο και στο τέλος η Μονή θα τα χρησιμοποιούσε υπέρ των τρομοκρατών και της τρομοκρατίας!!!! Είναι σε όλους μας γνωστό ότι για δυόμισι χρόνια τώρα δεσμεύθηκαν όλα τα χρήματα της Μονής για αυτόν τον απίθανο λόγο.»
Ένα από τα ζητήματα που ανέκυψαν στην υπόθεση της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου από την ανταλλαγή της Λίμνης αυτής με ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου είναι αυτό της ύπαρξης οικονομικής ζημίας η μη αυτού.
Πολλοί έσπευσαν να αποφανθούν ότι πράγματι το Δημόσιο έχει υποστεί τεράστια ζημία, χωρίς όμως το όλο θέμα να έχει ερευνηθεί σε βάθος, ισχυριζόμενοι ότι ανταλλάχθηκε «νερό» με ακίνητη περιουσία του Δημοσίου και ότι το ΣΟΕ υπερεκτίμησε την Λίμνη και τις παραλίμνιες εκτάσεις και υποτίμησε τα ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου.
Ποια είναι όμως η αλήθεια, που πρέπει  να γνωρίζει η κοινή γνώμη, προκειμένου να μη παραπληροφορείται;
1. Όσοι κακόπιστα προβάλλουν αυτού του είδους τις αιτιάσεις πρώτα απ’ όλα  αγνοούν ότι πριν τις ανταλλαγές, εκτός από το ΣΟΕ,  την Λίμνη εκτίμησε και διεθνής εκτιμητικός οίκος Richard Ellis (ΔΑΝΟΣ) με ανάλογες αξίες.
2. Μετά την αμφισβήτηση των εκτιμήσεων του ΣΟΕ διενεργήθηκε εσωτερικός έλεγχος από την Επιτροπή Εσωτερικού Ελέγχου του Σ.Ο.Ε., σύμφωνα με τον οποίο  γίνεται δεκτό ότι η μεθοδολογία που εφαρμόσθηκε από τους Εκτιμητές είναι η μόνη που θα μπορούσε να εφαρμοσθεί σύμφωνα με τα Διεθνή και Ευρωπαϊκά Εκτιμητικά Πρότυπα, είναι δε σύμφωνη και με τις παραδοχές του ειδικού συμβούλου που προσλήφθηκε από αυτό (ΣΟΕ).
3. Η διοίκηση του ΣΟΕ δεν εξάντλησε  τον έλεγχό της μόνο στον εσωτερικό έλεγχο. Ανέθεσε την επανεκτίμηση των ανταλλαγέντων στον Διεθνή οίκο American Appraisal η οποία διαπίστωσε ότι οι τιμές του ΣΟΕ ευρίσκονται στο εύλογο εύρος με μικρές δικαιολογημένες αποκλίσεις.
4. Οι δραματικές και υπερβολικές αποκλίσεις της αξίας των ακινήτων του Δημοσίου που αυτό επικαλείται, οφείλεται στο γεγονός του υπολογισμού της αξίας τους βάσει των αντικειμενικών αξιών από τις Δ.Ο.Υ.
Αυτή η διαφορά οφείλεται στο γεγονός ότι οι Δ.Ο.Υ, για τον υπολογισμό της αξίας των ακινήτων, χρησιμοποίησαν τον αντικειμενικό προσδιορισμού της φορολογητέας αξίας των μεταβιβαζόμενων ακινήτων του Υπουργείου Οικονομικών, που είναι  εμπειρική μέθοδος και δεν έχει καμία σχέση με την αγοραία αξία αυτών.
Αδιάψευστη μαρτυρία για τον μη προσδιορισμό ζημίας του Δημοσίου συνιστά η έγγραφη αναφορά των οικονομικών επιθεωρητών του Υπουργείου Οικονομικών κ.κ. Πασσά, Ζελομοσίδη και Τετώρου, με αριθ. 1297/08.12.2008, οι οποίοι, αφού έλεγξαν όλα τα πορίσματα των κατά τόπους αρμοδίων Δ.Ο.Υ., χαρακτηρίζουν εαυτούς αναρμόδιους και αποφαίνονται σχετικώς επί λέξει: «Συνεπώς δεν δυνάμεθα να απαντήσουμε, εάν τελικά το Δημόσιο ζημιώθηκε και κατά ποιο ποσό από τις εν λόγω ανταλλαγές».
5. Την ίδια αδυναμία εντοπισμού ζημίας του Δημοσίου είχε και η Προκαταρτική Επιτροπή της Βουλής η οποία ζήτησε από τον Υπουργό Οικονομικών τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων με την ανάθεση της διενεργείας εκτιμήσεων σε διεθνείς οίκους, πράγμα που επιβεβαιώνει το γεγονός ότι δεν υφίσταται προσδιορισμός της ζημίας……
Ο καθηγητής Ιωάννης Κονιδάρης Καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών αναφέρθηκε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της λίμνης Βιστωνίδας με το οποίο έχει ασχοληθεί ενδελεχώς, λέγοντας πως είναι αδιατάραχτο πριν την ίδρυση ακόμα του Ελληνικού κράτους.
Τονίζοντας μάλιστα πως υπάρχουν τόσο αποφάσεις κυβερνήσεων όσο και της Ελληνικής δικαιοσύνης από το 1922 μέχρι σήμερα όπου τρεις φορές η κυβέρνηση έχει αποδεχτεί το καθεστώς ιδιοκτησίας της Μονής στη Λίμνη Βιστωνίδας.
Επεσήμανε δε το νομοθετικό διάταγμα 8/4/1924 και την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας με αριθμό 41/29 όπως και σειρά νομοθετικών παρεμβάσεων.
Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης ο Καθηγητής Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Θράκης κ. Άρης Χαραλαμπάκης με στοιχεία που παρουσίασε ουσιαστικά εκμηδένισε την ύπαρξη ποινικού αδικήματος από την πλευρά της Μονής, εκφράζοντας παράλληλα τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη όλων στην ελληνική δικαιοσύνη.
Ακολούθησε η προβολή ντοκυμανταίρ (σ.σ. Σύντομα θα το παρουσιάσουμε στη Romfea.gr) με θέμα την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου - «ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ».
Πρόβαλε την ιστορία της Μονής και του Αγίου Όρους. Παρουσίασε διαχρονικά τους κτήτορες και δωρητές της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής περιόδου, το τεράστιο μέγεθος της περιουσίας της Μονής που μέχρι το 1935 ξεπερνούσε το 1,5 εκατομμύριο στρέμματα.
Αναφέρθηκε στην Αθωνιάδα Σχολή, στην προσφορά της, στη σύγχρονη πραγματικότητά της.
Για πρώτη φορά έγινε σαφές μέσα από την εικόνα ότι η Μονή έδωσε όλα της τα μετόχια, όπως έπραξε και όλο το Άγιο Όρος, για την αποκατάσταση των προσφύγων.
Τονίστηκε μέσα από την έρευνα και την εικόνα ότι 38.000 στρέμματα στην Χαλκιδική δόθηκαν για τον ίδιο σκοπό προκειμένου να λήξει συμβιβαστικά η αντιδικία με το Δημόσιο.
Φάνηκε ότι ενώ η αντιδικία έπρεπε να είχε λήξει από τότε με Νομοθετικό Διάταγμα που εκδόθηκε το 1924, όμως από την αφερεγγυότητα του Δημοσίου ταλαιπωρείται η Μονή μέχρι σήμερα.
Για πρώτη φορά οι μοναχοί αποκάλυψαν άμεσες πτυχές της μοναστικής ζωής και το έργο που επιτελείται εκεί σε πολλά επίπεδα.
Αποκαλύφθηκε με εικόνα και συνεντεύξεις το τεράστιο αλλά κρυμμένο φιλανθρωπικό έργο της Μονής και οι μεγάλοι προγραμματισμοί της στον τομέα αυτό.
Ο ηγούμενος της Μονής Εφραίμ στην ομιλία του αναφέρθηκε για την πορεία της νέας Αδελφότητας της Μονής Βατοπαιδίου.
Ο Γέροντας Εφραίμ τόνισε ότι η ασκητική ζωή στη Νέα Σκήτη όπου ζούσε όλη η αδελφότητα πριν πάει στο Βατοπαίδι είναι η ίδια ακριβώς με την ασκητική ζωή στο κοινόβιο του Βατοπαιδίου.
Στην προσπάθεια της Σωτηρίας την διαφορά δεν την κάνει ο τόπος αλλά ο τρόπος. Ο πνευματικός τρόπος της ζωής ενός μοναχού είναι να μην προσκολάται η καρδιά του σε τίποτα το γήινο και ότι για την ασκητική αυτή επιτυχία καταβάλλεται συνεχής προσπάθεια με την προσευχή, την υπακοή και την προσωπική ακτημοσύνη του κάθε μοναχού.
Είναι τιμή για τη χώρα μας η ύπαρξη του Αγίου Όρους με τα ανεκτίμητα ιστορικά μνημεία και κειμήλια του Γένους μας και η ιστορική πραγματικότητα μια Μονή να έχει πόρους όχι μόνο για τις αναστηλώσεις των μνημείων και συντηρήσεις των κειμηλίων και για τη φιλοξενία των προσκυνητών που είναι πάρα πολύ μεγάλη αλλά επίσης και για την φιλανθρωπία, τις ελεημοσύνες και την ενίσχυση του κοινωνικού συνόλου με κάθε τρόπο ανάλογα με τις δυσκολίες που υπάρχουν σε κάθε εποχή.
Έχουμε Αγίους οι οποίοι αγίασαν σε μεγάλα μοναστήρια με την ορθή διαχείρηση της περιουσίας τους  για χάρη της Εκκλησίας, και Αγίους ασκητές οι οποίοι δεν είχαν να διαχειριστούν τίποτε το υλικό.
Ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου «Άγιος Μάξιμος ο Γραικός» Νικόλαος Γκουράρος παρουσίασε τη νέα διαδικτυακή πύλη www.pemptousia.com
Πρόκειται για ένα νέο διαδικτυακό περιοδικό του Συλλόγου των Φίλων Μονής Βατοπαιδίου, που βασισμένο στο περιεκτικό τρίπτυχο «Πολιτισμός – Επιστήμες – Θρησκεία», θα τροφοδοτείται συνεχώς με νέο υλικό από αρθρογράφους, καταξιωμένους στο χώρο της επιστήμης τους.
Εκτός από τα γραπτά άρθρα θα παρουσιάζει άφθονο οπτικοακουστικό υλικό (ομιλίες, μουσική, αποκλειστικές συνεντεύξεις, ταινίες, ντοκυμανταίρ αλλά και γενικότερου ενδιαφέροντος video clips).
Με συχνά, μικρά και μεγάλα αφιερώματα θα καλύπτει μια ευρύτατη θεματολογία που ξεκινά από την παραδοσιακή μουσική, τη ζωγραφική και την ιστορία του τόπου μας, περνά από την οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος, καλύπτει σημαντικά επιστημονικά ζητήματα για να καταλήξει σε αναλύσεις σπουδαίων θεολογικών θεμάτων, στους βίους και τη διδασκαλία των πατέρων και των αγίων της Εκκλησίας.

Ανακοινωθέν Μητροπολίτη Πειραιώς περί κατάργησης Κοινωνικής θεολογίας

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19^ῃ Μαΐου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ὁ πρόσφατος ἀποκλεισμός ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας, Διά βίου μαθήσεως καί Θρησκευμάτων εἰς τό μηχανογραφικόν δελτίον ὑποψηφίων διά τήν Τριτοβάθμια Ἐκπαίδευσιν τοῦ  Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν παρά τήν οὐσιαστικήν ἀντίθεσιν τῆς Πανεπιστημιακῆς Συγκλήτου καί τῶν ἐπιστολῶν διαμαρτυρίας τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς  Συνόδου καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου, ἀποδεικνύει καί διά τούς πλέον δυσπίστους τό φασιστικό πνεῦμα διαχειρίσεως τῆς ἐξουσίας, τήν κατάλυσιν τῆς Πανεπιστημιακῆς αὐτοτελείας καί αὐτοδιοικήσεως καί τόν πλήρη εὐτελισμόν καί περιφρόνησι τῆς διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας ὡς καί τῶν ἰσχυόντων Νόμων τοῦ Κράτους.

Ἡ προβληθεῖσα ἄτεχνος καί κωμική αἰτιολογία τοῦ δῆθεν νεποτισμοῦ, διά τήν de facto σταδιακήν κατάργησι τοῦ εἰρημένου Τμήματος παρά τάς ἀνωτέρω νομίμους ἐνστάσεις καί ἀντιρρήσεις κατά παράβασιν τῆς νομίμου διαδικασίας πού ἀπαιτεῖ:

Α. Ἐπιστημονικόν λόγον καταργήσεως, ὁ ὁποῖος διαπιστοῦται καί διατυποῦται ἀποκλειστικῶς ὑπό τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου,

Β. Γνωμοδότησιν τοῦ ΣΤΕ καί τοῦ ΕΣΥΠ καί

Γ. Ἔκδοσιν Προεδρικοῦ Διατάγματος καί μάλιστα προβληθεῖσα ὑπό Κυβερνητικοῦ προσώπου ἐκλεγέντος Καθηγητοῦ εἰς τό αὐτό Πανεπιστημιακόν Καθίδρυμα ὅπου ὑπηρέτει ἡ σύζυγός αὐτοῦ ὡς Πρόεδρος ἑνός Τμήματός του, καταδεικνύει τόν προσχηματικόν της χαρακτῆρα καί ἐν ταὐτῷ τήν πλήρη περιφρόνησι τῆς συνταγματικῶς κατοχυρωμένης Πανεπιστημιακῆς αὐτοτελείας καί αὐτοδιοικήσεως καί τοῦ ἰσχύοντος Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ν. 590/1977), ὅπου ἐν ἄρθρῳ 2 νομοθετεῖται ἡ μετά τῆς Ἐκκλησίας ὑποχρέωσις συνεργασίας τῆς Πολιτείας ἐπί θεμάτων Χριστιανικῆς ἀγωγῆς τῆς νεότητος καί ἀσφαλῶς διά τήν ἀνίδρυσι ἤ κατάργησι μιᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς.

Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος κρίνοντες ταπεινῶς φρονοῦμεν ὅτι τυγχάνει ἐνορχηστρωμένη ἡ μεθόδευσις τοῦ παρόντος Κυβερνητικοῦ σχήματος, διά τήν ἐπίτευξι τοῦ νεοταξικοῦ σχεδιασμοῦ καταργήσεως τῶν ὁμολογιακῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῆς Ἑλλάδος καί τήν ὑπαγωγήν τους ὡς προγραμμάτων Θρησκειολογικοῦ περιεχομένου ἐντός εὑρυτέρας  Πανεπιστημιακῆς Σχολῆς Ἀνθρωπιστικῶν λεγομένων Σπουδῶν.

Ἔναντι αὐτῆς τῆς ἀντισυνταγματικῆς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, διά βίου μαθήσεως καί Θρησκευμάτων, εἰς τήν Ὑπεύθυνον Ὑπουργόν τοῦ ὁποίου ἀνέθεσεν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τήν Προεδρίαν Ἐπιτροπῆς μελέτης καί ἐπιλύσεως τῶν πολλῶν μετά τῆς Ἐκκλησίας θεμάτων!!!, ἡ ἄτονος ἀντίδρασις τοῦ θεολογικοῦ κόσμου πού ἐκδηλώθηκε μέ τήν ἀποστολήν ἐγγράφων διαμαρτυριῶν ἤ τήν διοργάνωσι σχετικῶν ἡμερίδων, δυστυχῶς συνιστᾶ ἀναποτελεσματικήν τακτικήν καί ἐξυπηρετεῖ τήν διάθεσιν τῶν κρατούντων διά τήν προώθησιν τοῦ δολίου σχεδιασμοῦ, πού ἐπιτάσσουν οἱ ἀντίθεες καί σατανιστικῆς ὑφῆς δυνάμεις κατά τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως, τοῦ Γένους καί τῆς πνευματικῆς του ἰδιοπροσωπείας. Εἰς ἐπίρρωσιν δέ καί ἀπόδειξιν τῶν ἀνωτέρω οἱ Ἐλλογιμώτατοι Κοσμήτωρ καί Πρόεδροι τῶν δύο Τμημάτων τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατήγγειλαν ὅτι «ἡ ὑποβάθμιση τοῦ μαθήματος (τῶν Θρησκευτικῶν) συνίσταται στὴ μείωση τῶν ὡρῶν διδασκαλίας κατὰ 40% ἀφοῦ στὴ Β΄ Λυκείου τὸ μάθημα ἔγινε ἀπὸ δίωρο μονόωρο, στὴ δὲ Γ΄ Λυκείου ἀπὸ 1 ὥρα ὑποχρεωτικὴ ἔγινε δίωρο ἐπιλεγόμενο μὲ ὅ,τι ἀρνητικὸ αὐτὸ συνεπάγεται, ἀφοῦ τοποθετεῖται ὡς μάθημα ἐπιλογῆς, μεταξὺ ἄλλων ἐπιλεγομένων, ποὺ ἐξετάζονται στὶς Πανελλαδικὲς Ἐξετάσεις» καί «κατὰ τὴν πρόσφατη κατάθεση δικαιολογητικῶν γιὰ τοὺς ὑποψηφίους συμβούλους πρωτοβάθμιας ἐκπαίδευσης, οἱ ἔχοντες μεταπτυχιακὸ καὶ διδακτορικὸ τίτλο Θεολογικῶν Σχολῶν δὲν ἔλαβαν  τὰ προβλεπόμενα ἀπὸ τὸν νόμο μόρια, ἐνῶ  παρελείφθη ἀπὸ τὸ σχετικὸ νομοσχέδιο γιὰ τὰ πειραματικὰ σχολεῖα ἡ ἀναφορὰ γιὰ τοὺς προπτυχιακοὺς φοιτητὲς τῶν θεολογικῶν σχολῶν νὰ συμμετάσχουν στὶς διαδικασίες πρακτικῆς ἄσκησης στὰ Πρότυπα Πειραματικὰ Σχολεῖα. Αὐτὸ προσβάλλει ἄμεσα τὸν χαρακτήρα τῶν θεολογικῶν σχολῶν ὡς καθηγητικῶν, ποὺ ρητὰ προβλέπεται ἀπὸ τοὺς Ν. 1894/1990. ἄρθ.2, πάρ. 5 καὶ Ν. 3194/2003, ἄρθρ.8. πάρ. 2, βάσει διατάξεων τῶν ὁποίων θεσμοθετεῖται καὶ κατοχυρώνεται γιὰ τοὺς πτυχιούχους τῶν Τμημάτων θεολογίας τῶν Α.Ε.Ι. ὁ κλάδος ΠΕ 01 γιὰ τὸ διορισμό τους στὴν Β/θμια ἐκπαίδευση».

Ἑπομένως προβάλλει αὐθωρεί ἡ ἀναγκαιότης ἀντιστάσεως εἰς τόν νεοταξικόν ὁλοκληρωτισμόν τῶν Κυβερνώντων μέ συναγερμόν τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν καί ἀμέσους ἀπεργιακάς κινητοποιήσεις καί συστράτευσι τῆς Ἐκκλησίας (εἴτε συλλογικῶς, εἴτε κατά Μητρόπολι) μέ ρηξικελεύθους ἐνεργείας, διότι ἄλλως θά ἀποδειχθοῦμε κατώτεροι τῶν περιστάσεων, ἀνάξιοι τῶν Πατέρων ἡμῶν καί ἐπιλήσμονες τοῦ ἱεροῦ χρέους.  

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος, «Τεράστια η προσφορά της Εκκλησίας»

 

«Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ»

Νικόλαος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

Συνέντευξη στον Κωστή Σμέρο.

Δημόσιο λόγο, δεν έχουν -και δεν θα πρέπει να έχουν- μόνο οι πολιτικοί στην ελληνική κοινωνία, αλλά και οι ιερωμένοι οι οποίοι μάλιστα, εξακολουθούν να «μιλούν» στην ψυχή των απλών πολιτών, σε αντίθεση με τους πολιτευτές, που αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο, τη δυσπιστία και την έλλειψη εκτίμησης κι εμπιστοσύνης. Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικόλαος -τιμώντας το «ΔΗΜΟΤΗ»- παραχωρεί συνέντευξη στην εφημερίδα μας, όπου ανάμεσα στ’ άλλα, οριοθετεί την Επιστήμη σε σχέση με τη Θρησκεία, αφού με δύο διδακτορικούς τίτλους -στην Αστροφυσική και στη Θεολογία- είναι ο πλέον κατάλληλος, για να απαντήσει επ’ αυτού.

Μοιραία η συζήτηση μας, φαντάζει σκόπιμο να ξεκινήσει από την πρόσφατη επικαιρότητα και τα όσα εκτυλίχτηκαν στην Κερατέα. Ποιοι οι λόγοι που σας οδήγησαν στην ανάληψη της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας;

Το ερώτημα δεν είναι απλώς, γιατί αναλάβαμε την πρωτοβουλία τώρα, αλλά γιατί δεν μπορούσαμε να την αναλάβουμε πριν. Διότι ήταν αυτονόητο ότι, ούτε η Αστυνομία έφταιγε ούτε οι κάτοικοι της Κερατέας είχαν άλλον τρόπο να διεκδικήσουν τα αιτήματά τους. Οι αρμόδιοι σιωπούσαν, κρύβονταν και αρνούνταν το διάλογο. Κι έτσι καταντήσαμε, επειδή η Αστυνομία δεν μπορούσε να λύσει τα προβλήματά τους, να συζητούν οι κάτοικοι μαζί της ανταλλάσσοντας βόμβες μολότοφ με δακρυγόνα. Η σκέψη ότι, χωρίς λόγο, μπορεί να κάναμε Πάσχα θρηνώντας νεκρούς -είτε από τη μία είτε από την άλλη μεριά- η ανάγκη να ηρεμήσουμε για να προστατεύσουμε τους θεσμούς μας και η υποχρέωση να επικρατήσει η λογική και οι ανθρώπινοι όροι ζωής, επέβαλαν κάποιος να πάρει την πρωτοβουλία.

Δεν ήταν όμως, λίγοι, όσοι άφησαν αιχμές για τη στάση της Εκκλησίας ότι «δεν αποθάρρυνε τις εκδηλώσεις ανομίας...»

Το είπατε λίγο μαλακά. Αυτοί το είπαν πιο ωμά, και ας μου επιτραπεί να πω, πιο ανόητα. Η Εκκλησία τους έφταιγε; Αυτοί που αρνήθηκαν επίμονα, κάθε μορφή διαλόγου, αυτοί που στην ουσία προκάλεσαν όλη αυτήν την αναστάτωση, που οδήγησε τελικά, όχι μόνο στην ανομία αλλά και στην κατάρρευση κάθε λογικής, κάθε ηθικής και αξιοπρέπειας, τώρα σκέφτηκαν να τα ρίξουν στην Εκκλησία; Η Εκκλησία στάθηκε δίπλα στο λαό, στάθηκε δίπλα και στην Αστυνομία, αρνήθηκε όμως, να συμμαχήσει άμεσα ή έμμεσα με τη βία, αρνήθηκε και να στηρίξει το έλλειμμα του διαλόγου και της δημοκρατίας. Και πολύ καλά έκανε.

-Εν τέλει, Σεβασμιώτατε, η Εκκλησία έχει -ή μέχρι που έχει- δυνατότητα παρέμβασης σε ζητήματα που άπτονται της λειτουργίας του Κράτους;

Ρόλος της Εκκλησίας είναι να ανοίγει το δρόμο του κάθε ανθρώπου προς το Θεό και Αυτόν διαρκώς να δείχνει. Αυτή είναι η αποστολή της, εκεί έχει στραμμένα τα μάτια και τον προσανατολισμό της. Δεν είναι ένα Σωματείο με πολιτικούς εγκόσμιους στόχους. Άλλοι είναι αρμόδιοι να επιμελούνται τα της λειτουργίας του Κράτους. Σε αυτά η Εκκλησία παρεμβαίνει έμμεσα, καλλιεργώντας τους πολίτες (σ.σ. αν βέβαια το κάνει). Από την άλλη πλευρά, έχει και μία κοσμική δύναμη, την οποία μπορεί να θέτει στην υπηρεσία των κοινωνιών μας. Αν της ζητηθεί η βοήθεια, δεν θα έπρεπε να την προσφέρει; Δεν θα έπρεπε να βοηθά σε κοινωνικά θέματα, όπως το πρόβλημα της πείνας, της κοινωνικής αδικίας, της καταπίεσης, της διαφθοράς; Δεν θα έπρεπε να αγωνιστεί μέσα στις κοινωνίες μας -με το δικό της όμως ήθος- για τη στήριξη των αξιών ή των θεσμών, όπως η οικογένεια; Είναι αναγκαία η παρέμβασή της. Αρκεί να γίνεται όχι με κοσμικούς, αλλά με πνευματικούς όρους.

-Σχετικά με την αξιοποίηση της θρυλικής πλέον, εκκλησιαστικής περιουσίας. Αν είναι τόσο μεγάλη όσο λέγεται, δεν θα έπρεπε να αξιοποιηθεί κάπως διαφορετικά, από ό,τι τώρα;

Ασφαλώς! αν ήταν τόσο μεγάλη όσο λέγεται! Αλλά δεν είναι! Διότι της έχει μείνει μόνο το 4% της περιουσίας που είχε το 1833. Και αυτό δεσμευμένο. Και το ακόμη φοβερότερο είναι ότι, ενώ έχουν τελεσιδικήσει υπέρ αυτής πάνω από 150 αστικά ακίνητά της, το Κράτος τα έχει δεσμεύσει παρά πάσαν έννοιαν λογικής, ηθικής, κοινωνικής ευαισθησίας και νομικής συνέπειας. Αυτά, δεν τα στερεί από τον Εκκλησιαστικό Οργανισμό, τα αποστερεί από το λαό. Διότι, αν αξιοποιούνταν, εκεί θα πήγαιναν. Παρά ταύτα, η προσφορά της Εκκλησίας και σήμερα, είναι τεράστια. Μόνον η δική μας Μητρόπολη, το 2010 προσέφερε λίγο λιγότερο από 2 εκατομμύρια σε φιλανθρωπικά έργα. Το σύνολο δε της φιλανθρωπικής προσφοράς της Ελλαδικής Εκκλησίας το περασμένο έτος ήταν περίπου 96 εκατομμύρια. Είναι λίγο; Ποιός φταίει και αυτό δεν της αναγνωρίζεται;

-Η κοινή γνώμη έχει έρθει αντιμέτωπη με σκάνδαλα, που συγκλόνισαν σ’ ένα βαθμό, τα δεδομένα, στη σχέση της με την Εκκλησία, με αποκορύφωμα τα όσα διημείφθησαν σχετικά με την Ιερά Μονή Βατοπεδίου. Καθημερινά, έρχεστε σε επαφή με εκατοντάδες κόσμου. Εκτιμάτε ότι έχει κλονιστεί αυτή η σχέση;

Είναι αλήθεια πως, οι πιο δυναμικές κοινωνικές ομάδες έχουν ήδη, αποξενωθεί από την Εκκλησία. Κάτι που οφείλεται και στη συστηματική «πολεμική» που της γίνεται -για άγνωστους σε μένα, λόγους- και στην αλλοίωση της εικόνας και του ρόλου της, που απεργάζεται η εποχή μας, αλλά και στα σοβαρά λάθη και την ασυνέπεια λόγων κι έργων πολλών εκπροσώπων της. Κι εγώ, αν πίστευα ότι Εκκλησία είναι αυτό που κυκλοφορεί και εισπράττει ο μέσος σύγχρονος νέος: κάτι μίζερο, στενόμυαλο, ανόητα συντηρητικό, μια εστία υποκρισίας και μικρονοϊκών συμφερόντων, δεν θα είχα κανένα λόγο να στηρίξω την ελπίδα μου επάνω της. Και είναι φοβερό αυτό! Γιατί η αληθινή Εκκλησία είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Εγώ, την ελευθερία μου σε αυτήν την βρήκα, το νόημα της ζωής μου δεν το συνήντησα στην επιστήμη αλλά στην ευλογημένη παράδοση και διδασκαλία της. Εκεί γνώρισα αυθεντικούς Αγίους, εκεί άνοιξε το μυαλό μου, εκεί ξεδίψασε η ψυχή μου, εκεί είδα και καθημερινά βλέπω το χέρι και το πρόσωπο του Θεού δίπλα μου. Της έχω προσφέρει τα πάντα μου και δεν το έχω μετανιώσει. Δοξάζω κάθε στιγμή το Θεό που γύρισε ο λογισμός μου προς αυτήν. Δεν με ενδιαφέρει τίποτα άλλο.

-Με τα όσα συνέβησαν στο Βατοπέδι δεν θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι, η Εκκλησία τα τελευταία χρόνια, έχει μετεξελιχθεί, από ένα βίωμα της σχέσης ανθρώπου με το Θείο στοιχείο σε μία συμβατική μορφή καθημερινότητας;

Εάν η Εκκλησία είναι το βατοπέδι της ειδησεογραφίας και των σκανδάλων, αυτό είναι αναίρεση του κηρύγματος και της διδασκαλίας της. Σας ερωτώ όμως: Τί σχέση έχει αυτό με τη ζωή του Χριστού, με το παράδειγμα των Αγίων, με το μήνυμα της φιλοπτωχίας, της ολιγάρκειας και της πνευματικής ελπίδας, που η ίδια η Εκκλησία διδάσκει και ζει; Μήπως όμως, το Βατοπέδι είναι μια ιστορία που φτιάχτηκε για να απαλλαγούν τελικά, όλοι οι πολιτικοί αυτουργοί και να σέρνονται στα δικαστήρια οι μοναχοί, εκθέτοντας ταυτόχρονα, την ιερή εικόνα της Εκκλησίας…; Στο ερώτημα απαντήστε μόνοι σας.

-Πιστεύετε ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να μπουν οι σχέσεις Εκκλησίας και Κράτους, σε μία νέα βάση;

Μακάρι, κ. Σμέρο, να ελευθερωθεί η Εκκλησία από τον εναγκαλισμό της με το Κράτος. Τίποτα δεν της προσφέρει. Όταν το Κράτος, την ήθελε την Εκκλησία, τότε του ήταν απαραίτητη και εξαιρετικά ωφέλιμη! Τώρα που βαδίζουμε σε χωρίς Θεό κοσμική προοπτική, δεν υπάρχει κανένας λόγος να διεκδικεί η Εκκλησία κάτι από αυτή τη σχέση. Διότι, αντί αυτή να μπολιάζει το κρατικό σύστημα με πνεύμα -αφού αυτό δεν θέλει κάτι τέτοιο- εκκοσμικεύεται και πνευματικά αποδυναμώνεται η ίδια. Χάνουμε και την τελευταία ελπίδα μας. Η Εκκλησία πρέπει να μείνει αυτό που είναι για να κρατήσει ανόθευτο αυτό που της εμπιστεύτηκε ο Θεός, αυτό προς το οποίο όλοι μας προσβλέπουμε: την Αλήθεια της!

-Με δεδομένο το επιστημονικό σας υπόβαθρο, θα ήταν πειρασμός κάποιος να μην σας ρωτούσε για τα όρια επιστήμης και θρησκείας…

Η Επιστήμη, είναι ό,τι πιο όμορφο μπορώ να φανταστώ για να αξιοποιήσουμε τα όριά μας ως άνθρωποι. Είναι όμως, πολύ αδύνατη για να μας βοηθήσει να τα ξεπεράσουμε. Πάντα θα υπάρχει για να εξηγεί τον κόσμο, για να παλεύει με τα αισθητά και ορατά, που όμως είναι πολύ λίγα. Η λάθος θρησκεία κοιμίζει. Η Θεολογική Αλήθεια ελευθερώνει, φωτίζει, αγιάζει! Η πίστη στην Επιστήμη ξεγελάει. Σε κάνει να νομίζεις ότι, είσαι μεγαλύτερος από όσο είσαι αληθινά. Η πίστη στο Θεό καταξιώνει τον άνθρωπο. Του δείχνει τις πραγματικές διαστάσεις του και τις τεράστιες δυνατότητές του. Τον ενώνει με το Θεό. Είναι άλλο πράγμα!

Τα θρησκευτικά ως σχολικό μάθημα, χρειάζονται διατήρηση, αλλαγή ή κατάργηση;

Αν μείνουν όπως έχουν, μας κάνουν αλλοίθωρους. Αν καταργηθούν, κινδυνεύουμε με τύφλωση. Μήπως καλύτερη θα ήταν μία διόρθωση; Είναι τόσο ωραίο να μάθουμε τα θεμέλια του πλούσιου και πραγματικά, δημιουργικού πολιτισμού μας. Τί ωραίο πράγμα να κατανοεί κανείς το Βυζάντιο! Αλλά και πόσο ωφέλιμο να εμπνευστεί από τη μοναδική Ορθόδοξη παράδοσή μας! Από μάθημα στεγνής πληροφόρησης, τα θρησκευτικά θα έπρεπε να μεταμορφωθούν σε εργαστήριο έμπνευσης. Πρέπει να είναι ανόητος κανείς, όταν πτωχεύει, ν’ αρνείται το θησαυρό της κληρονομιάς του! Οταν είναι τυφλός, ν’ αρνείται το φως της ιστορίας του. Άρνηση ή άγνοια της πίστης και της ιστορίας μας -για μας τους Έλληνες- σημαίνει άρνηση της ζωής μας κι εξαφάνιση του μέλλοντός μας.

«Ο Δημότης της Ανατολικής Αττικής 20/05/2011»

Κυκλοφορεί το φύλλον της 20.5.11 του «Ορθοδόξου Τύπου»

 

Κυκλοφορεῖ τὸ φύλλον τῆς 20.5.11 τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»

Μερικὰ ἀπὸ τὰ περιεχόμενά του:

◇ «Βόμβαι» ἐναντίον τοῦ Σεβ. Νικοπόλεως διὰ τὰς καινοτομίας του εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Ἀναπτύσσει λανθασμένας θέσεις, ἐπισημαίνει ὁ Σεβ. Ἠλείας κ. Γερμανός.

◇ Ὁ Σεβ. Πειραιῶς ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας ἐπειδὴ στρεβλώνει τὸ Ἱερὸν Μυστήριον τῆς Βαπτίσεως. Ἐνῶ δι᾽ ἄλλης ἐπιστολῆς ἐλέγχει τὰς συμπροσευχὰς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μετὰ Παπικῶν καὶ Ἀρμενίων.

◇ Σεβ. Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος: Ἐνοχλεῖ δέν ἐνοχλεῖ ἐγώ θά συνεχίσω διά τό Σκο­πια­νόν.

◇ Ἐπέστρεψεν ὡς ἀπαράδεκτον σημαντικωτάτην ἐπιστολὴν τοῦ Σεβ. Γλυφάδας ὁ Σεβ. Μεσσηνίας.

◇ Ἀμερικανικαὶ ἀποκαλύψεις διὰ τὴν πορείαν τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν Σχέσεων.

◇ Κίνδυνοι διά τήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας.

◇ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν: Ἐχάθησαν αἱ ἀξίαι, ὅλοι εἰς συναγερμόν.

◇ Τό Κράτος εἰς τήν Ἑλλάδα ἀνεγείρει τζαμιά, ἐνῶ εἰς τήν Ρωσίαν Ἱερούς Ναούς.

◇ Ἀπεκατεστάθη ὑπό τῆς Γεροντείας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου ὁ Καθηγούμενος Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἐφραίμ.

◇ «Καί ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος». Τοῦ π. Βασιλείου Κοκολάκη.

Γεγονότα καί Σχόλια. Βιβλιοκρισίαι καί ἄλλη ἐνδιαφέρουσα ὕλη συμπληρώνουν τό φύλλον