Στὴ μαρτυρικὴ Χειμάρρα στὶς 7 Αὐγούστου τὸ μνημόσυνο τοῦ ἐθνομάρτυρα Ἀριστότελη Γκούμα

Τὴν Κυριακὴ 7 Αὐγούστου καὶ ὥρα 10 τὸ πρωί, θὰ πραγματοποιηθεῖ στὴν Χειμάρρα ἐκδήλωση μνήμης πρὸς τιμὴ τοῦ ἐθνομάρτυρα Ἀριστοτέλη Γκούμα. Στὶς 12 Αὐγούστου τοῦ περασμένου ἔτους, ὁ συμπατριώτης μᾶς Ἀριστοτέλης Γκούμας δολοφονήθηκε ἄγρια ἀπὸ μία ὁμάδα Ἀλβανῶν ἐθνικιστῶν ἐπειδὴ ἁπλὰ μιλοῦσε Ἑλληνικά.Στὴν ἐκδήλωση ποὺ διοργανώνουν, ἡ οἰκογένεια τοῦ δολοφονηθέντος, ἡ Ἕνωση Χειμαρριωτῶν, τὸ τοπικὸ παράρτημα τῆς ΔΕΕΕΜ «ΟΜΟΝΟΙΑ» καὶ ἄλλοι φορεῖς τῆς πόλης, θὰ τελεσθεῖ τὸ ἐτήσιο μνημόσυνο καὶ θὰ γίνουν τὰ ἀποκαλυπτήρια της προτομῆς τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα.
http://www.stoxos.gr/2011/07/7.html

Ὅσο ὑπάρχουν ἄνθρωποι….

 

Εἶχα ἐπιβιβαστεί λοιπον στὸν προαστιακὸ μὲ κάποιους φίλους,στὸ δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς,μετὰ ἀπὸ μία ὄμορφη μέρα.Τὰ ἐκδοτήρια εἰσιτηρίων εἶχαν κλείσει ἀπὸ ὥρα. Κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς εἴχαμε εἰσιτήριο μὲ ἐπιστροφή,κάποιοι ἄλλοι ὄχι.Ἀνεβαίνουμε λοιπὸν στὸ βαγονάκι μας,περνάει ὁ εἰσπράκτορας καὶ μᾶς ἐπικυρώνει τὰ εἰσιτήρια.Ἔβγαλε καὶ στὴ φίλη μας ποὺ δὲν εἶχε καὶ παράλληλα πιάνουμε τὴν κουβέντα μαζί του.Δίπλα μας ὁ νεαρὸς ποὺ μᾶς καθησύχασε στὸ σταθμὸ πὼς μποροῦμε νὰ βγάλουμε εἰσιτήριο καὶ μὲς στὸν προαστιακὸ(γιατί εἴχαμε κάπως ἀνησυχήσει).Ἀθλητής.Ὁ ἐλεγκτὴς γυρίζει καὶ μᾶς λέει: «Καλὸ παιδί,κάθε μέρα τὸν βλέπω.Κρίμα δὲν εἶναι γιὰ 1,5 στάση νὰ πληρώνει κάθε μέρα εἰσιτήριο;».Κι ἔτσι δὲν τοῦ «ἔκοψε».Ἐμεῖς σπεύσαμε νὰ τοῦ δείξουμε τὸ φοιτητικό μας πάσο,γιὰ νὰ σιγουρευτεῖ πὼς δικαιολογημένα βγάλαμε μειωμένο εἰσιτήριο.Μοῦ λέει:«Κορίτσι μου,αὐτοὺς  ποὺ δὲν ἔχουν πάσο τοὺς καταλαβαίνω.Ποτὲ κάποιος ποὺ δὲν ἔχει μαζί του πάσο,δὲ θὰ μὲ ρωτήσει ἂν θέλω νὰ τὸ δῶ.» Ἐμεῖς τοῦ ἀνταπαντᾶμε πὼς μπορεῖ κάποιος νὰ μπλοφάρει καὶ ἀποκρίνεται πὼς τὴ μπλόφα τὴ μυρίζεται πιὰ ἀπὸ μακριά. Σκέφτομαι …Τί δουλειὰ κι αὐτή…!!Καθημερινὰ νὰ παίζεις τὸν ψυχολόγο καὶ τὸν ἀστυνόμο σὲ τόσους ἀνθρώπους! Λίγο ἀργότερα ὁ χαριτωμένος κύριος ἐπιστρέφει,ὅπως πάντα μὲ χαμόγελο!Γυρίζει καὶ μᾶς λέει: «Μόλις εἶδα ἕναν κύριο ποὺ μὲ συγκίνησε»!Καὶ μᾶς ἀφηγεῖται: « Πῆγα νὰ...

κάνω τὸν προβλεπόμενο ἔλεγχο καὶ στὰ ὑπόλοιπα βαγόνια καὶ ἕνας κύριός μου δείχνει ενα χαρτὶ ποὺ τοῦ ἐπιτρέπει  4 δωρεὰν μετακινήσεις καὶ τοῦ λέω,γιατί μου τὸ δίνεται αὐτό,γιὰ μία τόσο κοντινὴ διαδρομὴ(ἀπὸ Κατερίνη-Θεσσαλονίκη)»;

Γυρίζει καὶ μᾶς λέει: «Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς θὰ μποροῦσε νὰ τὸ χρησιμοποιήσει σὲ κάποια μακρύτερη διαδρομή,θὰ μποροῦσε νὰ διασχίσει ὅλη τὴν Ἑλλάδα,νὰ πάει ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολη ὡς τὴν Ἀθήνα κι αὐτὸς θέλει νὰ ταξιδέψει ἀπὸ τὴν Κατερίνη ὡς τὴ Θεσσαλονίκη»! καὶ συνεχίζει φανερὰ συγκινημένος : «ὁ κύριος αὐτός μου εἶπε πὼς ἡ γυναίκα τοῦ ἔπαθε ἐγκεφαλικὸ καὶ πάει νὰ τὴ δεῖ στὴ Θεσσαλονίκη καὶ πρέπει νὰ ξαναγυρίσει πίσω καὶ αὔριο νὰ ξαναπάει,γι’αὐτὸ καὶ ἤθελε νὰ χρησιμοποιήσει τὶς δωρεὰν διαδρομές του».

Ἐμεῖς εἴχαμε παγώσει,δὲν περιμέναμε τέτοια ἐξέλιξη στὴ μικρὴ ἱστοριούλα μας.Καὶ τὸ ἀποκορύφωμα;Τὰ λόγια του ἐλεγκτῆ ποὺ ἀκόμα ἠχοῦν στ’αὐτιά μου: «Δὲν τοῦ ἀκύρωσα τὸ εἰσιτήριο» καὶ συνέχισε λέγοντας στὸν ἐπιβάτη:«Αὔριο τὸ μεσημέρι καὶ τὸ βράδυ ποὺ θὰ εἶμαι πάλι ἐγὼ στὸν προαστιακὸ ἔλα πάλι τὴν ἴδια ὥρα,γιὰ νὰ πᾶς δωρεὰν νὰ ἐπισκεφτεῖς τὴ γυναίκα σου»!!!!!

Ε,τώρα πεῖτε μου…Εἶναι νὰ ἀπογοητεύεται κανεὶς καὶ νὰ

μιζεριάζει ὅσο ὑπάρχουν τέτοιοι ἄνθρωποι…..;;;

"Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ"

Συγκλονιστικὴ εἴδηση: ἀρχίζει συζήτηση γιὰ τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και κυρίως για τὴν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων σὲ 12 ναυτικὰ μιλιά!

Ἂς θυμηθοῦμε τί εἶχε πεῖ ὁ π.Παίσιος γιὰ τὸ θέμα,ὅταν ρωτήθηκε σχετικὰ ἀπὸ προσκυνητή:
"Κάποτε , εἶχα πάει στὸν Γέροντα μὲ ἕνα φίλο μου καὶ ἐκεῖ συναντήσαμε μία παρέα ἀπὸ πέντε παιδιὰ . Τότε ρώτησα τὸν Γέροντα ποιὲς προέβλεπε νὰ εἶναι οἱ ἐξελίξεις σχετικὰ μὲ τὴν Τουρκία . Γέροντα , τοῦ λέω , ἂπ΄τὴν Ἀλεξανδρούπολη εἴμαστε . Μήπως μᾶς πιάσει ἡ μπόρα κατὰ κεῖ;

Μοῦ ἀπαντᾶ : Κοίταξε νὰ δεῖς . Οἱ Τοῦρκοι δὲν θὰ μποῦν στὴν Ἀλεξανδρούπολη . Θὰ κάνουν μόνο μία πρόκληση στὴν Ἑλλάδα , ποὺ θὰ ἔχει σχέση μὲ τὴν αἰγιαλίτιδα ζώνη . Καὶ ἐμᾶς θὰ μᾶς πιάσει πείνα . Θὰ πεινάσει ἡ Ἑλλάδα . Καὶ ἐπειδὴ θὰ κρατήσει αὐτὴ μπόρα κάποιο διάστημα , μῆνες θὰ εἶναι , «θὰ ποῦμε τὸ ψωμὶ ψωμάκι » .

Μετὰ ρωτάω : Γέροντα , πῶς θὰ καταλάβω ἐγὼ ὅτι θὰ εἴμαστε κοντὰ στὸν πόλεμο ;  Ὅταν , λέει , θὰ ἀκούσεις στὴν τηλεόραση νὰ γίνεται θέμα γιὰ τὰ μίλια , γιὰ τὴν ἐπέκταση τῶν μιλίων (τῆς αἰγιαλίτιδας ζώνης ) ἀπὸ 6 σὲ 12 μίλια , τότε ἀπὸ πίσω ἔρχεται ὁ πόλεμος ."

Η Είδηση έχει ως εξής: Δέσμη τεσσάρων μέτρων γιὰ τὴν ἐπίτευξη συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας στὸ Αἰγαῖο προτείνει ἡ γνωστὴ δεξαμενὴ σκέψης «Διεθνὴς Ὁμάδα Κρίσεων» (International Crisis Group - ICG). To ICG θεωρεῖ ὅτι ἔχει ἔρθει ἡ στιγμὴ ποὺ οἱ δύο χῶρες μποροῦν νὰ φθάσουν σὲ λύση τῶν προβλημάτων στὸ Αἰγαῖο, σημειώνοντας ὅτι...

 ἡ οἰκονομικὴ κρίση στὴν Ἑλλάδα ποὺ προκαλεῖ ἀνάγκη γιὰ περικοπὲς στὶς ἀμυντικὲς δαπάνες, ἡ νέα ἐπικράτηση τοῦ Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογᾶν καὶ ἡ ἀνεπίσημη ἄρση τῶν ὑπερπτήσεων πάνω ἀπὸ ἑλληνικὰ νησιὰ ἐντός του 2011 συνθέτουν ἕνα σκηνικὸ ὥριμο γιὰ λύση, παρὰ τὰ προβλήματα ποὺ θὰ ὑπάρξουν, εἰδικὰ στὴν Ἑλλάδα, ὥστε μία λύση νὰ περάσει ἀπὸ τὴν κοινὴ γνώμη.

Οἱ δέσμες μέτρων ποὺ προτείνει τὸ ICG εἶναι:

1. Ἡ ἐπισημοποίηση τῆς ἄρσης τῶν ὑπερπτήσεων σὲ κατοικημένα ἑλληνικὰ νησιὰ ἀπὸ τὴν Τουρκία (σσ. δὲν ἀναφέρει τί πρέπει νὰ συμβεῖ μὲ τὶς ὑπερπτήσεις σὲ ἀκατοίκητα νησιά). Παράλληλα, ἡ Ἑλλάδα θὰ πρέπει νὰ δεσμευτεῖ νὰ ἀποστρατιωτικοποιήσει νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, βάσει δεσμεύσεων ποὺ ἔχει ἀναλάβει ἀπὸ παλαιότερες διεθνεῖς συνθῆκες, ἐφόσον μία συνολικὴ λύση γιὰ τὸ Αἰγαῖο γίνει πραγματικότητα. Ἡ Ἄγκυρα θὰ πρέπει νὰ διαλύσει ἢ νὰ μεταφέρει στὴν ἐνδοχώρα τὴν ἐπονομαζόμενη «Στρατιὰ τοῦ Αἰγαίου».

2. Καὶ οἱ δύο πλευρὲς πρέπει νὰ δεσμευτοῦν νὰ διαπραγματευθοῦν εἰδικὲς ρυθμίσεις γιὰ τὸ Αἰγαῖο, βάσει τῶν ὅσων προβλέπει ἡ Σύμβαση γιὰ τὸ Δίκαιό της Θάλασσας καὶ ἰδιαίτερα βάσει τῶν προβλέψεών της γιὰ εὐθιδικία καὶ εἰδικὲς περιστάσεις. Ἡ Ἑλλάδα, κατὰ τὸ ICG, θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσει ὅτι ἡ Τουρκία, ὡς παράκτιο κράτος, ἔχει δικαιώματα στὶς θαλάσσιες ζῶνες στὸ Αἰγαῖο. Ἡ Ἄγκυρα θὰ πρέπει νὰ δεσμευτεῖ ὅτι θὰ ἐπικυρώσει τὴ Σύμβαση καὶ νὰ ἀναγνωρίσει τὸ δικαίωμα τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐπεκτείνει τὰ χωρικά της ὕδατα στὰ 12 ναυτικὰ μίλια. Παράλληλα, οἱ δύο πλευρὲς πρέπει νὰ συμφωνήσουν στὴ διατήρηση θαλασσίων διαδρόμων στὴν ἀνοιχτὴ θάλασσα πρὸς διευκόλυνση τῆς διεθνοῦς ναυσιπλοΐας.

3. Βάσει τοῦ κανόνα τῶν 12 μιλίων, οἱ δύο χῶρες πρέπει νὰ ὁρίσουν τὰ χωρικά τους ὕδατα. Γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθεῖ ἡ μέση γραμμή, ἀλλὰ καὶ ἡ μείωση τῶν ἑλληνικῶν χωρικῶν ὑδάτων ὥστε νὰ διευκολυνθεῖ ἡ διεθνὴς ναυσιπλοΐα. Ἑλλάδα καὶ Τουρκία πρέπει νὰ συμφωνήσουν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θὰ παραπέμψουν στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης ὅποια διαφορὰ προκύψει σχετικὰ μὲ τὴν ὁριοθέτηση τῶν χωρικῶν ὑδάτων - μία πρόταση ποὺ ἀφήνει ἀνοιχτὸ τὸ ἐνδεχόμενο νὰ παραπαμφθεῖ στὴ Χάγη ἀκόμη καὶ τὸ θέμα τῶν «γκρίζων ζωνῶν».

4. Ὁποῖο ἄλλο θέμα - καὶ εἰδικὰ ἡ ὁριοθέτηση τῆς ὑφαλοκρηπίδας - δὲν ἐπιλυθεῖ διμερῶς, θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ παραπεμφθεῖ στὴ Χάγη. Καὶ αὐτὴ ἡ πρόταση κλίνει ἐλαφρῶς ὑπὲρ τῶν θέσεων τῆς Ἄγκυρας ποὺ ἐπιμένει νὰ θέτει στὸ τραπέζι τῶν συνομιλιῶν περισσότερά του ἑνὸς ζητήματα.

Κάτι μᾶς λέει,πὼς σύντομα θὰ ὑπάρξουν ἐξελίξεις στὸ θέμα,ἴσως ἀπρόβλεπτες γιὰ μερικούς...

hellas-orthodoxy.blogspot.com

Άγιος Παντελεήμων ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός. Έλεγχος για τη σημερινή ιατρική κοινότητα και τους όποιους επίορκους της ιατρικής επιστήμης

ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ

ΕΛΕΓΧΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ ΘΕΡΑΠΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

Ο ανάργυρος ιατρός, ο φιλάνθρωπος επιστήμων, ο πιστός άνθρωπος, ο κοινωνικός εργάτης, ο άνθρωπος της προσευχής και της αγάπης. Αυτός ήταν ο άγιος Παντελεήμων. Όχι μόνο άνθρωπος του Θεού, αλλά και επιστήμονας ιατρός, ο οποίος βοηθούσε με χρήμα, προσευχή, λόγο και γνώση τον πεσμένο άνθρωπο. Δίδασκε με την αγάπη και την καλή συμπεριφορά, με την καλοσύνη και αφιλοχρηματία, με τον κόπο και την προσφορά. Αυτά τα παραδείγματα έχει να παρουσιάσει η Εκκλησία μας. Αυτοί είναι οι άνθρωποί της και οι άγιοί της.

Ο άγιος Παντελεήμων ανέτρεψε με την ιατρική και κοινωνική του δράση τη μέχρι τότε αντίληψη, όπως άλλωστε παρατηρείται και σήμερα δυστυχώς, και απέδειξε ότι υπάρχουν και καλοί επιστήμονες. Δίδασκε με τη ζωή του μεγάλες αλήθειες, ότι πάνω από την επιστήμη υπάρχει και ο μοναδικός ιατρός, των ψυχών και των σωμάτων, ο Καλός Σαμαρείτης, ο Ιησούς Χριστός, και πέρα από τα φάρμακα υπάρχει η πίστη, η προσευχή, το Ευχέλαιο και η θεία Κοινωνία. Πόσες φορές, όχι μόνο παλιά, αλλά και σύγχρονα, δεν χτύπησαν χαρμόσυνα οι καμπάνες στην Παναγία της Τήνου και στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσσο, όταν ένας τυφλός ξαναβρήκε το φως του, ένας παράλυτος ανωρθώθηκε και περπάτησε κι ένας καρκινοπαθής θεραπεύθηκε αποδεδειγμένα δια βίου.

Ο άγιος Παντελεήμονας, όπως και όλοι οι ανάργυροι ιατροί της Εκκλησίας μας, συνδύαζε την πίστη με την γνώση και την ανθρώπινη προσπάθεια με την προσευχή, τα κοινά φάρμακα με τον αγιασμό και τη θεία χάρη. Έκανε πραγματικά θαύματα, που άγγιζαν όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή και άλλαζαν τον άνθρωπο και τον οδηγούσαν στη πίστη και στη δοξολογία του Θεού.

Δυστυχώς μερικοί ιατροί πρόδωσαν την αποστολή τους και κατέληξαν από το να υπηρετούν τον Θεό και τον άνθρωπο να υπηρετούν μόνο το στυγνό οικονομικό τους συμφέρον. Είναι ντροπή να υπάρχουν σήμερα άνθρωποι σε κατεξοχήν ανθρωπιστικές επιστήμες και κοινωνικά λειτουργήματα και να έχουν πατήσει τον όρκο τους και να έχουν προδώσει την αποστολή τους. Να ποδοπατούν τον συνάνθρωπο ή να τον βλέπουν σαν οικονομική μονάδα.

Δεν είναι δυνατόν σήμερα να υπάρχουν ιατροί, οι οποίοι να διακατέχονται από συσσωρευμένη εκδίκηση για τον άρρωστο και αγνοώντας την περίπτωσή και την προσωπικότητά του, την ιδιαιτερότητα και την φτώχεια του, να θέλουν να απομυζήσουν από τον πονεμένο κάθε οικονομική ικμάδα, επειδή αυτοί σπούδασαν περισσότερα χρόνια και ξοδεύτηκαν περισσότερο. Τι φταίνε οι φτωχοί άρρωστοι που μας πλησιάζουν; Αυτοί πρέπει να πληρώσουν τα σπασμένα;

Δεν είναι δυνατόν σήμερα πάνω στον πόνο του άλλου να θησαυρίζω εγώ ο ιατρός και να συναγωνίζομαι τους μεγιστάνες του πλούτου, να χτίζω μεγαθήρια, να αδικώ με την φοροδιαφυγή μου το κράτος, να ελέγχω τα συναισθήματα και την περιουσία των άλλων, που από ανάγκη με κοιτάνε στα μάτια και κρέμονται από το λόγο μου, και να μη νοιάζομαι πραγματικά για τον πεσμένο άνθρωπο, αλλά για τη δική μου προβολή και δόξα. Να κάνω χάριν φήμης και κενοδοξίας πολύωρες εγχειρήσεις και να πειραματίζομαι χωρίς συναίσθηση μόνο με την ψυχρή επιστήμη πάνω στις φευγαλέες ψυχές ανθρώπων, οι οποίες από τον φόβο και την ανέχεια τρεμοσβήνουν.

Δεν είναι δυνατόν σήμερα να υπάρχουν ιατροί, οι οποίοι φτάνοντας στα άκρα την ιατρική δεοντολογία να υπηρετούν τον θάνατο και να παράγουν πτωμαϊνη με την ευθανασία και τις εκτρώσεις. Να χαρακτηρίζουν «μικρή καισαρική» και «διακοπή κυήσεως» τον φόνο των αγέννητων παιδιών και να μετατρέπουν τα νοσοκομεία σε σφαγεία. Να γενικεύουν τις μεταμοσχεύσεις γενικά και αδιάκριτα και να υπηρετούν εμμέσως πλήν σαφώς το εμπόριο των οργάνων. Αυτοί να ζούν σκανδαλωδώς με πολυτέλεια από τα χρήματα των αναπήρων ή των αναχωρησάντων από αυτή τη ζωή.

Δεν είναι δυνατόν σήμερα μετά από τόσους αιώνες χριστιανικής ζωής και παραδόσεως, μετά από τόσα παραδείγματα ιαματικών και θαυματουργών Αναργύρων ιατρών, ανθρώπων με στεγανή γνώση, αλλά και θαυματουργή πίστη, να υπάρχουν ιατροί και μάλιστα χριστιανοί, οι οποίοι να καταφεύγουν στην μαγεία, στο συνδυασμό μαγείας, πνευματισμού και ιατρικής, να εισάγουν στην ορθόδοξη Ελλάδα πρακτικές ανατολίτικης προέλευσης και να αναμειγνύουν τη σατανική ενέργεια με τη φαρμακολογία, την επιστήμη με τον κομπογιαννιτισμό, βλάπτοντας έτσι και τους εαυτούς τους και τους αρρώστους τους.

Σεβόμαστε και υπακούμε τους ιατρούς. Σταλμένοι από το Θεό και αυτοί και τα φάρμακα για την υγεία μας. Αλλά μη τους θεοποιούμε κιόλας. Πρωτίστως μη απολυτοποιούμε το αγαθό της υγείας. Δεν είναι η υγεία πάνω από όλα, όπως λέει συνήθως ο κόσμος. Υπάρχει και η ευσέβεια.

Στα γενέθλια του Πλάτωνα στα 18 του χρόνια, πήγε και ο Σωκράτης. Ο Πλάτωνας ήταν αθλητής γενναίος, αλλά ο Σωκράτης, ο σοφώτερος πάντων ανθρώπων, υπηρέτησε με τον λόγο και την συμβουλή του την αλήθεια και το μέτρο, για να προφυλάξει το μαθητή του και να νουθετήσει και τους άλλους, λέγοντας ότι το σώμα θέλει τα δικά του. Δός του ό,τι χρειάζεται, αλλά τίποτε παραπάνω. Την ψυχή γύμνασέ την γερά και ατσιγγούνευτα.

Η ευσέβεια λέγει ο απόστολος Παύλος είναι χρήσιμη και γι αυτή και για την άλλη ζωή. «Η του σώματος γυμνασία προς ολίγον εστι ωφέλιμος».

Έτσι και μείς σε μια εποχή ματαίων επιδόσεων και γενικής φθοράς αναζητούμε τους αναργύρους και αφιλοχρήματους ιατρούς, τους ανθρώπους του καθήκοντος και της συμπόνιας, της αγάπης και της θυσίας. Ζητούμε ελεήμονες ανθρώπους και συνοδοιπόρους του αγίου Παντελεήμονος.

Τέτοιοι άνθρωποι γίνονται μόνο με τη χριστιανική πνοή και την αρετή της αγάπης. Η αγάπη καθιστά τον άνθρωπο ελεήμονα και η πολλή αγάπη Παντελεήμονα. Τον δε άγιο Παντελεήμονα κάποια τροπάρια τον ονομάζουν Παγκόσμιο Άνθρωπο. Και τούτο διότι η αγάπη είναι παγκόσμια αρετή, αγκαλιάζει όλο τον κόσμο, συνδέει τον ουρανό με τη γη, τους ανθρώπους μεταξύ τους, ξεπερνά τον θάνατο, συμπεριλαμβάνει όλες τις αρετές, αποτελεί Χριστού μίμηση και ξεκλειδώνει καρδιές και σπίτια. Με την αγάπη οι άνθρωποι ξαναβρίσκουν τη μάνα τους και όπου μπαίνει η αγάπη μπαίνει ο Θεός. Όταν ο Θεός μάλιστα δεί στον άνθρωπο πραγματική συμπάθεια για τον συνάνθρωπο, κατανόηση και προσέγγιση κι όχι αδιαφορία, τότε δίνει τη χάρη του και η αγάπη μαζί με την πίστη στην Εσταυρωμένη Αγάπη, θαυματουργούν.

Πολλοί γονείς θέλουν να δούν τα παιδιά τους γιατρούς. Θέλουν να καμαρώνουν. Μέχρι ένα σημείο είναι καλή αυτή η επιθυμία. Αλλά δεν θα μας ζητηθεί αυτό στην ημέρα της Κρίσεως. Θα ζητηθεί από τον κάθε γονιό, αν έκανε το παιδί του άνθρωπο πίστεως και άνθρωπο αγάπης. Άνθρωπο προσευχής και εμπιστοσύνης στο Θεό. Αλληλεγγύης και συναντίληψης. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την χριστιανική αγωγή και το προσωπικό χριστιανικό παράδειγμα.

Στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκαν δύο αδέλφια να πολεμάνε πλάϊ – πλάϊ. Ήταν πολύ μορφωμένα παιδιά. Είχαν γνώσεις και δεξιότητες πολλές. Και την τέχνη του πολέμου την ήξεραν καλά ως καλοί στρατιώτες που ήταν. Όμως κάτι τους έλειπε κι αυτό τόγραψαν σε γράμμα και τόστειλαν στη μάννα τους. Τι της έλεγαν; «Μάννα με όλα μας εφοδίασες κάτω στην κοσμική ζωή που ήμασταν. Αλλά εδώ όλα τα όσα μας έμαθες μας είναι άχρηστα. Εδώ ένα πράγμα χρειαζόμαστε και το βλέπουμε στους συστρατιώτες μας, αλλά εμείς δεν το έχουμε. Κι αυτό είναι η προσευχή. Σ΄αυτό μας αδίκησες. Δεν μας έμαθες ποτέ να προσευχόμαστε». Αυτά χρειάζεται να μάθουμε στα παιδιά μας, και τότε ότι και να γίνουν θα είναι πρωτίστως άνθρωποι του Θεού.

΄Ενα τέτοιο παιδί, παιδί του Θεού, κάποτε που έδινε εξετάσεις στα Μαθηματικά πήγε και ζήτησε μια ευχή στο Μετόχι της Αναλήψεως στο Βύρωνα. Πράγματι ο εφημέριος τον οδήγησε κάτω στο εκκλησάκι με τα άγια λείψανα και έκανε μια ευχή υπέρ υγείας και φωτισμού. Μετά την μικρή ακολουθία τα άγια λείψανα ευωδίασαν. Κάποιο από τα πολλά. Ερευνήσαντες διεπίστωσαν ότι ευωδίασε το ιερό λείψανο του αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του Ιαματικού. Τον μαθητή τον έλεγαν Παντελή!!! Μεγάλα τα της Πίστεως κατορθώματα και αλλοίμονο αν δεν είχαμε τους αγίους μας πρεσβευτές στο Θεό για μας.

Χριστιανική Εστία Λαμίας

Διαβάστε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα άποψη: Είναι οι Έλληνες Τέκτονες σιωνιστές

 

Πέρασαν ήδη μερικές ημέρες από το μακελειό της Νορβηγίας και σε μια κατάσταση, θα μπορούσα να πω, πιο νηφάλια έρχομαι να αναμοχλεύσω λίγο τα πράγματα και τα «πάθη» όλων των υπερπατριωτών πιστών χριστιανών οι οποίοι, όλες αυτές τις ημέρες μας ζάλισαν με την μασονική και άρα φιλοσιωνιστική ιδιότητα του ψυχοπαθή Νορβηγού.

Δεν θέλω να πείσω κανέναν αλλά μπορώ άνετα διαβεβαιώσω ότι κανένας "εχέφρων" άνθρωπος δεν θα προέβαινε σ' αυτού του είδους την ενέργεια είτε είναι μασόνος, είτε όχι και.. είτε διάκειται φιλικά υπέρ των Παλαιστινίων είτε όχι.

 Μπορώ επίσης να διαβεβαιώσω ότι οι περισσότεροι ΄Ελληνες Τέκτονες είναι και καλοί πατριώτες ερωτευμένοι με το μεγαλείο της Αρχαίας Ελλάδας και καλοί χριστιανοί και είναι αμέτρητοι σε όλη την χώρα αλλά και στις αδούλωτες πατρίδες οι τάφοι όσων τεκτόνων έδωσαν την ζωή τους για την Εθνική Υπόθεση όπως και να διαβεβαιώσω ότι και πολλοί...

 «υπερπατριώτες» Έλληνες φόρεσαν το "ράσο" ή ακόμη και αλλαξοπίστησαν προκειμένου να γλυτώσουν την στράτευση σε δύσκολες στιγμές όπως έλεγε και μεγάλος Περικλής Γιαννόπουλος.

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να υπερτονίσω ότι περισσότερο φανατισμένοι φιλοσιωνιστές είναι οι οπαδοί χριστιανικών φονταμενταλιστικών παραφυάδων ξένων προς την ορθοδοξία μας (κυρίως ευαγγελιστές) οι οποίοι πιέζουν τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ (αλλά και τους ηγέτες άλλων χωρών) να στηρίξει το Ισραήλ διότι διαφορετικά δεν θα είναι δυνατή η δευτέρα παρουσία του Κυρίου μας λες και ο Ιησούς δεσμεύεται από την ύπαρξη ή όχι κρατικών οντοτήτων.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ζητήσω την επιβεβαίωση ή την διάψευση των όσων λέω για τις χριστιανικές παραφυάδες των τεσσάρων Ιεραρχών που κατά την γνώμη μου είναι άξιοι να φέρουν αυτόν τον τίτλο δηλαδή Θεσ/νικης , Δρυϊνουπόλεως-Πωγωνιανής και Κονίτσης, Πειραιώς και Καλαβρύτων κυρίων Ιγνατίου, Ανδρέα, Σεραφείμ και Αμβροσίου αντίστοιχα.

 Αν υπήρξα μασόνος;

Ναι για πολλά χρόνια αλλά απομακρύνθηκα προ πολλών ετών γιατί δεν βρήκα αυτό που ζητούσα ή ίσως δεν ήξερα τι ζητούσα και δεν μετάνιωσα για τις επιλογές μου.

Αν είμαι χριστιανός;

Ναι και θα δώσω και το αίμα μου για την πατρίδα μου και την πίστη μου. Αν πηγαίνω στην Εκκλησία; Ναι και συχνά όσο οι περισσότεροι Έλληνες.

 Στέλνω αυτήν την ανάρτηση στα δέκα ιστολόγια που διαβάζω καθημερινά με σκοπό όχι να παραπλανήσω αλλά να πείσω ότι άλλοι είναι οι εχθροί της πατρίδας μας και ότι με το να ασχολούνται με τους μασόνους απλά παίζουν το παιχνίδι των πραγματικών εχθρών της πατρίδας μας.

Εγώ προσωπικά, με όσα έχω ζήσει, θα αντιμετώπιζα τους τέκτονες σαν σύγχρονους "Δον Κιχώτες" χωρίς να παραγνωρίζω ότι στους κόλπους τους "σιτίζονται" και αρκετά "λαμόγια".

Ευχαριστώ .... Οδυσσεύς .

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/07/blog-post_3101.html#ixzz1TFVwt0gu

Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής-Περί Νοεράς Προσευχής

Όταν καλλιεργήσετε την ευχή, δέν σας πειράζουν οι άνεμοι του πειρασμού. Εξασθενεί η δύναμή του, δε μπορεί να σας κάνει τίποτε.
Η προσευχή ας σου είναι τείχος,ασπίδα και θώρακας.
Εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και προσευχή
Το τέλος της ζωής μου εγγίζει. Σας παρακαλώ όλοι να ζήσετε βίον άγιον, να βαδίσετε σε γραμμές άγιες για να βοηθήσετε την Εκκλησία και την Ελλάδα μας. Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια, που θα ανεβαίνει η προσευχή σας στο θρόνο του Θεού.
Ερώτησις: Όταν, Γέροντα σας πλησιάση πρόσωπο ταραγμένο και σας εκτοξεύσει υβριστικούς λόγους τί κάνετε εκείνη τη στιγμή;
Απάντησις: Όταν κάθομαι σε υψηλό βράχο προσευχής, όσα κύματα και να έλθουν δε μου προξενούν τίποτε. Όταν όμως με βρούν χαμηλά με περιλούουν
Η Νοερά προσευχή αφομοιώνει, συνδέει, αγιάζει.
Όταν στη ψυχή ανάψη η πυρκαϊά της ευχής όλα τα ξηρά καίγονται και εξαφανίζονται.
Η νοερά προσευχή είναι η βάση της τελειότητος.
Η πρώτη βαθμίδα της πνευματικής ανυψώσεως είναι η νοερά προσευχή.
Στην αρχή της ευχής αισθάνεσαι χαρά, έπειτα γλυκύτητα και στο τέλος σαν καρπός έρχονται τα δάκρυα. Διότι αισθάνεσαι πλέον την παρουσία του Ιησού.
Όταν θα καλλιεργήσετε την ευχή δε θα κουράζεστε, δε θα ταράζεστε, δε θα νυστάζετε στις ακολουθίες, διότι το σώμα σας θα είναι πλέον ένδυμα. Το φόρεμα ούτε λυπάται, ούτε κρυώνει, ούτε κουράζεται... Όσες ώρες και να στέκομαι δε κουράζομαι
Βρισκόμαστε σ’αυτή τη κατάσταση, διότι ο Μοναχισμός έχασε το χρωματισμό του, τη νοερά Προσευχή.
Εμπρός παιδιά, να καλλιεργήσετε την ευχή. Αυτή γέμισε τον Παράδεισο απο τόσους αγίους ανθρώπους.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος καθαρισμού και αγιασμού απο τη νοερά προσευχή. Καλοί είναι και οι ψαλμοί (οι εκκλησιαστικοί ύμνοι), αλλ’αυτούς τους λέμε για να ελκύουμε και να συγκινούμε τον κόσμο. Εμείς πρέπει να μιλάμε στον Βασιλέα μυστικά στο αυτί του. Αυτοί που ψάλλουν μοιάζουν με ανθρώπους, που βρίσκονται έξω απο το παλάτι του Βασιλέως και φωνάζουν διάφορα άσματα για να δείξουν τον ενθουσιασμό τους. Ευχαριστείται βέβαια ο Βασιλιάς και απο αυτά, αφού γίνονται για το πρόσωπό του, αλλά ευφραίνεται και προσέχει περισσότερο τους μυστικούς της αυλής του, αυτούς που του μιλούν στο αυτί Του
Η υπακοή όταν της αφαιρέσει την κρυφή εργασία, την ευχή, δεν έχει αξία. Και ο κομμουνισμός υπακούει στην ιδεολογία του, αλλά τί είναι;
Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματός μας. Και στον ωκεανό ακόμα να βρεθείς με βάρκα να ταξιδεύεις άφοβα.
Δια της ευχής γίνεται ο άνθρωπος σαν παιδί. Τον επαναφέρει στην απλότητα και την αθωότητα που είχε ο Αδάμ στον Παράδεισο πρίν την πτώση. Παύει τη διαφορά του άλλου φύλου. Αποκτά ακατανόητη για τους κοσμικούς την ευλογημένη αγία απάθεια.
Με την ευχή αγιάζεις τον τόπο που κάθεσαι και το έργο που κάνεις.
Πρόσεξε τώρα ο διάβολος στενοχωριέται που τον πολεμάς με την ευχή. Θα προσπαθεί να σου αποσπά το νού σου με διάφορες σκέψεις.
Όλοι οι πειρασμοί σου πρέπει να ξέρεις, είναι για να σε εμποδίσουν απο την προσευχή του Ιησού
Μεταλαμβάνετε συχνά, προσεύχεστε θερμά με την καρδιά σας, υπομένετε και θα δείτε χέρι δυνατό να σας κρατάει.
Όταν θα καλλιεργήσετε τη νοερά προσευχή θα γίνετε πλέον παιδιά του παλατιού. Θα ξέρετε τη γλώσσα του Βασιλιά και τους βασιλικούς τρόπους. Τότε μόνο με ένα νεύμα θα έχει άγια σκιρτήματα η καρδιά σας.
Καλλιεργήστε την ευχή. Αυτή θα σας οδηγήσει στον Παράδεισο. Θα βλέπετε τη χάρη του Θεού οφθαλμοφανώς, θα αποκτήσετε τη χαρά του Ουρανού.
Παρεκάλεσα τον Κύριο να σας δώσει το χάρισμα της ευχής. Δεν έχω άλλο δώρο να σας δώσω. Θέλω αυτό που θεωρώ το πιο πολύτιμο να σας το παραδώσω.
Η χάρις του Παναγίου Πνεύματος κάνει τον άνθρωπο να εκπέμπει ακτίνες... θα πρέπει όμως ο άλλος να έχει καλό δέκτη για να το καταλάβει, για να πάρει είδηση τη θερμότητα των ακτίνων.
Ο άνθρωπος δια της προσευχής του Ιησού είναι πάντα χαρούμενος, γεμάτος και φωτισμένος.
Δια της ευχής θα κερδίσεις το πάν. Καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται. Προσπάθησε κάθε στιγμή να αναπνέεις τον καθαρό αυτόν αέρα της προσευχής του Ιησού.
Τότε ο Μοναχός έχει την πραγματική χαρά, όταν έχη δια της ευχής τον Χριστό στην καρδιά του.
Να προσεύχεστε να μου δίνει ο Θεός υπομονή, θερμή προσευχή και αναβάσεις προς τον Χριστό μας.
Θα λεπτύνετε και θα πετάτε με την ευχή. Θα αισθάνεστε ζωντανή την παρουσία του Χριστού μας μέσα και γύρω σας
Είναι βασιλικός ο άνθρωπος που ενώνεται με το Θεό. Είναι τότε πολύ προσεκτικός στους λόγους του. Επιθυμεί να μη διακόπτει τη μυστική συνομιλία του Βασιλιά και όσες φορές οι άλλοι, που τον πλησιάζουν δε τον καταλαβαίνουν τον κουράζει πολύ.
Επιθυμώ να ιδρύσετε σταθμούς προσευχής στα νησιά μας.
Θέλω ν’ακούσω μέσα σας τη φωνή του Κυρίου. Απο την καρδιά σας να μιλάει ο Κύριος. Να είστε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής.
Η πνευματική ζωή έχει χαρές μεγάλες. Πετάς, φεύγεις απ΄τον κόσμο, δε λογαριάζεις τίποτε... Γίνεστε παιδιά που κατοικεί ο Θεός στην καρδιά σας.
Η προσευχή όλα τα τακτοποιεί. Τη θάλασσα μπορεί να την περπατάς. Εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Τις βουλήσεις των ανθρώπων μεταβάλλει. Δίνει θάρρος, πίστη και υπομονή στη ζωή μας πάντοτε.
Την ένωση της ψυχής σας μετά του Θεού να φροντίσετε.
Όταν θα βαδίσετε στις γραμμές της προσευχής, της σιωπής και της μελέτης, θα δείτε να κατοικεί ο Χριστός στην καρδιά σας
Η Παναγία να σε διαφυλάει, ο Χριστός να κατοικήσει στην καρδιά σου. Αυτο είναι παιδί μου η τελειότητα.
Θέλω όταν σε πλησιάζω να μου μιλάει ο Χριστός απο την καρδιά σου και εσύ πάλι να ακούς τον Νυμφίο σου να μιλάει μέσα απο τη δική μου ψυχή και τότε είναι το πραγματικό μυστικό πανηγύρι
Η χάρη του Θεού, η πνευματική ένωση τον μεταμορφώνει, γίνεται άλλος άνθρωπος, φεύγει ο φόβος. Με την απεριόριστη χάρη δε φοβάται τον θάνατο. Θεωρεί τη ζωή αυτή, όσο καλή και άν φαίνεται σκλαβιά.
Υπομονή χειάζεται και προσευχή, για να μη πέφτουμε σε λάθη.
Για να απολαύσεις τις χαρές του Μοναχισμού, της πνευματικής ζωής, πρέπει να καλλιεργήσεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου την προσευχή, την υπομονή και την σιωπή. Χωρίς την προσευχή δεν είναι εύκολο να υπομένεις, ούτε να σιωπάς. Με τη χάρη του Θεού, αυτά εφάρμοσα στη ζωή μου. Μας βοηθούν να έχουμε τον Χριστό κάτοικο στην καρδιά μας.


Αρχιμ. Παύλου Νικηταρά
Ο Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής
Από το βιβλίο «Ο γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής. Μια σύγχρονη μορφή της Πάτμου», έκδοση Επτάλοφος, www.eptalofos.gr
http://www.myriobiblos.gr/

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/07/blog-post_8489.html#ixzz1TFVUXNE7

"Έχουμε ευθύνη" – Γέροντας Παΐσιος

Είχε έρθει στο Καλύβι ένας άθεος μέχρι το κόκκαλο. Αφού είπε διάφορα, μετά μού λέει: «Εγώ είμαι εικονομάχος». Από εκεί πού δεν πίστευε τίποτε, ύστερα έλεγε ότι είναι εικονομάχος. «Βρε αθεόφοβε, τού λέω, εσύ αφού δεν πιστεύεις σε τίποτε, τι μού λες ότι είσαι εικονομάχος;

Τότε, τον καιρό τής Εικονομαχίας [2], μερικοί Χριστιανοί από υπερβολικό ζήλο έπεσαν σε πλάνη, έφθασαν στην άλλη άκρη, και μετά ή Εκκλησία τοποθέτησε το θέμα· δεν είναι ότι δεν πίστευαν». Υποστήριζε εν τω μεταξύ όλη την σημερινή κατάσταση. Μαλώσαμε εκεί πέρα.
«Καλά, του λέω, κατάσταση είναι αυτή; Δικαστικοί να φοβούνται να δικάσουν, να κάνουν μηνύσεις για εγκληματίες και να τους απειλούν ό ένας και ό άλλος και να αναγκάζονται να τις αποσύρουν; Και τελικά ποιοί κυβερνούν; Σε αναπαύει αυτή ή κατάσταση; Υποστηρίζεις αυτούς; Εσύ είσαι εγκληματίας. Γι’ αυτό ήρθες; Άντε, φύγε Από εδώ!». Τον έδιωξα.
- Γέροντα, δεν φοβάστε έτσι πού μιλάτε;
- Τι να φοβηθώ; Τον τάφο μου τον έχω ανοίξει. Αν δεν τον είχα ανοίξει, θα με απασχολούσε πού θα κουραζόταν ό άλλος να σκάψει. Τώρα θα χρειασθεί να ρίξει μόνο λίγους τενεκέδες χώμα…

‘Έχω ύπ’ όψιν μου έναν άλλον άθεο, έναν βλάσφημο, πού τον αφήνουν στην τηλεόραση και μιλάει, ενώ έχει πεί τά πιο βλάσφημα λόγια για Τον Χριστό καί την Παναγία. Δεν παίρνει καί ή Εκκλησία μιά θέση να αφορίση μερικούς. Αυτούς έπρεπε να τους αφορίζη ή Εκκλησία. Λυπούνται Τον αφορισμό!
- Γέροντα, τι θα καταλάβουν με τον αφορισμό, αφού τίποτε δεν παραδέχονται;
- Τουλάχιστον να φανεί ότι ή Εκκλησία παίρνει μιά θέση.
- Ή σιωπή της, Γέροντα, είναι σαν να τά αναγνωρίζει; - Ναι. Έγραψε ένας κάτι βλάσφημα για την Παναγία καί κανείς δεν μίλησε. Λέω σε κάποιον: «εν είδες τι γράφει εκείνος;». «Έ, τι να τους κάνης, μού λέει. Θα λερωθείς, αν ασχοληθείς μαζί τους». Φοβούνται να μιλήσουν.
- Τι είχε να φοβηθεί, Γέροντα;

- Να μη γράψουν τίποτε γι’ αυτόν καί εκτεθεί, καί ανέχεται να βλασφημήται ή Παναγία!  Να μη θέλουμε να βγάλει ό άλλος το φίδι από την τρύπα, για να έχουμε εμείς την ησυχία μας. Αυτό είναι έλλειψη αγάπης. Ύστερα αρχίζει ό άνθρωπος να κινείται από συμφέρον. Γι’ αυτό βλέπεις ένα πνεύμα σήμερα: «Με τον τάδε να έχουμε σχέσεις, για να μας λέει καλά λόγια. Με τον άλλο να τά έχουμε καλά, για να μη μας διασύρει κ.λπ. Να μη μας πάρουν για κορόϊδα, να μη γίνουμε θύματα».
Άλλος αδιαφορεί και δεν μιλάει. «Να μη μιλήσω, λέει, για να μη με γράψουν οι εφημερίδες». Οι περισσότεροι δηλαδή είναι τελείως αδιάφοροι. Τώρα άρχισε λίγο κάτι να γίνεται – τόσον καιρό δεν έγραφε κανένας τίποτα. Είχα βάλει τις φωνές πριν από χρόνια σε κάποιον στο Άγιον Όρος. «Πολύ πατριωτισμό έχεις», μού λέει. Πριν από λίγο καιρό ήρθε και με βρήκε: «Όλα τά διέλυσαν, μού λέει, οικογένεια, παιδεία…». Τού λέω καί εγώ με την σειρά μου: «Πολύ πατριωτισμό έχεις!»
Όλη αυτή ή κατάσταση έχει κάνει ένα κακό καί ένα καλό. Το κακό είναι ότι καί εκείνοι πού είχαν κάτι μέσα τους, άρχισαν να αδιαφορούν, γιατί λένε: «Εγώ θα σιάξω την κατάσταση;». Το καλό είναι ότι πολλοί άρχισαν να προβληματίζονται καί να αλλάζουν. Μερικοί έρχονται καί με βρίσκουν καί  προσπαθούν να δικαιολογήσουν ένα κακό πού έκαναν προηγουμένως, γιατί έχουν προβληματισθεί.
- Δηλαδή, Γέροντα, πρέπει πάντα να ομολογούμε το «πιστεύω» μας;
- Χρειάζεται διάκριση. Είναι φορές πού δεν πρέπει να μιλήσουμε καί άλλες φορές πού πρέπει να ομολογούμε με παρρησία το «πιστεύω» μας, γιατί φέρουμε ευθύνη, αν δεν μιλήσουμε.
Σ’ αυτά τά δύσκολα χρόνια ό καθένας μας πρέπει να κάνη ότι γίνεται ανθρωπίνως καί ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι προγονοί μας από τους τάφους.

Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι’ αυτήν; Ή Ελλάδα, ή Ορθοδοξία, με την παράδοση της, τους Αγίους και τους ήρωες της, να πολεμήται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μη μιλάμε! Είναι φοβερό!

Είπα σε κάποιον. «Γιατί δεν μιλάτε; Τι είναι αυτά πού κάνει ό τάδε;». «Τι να πεις, μού λέει, αυτός όλος βρωμάει». «Αν βρωμάει όλος, γιατί δεν μιλάτε; Χτυπήστε τον». Τίποτε, τον αφήνουν.
Έναν πολιτικό τον έφτυσα. «Πες, τού λέω, "δεν συμφωνώ μ’ αυτό". Τίμια πράγματα. Θέλεις να εξυπηρετηθείς εσύ καί να ρημάξουν όλα;». Αν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν, δεν αντιδράσουν, αυτοί θα κάνουν χειρότερα. Ενώ, αν αντιδράσουν, θα το σκεφθούν. ‘Αλλά και οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες. Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν γερά καρύδια· άλλαξαν όλο τον κόσμο. Καί στην βυζαντινή εποχή μιά εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία καί αντιδρούσε ό κόσμος.
Εδώ ό Χριστός σταυρώθηκε, για να αναστηθούμε εμείς, καί εμείς να αδιαφορούμε! Αν ή Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθει σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τά έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα ιδρύματα κ.λπ., οι Αγιορείτες πάλι αν δεν μιλούν, για να μην τους κόψουν τα επιδόματα [3], τότε ποιος θα μιλήσει;
Είπα σε κάποιον ηγούμενο: «Αν σας πουν ότι θα σάς κόψουν τα επιδόματα, να πείτε: "Θα κόψουμε καί εμείς την φιλοξενία", για να προβληματισθούν». Οι καθηγητές της Θεολογίας κ.λπ. δεν φωνάζουν, γιατί λένε: «Είμαστε υπάλληλοι· θα χάσουμε τον μισθό μας, καί μετά πώς θα ζήσουμε;».
Τά μοναστήρια εν τω μεταξύ τά έπιασαν με τις συντάξεις. Γιατί εγώ δεν θέλω να πάρω ούτε αυτήν την ταπεινή σύνταξη τού Ο.Γ.Α.; Ακόμη και ασφαλισμένο σε μιά ασφάλεια τού Ο. Γ. Α. να τον έχουν τον μοναχό, και αυτό δεν είναι τίμιο. Να τον έχουν ασφαλισμένο ως άπορο, Ναι· αυτό τον τιμά.
"Αλλά να τον έχουν ασφαλισμένο στον Ο.Γ.Α., γιατί;  Ό μοναχός άφησε μεγάλες συντάξεις, έφυγε από τον κόσμο και ήρθε στο μοναστήρι, και να πάρει πάλι σύνταξη!
Και να φθάνουμε για την σύνταξη να προδώσουμε Τον Χριστό!
- Δεν εννοείτε, Γέροντα, αν λ.χ. μιά μοναχή δούλεψε ως δασκάλα μερικά χρόνια καί δικαιούται κάποια σύνταξη;
- Καλά, αυτή τέλος πάντων. Τώρα όμως να σού πω, αν καί αυτήν την σύνταξη την διάθεση κάπου, θα πάρει μία γερή σύνταξη από Τον Χριστό.

1 Ειπωθήκαν το 1992

2  Θρησκευτική έρις που συντάραξε επί έναν αιώνα και πλέον την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (726-843) και έληξε αρχικά με την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο το 787. Την αναζωπύρωση της έριδος από τον Λέοντα Ε’ τον Αρμένιο κατέπαυσε ο Πατριάρχης Μεθόδιος το 843. Εικονομάχοι ονομάζονταν οι Χριστιανοί που αρνούνταν την απόδοση τιμής στις εικόνες.

3 Ο Γέροντας εννοεί την οικονομική χορηγία (η τα μετοχιακά μισθώματα), δηλαδή ένα ποσό χρημάτων το οποίο το Ελληνικό κράτος ανέλαβε την υποχρέωση από το 1924 να δίνη κάθε χρόνο στις Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, επειδή οι Μονές έδωσαν στους πρόσφυγες τα μετόχια τους, από τα οποία είχαν το λάδι, το σιτάρι, το κρασί κ.λπ. της χρονιάς.

Πηγή: εδώ