Άγιος Κύριλλος Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων

Εἴσελθε, κέρδος ἐκ ταλάντων προσφέρων, Εἰς τὴν χαράν, Κύριλλε, τοῦ σοῦ Κυρίου. Ὀγδοάτῃ δεκάτῃ θάνατος μέλας εἷλε Κύριλλον.

Βιογραφία Ο Άγιος Κύριλλος καταγόταν από την Παλαιστίνη και γεννήθηκε πιθανώς το έτος 313 μ.Χ. στα Ιεροσόλυμα. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος υπό του Επισκόπου Ιεροσολύμων Μαξίμου του Γ' (333 - 348 μ.Χ.) (βλέπε 9 Μαΐου), τον οποίο και διαδέχθηκε στην επισκοπική έδρα κατά τις αρχές του έτους 348 μ.Χ., είτε διότι ο Μάξιμος απομακρύνθηκε από τους αιρετικούς Αρειανούς, είτε διότι πέθανε. Ο Άγιος αρχικά αδιαφορούσε για τις δογματικές «λεπτολογίες» και απέφευγε επιμελώς τον όρο «ομοούσιος». Γι' αυτό ο Αρειανός Μητροπολίτης Κασαρείας Ακάκιος ενέκρινε την εκλογή του και τον χειροτόνησε Επίσκοπο. Αλλά συνέβη και εδώ, ότι αργότερα και στην περίπτωση του Αγίου Μελετίου, Πατριάρχου Αντιοχείας (τιμάται 12 Φεβρουαρίου). Ο Άγιος δεν έμεινε εκτός του κλίματος της εποχής, ως προς τους δογματικούς αγώνες και από τους πρώτους μήνες της αρχιερατείας του αποδείχθηκε με τις περίφημες Κατηχήσεις του, υπερασπιστής των Αποφάσεων και των Όρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου. Τους αγώνες του Αγίου Κυρίλλου εξήρε και η εν Κωνσταντινουπόλει Σύνοδος του έτους 382 μ.Χ.: «Τῆς δὲ γὲ μητρὸς ἁπασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις, τὸν αἰδεσιμώτατον Κύριλλον ἐπίσκοπον εἶναι γνωρίζομεν. Κανονικῶς τὲ παρὰ τῶν τῆς ἐπαρχίας χειροτονηθέντα πάλαι καὶ πλεῖστα πρὸς τοὺς Ἀρειανοὺς ἐν διαφόροις τόποις ἀθλήσαντα». Η δογματική τοποθέτηση του Αγίου Κυρίλλου υπήρξε η πρώτη αιτία ρήξεως με τον Επίσκοπο Ακάκιο Καισαρείας, ο οποίος στη συνέχεια ζητούσε διάφορες αφορμές για να καταστρέψει τον Άγιο. Δεύτερη αιτία ήταν η διαφορά σχετικά με την δικαιοδοσία των δύο εδρών. Ως γνωστό, λόγω καταστροφής της πόλεως των Ιεροσολύμων η εκεί Χριστιανική κοινότητα διασκορπίστηκε, μετά δε την επανοικοδόμηση αυτής οι Χριστιανοί ήταν λίγοι, γι' αυτό σε Μητρόπολη αναδείχθηκε η πρωτεύουσα της Παλαιστίνης, Καισάρεια. Μετά από λίγο, όταν οι Χριστιανοί των Ιεροσολύμων αυξήθηκαν, η Επισκοπή Ιεροσολύμων ζήτησε αποκατάσταση της παλαιάς αυτής θέσεως. Το 325 μ.Χ. η Α' Οικουμενική Σύνοδος, διά του 7ου Κανόνος αυτής, όριζε να τιμάται ιδιαίτερα κατά τα αρχαία έθιμα ο Επίσκοπος Αιλίας, δηλαδή Ιεροσολύμων, η δε Μητρόπολη Καισαρείας να διατηρεί το οικείο αξίωμα. Η ασάφεια της διατυπώσεως του Κανόνος προκάλεσε διένεξη μεταξύ του Αγίου Κυρίλλου και του Ακακίου. Ο τελευταίος ήταν σε πλεονεκτική θέση λόγω της υποστηρίξεως αυτού από τον Αρειανό αυτοκράτορα Κωνστάντιο (337 - 361 μ.Χ.) και αφού βρήκε πρόφαση κατά του Αγίου Κυρίλλου, ότι σε καιρό λιμού πούλησε ιερά κειμήλια και αναθήματα για να προσφέρει τροφή σε άπορους, καθαίρεσε τον Άγιο διά Συνόδου, η οποία συνήλθε στα Ιεροσόλυμα, το έτος 357 μ.Χ. και τον απομάκρυνε από εκεί. Ο Άγιος Κύριλλος εξορίσθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας και έγινε δεκτός υπό του εκεί Επισκόπου Σιλβανού, ο οποίος απέρριψε την αξίωση του Ακακίου να διακόψει την επικοινωνία του με τον Άγιο. Ωστόσο ο Άγιος Κύριλλος ζητούσε να διερευνηθεί η υπόθεσή του από μεγαλύτερη Σύνοδο. Πράγματι, η Σύνοδος η οποία συνήλθε το έτος 359 μ.Χ. στα Ιεροσόλυμα, τον αποκατέστησε και τον αθώωσε, αλλά ο Ακάκιος, αφού κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, ματαίωσε τις αποφάσεις της Συνόδου των Ιεροσολύμων δι' άλλης Συνόδου, η οποία συνήλθε το έτος 360 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και επικύρωσε την καθαίρεση και εξορία του Αγίου Κυρίλλου. Ο Άγιος Κύριλλος επέστρεψε στην έδρα του, όπως και οι λοιποί εξόριστοι Επίσκοποι, το έτος 361 μ.Χ., επί αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτου, ο οποίος θέλοντας να έχει κοντά του όλους τους εχθρούς του αυτοκράτορα Κωνστάντιου, ανακάλεσε τους εξόριστους Αρχιερείς. Ο Άγιος αισθανόταν την ανάγκη να επιδοθεί στη διαποίμανση του ποιμνίου του. Αλλά μετά τον θάνατο του Ιουλιανού του Παραβάτου, στις 26 Ιουλίου 363 μ.Χ., εξορίσθηκε και πάλι από τον αυτοκράτορα Ουάλη (364 - 378 μ.Χ.) για ένδεκα χρόνια και επανήλθε στα Ιεροσόλυμα μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα, το έτος 378 μ.Χ. Ο Άγιος Κύριλλος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 387 μ.Χ. Το κύριο έργο του είναι οι Κατηχήσεις (23 στο σύνολο), οι οποίες εκφωνήθηκαν κατά την διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της Διακαινησίμου εβδομάδας του έτους 348 μ.Χ. στη βασιλική της Αναστάσεως. Σκοπός των Κατηχήσεων ήταν αφ' ενός μεν η εισαγωγή των Κατηχουμένων στις θεμελιώδεις διδασκαλίες της πίστεως και του ηθικού βίου των Χριστιανών, αφ' ετέρου δε η φανέρωση των Μυστηρίων της Εκκλησίας στους Νεοβαπτισθέντες. Η αξία των Κατηχήσεων του Αγίου Κυρίλλου είναι ανυπολόγιστη. Κανένα έργο προ αυτού δεν εμφανίζει με τόση παραστατικότητα σχεδόν όλο το τελετουργικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καθώς και το μυστηριακό και αγιαστικό σύστημα με τόση καταπληκτική ομοιότητα προς τα μέχρι σήμερα τελούμενα στο ναό, ώστε δικαιολογημένα να θεωρούμε ότι οι Κατηχήσεις του Αγίου Κυρίλλου αποτελούν έκτυπη αναπαράσταση και στην πράξη διατήρηση αυτής της ίδιας της Αποστολικής Τελετουργικής Παραδόσεως.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα. Στολὴν τὴν ἔνθεον, ἀμφιεσάμενος, στῦλος ὁλόφωτος, ὤφθης τῆς πίστεως, τῶν Ἀποστόλων ἐν Σιῶν τὴν χάριν κεκληρωμένος, ὅθεν ἐνδιέπρεψας, εὐσέβειας τοὶς δόγμασι, καὶ πιστῶς ἐσκόρπισας, τῆς σοφίας τὸ τάλαντον. Καὶ νῦν ὑπὲρ ἠμῶν ἐκδυσώπει, Κύριλλε Πάτερ Ἱεράρχα. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξε σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Κύριλλε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Κοντάκιον Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον. Φερωνύμος γέγονε, τῇ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, ὁ φωσφόρος λόγος σου, κῦρος οὐράνιον Πάτερ· γνῶσιν γάρ τῆς ἀληθείας Πάτερ διδάσκων, ἔλλαμψιν, ἠθῶν ὁσίων καθυπογράφεις, καί παθῶν βραβεύεις λύσιν, τῇ σῇ πρεσβείᾳ, θεόφρον Κύριλλε. Κάθισμα Ἦχος πλ. δ’. Τὴν σοφίαν. Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου πεπλουτηκώς, ἐξηρεύξω δογμάτων ῥεῖθρα ζωῆς, καὶ πᾶσαν κατήρδευσας, εὐσεβούντων διάνοιαν, καὶ βακτηρίᾳ θείᾳ ποιμάνας τὸ ποίμνιον, ἐπὶ χλόην θείας, ἐξέθρεψας γνώσεως· ὅθεν ὡς Ποιμένα, καὶ διδάσκαλον μέγαν, καὶ πίστεως πρόμαχον, εὐφημοῦμέν σε Κυριλλε, Ἱεράρχα κραυγάζοντες· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Καθαρά Δευτέρα

Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα), και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού. Η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα.

Συναξαριστής της 18ης Μαρτίου 2013

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀρχιεπίσκοπος Ἱεροσολύμων

Ὁ Κύριλλος ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς λαμπρότερες φυσιογνωμίες τῶν Πατέρων καὶ Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας. Γεννήθηκε στὴν Ἱερουσαλήμ, περίπου τὸ 312-315. Τὸ 334 ἔγινε διάκονος καὶ τὸν ἑπόμενο χρόνο ὁ Μάξιμος, ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων, τὸν χειροτόνησε πρεσβύτερο.

Ὁ Κύριλλος ἀπὸ τότε διαπρέπει γιὰ τὶς θεολογικές του γνώσεις καὶ τὸν ὀρθόδοξο ζῆλο του. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τοῦ ἀνατίθεται στὴν ἐπισκοπὴ Ἱεροσολύμων νὰ κηρύττει τὸ θεῖο λόγο καὶ νὰ διδάσκει τοὺς κατηχουμένους. Τὸ 351 ὁ Μάξιμος πεθαίνει καὶ τότε ὁ Θεὸς ἀξιώνει τὸν Κύριλλο νὰ χειροτονηθεῖ ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων.

Αὐτός, ὅμως, δὲν ἀναπαύεται στὶς δάφνες του, ἀλλὰ πολλαπλασιάζει τοὺς κόπους του γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Καὶ ἀναδεικνύεται ποιμὴν καὶ διδάσκαλος «πρὸς καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομήν του σώματος τοῦ Χριστοῦ», δηλαδή, μὲ σκοπὸ νὰ καταρτίζονται οἱ χριστιανοὶ καὶ νὰ ἐπιτελεῖται ἔργο διακονίας, ποὺ οἰκοδομεῖ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Κύριλλος τρεῖς φορὲς ἐξορίσθηκε (τὸ 357, 360 καὶ 367) γιὰ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημά του καὶ ὑπέστη πολλὲς κακοπάθειες (ἀπὸ τοὺς ἀρειανίζοντες αὐτοκράτορες Κωνστάντιο καὶ Οὐάλη).

Τὸ 386 πεθαίνει, ἀφήνοντας πίσω του μία ἀκμάζουσα Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων, καθὼς ἐπίσης, πολλὰ θεολογικὰ συγγράμματα, ποὺ τὸ κυριότερο εἶναι οἱ 23 λεγόμενες Κατηχήσεις.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα
Στολὴν τὴν ἔνθεον, ἀμφιεσάμενος, στῦλος ὁλόφωτος, ὤφθης τῆς πίστεως, τῶν Ἀποστόλων ἐν Σιών, τὴν χάριν κεκληρωμένος· ὅθεν ἐνδιέπρεψας, εὐσέβειας τοῖς δόγμασι, καὶ πιστῶς ἐσκόρπισας, τῆς σοφίας τὸ τάλαντον. Καὶ νῦν ὑπὲρ ἡμῶν ἐκδυσώπει, Κύριλλε Πάτερ Ἱεράρχα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’
Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον ἀνέδειξε σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχεία τὰ πλούσια, Πάτερ Ἱεράρχα Κύριλλε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθήναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον
Φερωνύμως γέγονε, τῇ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ, ὁ φωσφόρος λόγος σου, κῦρος οὐράνιον Πάτερ· γνῶσιν γάρ, τῆς ἀληθείας σοφῶς διδάσκων, ἔλλαμψιν, ἠθῶν ὁσίων καθυπογράφεις, καὶ παθῶν βραβεύεις λύσιν, τῇ σῇ πρεσβείᾳ, θεόφρον Κύριλλε.

Μεγαλυνάριον
Ἔλλαμψιν πλουτήσας τὴν μυστικήν, ἐν Σιὼν τῇ θείᾳ, ὡς καθάρας σου τὴν ψυχήν, ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ δαβιτικῶς Ὁσίων, ἐκλάμπεις ὥσπερ λύχνος, παμμάκαρ Κύριλλε.

---

Οἱ Ἅγιοι Τρόφιμος καὶ Εὐκαρπίων

Ἦταν στρατιῶτες καὶ οἱ δυὸ στὴ Νικομήδεια καὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τοῦ Διοκλητιανοῦ. Εἰδωλολάτρες στὴν ἀρχή, ἐδίωκαν σκληρὰ τοὺς χριστιανούς, συνέπρατταν μάλιστα στὶς φυλακίσεις καὶ τοὺς βασανισμούς τους. Ἀλλ᾿ ὁ Χριστὸς ἔκανε τὸ θαῦμα του καὶ ἐπὶ τῶν διωκτῶν αὐτῶν. Ἡ χάρη Του ἄνοιξε τὰ μάτια τους καὶ τοὺς ἔφερε στὴν πίστη Του.

Ἔνθερμοι δὲ τώρα χριστιανοὶ καὶ κήρυκες τοῦ Λυτρωτῆ τους, διαλαλοῦσαν ἐλεύθερα τὸ ὄνομά Του καὶ προσπαθοῦσαν νὰ πολλαπλασιάζουν τὶς φάλαγγες τῶν ὀπαδῶν Του. Ὅταν καταγγέλθηκαν στὴ Νικομήδεια, ἔμειναν σταθεροὶ στὴν ὁμολογία τους καὶ καταδικάστηκαν σὲ θάνατο. Στὴν ἀρχὴ ἔσχισαν τὶς σάρκες τους μὲ σιδερένια ὄργανα, καὶ κατόπιν τοὺς θανάτωσαν ἀφοῦ τοὺς ἔριξαν μέσα σὲ ἀναμμένο καμίνι.

---

Οἱ Ἅγιοι μύριοι (10.000) Μάρτυρες

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους, Ἴσως στὴ Νικομήδεια.

---

Ὁ Ὅσιος Ἀνανίας ὁ Θαυματουργός

Ἡ μνήμη του ἀναγράφεται στὸ Λαυριωτικὸ Κώδικα 70.

Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ὁ Ὅσιος Ἀνανίας ἀφιέρωσε τὴν ζωή του στὸν ἀσκητικὸ μοναχισμὸ καὶ λόγω τῆς μεγάλης του ἀρετῆς ὁ Θεὸς τὸν ἀξίωσε νὰ θαυτουργῇ.

Ὁ συγκεκριμένος Κώδικας γράφει ὅτι μὲ τὴν προσευχή του νέκρωσε ἕναν δράκοντα, ἐπίσης ἀνέστησε νεκρὸ ἄνθρωπο, ἔβγαλε πολλὰ δαιμόνια ἀπὸ δαιμονισμένους καὶ ἀφοῦ προεῖδε καὶ τὸν θάνατό του, ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

---

Ὁ Ὅσιος Κύριλλος τοῦ Ἀστραχάν

Ὁ Ὅσιος Κύριλλος ἔζησε κατὰ τὸν 16ο αἰώνα μ.Χ. στὴ Ρωσία. Ἀκολούθησε τὸν μοναχικὸ βίο καὶ ἐκάρη μοναχὸς στὴ μονὴ Ἁγίας Τριάδος Ἀστραχάν. Κατὰ τὸ 1568, ὅταν ἔγινε ἡγούμενος, ἀνακαίνισε τὴ μονὴ καὶ ἔκτισε τοὺς ναοὺς τῆς Ἁγίας Τριάδος, τῶν Εἰσοδείων τῆς Θεοτόκου καὶ τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Ὁ Ὅσιος ἀπολάμβανε τῆς τιμῆς καὶ τοῦ σεβασμοῦ ὄχι μόνο τῶν Χριστιανῶν ἀλλὰ καὶ τῶν Μουσουλμάνων τῆς περιοχῆς.

Ὁ Ὅσιος Κύριλλος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 1576. Ἡ εἰκόνα τοῦ Ὁσίου εἰκονογραφήθηκε τὸ ἔτος 1676 σύμφωνα μὲ τὴν μαρτυρία τοῦ Αἰμιλιανοῦ Παφέντιεφ, τὸν ὁποῖο ὁ Ὅσιος εἶχε σώσει ἀπὸ πνιγμὸ στὸν ποταμὸ Βόλγα.

---

Ὁ Ἅγιος  Edward (Ἐδουάρδος) βασιλέας τῆς Ἀγγλίας

Ὁ Ἅγιος Ἐδουάρδος ἦταν υἱὸς τοῦ βασιλέως τῆς Ἀγγλίας Ἔντγκαρ. Ὁ Ἅγιος, παρὰ τὸ γεγονὸς τοῦ μεγάλου ἀξιώματός του, διακρινόταν γιὰ τὴν ἁγνότητα καὶ εὐσέβειά του. Δολοφονήθηκε, μετὰ τριετία ἀπὸ τῆς ἀνόδου του στὸν θρόνο, ἀπὸ τὴν μητριά του Ἐλφρίδα καὶ ἐνταφιάσθηκε σὲ τόπο ἄγνωστο καὶ σὲ μεγάλο βάθος.

Τὸ λείψανό του βρέθηκε ἀκέραιο, ὅταν ἐπάνω ἀπὸ τὸ σημεῖο τοῦ τάφου του ἔλαμπε οὐράνιο φῶς. Σήμερα τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Ἐδουάρδου φυλάσσουν Ὀρθόδοξοι Ρώσοι μοναχοὶ τῆς Διασπορᾶς σὲ μονὴ κοντὰ στὸ Λονδίνο.

Ὁ Ἅγιος Ἐδουάρδος μαρτύρησε τὸ ἔτος 978 μ.Χ.

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου τῆς Ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων», τοῦ Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.

Τυπικόν της 18ης Μαρτίου 2013

Δευτέρα: Α΄ ἑβδομάδος Νηστειῶν. Καθαρά Δευτέρα.  Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Κυρίλλου, Ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων.

Ἄρχεται ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή.   Αἱ καθ’ ἡμέραν Ἀκολουθίαι κατά τήν διάρκειαν τῆς Ἁγίας  καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τελοῦνται συμφώνως πρός τήν  εἰς τό Τυπικόν τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἐκτιθεμένην  τάξιν, σ. 325 κ.ἑξ. § 18 κ.ἑξ. ΟΡΘΡΟΣ  Καταλιμπάνεται τό Μεσονυκτικόν. Ὁ Ἱερεύς λέγει·  «Εὐλογητός ὁ Θεός...»θυμιῶν σταυροειδῶς τήν Ἁγίαν Τράπεζαν.  Τρισάγιον· «Ὅτι σοῦ ἐστιν...». «Κύριε, ἐλέησον», ιβ΄·  «Δόξα τῇ ἁγίᾳ καί ὁμοουσίῳ...», ὁ Ἑξάψαλμος, τά Εἰρηνικά  καί ἡ ἐκφώνησις· «Ὅτι πρέπει σοι...».  Εὐθύς τό Ἀλληλουϊάριον εἰς τόν ἦχον τῆς ἑβδομάδος  (α΄ ἑβδομάς Νηστειῶν ἦχος πλ. δ΄) (ἐκ γ΄), τετράκις,  μετά τῶν πρό αὐτοῦ στίχων, ὡς ἐν τῷ Ὡρολογίῳ.  Ἀκολούθως ψάλλονται οἱ Τριαδικοί ὕμνοι  (ὅρα τούτους εἰς τό Ὡρολόγιον ἤ εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου)  τοῦ ἤχου τῆς ἑβδομάδος. Σήμερον καί δι’ ὅλην τήν  ἑβδομάδα ψάλλονται οἱ τοῦ πλ δ΄ ἤχου·  «Εἰς Οὐρανόν τάς καρδίας...». Δόξα·  «Ὁρᾶν σε μή τολμῶντα...».  Καί νῦν· «Κατακαμπτόμενοι τῷ πλήθει...». Εἶτα μικρά Συναπτή  καί ἐκφώνησις· «Ὅτι σόν τό κράτος...».  Μετά τήν ἐκφώνησιν, τά Κατανυκτικά Καθίσματα  τῆς α΄ Στιχολογίας τοῦ ἤχου (ὅρα ταῦτα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου),  ἐξ ὧν τό β΄ μετά τοῦ οἰκείου στίχου καί τό γ΄ Δόξα,  Καί νῦν, τό Θεοτοκίον ἤ Σταυροθεοτοκίον (Τετάρτῃ καί Παρασκευῇ)  καί τῆς ἡμέρας τῆς β΄ Στιχολογίας· «Τῆς νηστείας τῇ θείᾳ ἀπαρχῇ...» . Δόξα, Καί νῦν·«Εὐσπλαγχνίας ὑπάρχουσα πηγή...» καί  τῆς γ΄ Στιχολογίας· «Τήν πάνσεπτον ἐγκράτειαν...»,  Δόξα, Καί νῦν· «Τήν ἄμαχον πρεσβείαν σου...».  Ὁ Ν΄ Ψαλμός (χῦμα).«Σῶσον, ὁ Θεός, τόν λαόν σου...»,  «Κύριε, ἐλέησον», ιβ΄ καί ἡ ἐκφώνησις· «Ἐλέει καί οἰκτιρμοῖς...»  καί εὐθύς ἡ Στιχολογία τῶν ἐννέα ᾨδῶν.  Οἱ Κανόνες τοῦ Μηναίου καί τοῦ Τριῳδίου ἄνευ στίχων.  Ἀπό γ΄ ᾨδῆς, ὁ Εἱρμός τῆς α΄ ᾨδῆς τοῦ β΄ Τριῳδίου.  Αἴτησις καί ἐκφώνησις· «Ὅτι σύ εἶ ὁ Θεός ἡμῶν...»  καί τό Μεσῴδιον Κάθισμα τοῦ Μηναίου μετά τοῦ Θεοτοκίου  (διά τήν Τετάρτην καί Παρασκευήν Σταυροθεοτοκίον).  Ἀφ’ ς΄ ᾨδῆς, ὁ Εἱρμός τοῦ Μηναίου. Αἴτησις καί ἐκφώνησις·  «Σύ γάρ εἶ ὁ Βασιλεύς...», τό Μαρτυρικόν τοῦ ἤχου, ζήτει,  εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου. Τό Συναξάριον.  Ὁ Εἱρμός τῆς η΄ ᾨδῆς τοῦ β΄ Τριῳδίου μετά  τοῦ·«Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν...» καί στιχολογεῖται ἡ· «Τιμιωτέρα...».  Ὁ Εἱρμός τῆς θ΄ ᾨδῆς τοῦ β΄ Τριῳδίου καί εὐθύς τό·  «Ἄξιόν ἐστιν...». Αἴτησις καί ἐκφώνησις· «Ὅτι σέ αἰνοῦσι...».  Τό Φωταγωγικόν τοῦ τυχόντος ἤχου τῆς ἑβδομάδος,·  διά τήν παροῦσαν ἑβδομάδα· «Φῶς ὑπάρχων, Χριστέ...» (ἡ συμπλήρωσις τῶν φωταγωγικῶν γίνεται ὡς καί ἡ τῶν  Τριαδικῶν ὕμνων)· «Σοί δόξα πρέπει...».  Ἡ Δοξολογία (χῦμα).«Πληρώσωμεν τήν ἑωθινήν...»,  κτλ. ὡς συνήθως. Εἰς τά Ἀπόστιχα· τό Στιχηρόν Ἰδιόμελον  τοῦ Τριῳδίου· «Ἐλήλυθεν ἡ νηστεία...» (ἐπαναλαμβάνεται  τό αὐτό μετά τοῦ στίχου· «Ἐνεπλήσθημεν τό πρωΐ τοῦ  ἐλέους σου, Κύριε...»), τό Μαρτυρικόν μετά τοῦ στίχου·  «Καί ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ...»,  Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ τήν τοῦ Θεοῦ Μητέρα...»  (διά τήν Τετάρτην καί Παρασκευήν τό Σταυροθεοτοκίον).  «Ἀγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι...». Τρισάγιον. Ἀπολυτίκιον·  «Ἐν τῷ ναῷ ἑστῶτες...». «Κύριε, ἐλέησον», μ΄. Δόξα,  Καί νῦν· «Τήν Τιμιωτέραν... Ἐν ὀνόματι Κυρίου...».  «Ὁ ὤν εὐλογητός... Ἐπουράνιε Βασιλεῦ...» καί εὐθύς·  «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...» καί ἀναγινώσκονται αἱ  Ὧραι. Εἰς τήν Θ΄ Ὥραν, μετά τό τροπάριον·  «Βλέπων ὁ λῃστής...», κτλ. τό· «Κύριε, ἐλέησον», μ΄.  Δόξα, Καί νῦν· «Τήν Τιμιωτέραν... Δι’ εὐχῶν...»,  τάς γ΄ μεγάλας μετανοίας μετά τῶν εὐχῶν καί εὐθύς οἱ  Μακαρισμοί. Εἶτα τά τροπάρια·  «Χορός ὁ ἐπουράνιος...», κτλ. τό·  «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν...», «Ἄνες, ἄφες...»,  «Πάτερ ἡμῶν...», «Ὅτι σοῦ ἐστιν...»  καί ἀναγιγνώσκονται τά Κοντάκια· «Ἐπί τοῦ ὄρους μετεμορφώθης...»,  τῆς ἡμέρας, τοῦ Ἁγίου τοῦ Ναοῦ.  Τό Μαρτυρικόν τοῦ ἤχου τῆς ἡμέρας τό πρό τοῦ Συναξαρίου  ἀναγνωσθέν. Δόξα, τό Νεκρώσιμον· «Μετά τῶν ἁγίων...».  Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Προστασία τῶν Χριστιανῶν...»,  «Κύριε, ἐλέησον», μ΄, «Ὁ ἐν παντί καιρῶ...», «Κύριε, ἐλέησον» γ΄,  Δόξα, Καί νῦν· «Τήν Τιμιωτέραν...». «Ὁ Θεός, οἰκτειρήσαι ἡμᾶς...»,  τάς τρεῖς μεγάλας μετανοίας, τήν εὐχήν τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ  καί ἄρχεται ὁ Ἑσπερινός. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ Ὁ Προοιμιακός – Ψαλτήριον.  Τά Εἰρηνικά. Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια  τοῦ Τριῳδίου καί τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἁγίου ἐκ τοῦ Μηναίου.  Δόξα, Καί νῦν, τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον  (Τρίτην καί Πέμπτην τό Σταυροθεοτοκίον καί τήν Παρασκευήν  τό α΄ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου). «Φῶς ἱλαρόν...». «Ἑσπέρας».  Τά Ἀναγνώσματα μετά τῶν Προκειμένων καί τῶν  στίχων, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ.«Καταξίωσον...». «Πληρώσωμεν τήν  ἑσπερινήν δέησιν...», κτλ. Εἰς τά Ἀπόστιχα· τό Στιχηρόν  Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου δίς, τό Μαρτυρικόν, μετά τῶν  στίχων αὐτῶν·«Πρός σέ ᾖρα τούς ὀφθαλμούς μου...» καί·  «Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε...». Δόξα, Καί νῦν, τό ὁμόηχον  Θεοτοκίον. «Νῦν ἀπολύεις...». Τρισάγιον. Τά τροπάρια·  «Θεοτόκε Παρθένε...», «Βαπτιστά τοῦ Χριστοῦ...», Δόξα·  «Ἱκετεύσατε ὑπέρ ἡμῶν...», Καί νῦν·«Ὑπό τήν σήν εὐσπλαγχνίαν...».  «Κύριε, ἐλέησον», μ΄. Δόξα, Καί νῦν· «Τήν Τιμιωτέραν...»,  «Ὁ ὤν εὐλογητός...», τήν εὐχήν· «Ἐπουράνιε Βασιλεῦ...»,  τάς τρεῖς μεγάλας μετανοίας, τήν εὐχήν τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ.  Τρισάγιον. «Ὅτι σοῦ ἐστιν...», «Κύριε, ἐλέησον», ιβ΄ καί τήν εὐχήν·  «Παναγία Τριάς...», «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου...» γ΄, ἀναγινώσκεται  ὁ 33ος Ψαλμός καί Ἀπόλυσις. Τῷ ἑσπέρας: ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΝ  Τό Μέγα Ἀπόδειπνον ψάλλεται κατά τήν ἐν τῷ Ὡρολογίῳ τάξιν.  Μετά τό·«Εὐλογητός ὁ Θεός...», «Βασιλεῦ οὐράνιε...»,  Τρισάγιον, κτλ. «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...» γ΄ καί ἀρχόμεθα τῆς  ἀναγνώσεως τῶν Ψαλμῶν ἀπό τοῦ δ΄ Ψαλμοῦ·  «Ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσάς μου ὁ Θεός...».  Μετά τήν Δοξολογίαν ψάλλεται διά τήν σήμερον τμῆμα τοῦ  Μεγάλου Κανόνος, τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ μετά στίχου·  «Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με». Εἰς τό τέλος τῆς ς΄  ᾨδῆς ψάλλεται ἐμμελῶς τό Κοντάκιον· «Ψυχή μου, ψυχή μου...»  καί εἰς τό τέλος τῆς θ΄ ᾨδῆς ἐπαναλαμβάνεται ἐμμελῶς ὁ  Εἱρμός αὐτῆς· «Ἀσπόρου συλλήψεως...». Τρισάγιον. Τό Τροπάριον·  «Κύριε τῶν δυνάμεων...» μετά τῶν στίχων τοῦ 150στοῦ Ψαλμοῦ  καί ἐν συνεχείᾳ ἡ λοιπή Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου.  Μετά τό· «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...», τό Εὐαγγέλιον τῆς  Παννυχίδος τῆς Δευτέρας α΄ Ἑβδομάδος Νηστειῶν·  «Εἶπεν ὁ Κύριος· βλέπετε μή πλανηθῆτε...» (Λουκ. κα΄ 8-36).  Εὐθύς·«Εἰρήνη πᾶσι... – Τάς κεφαλάς ἡμῶν...  – Δέσποτα Πολυέλεε...» καί τήν δέησιν·«Εὐξώμεθα...».  Τό· «Πάντων προστατεύεις...», παρέχεται συγχώρησις καί τό·  «Δι’ εὐχῶν...».

Αιτηση αναρτησης εικονας Χριστου στη ολομελεια της Βουλης

  Η αίτηση να αναρτηθεί εικόνα του Χριστού στην ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων είναι ίσως το λακωνικότερο κείμενο που υπέγραψα ποτέ.  Πιθανόν δε και το ουσιαστικότερο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Μάλιστα, αποτελεί απόσταγμα σκέψης τεσσάρων ακόμη ψυχών, του Κ.Α., του Ξ.Σ., του Α.Α. και του Ι.Σ. Σημειώστε πως το ζήτημα δεν λαϊκίζει σε επιχειρηματολογία υπέρ ή κατά τηςανεξιθρησκείας, της αθεΐας τυχόν, της ελευθερίας έκφρασης. Τούτα ειν´ αυτονόητα.  Περιγράφεται μια αλήθεια, το θεσμικό βουνό διαχρονικά, και αξιώνεται η φυσική αντανάκλασή του. Εννοείται ασφαλώς πως η απάντηση αναμένεται ξεδιψαστική να τη μοιραστούμε αμέσως. 

 Κώστας Γιοβανόπουλος  Βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων 

Πηγή: Epirus-Ellas.gr 

ενημέρωση απο rafailhellas 

ΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Του Γιώργου Θεοχάρη
Κατάνυξη, δέος, αδιάλειπτη προσευχή στον Άθωνα
Προσευχόμενοι στο κελί τους,  με σκληρή νηστεία και συμμετέχοντας στις πολύωρες Ιερές Ακολουθίες  των Ιερών Μονών Σκητών και πεντακοσίων κελιών, καλυβών και  ησυχαστηρίων , θα υποδεχτούν οι Αγιορείτες πατέρες τη μεγάλη Σαρακοστή. Το τυπικό αυτό άλλωστε ακολουθούν εδώ και δέκα αιώνες.
Οι περισσότεροι μοναχοί απέχουν από τα πάντα, μέχρι και το νερό και τηρούν πλήρη ασιτία, μέχρι την Τετάρτη το μεσημέρι.Άλλοι πάλι, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός,  τρέφονται με λίγο παξιμάδι και  ξηρά φρούτα.
 Ενώ μέχρι το απόγευμα της Καθαράς Δευτέρας δεν επιτρέπεται ούτε το νερό.
Εν τω μεταξύ μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη  το μεσημέρι οι αγιορείτες δεν θα απαντούν ούτε στα τηλέφωνα.
Την μεγαλή Σαρακοστη στο 'Αγιο Ορος καθόλη την εβδομάδα από Δευτερα εως Παρασκευή γίνεται μία τράπεζα την ημέρα με τροφή χωρίς λάδι περί της τρεις το μεσημέρι. Μόνο Σαββατο και Κυριακή επιτρέπεται η τροφή με λάδι και λίγο κρασί.

Το τυπικό της μεγάλης σαρακοστής επιβάλλει μεγαλύτερη νηστεία , πολλές μετάνοιες και περισσότερη προσευχή είτε στο Ναό είτε στο κελί. Σχεδόν  οκτώ με δέκα  ώρες το 24ωρο βρίσκονται στην εκκλησία. Αποφεύγονται πολλές συνομιλίες και επικοινωνίες.
Αυτή η συστηματική άσκηση κατά τη μεγάλη Σαρακοστή, σύμφωνα με τους πατέρες της εκκλησίας, και ειδικότερα τον Άγιο Χρυσόστομο,  προκαλεί στους δαίμονες μεγάλο φθόνο με αποτέλεσμα  οι μοναχοί να υπομένουν πολλούς και μεγάλους πειρασμούς.
Τα αποτελέσματα της νηστείας δίδουν στον κάθε αγωνιζόμενο πιστό την ευκαιρία να μειώσει τα πάθη και να ελκύσει ως εκ τούτου τη χάρη και την ευλογία του Θεού.
πηγή

π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ: ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;

 Δείτε το βίντεο:

πηγή

ΑΙΣΧΟΣ! ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΙΕΡΩΜΕΝΟΙ!

Σε εξέλιξη είναι αυτή την ώρα το μνημόσυνο που τελείται για τους νεκρούς του ολοκαυτώματος στη συναγωγή Μοναστηριωτών στην Θεσσαλονίκη.
Στην επιμνημόσυνη δέηση και ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Καμία έκπληξη φυσικά από την παρουσία του στην εβραϊκή συναγωγή για να τιμήσει το εβραϊκό ολοκαύτωμα (ΑΝΤΙΘΕΤΑ, ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ ΔΕΝ ΠΗΓΕ!!!)! Το ερώτημα είναι το εξής: Γνωρίζουν οι παρευρισκομένοι ότι αυτό δεν επιτρέπεται στους Ορθοδόξους Χριστιανούς;

 

Σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΡΟΠΑΛΟΥ η είσοδος σε εβραϊκές συναγωγές!

Αναλυτικά:

ΞΕ΄ἀποστ. Κανών: «Εἰ τις κληρικος ἤ λαϊκός εἰσέλθοι εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι καί καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω»

καί ΟΑ΄Ἀποστ΄Κανών: «Εἴ τις Χριστιανός ἔλαιον ἀπενέγκοι εἰς ἱερόν ἐθνῶν ἤ εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν ἤ λύχνους ἅπτοι,ἀφοριζέσθω».

Πώς λοιπόν βλέπουμε Ορθόδοξους (;) πολιτικούς, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΙΕΡΩΜΕΝΟΥΣ, να κάθονται μια χαρά στη συναγωγή καταπατώντας βάναυσα τους Ιερούς Κανόνες;;;

πηγή

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Γιορτάζουμε σήμερα 18 Μαρτίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Κυρίλλου, του Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων.

Ο Άγιος Κύριλλος καταγόταν από την Παλαιστίνη και γεννήθηκε πιθανώς το έτος 313 μ.Χ. στα Ιεροσόλυμα. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος υπό του Επισκόπου Ιεροσολύμων Μαξίμου του Γ' (333 - 348 μ.Χ.), τον οποίο και διαδέχθηκε στην επισκοπική έδρα κατά τις αρχές του έτους 348 μ.Χ., είτε διότι ο Μάξιμος απομακρύνθηκε από τους αιρετικούς Αρειανούς, είτε διότι πέθανε.

Ο Άγιος αρχικά αδιαφορούσε για τις δογματικές «λεπτολογίες» και απέφευγε επιμελώς τον όρο «ομοούσιος». Γι' αυτό ο Αρειανός Μητροπολίτης Κασαρείας Ακάκιος ενέκρινε την εκλογή του και τον χειροτόνησε Επίσκοπο. Αλλά συνέβη και εδώ, ότι αργότερα και στην περίπτωση του Αγίου Μελετίου, Πατριάρχου Αντιοχείας. Ο Άγιος δεν έμεινε εκτός του κλίματος της εποχής, ως προς τους δογματικούς αγώνες και από τους πρώτους μήνες της αρχιερατείας του αποδείχθηκε με τις περίφημες Κατηχήσεις του, υπερασπιστής των Αποφάσεων και των Όρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου.

Τους αγώνες του Αγίου Κυρίλλου εξήρε και η εν Κωνσταντινουπόλει Σύνοδος του έτους 382 μ.Χ.: «Τής δέ γέ μητρός απασών τών Εκκλησιών, τής εν Ιεροσολύμοις, τόν αιδεσιμώτατον Κύριλλον επίσκοπον είναι γνωρίζομεν. Κανονικώς τέ παρά τών τής επαρχίας χειροτονηθέντα πάλαι καί πλείστα πρός τούς Αρειανούς εν διαφόροις τόποις αθλήσαντα».

Η δογματική τοποθέτηση του Αγίου Κυρίλλου υπήρξε η πρώτη αιτία ρήξεως με τον Επίσκοπο Ακάκιο Καισαρείας, ο οποίος στη συνέχεια ζητούσε διάφορες αφορμές για να καταστρέψει τον Άγιο.

Δεύτερη αιτία ήταν η διαφορά σχετικά με την δικαιοδοσία των δύο εδρών. Ως γνωστό, λόγω καταστροφής της πόλεως των Ιεροσολύμων η εκεί Χριστιανική κοινότητα διασκορπίστηκε, μετά δε την επανοικοδόμηση αυτής οι Χριστιανοί ήταν λίγοι, γι' αυτό σε Μητρόπολη αναδείχθηκε η πρωτεύουσα της Παλαιστίνης, Καισάρεια.

Μετά από λίγο, όταν οι Χριστιανοί των Ιεροσολύμων αυξήθηκαν, η Επισκοπή Ιεροσολύμων ζήτησε αποκατάσταση της παλαιάς αυτής θέσεως. Το 325 μ.Χ. η Α' Οικουμενική Σύνοδος, διά του 7ου Κανόνος αυτής, όριζε να τιμάται ιδιαίτερα κατά τα αρχαία έθιμα ο Επίσκοπος Αιλίας, δηλαδή Ιεροσολύμων, η δε Μητρόπολη Καισαρείας να διατηρεί το οικείο αξίωμα.

Η ασάφεια της διατυπώσεως του Κανόνος προκάλεσε διένεξη μεταξύ του Αγίου Κυρίλλου και του Ακακίου.

Ο τελευταίος ήταν σε πλεονεκτική θέση λόγω της υποστηρίξεως αυτού από τον Αρειανό αυτοκράτορα Κωνστάντιο (337 - 361 μ.Χ.) και αφού βρήκε πρόφαση κατά του Αγίου Κυρίλλου, ότι σε καιρό λιμού πούλησε ιερά κειμήλια και αναθήματα για να προσφέρει τροφή σε άπορους, καθαίρεσε τον Άγιο διά Συνόδου, η οποία συνήλθε στα Ιεροσόλυμα, το έτος 357 μ.Χ. και τον απομάκρυνε από εκεί.

Ο Άγιος Κύριλλος εξορίσθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας και έγινε δεκτός υπό του εκεί Επισκόπου Σιλβανού, ο οποίος απέρριψε την αξίωση του Ακακίου να διακόψει την επικοινωνία του με τον Άγιο. Ωστόσο ο Άγιος Κύριλλος ζητούσε να διερευνηθεί η υπόθεσή του από μεγαλύτερη Σύνοδο.

Πράγματι, η Σύνοδος η οποία συνήλθε το έτος 359 μ.Χ. στα Ιεροσόλυμα, τον αποκατέστησε και τον αθώωσε, αλλά ο Ακάκιος, αφού κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, ματαίωσε τις αποφάσεις της Συνόδου των Ιεροσολύμων δι' άλλης Συνόδου, η οποία συνήλθε το έτος 360 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και επικύρωσε την καθαίρεση και εξορία του Αγίου Κυρίλλου.

Ο Άγιος Κύριλλος επέστρεψε στην έδρα του, όπως και οι λοιποί εξόριστοι Επίσκοποι, το έτος 361 μ.Χ., επί αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτου, ο οποίος θέλοντας να έχει κοντά του όλους τους εχθρούς του αυτοκράτορα Κωνστάντιου, ανακάλεσε τους εξόριστους Αρχιερείς.

Ο Άγιος αισθανόταν την ανάγκη να επιδοθεί στη διαποίμανση του ποιμνίου του. Αλλά μετά τον θάνατο του Ιουλιανού του Παραβάτου, στις 26 Ιουλίου 363 μ.Χ., εξορίσθηκε και πάλι από τον αυτοκράτορα Ουάλη (364 - 378 μ.Χ.) για ένδεκα χρόνια και επανήλθε στα Ιεροσόλυμα μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα, το έτος 378 μ.Χ.

Ο Άγιος Κύριλλος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 387 μ.Χ.

Το κύριο έργο του είναι οι Κατηχήσεις (23 στο σύνολο), οι οποίες εκφωνήθηκαν κατά την διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και της Διακαινησίμου εβδομάδας του έτους 348 μ.Χ. στη βασιλική της Αναστάσεως.

Σκοπός των Κατηχήσεων ήταν αφ' ενός μεν η εισαγωγή των Κατηχουμένων στις θεμελιώδεις διδασκαλίες της πίστεως και του ηθικού βίου των Χριστιανών, αφ' ετέρου δε η φανέρωση των Μυστηρίων της Εκκλησίας στους Νεοβαπτισθέντες. Η αξία των Κατηχήσεων του Αγίου Κυρίλλου είναι ανυπολόγιστη.

Κανένα έργο προ αυτού δεν εμφανίζει με τόση παραστατικότητα σχεδόν όλο το τελετουργικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καθώς και το μυστηριακό και αγιαστικό σύστημα με τόση καταπληκτική ομοιότητα προς τα μέχρι σήμερα τελούμενα στο ναό, ώστε δικαιολογημένα να θεωρούμε ότι οι Κατηχήσεις του Αγίου Κυρίλλου αποτελούν έκτυπη αναπαράσταση και στην πράξη διατήρηση αυτής της ίδιας της Αποστολικής Τελετουργικής Παραδόσεως.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Στολήν την ένθεον, αμφιεσάμενος, στύλος ολόφωτος, ώφθης της πίστεως, των Αποστόλων εν Σιών την χάριν κεκληρωμένος, όθεν ενδιέπρεψας, ευσέβειας τοις δόγμασι, και πιστώς εσκόρπισας, της σοφίας το τάλαντον. Καί νυν υπέρ ημών εκδυσώπει, Κύριλλε Πάτερ Ιεράρχα.

Το Απολυτίκιο ψάλλει ο αρχ. π. Νικόδημος Καβαρνός

Με πληρ. από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή 

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ -- ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΠΑΡΧΗ

Τῆς Νηστείας 
τῇ θείᾳ ἀπαρχῇ,
 κατάνυξιν κτησώμεθα ψυχῆς, 
ἐκβοῶντες·
 Δέσποτα Χριστέ,
 τὴν προσευχὴν ἡμῶν δέξαι,
 ἐκλεκτὸν ὥσπερ θυμίαμα, 
καὶ ῥῦσαι δεόμεθα δυσώδους φθορᾶς ἡμᾶς,
 καὶ κολάσεως φρικτῆς,
 ὁ μόνος ὑπάρχων εὐδιάλλακτος.