Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Τεκτονισμός

Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Τεκτονισμός. 

Του πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ 

Βασική τακτική διαφόρων ομάδων, κινήσεων, οργανώσεων κ. α όπου ο χαρακτήρας τους, οι διδασκαλίες και οι πρακτικές είναι απολύτως ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη μας, είναι η προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων μέσω της παραπληροφόρησης. Τακτική η οποία κατ’ εξοχήν χρησιμοποιείται από τον Τεκτονισμό ή Μασωνία. 

Μόνιμη επωδός των διαφόρων Τεκτόνων αποτελεί ο ισχυρισμός, ότι αποτελούν απλώς φιλοσοφική οργάνωση που αποβλέπει στην αναζήτηση της αλήθειας, στην κοινωνική και ατομική πρόοδο χωρίς να έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα. Άποψη που προσπαθούν να τη διαδώσουν με κάθε πρόσφορο μέσο και σε κάθε ευκαιρία. Θεωρούν μάλιστα ότι μπορεί κάποιος να είναι ταυτοχρόνως και χριστιανός και Τέκτονας. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι χριστιανός ορθόδοξος και ταυτοχρόνως να είναι και Μασώνος;

Για την Ορθόδοξη πίστη μας κάτι τέτοιο είναι όχι μόνον αδύνατο αλλά και αδιανόητο. Εν προκειμένω είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ότι η Εκκλησία μας έχει κατ’ επανάληψη τοποθετηθεί για τον Τεκτονισμό κατά τρόπο σαφή, υπεύθυνο και συγκεκριμένο. Υπενθυμίζουμε χαρακτηριστικά:
 

Ι) Η Διορθόδοξος Επιτροπή που συνεδρίασε στη Μονή Βατοπαιδίου από 8-23/6/1930 στο Άγιον Όρος χαρακτηρίζει τον Τεκτονισμό «ως σύστημα αντιχριστιανικόν και πεπλανημένον». 

ΙΙ) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 12-10 1933 συν τοις άλλοις υπογραμμίζει ότι ο Τεκτονισμός «υπομιμνήσκει τας παλαιάς εθνικάς μυστηριακάς θρησκείας ή λατρείας, από των οποίων κατάγεται και των οποίων συνέχειαν και αναβίωσιν αποτελεί» (Περ. Εκκλησία 48, (4-12-1933), σ. 1).
 

ΙΙΙ) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο του 1972 επαναλαμβάνει «ότι η Μασωνία είναι αποδεδειγμένως θρησκεία μυστηριακή, προέκτασις των παλαιών ειδωλολατρικών θρησκειών, όλως ξένη και αντίθετος προς την εξ αποκαλύψεως σωτηριώδη αλήθειαν της Αγίας ημών Εκκλησίας. 

Διαδηλοί κατηγορηματικώς ότι η ιδιότης του Μασώνου υπό οιανδήποτε μορφήν είναι ασυμβίβαστος προς την ιδιότητα του χριστιανού μέλους του Σώματος του Χριστού» (Περ. Εκκλησία 50, (1973), σ. 17).

IV) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1996 την θωρεί «παγανιστική θρησκεία» ασυμβίβαστη με το χριστιανισμό και τη χαρακτηρίζει «ως αντίχριστον σύστημα» (Περ. Εκκλησία 73(1996), σσ. 673-674).

Διάφοροι τεκτονικοί κύκλοι ισχυρίζονται ότι αυτές οι αδαμαντίνου διαύγειας Ορθόδοξες τοποθετήσεις είναι ανακρίβειες, αστήρικτες θεωρητικές διακηρύξεις καί είναι, πάντα κατά τους ισχυρισμούς τους, καρπός μιας ισχυρής προκατάληψης. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο;

Αναμφιβόλως όχι. Αντιθέτως αυτοί οι ισχυρισμοί αποτελούν μια ακόμα προσπάθεια μασωνικής παραπληροφόρησης. Και τούτο γιατί αποδεικνύεται εύκολα και ο παγανιστικός και ο αποκρυφιστικός και ο αντιχριστιανικός χαρακτήρας του Τεκτονισμού από πλήθος μασωνικών κειμένων – μαρτυριών.

Ως αποδείξεις θα παραθέσουμε ενδεικτικά θέσεις από την Εγκυκλοπαίδεια της Ελευθέρας Τεκτονικής, αφ’ ενός μεν γιατί αποτελεί έκδοση της Μασωνικής Στοάς Όμηρος, αφ’ ετέρου δε γιατί ο συντάκτης των διαφόρων λημμάτων παραθέτει και απόψεις και άλλων Μασόνων Ελλήνων και ξένων, έτσι ώστε να καθίσταται το εν λόγω έργο πιο αντιπροσωπευτικό για το χώρο του.

α) Η παρουσία αποκρυφιστικών στοιχείων στον Τεκτονισμό

Διαβάζουμε στην εν λόγω Μασωνική εγκυκλοπαίδεια σχετικά με τους ανώτερους βαθμούς του Τεκτονισμού ότι: «οι Ανώτεροι βαθμοί του ουδέν άλλο είναι ή συμπύκνωσις των διαφόρων μορφών του "εσωτερισμού" προσφέρουσα εις τον Τέκτονα ευρύ πεδίον ερεύνης εις την σφαίραν του υπεραισθητού» (σ. 127).

Στην ίδια σελίδα επίσης αναφέρεται: «παραμένει αναντίρρητον ότι η όλη διάρθρωσις των πέραν του 3 βαθμών του περικλείει μέγιστον μέρος της Αποκρύφου επιστήμης και του μυστηρίου συγχρόνως. Άλλως θα ήτο αδύνατον να ερμηνευθούν και να κατανοηθώσιν οι βαθμοί ούτοι, τα σύμβολα και αι αλληγορίαι των» (σ. 127. Πρβλ. και σ. 103). Σταματούν όμως εδώ οι μαρτυρίες; Όχι.

Θα αναφέρουμε μια ακόμη χαρακτηριστική από τις πολλές. Σ' αυτή ομολογείται η παρουσία στον Τεκτονισμό της ιουδαϊκής αποκρυφιστικής παράδοσης της Καββάλα. Αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Εις πλείστους ανωτέρους Τεκτονικούς βαθμούς γίνεται χρήσις της Καββάλα, ολόκληρα δε Τεκτονικά δόγματα έχουν στηριχθή επί των αρχών της» (σ. 507). Και αλλού «Η προσεκτική μελέτη των διαφόρων Τεκτονικών βαθμών αποδεικνύει την αναμφισβήτητον επίδρασιν της καββαλιστικής παραδόσεως επί του Τεκτονισμού» (σ. 510 ).

β) Η παρουσία παγανιστικών στοιχείων στον Τεκτονισμό

Χαρακτηριστικές είναι επίσης και οι μαρτυρίες που υπάρχουν στην εν λόγω Μασωνική εγκυκλοπαίδεια για την παρουσία του παγανιστικού στοιχείου στον Τεκτονισμό. Αναφέρουμε ενδεικτικώς δύο: «Ουδείς όμως εξετάζων προσεκτικώς τους τρόπους, καθ' ούς η ανάστασις ή η επιστροφή εις την ζωήν εδιδάσκοντο δια συμβόλων και τελετών εις τα Αρχαία μυστήρια και διδάσκονται και σήμερον εις την τεκτονικήν μύησιν δύναται να αρνηθή, ότι ο Τεκτονισμός απέρρευσεν εκ των αρχαίων μυστηρίων» (σ. 93. Πρβλ. A. G. Mackey, An Encyclopaedia of Freemasony, Vol. 2, Chicago 1947, σ.851).

Με την ίδια επίσης βεβαιότητα και σαφήνεια αλλού ομολογείται ότι «οι τρεις πρώτοι συμβολικοί βαθμοί δεν είναι τι άλλο ή πιστή επανάληψις των περί "αθανασίας της ψυχής" διδαγμάτων των Αιγυπτιακών, των Διονυσιακών, των Ορφικών, των Ελευσίνιων και των Μιθραϊκών Μυστηρίων» (σ. 127. Βλ και σσ.151, 633 ).

γ) Η παρουσία αντιχριστιανικών διδασκαλιών στον Τεκτονισμό.

Από το πλήθος των πλανών που αποτελούν αντιλήψεις του Τεκτονισμού θα σταθούμε ενδεικτικά μόνο σε μία περίπτωση, στην αντιχριστιανική πλάνη της μετενσάρκωσης. Εξόχως διαφωτιστικά είναι όσα αναφέρονται για αυτήν στην Μασωνική εγκυκλοπαίδεια.

Αναφέρονται, λοιπόν, τα εξής: «Ο Ελευθεροτεκτονικός εσωτερισμός πρεσβεύει επίσης, ως είναι φυσικόν, το δόγμα της μετενσαρκώσεως άνευ του οποίου δεν είναι δυνατόν να νοηθή και στηριχθή ο περί εξελίξεως νόμος.(...) Αθανασία ψυχής άλλως τε, ως την πρεσβεύει ο Ελευθεροτεκτονισμός, δεν θα ήτο νοητή άνευ της μετενσαρκώσεως» (σ. 607).

Οι Μασωνικές μαρτυρίες αποδεικνύουν ότι οι θέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας για τον Τεκτονισμό επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα και δεν αποτελούν αστήρικτες κατηγορίες που είναι καρπός προκατάληψης, όπως ισχυρίζονται διάφοροι τεκτονικοί κύκλοι.

Ταυτοχρόνως όμως αποδεικνύουν και την απόπειρα παραπληροφόρησης που επιχειρείται από τον Τεκτονισμό σχετικά με τη φύση και τα χαρακτηριστικά της οργάνωσής τους.

Είναι νομίζουμε αυτονόητο ότι κάποιος που θέλει να είναι συνειδητός Ορθόδοξος Χριστιανός δεν μπορεί να είναι ταυτοχρόνως και Τέκτονας. Ποια σχέση μπορεί να έχει το φως του Ευαγγελίου με την αποκρυφιστική και παγανιστική καταχνιά του Τεκτονισμού;
Αναμφιβόλως καμία. Η μύηση και η ένταξη κάποιου στη Μασωνία είναι επιστροφή από το χώρο της ζωής, από το χώρο της κατά Χριστόν" καινής κτίσης" (Β Κορ 5, 17) που είναι η Εκκλησία στο χώρο της σκιάς και του θανάτου (Ματθ. 4, 16. Λουκ 1, 79).

Πηγή: Περιοδικό Εφημέριος, τεύχος 4, Απρίλιος 2006

πηγή

Η πατρίδα καί ο πατριωτισμός

Στη διαδρομή της ιστορίας του ελληνικού έθνους ο πατριωτισμός είχε τήν έννοια της φιλοπατρίας, της θερμής αγάπης πρός τή φιλτάτη πατρίδα. Καί έμεινε πάντα μακριά από παραποιήσεις πάσης φύσεως. Είναι γνωστό πως στά νεώτερα χρόνια ο «διεθνισμός» καί ο «κοσμοπολιτισμός» στίς ακραίες μορφές τους, όπως ο Μαρξισμός (μέ συνθήματα όπως «Οί εργάτες δεν έχουνε πατρίδα») καί ο Αναρχισμός («Κάτω τά σύνορα», «Η πατρίδα είναι επικίνδυνη»), θεωρούν τόν πατριωτισμό ως συναίσθημα αφύσικο καί επιβλαβές...

Ο «σωβινισμός» εξάλλου παρουσιάζεται ως άκρατος καί παράλογος εθνικισμός, πού περιφρονεί καί εχθρεύεται τούς άλλους λαούς, όπως συνέβη στήν περίπτωση της χιτλερικής Γερμανίας, πού έφτασε στήν εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων.

Οι Έλληνες διαχρονικά είμαστε ένας φιλόπατρις λαός, καί ταυτοχρόνως έχουμε τό γνώρισμα της οικουμενικότητας. Ποτέ δέν κρύψαμε κανένα αγαθό από τόν ξένο, που ερχόταν πρός εμάς. Χαρακτηριστικός καί ο λόγος του αρχαίου ρήτορα Ισοκράτη που διακηρύσσει ότι συμβαίνει «Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τούς της κοινής φύσεως μετέχοντας» . Ο Μέγας Αλέξανδρος κέρδισε τό θαυμασμό καί τήν αγάπη τόσων λαών. Τό Βυζάντιο χάρισε τά δώρα της πίστεως του Χριστού και του πολιτισμού του σέ όλους τους λαούς, πού δέχτηκαν τήν επιρροή του. Στόν τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο οι στρατιώτες μας, που πολέμησαν γιά τήν ελευθερία της Πατρίδας, φέρθηκαν μέ αγάπη καί σεβασμό στους αιχμαλώτους αντιπάλους τους καί στή συνέχεια συγχωρήσαμε τους σφαγείς μας καί τούς απογόνους τους, όπως στή Μικρασία, στά τραγικά Καλάβρυτα καί όπου άλλου στή γή μας. Οι εξαιρέσεις δέν αναιρούν τόν κανόνα.

Ο αληθινός Έλληνας πατριώτης, διδαγμένος από παιδί τό Ευαγγέλιο καί τό ήθος του μέσα στή μητέρα Εκκλησία, πού στάθηκε πάντα φρουρός καί θεματοφύλακας των ιδεωδών της Πατρίδας, δέν παρασύρθηκε σέ ξενοφοβία μέ κατάληξη τό ρατσισμό. Επειδή αγαπά τήν πατρίδα του δέν μπορεί νά περιφρονεί ή νά υποβλέπει τις άλλες πατρίδες. Άλλωστε ο Θεός όρισε τίς κατοικίες των εθνών, καί κάθε πατρίδα έχει τόν άγγελό της .

Ο γνήσιος πατριωτισμός είναι σεμνός• δέ θεατρίζει τά αισθήματά του, γιά να αποκτήσει τή φήμη πού δέν του αξίζει. Ίσα - Ίσα θυσιάζει τό δικαίωμα του, όταν π.χ. πρόκειται νά κρατηθή ψηλά η εθνική ενότητα, όπως έκανε ο Μάρκος Μπότσαρης, πού έσχισε τό δίπλωμα της αρχιστρατηγίας, πού του έδωσε η Κυβέρνηση, λέγοντας στους συμπολεμιστές του πως όποιος αξίζει περισσότερο παίρνει τή διάκριση πάνω στη μάχη.

Ο άξιος πατριώτης δέ βάζει φωτιές και δέν ξηλώνει μάρμαρα γιά νά διορθώσει τό κοινό της πατρίδας του. Ακόμη ούτε αυτός πού αυτοπυρπολείται είναι μεγάλος, μήτε ο αιρετικός ή ο καμικάζι ή ο αναρχικός. Ο αγνός πατριωτισμός δέν είναι ανατροπή, είναι συνέχεια γιά δημιουργία. Μόνο ο τίμιος αγωνιστής, αυτός πού λειώνει καθημερινά στό προσωπικό καθήκον, περιφρουρεί τήν έννοια της Πατρίδας. Αυτός μπορεί νά επιφέρει τις σωτήριες αλλαγές.

Αυτός δέν δουλεύει αποκλειστικά γιά τό δικό του σήμερα, αλλά θυσιάζεται, άν χρειαστεί, γιά τό αύριο της πατρίδας, όπως είπε μπροστά στό δήμιο του ο Ρήγας Φεραίος: «Πολύν σπόρον έσπειρα. Τό Έθνος μου θά θερίσει». Και τό Έθνος εθέρισε τήν ελευθερία του.

Τό ίδιο έκαναν καί οι εθνικοί Ευεργέτες, πού εργάστηκαν μιά ζωή καί αρνήθηκαν νόμιμες απολαύσεις, γιά νά στολίσουν μέ τά δίκαια πλούτη τους τήν Πατρδα μέ μνημεία πολιτισμού καί αγαθοεργίας.

Πραγματικοί πατριώτες είναι, τέλος, όποιοι προσφέρουν παρά λαμβάνουν από τήν κοινή μητέρα, τήν Πατρίδα. Αυτοί καί μόνο μπορούν νά αγαπήσουν αληθινά τόν κάθε άνθρωπο καί νά εργαστούν αποτελεσματικά γιά τήν ειρήνη όλου τού κόσμου.

Ανάμεσα τους υπάρχουν θέσεις καί γιά μας, τούς σημερινούς Έλληνες, μικρούς καί μεγάλους. Γιά νά ζήσει η πατρίδα, κι εμείς νά ζήσουμε. Άλλη πατρίδα εμάς δέν μας χωράει...

1. Από τόν ήρωα του θεατρικού έργου «Νικόλαος Σωβέν», πού παρουσιάζεται ως ένας φλύαρος υπερασπιστής της πατρίδας.
2. Ισοκράτους «Πανηγυρικός».
3. «οροθεσία εθνών» (Πράξ. ιζ ' 26)

Περιοδικό «Προς τη Νίκη» - Απρίλιος 2013

14 τζαμιά στην Αθήνα!!! Πάρε το σπαθί σου Μακρυγιάννη...

Το ποίημα είναι από το ιστολόγιο :

http://ierosnaosagandreou.blogspot.ca/

Ξύπνα αγωνιστή της Ρωμιοσύνης!

Σήκω, η Πατρίδα σε γυρεύει,

βάλε τη στολή της αντρειωσύνης.

Η Ελλάδα πάλι κινδυνεύει.

Λύκοι προβατόσχημοι τη ζώνουν,

με την προσωπίδα της φιλίας,

τ' άγια της φυλής μας βεβηλώνουν,

πολεμούν τα κάστρα της θρησκείας.

Τάφηκαν οι μνήμες των ηρώων,

σκόνες λησμοσύνης τις σκεπάσαν,

ήρθαν καραβάνια των εμπόρων,

τις σεπτές εικόνες ξεκρεμάσαν.

Σήκω, Στρατηγέ των οραμάτων,

όρθωσε τ΄ ανάστημα σαν πρώτα,

χάνετ' η γεννήτρα των θαυμάτων,

σβήνουν των ονείρων της τα φώτα.

Πάρε το σπαθί το τιμημένο,

να χτυπήσεις τα άγρια θηρία.

Διώξε το γραικύλο και τον ξένο,

 που κακοποιούν την ιστορία.

Θύμισε και πάλι στα παιδιά σου,

ποια ζωή αξίζει να βιώνουν,

δείξε τα εφτά τα τραύματά σου,

που μοιλούν για όσα μας ενώνουν.

Πες μας για τ΄αγνά ιδανικά σου,

τη βαθιά σου πίστη στο Χριστό μας,

τους αγώνες που δωσ' η γενιά σου,

για να λυτρωθούμε απ' τον εχθρό μας.

Ξύπνα, Μακρυγιάννη, της θυσίας,

της φιλοπατρίας και του θάρρους.

Σπεύσε στις κραυγές της αγωνίας,

για να διώξεις πάλι τους βαρβάρους.

πηγή

Ο Αρχιεπίσκοπος έχει τιμηθεί με τον Αστέρα του Τάγματος των Ναϊτών – φωτογραφίες

του Κώστα Ζαφειρίου

πηγή

Οι σχέσεις του αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου με το Τάγμα των Ναϊτών χρονολογείται από το 2009 την εποχή που τιμήθηκε με τον Αστέρα του Τάγματος των Ναϊτών και του απενεμήθη το σχετικόΔίπλωμα ενώ παρέλαβε και επιταγή 1.000 δολαρίων ως πρώτη δόση για τα έργα επισκευής του Καθεδρικού Ναού.

Αυτό διαβάζουμε σε δημοσίευμα του εντύπου "Ναϊτικά Νέα" (φωτο).

Μάλιστα στο ίδιο δημοσίευμα διαβάζουμε ότι ο μακαριώτατος έδωσε τον Νοέμβριο του 2009 εντολή στον μητροπολίτη Μαραθώνος κ. Μελίτωνα να παραστεί ως εκπρόσωπός του σε «Τελετή Περικοσμήσεως των Νέων Ιπποτών».
 

Διαβάζουμε λοιπόν στα Ναϊτικά Νέα (τεύχος 1-Ιανουάριος-Μάρτιος 2010), στην τέταρτη σελίδα (φωτο): (συνέχεια)

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ PATRIC E. REA ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Κ.Κ ΙΕΡΩΝΥΜΟ ΤΟΝ Β'

 

«Στις 27 Νοεμβρίου, ημέρα Παρασκευή, ο Μέγας Διοικητής του Παγκοσμίου Τάγματος, Στρατηγός PATRIC E.REA, συνοδευόμενος από τον Μεγάλο Προκαθήμενο Σταμάτη Κοντογεώργη, τον Μεγάλο Καγκελάριο Δημήτριο Τζίμα, τον Διοικητή Αθηνών Στέλιο Κατσέλη και τον Υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων Γεώργιο Παπαχρήστο, επισκέφθηκαν εθιμοτυπικώς τον Μακαριώτατο αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ.Ιερώνυμο τον Β'.»

Και παρακάτω διαβάζουμε:

«Ο Στρατηγός Μέγας Διοικητής ενημέρωσε τον Μακαριώτατο για το Διεθνές Τάγμα των Ιπποτών του ναού των Ιεροσολύμων, το φιλανθρωπικό έργο που επιτελεί και ανεπτύχθη η σύσφιξη των σχέσεων των δύο πλευρών. Τέλος ο Στρατηγός Μέγας Διοικητής παρέδωσε στον Μακαριώτατο, το ποσό των 1.000 δολαρίων, σαν πρώτη δόση, για τη συμβολή του προσωπικά στα έργα επισκευής του Καθεδρικού Ναού Αθηνών.

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος ευχαρίστησε τον Στρατηγό Μεγάλο Διοικητή για την ευγενική προσφορά. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το Τάγμα και έδωσε εντολή όπως κατά την Τελετή της Εθνικής Περικοσμήσεως των Νέων Ιπποτών την 28η Νοεμβρίου 2009, να παραστεί και τον εκπροσωπήσει ο Μητροπολίτης Μαραθώνος κ.κ.ΜΕΛΙΤΩΝ.

Στη συνέχεια έγινε η απονομή του ΑΣΤΕΡΑ του ΤΑΓΜΑΤΟΣ από τον Στρατηγό Μεγάλο Διοικητή προς τον Μακαριώτατο και ανεγνώσθη το σχετικό ΔΙΠΛΩΜΑ ΑΠΟΝΟΜΗΣ»

ΤΕΙΧΟΣ ΔΑΚΡΥΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΕΣ (ΦΩΤΟ)

Κανέναν δεν μπορεί να αφήσει ασυγκίνητο το δράμα του Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Ειρηναίου. Ο έγκλειστος σήμερα στο κελί του στους Αγίους Τόπους, Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος ανεβαίνει το δικό του Γολγοθά εδώ και 8 χρόνια.

Οι Αγιοταφίτες ζουν από κοντά κι αυτοί συγκλονισμένοι την περιπέτειά του. Αισθάνονται συγκινημένοι, αλλά διακατέχονται κι από τύψεις. Αυτό τουλάχιστον καταγράφεται σε επιστολή που έστειλε στο"Αγιορείτικο βήμα" ένας εξ αυτών. Οι φωτογραφίες, οι οποίες συνοδεύουν την επιστολή μαρτυρούν καρέ-καρέ τον τρόπο με τον οποίο ο Πατριάρχης τροφοδοτείται με τα απαραίτητα. 

Ολόκληρη η επιστολή προς το "Αγιορείτικο βήμα" έχει ως εξής:  
«Αδελφέ εκτεθήκαμε σε πολύ κόσμο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα με τη σιωπή και την ανοχή μας. Δεν υποφέρεται άλλο. Έχουμε και αξιοπρέπεια. Κάποιοι σκεφτόμαστε να φύγουμε, να γυρίσουμε στην Ελλάδα, όταν όμως περνάμε από το σημείο που βλέπεις στις φωτογραφίες, το μετανιώνουμε. Κοιτάμε ψηλά, τον ουρανό, μετά τον τοίχο και ύστερα σκύβουμε το κεφάλι κάτω και προχωρούμε αμίλητοι. Πληγωμένοι. Βουρκωμένοι από συγκίνηση και άλλοι από τύψεις. Είναι το δικό μας Τείχος Δακρύων εκεί πέρα… Καταλαβαίνεις;» λέει συντετριμμένος Αγιοταφίτης που μας έστειλε το σχετικό υλικό που αφορά τον Πατριάρχη Ειρηναίο.

«Για τον εγκλεισμό του μακαριωτάτου οι περισσότεροι ήμαστε αμέτοχοι. Η Ιερά Σύνοδος ευθύνεται γιατί εκείνη αποφασίζει. Τόσο καιρό κανείς δεν μπορεί να τον δει και για τα αναγκαία όποτε συγκεντρώνονται ανεβαίνει αργά τη νύχτα στην επίπεδη στέγη της “φυλακής” του και ρίχνει στο δρόμο σχοινί. Οι κάμερες ασφαλείας της ισραηλινής αστυνομίας που επιτηρούν τα σοκάκια της Παλιάς Πόλης σίγουρα έχουν καταγράψει αυτές τις εικόνες. Τη μέρα, κάθε μέρα, οι ντόπιοι στα μαγαζιά τριγύρω από το Πατριαρχείο και τον Πανάγιο Τάφο συζητούν με τουρίστες τη σκληρή πραγματικότητα και τον εξευτελισμό του Ελληνορθόδοξου Πατριάρχη και μας χλευάζουν… Πού θα πάει αυτό; Όποιος δεν έχει τσίπα, δεν ενοχλείται», καταλήγει η συνομιλία μας.

Δικά μας σχόλια περιττεύουν.

πηγή

ΠΟΤΕ ΘΑ "ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ" Η ΑΜΕΡΙΚΗ;

Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν μεταξύ ΗΠΑ και Β. Κορέας να αναφέρουμε ότι στο βιβλίο για τον μακαριστό παπά-Γιάννη Καλαΐδη υπάρχουν δύο σημαντικότατες μαρτυρίες που αναφέρονται στο «γονάτισμα» της Αμερικής οι οποίες μεταξύ τους δείχνουν να διαφέρουν ως προς τον χρόνο πραγματοποίησης.

Στην πρώτη μαρτυρία του κ. Απ. Σίμογλου, Αλεξανδρούπολη, αναφέρεται : 

Σε μια επίσκεψή μας στον Παππούλη και χωρίς να τον ρωτήσουμε ξαφνικά μας είπε : «Έφθασε ο καιρός να πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη, θα γίνει πάλι ελληνική!» Όταν τον ρώτησα πότε θα γίνει αυτό, μου απάντησε : «Σύντομα. Πολύ σύντομα στις μέρες μας». Τον ξαναρώτησα : «Δηλαδή πότε; Πες μας κάποια ημερομηνία». Τότε η απάντησή του ήταν : «Α! Όλα και όλα ημερομηνίες όχι, όχι. Το σχέδιο του Θεού αυτό είναι, ημερομηνίες όμως όχι.». Μας είπε, επίσης, ότι πρώτα θα γίνει κάτι που θα γονατίσει την Αμερική. Θα πάψει να είναι υπερδύναμη.Υπερδύναμη θα είναι η Ρωσία και μετά θα συμβούν τα γεγονότα. Επίσης, μας είπε : «Όλοι εσείς που είστε εδώ (ήμασταν εννέα άτομα διαφόρων ηλικιών) θα πάτε στην Πόλη και θα είναι ελληνική. Εγώ όμως δε θα προλάβω. Θα έχω φύγει για τον ουρανό!!!»

[Από το βιβλίο +Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης (Παπά - Γιάννης), (1925 - 2009), Σελ.141 -142) ]

Στην δεύτερη μαρτυρία του κ. Μιλτιάδη Τσεσμετζή, εκπαιδευτικού, αναφέρεται :

«Το 2004 κατά την διάρκεια δύο επισκέψεων που κάναμε στον παπά-Γιάννη, αυτός μας μίλησε για την Κωνσταντινούπολη. Μας είπε ότι όταν επισκέφθηκε τον Όσιο πατέρα Παΐσιο στο μοναστήρι της Σουρωτής, ο τελευταίος του είπε : "Πάτερ Ιωάννη, πλησιάζει ο καιρός που θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη".

Ο Παππούλης δε, μας είπε πως : "Οι Ρώσοι θα πάρουν την Πόλη και θα μας την δώσουν γιατί θα πιστέψουν ότι έτσι τους συμφέρει. Θα προηγηθεί μεγάλο κακό στην Αμερική. Τότε θα συναινέσουν οι Ευρωπαίοι να μας δοθεί η Πόλη από τους Ρώσους. Πριν γίνει αυτό το μεγάλο κακό στην Αμερική, οι Ευρωπαίοι δεν θα συναινούν...."».

[Από το βιβλίο +Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης (Παπά - Γιάννης), (1925 - 2009), Σελ. 86)]

Όπως βλέπουμε στην πρώτη μαρτυρία η οποία μοιάζει πιο γενική, αφήνεται να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ θα γονατίσουν πριν από τα πολεμικά γεγονότα ενώ στην δεύτερη που δείχνει και πιο ακριβής, είναι σαφές ότι το γονάτισμα των ΗΠΑ θα γίνει στο μεσοδιάστημα που θα έχουν οι Ρώσοι την Πόλη στην κατοχή τους.

Σε άλλη μαρτυρία του Ανέστη Μαυροκέφαλου, αναφέρεται ως προς τον λόγο που οι ΗΠΑ θα γονατίσουν :

«Λίγο πριν κοιμηθεί μας ανέφερε ότι τα χρόνια που σχετίζονται με την Κωνσταντινούπολη είναι πολύ κοντά, πως εγώ θα αναχωρήσω για την Ουράνια πατρίδα αλλά εσείς θα τα προλάβετε, θα τα ζήσετε. Ακόμη ανέφερε ότι η Αμερική θα πάθει μεγάλη γεωλογική-βιολογική καταστροφή (επίθεση Αράβων) για τις καταστροφές που έχουν προξενήσει και τον άδικο θάνατο τόσων αθώων ανθρώπων».

Πηγή : «ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΪΔΗΣ (ΠΑΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ), (1925-2009), Σελ. 120

Ο χρόνος θα δείξει για όλα... 

πηγή

ΘΕΪΚΗ ΕΠΑΦΗ; Οι κοσμοναύτες του Salyut 7 είδαν ”7 αγγέλους” στο διάστημα

Tο Top Secret έγγραφο πρόσφατα ήρθε στο φως, αποκαλύπτει μεταξύ του πληρώματος των ρώσικων κοσμοναυτών στο διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 7 είδαν ορισμένα αγγελικά όντα!!
Μια αξέχαστη εμπειρία και η κόπωση και το άγχος τους που είχαν υποστεί! να είναι οι μόνοι στο χώρο για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να είναι ένας λόγος για να είχαν παραισθήσεις’ αλλά οι Ρώσοι κοσμοναύτες επί του Σαλιούτ 7, μαζί είδαν πραγματικά κάτι μυστηριώδες, θαυμάσιο δεν θα το ξεχάσουν ποτέ στη ζωή τους. Αυτή η ιστορία δεν είναι τίποτα λιγότερο από εκπληκτική!!

Ήταν 12 Ιούλη του 1984, ο Ρώσος κοσμοναύτης επέβαινε στην Σοβιετική Σαλιούτ 7 στο διαστημικό σταθμό, και ήταν στο διάστημα για 155 ημέρες.
Αυτή ήταν και η ημέρα κατά την οποία η ομάδα είδε τα περίεργα φώτα και την εμφάνιση απο μυστηριώδη όντα.
Σύμφωνα με τον διοικητή Oleg Atkov και οι κοσμοναύτες Βλαντιμίρ Σολοβιόφ και Leonid Kizim, ο διαστημικός σταθμός ήταν εντελώς βυθισμένος σε ένα ελαφρύ και ισχυρό ταυτόχρονα γοητευτικό, λαμπερό πορτοκαλί χρώμα.
Αυτό το φως φαινόταν να προέρχεται από έξω από το διαστημικό σταθμό και θα μπορούσαν να διακρίνουν ένα αποτέλεσμα σαν αιμορραγία μέσα από έναν τοίχο εντελώς αδιαφανή. από Επτά αγγέλους ανθρωποειδές.
Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, το πορτοκαλί φως ήταν τόσο έντονο που τύφλωσε το πλήρωμα και τον καθένα από αυτούς.. Όταν ξαφνικά είδαν στην πόρτα μια φωτεινή πηγή φωτός .. και αυτό ήταν μια παράξενη επίδραση, σαν να υπήρχε μια έκρηξη αυτού του φωτός του πορτοκαλί. και μέσα εκεί ήταν σαν τα πρόσωπα των περίπου επτά μυστηριωδών όντων.
Οι κοσμοναύτες ήξεραν κάθε σπιθαμή του Σαλιούτ 7 και ήξεραν επίσης αν ήταν μια πυρκαγιά! αλλά ό,τι έβλεπε το πλήρωμα (ήταν ένα ακατανόητο φαινόμενο) ένα πορτοκαλί φως, και να αναδύονται μυστηριώδεις παρουσίες στο χώρο.
Όλοι οι κοσμοναύτες είχαν αναφέρει ότι είδαν τα πρόσωπα των επτά αγγέλων που κυμαινόταν λίγο έξω από το διαστημικό σταθμό. Στη συνέχεια, επιβεβαίωσαν μέσω του κεντρικού ελέγχου χώρου, με την αιτιολογία, ότι αυτά τα όντα ήταν εξωγήινα στην εμφάνιση, είχαν φτερά και φωτοστέφανα γύρω από το φως.
Αυτά τα όντα ήταν κοντά στο Διαστημικό Σταθμό Σαλιούτ 7 για περίπου 10 λεπτά, πριν εξαφανιστούν στο λεπτό αέρα. Ηταν 167 ημέρα, που το πλήρωμα ενώθηκε αργότερα με μια άλλη ομάδα από τρεις κοσμοναύτες που επέβαιναν στο Soyuz T-12 στο διαστημικό σκάφος, και ήταν: Svetlana Savitskaya, Igor Volk, και Vladimir Dzhanibekov.
Λίγο μετά την είσοδο στον σταθμό Σαλιούτ 7, όταν και πάλι άρχισε να βυθίζεται σε μια ζεστή πορτοκαλί λάμψη.
Στη συνέχεια, όλοι οι αστροναύτες κοίταξαν έξω από την πόρτα και για άλλη μια φορά, είδαν τα αγγελικά όντα!! (Οι κοσμοναύτες είχαν επίσης αναφέρει ότι τα μεγέθη αυτών των αγγελικών όντων φωτός ήταν τόσο μεγάλα όσο ένα εμπορικό τζετ!!!) Αυτό το περιστατικό τέθηκε υπό την κάλυψη ως άκρως απόρρητο!! εκ μέρους της «Πρώην Σοβιετικής Ένωσης απείλησαν το πλήρωμα τους προειδοποίησαν για την ίδια τούς την ζώη. να αποφύγουν το δημόσιο τομέα της θεαματικής τους εμπειρία.… Η τελευταία δήλωση απο τους κοσμοναύτες δεν είναι τίποτα λιγότερο από εκπληκτική.
Όλοι ανέφεραν ότι είδαν “τους αγγέλους” Οι αρχές αρνήθηκαν και απόρριψαν το περιστατικό! δικαιολογούν ως υπερβολική κόπωση που οφείλεται σε μια εκτεταμένη παραμονή στο διάστημα.
Αλλά δεν ήταν μόνο ένας κοσμοναύτης που είδε τους αγγέλους στο χώρο, (όλη η ομάδα τους είχε δει) Μετά από αυτό το παράξενο περιστατικό, το πλήρωμα συνέχισε να παραμείνει στο διαστημικό σταθμό σπάζοντας το ρεκόρ παραμονής των 237 ημερών πριν από την εγκατάλειψη.
πηγή

"Ξυπνήστε έρχονται δεινά". Γράφει ο π. Στυλιανός Μακρής

Αγαπητοὶ συμπολίτες...

Όσοι  εκκλησιάζεστε στη Μεταμόρφωση, γνωρίζετε ότι εδώ και καιρό έχω ξεκινήσει να μιλώ άλλοτε φανερά κι άλλοτε συγκεκαλυμμένα για τα συγκλονιστικά γεγονότα, τα οποία προφήτευσαν σύγχρονοι και παλαιοί  άγιοι της Εκκλησίας μας και τα οποία διαφαίνεται πώς  ξεκινούν το διάστημα που διανύουμε. Ἡ πολιτειακή ανωμαλία στη χώρα, ἡ άρση του κεφαλαίου και η  συμπαρομαρτούσα πτώχευση της Ελλάδος, ἡ πείνα, ἡ πρόκληση των Τούρκων, ὁ πόλεμος με την Τουρκία, ἡ εμπλοκή Ρώσων και Νατοϊκών, ἡ μεταξύ τους σφαγή έξω  από   την Κωνσταντινούπολη κατά την πρώτη φάση του τρίτου παγκοσμίου πολέμου, ἡ διάλυση της Τουρκίας, ἡ παράδοση των αλύτρωτων πατρίδων και της αιώνιας Πρωτεύουσάς μας Κωνσταντινουπόλεως στους Έλληνες, ἡ δεύτερη φάση του τρίτου παγκοσμίου πυρηνικού πολέμου και ὁ συμπαρομαρτών αφανισμός  του  μισού σχεδόν πληθυσμού της γης, η

 επτάχρονη δικτατορία της παγκόσμιας κυβέρνησης...ἡ στροφή των λαών προς την ορθόδοξη Ελλάδα και τελικώς ἡ νίκη και  επικράτηση της Ορθοδοξίας σε ολόκληρο τον κόσμο, ἡ εξαγωγή των "αμύθητων θησαυρών της γης", που θα κάνη τους  φτωχούς στην Ελλάδα μας "να ζήσουν ως μεγιστάνες", σύμφωνα πάντα με τις προφητείες των συγχρόνων και παλαιών αγίων μας (Παΐσιος Αγιορείτης, Ιωσήφ Βατοπαιδινός, Κοσμάς Αιτωλός, Ανδρέας δια Χριστὸν Σαλός, Μαθόδιος Πατάρων, Κωστάντζας Επίσκοπος, Ιωάννης Θεολόγος), πιθανόν να φαντάζουν στα μάτια των αδιάφορων, ανυποψίαστων, χλιαρών στην πίστη, αρνησιχρίστων, πολεμίων της Εκκλησίας, ως  ανόητα, εξωπραγματικά ἢ ευφάνταστα σενάρια παπάδων και καλογήρων με σκοπό να τρομοκρατήσουν ἢ να κρατήσουν "τα πρόβατα στη στάνη" της Εκκλησίας, την οποία ματαίως χλευάζουν ἢ και πολεμούν. Ίδωμεν κατά πόσον ἡ ιστορία θα επιβεβαιώσῃ, θα δικαιώσῃ ή  θα διαψεύσῃ τους  Αγίους της Εκκλησίας μας. Εντούτοις στις δύσκολες στιγμές  που  θα ζήσουμε θα  χρειαστή ἡ μεταξύ μας αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια. Παρακαλώ τους έχοντες την οικονομική δυνατότητα συμπολίτες μας, επιχειρηματίες, μεγαλέμπορους, εισοδηματίες, οικονομικά ευκαταστάτους και ευπόρους να φροντίσουν από τώρα, από  σήμερα, για την πόλη και τους  αδελφούς μας, γιατί  ἡ πείνα που  θα ζήσουμε θα είναι  "χειρότερη από αυτήν  του  '40..." και "θα πούμε το ψωμί ψωμάκι", κατά την προφητεία του αγίου Παϊσίου... Ήδη βιώνουμε τα αποτελέσματα της εθνικής προδοσίας εκείνων που  μας παρέδωσαν βάσει εωσφορικού σχεδίου στην οικονομική εξαθλίωση. Παρακαλώ τους άρχοντες μας και τη Δημοτική Αρχή  να είναι σε ετοιμότητα, για να αντιμετωπιστή  ἡ επερχόμενη πείνα...Ὁ νοών νοείτω...
πηγή

Φόνισσες μανάδες...

Φόνισσες μανάδες...αὐτὸ τὸ ψυχουλάκι τί εἶναι, 

ἂν δὲν εἶναι ἤδη ἄνθρωπος; 

Ἐσεῖς σὲ αὐτὴν τὴν ἡλικία δὲν ἤσασταν ἄνθρωποι;

 Πότε γίνατε;

 μετὰ ἀπὸ πόσο καιρό;

 Ἔ;

Con un bebe de brazos, una mujer muy asustada llega al consultorio de su 

ginecólogo y le dice:

- Doctor: por favor ayúdeme, tengo un problema muy serio. Mi bebé aún no 

cumple un año y ya estoy de nuevo embarazada. No quiero tener hijos en tan

 poco tiempo, prefiero un espacio mayor entre uno y otro.....

El médico le preguntó: - Muy bien, ¿qué quiere que yo haga?

Ella respondió: - Deseo interrumpir mi embarazo y quiero contar con su ayuda.

El médico se quedó pensando un poco y después de algún tiempo le dice:

 - Creo que tengo un método mejor para solucionar el problema y es menos 

peligroso para usted.

La mujer sonrió, pensando que el médico aceptaría ayudarla. Él siguió hablando: 

- Vea señora, para no tener que estar con dos bebés a la vez en tan corto espacio 

de tiempo, vamos a matar a este niño que está en sus brazos. 

Así usted tendrá un periodo de descanso hasta que el otro niño nazca. 

Si vamos a matar, no hay diferencia entre uno y otro de los niños. 

Y hasta es más fácil sacrificar éste que usted tiene entre sus brazos puesto

 que usted no correrá ningún riesgo.

- La mujer se asustó y dijo: ¡No, doctor! ¡Que horror! ¡Matar a un niño es un crimen!

- También pienso lo mismo, señora, pero usted me pareció tan convencida

 de hacerlo, que por un momento pensé en ayudarla.

El médico sonrió y después de algunas consideraciones, vio que su lección 

surtía efecto. Convenció a la madre que no hay la menor diferencia entre 

matar un niño que ya nació y matar a uno que está por nacer, 

y que está vivo en el seno materno.

¡EL CRIMEN ES EXACTAMENTE EL MISMO!


Με ένα μωρό στην αγκαλιά της, μια γυναίκα έρχεται στην 
κλινική φοβάται τόσο πολύ και είπε στον
γυναικολόγο :

- Γιατρέ, παρακαλώ να με βοηθήσετε, έχω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα.
 Το μωρό μου δεν είναι
ενός έτους και είμαι πάλι έγκυος. 
Δεν θέλω να έχουν τα παιδιά, όμως
 προτιμώ να έχουνπερισσότερη διαφορά μεταξύ τους .....

Ο γιατρός ρώτησε: - Εντάξει, τι να κάνω;

Εκείνη απάντησε: - Θέλω να τερματίσω την εγκυμοσύνη μου και 
βασίζομαι στη βοήθειά σας.

Ο γιατρός σκέφτηκε για λίγο, και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, λέει:
  - Νομίζω ότι έχω έναν καλύτερο τρόπο για να λύσω το πρόβλημα 
και είναι λιγότερο
επικίνδυνο για σας.

Χαμογέλασε, νομίζοντας ότι ο γιατρός θα   δώσει βοήθεια. 
Και συνέχισε:
- Βλ. κυρία, δεν πρέπει να είστε με δύο μωρά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα
του χρόνου, ας σκοτώσουμε αυτό το παιδί που είναιστα χέρια σου.
Έτσι θα έχετε μια περίοδο ανάπαυσης μέχρι το άλλο παιδί γεννιέται.
Αν θέλουμε να σκοτώσω κάποιο, δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ αυτού 
ή  του άλλου παιδιού.
Και έτσι είναι πιο εύκολο να θυσιάσεις παιδί χωρίς να έχετε  κανένα κίνδυνο.


- Η γυναίκα φοβήθηκε και είπε: Όχι, ο γιατρέ! Πόσο απαίσιο! Η δολοφονία 
ενός παιδιού είναι ένα έγκλημα!

- Έτσι νομίζω εγώ, κυρία μου, αλλά φαίνεται τόσο πεπεισμένοι
  να το πράξουν, ότι για μια στιγμή σκέφτηκα βοήθεια.

Ο γιατρός χαμογέλασε και είδε το μάθημά του
ήταν αποτελεσματικό. Έπεισε την μητέρα 
ότι υπάρχει η μικρότερη διαφορά μεταξύ
σκοτώσει ένα παιδί  που έχει ήδη γεννηθεί
 ή να σκοτώσει ένα αγέννητο,
που είναι ζωντανό στη μήτρα.

Το έγκλημα είναι ακριβώς το ίδιο!

πηγή

«ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ»Του Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου

Του Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου
Αγαπητά μου παιδιά,
Σήμερα η γη μας ποτίζεται συνεχώς από πολύ αίμα, από τους πολέμους και τόσα άλλα που συμβαίνουν. Ποτίζεται όμως και με αθωότερο αίμα από το του Άβελ, και το αίμα αυτό είναι της βρεφοκτονίας. Είναι το αίμα των αθώων βρεφών, των απροστάτευτων υπάρξεων, το οποίον χύνεται από τις ίδιες τις μητέρες των.

Όλα τα ιατρεία κι όλα τα μαιευτήρια έχουν γίνει σφαγεία του Ηρώδου. Εκατομμύρια, εκατομμύρια βρέφη σ' όλον τον κόσμο έχουν πεταχθή στους ντενεκέδες των σκουπιδιών και στους υπονόμους. Μήτε τα γατάκια δεν πετούν έτσι. Όπως γνωρίζουμε αυτός ο φονιάς, ο γιατρός, ο μαιευτήρ με το νυστέρι του σκοτώνει το βρέφος μέσα στην μήτρα -όπως έχουμε δη σε ταινία- και μετά με το εργαλείο του σπάζει, θραύει το κεφαλάκι του παιδιού και το βγάζει. Και η μητέρα δεν βλέπει τίποτε και πολύ ήσυχη αναχωρεί για το σπίτι της....

Βλέπετε πόσο τραγική είναι η έκτρωσις, πόσο μεγάλο έγκλημα είναι! Θα πρέπει λοιπόν να σταματήση. Οι αθώες αυτές υπάρξεις δεν πρέπει να σκοτώνωνται τόσο τραγικά και χωρίς έλεγχο συνειδήσεως, Έτσι με τον απλό λογισμό, ότι δεν μπορείς να θρέψης άλλο παιδί. Κανονίζουμε δηλαδή εμείς, πώς θα μας φερθή ο Θεός; Κανονίζουμε εμείς, αν θα μπορέσουμε ή όχι να φέρουμε εις πέρας όσα παιδιά μας δώση ο Θεός μέσα στην οικογένεια; Εμείς οι ίδιοι κανοναρχούμε τον Θεό πώς θα μας φερθή;

Το έγκλημα αυτό παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, επικίνδυνες και πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουν οι γυναίκες πόσο φοβερό είναι και να κάνουν έναν αγώνα να το σταματήσουν ή να εμποδίσουν άλλες γυναίκες που πρόκειται κατά διαβολική ενέργεια να το διαπράξουν. Γιατί συνήθως φθάνουν στο έγκλημα αυτό είτε από άγνοια είτε από πίεσι είτε από πάλη εσωτερική. Κυρίως συμβάλλει η συνεργεία του διαβόλου με αιτίες και αστήρικτες δικαιολογίες και προφάσεις και αδυναμίες, όπως π.χ. δεν φθάνουν τα οικονομικά, με πιέζει ο άντρας μου, μου ήλθε η ασθένεια κλπ. Από την άλλη πλευρά είναι και η άγνοια και όλα αυτά τα εκμεταλλεύεται ο διάβολος και κατορθώνει να παρασύρη τις μητέρες σ' αυτό το τραγικό αμάρτημα.

Δεν ξέρω, αν γνωρίζετε ότι αυτά τα παιδάκια, αυτά τα έμβρυα, αυτές οι υπάρξεις δεν καταλήγουν στην ανυπαρξία με την έκτρωσι, αλλά το κάθε έμβρυο είναι κι ένας τέλειος άνθρωπος, και μάλιστα στην ψυχή. Αυτά τα παιδάκια ζουν στον άλλο κόσμο, κι όπως καταλαβαίνετε τόσα εκατομμύρια παιδιά έχουν αποτελέσει έναν ολόκληρο στρατό στον ουρανό. Όλα αυτά διαμαρτύρονται· το αθώο αίμα τους βοά προς τον Θεό ότι αδικοσκοτώθηκαν και ότι δεν έλαβαν το Άγιον Βάπτισμα, ότι δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Και η ευθύνη σε ποιους πηγαίνει; Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται· δίπλα στο αίμα αυτό που χύνεται, στο «κομπιούτερ» του Θεού, γράφεται «έγκλημα». Και αυτό το αίμα πώς θα ξεπλυθή; Όταν λερώνεται κάποιος με τι καθαρίζεται; Με το ύδωρ, με το νεράκι το καθαρό. Κι εδώ χρειάζεται ύδωρ να βγαίνη συνεχώς από δύο βρύσες, που είναι τα δύο μάτια. Η μετάνοια η εσωτερική να εξωτερικεύεται με μία ακένωτη πηγή δακρύων εφ' όρου ζωής!

Βέβαια το αμάρτημα συγχωρείται, αφ' ης στιγμής κατατεθή στην Ιερά, στην παντοδύναμη Εξομολόγησι, όπου δεν μένει τίποτε ασυγχώρητο. Ο Θεός είναι αγάπη και «ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α' Ίωαν. 4, 17). Είναι όμως και δικαιοσύνη. Γι' αυτό οι γυναίκες που έχουν κάνει αυτό το αμάρτημα, ας μην επαναπαύωνται ότι εξομολογήθηκαν τις εκτρώσεις, που έχουν ήδη κάνει. Θα πρέπει σε όλη τους την ζωή να χύνουν δάκρυα μετανοίας. Πολλές απ' αυτές νοιώθουν ανικανοποίητες καίτοι εξομολογήθηκαν. Γιατί; Διότι ακόμη δεν μετενόησαν εσωτερικά, δεν έχυσαν το αναλογούν δάκρυον, το οποίον θα ξεπλύνη το αίμα της εκτρώσεως ή των εκτρώσεων. Η μετάνοια είναι πολύ μεγάλη, απέραντη. Απόδειξις της αγάπης και της ευσπλαχνίας του Θεού είναι αυτό το «ζην», το ότι ζει ο άνθρωπος και μετά το έγκλημα. Ζει και αυτό σημαίνει ότι τον περιμένει ο Θεός, κι αφού τον περιμένει δεν πρέπει να χάση την ευκαιρία, πρέπει να την εκμεταλλευθή.

Και ο κανόνας του πνευματικού συγκριτικά με το πολύ σοβαρό αυτό αμάρτημα και ειδικό έγκλημα, χρήζει ιδιαιτέρας προσοχής. Ο κανόνας βοηθάει στην θεραπεία της ψυχής, αλλά, όπως είπαμε, θα πρέπει να ανοίξουν και οι βρύσες των δακρύων, που θα ξεπλύνουν τα αίματα της εκτρώσεως, για να μπορέση κατόπιν ο άνθρωπος να αισθανθή κοινωνία με τον Θεό. Δεν φθάνει, λοιπόν, μόνον η εξομολόγησις. Αυτό που μετρά, αυτό που θα αλλάξη, που θα αλλοιώση την καρδιά του Θεού, την πικραμένη και φαρμακωμένη, που θα την επαναφέρη, όπως ήταν πριν αμαρτήση ο άνθρωπος, είναι οι δύο βρύσες των ματιών του, που θα ρέουν δάκρυα μετανοίας. Θα πρέπει, πριν φύγουμε απ' αυτήν την ζωή, να έχουμε αλλάξει την καρδιά του Θεού.

Θα σας αναφέρω ένα απλό παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι ένα παιδί λύπησε την μητέρα του με μια παρακοή, μια ασέβεια. Όταν επιστρέψη αυτό το παιδί, και της πη: «Συγγνώμη, μητέρα, γι’ αυτό που έκανα· δεν θα το ξανακάνω», η μητέρα θα απαντήση: «Συγχωρεμένο να είσαι και μην το ξανακάνης». Την συγχώρεσι την πήρε. Αν όμως πέση στην αγκαλιά της κι αρχίση να κλαίη, να οδύρεται, να την παρακαλή και να την ικετεύη να του δώση από καρδιάς την συγγνώμη, τότε δεν θα μείνη η ελάχιστη λύπη και πικρία μέσα της για το σφάλμα του παιδιού. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τον άνθρωπο, που μετανοεί και επιστρέφει στον Θεό μετά από οποιοδήποτε αμάρτημα...

Όσον περισσότερον μετανοεί ο άνθρωπος, κι όσον περισσότερον χύνει δάκρυα μετανοίας, τόσον περισσότερον η καρδιά του Θεού αλλοιώνεται. Εις βάθος γίνεται η καταλλαγή του Θεού μετά του αμαρτωλού ανθρώπου, και ιδιαίτερα στην περίπτωσι αυτού του εγκλήματος της εκτρώσεως, όπου επιβάλλεται η ροή των δακρύων να μη σταματήση το δάκρυ μέχρι τελευταίας αναπνοής....

Γι' αυτό κι εμείς δεχόμεθα τους πάντες σ' αυτό το σωτήριο λουτρό, σ' αυτό το λιμάνι που λέγεται εξομολόγησις. Κι εκεί αράζει το κάθε τσακισμένο καράβι από τις φουρτούνες του ωκεανού. Είτε το έχουν δείρει άνεμοι ή φουρτούνες ή ληστές, ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό, έρχεται και γωνιάζει σιγά - σιγά. Του έχουν φύγει τα κατάρτια, τα πανιά και το μόνο που περισώζεται είναι το σκάφος, ο σκελετός. Και μπαίνει μέσα στα συνεργεία τα διορθωτικά, διορθώνονται όλα αυτά τα πράγματα και γίνεται πάλι καινούριο το καράβι αυτό.

Έτσι μία ήμερα ήλθε ένα τέτοιο καραβοτσακισμένο πλάσμα· ήλθε μία γυναίκα στο μυστήριο -εγώ βέβαια τη λυπήθηκα τρομερά- και μου παρουσιάζει η καημένη πενήντα εκτρώσεις! Βάλε τώρα το γεγονός αυτό να τίθεται στην κρίσι του πνευματικού· πενήντα φόνοι παιδιών! Φυσικά εφ' όσον ο Θεός την έχει στην ζωή ακόμη, είναι εγγύησις του Θεού ότι την ανέχεται και την περιμένει, οπότε ποιος πνευματικός είναι εκείνος, ο οποίος θα της φερθή κατ' άλλον τρόπον; Την πήρα βέβαια με πολλή στοργή, με πολλή αγάπη, προσπάθησα να την βολέψω και της έδωσα εκείνο το φάρμακο που της χρειαζότανε.

Σκεφθήτε πόσα χρόνια περάσανε· την βασάνιζε το αμάρτημα αυτό και δεν είχε την τόλμη να το πη! Και γύρισε πίσω με την ελπίδα της σωτηρίας. Πόσο τρομερή είναι η αγάπη του Θεού! Αλλά και η χαρά των Αγγέλων! «Επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι μεγάλη χαρά γίνεται εν τω ουρανώ» (Λουκ. 15, 7). Δεν είναι μόνον το ότι μετανοεί ο άνθρωπος και κλαίει και οδύρεται την κατάντια του και ο Θεός τον σώζει, αλλά και ότι παραχρήμα γίνεται και στον ουρανό χαρά. Ολόκληρος ο ουρανός πανηγυρίζει και οι Άγγελοι υμνούν και αινούν τον Θεό για την σωτηρία μιας αθανάτου ψυχής!

«Μακάριοι ων αφέθησαν αι ανομίαι και ων επεκαλύφθησαν αι αμαρτίαι» (Ψαλμ. 31, 32) · δηλαδή είναι ευτυχής ο άνθρωπος, ο οποίος αξιώθηκε να συγχωρηθούν οι αμαρτίες του. Τι ευχαριστία να αποδώση κανείς στον Θεό! Σκέψου· εγώ να έχω ζήσει χίλια χρόνια, να έχω κάνει όλα τα εγκλήματα του μεγαλύτερου εγκληματία και τελικά να με φωτίση το έλεος του Θεού, να επιστρέψω, για μια στιγμή να τα καταθέσω όλα και μέσα σε δύο λεπτά, σε λίγη ώρα να βρεθώ δίκαιος, να βρεθώ λουσμένος, να βρεθώ στους ουρανούς! Μα εκείνα τα χίλια χρόνια τι γίνονται; Πάνε εκείνα· μην τα λογαριάζεις, δεν υπάρχουν τώρα, έχουν σβήσει, δεν ζητούνται αυτά πλέον, βγήκαν από τα κατάστιχα των δαιμόνων αμέσως, πάραυτα! Είναι διαταγή του Θεού! Με το κάθε αμάρτημα που καταθέτεις, πατάει το κουμπάκι του «κομπιούτερ», τακ, άφεσις! Τακ, άφεσις! Άφεσις! Με άθροισμα από κάτω «μηδέν». Λευκό μητρώο! Ύστερα, είναι να μην προσκυνής αυτόν τον Θεό, να μην πέσης κάτω και να κλαις από αγάπη και έρωτα και πόθον Θεού;...

Εύχομαι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος να μας επισκιάζη όλους και να μας διατηρή εν Χριστώ. Αμήν.

Από το βιβλίο Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, εκδ. Ιεράς Μ. Φιλόθεου, Άγιον Όρος 

πηγή