"ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ"

Αίτημα προστασίας των θησαυρών του Αγίου Όρους προς τον Αντώνη Σαμαρά κατέθεσαν σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας "Ελλάδα αύριο" οι Αγιορείτες πατέρες.

Στο ρεπορτάζ με τίτλο "Φοβούνται γερμανικό πλιάτσικο οι Αγιορείτες πατέρες" αναφέρεται μεταξύ άλλων πως κατά την πρόσφατη συνάντηση αντιπροσωπείας των μοναχών με τον πρωθυπουργό  διατυπώθηκε αίτημα προστασίας εκατοντάδων ανεκτίμητων ιερών κειμηλιών, αίτημα που μέχρι σήμερα είχε μείνει μυστικό. 

Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για φόβο των μοναχών για "γερμανική εισβολή" στην περιουσία των 20 μονών καιμιλά για ακίνητη περιουσία της τάξης των 120.000 στρεμμάτων που φέρνουν έσοδα στη μονή.

Κάνοντας και μια ιστορική αναδρομή το ρεπορτάζ αναφέρει πως τα εκατοντάδες ανεκτίμητα ιερά κειμήλιαείχαν καταγραφεί και φωτογραφηθεί από ανθρώπους του ναζιστικού Βερολίνου τον Ιούνιο του 1941,ενώ υπήρχαν από τότε σχ΄δια λεηλασίας τους τα οποία απευφεύχθησαν λόγω της τροπής του πολέμου.

Το ρεπορτάζ μάλιστα αναφέρει ιστορικές λεπτομέρειες λέγοντας πως τον Ιούνιο του 1941 έφτασε στο Αγιον Όρος ο βυζαντινολόγος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μονάχου και γνωστός φιλοναζιστής Δρ Φραντσ Ντέλγκερ συνοδευόμενος από ομάδα ειδικών επιστημόνων και τεχνικών.

Στην ομάδα αυτή ήταν και ο καθηγητής Μ. Σιώτης (ως ξεναγός) και ο διερμηνέας Ε. Τσιγκιρίτης. Οπως αναφέρει ο καθηγητής Σιώτης στο ημερολόγιό του "στην πραγματικότητα η επιχείρηση είχε οργανωθεί από τη Γερμανική υπηρεσία Einsatzstab Reinchsleiter Rosemberg που το φθινόπωρο του 1943 επιχείρησε μάλιστα να απαγάγει τους θησυαρούς του Αγίου Όρους και ανέθεσε αυτήν την επιχείρηση στο παράρτημά της στην Ελλάδα. 
πηγή

Οι Κολλυβάδες του Άθωνα και η ελληνική Φιλοκαλία

Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης (1453), οι ανθρωπιστές του Βυζαντίου, που αντιπροσώπευαν την αντίθεση προς το παλαμικό ρεύμα, μετανάστευσαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους στη Δύση, όπου πήραν ενεργό μέρος στην Αναγέννηση. Κάτω από την τουρκική κυριαρχία, οι ορθόδοξοι χριστιανοί συσπειρώθηκαν γύρω από την Εκκλησία τους, που είχε αρχίσει να αναζωογονείται κατά τους τελευταίους αιώνες της αυτοκρατορίας με την ανανέωση του ησυχασμού.

Περιορισμένοι στις συνθήκες των δήμων, ταπεινωμένοι, καταπονημένοι από φόρους, υποταγμένοι στις άδικες φορολογήσεις και καταδιώξεις των Οθωμανών υπαλλήλων, εξασθενημένοι από πολλούς εξισλαμισμούς, βρέθηκαν ξαφνικά βυθισμένοι σε μεγάλη κοινωνική και πολιτιστική αθλιότητα. Μερικά ελληνικά σχολεία μπόρεσαν να επιβιώσουν μέσα στις μεγάλες πόλεις· αλλά στην ύπαιθρο μόνο τα κρυφά σχολειά, που συχνά λειτουργούσαν τη νύχτα στις ενορίες και στα μοναστήρια, παρείχαν μια στοιχειώδη μόρφωση. Ο ίδιος ο κλήρος υπέφερε συχνά από τη μεγάλη άγνοια και δεν μπορούσε να ασκήσει το λειτούργημα του κηρύγματος.

Αυτή την εποχή, η Δύση γνώριζε μία κατάσταση τελείως διαφορετική. Η ελευθερία, που απολάμβαναν τα ευρωπαϊκά έθνη, ευνοούσε μια πλατιά ανάπτυξη του πολιτισμού κάτω από όλες τις μορφές. Η ανανέωση της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μετά τη σύνοδο του Τριδέντου (Trento, 1545-1563), είχε επιτρέψει μια αξιοσημείωτη άνθιση της πνευματικής ζωής. Ωστόσο, από το 16ο αιώνα, πεποιθήσεις ορθολογιστικές, θεϊστικές η άθεες είχαν εξαπλωθεί σ’ ένα μέρος της αστικής τάξης και της αριστοκρατίας. Αυτό το ρεύμα της σκέψης απλώθηκε και παρουσιάστηκε σε όλη του τη δόξα το 18ο αιώνα με τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού. Οι ιδέες διαδόθηκαν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής, κυρίως από τους Γάλλους φιλοσόφους με επικεφαλής το Βολταίρο, και κέρδισαν την ανώτερη διανόηση της Ευρώπης.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ακριβώς απλώνεται, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Ρωσία και τη Ρουμανία, η μεγάλη πνευματική ανανέωση της Ορθοδοξίας. Η δημοσίευση της Φιλοκαλίαςκατέχει σ’ αυτήν μια κεντρική θέση. Ευνοημένη σε κάποιο βαθμό από τη διανοητική ανάπτυξη του Διαφωτισμού, παρουσιάστηκε την ίδια στιγμή στις ορθόδοξες χώρες σαν ένα αντίδοτο στο μαχόμενο αντιχριστιανισμό του.

Στην Ελλάδα, μυητής της ανανέωσης υπήρξε ο Ευγένιος Βούλγαρις (1716-1806). Καταγόμενος από την Κέρκυρα, κτήση ενετική τότε, μορφώθηκε στην Ιταλία και στη συνέχεια έγινε μοναχός στην Πάτμο. Αυθεντικά εκκλησιαστικός άνθρωπος, αλλά ταυτόχρονα πολύ ανοιχτός στη φιλοσοφία του Διαφωτισμού, θαυμαστής και μεταφραστής του Βολταίρου, του οποίου τα αντικαθολικά επιχειρήματα κρατεί αλλά ανασκευάζει τον αντιχριστιανισμό, ο Βούλγαρις ήθελε να προωθήσει τη διανοητική αναγέννηση, την ηθική και πνευματική του ελληνικού έθνους. Είχε την πρόθεση να θεμελιώσει αυτή την ανανέωση πάνω στη βάση της ορθόδοξης παράδοσης, αλλά υποτάσσοντάς τη σε μία μορφή, που εκείνος θεωρούσε απαραίτητη.

Στις προσπάθειές του τον ενθάρρυνε ο πατριάρχης της Πόλης Κύριλλος ο Ε΄. που το 1753 τον έθεσε επικεφαλής της Ακαδημίας, που άρχισε να ιδρύει στον Άθωνα. Αλλά οι Αθωνίτες, που ανησυχούσαν με τους νεωτερισμούς του Βουλγάρεως, συμμάχησαν εναντίον του, τον κατήγγειλαν στον πατριάρχη Κύριλλο Ε΄, τον εξανάγκασαν να εγκαταλείψει τα έργα του (1758) και, τέλος, κατέστρεψαν το ίδιο το κτίριο της Αθωνικής Ακαδημίας.

Ο Βούλγαρις είχε μαθητές, που μπόρεσαν να διατηρήσουν το καλύτερο μέρος της έμπνευσής του διορθώνοντας ταυτόχρονα τις αντιφάσεις και εξουδετερώνοντας τους κινδύνους της διδασκαλίας του. Οι κυριότεροι είναι ο Νικηφόρος Θεοτόκης (1731-1800), στον οποίο οφείλουμε την πρώτη έκδοση (editio princeps) του αγίου Ισαάκ του Σύρου⋅ ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (1714-1779), που άφησε το Άγιον Όρος, για να αφιερώσει στον ελληνικό λαό μία εξαιρετική κηρυκτική δράση, που εστέφθη από το μαρτύριο. Ο Αθανάσιος ο Πάριος (1722-1813), που αφού έγινε μαθητής του Βουλγάρεως στην αθωνική Ακαδημία, όπως και του διαδόχου του Νεοφύτου του Καυσοκαλυβίτου (1713-1784), υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το Όρος εξ αιτίας εσωτερικών διχογνωμιών (τη «διαμάχη των κολλύβων», που θα εξηγήσουμε πιο κάτω). Μετά την αναχώρησή του διηύθυνε τη σχολή της Χίου, που έγινε μία από τις σπουδαιότερες «εθνικές σχολές» της Ελλάδας.

Ο Νεόφυτος ο Καυσοκαλυβίτης και ο Αθανάσιος ο Πάριος ήταν στενά συνδεδεμένοι με δύο άλλες προσωπικότητες: Τον άγιο Μακάριο της Κορίνθου (1731-1809) και τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη (1748-1809). Ο πρώτος, διευθυντής της σχολής της Κορίνθου, έγινε επίσκοπός της στα 1764· υποχρεωμένος ν’ απαρνηθεί την έδρα του για λόγους πολιτικών συνθηκών, μπόρεσε ν’ αφιερωθεί απόλυτα στην πνευματική ανανέωση της Ελλάδας, της οποίας έγινε ο κύριος εμπνευστής. Ο δεύτερος, αφού συνάντησε τον άγιο Μακάριο και αγιορείτες μοναχούς εμψυχωμένους από το ίδιο πνεύμα, έγινε μοναχός στο Άγιον Όρος το 1775. Επρόκειτο να αναπτύξει μια ευρεία φιλολογική δραστηριότητα σε όλους τους χώρους των εκκλησιαστικών γραμμάτων.

Οι μοναχοί, που συγκεντρώθηκαν γύρω από το Μακάριο της Κορίνθου και το Νικόδημο τον Αγιορείτη, έλαβαν το όνομα Κολλυβάδες για το ρόλο που έπαιξαν σε μία διχογνωμία, που τάραξε το Άγιον Όρος κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Επικρατούσε να κάνουν μνημόσυνα το Σάββατο και να ευλογούν τα κόλλυβα. Μοναχοί της σκήτης της αγίας Άννας, φροντίζοντας περισσότερο για τα οικονομικά τους συμφέροντα, παρά για το σεβασμό της Παράδοσης, είχαν μεταφέρει τη μνημόνευση των νεκρών στην Κυριακή, ώστε να διαθέτουν το Σάββατο για την πώληση των εργοχείρων τους. Οι κολλυβάδες αντιστάθηκαν σ’ αυτή την αλλαγή, διότι η Κυριακή, υπόμνηση εβδομαδιαία της ανάστασης, είναι ασυμβίβαστη με το πένθος και τις τελετές που το ανακαλούν. Η διαμάχη συνεχίστηκε επί πολύ και γνώρισε πολλές φάσεις. Το πραγματικό αντικείμενο της διαμάχης ξεπερνούσε πολύ τη γενεσιουργό αιτία. Επρόκειτο στ’ αλήθεια για μία σύγκρουση μεταξύ των οπαδών μιας στενής προσήλωσης στο τυπικό, διατεθειμένων να συμβιβασθούν με μια παράδοση, που το νόημά της δεν αντιλαμβάνονταν, και των πρωταγωνιστών μιας βαθιάς πνευματικής ανανέωσης. Αυτοί οι τελευταίοι εκτιμούσαν ότι θα μπορούσαν να τη στηρίξουν μόνο σε μια μεγάλη πιστότητα στην αγιοπατερική διδασκαλία και στο σεβασμό της Λειτουργικής παράδοσης και των κανόνων της πρώτης Εκκλησίας.

Τέτοιο ήταν πραγματικά το ευρύ σχέδιο των Κολλυβάδων. Να γιατί είχαν επιχειρήσει μια μεγάλη εκδοτική εργασία των Πατέρων της Εκκλησίας, χωρίς να εξαιρέσουν τους ησυχαστές του 14ου αιώνα, διότι ο παλαμισμός τούς φαινόταν ως η άκρα εφαρμογή της πατερικής παράδοσης. Ο Νικόδημος ο Αγιορείτης είχε ετοιμάσει την πλήρη έκδοση των έργων του Γρηγορίου Παλαμά. Το χειρόγραφο δυστυχώς χάθηκε, όταν το τυπογραφείο της Βενετίας, όπου το είχε εμπιστευθεί, έκλεισε κατά διαταγήν της αυστριακής κυβέρνησης. Είχε καταστραφεί από το στρατό που ερευνούσε για προπαγανδιστικά επαναστατικά κείμενα απευθυνόμενα στους Έλληνες από τον Βοναπάρτη.

Στα 1777, ο Μακάριος της Κορίνθου ήλθε να μείνει στο Άγιον Όρος. Άρχισε να ψάχνει για χειρόγραφα. Ανακάλυψε τον Ευεργετινό. πολύτιμη ανθολογία ασκητικών κειμένων, που είχε συγκεντρώσει ο Παύλος, κτίτωρ της μονής του Ευεργέτου στην Κωνσταντινούπολη. ΟΕυεργετινός περιείχε επίσης φιλοκαλικές συλλογές ησυχαστικών κειμένων της εποχής μεταξύ 4ου και 14ου αιώνα. Με μεγάλο ζήλο φρόντισε ν’ αντιγραφούν και πριν φύγει από τον Άθωνα εμπιστεύθηκε στο Νικόδημο τον Αγιορείτη την επιμέλεια της δημοσίευσης του Ευεργετινού, όπως και της πραγματείας του Περί της συχνής μεταλήψεως. Του ανέθεσε επίσης να ετοιμάσει για το τυπογραφείο τη Φιλοκαλία, πλουτίζοντάς την με πρόλογο και βιογραφικές σημειώσεις των παρουσιαζομένων συγγραφέων.

Η ελληνική Φιλοκαλία τυπώθηκε στη Βενετία το 1782. Το σύνολο των αντιτύπων μεταφέρθηκε στην Ελλάδα. Οι συνθήκες της έκδοσής της την έχουν στενά συνδέσει όχι μόνο με τον αθωνικό μοναχισμό αλλά και με την ευρύτερη κίνηση της πνευματικής ανανέωσης του ελληνικού λαού. Σ’ αυτήν είχαν αφιερωθεί οι Κολλυβάδες, που θέλησαν να τη στηρίξουν ταυτόχρονα στη λειτουργική ζωή, στην παράδοση της πατερικής διδασκαλίας και στην εσωτερική ζωή με κέντρο την καρδιακή προσευχή.

* Ο π. Πλακίδας Deseille είναι Γάλλος πρώην ρωμαιοκαθολικός και νυν ορθόδοξος αρχιμανδρίτης

Πηγή: Αντίφωνο, Από το βιβλίο «Φιλοκαλία», εκδ. Ακρίτας.

πηγή

Ὁ Ἅγιος Μελέτιος ὁ στρατηλάτης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ Μάρτυρες

Σεραπίων Ἐπίσκοπος, Ἰωάννης καὶ Στέφανος, Καλλίνικος, Φήστος, Φαύστος, Αἰδέσιος, Μάρκελλος, Θεόδωρος, Μελετίων, Σέργιος, Μαρκελλίνος, Φήλιξ, Φωτεινός, Θεοδωρίσκος, Μερκούριος καὶ Δίδυμος, Χριστίνος καὶ Κυριάκος, Καρτέριος, Σωσάννα, Μαρκιανή, Παλλαδία, Γρηγορία

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ Μάρτυρες κατάγονταν ἀπὸ τὴν Γαλατία καὶ ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἀντωνίνου (138 – 160 μ.Χ.). Κατηγορήθηκαν στὸν ἡγεμόνα τῶν Ταβιανῶν Μάξιμο καὶ διώκονταν ἀπὸ τοὺς ἐθνικούς. Ὅταν συνελήφθηκαν, ὁδηγήθηκαν ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος, ὁ ὁποῖος τοὺς διέταξε νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα. Οἱ Ἅγιοι ἀρνήθηκαν καὶ τότε ἄρχισαν τὰ βασανιστήρια. Τοὺς καταξέσχισαν τὰ πλευρά, τοὺς κτύπησαν μὲ σιδερόσφαιρες τοὺς ἀστραγάλους καὶ κάρφωσαν τὰ πόδια τους σὲ ξύλα. Στὴν συνέχεια τοὺς ἔχυσαν στὰ αὐτιὰ καυτὸ λάδι, ἀλλὰ οἱ Μάρτυρες μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἔμειναν ἀβλαβεῖς, οἱ δὲ δήμιοι ἀπὸ τὴν ζέστη διαλύθηκαν σὰν τὸ κερὶ καὶ ἀμέσως κάηκαν ὅλοι οἱ ὑπηρέτες τοῦ ἡγεμόνος.

Μόλις ἄρχισε νὰ ξημερώνει Ἄγγελοι Κυρίου πῆραν τοὺς Ἁγίους Μάρτυρες καὶ τοὺς μετέφεραν στὸ ναὸ τοῦ Δία, ὅπου οἱ Ἁγιοι κατέρριψαν τὸ χάλκινο εἴδωλο αὐτοῦ. Μόλις τὸ ἄγαλμα κατέπεσε, ἐξῆλθαν ἀπὸ αὐτὸ δαίμονες ποὺ κραύγαζαν ὅτι ἔφθασε ἡ ὥρα τῆς ἐκπληρώσεως τῆς προφητείας γιὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ Δία ἀπὸ τὸν στρατηλάτη Μελέτιο. Τὸ θαῦμα αὐτὸ ἔγινε ἀφορμὴ νὰ βαπτισθεῖ Χριστιανὸς ὁ εὐγενὴς Σεραπίων, ποὺ ἔγινε Ἐπίσκοπος. Οἱ Ἅγιοι Μελέτιος, Ἰωάννης καὶ Στέφανος ὁδηγήθηκαν καὶ πάλι μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα, ὁ ὁποῖος προσκάλεσε τοὺς κόμητες, τοὺς τριβούνους καὶ τοὺς πρίγκιπες Φῆστο, Φαῦστο, Μάρκελλο, Θεόδωρο, Μελετίωνα, Σέργιο, Μαρκελλίνο, Φίλικα, Φωτεινό, Θεοδωρίσκο, Μερκούριο καὶ Δίδυμο. Τότε ὁ ἡγεμόνας λέγει πρὸς αὐτούς: «Γιατὶ καταστρέψατε τὸ ναὸ τοῦ μεγάλου θεοῦ Δία;». Αὐτοὶ δὲ ἀπάντησαν: «Ἐμεῖς δὲν εἴμασταν ἐκεῖ, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ καταφρόνησες, ὁ Μελέτιος, μὲ τὶς οὐράνιες δυνάμεις συνέτριψε αὐτόν». Καὶ ἀμέσως ἄρχισαν νὰ ἐλέγχουν τὸν ἡγεμόνα γιὰ τὴν ἄνοια καὶ τὴν ἀσέβεια αὐτοῦ. Τότε ὁ ἡγεμόνας ἔδωσε ἐντολὴ νὰ τοὺς κτυπήσουν μὲ λωρίδες ἀπὸ μολύβι καὶ νὰ τοὺς βάλουν σὲ πυρακτωμένο καμίνι. Οἱ Ἅγιοι εἰσῆλθαν στὴν φωτιὰ κρατώντας ὁ ἕνας τὸ χέρι τοῦ ἄλλου καὶ ἔνιωθαν σὰν νὰ δροσίζονταν στὸν παράδεισο. Οἱ εἰδωλολάτρες ἄρχισαν νὰ ρίχνουν νερό, γιὰ νὰ σβήσει ἡ φωτιὰ καὶ νὰ πνίξουν τοὺς Ἁγίους ἀπὸ τὶς ἀναθυμιάσεις. Ἀλλὰ οὔτε πάλι κατάφεραν τίποτε. Τότε τοὺς ὁδήγησαν στὸ ναὸ τοῦ Ἀσκληπιοῦ. Μόλις οἱ Ἅγιοι εἰσῆλθαν στὸν εἰδωλολατρικὸ ναὸ καὶ προσευχήθηκαν, μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ ὁ ναὸς σείσθηκε καὶ τὸ ἄγαλμα τοῦ εἰδώλου συνετρίβη. Τότε ἔνδυσαν τὸν Ἅγιο Μελέτιο μὲ θώρακα καὶ περικεφαλαία ποὺ ἔκαιγαν, ἀλλὰ τὸ σίδερο ἔγινε κρύο. Τὸ μαρτύριο συνεχίσθηκε. Ὁ ἡγεμόνας διέταξε  τότε νὰ φέρουν μπροστά του δύο παιδιά, ποὺ ὀνομάζονταν Χριστίνος καὶ Κυριάκος. Τὰ ρώτησε λέγοντας: «Πεῖτε μας, παιδιά, ποιὸς Θεός εἶναι μεγαλύτερος, ὁ Δίας ἢ ὁ Χριστός;». Καὶ ἐκεῖνα ἀποκρίθηκαν: «Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, Αὐτὸς ποὺ δημιούργησε μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὰ πάντα». Τότε τὰ κτύπησαν καὶ ἀκολούθως ἀπέκοψαν τὶς τίμιες κεφαλὲς αὐτῶν καὶ τοῦ διδασκάλου τους «ἐν τῷ ὄρει Μηνόει».

Ὁ Ἅγιος Σεραπίων ἐτελειώθη διὰ ξίφους καὶ ἐνταφιάσθηκε στὸ ὄρος τῶν Καδακορέων.

Πάλι ὁ παράνομος ἡγεμόνας ἔδωσε στὸν Ἅγιο Μελέτιο νὰ πιεῖ δηλητήριο ποὺ ἦταν κατασκευασμένο ἀπὸ τὸν μάγο Καλλίνικο. Μόλις ὁ μάγος Καλλίνικος εἶδε τὸ παράδοξο θαῦμα, πίστεψε στὸν Χριστό καὶ ἔλεγξε τὰ εἴδωλα ὡς δαιμόνια. Καὶ ἀμέσως παρακάλεσε τὸν Ἅγιο Μελέτιο νὰ τοῦ δώσει τὴν σφραγίδα τοῦ Κυρίου καὶ νὰ γίνει Χριστιανός. Ἔτσι μαρτύρησε καὶ ὁ Καλλίνικος, ὁ ὁποῖος ἐνταφιάσθηκε μὲ τὸν Ἐπίσκοπο Σεραπίωνα. Στὴν συνέχεια ὁ ἡγεμόνας ἔφερε στὸ βῆμα τὶς γυναῖκες τῶν Ἁγίων Φήστου, Φαύστου, Μαρκελλίνου καὶ Αἰδεσίου, τὴ Σωσάννα, τὴ Μαρκιανή, τὴν Παλλαδία καὶ τὴ Γρηγορία, οἱ ὁποῖες, ἀφοῦ ὁμολόγησαν τὸν Χριστό, μαρτύρησαν.

Ὁ ἡγεμόνας, τυφλωμένος ἀπὸ τὴν ἀσέβεια, δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ τὴν ἀλήθεια. Ἀμέσως ἔδωσε ἐντολὴ νὰ κρεμάσουν τὸν Ἅγιο Μελέτιο σὲ ἕνα πεῦκο καὶ νὰ τοῦ καρφώνουν τὸ σῶμα μὲ πυρακτωμένα καρφιά. Τὸ ἔργο αὐτὸ ἀνέλαβε ὁ Καρτέριος ὁ χαλκέας μὲ τοὺς δώδεκα μαθητὲς αὐτοῦ. Μόλις ἄρχισαν νὰ καρφώνουν τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου Μελετίου, τὰ πυρακτωμένα καρφιὰ συντρίβονταν καὶ ἔπεφταν κατὰ πρόσωπο ἐκείνων ποὺ τὰ κάρφωναν καὶ τοὺς τύφλωναν. Ἔτσι ὁ Καρτέριος καὶ οἱ μαθητές του πίστεψαν στὸν Χριστό καὶ ἀπετμήθησαν τὶς τίμιες κεφαλὲς αὐτῶν στὸ ὄρος τῶν Καδακορέων.

Καὶ ἐνῶ ὁ Ἅγιος Μελέτιος ἦταν κρεμασμένος στὸ δένδρο, φωνὴ ακούσθηκε ἀπὸ τὸν οὐρανό ποὺ ἔλεγε: «Ἔλα, ἀθλητά μου, Μελέτιε, ἀνάβαινε στὰ ταμεῖα τοῦ Παραδείσου καὶ στὸ χορὸ τῶν ἐκλεκτῶν μου Ἀγγέλων καὶ στὴ συνδρομὴ ὅλων τῶν Δικαίων μου. Νὰ, ὅλοι οἱ Ἅγιοι στέκονται καὶ σὲ προσδοκοῦν, γιὰ νὰ σοῦ δώσουν τὰ βραβεῖα, διότι ἐσὺ ἐποίησες τὸ θέλημά μου ἐπὶ τῆς γῆς».Τότε κατέβηκαν Ἄγγελοι ἀπὸ τὸν οὐρανό καὶ παρέλαβαν τὴν ψυχὴ τοῦ Ἁγίου Μελετίου καὶ τὴν ἀνέφεραν στὸν οὐρανὸ σὰν περιστερὰ λευκὴ ἀπαστράπτουσα. Ἄγγελος Κυρίου κατῆλθε καὶ πῆρε τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Μελετίου καὶ τὸ ἔφερε στὸ ὄρος, ὅπου τελειώθηκε καὶ τὸ στράτευμα αὐτοῦ.

Ὁ Ὅσιος Συμεὼν ὁ ἐν τῷ Θαυμαστῷ ὄρει

Ὁ Ὅσιος Συμεὼν γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια, ἀπὸ τὴν ὁποία καταγόταν καὶ ἡ μητέρα του Μάρθα, ἐνῶ ὁ πατέρας του Ἰωάννης καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ (527 – 565 μ.Χ.). Σὲ ἡλικία ἕξι ἐτῶν, ἀφοῦ ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ τὸν πατέρα του, ὁ ὁποῖος φονεύθηκε μέσα στὴν οἰκία του ποὺ κατέρρευσε ἀπὸ σεισμό, μὲ θεία ὑπόδειξη ὁδηγήθηκε στὴ Σελεύκεια καὶ παραδόθηκε στὴν πνευματικὴ προστασία καὶ καθοδήγηση τοῦ περίφημου γιὰ τὶς ἀρετές του ἀσκητὴ Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ἀσκήτευε κοντὰ στὸ ὄρος τοῦ χωριοῦ Πίλασα. Ἀπὸ αὐτὸν ὁ Ὅσιος Συμεὼν διδάχθηκε τὰ ὑψηλὰ διδάγματα τῆς Χριστιανικῆς πολιτείας. Μιμούμενος τὸν διδάσκαλό του ἀνήγειρε στύλο καὶ ἀφοῦ ἀνῆλθε ἐπ’ αυτoῦ, παρέμεινε προσευχόμενος ἐπὶ δώδεκα ἔτη. Ἀφοῦ διέπρεψε στὴν ἀρετὴ καὶ ὁσιότητα καὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν θερμότητα τῆς πίστεως καὶ τὴ διαφλέγουσα αὐτὸν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ, ἀξιώθηκε παρ’ Αὐτοῦ διὰ τῆς χάριτος τῆς προοράσεως καὶ τῆς θεραπείας κάθε ἀσθένειας.

Ἔτσι προανήγγειλε τὴν κοίμηση τοῦ διδασκάλου του, τὴν κοίμηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἐφραίμ (545 μ.Χ.), τοὺς σεισμοὺς τῆς Ἀντιόχειας καὶ Κωνσταντινουπόλεως (557 μ.Χ.) καὶ ἄλλα γεγονότα.

Ἀφοῦ κατῆλθε ἀπὸ τὸν στύλο, μετέβη στὸ λεγόμενο Θαυμαστὸ ὄρος, ὅπου, ἀφοῦ ἵδρυσε μοναστήρι γιὰ τοὺς μαθητές του, ἀνήγειρε γιὰ τὸν ἑαυτό του στύλο, καὶ ἀνεβασμένος ἐπὶ αὐτοῦ παρέμεινε προσευχόμενος ἐπὶ σαράντα ἔτη.

Ἡ φήμη τῆς ἁγιοσύνης του εἶχε διαδοθεῖ σὲ ὅλη τὴ χώρα, πλῆθος δὲ συνέρεε πρὸς αὐτὸν αἰτώντας τὴν ἴαση καὶ τῆν εὐλογία του. Ὁ δὲ Ἐπίσκοπος Σελευκείας, ἀφοῦ προσῆλθε καὶ ἀνέβηκε στὸν στύλο, τὸν χειροτόνησε Πρεσβύτερο.Ἔτσι θεοσεβῶς, μὲ κάθε σκληραγωγία, ἀφοῦ ἔζησε ὁ Ὅσιος Συμεών, κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ 590 μ.Χ., σὲ ἡλικία ὀγδόντα πέντε ἐτῶν.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.Ὡς ἀείφωτος λύχνος δωρεῶν τῆς ἀσκήσεως, ἐν τῷ Θαυμαστῷ Πάτερ Ὄρει, διαπρέψας ἀνέλαμψας, καὶ κλίμακα ἐκ γῆς, πρὸς οὐρανὸν, τὸν στῦλόν σου ὑπέθου ἀληθῶς, Συμεὼν θαυματοφόρε τοῖς εὐσεβῶς, προστρέχουσι τῇ Μάνδρᾳ σου. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιο. Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.Τὰ ἄνω ποθῶν, τῶν κάτω μεθιστάμενος, καὶ ἄλλον οὐρανόν, τὸν στῦλον τεκτηνάμενος, δι’ αὐτοῦ ἀπήστραψας, τῶν θαυμάτων τὴν αἴγλην Ὅσιε, καὶ Χριστῷ τῷ Θεῷ πρεσβεύεις ἀπαύστως, ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.Ὄρος κατοικήσας τὸ Θαυμαστόν, τὸν ἐξ αἰωνίων, ἀπαυγάζοντα θαυμαστῶς, ὀρέων Δεσπότην, δοξάσας θείοις πόνοις, λαμπρῶς ἐθαυμαστώθης, Συμεὼν Ὅσιε.

Τυπικόν της 24ης Mαΐου 2013

Παρασκευή: Τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Συμεών τοῦ ἐν τῷ Θαυμαστῷ ὄρει.

Ἀπόστολος:  Τῆς ἡμέρας˙ Παρασκευῆς γ΄ ἑβδομάδος Πράξεων (Πράξ. η΄ 40, θ΄ 1-18). Εὐαγγέλιον:  Ὁμοίως· Παρασκευῆς γ΄ ἑβδομάδος Ἰωάννου (Ἰω. ς΄ 48-54).

ΠΑΤΡΑ: ΤΟ 20% ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΒΙΩΝΟΥΝ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ

Ημέρες κατοχής ζει η πατρίδα μας, με τους υπεύθυνους αυτής της δραματικής κατάστασης να αδιαφορούν πλήρως με τις τραγικές καταστάσεις που ζει η κοινωνία μας. Μετά από τρία χρόνια μνημονίου και συνεχιζόμενων περικοπών, όλο και περισσότερα παιδιά στην Πάτρα βιώνουν ημέρες ένδειας και φτώχειας.

Αυτό φαίνεται και από τα στοιχεία του δήμου της αχαϊκής πρωτεύουσας, καθώς με γεωμετρική πρόοδο αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών που χρήζουν ανάγκης συσσιτίων, αλλά και αυτών που έχουν ανάγκη από το κοινωνικό φροντιστήριο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε μιλώντας στους patrastimes ο αντιδήμαρχος Παιδείας του δήμου, Ανδρέας Φίλιας, τουλάχιστον 1.000 παιδιά δήλωσαν φέτος συμμετοχή για τα κοινωνικά φροντιστήρια του Δήμου, καθώς οι οικογένειές τους αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν οικονομικά.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 20% των μαθητών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της πόλης, βιώνουν ημέρες ένδειας και φτώχειας, αντιμετωπίζοντας σοβαρή υλική αποστέρηση και έλλειψη βασικών υλικών αγαθών διαβίωσης.

Αυτό προκύπτει και από τις 800 μερίδες πρωινού που μοιράζονται κάθε μέρα σε μαθητές στα σχολεία της Πάτρας.

Παράλληλα, όλα αυτά τα προβλήματα που βιώνουν τα παιδιά, έχουν επίπτωση στην ψυχολογική τους κατάσταση, επιβαρύνοντας καθημερινά την ψυχολογική τους υγεία.
πηγή

ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΒΟΘΡΟΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ἀπό τήν ἔντιμον ὁμαλότητα εἰς τήν ἀναίσχυντον ἀτιμίαν.

Ἡ ὕβρις τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου

περιοδ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»,
ἀρ. τ. 58 , ΙAN. – ΜΑΡΤ. 2013

ΑΛΥΠΙΟΣ

✧ Μέρα μέ τή μέρα, ὅλο καί πιό πολύ, βαθαίνει ἡ κρίση ταυτότητας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἡ οἰκονομική κρίση εἶναι μέγεθος βέβαια μεγάλο καί πρόβλημα ἐπισιτιστικό γιά τήν ἐπιβίωση ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων στόν πλανήτη γῆ, πού ἀποδεκατίζονται ἀπό τήν πείνα καί τήν ἀνέχεια. Πλήν ὅμως ἡ κρίση ταυτότητας καί πῶς καταλήγει ὁ δυτικός ἄνθρωπος ὡς πρόσωπο, εἶναι ἀναφανδόν πολύ μεγαλύτερη καί ἀπροσμέτρητη.

✧ Ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀντικατοπτρισμένη στό πρόσωπο τοῦ ἀνθρώπου ὅπου γῆς ποὺ γίνεται ὅλο καί πιό ἀποκρουστικό. Ὅλο καί πιό θολό. Στό ἀτιμασμένο μελανό «πρόσωπο τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου» ἀμαυρώνεται ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καί εὐτελίζεται τό «καθ’ ὁμοίωσιν». Αὐτοί ἐξ ἄλλου, πού θά ἤθελαν νά «ὁμοιάσουν τοῦ Θεοῦ» εἶναι μία ἀπελπιστικά μικρή «ποίμνη» πού χλευάζεται συστηματικά καί συνεχῶς ἀφανίζεται ἀπό τά δολοφονικά κτυπήματα πού δέχεται ἀπό τήν ἰσχυρή ἐλίτ τῶν ἀτιμασμένων καί τῶν προσκυνημένων μεταλλαγμένων ὑπανθρώπων πάσης σωματικῆς καί ψυχικῆς ἀνωμαλίας ἐραστῶν.

✧ Τό ἀναποδογυρισμένο ἀποκρουστικό, ἀπό ἀποτροπιασμός ἐξελίχθηκε ἀναισχύντως ὡς θεσμός καί νομολογία ἐφαρμόσιμη. Ὡς κατάκτηση δικαιώματος νά ἀσελγεῖς νομότυπα ἐπί πᾶσαν σάρκα ἀνθρώπου, παιδιοῦ, ἐνήλικου, γυναίκας, ἄνδρα ἤ ζώου (!!) Δέν νομοθετοῦν τήν ἀποθέωση τῆς ἀνωμαλίας μόνο τά «κοινοβούλια» τῶν ἀνωμάλων κτηνοβατῶν τῆς Δύσεως, ἀλλά καί τά δικαστήρια τῶν «εὐαισθήτων» δικαστῶν νομολογοῦν καί ἐπικυρώνουν τό ἀποκρουστικόν…

✧ Γνωρίζουμε ἀπό πλῆθος δημοσιευμάτων καί ἀμερικανικῶν μέσων ἐνημερώσεως, τήν σταδιακή βοθρόπτωση τοῦ «ἀνθρώπου» ἀπό τήν ἔντιμον ὁμαλότητα εἰς τήν ἀναίσχυντον ἀτιμίαν.

✧ Γνωρίζουμε τό ἀνήκουστο σκάνδαλο τῶν «κληρικῶν» τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, πού συντάραξε τόν χριστιανικό κόσμο καί ὄχι μόνο, μέ χιλιάδες κακοποιήσεις παιδιῶν ἀπό παιδοφίλους… ἱερωμένους.

✧ Γνωρίζουμε ὅτι τό μυστήριο τῆς ἀνομίας ἔχει κάμει «κατάληψη» τῶν… «ἱερῶν θυσιαστηρίων» (ἔστω κατ’ εὐφημισμόν ἡ ὀνομασία), ὅλων σχεδόν τῶν προτεσταντικῶν σεχτῶν ἀπό «θηλυκούς» ἐπισκόπους, παπαδίνες, λεσβίες, σοδομιστές, ὁμοφυλόφιλους καί παντός εἴδους ἀσελγεῖς κατοίκους Σοδόμων καί Γομμόρας.

✧ Γνωρίζουμε τούς «ἀγῶ­νες» πού δίδονται στά «κτηνοβούλια» τῶν «δημοκρατιῶν» τῆς Δύσεως γιά νά κατοχυρωθοῦν τά «δικαιώματα» ὁμάδων ἀν­θρω­πομόρφων «μεταλλαγμένων» πού ἀπολαμβάνουν, καί μάλιστα ζητοῦν ἐπιμόνως ἀπό ἐμᾶς, νά εὐλογήσουμε τήν ἡδονήν ὅπως τήν περιγράφει ὁ Ἀπ. Παῦλος «αἰσχρόν ἐστι καί λέγειν».

✧ Γνωρίζουμε τήν φρικιαστική νομοθεσία τοῦ γερμανικοῦ «κοινοβουλίου» (!!) γιά τό κίνημα νομιμοποιήσεως τῆς κτηνοβασίας. Γνωρίζουμε… καί τί δέν γνωρίζουμε.

✧ Αὐτό ὅμως πού μᾶς ἀφήνει ἄφωνους εἶναι ἡ τερατώδης ἀπόφαση ὀλλανδικοῦ ἐφετείου σχετικά μέ τήν παιδοφιλία. «Ἀναφέρουν τά διεθνῆ εἰδησεογραφικά πρακτορεῖα ὅτι ἡ ὀλλανδική ὀργάνωση παιδεραστῶν Martizn, ἡ ὁποία προωθοῦσε τήν “ἀποδοχή σχέσεων” μεταξύ παιδιῶν καί ἐνηλίκων, δέν μπορεῖ νά τεθεῖ ἐκτός νόμου, ἀποφάσισε τό ἐφετεῖο πού ἐξέταζε τήν ὑπόθεση αὐτή… γιατί δέν ὑπάρχει “κίνδυνος διάλυσης τῆς κοινωνίας”, ἐξήγησε τό ἐφετεῖο τοῦ Ἄρνεμ-Λόϊβαρντεν στήν ἀνακοίνωσή του» (βλ. ἐφ. «δημοκρατία» 4.4.13, σ. 11).

✧ Δηλαδή μέ λίγα λόγια τό ὀλλανδικό ἐφετεῖο ἀποφαίνεται ὅτι κανένας κίνδυνος δέν ὑπάρχει γιά «διάλυση τῆς συνοχῆς τῆς κοινωνίας» καί συνεπῶς ἡ παιδεραστία, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, νομιμοποιεῖται καί τό «κόμμα» εἶναι ἐλεύθερο νά προπαγανδίζει τήν καταστατική του ἀρχή: κορέστε τά ἀσίγαστα διεστραμμένα πάθη σας καί ἀσελγεῖτε πάνω σέ παιδιά διαφθείροντας τήν ἀθωότητά τους τραυματίζοντας διά βίου τήν ψυχή τους…(!!)

✧ Σάπισε, φίλοι ἀναγνῶστες, ὁλόκληρη ἡ Δύση καί δέν ἀπομένει πιά παρά ἡ τελευταία πράξη θανάτου της. Ἡ ἀποσύνθεση τοῦ τυμπανιαίου πτώματος πού λέγεται «Δύση».

πηγή

«ΕΦΑΝΕΡΩΣΕ ΔΕ ΕΑΥΤΟΝ ΟΥΤΩΣ» (Ἡ ἐμφάνιση τοῦ ἀναστάντος στὴν λίμνη τῆς Γαλιλαίας)

«Ἐφανέρωσε δὲ ἑαυτὸν οὕτως»Ἡ ἐμφάνιση τοῦ ἀναστάντος στὴν λίμνη τῆς Γαλιλαίας

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ (†) Στεργίου Σάκκου,
Καθηγ. Παν/μίου Θεσ/νίκης
«Ἀληθῶς ἀνέστη ὁ Κύριος»,
ἐκδ. «Λυδία», Θεσσ. 2007, σελ. 101-106

Μιὰ ἄκαρπη ἁλιεία

.          Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης περιγράφει τὴν ἐμφάνιση τοῦ ἀναστημένου Ἰησοῦ στὴ λίμνη τῆς Τιβεριάδος (κα´1-23).
.          Τὴν ἐμφάνιση αὐτὴ τὴν εἶχε προγραμματίσει ὁ Κύριος, πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος, ὡς πρώτη ἐμφάνισή του καὶ γι’ αὐτὴν ἔκλεισε συνάντηση μὲ τοὺς μαθητές του στὴν Γαλιλαία. Ἀλλὰ οἱ μαθητές, ἐπειδὴ δὲν πίστεψαν στὴν Ἀνάσταση, ἀρνήθηκαν νὰ πορευθοῦν στὴν Γαλιλαία, ἀκόμη καὶ ὅταν τοὺς ὑπενθύμισε τὴν συνάντηση ὁ ἄγγελος καὶ τοὺς τὴν ἐπανέλαβε ὁ Κύριος. Ἔτσι ὁ Ἰησοῦς ἀναγκάστηκε νὰ τοὺς ἐμφανιστεῖ στὰ Ἱεροσόλυμα ἕξι φορὲς τουλάχιστον μέχρις ὅτου πεισθοῦν ὅλοι, ἀκόμα καὶ ὁ Θωμᾶς. Μετὰ τὴν ἐμφάνισή του στοὺς ἕνδεκα μαζὶ καὶ μὲ τὸν Θωμᾶ, οἱ μαθητές του ἦρθαν ἐπιτέλους στὴν Γαλιλαία καὶ ὁ Ἰησοῦς βάζει σ’ ἐνέργεια τὸ ἐπιθυμητό του πρόγραμμα.
.         Οἱ μαθητὲς ἴσως βρίσκονταν σὲ κάποια ἀμηχανία τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες. Ὁ Ἰησοῦς δὲν κηρύττει πλέον οὔτε τοὺς συναναστρέφεται, εἶναι ἄφαντος. Σ᾽ αὐτοὺς δὲν ἀνέθεσε κανένα ἔργο, καμιὰ ἀποστολὴ ἀκόμη. Δὲν γνωρίζουν τὰ σχέδια τοῦ Διδασκάλου, οὔτε τί θὰ ἐπακολουθήσει. Οἱ γιορτὲς τοῦ Πάσχα πέρασαν, ἦρθαν ἐργάσιμες ἡμέρες. Τί νὰ κάνουν; Ἐπιστρέφουν στὶς ἐργασίες τους. Αὐτὸ φαίνεται καθαρὰ ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τοῦ Πέτρου. «Ὑπάγω ἀλιεύειν» (Ἰω. κα´3). Ἴσως νὰ ἦταν ὅλοι μαζὶ οἱ μαθητὲς σὲ κάποιο σπίτι. Ὅταν ὅμως οἱ ψαράδες ἀποφάσισαν νὰ πᾶνε γιὰ ψάρεμα, καὶ οἱ ἄλλοι θὰ πῆγαν στὶς δικές τους ἐργασίες, διότι ὡς γνωστὸν δὲν ἦταν ὅλοι οἱ μαθητὲς ψαράδες. Παίρνουν, λοιπόν, τὸ πλοῖο ὁ Πέτρος μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἕξι καὶ ξεκινοῦν γιὰ τὸ ψάρεμα. Ὅλη τὴ νύχτα τὴν πέρασαν μέσα στὴν θάλασσα προσπαθώντας νὰ ψαρέψουν, μὰ ὁ κόπος τους πῆγε χαμένος. Ἡ νύχτα πέρασε ἄκαρπη. Τὸ ψάρεμα ἀπέτυχε.

Ὁ ξένος

.         «Ὅταν πιὰ ξημέρωσε, στάθηκε ὁ Ἰησοῦς στὸν γιαλό· οἱ μαθητὲς ὅμως δὲν ἤξεραν ὅτι ἦταν ὁ Ἰησοῦς» (Ἰω. κα´4). Τὸ πλοιάριο βρισκόταν σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὴν παραλία καὶ φυσιολογικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρίσουν τὸν Ἰησοῦ οἱ μαθητές. Ὁ ἄνθρωπος ὅμως τῆς Ἀναστάσεως δὲν ἐπέτρεπε στοὺς φθαρτοὺς νὰ τὸν ἀναγνωρίζουν. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὴν Μαρία, ποὺ τὸν πέρασε γιὰ κηπουρό, καὶ μὲ τοὺς δύο ὁδοιπόρους πρὸς Ἐμμαούς, ποὺ τόση ὥρα δὲν ἀναγνώριζαν οὔτε τὴ μορφή του οὔτε τὴ φωνή του. Ὁ Ἰησοῦς τοὺς ρωτᾶ· «Παιδιά, μήπως ἔχετε κάτι γιὰ φαγητό;» (Ἰω. κα´5). Ξέρει ὁ Ἰησοῦς ὅτι τὸ ὁλονύκτιο ψάρεμα τῶν μαθητῶν του δὲν ἀπέδωσε τίποτε, θέλει ὅμως νὰ ἀκούσει ἀπὸ τὸ στόμα τους τὴν ἀρνητικὴ ἀπάντηση, γιὰ νὰ τονισθεῖ ἡ ἀκαρπία τῆς ἁλιείας τους, νὰ φανεῖ ὅτι δὲν ἔχουν οὔτε ἕνα ψάρι. Καὶ ὅταν παίρνει τὴν ἀρνητική τους ἀπάντηση, τοὺς δίνει ἐντολὴ νὰ ρίξουν τὰ δίχτυα στὰ δεξιὰ τοῦ πλοίου. Ἀρχίζει ν’ ἀσκεῖ πάνω τους τὴ θεία ἐξουσία του, πείθοντάς τους ὅπως δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς πείσει ἕνας κοινὸς ἄνθρωπος. Καὶ αὐτοί, παρ’ ὅλο ποὺ καὶ ἡ ὥρα καὶ ὁ τόπος ἦταν ἀκατάλληλα γιὰ ψάρεμα, ὑπήκουσαν ὑποχωρώντας μπροστὰ στὴν ἀδιόρατη θεία δύναμη τῆς ἐπιταγῆς. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς παράξενης αὐτῆς ἁλιείας ἦταν τόσο πολλὰ ψάρια, ὥστε νὰ μὴν μποροῦν νὰ τραβήξουν τὸ δίχτυ ἀπὸ τὸ πολὺ βάρος.
.           Οἱ μαθητές, χωρὶς νὰ βλέπουν στὸν ξένο τὴ γνωστὴ μορφὴ τοῦ Διδασκάλου, ἀναγνωρίζουν ὅτι εἶναι Αὐτός, διότι βλέπουν τὸ σημεῖο. Θυμοῦνται τὴ θαυμαστὴ ἁλιεία τῆς κλήσεως, καὶ ὁ Ἰωάννης λέει στὸν Πέτρο· «Ὁ Κύριός ἐστι» (Ἰω. κα´7). Ἀμέσως ὁ Πέτρος, ποὺ καὶ αὐτὸς τὸ εἶχε καταλάβει, ντύνεται τὸν ἐπενδύτη καὶ ρίχνεται στὴ θάλασσα.
.           Ἡ πράξη τοῦ Πέτρου εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὴ γιὰ τὸν αὐθορμητισμὸ καὶ τὴ λαχτάρα του. Ἐνῶ τὸ πλοῖο ἀπέχει λίγο ἀπὸ τὴν παραλία, αὐτὸς ρίχνεται μὲ τὰ ροῦχα στὴ θάλασσα γιὰ νὰ πάει κοντὰ στὸν Κύριο κολυμπώντας. Δὲν περιμένει τὸ πλοῖο. Οἱ ἄλλοι μαθητὲς ἔρχονται στὴν ξηρὰ μὲ τὸ πλοῖο σέρνοντας τὸ δίχτυ μὲ τὰ χέρια. Μόλις φτάνουν στὴν ἀμμουδιά, βλέπουν ἕνα ψάρι πάνω σὲ ἀναμμένα κάρβουνα καὶ δίπλα ψωμί. Καὶ αὐτὸ σημεῖο· πότε καὶ μὲ τί ἄναψε φωτιά; Πότε ἔκανε κάρβουνα; Πότε καὶ ἀπὸ ποῦ βρῆκε τὸ ψάρι Αὐτός, ποὺ πρὶν ἀπὸ λίγο ρωτοῦσε· «Παιδία, μή τι προσφάγιον ἔχετε;».

Ἡ ὅραση τῆς πίστεως

.           Ὁ Κύριος ἐδῶ ἐπαναλαμβάνει ὁρισμένα παλιά του σημεῖα γιὰ ν’ἀνασκαλίσει τὴ μνήμη τῶν μαθητῶν του, νὰ διεγείρει τὴν πίστη τους, νὰ «ὀφθῆ» κατὰ κάποιο τρόπο «διὰ πίστεως». Αὐτὸ θὰ εἶχε ἀξία γιὰ τοὺς μαθητές, ἐνῶ οἱ προηγούμενες ἐμφανίσεις στὰ Ἱεροσόλυμα, τὶς ὁποῖες προκαλοῦσε ἡ ἀπιστία τους, δὲν εἶχαν καμιὰ ἀξία. Ἔχουν ἀξία μόνο γιὰ τὸ ἴδιο τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως, διότι μαρτυροῦν στὴν ἱστορία ὅτι καὶ παρὰ τὴν ἀπιστία ἡ Ἀνάσταση εἶναι γεγονός. Αὐτὴ ὅμως ἐδῶ ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἰησοῦ διεγείρει τὴν πίστη τῶν μαθητῶν καὶ τὴ γυμνάζει.
.           Στὴ συνέχεια ὁ Ἰησοῦς τοὺς λέγει· «Ἐλᾶτε νὰ φᾶτε» (Ἰω. κα´12). Ἀφήνει πλέον τὰ μάτια, τὰ αὐτιὰ καὶ τὴν καρδιά τους νὰ τὸν γνωρίσουν μὲ βάση τὰ σημεῖα. Καὶ ἐπαναλαμβάνει μία προσταγή, τὴν ὁποία πολλὲς φορὲς ὁπωσδήποτε θὰ τὴν εἶπε κατὰ τὰ τρία χρόνια τῆς συναναστροφῆς τους. Σὰν νὰ τοὺς λέει· «Ἐγὼ εἶμαι, παιδιά, ὅπως καὶ τόσα χρόνια ἤμουν μαζί σας». Ἔτσι, κανεὶς ἀπὸ τοὺς μαθητὲς δὲν τολμᾶ νὰ τὸν ρωτήσει ποιὸς εἶναι, διότι καταλάβαιναν ὅλοι ὅτι εἶναι ὁ Κύριος.
.           Καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τοῦ φαγητοῦ καὶ στὴ συνέχεια, ὁ Κύριος δὲν ἀλλάζει μορφή. Ἐπιμένει νὰ φανερώνεται μὲ τὰ σημεῖα. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἰωάννης στὴν ἀρχὴ τῆς περικοπῆς γράφει χαρακτηριστικά· «ἐφανέρωσε δὲ οὕτως» (Ἰω. κα´1). Τὸ «οὕτως» σημαίνει ὅτι στὴν ἐμφάνιση αὐτὴ τοῦ Κυρίου ἐνεργεῖ ἡ πίστη καὶ αὐτὴ διανοίγει τὰ μάτια τῶν μαθητῶν, γιὰ νὰ δοῦν τὸν ἄνθρωπο τῆςἈναστάσεως καὶ νὰ γνωρίσουν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Σεβασμὸς κατέχει τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά τους, ὥστε νὰ μὴν κάνουν περιττὲς ἐρωτήσεις. Εἶναι περιττὲς οἱ ἐρωτήσεις, ὅταν ἡ πίστη τὰ δείχνει ὅλα ὅπως εἶναι στὴν πραγματικότητα καὶ δείχνει τόσα ὅσα δὲν μπορεῖ νὰ συλλάβει τὸ φυσικὸ μάτι. Αὐτὸ ποὺ ἔνιωσαν οἱ μαθητὲς ἦταν μία μετάβαση ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς φθορᾶς στὸν κόσμο τοῦ πνεύματος, τῆς ἀφθαρσίας, τῆς αἰωνιότητας, χωρὶς νὰ συμβεῖ θάνατος.
.           Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν ἀποστόλων μέχρι σήμερα, ὁ Κύριος συνεχίζει νὰ φανερώνει τὸν ἑαυτό του μόνο «διὰ πίστεως», καὶ γι’ αὐτὸ φανερώνεται μόνο στοὺς πιστούς. Μὲ τὴν πίστη βλέπουμε, ἀκοῦμε, ὀσφραινόμαστε, γευόμαστε, ἐγγίζουμε τὸν Ἰησοῦ στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Βέβαια, στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, καὶ μάλιστα στὸ μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, ὑπάρχει καὶ τὸ ὁρατὸ στοιχεῖο, ἀλλὰ αὐτὸ γιὰ τοὺς ἀπίστους δὲν εἶναι τίποτε· ἕνας ἄνθρωπος κοινὸς καὶ ἄγνωστος «εἰς τὸν αἰγιαλὸν» (Ἰω. κα´4). Γιὰ τοὺς πιστοὺς ὅμως «ὁ Κύριός ἐστι» (Ἰω. κα´7).

πηγή

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΠΑΣΧΕΙ «Στὸ τέλος θὰ ἀπαγορευθεῖ καὶ τὸ Εὐαγγέλιο, διότι καταδικάζει τὶς διαστροφὲς καὶ τὰ πάθη τῆς σαρκός».

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΠΑΣΧΕΙ

τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.         Ἡ ὑπόθεση τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ νομοσχεδίου πάσχει σχεδὸν καθ᾽ ὁλοκληρίαν, ὅπως περίτρανα ἀπέδειξε πρόσφατα ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος. Καὶ παλαιότερα ἡ Ἐκκλησία καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι διέκριναν τὸν κίνδυνο τῆς λογοκρισίας καὶ τῆς φιμώσεως τῆς ἀληθείας μὲ ἀνάλογα σχέδια νόμου. Εἶναι κρίμα τὸ θεόσδοτο δῶρο τῆς ἐλευθερίας τῆς γνώμης, τῆς φανερώσεως τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ἀνεμποδίστου ἐκφράσεως τοῦ λόγου, μάλιστα δὲ στὴ χώρα τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, νὰ μᾶς τὸ ἀφαιρέσουν οἱ ὁδηγίες τῆς Δύσεως καὶ ἡ δειλία τῶν ἐντοπίων ἀρχόντων.
.         Ἐπιτέλους αὐτὸ τὸ νομοσχέδιο δὲν πρέπει νὰ περάσει. Δὲν θὰ μποροῦμε νὰ ποῦμε τὴν γνώμη μας. Οἱ μόνοι ποὺ θὰ μιλᾶνε θὰ εἶναι οἱ βουλευτὲς λόγῳ ἀσυλίας. Ποινικοποιεῖται ἡ γνώμη καὶ ἡ ἄποψη. Ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ἀντιδράσουμε. «Ὅποιος μοῦ δένει τὴ γλώσσα, μοῦ δένει τὴ συνείδηση», ἔλεγε κάποιος. Τὸ νὰ ἐμποδίζεται προληπτικὰ ὁ ἄνθρωπος νὰ μιλήσει, δὲν ὑπῆρχε οὔτε πρὶν χιλιάδες χρόνια. Τί εἶπε ὁ Θεμιστοκλῆς στὸν Εὐρυβιάδη: «Πάταξον μέν, ἄκουσον δέ». Οὔτε αὐτὸ δὲν θὰ ἀνέχεται τὸ ἀπαράδεκτο νομοσχέδιο.
.         Νὰ μὴ μποροῦμε νὰ μιλήσουμε γιὰ αὐτὰ ποὺ λέγει τὸ Εὐαγγέλιο, ἡ παράδοσή μας, ὁ πολιτισμός μας, καταλαβαίνουμε τὴν τραγικὴ κατάσταση, στὴν ὁποία θὰ περιέλθει ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου στὴ χώρα ποὺ τὴν γέννησε. Στὸ τέλος θὰ ἀπαγορευθεῖ καὶ τὸ Εὐαγγέλιο, διότι καταδικάζει τὶς διαστροφὲς καὶ τὰ πάθη τῆς σαρκός. Δὲν θὰ μπορεῖ κάποιος κήρυκας νὰ πεῖ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο: “πάρτε καὶ διαβάστε τὸ Εὐαγγέλιο”, κι αὐτὸ μὲ φόβο, ἀρκεῖ νὰ μὴ σᾶς δοῦνε, γιατί τὸ Εὐαγγέλιο ὁμιλεῖ ἐναντίον τῶν πλουσίων, τῶν σοδομιτῶν, τῶν ἀρχόντων… Αὐτὸ ποὺ πάει νὰ γίνει εἶναι φοβερό! Σὲ λίγο θὰ γίνονται καταγγελίες, μηνύσεις, συλλήψεις ἐπ᾽ αὐτοφώρῳ γιὰ λόγια ποὺ δὲν εἴπαμε, ἐπειδὴ κάποιοι διέκριναν «πρόθεση καὶ ἐχθροπάθεια».
.         Ἐρευνοῦμε τὴν αἰτία γιὰ ὅλα αὐτά… Ἄλλαξαν τὸ περιεχόμενο τῶν σχολικῶν βιβλίων, διαφοροποίησαν τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, ἀπὸ ὁμολογιακὸ τὸ ἔκαναν θρησκειολογικό, θέλουν νὰ χτίσουν παντοῦ τζαμιά, φέρνουν τώρα τὸ ἀντιρατσιστικὸ λεγόμενο νομοσχέδιο… Ὅλα αὐτὰ βεβαίως γίνονται χάριν τῶν μεταναστῶν, οἱ ὁποῖοι ὅμως – πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς – θαυμάζουν καὶ θέλουν τὴν ἑλληνικὴ κουλτούρα στὴ ζωή τους.
.         Ἡ Εὐρώπη αὐτὴ τὴ στιγμὴ ἔχει πάψει νὰ εἶναι χριστιανική, ἀκριβῶς γιατίἄδειασε ἀπὸ τὴν πίστη τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἀρχίζει πλέον σὲ πολλὰ μέρη νὰ ἐφαρμόζεται ὁ μουσουλμανικὸς νόμος τῆς Σαρία. Στὴν Ἀγγλία δὲν κάνουν Χριστούγεννα, ἀποκαθηλώνουν χριστιανικὰ σύμβολα, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ φορᾶνε σταυρὸ οἱ Χριστιανοὶ στὶς δημόσιες ὑπηρεσίες, γιὰ νὰ μὴ ἐνοχληθοῦν οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἰσλάμ. Ἐκεῖ θέλουν νὰ φτάσουμε; «Τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιμπραμένων ἡμεῖς ἀνοήτως καὶ αὐτοκτονικῶς νομοσχεδιάζουμε»!
.         Αὐτὸ ὅμως δὲν θὰ περάσει. Μόνο πάνω ἀπὸ τὰ πτώματά μας. “Ὅσο ζοῦμε καὶ ἀναπνέουμε, ἔλεγε ὁ Παπαδιαμάντης δὲν θὰ πάψουμε νὰ μιλᾶμε γιὰ τὶς ὀμορφιὲς τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδας μας καὶ ὅποιος Ἕλληνας ὀρθόδοξος θέλει νὰ κάνει τὸν ἄθεο καὶ τὸν φωτισμένο, εἶναι ἕνας νάνος ποὺ θέλει νὰ ψιλώσει πατώντας στὶς ἄκρες τῶν δακτύλων του, ἀλλὰ ματαίως”.
.         Τὸν ἑλληνικὸ λαὸ δὲν τὸν σκέφτονται; Θὰ φιμώσουν ἕναν ὁλόκληρο περήφανο καὶ ἐλεύθερο λαὸ γιὰ κάποιους ξένους, ποὺ ὁ λαὸς αὐτὸς τοὺς ἀγκάλιασε, τοὺς βοήθησε, τοὺς ἀγάπησε, τοὺς ἐνσωμάτωσε… Εἶναι ἄδικο καὶ τὸ ἄδικο δὲν τὸ εὐλογεῖ ὁ Θεός.
.         Παρακαλοῦνται ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι καὶ ὀρθόδοξοι Ἕλληνες, ὅσο ἀκόμη ἐπιτρέπεται, νὰ ὑψώσουν φωνὴ διαμαρτυρίας πρὸς κάθε κατεύθυνση. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιο εἶναι ἀπαράδεκτο. Ὑπάρχουν νόμοι ποὺ τιμωροῦν τὰ ὅποια ἀδικήματα Ἑλλήνων καὶ ξένων. Αὐτὸ ποὺ πάει νὰ γίνει ξεφεύγει τῶν ὁρίων τῆς Δημοκρατίας. Ὅσοι τὸ σκέφτηκαν, τὸ ὀργάνωσαν, τὸ προωθοῦν, δὲν ἀντιδροῦν, τὸ ἀνέχονται, αὐτοὶ ὅλοι ἐγκληματοῦν κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητας, ποὺ τὴν προίκισε ὁ Θεὸς μὲ λογικό, αὐτεξούσιο καὶ ἐλευθερία λόγου. Θὰ λογοδοτήσουν στὸν Κύριο. “Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος”!!!

πηγή

"Ο ΕΚ ΠΕΝΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ" (ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ)

"ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΛΕΓΩ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ ΑΦ' ΥΜΩΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΔΟΘΕΙ ΕΙΣ ΕΘΝΟΣ ΚΑΜΝΟΝ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΑΥΤΗΣ " (ΜΑΤΘ.ΚΑ'43)

"ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΙΩΑΝΝΗ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ" 

.                                                                                                                                                                                            .


ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΙΩΑΝΝΗ Η ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΧΕΙ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΩΣΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ, ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ
ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ...
ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΠΡΟΕΙΠΕ Ο ΙΩΣΗΦ Ο ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΟΣ, ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΣΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΘΕΣΕΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ...
ΔΕΝ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ, ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΑΛΛΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΑΝ ΤΟ
ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ...
ΑΠΛΑ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΚΕΙΝΟΣ ΘΑ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ ...
Ο ΛΕΩΝ Ο ΣΟΦΟΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΑ ΑΔΥΤΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟΝ "ΒΑΣΙΛΕΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ" ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΕ ΩΣ ΕΝΑΝ ΑΠΛΟ ΘΕΟΣΕΒΟΥΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΗ, ΠΟΛΥ ΠΙΣΤΟ ΚΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ...
ΠΡΟΟΡΗΣΕ ΟΤΙ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΦΤΩΧΟΣ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΕΝΑ ΕΞΟΓΚΩΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ ΤΟΥ ΔΕΞΙΟΥ ΠΟΔΙΟΥ ...
ΘΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΑΥΣΤΗΡΟ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΓΛΥΚΟ ΥΦΟΣ, ΟΠΩΣ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ...
ΠΡΟΕΙΠΕ ΟΤΙ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΕΙ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΑΠΟ ΑΓΓΕΛΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΟΤΑΝ Ο ΓΠΠ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ, ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ "ΟΡΠΗΚΩΝ" (ΑΓΓΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ) ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ...
ΘΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ...
ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΕΙ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ...
"ΚΑΜΝΟΝ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΑΥΤΗΣ ...",
 ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΕΝΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ Ο ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ ΤΟΣΟ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ:
"ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ" ,
"ΘΑ "ΖΗΣΕΙ Ο ΛΥΚΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΡΝΙ",
"ΘΑ ΤΡΩΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ", 
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ ΤΟΝ ΣΟΦΟ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΗΣΕ ΟΤΙ ΟΛΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ...
Η ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΘΑ ΓΕΥΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ...
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:
<<ΕΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΕΙ>> ... <<ΚΑΙ ΠΑΤΑΣΣΕΙ ΤΑ ΕΘΝΗ>> ΚΑΙ ... <<ΠΟΙΜΑΝΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΕΝ ΡΑΒΔΩ ΣΙΔΗΡΑ>>
(ΑΠΟΚ.ΙΘ, 11-15) ...
ΘΑ ΒΓΕΙ, ΛΕΕΙ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ, ΔΙΣΤΟΜΟΣ ΡΟΜΦΑΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΚΑΨΕΙ ΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΣΕΒΩΝ ...
ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ...
Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΞΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΚΟΦΤΕΡΗ ΚΑΙ ΔΙΣΤΟΜΗ ΡΟΜΦΑΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΚΑΤΑΚΑΨΕΙ ΕΝ ΡΙΠΗ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΤΟΥΣ ΑΣΕΒΕΙΣ ...
ΟΛΑ ΑΥΤΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΠΡΟΟΡΗΣΕ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΣΜΟ ΤΟΥ 8ου ΑΙΩΝΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΗΔΗ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΑΤΑ 21 ΧΡΟΝΙΑ ΑΦΟΥ ΚΑΘΕ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ ΑΙΩΝΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΕ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΓΔΟΟΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ 1492 Μ.Χ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2492 Μ.Χ !!!
<<ΚΑΙ ΚΗΡΥΧΘΗΣΕΤΑΙ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΕΝ ΟΛΗ ΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ ΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΕΘΝΕΣΙ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΗΞΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ>>(ΜΑΤΘ.ΚΔ 14) ...
ΘΑ ΚΗΡΥΧΘΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΠΡΟΦΗΤΕΥΟΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η Β' ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΟ, ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΟΝ ΧΟΖΕΒΙΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ !!!
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

+++

πηγή