Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Κυριακή, Ιουνίου 09, 2013

ΤΑ ΝΥΧΤΟΠΕΡΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ Ε΄ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ π. ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: 
Ο νυν Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος από τήν εκλογή του στόν θρόνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου συνέχισε τήν Οικουμενιστική, ισοπεδωτική γιά τήν Ορθοδοξία γραμμή των προκατόχων του Πατριαρχών κυρών Αθηναγόρου καί Δημητρίου. Ανεγνώρισε αμέσως τόν θεσμό των Διαθρησκειακών Διασκέψεων της Ασίζης (1986), τόν οποίο ίδρυσε τό Βατικανόν.


Τό 2012 τό ἀφιέρωσε στούς προκατόχους του κυρούς Ἰωακείμ τόν Γ΄ καί Ἀθηναγόρα ἐπειδή«μφότεροι ο προκάτοχοι μν εργάσθησαν, σύν τος λλοις, διά τήν νότητα τν χριστιανν,  μένξαπολύσας τήν γνωστήν γκύκλιον το 1902,  δέ συμβαλν ες τήν ρσιν τν ναθεμάτων μεταξύνατολικς καί Δυτικς κκλησίας καί ες τήνναρξιν το διαλόγου τς γάπης μετά τςΡωμαιοκαθολικς κκλησίας». Δηλαδή ἀφιέρωσε τό καινούριο ἔτος σέ αὐτούς, ποῦ ἔκαναν τά σημαντικότερα βήματα προσέγγισης μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν[5].


 Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος δήλωσε, με ἀφορμή τήν συμπλήρωση σαράντα ἐτῶν ἀπό τήν κοίμηση τοῦ ἀοιδίμου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυρού Ἀθηναγόρου ὅτι θὰ συνεχίσει τὸ ἔργο του στὸ ζήτημα τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων μετά τῶν Παπικῶν καί ἄλλων αἱρετικῶν χριστιανῶν. Ὑπεγράμμισε δέ πώς οἱ διάλογοι ἐπικρίνονται, «ν τούτοις θά πρέπει να καταστε σαφές γιά κόμημία φορά πώς οτε κατά διάνοιαν προδίδεται ποστολική και μώμητος φιλτάτη ρθοδοξία μας»[6].


Τό ἐγκώμιο τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρου ἔπλεξε ὁ νῦν Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος κατά τήν διάρκεια Ἱεροῦ Μνημοσύνου ἐπί τῇ ἐπετείῳ τεσσαράκοντα ἐτῶν ἀπό τήν ἐκδημίαν του πρός Κύριον. Τό ἐγκώμιο τό ἔπλεξε, διότι προέβη στήν ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων καί προσπάθησε, παραθεωρῶν τά δόγματα, τήν καταλλαγή καί τήν Ἕνωση μετά τῶν Παπικῶν, τούς ὁποίους ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης χαρακτηρίζει «Ἐκκλησίαν», ὅταν καί ὁ τελευταῖος Ὀρθόδοξος πιστός γνωρίζει ὅτι ὁ Παπισμός οὐδεμία σχέση ἔχει μέ τήν Ἐκκλησία. Ἐν συνεχείᾳ ἀνεφέρθη ἀορίστως στις προσπάθειες, τις ὁποίες κατέβαλεν ὁ ἀοίδιμος Πατριάρχης γιά τήν Ἕνωση καί οἱ ὁποῖες ἔχουν συναντήσει τήν δυναμική ἀντίδραση ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων θεολόγων, Μητροπολιτῶν, Καθηγουμένων Ἱερῶν Μονῶν, ἐντίμων Κληρικῶν καί προσωπικοτήτων ἀπό τό 1965 ἕως σήμερον. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἀνεφέρθη καί στό ἔργο τοῦ ἀοιδήμου Ἀθηναγόρου γιά τό ποίμνιό του στήν Τουρκία[7].



Με δεδομένη, λοιπόν, την συνέχιση της οικουμενιστικής γραμμής των κυρών Ιωακείμ του Γ΄ και Αθηναγόρου, ο                   κ. Βαρθολομαίος προέβη μεταξύ πολλών άλλων και στις παρακάτω δηλώσεις και ενέργειες, για τις οποίες μπορεί να καυχάται ότι ξεπέρασε κατά πολύ τους προκατόχους του σε οικουμενιστικό ζήλο και ότι δίδει πραγματικό ρεσιτάλ.

 «Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς τήν διάσπασιν προπάτορες ημών, υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως, καί ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών τό έλεος του Θεού, αλλ’οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τά σφάλματα εκείνων...»[8].

 «Στούς διαλόγους μέ τούς Μουσουλμάνους καί Εβραίους αδελφούς μας, προσπαθήσαμε νά δημιουργήσουμε κοινές αξίες αναδεικνύοντας τά κοινά στοιχεία αντί τίς διαφορές μας»[9].

 «Οι διαφορές ανάμεσα σέ Μουσουλμάνους καί Χριστιανούς έχουν τίς ρίζες τους στήν πολιτική καί όχι στήν πίστη»[10].


Από τήν ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στήν έδρα της Coca Cola, Η.Π.Α., 29.10.2009 : «Αξιότιμοι Μουχτάρ καί Δάφνη Κέντ (ο μουσουλμάνος Πρόεδρος της Coca Cola καί η σύζυγός του) πολυαγαπημένοι φίλοι καί οικοδεσπότες... Αγαπητοί στόν Κύριο... Αγαπητέ φίλε Μουχτάρ... γνωρίζουμε πώς οι ηρωικές προσπάθειες των γονιών σου χάριν των εβραίων κατά τήν διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δέν βασίζονταν σέ κάποια θρησκευτική κοσμοαντίληψη, αλλά στό σφαιρικό όραμα της αγάπης γιά όλους τούς ανθρώπους καί της αξίας κάθε ανθρώπινης ζωής. Είθε ο Κύριος όλων νά τούς χαρίσει αιωνία ανάπαυση μαζί μέ τούς Δικαίους κάθε γενεάς πού έχουν φανεί ευάρεστοι σέ Εκείνον. Έχω ένα μικρό αναμνηστικό. Μικρό καίσπουδαίο. Αναμνηστικό γιά τήν Δάφνη καί τόν Μουχτάρ. Αυτό είναι τό Άγιο Κοράνιο, τό ιερό βιβλίο των μουσουλμάνων αδελφών μας»[11].



Απευθυνόμενος σέ ‘ιεράρχες’ της Αρμενικής, Αιθιοπικής καί Συριακής Κοινότητας, στίς 26-10-2009, στή Νέα Υόρκη :  «Ο θεολογικός διάλογοςμεταξύ των δύο Χριστιανικών Οικογένειών μας – πού είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία καί οι Αρχαίες Ανατολικές Εκκλησίες (=οι Μονοφυσίτες) – έβαλε καί επισήμως ένα τέλος στίς παρεξηγήσεις του παρελθόντος. Δέν είναι η θεολογία πού μας χωρίζει. Μάλλον, είμαστε ενωμένοι στή δέσμευσή μας νά θέσουμε τάποιμαντικά, λειτουργικά, εκκλησιαστικά ζητήματαστά οποία θά οικοδομήσουμε τήν ενότητά μαςόλο καί περισσότερο»[12].


Στον Εσπερινό της Αγάπης του Πάσχα στις 24-4-2011 επέτρεψε αντικανονική αποδοχή εν τη θεία λατρεία κατεγνωσμένων αιρετικών, ενός Ρωμαιοκαθολικού ιερέως καί ενός Αρμενίου διακόνου[13].



Ο Οικουμενιστικός κατήφορος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου δέν έχει προηγούμενο. Προέβη σε νέο σκανδαλισμό του πιστού λαού, λίγες εβδομάδες μετά τήν επίσκεψή του στό Άγιον Όρος, στό οποίο συμπροσευχήθηκε μετά των Καθηγουμένων των Ιερών Μονών... Πρό της συμπληρώσεως τεσσάρων εβδομάδων από τις συμπροσευχές καί τά συλλείτουργα στό Άγιον Όρος, ο Οικουμενιστής Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος εξέθεσε τούς σεβαστούς Αγιορείτες Πατέρες μέ τήν συμμετοχή του στήν διαθρησκειακή διάσκεψη της Ασίζης (πόλη του «Αγίου» Φραγκίσκου της Ιταλίας), τήν οποία οργάνωσε τό Βατικανό. Η διαθρησκειακή διάσκεψη δέν ήταν μία απλή συνάντηση. Είχε ως αποστολή τήν συμπροσευχή γιά τήν ειρήνη. Η συμπροσευχή τελέσθηκε τήν 27ην Οκτωβρίου 2011. Καί σ’ αυτή συμμετείχαν ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, Προτεστάντες, Αγγλικανοί, Μονοφυσίτες, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Βουδιστες, Ζωροαστριστές καί άλλοι εκπρόσωποι θρησκειών καί αιρέσεων (συνολικώς πενήντα εκπρόσωποι). Συμπροσηυχήθηκε μετά των αλλοθρήσκων καί των αιρετικών χριστιανών γιά τήν ειρήνη στόν κόσμο καί στήν Μέση Ανατολή. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, υιοθετώντας (προφανώς) τις «εντολές» των «υπογείων ρευμάτων» της Αμερικής, τά οποία αγωνίζονται γιά τήν δημιουργία μιας νέας θρησκείας, της Πανθρησκείας, εξισώνει τόν Αληθινό Τριαδικό Θεό της Πίστεώς μας μέ τόν «θεό» των Εβραίων, των Μουσουλμάνων, αλλά καί μέ τόν Βούδα, ενώ αναγνωρίζει τις αιρέσεις των Προτεσταντών, των Παπικών καί των Αγγλικανών κ.λπ. ως «Εκκλησίες» που σώζουν, όπως η Ορθοδοξία...


Τόν Ιανουάριο του 2002 συμμετείχε στήν διάσκεψη της Ασίζης συμπροσευχόμενος μέ τόν Πάπα Ιωάννη Παύλο τόν Έκτο καί μέ εκατοντάδες θρησκευτικούς ηγέτες τόσο των αλλοθρήσκων όσο καί των αιρετικών χριστιανών. Τό αυτό έπραξε καί τήν 27ηνΟκτωβρίου 20122 στήν Ασίζη...»[14].


Ένα άγιο ποτήρι προσέφερε ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ως δώρο στο νέο «επίσκοπο των βυζαντινής παραδόσεως Ρωμαιοκαθολικών» (Ουνιτών) της Ελλάδος κ. Δημήτριο (Σαλάχα), που χειροτονήθηκε και ενθρονίστηκε τον Μάιο του 2008, στο ναό τον οποίο διαθέτουν στην οδό Αχαρνών[15].

Το 2006 προσκάλεσε τόν ἀρχηγό τῆς παμπάλαιας αἵρεσης τοῦ Παπισμοῦ, Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄, στο Φανάρι, όπου τον υποδέχθηκε με κωδωνοκρουσίες, θυμιατίσματα, ασπασμούς, λειτουργικές δεήσεις και αιτήσεις υπέρ αυτού, ευλογημένος ο ερχόμενος, πολυχρόνια, κοινή ευλογία, δώρα, απαγγελία του «Πιστεύω» και του «Πάτερ ημών» από τον πάπα σέ Θ. Λειτουργία στό Φανάρι.


Δέν διστάζει νά γράψει ἐπιστολές πρός τόν αἱρεσιάρχη Πάπα τῆς Ρώμης ὡς «δελφόν» ὁ ὁποῖος εἶναι «πολιός καί κμαος ν θεαρέστω τ κκλησίατο Χριστο καί πρωτοβούλω διακονία καί προσφορά» καί ἀποτελεῖ «δαπάνητον θησαυρόν καί δοδείκτην» πρός μαρτυρίαν «τν θαυμασίων το θεο καί δή καί τς ζωηφόρουναστάσεως»[16].


  πατριάρχης Βαρθολομαος ς ρχιμανδρίτης δηστήν μελέτη του «Περί τήν κωδικοποίησιν τν . Κανόνων καί τν κανονικν διατάξεων ν τρθοδόξ κκλησί»σχυρίζεται τι πολλοί πό τούς κανόνες τν γίων Πατέρων πρέπει νά καταργηθον καί πί λέξει συνεχίζει: «Δέν δύνανται νά φαρμοσθον σήμερον καί πρέπει νά τροποποιηθον α διατάξεις α κανονίζουσαι τάς σχέσεις τν ρθοδόξων Χριστιανν πρός τούς τεροδόξους καί τεροθρήσκους. Δέν δύναται  κκλησία νά χ διατάξειςπαγορευούσας τήν εσοδον ες τούς ναούς τντεροδόξων καί τήν μετ’ ατν συμπροσευχήν, καθ’ ν στιγμήν ατη διά τν κπροσώπων ατς προσεύχεται πό κοινο μετ’ ατν διά την τελικήν νωσιν ν τ πίστει, τ γάπ τ λπίδι. Περισσοτέρα γάπη πρέπει νά “ρδεύσει”πολλάς κανονικάς διατάξεις πρός “ζωογονίαν”.πιβάλλεται τροποποίησις ρισμένων διατάξεωνπί τό φιλανθρωπότερον καί ρεαλιστικώτερον. κκλησία δέν δύναται καί δέν πρέπει νά ζκτός τόπου καί χρόνου».


ς πατριάρχης κατήργησε ατογνωμόνως ατούς τούς ερούς Κανόνας, συμπροσευχόμενος δες καί πανειλημμένως μέ αρετικούς. Παρτήθη πότήν ποχρέωση τς κκλησίας νά δηγήσειτεροδόξους καί τεροθρήσκους στήν λήθεια τοΕαγγελίου, διότι πως πί λέξει επε: «ρθόδοξος κκλησία δέν πιδιώκει νά πείση τούς λλους περί συγκεκριμένης τινοςντιλήψεως τς ληθείας  τς ποκαλύψεως, οτε πιδιώκει νά τούς μεταστρέψει εςσυγκεκριμένον τινά τρόπον σκέψεως»[17].


Στις 11-10-2012 ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, συνοδευόμενος υπό του Σεβ. Μητροπολίτου Γαλλία

κ. Εμμανουήλ και του Εντιμ. κ. Συμεών Φραντζελά, Αρχικλητήρος Αυτού, και του Σεβ. Μητροπολίτου Ιταλίας και Μελίτης κ. Γενναδίου, μετέβη αεροπορικώς στη Ρώμην, ένθα συμμετέσχε και ομίλησε, κατόπιν προσκλήσεως του Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου ΙΣΤ΄, στους εορτασμούς επί τη συμπληρώσει 50 ετών από της συγκλήσεως της Β΄ Συνόδου του Βατικανού. Σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία μπροστά από την βασιλική του Αγίου Πέτρου, στο Βατικανό, τιμήθηκε η συμπλήρωση των 50 χρόνων από τη Β΄ Βατικανή Σύνοδο, η οποία αποτέλεσε την αφετηρία για την επαναπροσέγγιση των Ρωμαιοκαθολικών με τους Ορθοδόξους. Στην εκδήλωση παρέστη και απευθύνθηκε στους Ρωμαιοκαθολικούς Καρδιναλίους, Επισκόπους, κληρικούς και στους συγκεντρωμένους πιστούς ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Κατά τη διάρκεια της τελετής ο Πάπας της Ρώμης κήρυξε την έναρξη του έτους της Πίστης. "Αγάπη" και "επιθυμία για αρμονία", "διάλογος" και "αμοιβαίος σεβασμός" είναι οι αξίες, που επιβεβαιώθηκαν από την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στην εκδήλωση, που σηματοδότησε τα 50 χρόνια από την έναρξη του Δεύτερου Συμβούλιου του Βατικανού.  Συμπροσευχήθηκαν ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο Μητροπολίτης  Γαλλίας κ. Εμμανουήλ,  ο  Αγγλικανός “Αρχιεπίσκοπος” του Cantebury, Rowan Williams, αλλά και Ουνίτες[18].


Παρέστη στην ενθρόνιση του νέου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου στις 19 Μαρτίου 2013, καινοτομώντας για μια ακόμη φορά, αφού για πρώτη φορά μετά το σχίσμα του 1054 παρέστη Οικουμενικός Πατριάρχης σε ενθρόνιση Πάπα. Τον Οικουμενικό Πατριάρχη συνόδεψαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης, ο οποίος φίλησε το χέρι του νέου Πάπα, ο Μητροπολίτης Αργεντινής κ. Ταράσιος και ο Μητροπολίτης Ιταλίας κ. Γεννάδιος[19].


Τέλος, μετέβη στις 14-16 Μαΐου 2013 στο Μιλάνο της Ιταλίας, προκειμένου να συμμετάσχει στις ἐκδηλώσεις ἐπί τῇ συμπληρώσει 1700 ἐτῶν ἀπό τῆς ὑπογραφῆς ὑπό τοῦ Μ. Κωνσταντίνου τοῦ περιφήμου Διατάγματος τῶν Μεδιολάνων, κατά τις οποίες συμπροσευχήθηκε αντικανονκώς με τον Καρδιναλίου κ. Angelo Scola, «Ἀρχιεπίσκοπο» Milano[20].
Μεταφορά: ΑΜΕΘΥΣΤΟΣ

Νεοσατανισμός και Ναζιστική ἰδεολογία



Πρωτ. π. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 
Εἶναι γνωστό γιά κάθε χριστιανό καί γιά κάθε λογικό ἄνθρωπο, ὅτι ἡ ναζιστική ἰδεολογία ὑπῆρξε μία ἀπό τίς πλέον ἐγκληματικές καί εἰδεχθεῖς ἰδεολογίες, πού γνώρισε ἡ παγκόσμια ἱστορία. Τόν ἴδιο ὅμως ἐγκληματικό καί ἀπαίσιο χαρακτήρα ἔχει καί ὁ νεοσατανισμός, πού ἀποτελεῖ τήν πλέον φρικτή, ἀποκρουστική και ἐπικίνδυνη ἔκφραση καταστροφικῆς λατρείας (destructive cults).

Εἶναι γνωστή στήν ἔρευνα ἡ σχέση τοῦ Χίτλερ καί ἄλλων στελεχῶν τοῦ Ναζιστικοῦ καθεστῶτος μέ διάφορους ἀποκρυφιστικούς χώρους καί πρακτικές. 


Δυστυχῶς ἡ ἴδια σχέση μεταλλαγμένη συνεχίζεται καί μετά τό τέλος τοῦ ἐγκληματικοῦ καί αἱμοσταγοῦς ναζιστικοῦ μορφώματος μέχρι τίς ἡμέρες μας, καθώς πολλά στοιχεῖα τῆς ναζιστικῆς ὑποκουλτούρας ἔχουν υἱοθετηθεῖ ἀπό διάφορες νεοσατανιστικές ὀργανώσεις.
Στό ἄρθρο μας αὐτό θά ἐπισημάνουνε, ἀναφέροντας ὁρισμένα ἀντιπροσωπευτικά παραδείγματα, τήν σχέση πού ὑπάρχει σήμερα ἀνάμεσα στή ναζιστική ἰδεολογία καί ὑποκουλτούρα μέ νεοσατανιστικές ὀργανώσεις.
 Πῶς δηλαδή ὁρισμένες ὀργανωμένες ἐκφράσεις τοῦ νεοσατανισμοῦ σχετίζονται μέ τήν
ἐγκληματική ναζιστική κοσμοθεωρία και ἰδεολογία. Στήν ἱστορική ἀφετηρία τους οἱ διάφορες νεοναζιστικές ὀργανώσεις δανείστηκαν ὑλικό ἀπό ἀποκρυφιστικούς χώρους καί παρήγαγαν φανταστικά ἔργα καί λαϊκά διηγήματα συνδεδεμένα μέ τήν ναζιστική ὑποκουλτούρα. Στή συνέχεια ὅμως διάφορες νεοσατανιστικές ὀργανώσεις, πού ὅπως καί ἄλλες ἀκραῖες ἀποκρυφιστικές κινήσεις ἀρέσκονται νά ἀποκαλοῦνται ὡς «Τάγματα ἤ Ναοί », ἄντλησαν ὑλικό καί ἐμπνεύστηκαν ἀπό τή ναζιστική ἰδεολογία. 
Ὁ Anton Szandor Lavey (1930- 1997), ὁ ἱδρυτής τῆς λεγόμενης «Ἐκκλησίας τοῦ Σατανᾶ » (Church of Satan), ὑπῆρξε ὁ πρῶτος πού κατά τρόπο ἀπροκάλυπτο ἐμπνεύστηκε ἀπό τή ναζιστική ὑποκουλτούρα καί υἱοθέτησε τελετουργικό γιά τήν ὀργάνωσή του, προερχόμενο ἀπό ναζιστικές πηγές.
 Ἡ πρακτική τοῦ δανεισμοῦ ναζιστικῶν συμβόλων, ἰδεῶν καί τελετουργικοῦ θά εἰσαχθεῖ γρήγορα καί σέ ἄλλες σατανιστικές ὀργανώσεις.
Τή δεκαετία τοῦ ᾽70 θά ἀκολoυθήσει τήν ἴδια πρακτική ὁ Michael Aquino, ὁ ἱδρυτής τῆς σατανιστικῆς ὀργάνωσης «Temple of Set», ἐνῶ τήν ἴδια περίοδο θά χρήσιμοποιήσει ὑλικό ἀπό τήν ναζιστική ὑποκουλτούρα γιά τό δικό της τελετουργικό ἡ σατανιστική ὀργάνωση «Οrder of the Trapezoid». Τήν ἴδια πρακτική, στά τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, θά ἐφαρμόσει καί στήν Ἀγγλία ἡ νεοσατανιστική κίνηση «Order of Nine Angles», πού ἔχει στενή σχέση μέ τό βρεττανικό νεοναζιστικό χῶρο.
Στίς δύο τελευταῖες δεκαετίες τοῦ 20οῦ αἰώνα πάνω ἀπό 12 ἀποκρυφιστικές ὀργανώσεις θά χρησιμοποιοῦν ναζιστικό συμβολισμό καί μεθόδους προπαγάνδας.
Ἕνας μεγάλος ἀριθμός τέτοιων κινήσεων θά συνεργάζεται καί θά συστεγάζεται κάτω ἀπό τή διεθνῆ νεοναζιστική-σατανιστική ὀργάνωση ὀμπρέλλα «White Order of Thule», πού ἱδρύθηκε τό 1994 ἀπό τόν Kery Bolton. Πρόκειται οὐσιαστικά γιά ἕνα διεθνές δίκτυο νεοναζί σατανιστῶν, πού δραστηριοποιεῖται στίς χῶρες: Μεγάλη Βρεττανία, Γαλλία, Γερμανία, Ἰταλία, Σουηδία, Φινλανδία, Αὐστραλία, Νέα Ζηλανδία καί Η.Π.Α.
Ναζιστικά στοιχεῖα συναντᾶ κάποιος σήμερα σέ περιοδικά, διαδικτυακούς τόπους, μικρούς ἐκδοτικούς οἴκους, περιθωριακά συγκροτήματα μουσικῆς τοῦ σατανιστικοῦ χώρου, πού ἀποτελοῦν τήν πλέον φανερή ἀπόδειξη γιά τό πῶς ἡ ἐγκληματική ναζιστική ἰδεολογία εἶναι παροῦσα καί ἔχει μπολιάσει τήν πλέον ἀκραία καί σκοτεινή, σύγχρονη καταστροφική λατρεία, πού εἶναι ὁ νεοσατανισμός
 
Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 19787 Ἰουνίου 2013 

Ενημέρωση "Αναβάσεις"

Οι άνθρωποι που ήθελαν να γίνουν θεοί


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ
 Οι άνθρωποι που ήθελαν να γίνουν θεοί

Για ποιους θα ανοίξει η αγκαλιά του Θεού το 2000.
UFO, μάγοι, ειδωλολάτρες, σατανιστές και... κλασικοί αιρετικοί διεκδικούν τις Πύλες του Παραδείσου

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ

   Σημάδια εξ ουρανού. Επιδημίες και λιμοί. Ο κόσμος στα γόνατα έξω από εκκλησίες και μοναστήρια προσεύχεται για να βρει κουράγιο να αντιμετωπίσει την αιώνια ζωή. Οι πιο ανυπόμονοι αυτοκτονούν, οι πιο πορωμένοι σκοτώνουν. Κάποιοι προσπαθούν την τελευταία στιγμή να ανταλλάξουν τα πλούτη με τη σωτηρία της ψυχής τους. Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Κι όμως δεν είναι οι προφητείες για τη μελλοντική καταστροφή του κόσμου αλλά για την... προηγουμένη. Το έτος 1000 ήταν και αυτό έτος Αποκάλυψης αλλά μη νομίσετε ότι οι άνθρωποι αλλόφρονες αναζητούσαν δικαιολογίες για να ματαιώσουν το ραντεβού τους με τον Κύριο.
   Οι περισσότεροι ούτε που πήραν χαμπάρι τι συνέβαινε και έτσι η ανθρωπότητα άντεξε για άλλα 1.000 χρόνια. Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αιρέσεις, δαιμονολατρείες, λαϊκές θρησκείες, πολιτικοθρησκευτικές οργανώσεις ξεπηδούν από το πουθενά. Αν σπάσει κανείς το κέλυφος της κοσμοθεωρίας μέσα στο οποίο εκκολάπτονται, θα ανακαλύψει ότι τελικώς υποκινούνται από πατροπαράδοτες αξίες, το χρήμα και την εξουσία. Αυτό που ακολουθεί είναι μια προσπάθεια προσέγγισης του ερεβώδους, παρανοϊκού και μερικές φορές εγκληματικού κόσμου των προφητών και των αρχηγών καταστροφικών αιρέσεων, καθώς το 1999 αναμένεται έξαρση της δράσης τους σε όλο τον κόσμο. Και η Ελλάδα δεν εξαιρείται.

Αυτοί που ακολουθούν (και μερικές εκατοντάδες άλλοι) περιμένουν το τέλος του κόσμου το 2000:

«Ευαγγελική Εκκλησία». Τα μέλη της αυξάνονται σταθερά, ειδικά σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Πιστεύουν ότι ο Αρμαγεδδών βρίσκεται προ των πυλών.

«Σούκιο Μαχικάρι». Ιαπωνική οργάνωση που πιστεύει στον Σατανά και τρέφει μίσος για τους Εβραίους. Θεωρούν ότι το 2000 η ανθρωπότητα θα παραδοθεί στο πυρ.

«Υπέρτατη Αλήθεια». Επίσης Ιάπωνες, πιστεύουν στη Δευτέρα Παρουσία. Οι οπαδοί τους αυξάνονται συνεχώς.

«Ο Οίκος του ΙΑΒΕ». Ο ιδρυτής της ομάδας Τζέικομπ Χόκινς θα ανακοινώσει τη Δευτέρα Παρουσία και θα δολοφονηθεί από τον Σατανά.

«Η Εκκλησία της Τελικής Διαθήκης». Ο Σεργκέι Τορόφ, πρώην αξιωματικός της Αστυνομίας, πιστεύει ότι είναι ο Μεσσίας και έχει αποκτήσει εκατοντάδες οπαδούς στη Ρωσία.

«Η Πόλη του Ελοχίμ». Παραστρατιωτική οργάνωση της Οκλαχόμα που ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει την «ασιατική εισβολή».

«Οι Δυνάμεις της Εξω Διάστασης». Πιστεύουν ότι οι τεχνολογικά προηγμένοι εξωγήινοι θα σώσουν τη Γη ξεκινώντας από τις ΗΠΑ. Υπάρχουν πολλά παρακλάδια τους.

«Τσέιν Τάο». Πιστεύουν στους ιπτάμενους δίσκους. Πέρυσι έδωσαν το πρώτο ραντεβού τους με τον Μεσσία, ο οποίος τους έστησε. Εφέτος θα τον περιμένουν στο Οντάριο.

«Ο Κύριος Αυτών που Πετούν». Σατανιστές οι οποίοι πιστεύουν και στα ούφο. Το τέλος των χρόνων θα έρθει όταν υπογραφεί επίσημη συνθήκη μεταξύ του Ισραήλ και του επικεφαλής της κυβέρνησης της Ενωμένης Ευρώπης για να εγκατασταθεί ιουδαϊκό ιερό στην Ιερουσαλήμ, οπότε και θα επιστρέψει το αρχαίο σύστημα θυσιών.

«The Shaker Movement». Πιστεύουν, μεταξύ άλλων, ότι ο Χριστός θα επιστρέψει στη Γη με μορφή γυναίκας. Οι κοινότητες είχαν συρρικνωθεί αλλά τώρα κάτι... κινείται ξανά στον χώρο.

«Γουίκα». Πρόκειται για νέα θρησκεία που έχει τις ρίζες της στη μαγεία. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές. Σε όλες όμως απαιτείται μύηση.

Λεσβίες και φεμινίστριες. Αναπτύσσεται ισχυρό ρεύμα στις οργανώσεις τους εναντίον του χριστιανισμού, τον οποίο θεωρούν έναν ακόμη πατριαρχικό μύθο. Το ρεύμα αυτό θορύβησε ακόμη και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β', ο οποίος στις αρχές του Ιανουαρίου κάλεσε τους πιστούς να μην ανατρέχουν στην υπέρμετρα πατριαρχική και ανθρωπόμορφη εικόνα του Κυρίου η οποία, όπως είπε, είναι δανεισμένη από την αρχαία ελληνική θρησκεία.
 

Ο Παράδεισος έχει πολλές πύλες

   «May the Force be with you», η Δύναμις μετά Σου. Αρχές της δεκαετίας του '80. Ο χαιρετισμός που απευθύνουν ο πλοίαρχος Μακ Κόι και το πλήρωμα του Σταρ Τρεκ σε όσους συναντούν στη διαγαλαξιακή πορεία τους βρίσκεται στα χείλη των φαν της σειράς σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Ποιος θα το φανταζόταν ότι 20 χρόνια μετά, με εξαντλημένη την πίστη στις παλαιές θρησκείες, με εκατοντάδες κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα γύρω τους και ελλείψει νέου Μεσσία στον ορίζοντα, κάποιοι θαυμαστές της σειράς θα αγγάρευαν για τον ρόλο αυτό τον ανυποψίαστο Δρα Σποκ, Θεό θα έχριζαν τον πλοίαρχο Μακ Κόι και αποστόλους το υπόλοιπο πλήρωμα; «Αφού η Δύναμη βοήθησε αυτούς που ήταν άνθρωποι να κατορθώσουν τόσα, γιατί να μη βοηθήσει και εμάς;». Το «Πιστεύω» τους συμπυκνώνεται σε τέσσερις λέξεις: Star Treck and Hope...
     Λεπτομέρεια: οι... «θεότητες» αυτές στον εφήμερο γήινο βίο τους δεν ήταν τίποτε παραπάνω από πρωταγωνιστές μιας τηλεοπτικής σειράς. Θα μπορούσε να γελάσει κανείς αν δεν πληθύνονταν ημέρα με την ημέρα αυτοί που πιστεύουν ότι οι εξωγήινοι είναι θεοί ή ότι είναι πεπτωκότες άγγελοι ή ότι από αυτούς προέρχονται ο Θεός, ο Σατανάς και οι άγγελοί τους, με μόνη διαφορά μεταξύ τους την οπτική από την οποία βλέπουν τα πράγματα. Οι πιστοί συνήθως διαβάζουν τα άστρα ή παίρνουν τα όρη και τα βουνά όπου έχουν δώσει... ραντεβού με τους, ιδιαίτερα ασυνεπείς ως σήμερα, εξωγήινους. Ισως γι' αυτό ο Μάρσαλ Εϊπλγουάιτ και τα 39 μέλη της αίρεσης «Η Πύλη του Παραδείσου» αποφάσισαν να αναλάβουν οι ίδιοι την πρωτοβουλία της συνάντησης. Για να αξιοποιήσουν την τελευταία ευκαιρία τους να εκκενώσουν τη γη προτού ανακυκλωθεί και για να συνεχίσουν τη ζωή τους σε άλλο, ανώτερο, επίπεδο, αυτοκτόνησαν τον Μάρτιο του 1997 με ενέσεις αλκοόλ και βαρβιτουρικών.

    Οι θεωρίες που δίνουν θρησκευτική διάσταση στους εξωγήινους δεν είναι καινούργιες. Οι περισσότερες ξεκίνησαν πριν από 50 χρόνια και έχουν ενσωματωθεί σε διάφορες «θρησκείες». Αν προσθέσει κανείς σε αυτές διάφορες σατανιστικές, γνωστικιστικές, γκουρουικές, νεοπαγανιστικές, σέκτες και τα απειράριθμα παρακλάδια τους, αποκτά μια ολοκληρωμένη χαρτογράφηση των θρησκειών της New Age, της Νέας Εποχής. Τι μπορεί να ενώνει τόσο διαφορετικές φαινομενικά λατρείες; Η πίστη ότι το τέλος του σημερινού κόσμου πλησιάζει και στον νέο που βρίσκεται προ των πυλών κάποιος πρέπει να έχει το πάνω χέρι. Για όλους αυτούς το 2000 δεν θα αλλάξει απλώς η χιλιετία αλλά η εαρινή ισημερία θα περάσει με αντίστροφη φορά από τους Ιχθείς στον Υδροχόο (υπάρχουν και ορισμένα παρακλάδια που πιστεύουν ότι η μετάβαση αυτή έγινε ήδη από το 1962 ή από το 1974). Τι σημαίνει αυτό; Οτι οι παλιοί θεοί πρέπει να πεθάνουν και ότι η Νέα Εποχή χρειάζεται σύγχρονο Μεσσία.

    Η εμφάνιση του Χριστού και η επικράτηση της διδασκαλίας του ήταν το χαρακτηριστικό της Εποχής των Ιχθύων και οι συμβολισμοί (οι ιχθύες παραπέμπουν στον Χριστό) βοηθούν στη στήριξη αυτής της θεωρίας. Σύμφωνα με τα «πιστεύω» της Νέας Εποχής, εντός των επομένων 2.000 ετών θα εμφανισθεί ένας δάσκαλος ανώτερος από τον Χριστό ο οποίος θα διδάξει μια νέα θρησκεία κατάλληλη για την Εποχή του Υδροχόου. Η επιβολή μιας νέας θρησκείας και η δημιουργία μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης αποτελούν τους βασικούς στόχους του «Σχεδίου» το οποίο προωθεί «Το Τάγμα». Μπορεί ο Μεσσίας να μην έχει εμφανισθεί ακόμη, από «Προφήτες» όμως έχει γεμίσει ο τόπος. Σύμφωνα με αυτούς, το μέλλον της ανθρωπότητας προοιωνίζεται ονειρεμένο: θα ανατείλει ένας χρυσός αιώνας στον οποίο θα βασιλέψουν η αγάπη, η ειρήνη, η σοφία και η πρόοδος. Θα υπάρχει κοινό νόμισμα σε όλο τον κόσμο, μία τράπεζα, τα σύνορα θα καταργηθούν και όλες οι θρησκείες θα ενωθούν σε μία. Επειδή όλα τα ωραία έχουν κάποιο τίμημα, στην περίπτωση αυτή το αντάλλαγμα για τον χρυσό αιώνα είναι δυόμισι δισεκατομμύρια... ζωές, δηλαδή το 1/3 του πληθυσμού της Γης. Τόσοι είναι οι «αρνητικοί», οι διαφωνούντες δηλαδή με τα δόγματα της Νέας Εποχής, που πρέπει να εξαλειφθούν για μπορέσουν οι πιστοί να απολαύσουν τον παράδεισό τους.

    Το γεωγραφικό σημείο μηδέν της νέας χιλιετίας είναι η Ιερουσαλήμ. Εκεί θα συρρεύσουν εφέτος ως πέντε εκατομμύρια πιστοί από όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ισραηλινών αρχών, αναμένοντας «κάτι σπουδαίο». Ηδη οι αρχές της χώρας απήλασαν 14 μέλη της αίρεσης «Ανήσυχοι Χριστιανοί», που έχει έδρα το Κολοράντο των ΗΠΑ, γιατί υποπτεύονταν ότι προετοίμαζαν τρομοκρατικές επιθέσεις. Υπάρχουν υπόνοιες ότι οι απελαθέντες σήμερα βρίσκονται στη χώρα μας. Οι Ισραηλινοί ανησυχούν ακόμη για μια ομάδα περίπου 12 ατόμων που ζουν σε μοναστήρια στους λόφους γύρω από την Ιερουσαλήμ περιμένοντας τον αρχηγό τους να τους δώσει οδηγίες για τα περαιτέρω. Προς το παρόν δεν υπάρχουν άλλες επικίνδυνες θρησκευτικές ομάδες στο προσκήνιο, το «Παρατηρητήριο της Χιλιετίας», όμως, ένα αμερικανικό ινστιτούτο που καταγράφει τις εσχατολογικές οργανώσεις, έχει στο αρχείο του περίπου 1.200 αιρέσεις, οι ενέργειες των οποίων είναι απρόβλεπτες, ειδικά όσο θα πλησιάζει ο Δεκέμβριος του 1999.

    Το πρόβλημα των αιρέσεων δεν είναι σύγχρονο ούτε αφορά μόνο τη χριστιανική πίστη. «Σε όλες τις θρησκείες και σε όλες τις ιδεολογίες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν αιρέσεις και αμφισβητήσεις» παρατηρεί ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός. «Ο λόγος είναι απλός: η ελευθερία και η ευθύνη που αισθάνεται πως έχει ο άνθρωπος για ό,τι πιστεύει και ό,τι κάνει. Αυτή η ελευθερία ποικίλλει, βεβαίως, ανάλογα με το αν πρόκειται για θρησκεία εξ Αποκαλύψεως, όπως είναι ο ιουδαϊσμός και ο χριστιανισμός, ή για θρησκείες μυθικού ή φιλοσοφικού χαρακτήρα. Αλλά οι λόγοι της αμφισβήτησης μπορεί να είναι και καθαρά ηθικής και όχι πρωτίστως γνωσιολογικής φύσεως. Αν, δηλαδή, ο άνθρωπος βρίσκεται εκτεθειμένος σε έναν "ηθικό κώδικα" που υπαγορεύει η θρησκεία του, αισθάνεται ψυχολογικά την ανάγκη να αποτινάξει τις ευθύνες του αμφισβητώντας κάποια από τα άρθρα του ηθικού ή του δογματικού κώδικα. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσει η Εκκλησία τις οποιεσδήποτε συνέπειες του έργου των αιρετικών είναι να κηρύττει αδιαλείπτως και μάλιστα στη χυμώδη γλώσσα κάθε εποχής τις αλήθειες της Θείας Αποκαλύψεως. Τότε μόνο προστατεύεται ο άνθρωπος όχι μόνο από τον πειρασμό της αυτοκτονίας αλλά και από οποιουσδήποτε άλλους φόβους του παρόντος ή του μέλλοντος αιώνα».
 

Τα πιστεύω της Νέας Εποχής

Η Νέα Εποχή καλύπτει διάφορες πίστεις, από τις οποίες οι κυριότερες είναι οι ακόλουθες:

Ο εωσφορισμός: ο Διάβολος είναι ο αδικημένος, πραγματικός θεός.

Ο σατανισμός: ο Σατανάς είναι κακός, το ίδιο και οι οπαδοί του.

Η ουφολογία: προοδευμένοι τεχνολογικά εξωγήινοι θα σώσουν τον κόσμο.

   Ο νεοπαγανισμός ή νεοειδωλολατρία: πρόκειται για την αναβίωση εθνικών ειδωλολατρικών θρησκειών. Από τα στοιχεία που έχουν συλλέξει ιεραποστολικές ομάδες πέρυσι υπήρξε δραματική εξάπλωση των θρησκειών αυτών ενώ υπολογίζεται ότι τα τελευταία 10 χρόνια οι πιστοί τους αυξήθηκαν κατά 240%. Στην Ελλάδα έχουμε αναβιώσεις αρχαίων εορτών και αρχαιοπρεπείς γάμους στον Ολυμπο, όπου λατρεύεται ξανά το Δωδεκάθεο.

   Σε ορισμένες από τις λατρείες της Νέας Εποχής υπάρχουν διδασκαλίες ή εντολές προς τους πιστούς που στρέφονται κατά της ανθρώπινης ζωής, γι' αυτό και έχουν ονομαστεί καταστροφικές λατρείες. Προϋποθέτουν την ύπαρξη κάποιου γκουρού Μεσσία στον οποίο οι πιστοί οφείλουν πλήρη υποταγή. Κάποιες ακολουθούν λατρευτικό τυπικό, άλλες εφαρμόζουν μη αποδεκτές ιατρικά μεθόδους βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή των μελών τους και άλλες υπόσχονται τη βελτίωση των ικανοτήτων που έχει ο άνθρωπος, την απόκτηση νέων, την ανάπτυξη της προσωπικότητας και την ολοκλήρωση της πνευματικότητας του ανθρώπου στη μεταθανάτιο ζωή. Ορισμένες οργανώνουν όργια, θυσίες ζώων, ακόμη και ανθρωποθυσίες, ενώ δεν λείπουν και αυτές που έχουν και πολιτικούς σκοπούς, εμπλεκόμενες σε εθνικά ή διεθνή προβλήματα. Οσα γίνονται γνωστά για τις αιρέσεις και τις ομάδες αυτές είναι συγκεχυμένα, βυθισμένα στο μυστήριο, το οποίο καλλιεργείται σκοπίμως για να προσελκύει συνεχώς νέους οπαδούς. Στο φως της δημοσιότητας φθάνουν μόνο ακραίες περιπτώσεις: σποραδικές αστυνομικές και εισαγγελικές έρευνες σε συγκεκριμένα κέντρα, τελετουργικές αυτοκτονίες, φονικές αποστολές. Ορισμένες από αυτές συντάραξαν τον κόσμο, όπως η θυσία 95 ατόμων, εκ των οποίων τα 17 ήταν παιδιά, τα οποία κάηκαν ζωντανά για να σωθεί ο «Μεσσίας» τους Ντέιβιντ Κορές στο Γουάκο του Τέξας το 1993. Την ίδια χρονιά στην Ελλάδα απεκαλύφθη η δράση της ομάδας των «Σατανιστών» της Παλλήνης και η δολοφονία δύο γυναικών στη διάρκεια σατανιστικών τελετών. Ενα χρόνο αργότερα στην Ελβετία 53 μέλη της ομάδας «Ναός του Ηλιου», με ιδρυτή τον ομοιοπαθητικό «γιατρό» Λυκ Ζυρέ, αυτοκτόνησαν και το 1995 15 μέλη της ίδιας οργάνωσης δολοφονήθηκαν. Το ίδιο έτος η ομάδα «Αούμ Σίνρι Κίο» του ιάπωνα γκουρού Σόκο Ασαχάρα διοχέτευσε το αέριο σαρίν στο μετρό του Τόκιο. Αποτέλεσμα: 11 νεκροί και 5.000 τραυματίες. Η ομάδα είχε στόχο με τέτοιες ενέργειες να επισπεύσει την Αποκάλυψη!

   Εξαιτίας των γεγονότων αυτών και άλλων που δεν έλαβαν τόση δημοσιότητα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε αλλεπάλληλα ψηφίσματα με οδηγίες προς τις εθνικές κυβερνήσεις γιατί θεωρεί ότι «ορισμένες σέκτες που δρουν στο πλαίσιο διασυνοριακού δικτύου εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιδίδονται σε παράνομες ή εγκληματικές δραστηριότητες και σε παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως σε κακομεταχείριση, σεξουαλική βία, εγκλεισμούς, σωματεμπόριο, ενθάρρυνση επιθετικής συμπεριφοράς, ως και σε προπαγάνδα ρατσιστικών ιδεολογιών, φορολογικές απάτες, μεταφορές κεφαλαίων, εμπόριο όπλων, διακίνηση ναρκωτικών, παραβίαση του δικαιώματος της εργασίας ή σε παράνομη άσκηση της ιατρικής κτλ.». Σε ορισμένες χώρες, όπως π.χ. στη Γερμανία, για να προσληφθεί κάποιος στο Δημόσιο είναι υποχρεωμένος να υπογράψει υπεύθυνη δήλωση ότι δεν είναι οπαδός κάποιας από τις χαρακτηρισμένες ως καταστροφικές λατρείες.

   «Ο χριστιανισμός είναι το πλήρωμα και η τελευταία λέξη του Θεού για τον άνθρωπο, γι' αυτό δεν επιδέχεται μήτε χρειάζεται ανανέωση» ξεκαθαρίζει ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός. «Το μόνο που απαιτεί ο χριστιανισμός είναι η αυθεντικότητα. Και εκεί ακριβώς είναι που έχουμε πολλές φορές χρεοκοπήσει οι χριστιανοί, ως ιστορικά άτομα ή σύνολα, έναντι των υπολοίπων ανθρώπων. Δεν νομίζω ότι υπάρχει ειδικός λόγος να συνδέουμε οποιαδήποτε έξαρση των αιρέσεων με την προ των θυρών χιλιετία. Παρά ταύτα, σε σταθμούς που αποτελούν καμπή στη ροή του χρόνου, όπως είναι ο αιώνας ή η χιλιετία, πάντα αναπτύσσεται περιέργως ένα είδος φόβου και ανάλογου "μεσσιανισμού" για όσους δεν πιστεύουν θεοπρεπώς στην παρουσία του Θεού στον κόσμο και στην ιστορία αλλά τη "διαπραγματεύονται" μανιχαϊκά ή μαγικά σε κλίμα συγχύσεως. Πιστεύω ότι για το τέλος του κόσμου μιλούν πάντα οι άνθρωποι από τον φόβο ή τη δίψα εντυπωσιακών βιωμάτων για τους εαυτούς τους και τους άλλους».
 

Το τέλος του κόσμου αργεί για εμάς...

Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης. Καμιά εκατοστή καρέκλες αμφιθεατρικά τοποθετημένες στο μεγάλο δωμάτιο μιας ευρύχωρης γκαρσονιέρας τρίτου ορόφου. Λίγες ασπρόμαυρες «μεταφυσικές» φωτογραφίες στους τοίχους. Οι περισσότερες εικονίζουν την Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, θεόσοφο, ιδρύτρια της Θεοσοφικής Εταιρείας, παρακλάδι της οποίας είναι το Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης. Στο κέντρο του δωματίου υπάρχει ένα τραπέζι, σαν έδρα δασκάλου, και στα αριστερά, αντί για πίνακας, ένα τρίποδο στο οποίο κρέμονται μεγάλες κόλλες λευκού χαρτιού. «Τεχνικές ύπνωσης» γράφει αυτή που είναι πάνω πάνω.

«Το Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο το οποίο ιδρύθηκε το 1984 με σκοπό τη διάδοση της μεταφυσικής σκέψης και των πνευματικών αρχών» λέει η ιδιοκτήτρια κυρία Ασπασία Παπαδομιχελάκη. Οσοι παρακολουθούν τα σεμινάρια είναι άτομα που δεν βρήκαν στην Εκκλησία απαντήσεις στα υπαρξιακά ερωτήματά τους. Ψάχνοντας κατέληξαν στη μεταφυσική. «Η μεταφυσική περιλαμβάνει όλα τα στάδια που προκύπτουν από τη σχέση του ανθρώπου με τα υπερφυσικά αίτιά του. Σχέσεις που σχηματίζουν την απόκρυφη γνώση καθώς και τις τέχνες του αποκρυφισμού, όπως παραψυχολογία, πνευματισμός, μαντεία, μαγεία, εσωτερική θεραπευτική, αστρολογία και συμβολισμός. Η μεταφυσική είναι η έννοια που αποδίδει όλα όσα δεν μπορεί να αντιληφθεί η κοινή ανθρώπινη αίσθηση». Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται διάφορες ομάδες, τον ακριβή αριθμό των οποίων ουδείς μπορεί να γνωρίζει. Οποιος επιθυμεί ανοίγει ένα Κέντρο Φιλοσοφίας, Μεταφυσικής, Βελτίωσης των Πνευματικών Ικανοτήτων και πάει λέγοντας χωρίς κανέναν έλεγχο ή ιδρύει φιλανθρωπικό σωματείο.

Πριν από τρία χρόνια οι ιδρυτές των πιο οργανωμένων ομάδων αποφάσισαν, για να ξεκαθαρίσει ο χώρος, να οργανώσουν μια συγκέντρωση όλων των κέντρων μεταφυσικής η οποία αντιμετωπίστηκε από την Εκκλησία περίπου ως «Σύνοδος των Αιρετικών». Συντονιστές της προσπάθειας ήταν ο κ. Γαβριήλ Σιμονέτος, οφθαλμίατρος που ασχολείται με την «επιστήμη της πνευματικότητας», ο κ. Γιάννης Αυγουστάτος, ο οποίος ασχολείται με την αυτογνωσία, και η κυρία Ασπασία Παπαδομιχελάκη, η οποία διδάσκει τη θεοσοφία. «Πήραμε τον κατάλογο με τις αιρέσεις που έχει φτιάξει η Εκκλησία και τηλεφωνήσαμε σε όλα τα κέντρα. Τα περισσότερα δεν υπήρχαν καν ή αποτελούνταν από ένα-δύο άτομα. Τελικά από τις περίπου 80 ομάδες που υπήρχαν στον κατάλογο καταλήξαμε 10 και από τότε οργανώνουμε κάθε χρόνο ένα συνέδριο. Τα πράγματα στην Ελλάδα δεν είναι οργανωμένα, με αποτέλεσμα άνθρωποι που δεν έχουν κατανοήσει τις αρχές της μεταφυσικής να φτιάχνουν μια ομάδα που πολύ σύντομα διαλύεται. Οσοι είμαστε πιο παλιοί βλέπουμε συνέχεια ανθρώπους που γυρνούν από κέντρο σε κέντρο ώσπου να ανακαλύψουν αυτό που τους ταιριάζει».

Τι πιστεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία για όλα αυτά; «Η λέξη μεταφυσική είναι πολύ σημαντικός όρος στις πνευματικές επιστήμες και δεν θα πρέπει με κανένα τρόπο να τη συγχέουμε με τις ανεξερεύνητες δολιχοδρομίες των οποιωνδήποτε "Κέντρων Εσωτερικής Φιλοσοφίας"» εξηγεί ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός. «Επομένως, ανάλογα με το νόημα που δίνει κανείς στον όρο μεταφυσική ο οποίος, ως γνωστόν, ανάγεται στον Αριστοτέλη , θα δεχθούμε ή όχι ότι μπορεί να είναι "συμβατός" με την όλη πνευματικότητα του χριστιανισμού. Η ορθόδοξη πάντως θεολογία μιλάει κατά βάση για φαινόμενα και μεγέθη του "φυσικού" και "υπερφυούς" ή του "κτιστού" και του "άκτιστου"».

Πάντως ομάδες με φιλοσοφία τέτοια που να ωθεί τα μέλη τους σε αυτοκτονία είτε δεν υπάρχουν στην Ελλάδα είτε είναι τόσο ολιγομελείς και κλειστές που μόνο αν συμβεί το μοιραίο θα γίνει γνωστή η ύπαρξή τους. Το θέμα είναι τι θα γίνει με ομάδες που μετακινούνται από και προς άλλες χώρες και που κάνουν στάση στην Ελλάδα. «Πολλές ομάδες θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα γιατί θεωρείται εύκολος χώρος. Ακόμη και στο θέμα της νομοθεσίας είναι ξέφραγο αμπέλι» επισημαίνει ο πατέρας Κυριακός Τσουρός, γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων. «Βλέπουμε συχνά ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι είναι και χριστιανοί και κάτι άλλο, ανωτέρου επιπέδου, και έρχονται στην Εκκλησία φορώντας διακριτικά της άλλης πίστης τους, όπως π.χ. ένα μάτι ή ένα πέταλο, ή έχουν μαζί τους φωτογραφίες του γκουρού τους. Οι Ελληνες θρησκεύονται αλλά με στραβό τρόπο. Αυτό τους καθιστά ευάλωτους σε αιρετικές διδασκαλίες».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα 700-800 εξωχριστιανικές και παραχριστιανικές ομάδες. Ωστόσο ορισμένες εξ αυτών είναι απλώς σωματεία-σφραγίδες ή ομάδες των τριών-τεσσάρων ατόμων. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι πιο πολυμελείς υποδιαιρούνται διαρκώς σε μικρότερες ομάδες, αλλάζουν ονόματα και χώρους λατρείας, με αποτέλεσμα η ίδια ομάδα να εμφανίζεται π.χ. σαν τρεις διαφορετικές. Αυτό το κάνουν και για να χάνονται τα ίχνη τους αλλά και για να αποφεύγουν τους ελέγχους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το Κέντρο Εφηρμοσμένης Φιλοσοφίας Ελλάδας (ΚΕΦΕ), το οποίο έκλεισε το 1996 μετά από διαχειριστικό έλεγχο της Νομαρχίας Αθηνών και την άσκηση ποινικής δίωξης κατά των εκπροσώπων του από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Κατά την έρευνα στα γραφεία του ΚΕΦΕ συγκεντρώθηκαν και κατασχέθηκαν ατομικοί φάκελοι οι οποίοι περιείχαν στοιχεία για την προσωπική και υπηρεσιακή ζωή διαφόρων προσώπων (και μελών του Κέντρου), ακόμη και πολιτικών. Μέσα στα υπόλοιπα στοιχεία βρέθηκαν και συμβόλαια με τα οποία τα μέλη του ΚΕΦΕ υπόσχονταν ότι θα εργάζονταν για τους σκοπούς του τα επόμενα... ένα δισεκατομμύριο χρόνια! Αυτό για να μην τους ξεφύγει κανένας πιστός με τις αλλεπάλληλες μετενσαρκώσεις.
 

Ο Αιώνιος Ηνίοχος και οι Ροδόσταυροι

     Και ενώ τα παλαιά γραφεία έκλεισαν από το 1996 και οι δίκες των εμπλεκομένων ακόμη δεν έχουν τελειώσει, το ΚΕΦΕ άλλαξε όνομα, έγινε Ελληνικό Κέντρο Διανοητικής και Σαϊεντολογίας και συνεχίζει ανενόχλητο τη δραστηριότητά του. Εκτός από τους σαϊεντολόγους, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται ομάδες όπως: οι Αγγελιοφόροι του Φωτός, η Αδελφότητα των Εσσαίων, η Αδελφότητα Μύριαμ, η Αδελφότητα του Σταυρού και του Αστεριού, η Αδελφότητα του Λευκού Χιτώνα, ο Αιώνιος Ηνίοχος, η Ακαδημία Εσωτερικών Μελετών, οι Ροδόσταυροι, διάφορες ινδουιστικές ομάδες, η Γιαμαγκίσι Αγροτική ΕΠΕ, το Διεθνές Αστροβιορυθμικό Κέντρο ΟΜ ΕΠΕ, η Εκκλησία της Σατανικής Απελευθέρωσης, η Εκκλησία της Τελευταίας Διαθήκης, η Ενανθρωπότητα Πνευματικό Ησυχαστήριο, η Ενωση Ερευνητών Μεταφυσικών Φαινομένων με μέντιουμ «Ο Αγιος Νεκτάριος», το Εργο Διάσωσης του Χριστού, το «Καφέ Σχολειό», το Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο «Ολυμπος», το Κέντρο Τρίχρονης Απομόνωσης, η Μεταφυσική Ακαδημία της Αιτίας και του Αποτελέσματος, ο Ομιλος Νέας Ανθρωπότητας, οι Οντολογικές Προπονήσεις, το Φυσιοθεραπευτικό Κέντρο Πρωτοποριακής Ερευνας Σέραπις και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Ειρήνη και Αγάπη», με ιδρύτρια τη Βασούλα Ρύντεν, η οποία ισχυρίζεται ότι έχει «μπαμπά τον Θεό». Η αναφορά των οργανώσεων είναι απλώς ενδεικτική.

Ορισμένες μικρές ομάδες όπως π.χ. η «Διεθνής Εκκλησία του Χριστού», διατηρούν κοινόβια σε διαμερίσματα ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας. Οι περισσότερες όμως είναι οργανωμένες είτε σε εταιρική μορφή είτε συχνότερα σε σωματείο με... φιλανθρωπικούς σκοπούς. Ετσι αποφεύγουν τους ελέγχους της διοίκησης και κυρίως της Εφορίας. Επειδή η τακτική αυτή είναι κοινή σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμα της 29ης Φεβρουαρίου 1996 καλεί τις «κυβερνήσεις των κρατών-μελών να μην καταστήσουν τη χορήγηση του θρησκευτικού καθεστώτος αυτόματη και να μελετήσουν, σε περιπτώσεις που σέκτες εμπλέκονται σε σκοτεινές ή εγκληματικές δραστηριότητες, την άρση του καθεστώτος των θρησκευτικών κοινοτήτων που τους παρέχει φορολογικά πλεονεκτήματα ή κάποιας μορφής νομική προστασία». Και δεν είναι μόνο η φορολογική ασυλία που εξασφαλίζουν· σχεδόν όλες απομυζούν οικονομικά τα μέλη τους, μερικά από τα οποία τους παραχωρούν με συμβολαιογραφικές πράξεις την περιουσία τους και άλλα, με πιο πενιχρά οικονομικά, υποχρεώνονται να καταβάλλουν την περίφημη «δεκάτη», δηλαδή το 1/10 του μισθού τους για την οργάνωση.

Οι εξωχριστιανικές σέκτες στην Ελλάδα μπορούν σε γενικές γραμμές να χωριστούν σε πέντε κατηγορίες. Πρόκειται για γκουρουιστικές και ινδουιστικές ομάδες, για αποκρυφιστικές ομάδες, για νεοσατανιστικές, και για ανατολικές θρησκείες, κυρίως αιρέσεις ισλαμικού χαρακτήρα.

Οι χριστιανικές αιρέσεις ή οι παραχριστιανικές ομάδες ανέρχονται σε περίπου 100 και είναι κυρίως προτεσταντικής προέλευσης. Χρησιμοποιούν την Αγία Γραφή, πιστεύουν στον Χριστό αλλά διαστρεβλώνουν τη διδασκαλία του. «Ενεργούν σαν τον Προκρούστη» επισημαίνει ο πατέρας Κυριακός Τσουρός. «Ο,τι τους συμφέρει το τεντώνουν ώσπου να φθάσει στα μέτρα τους και ό,τι δεν τους αρέσει το κόβουν». Σχεδόν όλες παρουσιάστηκαν από το τέλος του 19ου αιώνα και μετά και «απορρίπτουν την εκκλησιαστική παράδοση και τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας. Ο Χριστός όμως ίδρυσε μια Εκκλησία την οποία θα οδηγεί στην αλήθεια και η οποία ουδέποτε θα κλονισθεί. Αρα ή η Εκκλησία υπάρχει εδώ και 2.000 χρόνια ή ο Χριστός την έπαθε όταν δίδασκε αυτά που δίδασκε» λέει ο πατέρας Τσουρός.

Στις παραχριστιανικές ομάδες περιλαμβάνονται επίσης οι χιλιαστές (Μάρτυρες του Ιεχωβά), οι αντβεντιστές, οι μορμόνοι, οι ευαγγελιστές κ.ά. Ορισμένοι από αυτούς κατά την άποψη της Ορθόδοξης Εκκλησίας έχουν πλέον ξεφύγει από τις διδασκαλίες του Χριστού.

«Το μεγάλο πρόβλημα της Εκκλησίας», επισημαίνει ο πατέρας Κυριακός Τσουρός, «είναι ότι, εκτός από τις παραχριστιανικές ομάδες, ούτε οι λατρείες της Νέας Εποχής απορρίπτουν τον Χριστό ευθέως. Αντιθέτως, χρησιμοποιούν διάφορα από αυτά που έχει πει και φυσικά αλλοιώνουν την έννοιά τους ή λένε στους οπαδούς τους ότι μπορούν να πιστεύουν στον Χριστό και παράλληλα να βελτιώνουν τον εαυτό τους και να μετακινούνται προς ένα ανώτερο επίπεδο εφαρμόζοντας τις θεωρίες τους και τις τεχνικές που προτείνουν». Συνήθως οι θεωρίες της Νέας Εποχής εφαρμόζουν και τεχνικές γιόγκα, διαλογισμού, chaneling, αναδρομής σε προηγούμενες ζωές, μαγικές τελετές, αστρολογία, χρησιμοποιούν εναλλακτικές θεραπείες ή προσπαθούν να διαδώσουν τις ιδέες τους ακόμη και μέσω των πολεμικών τεχνών.

«Ένιωσα υπεράνθρωπος»
«Εγώ "την πάτησα" μεγάλος. Ήμουν 40 ετών, επαγγελματικά καταξιωμένος, οικονομικά και αισθηματικά καλυμμένος. Ίσως γι' αυτό μπήκα σε μια διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης. Μια ημέρα στην πόρτα της πολυκατοικίας είδα ένα φυλλάδιο του Κέντρου Γνωστικής Ανθρωπολογίας, που τώρα ονομάζεται Παγκόσμια Γνωστικιστική Χριστιανική Κίνηση Ελλάδας. Μου κίνησε την περιέργεια.

Πήγα σε ένα υπόγειο, με ελάχιστα έπιπλα, όπου ζούσε ο Δάσκαλος με τη γυναίκα του. Είχαν μαζευτεί εκεί καμιά εικοσαριά άτομα. Τελικά ξεκαθαρίσαμε επτά. Αυτός μπέρδευε στη διδασκαλία του χαμένους πολιτισμούς, θρησκείες και φιλοσοφίες από όλο τον κόσμο και μιλούσε για δυνατότητες που θα ανακαλύψουμε αν ασκηθούμε κατάλληλα. Οι έξω είναι κοιμισμένοι και ασυνείδητοι ενώ εσύ προχωράς στον δρόμο της γνώσης, της αλήθειας. Αν έψαχνες να βρεις κάτι παρόμοιο ήταν αυτό ακριβώς.

Για να φθάσεις σε ανώτερο επίπεδο όμως πρέπει να πιστέψεις βαθιά, χωρίς αμφισβητήσεις. Διαμορφώνεται μια κοσμοθεωρία και μετά από ένα διάστημα δεν ξέρεις γιατί πιστεύεις στο ένα ή στο άλλο. Μας έδειχνε ένα δρόμο ήδη χαραγμένο και εμείς νομίζαμε ότι ψάχναμε μόνοι μας και βρίσκαμε τα ίχνη προς την αλήθεια. Αν χρησιμοποιούσαμε τις δυνάμεις που είχαμε μέσα μας, θα βλέπαμε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Πόνταρε στον εγωισμό μας γιατί κανένας δεν δέχεται άμεσο πατρωνάρισμα.

Αρχίσαμε τις ασκήσεις γιόγκα, διαλογισμού, πιανόμασταν χέρι με χέρι για να ρέει η ενέργεια από τον ένα στον άλλο, κάναμε επικλήσεις στους δασκάλους για να μας βοηθήσουν. Τελικά πετύχαμε να βιώσουμε κάποιες εμπειρίες εκσωματώσεις ονομάζονται. Οταν ο άνθρωπος προσπαθεί να αδειάσει από συναισθήματα και σκέψεις, ο οργανισμός αντιδρά. Με όλα αυτά η αίσθηση της ομάδας γίνεται πολύ ισχυρή. Αισθάνεσαι ότι αποκτάς ξεχωριστές ιδιότητες, ότι διαφέρεις από τους άλλους. Αυτή είναι η αρχή του τέλους.

Ο Δάσκαλος είχε μια προσωπικότητα που σε γοήτευε. Μας μετέφερε μια αίσθηση ευθύνης γι' αυτό που κάναμε και επειδή αυτός και η γυναίκα του φαινόταν να μην έχουν να φάνε αποφασίσαμε να τους συντηρούμε. Στην αρχή εγώ φοβήθηκα μη παρεξηγηθούν αλλά σύντομα βρεθήκαμε να δίνουμε χρήματα για το ενοίκιο ενός καλύτερου χώρου, για την εκτύπωση φυλλαδίων και για πολλά άλλα. Στην οργάνωση πήγαινε περίπου το 1/5 του μισθού. Εγώ έδινα παραπάνω γιατί είχα οικονομική άνεση. Μετά από έξι μήνες πήρα το χρίσμα να ανοίξω ένα κέντρο στη Θεσσαλονίκη. Μετακόμισα, νοίκιασα ένα χώρο και άρχισα τα σεμινάρια. Σταμάτησα τη δουλειά μου, όλα τα λεφτά που είχα πήγαιναν στο κέντρο και στοιχειωδώς κάλυπτα τις υπόλοιπες ανάγκες μου. Ενιωθα τότε ότι είχα μια αποστολή: να μεταδώσω και στους άλλους τη γνώση που είχα αποκτήσει. Εκείνη την εποχή παντρεύτηκα για τις ανάγκες της οργάνωσης. Αν δεν ήσουν παντρεμένος, δεν μπορούσες να ανέλθεις στον Δεύτερο Παράγοντα, πράγμα που γινόταν χρησιμοποιώντας τη σεξουαλική πράξη που έχει μεγάλη ενέργεια και με ασκήσεις αυτοσυγκέντρωσης με τις οποίες μαθαίνεις να "κοιτάζεις" τις σκέψεις σου χωρίς να ταυτίζεσαι με αυτές. Αυτό σου αποδομεί το υποσυνείδητο και φθάνεις στα όρια της τρέλας.

Μια ημέρα που βρισκόμουν στην Αθήνα με κάλεσε ο Δάσκαλος να πάμε μαζί με έναν άλλο για διαλογισμό. Εκεί, αντί να κάνω την άσκηση που έπρεπε, άρχισα ξαφνικά να σκέφτομαι τη ζωή μου και αναρωτήθηκα "τι κάνω εγώ εδώ με αυτούς τους ανθρώπους;". Επέστρεψα στο σπίτι, το συζήτησα με τη γυναίκα μου και αποφασίσαμε να φύγουμε από την οργάνωση. Τους παρέδωσα τα κλειδιά του κέντρου της Θεσσαλονίκης και μετακομίσαμε, αυτή τη φορά στον Βόλο, για να είμαστε μακριά από την οργάνωση. Προσπάθησαν μια-δυο φορές να με μεταπείσουν αλλά για μένα η ιστορία είχε τελειώσει και με άφησαν ήσυχο. Ξέρω ότι, όταν τα ακούει όλα αυτά κάποιος που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με μεταφυσική και αποκρυφισμό, του φαίνονται αστεία, γελοία, γραφικά. Η ελληνική κοινωνία στην πλειονότητά της αντιμετωπίζει όσους ανήκουν σε τέτοιες ομάδες σαν περιθωριακά ψώνια. Οι αιρέσεις όμως είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση η οποία αφορά και την Ελλάδα».

Ὁ Μακεδονομάχος Σαράντος Ἀγαπηνός (Καπετάν Ἄγρας)



Τοῦ  ΚΩΝ/ΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ
Πολιτικοῦ Ἐπιστήμονος 

Σάν προχθες (7 Ἰουνίου), συμπληρώνονται 106 χρόνια ἀπό τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ Μακεδονομάχου Σαράντη Ἀγαπηνοῦ, περισσότερο γνωστοῦ μέ τό πολεμικό ψευδώνυμο Καπετάν Ἄγρας. Πρόκειται γιά τόν πρωταγωνιστή τοῦ βιβλίου “Τά Μυστικά τοῦ Βάλτου” τῆς Πηνελόπης Δέλτα, μέ τό ὁποῖο μεγάλωσαν γενιές καί γενιές. Ὁ Ἄγρας καί ὁ Ναουσαῖος συνεργάτης του Ἀντώνης Μίγγας κρεμάσθηκαν ἀπό μέλη τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου σέ μιά καρυδιά στό χωριό Βλάντοβο, σημερινό χωριό Ἄγρας κοντά στήν Ἔδεσσα.

Ὁ Πελοποννήσιος Μακεδονομάχος ἦταν μόλις 27 ἐτῶν. Ἡ σύντομη ζωή του ὑπῆρξε ἕνας συνεχής ἀγώνας γιά τά ἰδανικά τῆς πατρίδας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀξιοπρέπειας. Ἑκατό χρόνια μετά τήν θυσία του ἀξίζει νά τόν θυμόμαστε καί νά τόν τιμοῦμε. Καί μαζί μέ αὐτόν νά τιμοῦμε ὅλους ἐκείνους, Μακεδόνες ἤ Νοτιοελλαδίτες, στρατιωτικούς καί ἐθελοντές, διπλωμάτες καί ἱερεῖς, ἐνόπλους ἤ ἀμάχους, πού συστρατεύθηκαν στόν Πανελλήνιο Ἀγῶνα γιά τήν σωτηρία τῆς Μακεδονίας κατά τήν περίοδο 1904 -1908. Ἦταν ὁ Μακεδονικός Ἀγώνας, ἡ συντονισμένη προσπάθεια ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους γιά νά μή περάσει ἡ Μακεδονία ἀπό τά χέρια τῶν Ὀθωμανῶν στά χέρια τῶν Βουλγάρων ἐθνικιστῶν . Ἦταν μία ἀπό τίς μεγαλύτερες ἐποποιίες τοῦ Νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ.

Ὁ Σαράντης Ἀγαπηνός γεννήθηκε στό Ναύπλιο τό 1880. Ὁ πατέρας του ὑπηρετοῦσε ἐκεῖ ὡς δικαστικός, ἀλλά ἔγραψε τό παιδί στά μητρῶα ἀρρένων τῶν Γαργαλιάνων Μεσσηνίας, ἀπ’ ὅπου κατήγετο ἠ ἱστορική οἰκογένεια τῶν Ἀγαπηνῶν. Οἱ πρόγονοί του εἶχαν σπουδαία δράση κατά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ἀναφέρεται δέ στίς πηγές τῆς ἐποχῆς ὁ ἀγωνιστής Διονύσιος Ἀγαπηνός. Ὁ μικρός Σαράντης, πού οἱ συγγενεῖς του ἀποκαλοῦσαν χαϊδευτικά Τέλλο (Σαραντέλλο), ἔχασε τόν πατέρα του καί οἱ συγγενεῖς τόν ἔφεραν στήν Ἀθήνα μαζί μέ τή μητέρα του καί ἄλλα δύο ἀδέλφια. Ἡ πίστη του στόν Θεό καί στήν Ἑλλάδα καί ὁ νεανικός ἐνθουσιασμός του τόν ὤθησαν νά ἐγγραφεῖ στήν Στρατιωτική Σχολή Εὐελπίδων, ἀπ ‘ὅπου ἀπεφοίτησε μέ πολύ καλή ἐπίδοση. Θά μποροῦσε νά παραμείνει στήν Φρουρά τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλά ὁ ἴδιος ζήτησε ἐπιμόνως νά σταλεῖ στόν Τύρναβο, τότε μεθοριακή πόλη, δεδομένου ὅτι ἡ Μακεδονία ἦταν τουρκοκρατούμενη. Ἐκεῖ ἔλαβε πιό ζωντανά τά μηνύματα τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος πού προετοιμαζόταν καί ἀκουσε τόν πόνο καί τήν γοερή κραυγή τῶν Ἑλλήνων Μακεδόνων πού κατεπιέζοντο ἀπό δύο δυνάστες: Ὀθωμανούς κατακτητές καί Βουλγάρους ἐνόπλους (κομιτατζῆδες). Ὅταν ξεκίνησε ἡ ἀντίδραση τῶν γηγενῶν Ἑλλήνων Μακεδόνων κατά τῆς τρομοκρατίας τῶν κομιτατζήδων ἡ Ἀθήνα ἀποφάσισε νά προσφέρει διακριτικά τήν βοήθειά της. Ὅσοι ἀξιωματικοί ἤθελαν νά βοηθήσουν ἀπεστέλλοντο κρυφά μέ ψευδώνυμο καί μέ ἰδιότητα παραπλανητική γιά νά μήν κινήσουν τήν ὑποψία Τούρκων καί Βουλγάρων.

Ἕνας ἀπό τούς ἐθελοντές ἀξιωματικούς, πιστός στό παράδειγμα τοῦ ἥρωος Παύλου Μελᾶ, ἦταν καί ὁ Σαράντης Ἀγαπηνός. Ἐπισήμως κατεγράφη ὅτι ζήτησε ἄδεια ἀπό τόν Στρατό γιά νά μεταβεῖ στό ἐξωτερικό. Ὅμως ἐκεῖνος ξεκινοῦσε γιά τόν δύσκολο πόλεμο, τόν διμέτωπο ἀγῶνα. Μαζί μέ τόν λοχία Τυλιγάδη καί 12 εὐζώνους πῆγε στόν Βόλο , μετά μέ τραῖνο στήν Λάρισα, ἀπό ἐκεῖ μέ ἱππήλατη ἅμαξα στό Τσάγεζι (Στόμιο) καί μέ πλοιάριο διαπεραιώθηκε στήν Μακεδονία , στίς ἐκβολές τοῦ Λουδία. Οἱ τοπικοί σύνδεσμοι τόν μετέφεραν στή Νάουσα καί μέ ὁδηγίες τοῦ “Κέντρου Θεσσαλονίκης”, δηλαδή τοῦ Προξένου Λάμπρου Κορομηλᾶ, μετέφερε τό κέντρο τῶν ἐπιχειρήσεων στόν περίφημο Βάλτο, στήν Λίμνη τῶν Γιαννιτσῶν. Ἡ λίμνη αὐτή ἔχει σήμερα ἀποξηρανθεῖ. Ὅμως τότε ἀποτελοῦσε στρατηγικό κόμβο γιά τρεῖς λόγους. Πρῶτον, διότι βρισκόταν ἐπάνω στό πέρασμα τῶν διαδρομῶν ἀπό τήν Θεσσαλονίκη πρός τήν Δυτική Μακεδονία. Δεύτερον, διότι ἐκεῖ εἶχαν ἐγακτασταθεῖ Βούλγαροι κομιτατζῆδες μετά τήν ἐξέγερσή τους τό 1903. Καί τρίτον, διότι ἡ γεωφυσική ἰδιομορφία τῆς βαλτώδους λίμνης τήν καθιστοῦσε ἰδανική κρυψώνα γιά ἀντάρτες καί πεδίο ἀνταρτοπολέμου. Τά καλάμια, τό ραγάζι (τοπικό χόρτο), τά ἄλλα φυτά, τά κουνούπια , οἱ βδέλλες, τά ἄγρια ζῶα καί πτηνά διαμόρφωναν ἕνα κλῖμα ἐπικίνδυνο γιά τήν ὑγεία τῶν ἀνταρτῶν πού κρυβόντουσαν ἐκεῖ. Ὅμως ὁ Ἀγαπηνός ἔπρεπε νά πάει. Ἤδη εἶχε ἀποκτήσει τό ψευδώνυμο Τέλλος Ἄγρας καί ὅλοι πλέον οἱ συμμαχητές του τόν ἀποκαλοῦσαν Καπετάν Ἄγρα. (Καπετάνιος τότε λεγόταν ὁ ἀρχηγός ἀναταρτικοῦ σώματος). Ἐγκαταστάθηκε σέ μία καλύβα καλά ὀχυρωμένη καί μέ τίς πλάβες, τίς εἰδικές βάρκες χωρίς καρίνα, κυνηγοῦσε τούς Βουλγάρους . Μετά ἀπό μάχες κατέλαβε τήν Κούγκα, τήν μεγαλύτερη καλύβα τους. Ἔζησε στόν Βάλτο τό φθινόπωρο καί τόν χειμῶνα τοῦ 1906, ἀλλά ἀναγκάσθηκε νά φύγει λόγῳ τῆς ἑλονοσίας καί κυρίως λόγῳ σοβαροῦ τραυματισμοῦ πού ὑπέστη στό χέρι ἀπό πυροβολισμό.

Μετά ἀπό σύντομη παραμονή στήν Θεσσαλονίκη ἦλθε στή Νάουσα γιά νά ἀποθεραθευθεῖ μέ τήν βοήθεια τοῦ λαμπροῦ πατριώτη γιατροῦ Ζαφειρίου Λόγγου. Ἐκεῖ, τόν Μάιο τοῦ 1907, ἔμαθε ὅτι ὁ πρώην ἀρχηγός τῶν τοπικῶν κομιτατζήδων, ὁ βοεβόδας Ζλατάν, ζητεῖ νά τόν συνατήσει. Παρά τίς ἐπιφυλάξεις τῶν Ναουσάιων φίλων του ὁ Ἄγρας ἀποφάσισε νά ἐπιδιώξει αὐτή τήν συνάντηση μέ τήν ἐλπίδα νά ἐντάξει τόν Ζλατάν στίς δυνάμεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί νά τόν ἀποσπάσει ἀπό τήν βουλγαρική προπαγάνδα. Ἄλλωστε τό ἴδιο εἶχε ἐπιτύχει πρό ὀλίγων ἐτῶν ὁ Μητροπολίτης Καστορίας Γερμανός Καραβαγγέλης μέ τόν πρώην βουλγαρίζοντα Καπετάν Κώττα, ὁ ὁποῖος θυσιάσθηκε τελικά γιά τήν Ἑλληνική ἰδέα. Δέν ὑπάρχουν ἀποδείξεις γιά τόν ἰσχυρισμό ὅτι ὁ Ἄγρας ἤθελε νά συμμαχήσει μέ τόν Ζλατάν γιά νά στραφοῦν ἐναντίον τῶν Τούρκων. Εἶναι λάθος νά ἀποδίδονται στόν ἥρωα προθέσεις πού δέν εἶχε. Ὁ ἐκπεφρασμένος στόχος του ἦταν νά φέρει τόν Ζλατάν στήν Ἀθήνα, γνωρίζοντας ὅτι πολλοί ἐντόπιοι Μακεδόνες ἀποστάτησαν ἀπό τό Πατριαρχεῖο καί ἀπό τόν Ἑλληνισμό, λόγῳ προπαγάνδας καί πιέσεων.

Ἔτσι, λοιπόν, πῆρε μαζί του μερικούς συντρόφους καί πῆγε στήν μοιραία συνάντηση. Ὁ Ζλατάν καί ὁ αἰφνιδίως ἐμφανισθείς κομιταζῆς Κασάπτσε ἄφησαν τούς ὑπόλοιπους καί συνέλαβαν τόν Ἄγρα καί τόν σλαβόφωνο Ἕλληνα Ἀντώνη Μίγγα, ἔγγαμο ράφτη ἀπό τή Νάουσα. Ἐπί ἡμέρες τούς περιέφεραν δεμένους στά χωριά, τούς διαπόμπευαν καί τούς βασάνιζαν. Τελικά τούς θανάτωσαν δι’ ἀπαγχονισμοῦ στίς 7 Ἰουνίου 1907. Ὁ Ζλατάν πρόδωσε τήν ἐμπιστοσύνη πού τοῦ ἔδειξε ὁ Ἄγρας. Τά δύο ἑλληνόπουλα ἄφησαν τήν πνοή τους ἐκεῖ ἐπάνω στήν καρυδιά, στήν φιλόξενη καί ἱστορική γῆ τῆς Μακεδονίας. Ὁ Ἄγρας ὡς ἐθελοντής πού ἦλθε ἀπό τήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα γιά νά μεταδώσει τήν στρατιωτική ἐμπειρία του. Ὁ Μίγγας ὡς ἐντόπιος πού ἀγωνίσθηκε γιά τήν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας ἔστω κι ἄν διάφορες ἱστορικές περιπέτειες τόν εἶχαν ἀναγκάσει νά χρησιμοποιεῖ ἕνα ἑλληνοσλαβικό γλωσσικό ἰδίωμα. Τάφηκαν κάι μοιρολογήθηκαν ἀπό τίς Μακεδόνισσες γυναῖκες. Ἡ νεκρώσιμος Ἀκολουθία ἐψάλη τό Ψυχοσάββατο, παραμονή τῆς Πεντηκοστῆς. Σήμερα τά λείψανά τους φυλάσσονται σέ μικρό ἐκκλησάκι – μνημεῖο ἀκριβῶς στόν τόπο τῆς θυσίας τους, κοντά στόν σιδηροδρομικό σταθμό τοῦ χωριοῦ Ἄγρας τοῦ Νομοῦ Πέλλης.

Ἡ θυσία τοῦ Σαράντη Ἀγαπηνοῦ, τοῦ Καπετάν Ἄγρα, ἐνέπνευσε πολλούς ἐθελοντές πού ἔσπευσαν νά βοηθήσουν τόν Μακεδονικό Ἀγῶνα. Ἐνέπνευσε ἐπίσης πολλούς ποιητές ὅπως τόν Ρήγα Γκόλφη, τόν Γεώργιο Σουρῆ κ.ἄ. Ἡ Πηνελόπη Δέλτα τόν ἔκανε οἰκεῖο σέ ὅλους μας μέ “Τά Μυστικά τοῦ Βάλτου”, ἕνα βιβλίο πού δέν πρέπει νά λείπει ἀπό κανένα παιδικό δωμάτιο. Ὁ ἀείμνηστος Φιλόλογος Θεόδωρος Κανελλόπουλος ἀπό τά Φιλιατρά ἔγραψε μία πλήρη βιογραφία τοῦ Ἄγρα, ἡ ὁποία ἐξεδόθη τό 1958 καί ἐπανεξεδόθη συμπληρωμένη τό 2003. Ὁ Δῆμος Γαργαλιάνων κάθε χρόνο ὀργανώνει ἐκδηλώσεις μνήμης ὑπό τόν τίτλο “Ἀγαπήνεια”, ἐνῶ ἔχει στήσει τιμητικό ἀνδριάντα τοῦ ἥρωος. Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ἐδέσσης τιμᾶ τήν μνήμη τοῦ Ἄγρα καί τοῦ Μίγγα ἐκεῖ ἀκριβῶς πού εἶδαν γιά τελευταία φορά τό φῶς τοῦ ἥλιου. 

Αἰωνία τους ἡ μνήμη! Δέν θά τούς ξεχάσουμε. Δέν πρέπει νά τούς ξεχάσουμε.

"Τη μυστική εν φόβω τραπέζη προσεγγίσαντες πάντες". Θεολογικό σχόλιο στη Μεγάλη Πέμπτη

  Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού «Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε τ...