Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 26, 2013

ΑΦΗΣΤΕ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ, ΔΕΣΠΟΤΑ, ΠΟΙΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΜΑΣΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ !!!

Δημητριάδος: «Ιεράρχες είχαν σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή»


dimitriados ignatios11
Την ύπαρξη στενών σχέσεων εκκλησίας-Χρυσής Αυγής στο παρελθόν παραδέχθηκε ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, μιλώντας στον Realfm και την εκπομπή του Σεραφείμ Κοτρώτσου.
Ερωτηθείς αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι εκλεκτικών συγγενειών μεταξύ ιεραρχών και Χρυσής Αυγής, ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος τόνισε:
"Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας. Όντως κάποια στιγμή υπήρξαν. Πότε όμως; Tότε που τα πράγματα δεν ήταν ξεκάθαρα, τότε είχαμε κάποιοι μελετήσει σωστά, δεν είχαν μιλήσει αυτοί που έπρεπε να μιλήσουν".

"Σήμερα, δεν είναι κανένας επίσκοπος που να μπορεί να αρθρώσει λόγο υπέρ αυτής της, δυστυχώς όπως προέκυψε , καταστάσεως που δεν μας τιμά ούτε σαν Έλληνες ούτε σαν ορθόδοξους.Mέσα στο σώμα της ιεραρχίας σήμερα στην Ελλάδα κανείς δεν θα πάρει και δεν θα υπερασπιστεί αυτές τις ιδέες και αυτά που εκπροσωπούν.

Απλώς κάποιοι παγιδεύτηκαν μέσα από κάποια αφέλεια ή κάποια έντονη φιλοπατρία που δεν τους επέτρεψε να δουν από την αρχή τι συμβαίνει. Τώρα κανείς δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο πλέον. Σας διαβεβαιώνω" επισήμανε.

Ο Θεός σώζει «ο δε εγερθής παρέλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού νυκτός και ανεχώρησεν εις Αίγυπτον»



Σήμερα ,το ιερό Ευαγγέλιο μας παρουσιάζει όλες εκείνες τις συγκλονιστικές στιγμές του διωγμού του θείου Βρέφους από τον Ηρώδη. Όταν αναχώρησαν οι Μάγοι, λέει ο ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος, άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε στον Ιωσήφ, σε όνειρο, και του είπε: Σήκω και πάρε το Βρέφος και την Παναγία Μητέρα του και φύγε στην Αίγυπτο. Μείνε εκεί μέχρι να σου πω, διότι ο Ηρώδης θέλει να σκοτώσει το παιδί. Κι ο Ιωσήφ πήρε αμέσως μες στη νύχτα το θείο Βρέφος και την Θεοτόκο κι αναχώρησε για την Αίγυπτο.

Όταν όμως ο Ηρώδης κατάλαβε ότι οι Μάγοι τον εξαπάτησαν, θύμωσε πολύ. Κι έστειλε στρατιώτες οι οποίοι σκότωσαν όλα τα παιδιά που ήταν στη Βηθλεέμ και σ’ όλα τα περίχωρα και σύνορά της από δύο ετών και κάτω σύμφωνα με το χρόνο που υπολόγισε από τα λόγια των Μάγων. Τότε πραγματοποιήθηκε πλήρως εκείνο που προανήγγειλε ο προφήτης Ιερεμίας: Φωνή σπαρακτική ακούστηκε στο χωριό Ραμά, θρήνος και κλάματα και οδυρμός πολύς. Η σύζυγος του Ιακώβ Ραχήλ, που ήταν εκεί θαμμένη, κλαίει τα παιδιά της, και δεν ήθελε με κανένα τρόπο να παρηγορηθεί, διότι τα αθώα αυτά παιδιά δεν υπάρχουν πλέον στη ζωή.

Πλήθος νηπίων είχε σφαγιασθεί. Και ο Ηρώδης ασφαλώς θα ησύχασε. Θα νόμιζε ότι θανάτωσε τον τεχθέντα βασιλέα. Άλλωστε όλα τα είχε οργανώσει τόσο καλά, όπως νόμιζε. Έκανε τα πάντα για να σκοτώσει τον βασιλιά που γεννήθηκε. Οργάνωσε προσεκτικά το φονικό του σχέδιο, πήρε πληροφορίες, υπολόγισε την ηλικία του παιδιού, έστειλε στρατεύματα, εξολόθρευσε όλα τα βρέφη της περιοχής. Τι κατάφερε όμως τελικά; Απολύτως τίποτε! Όλες οι δυνάμεις του κακού έπεσαν εναντίον του Κυρίου και δεν κατόρθωσαν τίποτε. Διότι στην κρίσιμη ώρα μίλησε ο ουρανός, επενέβη ο Θεός και ο Ιησούς σώθηκε. Έφυγε για την Αίγυπτο.

Τι έχει να πει σε μας αυτό το γεγονός; Ότι η εξέλιξη των πραγμάτων στην πορεία της ζωής μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Και ότι ακόμη κι αν όλη η μανία των οργάνων του σκότους πέσει επάνω μας, δεν μπορεί να καταφέρει εναντίον μας απολύτως τίποτε. Διότι μας προστατεύει ο Κύριος, εφόσον κι εμείς βρισκόμαστε κοντά Του. Ενδιαφέρεται κάθε στιγμή για μας. Δεν αδιαφορεί, όταν βρισκόμαστε σε δυσκολίες και κινδύνους. Είναι κοντά μας στις αγωνίες και στις δυσκολίες μας, μας δίνει θάρρος και δύναμη. Και στην κατάλληλη στιγμή επεμβαίνει και μας λυτρώνει από πειρασμούς και από πολλούς κινδύνους σωματικούς και ψυχικούς. Στις δύσκολες λοιπόν στιγμές που θα συναντήσουμε στη ζωή μας να μην ξεχάσουμε ποτέ πως έχουμε βοηθό τον παντοδύναμο Θεό.

Νικητής

Όταν λοιπόν πέθανε ο Ηρώδης, άγγελος Κυρίου φάνηκε στον Ιωσήφ σε όνειρο στην Αίγυπτο και του είπε: Σήκω και πάρε το Παιδί και τη Μητέρα του και πήγαινε με την ησυχία σου στην χώρα του Ισραήλ. Διότι έχουν πεθάνει πλέον εκείνοι που ζητούσαν τη ζωή του παιδιού. Και ο Ιωσήφ σηκώθηκε, πήρε το Παιδί και τη Μητέρα του και ήλθε στην Παλαιστίνη. Αλλά όταν άκουσε ότι στην Ιουδαία βασίλευε ο Αρχέλαος, αντί για τον πατέρα του Ηρώδη, φοβήθηκε να πάει εκεί. Με εντολή όμως που του έδωσε ο Θεός στο όνειρό του, αναχώρησε στα μέρη της Γαλιλαίας, όπου ήταν ηγεμόνας ο Ηρώδης ο Αντίπας, που ήταν λιγότερο σκληρός από τον αδελφό του Αρχέλαο. Κι αφού ήλθε εκεί, κατοίκησε στην πόλη που λεγόταν Ναζαρέτ. Για να πραγματοποιηθεί εκείνο που ειπώθηκε από τους Προφήτες, ότι ο Ιησούς θα ονομασθεί περιφρονητικά από τους εχθρούς του Ναζωραίος.

Ο Ναζωραίος λοιπόν νίκησε, και ο διώκτης του Ηρώδης πέθανε. Και πώς πέθανε; Με θάνατο φρικτό, όπως περιγράφει η ιστορία. Πεθαίνουν λοιπόν κάποτε οι διώκτες. Ο θάνατος δίνει τέλος στην κακία τους. Οι διωγμοί τελειώνουν. Όσο σκληροί κι αν είναι. Μέσα στην εκκλησιαστική ιστορία αναφέρονται τόσοι και τόσοι διωγμοί. Διωγμοί ύπουλοι και φοβεροί, άμεσοι και έμμεσοι, με νόμους και διατάγματα, με μαρτύρια και με θανατώσεις, με εξευτελισμούς και περιθωριοποιήσεις. Και οι διώκτες και οι διωγμοί μένουν στην ιστορία ως αποτρόπαιες σελίδες του δαιμονικού κόσμου των εχθρών του Χριστού.

Αυτός όμως που μένει νικητής και θριαμβευτής της ιστορίας είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός ο Ναζωραίος. Αυτός εξέρχεται Νικητής. Θριαμβευτής. Διότι δεν είναι ένας άνθρωπος που κινδυνεύει, αλλά ο Θεός που σώζει. Είναι ο ρυθμιστής της ζωής του κόσμου και της δικής μας. Στα χέρια του είναι η ζωή μας, η ζωή των λαών και των κρατών. Στα χέρια του βρίσκεται η Εκκλησία του και ο λαός του. Αυτός ανατρέπει τυράννους και καθεστώτα. Αυτός συντρίβει κάθε υπερφίαλο διώκτη που νομίζεις ότι μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο σχέδιό του. Μη φοβόμαστε λοιπόν σε κάθε εποχή, σε κάθε διωγμό άμεσο ή έμμεσο, φανερό ή κρυφό, κατά μέτωπον ή ύπουλο. Ας μένουμε πάντοτε με τον νικητή, με τον θριαμβευτή Ναζωραίο Κύριο. Η νίκη είναι πάντα δική του.

Περιοδικό “Ο Σωτήρ”, τ. 1991

Το Ευαγγέλιο της Εορτής της Συνάξεως της Υπεραγίας Θεοτόκου


Ματθ. 2,13Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ᾿ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό.
Ματθ. 2,13Οταν δε αυτοί ανεχώρησαν, ιδού άγγελος Κυρίου εφάνηκε δι' ονείρου στον Ιωσήφ και του είπε· “σήκω αμέσως χωρίς αναβολήν και πάρε το παιδίον και την μητέρα του και φύγε εις την Αίγυπτον, και μένε εκεί, μέχρις ότου πάλιν εγώ σου είπω· διότι ο Ηρώδης θα αναζητήση το παιδίον, δια να το θανατώση”.
 
Ματθ. 2,14Ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον,
Ματθ. 2,14Και ο Ιωσήφ εσηκώθηκε αμέσως, παρέλαβε νύκτα το παιδίον και την μητέρα αυτού και έφυγεν εις την Αίγυπτον.
 
Ματθ. 2,15καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου.
Ματθ. 2,15Και έμενε εκεί, έως ότου απέθανε ο Ηρώδης και έτσι εξεπληρώθη και επραγματοποιήθη πλήρως εκείνο, που είχε λεχθή από τον Κυριον δια του προφήτου, ο οποίος είπε· “από την Αίγυπτον εκάλεσα τον υιόν μου”.
 
Ματθ. 2,16Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων.
Ματθ. 2,16Τοτε ο Ηρώδης, όταν είδε ότι οι Μαγοι τον εξεγέλασαν, ωργίσθη παρά πολύ, και επάνω εις την φονικήν οργήν του έστειλε δημίους και έσφαξε όλα τα παιδιά, που ήσαν εις την Βηθλεέμ και εις τα περίχωρα αυτής από ηλικίας δύο ετών και κάτω, σύμφωνα με τον χρόνον, τον οποίον είχε εξακριβώσει από τους μάγους.
 
Ματθ. 2,17τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος·
Ματθ. 2,17Τοτε εξεπληρώθη εκείνο που είχε λεχθή από τον προφήτην Ιερεμίαν, ο οποίος είχε προφητεύσει·
 
Ματθ. 2,18Φωνὴ ἐν Ῥαμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν.
Ματθ. 2,18“Κραυγή πόνου και σπαραγμού ηκούσθη εις την περιοχήν Ραμά· θρήνος μεγάλος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς· όλαι αι μητέρες της περιοχής, απόγονοι της συζύγου του Ιακώβ Ραχήλ (η οποία είχε ταφή εκεί) έκλαιαν και εκόπτοντο δια τα φονευθέντα τέκνα των και δεν ήθελαν με κανένα τρόπον να παρηγορηθούν, διότι τα αθώα αυτά πλάσματα δεν υπάρχουν πλέον”.
 
Ματθ. 2,19Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρῴδου ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ φαίνεται τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ
Ματθ. 2,19Οταν δε απέθανε ο Ηρώδης, ιδού άγγελος πάλιν Κυρίου εφάνη δι' ονείρου στον Ιωσήφ, που έμενε εις την Αίγυπτον
 
Ματθ. 2,20λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ· τεθνήκασι γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου.
Ματθ. 2,20και του είπε· “σήκω, πάρε το παιδίον και την μητέρα αυτού και πήγαινε, χωρίς φόβον, εις την χώραν των Ισραηλιτών. Διότι έχουν πλέον αποθάνει εκείνοι, που εζητούσαν να αφαιρέσουν την ζωήν του παιδίου”.
 
Ματθ. 2,21ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἦλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ.
Ματθ. 2,21Αυτός δε εσηκώθη, επήρε το παιδίον και την μητέρα του και επανήλθεν εις την Παλαιστίνην.
 
Ματθ. 2,22ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ Ἡρῴδου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ᾿ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας,
Ματθ. 2,22Οταν όμως ήκουσε ότι εις την Ιουδαίαν βασιλεύει αντί του Ηρώδου του πατρός του ο Αρχέλαος (μοχθηρός επίσης ηγεμών) εφοβήθη να μεταβή εκεί. Λαβών δε οδηγίας από τον Θεόν στο όνειρόν του ανεχώρησε και επήγε εις τα μέρη της Γαλιλαίας (όπου ηγεμόνευεν ο Ηρώδης Αντίπας, ολιγώτερον σκληρός από τον αδελφόν του Αρχέλαον).
 
Ματθ. 2,23καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.
Ματθ. 2,23Και αφού ήλθεν εκεί, εγκατεστάθη εις την πόλιν ονομαζομένην Ναζαρέτ· και έτσι εξεπληρώθη αυτό που είχε προαναγγελθή από τους προφήτας, ότι δηλαδή ο Ιησούς “θα ονομασθή (περιφρονητικώς από τους εχθρούς του) Ναζωραίος”.

Ἡ φυγὴ στὴν Αἵγυπτο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου


 


Ὅταν οἱ μάγοι προσκύνησαν τὸ Χριστό, ἀναχώρησαν γιὰ τὴν πατρίδα τους, χωρὶς νὰ περάσουν ἀπὸ τὸ βασιλιὰ Ἡρῴδη.

Τότε ἄγγελος Κυρίου φάνηκε σὲ ὄνειρο στὸν Ἰωσὴφ καὶ τοῦ εἶπε νὰ πάρει τὸ παιδὶ μὲ τὴν μητέρα του καὶ νὰ φύγει στὴν Αἴγυπτο. Καὶ ἔμειναν ἐκεῖ, μέχρι ποὺ πέθανε ὁ Ἡρῴδης, γιὰ νὰ ἐπαληθευθεῖ ἔτσι ἐκεῖνο ποὺ ἐλέχθη διὰ τοῦ προφήτου Ὠσηέ: «Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου» (Ὠσ. ια´ 1).

Μετὰ τὴν φυγὴ τοῦ Κυρίου στὴν Αἴγυπτο, ὁ Ἡρῴδης ἔστειλε στρατιῶτες καὶ θανάτωσαν ὅλα τὰ παιδιὰ ποὺ ἦταν στὴ Βηθλεὲμ καὶ τὰ περίχωρά της, ἀπὸ ἡλικίας δυὸ ἐτῶν καὶ κάτω. Διότι τόσο εἶχε ὑπολογίσει τὴν ἡλικία τοῦ Χριστοῦ, Τὸν ὁποῖο φοβόταν ὅτι θὰ τοῦ ἔπαιρνε τὴν βασιλεία.

Ἐπίσης, ἡ φυγὴ τοῦ Κυρίου στὴν Αἴγυπτο, κατὰ τὸν Ἅγιο Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη, φράσσει καὶ τὰ στόματα τῶν αἱρετικῶν. Διότι ὅπως λέει, ἂν δὲν ἔφευγε ὁ Κύριος καὶ φονευόταν ἀπὸ τὸν Ἡρῴδη, θὰ εἶχε ἐμποδιστεῖ ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ἂν πάλι τὸν συνελάμβαναν καὶ δὲν φονευόταν, θὰ ἔλεγαν πολλοὶ ὅτι δὲ φόρεσε ἀνθρώπινη σάρκα, ἀλλὰ μόνο κατὰ φαντασία. Ἔπειτα, ἡ φυγὴ φανερώνει ἄλλη μία φορά, ὅτι τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ματαιώσει τὰ σχέδια τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου



Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς βρέφος βαστάζουσα, ἐν ταὶς ἀγκάλαις Ἁγνή, τὸν πάντων δεσπόζοντα, σάρκα λαβόντα ἔκ σοῦ, χαρᾶς ὤφθης πρόξενος, ὅθεν πᾶσα ἡ κτίσις, ἀνυμνεῖ χαρμοσύνως, σήμερον Θεοτόκε, τὴν φρικτήν σου λοχείαν πηγὴν γὰρ ἀθανασίας, κόσμω ἐκύησας.

Κοντάκιον 
Ἦχος πλ. β’. Αὐτόμελον.
Ὁ πρὸ ἑωσφόρου ἐκ Πατρὸς ἀμήτωρ γεννηθείς, ἐπὶ τῆς γῆς ἀπάτωρ ἐσαρκώθη σήμερον ἔκ σοῦ· ὅθεν Ἀστὴρ εὐαγγελίζεται Μάγοις, Ἄγγελοι δὲ μετὰ Ποιμένων ὑμνοῦσι, τὸν ἄχραντον τόκον σου, ἡ Κεχαριτωμένη.

Ὁ Οἶκος 
Τὸν ἀγεώργητον βότρυν βλαστήσασα, ἡ μυστικὴ ἄμπελος ὡς ἐπὶ κλάδων, ἀγκάλαις ἐβάσταζε, καὶ ἔλεγε. Σὺ εἶ καρπός μου, σὺ εἶ ἡ ζωή μου. Ἀφ' οὗ ἔγνων, ὅτι καὶ ὃ ἤμην εἰμί, σύ μου Θεός· τὴν γὰρ σφραγῖδα τῆς Παρθενίας μου ὁρῶσα ἀκατάλυτον, κηρύττω σε ἄτρεπτον Λόγον, σάρκα γενόμενον. Οὐκ οἶδα σποράν, οἶδά σε λύτην τῆς φθορᾶς· Ἁγνὴ γὰρ εἰμι, σοῦ προελθόντος ἐξ ἐμοῦ· ὡς γὰρ εὗρες, ἔλιπες μήτραν ἐμήν. Διὰ τοῦτο συγχορεύει πᾶσα κτίσις βοῶσά μοι· Χαῖρε ἡ Κεχαριτωμένη. 

Συναξαριστής της 26ης Δεκεμβρίου

Ἡ Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου
 


Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς βρέφος βαστάζουσα, ἐν ταὶς ἀγκάλαις Ἁγνή, τὸν πάντων δεσπόζοντα, σάρκα λαβόντα ἔκ σοῦ, χαρᾶς ὤφθης πρόξενος, ὅθεν πᾶσα ἡ κτίσις, ἀνυμνεῖ χαρμοσύνως, σήμερον Θεοτόκε, τὴν φρικτήν σου λοχείαν πηγὴν γὰρ ἀθανασίας, κόσμω ἐκύησας.

Κοντάκιον 
Ἦχος πλ. β’. Αὐτόμελον.
Ὁ πρὸ ἑωσφόρου ἐκ Πατρὸς ἀμήτωρ γεννηθείς, ἐπὶ τῆς γῆς ἀπάτωρ ἐσαρκώθη σήμερον ἔκ σοῦ· ὅθεν Ἀστὴρ εὐαγγελίζεται Μάγοις, Ἄγγελοι δὲ μετὰ Ποιμένων ὑμνοῦσι, τὸν ἄχραντον τόκον σου, ἡ Κεχαριτωμένη.

Ὁ Οἶκος 
Τὸν ἀγεώργητον βότρυν βλαστήσασα, ἡ μυστικὴ ἄμπελος ὡς ἐπὶ κλάδων, ἀγκάλαις ἐβάσταζε, καὶ ἔλεγε. Σὺ εἶ καρπός μου, σὺ εἶ ἡ ζωή μου. Ἀφ' οὗ ἔγνων, ὅτι καὶ ὃ ἤμην εἰμί, σύ μου Θεός· τὴν γὰρ σφραγῖδα τῆς Παρθενίας μου ὁρῶσα ἀκατάλυτον, κηρύττω σε ἄτρεπτον Λόγον, σάρκα γενόμενον. Οὐκ οἶδα σποράν, οἶδά σε λύτην τῆς φθορᾶς· Ἁγνὴ γὰρ εἰμι, σοῦ προελθόντος ἐξ ἐμοῦ· ὡς γὰρ εὗρες, ἔλιπες μήτραν ἐμήν. Διὰ τοῦτο συγχορεύει πᾶσα κτίσις βοῶσά μοι· Χαῖρε ἡ Κεχαριτωμένη.

 

 
Ἡ φυγὴ στὴν Αἵγυπτο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

 


Ὅταν οἱ μάγοι προσκύνησαν τὸ Χριστό, ἀναχώρησαν γιὰ τὴν πατρίδα τους, χωρὶς νὰ περάσουν ἀπὸ τὸ βασιλιὰ Ἡρῴδη.

Τότε ἄγγελος Κυρίου φάνηκε σὲ ὄνειρο στὸν Ἰωσὴφ καὶ τοῦ εἶπε νὰ πάρει τὸ παιδὶ μὲ τὴν μητέρα του καὶ νὰ φύγει στὴν Αἴγυπτο. Καὶ ἔμειναν ἐκεῖ, μέχρι ποὺ πέθανε ὁ Ἡρῴδης, γιὰ νὰ ἐπαληθευθεῖ ἔτσι ἐκεῖνο ποὺ ἐλέχθη διὰ τοῦ προφήτου Ὠσηέ: «Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου» (Ὠσ. ια´ 1).

Μετὰ τὴν φυγὴ τοῦ Κυρίου στὴν Αἴγυπτο, ὁ Ἡρῴδης ἔστειλε στρατιῶτες καὶ θανάτωσαν ὅλα τὰ παιδιὰ ποὺ ἦταν στὴ Βηθλεὲμ καὶ τὰ περίχωρά της, ἀπὸ ἡλικίας δυὸ ἐτῶν καὶ κάτω. Διότι τόσο εἶχε ὑπολογίσει τὴν ἡλικία τοῦ Χριστοῦ, Τὸν ὁποῖο φοβόταν ὅτι θὰ τοῦ ἔπαιρνε τὴν βασιλεία.

Ἐπίσης, ἡ φυγὴ τοῦ Κυρίου στὴν Αἴγυπτο, κατὰ τὸν Ἅγιο Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη, φράσσει καὶ τὰ στόματα τῶν αἱρετικῶν. Διότι ὅπως λέει, ἂν δὲν ἔφευγε ὁ Κύριος καὶ φονευόταν ἀπὸ τὸν Ἡρῴδη, θὰ εἶχε ἐμποδιστεῖ ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ἂν πάλι τὸν συνελάμβαναν καὶ δὲν φονευόταν, θὰ ἔλεγαν πολλοὶ ὅτι δὲ φόρεσε ἀνθρώπινη σάρκα, ἀλλὰ μόνο κατὰ φαντασία. Ἔπειτα, ἡ φυγὴ φανερώνει ἄλλη μία φορά, ὅτι τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ματαιώσει τὰ σχέδια τοῦ Θεοῦ.

 

 
Ὁ Ἅγιος Εὐθύμιος ὁ Ὁμολογητής, ἐπίσκοπος Σάρδεων

Ὁ Σ. Εὐστρατιάδης, στὸ Ἁγιολόγιό του, ἀναφέρει γιὰ τὸν Ἅγιο αὐτὸν τὰ ἑξῆς:

Ἤκμασεν ἐπὶ τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου καὶ Εἰρήνης (780-797), γεννηθεὶς ἐν Λυκαονίᾳ καὶ σπουδάσας ἐν Ἀλεξάνδρειᾳ. Μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν αὐτοῦ κατέφυγεν εἰς μονήν τινα ἀποκαρεῖς μοναχὸς καὶ διαπρέψας ἐν τῇ μοναχικῇ πολιτείᾳ· διὰ δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν παιδείαν αὐτοῦ προεβιβάσθη εἰς τὸν μητροπολιτικὸν θρόνον τῶν Σάρδεων, λαβὼν μέρος ἐν τῇ κατὰ τῶν εἰκονομάχων ἀθροισθείσῃ ἐν Νίκαιᾳ τὸ δεύτερον Ἑβδόμῃ οἰκουμενικῇ συνόδῳ (787), ἐν ᾗ τὴν ὀρθὴν τῆς ἐκκλησίας δόξαν μετὰ παῤῥησίας καὶ θάῤῥους καθωμολόγησε καὶ ὑπέγραψε (ἴδε Mansi, τ. XII, σ. 1087-1088).

Τὰ ἐξαιρετικὰ αὐτοῦ προσόντα ἐκτιμῶντες οἱ βασιλεῖς ἐνεπιστεύθησαν αὐτῷ διαφόρους δημοσίας ἀποστολάς, ἀλλ᾿ ἐπὶ τῆς βασιλείας Νικηφόρου Α´ (802-811), ἐπὶ καταγγελίᾳ γενομένη παρὰ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου ἐν Σάρδεσι ὅτι ἔκειρε μοναχὴν κόρην, ἣν ἐζήτει οὗτος εἰς γάμον, ὁ Εὐθύμιος ἐξωρίσθη εἰς τὴν νῆσον Παττάλαραν λίαν ταλαιπωρηθεῖς.

Ἐκ τῆς ἐξορίας ἐπανῆλθεν εἰς Κωνσταντινούπολη (814), ἀλλὰ καὶ πάλιν μετὰ τὴν ἔκρηξιν τῆς εἰκονομαχίας ἐπὶ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (813-820), ὀπαδὸς τῆς ἐναντίας ταχθεῖς μερίδος, ἐξωρίσθη εἰς Ἀσσὸν (παρὰ τὸ Ἀδραμύτιον), ἔνθα παρέμεινε μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ Λέοντος ἀνακληθεῖς ὑπὸ Μιχαὴλ τοῦ Τραυλοῦ (820-829)· ἀλλὰ καὶ τοῦτον καταβροντήσας δι᾿ ὧν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ εἶπεν, «εἰ τὶς οὐ προσκυνεῖ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰκόνι περιγραπτὸν ἤτω ἀνάθεμα», ἐξώργισε καὶ ἠνάγκασε νὰ ἐξορίσει αὐτὸν εἰς τὸν Ἀκρίταν, ἔνθα ἐνέκλεισεν αὐτὸν εἰς ζοφερωτάτην φυλακὴν ἐκεῖ διὰ βουνεύρων τυπτόμενος καὶ ἐκ τῶν πληγῶν ἐξογκωθεῖς ὡς ἀσκὸς ὀκτὼ ἡμέρας μετὰ τὴν ἄθλησιν, πρὸς Κύριον ἐξεδήμησε». Θεῷ παραστάς, Εὐθύμιε, τρισμάκαρ, πλήρης ἄληκτου τυγχάνεις εὐθυμίας.

(Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου, ἀπὸ ὁρισμένους Συναξαριστές, περιττῶς ἐπαναλαμβάνεται καὶ τὴν 11η Ὀκτωβρίου).


 

 
Ὁ Ὅσιος Κωνσταντῖνος «ὁ ἐξ Ἰουδαίων»

 


Καταγόταν ἀπὸ τὰ Σύναδα τῆς Φρυγίας, Ἑβραῖος στὸ γένος, ἐπέστρεψε στὴ χριστιανικὴ πίστη καὶ βαπτίστηκε στὴ Μονὴ τοῦ Φουβουτίου, ὅπου εἶχε καταφύγει. Ἀπὸ τὴν Μονὴ αὐτὴ πῆγε στὸν Ὄλυμπο καὶ ἀπὸ τὸν Ὄλυμπο στὰ Μῦρα τῆς Λυκίας.

Κατόπιν ἐπισκέφθηκε τὴν Κύπρο, τὴν Ἀττάλεια καὶ ἄλλους τόπους γιὰ νὰ καταλήξει καὶ πάλι στὸν Ὄλυμπο, ὅπου ἔκανε αὐστηρὴ νηστεία 40 ἡμερῶν, χωμένος μέχρι τὴν μέση σ᾿ ἕνα λάκκο. Ἐκεῖ χειροτονήθηκε ἱερέας καὶ στὴ συνέχεια ἔφυγε στὴν Ἀτρώα, ὅπου καὶ ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

 

 
Ὁ Ὅσιος Εὐάρεστος

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Γαλατία ἀπὸ γονεῖς ἔνδοξους καὶ ἐπισήμους τῆς χώρας αὐτῆς. Ἀφοῦ καλὰ καὶ ὅσια ἐκπαιδεύτηκε στὴ χώρα του, πῆγε μὲ τὸν πατέρα του στὴν Κωνσταντινούπολη ἐπὶ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (813-820) καὶ τὸν φιλοξενοῦσε ὁ συγγενής του πατρίκιος Βρυέννιος.

Ὅταν αὐτὸς στάλθηκε ἀπὸ τὴν βασίλισσα Θεοδώρα πρέσβυς στοὺς Βούλγαρους, πῆρε κοντά του καὶ τὸν Εὐάρεστο καὶ ὅταν ἔφτασαν στὸν τόπο, ποὺ ὀνομαζόταν Σκόπελο, ἐκεῖ ὁ Εὐάρεστος συνάντησε γέροντα ἀσκητή, στὸν ὁποῖο προσκολλήθηκε καὶ ἐκάρη μοναχός.

Ὁ δὲ γέροντας, βλέποντας τὴν ὑψηλὴ πνευματικὴ ἔφεση τοῦ νέου, τὸν ἔστειλε μὲ συστατικὴ ἐπιστολὴ στὴ Μονὴ Στουδίου, ὅπου ὁ Εὐάρεστος διέπρεπε σὰν αὐστηρὸς ἀσκητής. Ἐκεῖ λοιπὸν ὁσιακὰ ἀφοῦ ἔζησε καὶ τὰ ὑπόλοιπα χρόνια τῆς ζωῆς του, ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ σὲ ἡλικία 79 χρονῶν.

Τὸ δὲ τίμιο λείψανό του ἐναποτέθηκε στὴ Μονὴ Κοκουρουβίου (ἢ Κοκκοροβίου).


 

 
Ὁ Ἅγιος Κωνστάντιος ὁ Ῥῶσος, ὁ Νέος Ἱερομάρτυρας

Ὁ Κωνστάντιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ῥωσία καὶ ὑπηρετοῦσε σὰν ἐφημέριος στὴ Ῥωσικὴ Πρεσβεία στὴν Κωνσταντινούπολη. Κατὰ τὸν Ῥωσοτουρκικὸ πόλεμο ἦλθε στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ παρέμεινε γιὰ ἀρκετὸ χρονικὸ διάστημα στὴ Μεγίστη Λαύρα, ἀπ᾿ ὅπου ἀναχώρησε στὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ προσκύνημα στοὺς Ἁγίους Τόπους.

Ἐπανῆλθε στὴ Μεγίστη Λαύρα καὶ περίμενε τὴν εἰρήνη μεταξὺ Ῥωσίας καὶ Τουρκίας. Ὅταν ἐπιτεύχθηκε ἡ εἰρήνη, ὁ Ἅγιος πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ παρέμεινε σὰν ἐφημέριος στὴν ἴδια πρεσβεία. Ἐκεῖ ὅμως, ἄγνωστο γιὰ ποιοὺς λόγους, ἦλθε σὲ προστριβὴ μὲ τὸν Ῥῶσο Πρέσβη καὶ εἴτε ἀπὸ φόβο εἴτε ἀπὸ θυμό, παρουσιάστηκε στὸν Σουλτάνο καὶ ἀρνήθηκε τὸν Χριστό.

Γιὰ τὴν ἐνέργειά του αὐτὴ ἔτυχε μεγάλων τιμῶν καὶ περιποιήσεων ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες συναισθάνθηκε τὸ μεγάλο του ὀλίσθημα, μετανοημένος ἔκλαψε πικρὰ καὶ πόθησε τὸ μαρτύριο. Ἔτσι πέταξε τὰ τούρκικα ῥοῦχα, φόρεσε ἕνα φθαρμένο ῥάσο, παρουσιάστηκε στὸν Σουλτάνο καὶ μὲ θάῤῥος ὁμολόγησε τὸν Χριστὸ καὶ ἀποκήρυξε τὴν θρησκεία τοῦ Μωάμεθ. Χωρὶς καμιὰ διαδικασία, οἱ Τοῦρκοι πῆραν τὸν μάρτυρα καὶ τὸν ἀποκεφάλισαν μπροστὰ στ᾿ ἀνάκτορα τοῦ σοῦλτάνου τὸ 1743.

Στο πρόσωπο του Χριστού ο κάθε αδικημένος




Η σημερινή ευαγγελική περικοπή περιγράφει την φυγή του νηπίου Ιησού στην Αίγυπτο, την σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη και την επάνοδο του Ιησού στην πόλη της Ναζαρέτ. Ούτε λίγο ούτε πολύ η ιστορία του Θεανθρώπου είναι τραγική από τις πρώτες μέρες Του. Τραγικότερη όμως είναι η κατάσταση του περιουσίου λαού, που καταδιώκει των Σωτήρα Του. Ο Θεός όμως παρεμβαίνει, κατευθύνοντας τα βήματα του Ιωσήφ. Αυτό όμως ελαφρύνει την ανθρώπινη ευθύνη; Όχι βέβαια.

Στη θέση του Ιωσήφ ο κάθε πνευματικός άνθρωπος

Το ξεκίνημα της ζωής του Κυρίου στη γή μας διδάσκει πολλά. Ότι πάλι από την αρχή πρέπει να περιμένουμε πειρασμούς και επιβουλές. Τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα, όταν κάποιος αξιωθεί να λάβει κάποια πνευματική διακονία, ας αναμένει συμφορές και κινδύνους. Αλλά να μην ταραχθεί βέβαια. Να τα δεχθεί όλα με γενναιότητα γνωρίζοντας πως αυτή ακριβώς είναι η ακολουθία της πνευματικής ζωής, που έχει δεμένους τους πειρασμούς μαζί της. Και ο πνευματικός άνθρωπος μοιάζει στην περίπτωση αυτή με τον δίκαιο Ιωσήφ: Πιστεύει στον Θεό, υπακούει και υπομένει με χαρά όλους τους πειρασμούς. Γιατί αυτοί οι «ωραίοι» πειρασμοί υφαίνουν τον βίο των δικαίων.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πως οι πειρασμοί δεν κρίνονται με τη δύναμη του σώματος, αλλά με την διάθεση της ψυχής. Γι’αυτό δεν είναι τόσο λαμπρός ο ουρανός με τις μαγευτικές ανταύγειες και αποχρώσεις του, όσο οι ψυχές των ανθρώπων εκείνων που υπομένουν τους πειρασμούς και με την χάρη του Κυρίου τους τούς μεταβάλλουν σε χαρά και σε πνευματικά βιώματα. Ο δρόμος προς την αγιότητα δεν εμποδίζεται από κανέναν πειρασμό ή ανθρώπινο εμπόδιο. Γιατί τότε δεν είμαστε μόνοι, έχουμε μέσα μας και γύρω μας τον Θεό, που ανοίγει τη μεγάλη οδό της Θεογνωσίας. Την οδό που οδηγεί στην ωραία Πύλη του Παραδείσου.

Στη θέση του Ηρώδη ο κάθε άδικος

Ο ιερός Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας την οργή του Ηρώδη εξαιτίας του εμπαιγμού των Μάγων, λέει πώς όταν μία ψυχή είναι αχάριστη και αθεράπευτη, δεν υποχωρεί σε τίποτα και κυρίως δεν παραδέχεται ότι επιδιώκει ακατόρθωτα πράγματα. Οι άνθρωποι, όταν απορρίψουν την πίστη και βγάλουν από τις ψυχές τους τον φόβο του Θεού, όχι μόνον τολμούν, αλλά και πράττουν τα πάντα. Θηρίο ανήμερο γίνεται ο άνθρωπος χωρίς Θεό, γι’αυτό αλίμονο στον κόσμο αν πέσει στα χέρια ανθρώπων χωρίς Θεό.

Αφού ο Ηρώδης ενεργούσε άδικα, γιατί το επέτρεψε αυτό ο Θεός; Στην Παλαιά Διαθήκη υιός του Θεού είναι ο Ισραήλ, τη θέση του οποίου παίρνει τώρα ο Ιησούς Χριστός. Ο περιούσιος λαός του Θεού σε τελική ανάλυση περιορίζεται τώρα σε ένα και μοναδικό, πρόσωπο, τον Ιησού Χριστό. Από τον Ιησού Χριστό θα γεννηθεί ο νέος λαός του Θεού, τον οποίο θα εξαγάγει ο Θεός από την Αίγυπτο, κατά την προφητεία ΄Ωσηέ που βρίσκει τώρα το πλήρες νόημα της. Επέτρεψε ο Θεός, γιατί το σχέδιο της θείας Οικονομίας δεν ματαιώνεται ποτέ.

Όταν ο δίκαιος αδικείται, γιατί το επιτρέπει ο Θεός; Θα απαντήσει ο χρυσορρήμων Ιωάννης: «Ότι κι αν πάθουμε άδικα από κάποιον, ο Θεός μας λογαριάζει την αδικία αυτή ή για να μας χαρίσει αμαρτήματα ή για να μας ανταποδώσει μισθό». Δηλαδή, για όλες τις αδικίες που υπομένουμε ή αμαρτήματα σβήνουμε ή λαμπρότερα στεφάνια κερδίζουμε, αν δεν έχουμε αμαρτήματα. Γι’αυτό στον Θεό δεν θέτουμε ποτέ ερωτήματα τέτοιού είδους, άμα η πίστη μας θέλουμε να είναι αβραμιαία αφενός, και αφετέρου να έχουμε το προνόμιο να υπηρετούμε ενεργώς τις βουλές του Θεού.

Στο πρόσωπο του Χριστού ο κάθε αδικημένος

Ο Ιησούς στο ξεκίνημα Του κυνηγήθηκε και έφυγε από τον τόπο Του εξαιτίας της φονικής μανίας του Ηρώδη. Έφυγε Εκείνος, που θα έσωζε τον λαό Του κατά την προσταγή του αγγέλου πρός τον Ιωσήφ. Τι σημαίνει αυτό για μας; Να μην αγωνιούμε ποτέ, όταν όσα γίνονται σε μας, είναι αντίθετα από εκείνα που περιμένουμε. Ο Θεός, πολλές φορές, συνηθίζει να εκπληρώνει τα σχέδια Του μέ τά αντίθετα, δίνοντας μας έτσι μέγιστη απόδειξη της δύναμης Του. Και μη λησμονούμε ποτέ το «ἐμοί ἐκδικήσις, ἐγώ ἀνταποδώσω, λέγει Κύριος», δηλαδή στον Θεό ανήκει η εκδίκηση, εκείνος θα ανταποδώσει (Εβρ. 10,30).

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός με την ενανθρώπηση Του και με όλα τα υπόλοιπα γεγονότα της θείας Οικονομίας «ἐξήλθε νικών και ίνα νικήση», δηλαδή Του δόθηκε στεφάνι νίκης, και νικητής έφυγε για νέες νίκες. Και μία απ’αυτές, η ουσιαστικότερη, θα είναι αυτή κατά την οποία ο Θεός θα σκηνώσει μαζί με τους ανθρώπους για πάντα και θα διώξει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους (Ἀπόκ. 21, 3-4).

«Ω, Κύριε, ἐλθέτω η βασιλεία σου». Ἀμήν.

…Α.Χ.

[Κήρυγμα από την «Φωνή Κυρίου» της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος]

Ο Χριστός μετανάστης και εμείς οι σταυρωτές Του


Oι ακολουθίες της Εκκλησίας μας είναι κάτι το ζωογόνο, όταν προσευχόμαστε με λόγια των αγίων της Εκκλησίας μας παίρνουμε δύναμη και ζωή…αν και στο ναο που «λειτούργησα» (διότι είναι εσπερινός μετα θείας ευχαριστίας) αποψε στα προηγιασμένα Δώρα, στην ακολουθία αυτή της θείας μεταλήψεως που έχουμε στις άμνημες ημέρες της αγίας Τεσσαρακοστής, προηγήθηκε η ακολουθία του μεγάλου Αποδείπνου…
Στην οποία υπήρχε και τμήμα του μεγάλου κανόνος που εψάλλαμε καθώς έθος εστί.
Δυστυχώς οι άλλοι δύο αδελφοί μας που συνέψαλλαν έκαναν κατ’ αντιστοιχία με εμενα στο ένα δικό μου λάθος, οι αδελφοι εκείνοι και ιδιαιτέρως ο «ιεραπόστολος» (έτσι ετιτλοφορήθη κατά μίαν εβδομάδα ενωρίτερα ο ίδιος) «ψάλτης» (και αυτό καταχρηστικώς) έκαμαν 3 λάθη η αναγνώστρια και ο «ιεραπόστολος» δέκα λάθη κατά τροπάριον -λίαν επιεικώς- εκτός του ότι και το μέλος (αυτό υπέφερε από τους τρείς μας) συνώδυνε μετά του κειμένου!
Εκεί στα λόγια του αγίου Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης τα θεοφώτιστα και ευλογημένα ακούσαμε ψαλλώμενο και διαβάσαμε καταγεγραμμένον : «Τον Αβραάμ ήκουσας, πάλαι ψυχή μου καταλιπόντα, γην πατρώαν, και γενόμενον μ ε τ α ν ά σ τ η ν`τούτου την προαίρεσιν μίμησαι»!
Ο Αβράαμ, είναι ο γενάρχης των Εβραίων αλλά δεν ήταν Εβραίος, δεν ήταν αυτόχθων και ο Θεός του είπε : «Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου, καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου, καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω, καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα, καὶ εὐλογήσω σε, καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος, καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε, καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.» (Γένεσις κεφ. 12οαλλά τελικώς τον ευλόγησε όπως του υπεσχθη τον ευλόγησε και του έδωσε την γην της Επαγγελίας, αλλά και τον ξερίζωσε ο Θεός μας από την αγκαλιά του σαρκικού του πατέρα και ο ευλογημένος ουράνιος Πατέρας του έδωσε την ευλογίαν να είναι ο μετανάστης , ο μοναδικός νομάς που πήγαινε από τόπου εις τόπον και τελικώς ανέπαυσε αν και μετανάστης τον Θεό μας(όχι μόνον Θεόν του αλλά και τον δικό μας Τριαδικό Θεό)!
Πως το συνάγουμε ότι ο παγκοσμιος και πρωτος στην ιστορια της Αποκαλυψεως , των δύο Διαθηκών της Παλαιάς τε και της Νέας(Καινης), μετανάστης του Θεού, άγιος Αβραάμ και Δίκαιος Ανήρ της θείας Χάριτος επροσκύνει την παναγίαν Τριάδαν? Καθότι παρά την Δρύν της Μαμβρή εν είδει ή με την μορφή των τριών αγγέλων συνήντησε δι’ εσόπτρου εν αινίγματι τον Πανάγιον Θεόν μας!
Άρα εμείς αναπαυόμεθα όταν "κοιμηθούμε" εις τους κόλπους του Αβραάμ διότι έχουμε κοινή πίστη εις τον εν Τριάδι Θεόν μας!
Η εκκλησία του Χριστού ως διδασκαλία και πρακτική έχει την πολλή αγάπη που είναι η μοναδική μας έννοια σε ανθρώπινα πράγματα και σε πεπερασμένα πλαίσια που μπορεί να περιγράψει τον Θεό μας, ενώ για όλα τα άλλα που αναφέρονται εις τον Θεόν μόνον αποφατικά μπορούμε να μιλήσουμε και να πούμε μερικά περί Θεού αυτή είναι η θεολογική παράδοση της Ανατολικής Εκκλησίας μας!
Ο Θεός μας δεν είναι δίκαιος διότι ο δίκαιος άνθρωπος μπορεί να πλανηθεί και άρα η ανθρώπινη δικαιοσύνη μόνον δικαιοσύνη δεν είναι! Προσβάλλει βάναυσα τον Θεό αυτή η ταύτιση είναι Δίκαιος κατά την δική του κρίση και πολλή του αγάπη που κρίνει αγαπώντας και αγαπά κρίνοντας!
Ο Θεός μας δεν είναι ταπεινός διότι η ανθρώπινη ταπείνωση μπορεί να έχει όρια, ενώ Εκείνος "εκένωσεν εαυτόν μορφήν δούλου λαβών", ξεπέρασε τα όρια και ενώ ήταν ο κύρης του υποστατικού του προτίμησε να γίνει ο υπηρέτης ή ένας απλός ζητιάνος ή ο μέγας μετανάστης για χάρη του παιδιού του, του πλάσματος του!
Έγινε κάτι άλλο από εκείνο που ήταν ! έγινε μετανάστης από τον ουρανό στη γη για χάρη μας, άρα ας αγαπούμε τους ταλαιπωρημένους αδελφούς και όλα τα άλλα η πολιτεία θα τα κρίνει!
Δεν απαντά άλλος για τον Χριστό αφού ο ίδιος στο ευαγγέλιο της Κυριακής της Κρίσεως μας είπε ότι ανθρώπινα κριτήριο μπορεί και να φθάνει στο θεϊκό μέτρο αλλά και του Χριστού «μεγαλείο» και «βραβείο» είναι να τον ανακαλύψουμε στα πρόσωπα των αλλοδαπών και ημεδαπών παιδίων του…
Ποιος από εμάς μπορεί να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στον Ξένο για την οικουμένη ολόκληρη Θεό μας?
Ποίος δεν ροδίζει το πρόσωπο και η ύπαρξη του όταν ακούει τον Κύριο να λέγει αφού δεν τον έκανες στον αλβανό της διπλανής πόρτας, στο δολοφόνο Πάσαρη (που αγίως πράττει και του συμπαραστέκεται ο αγιασμένος πατήρ Γερβάσιος), στην πόρνη του δρόμου και κάθε δρόμου (όπως ο πατήρ Πορφύριος , ο αγιασμένος και εις ουρανούς αναπαυμένος «Στάρετς» (Γέροντας) τονίζω δε το στάρετς διότι με «γέροντες» γέμισε η Ελλάς άπασα, που μπήκε σε μπουρδέλο {όσοι είμαστε ηθικιστές ας τρίβουμε τα μάτια μας} και αγίασε με τον τίμιο Σταυρό στην πρωτάγιαση του Γενάρη όλες τις κοπέλες και όταν η «τσατσά» του είπε : πάτερ δεν κάνει να αγιασθούν οι κοπέλες! εκείνος ο σοφός και διακριτικός γέρ-ων[υπήρχε πραγματικά «ών» ως ο Κύριος μας, εν Χριστώ στην κεχαριτωμένη κατάσταση της φύσεως όπως ο Χριστός την εζωοποίησε ανασταίνοντας την] την απεστόμωσε και έδωσε τον Χριστό σε όλους όπως είχε υποχρέωση αλλά και όπως η αγιασμένη καρδιά του υπαγόρευε!)…σε κάθε αδελφό μου ελάχιστο ούτε σε εμένα το έκανες!
Ας είμαστε όλοι αυτή την περίοδο της νηστείας δεκτική της χάριτος του Κυρίου μας για να γίνουν οι καρδιές μας περιβόλια στα οποία ο Κύριος μας θα καρποφορεί!
Και παρακαλώ να μην γινόμαστε σκληρόκαρδιοι επικριτές των ταλαιπωρημένων μεταναστών αδελφών μας είτε είναι λαθραίοι είτε είναι νομίμως εδώ … για την ε κ κ λ η σ ί α του Ζώντος Θεού ημών, το τονίζω για το σώμα του Χριστού , για τους πιστούς χριστιανούς δηλαδή, είναι παιδιά του ίδιοι Θεού και αδελφοί μας διότι : «οκ νι ουδαος οδ λλην, οκ νι δολος οδλεύθερος, οκ νι ρσεν κα θλυ· πάντες γρ μες ες στε ν Χριστησο
Και το γράφω και σε άλλες γλώσσες που το βρήκα διότι είναι παγκόσμιοκήρυγμα και ευλογια να το ξερουμε απαντες : «««««New American Standard Bible (©1995)
There is neither Jew nor Greek, there is neither slave nor free man, there is neither male nor female; for you are all one in Christ Jesus.
King James Bible
There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus.
American King James Version
There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for you are all one in Christ Jesus.
American Standard Version
There can be neither Jew nor Greek, there can be neither bond nor free, there can be no male and female; for ye all are one man in Christ Jesus.
Douay-Rheims Bible
There is neither Jew nor Greek: there is neither bond nor free: there is neither male nor female. For you are all one in Christ Jesus.
Darby Bible Translation
There is no Jew nor Greek; there is no bondman nor freeman; there is no male and female; for ye are all one in Christ Jesus:
English Revised Version
There can be neither Jew nor Greek, there can be neither bond nor free, there can be no male and female: for ye all are one man in Christ Jesus.
Webster's Bible Translation
There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus.
World English Bible
There is neither Jew nor Greek, there is neither slave nor free man, there is neither male nor female; for you are all one in Christ Jesus.
Young's Literal Translation
there is not here Jew or Greek, there is not here servant nor freeman, there is not here male and female, for all ye are one in Christ Jesus;
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Tischendorf 8th Ed. with Diacritics ο νι ουδαος οδέ λλην ο νι δολος οδέ λεύθερος ο νι ἄῤῥηνκαί θλυς πας γάρ μες ες εμί ν Χριστός ησος
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Greek Orthodox Church οκ νι ουδαος οδ λληνοκ νι δολος οδ λεύθεροςοκ νιρσεν κα θλυ· πάντες γρ μες ες στε ν Χριστ ησο.
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Stephanus Textus Receptus (1550, with accents) οκ νι ουδαος οδ λλην οκ νι δολος οδ λεύθερος οκ νι ρσενκα θλυ· πάντες γρ μες ες στε ν Χριστ ησο
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Westcott/Hort with Diacritics οκ νι ουδαος οδ λληνοκ νι δολος οδ λεύθεροςοκ νιρσεν κα θλυ· πάντες γρ μες ες στε ν Χριστ ησο.
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Tischendorf 8th Ed. ουκ ενι ιουδαιος ουδε ελλην ουκ ενι δουλος ουδε ελευθερος ουκ ενι αρσεν και θηλυ απαντες γαρ υμεις εις εστε εν χριστω ιησου
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Byzantine/Majority Text (2000)
ουκ ενι ιουδαιος ουδε ελλην ουκ ενι δουλος ουδε ελευθερος ουκ ενι αρσεν και θηλυ παντες γαρ υμεις εις εστε εν χριστω ιησου
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Textus Receptus (1550) 
ουκ ενι ιουδαιος ουδε ελλην ουκ ενι δουλος ουδε ελευθερος ουκ ενι αρσεν και θηλυ παντες γαρ υμεις εις εστε εν χριστω ιησου
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Textus Receptus (1894)
ουκ ενι ιουδαιος ουδε ελλην ουκ ενι δουλος ουδε ελευθερος ουκ ενι αρσεν και θηλυ παντες γαρ υμεις εις εστε εν χριστω ιησου
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:28 Greek NT: Westcott/Hort
ουκ ενι ιουδαιος ουδε ελλην ουκ ενι δουλος ουδε ελευθερος ουκ ενι αρσεν και θηλυ παντες γαρ υμεις εις εστε εν χριστω ιησου
Galatians 3:28 Hebrew Bible
ואין עוד לא יהודי ולא יוני לא עבד ולא בן חורין לא זכר ולא נקבה כי אתם כלכם אחד במשיח ישוע׃
Apocalypsis 22:21 Latin: Biblia Sacra Vulgata
non est Iudaeus neque Graecus non est servus neque liber non est masculus neque femina omnes enim vos unum estis in Christo Iesu
Gálatas 3:28 Spanish: La Biblia de las Américas (©1997)
No hay judío ni griego; no hay esclavo ni libre; no hay hombre ni mujer; porque todos sois uno en Cristo Jesús.
Gálatas 3:28 Spanish: La Nueva Biblia de los Hispanos (©2005)
No hay Judío ni Griego; no hay esclavo ni libre; no hay hombre ni mujer, porque todos son uno en Cristo Jesús.
Gálatas 3:28 Spanish: Reina Valera (1909)
No hay Judío, ni Griego; no hay siervo, ni libre; no hay varón, ni hembra: porque todos vosotros sois uno en Cristo Jesús.
Gálatas 3:28 Spanish: Sagradas Escrituras (1569)
No hay aquí judío, ni griego; no hay siervo, ni libre; no hay macho, ni hembra: porque todos vosotros sois uno en Cristo Jesús.
Gálatas 3:28 Spanish: Modern
Ya no hay judío ni griego, no hay esclavo ni libre, no hay varón ni mujer; porque todos vosotros sois uno en Cristo Jesús.
Galates 3:28 French: Louis Segond (1910)
Il n'y a plus ni Juif ni Grec, il n'y a plus ni esclave ni libre, il n'y a plus ni homme ni femme; car tous vous êtes un en Jésus-Christ.
Galates 3:28 French: Darby
il n'y a ni Juif, ni Grec; il n'y a ni esclave, ni homme libre; il n'y a ni mâle, ni femelle: car vous tous, vous êtes un dans le Christ Jésus.
Galates 3:28 French: Martin (1744)
[Où] il n'y a ni Juif ni Grec; [où] il n'y a ni esclave ni libre; [où] il n'y a ni mâle ni femelle; car vous êtes tous un en Jésus-Christ.
Galates 3:28 French: Ostervald (1744)
Il n'y a plus ni Juif ni Grec; il n'y a plus ni esclave ni libre; il n'y a plus ni homme ni femme; car vous êtes tous un en Jésus-Christ.
Galater 3:28 German: Luther (1912)
Hier ist kein Jude noch Grieche, hier ist kein Knecht noch Freier, hier ist kein Mann noch Weib; denn ihr seid allzumal einer in Christo Jesu.
Galater 3:28 German: Luther (1545)
Hier ist kein Jude noch Grieche, hier ist kein Knecht noch Freier, hier ist kein Mann noch Weib; denn ihr seid allzumal einer in Christo Jesu.
Galater 3:28 German: Elberfelder (1871)
Da ist nicht Jude noch Grieche, da ist nicht Sklave noch Freier, da ist nicht Mann und Weib; (W. Männliches und Weibliches) denn ihr alle seid einer in Christo Jesu.
    3:28 Chinese Bible: Union (Traditional)                                        
    3:28 Chinese Bible: Union (Simplified)
                                       
    3:28 Chinese Bible: NCV (Simplified)
并不分犹太人或希腊人,作奴仆的或自由人,男的或女的,因为你们在基督耶稣里都成为一体了。
    3:28 Chinese Bible: NCV (Traditional)
並不分猶太人或希臘人,作奴僕的或自由人,男的或女的,因為你們在基督耶穌裡都成為一體了。»»»»»»
Όλοι είμαστε ένα για τον Χριστό μας και απέναντι του μάλλον είμαστε ρυπαρά κουρέλια που από την καρδιά μας πρέπει να βγαίνει απλά και ταπεινά να σκεπάζουμε τους αδελφούς μας.

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΤΟΥ ΝΕΟΥ, ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ

15Γιορτάζουμε σήμερα 26 Δεκεμβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Ιερομάρτυρος Κωνσταντίνου, του Νέου, του Ρώσου.

Ο Άγιος Κωνστάντιος καταγόταν από τη Ρωσία και ήταν εφημέριος στη Ρωσική Πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη. Την περίοδο του Ρωσοτουρκικού πολέμου ήρθε στο Άγιον Όρος και έμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας, απ'όπου και αναχώρησε στα Ιεροσόλυμα για προσκύνημα στους Άγιους Τόπους.

Κατόπιν επέστρεψε στη Μεγίστη Λαύρα, περιμένοντας την ειρήνη μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας.

Όταν επιτεύχθηκε η ειρήνη, ο Άγιος πήγε στην Κωνσταντινούπολη και παρέμεινε σαν εφημέριος στην ίδια πρεσβεία. Εκεί όμως, άγνωστο για ποιο λόγο, ήλθε σε προστριβή με τον Ρώσο Πρέσβη και είτε από φόβο είτε από θυμό, παρουσιάστηκε στον Σουλτάνο και αρνήθηκε τον Χριστό. Για την ενέργειά του αυτή, έτυχε μεγάλων τιμών και περιποιήσεων από τους Τούρκους. 

Μετά από λίγες ήμερες, κατάλαβε το μεγάλο του λάθος, μετανοημένος έκλαψε πικρά και πόθησε το μαρτύριο. Έτσι πέταξε τα τούρκικα ρούχα, φόρεσε ένα φθαρμένο ράσο, παρουσιάστηκε στον Σουλτάνο και με θάρρος ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό και αποκήρυξε τη θρησκεία του Μωάμεθ. Χωρίς καμία διαδικασία, οι Τούρκοι πήραν τον Άγιο και τον αποκεφάλισαν μπροστά στα ανάκτορα του Σουλτάνου το 1743 μ.Χ.

Εύχομαι χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Ανάλυση ονόματος:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: ο έχων σταθερό και ισχυρό χαρακτήρα

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

alt


Την επόμενη ημέρα από την Γέννηση του Ιησού Χριστού, εορτάζουμε την Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

Απολυτίκιο:
Ως βρέφος βαστάζουσα, εν ταις αγκάλαις Αγνή, τον πάντων δεσπόζοντα, σάρκα λαβόντα εκ σου, χαράς ώφθης πρόξενος, όθεν πάσα η κτίσις, ανυμνεί χαρμοσύνως, σήμερον Θεοτόκε, την φρικτήν σου λοχείαν πηγήν γαρ αθανασίας, κόσμω εκύησας.

"Τη μυστική εν φόβω τραπέζη προσεγγίσαντες πάντες". Θεολογικό σχόλιο στη Μεγάλη Πέμπτη

  Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού «Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε τ...