Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός - Διδαχές περί εσχάτων

''Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες..''  ***** 

Ο Γέροντας Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός (1929-1995), πλήρης Χάριτος και αγιοπνευματικών χαρισμάτων, απολάμβανε μεγάλου σεβασμού στη Γεωργία. Μαρτυρίες για την αγιότητα του δίνουν σε ένα μικρό βιβλίο Μητροπολίτες, ηγούμενοι, ηγουμένισσες, μοναχοί, ιερείς και λαικοί. 

Ο Γέροντας ήταν ασυμβίβαστος με κάθε αντίχριστη πολιτική και πρακτική...

Την πρωτομαγιά του 1965 έκαψε ένα 12μετρο πορτραίτο του Λένιν πού κρεμόταν στο κτίριο του ανωτάτου Σοβιέτ στην Τυφλίδα, πρωτεύουσα της Γεωργίας. Συνελήφθη από την Κα-Γκε-Μπε. Στην ερώτηση του ανακριτού γιατί το έκανε απάντησε: 

Το έκανα γιατί δεν είναι δυνατόν να λατρεύουμε ένα άνθρωπο. Εκεί, στην θέση του πορτραίτου του Λένιν, πρέπει να κρεμάσετε την εικόνα της Σταυρώσεως του Χριστού. 

Γιατί γράφετε ‘Δόξα στον Λένιν’; Πρέπει να γράψετε: Δόξα στον Κύριο Ιησού Χριστό». Μετά από αυτό τον έκλεισαν σε ψυχιατρική κλινική, όπου διέγνωσαν ''σχιζοφρένεια''... 

Παραθέτουμε στην συνέχεια μερικές από τις νουθεσίες του Γέροντος προς τα πνευματικά του τέκνα περί των εσχάτων και του Αντιχρίστου. 

Δίδασκε ο Γέροντας: στους εσχάτους καιρούς τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλωσύνη. Η καλωσύνη ανοίγει τις πύλες του Παραδείσου, η ταπείνωση οδηγεί μέσα σ’ αυτόν, αλλά η αγάπη εμφανίζει τον Θεό. 

Όλους, όσοι πήγαιναν σ’ αυτόν για ευλογία, τους παρακαλούσε κλαίγοντας: να κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλωσύνη σας. Η γή κατά το ήμισυ έγινε Άδης. 

Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί… μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα-δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλον. 

Στους εσχάτους χρόνους να μην κοιτάτε τον ουρανό. Μπορεί να πλανηθείτε από τα ψευδοσημεία που θα παρουσιάζονται εκεί. Θα εξαπατηθείτε και θα απολεσθείτε… 

Θα βάλουν το χάραγμα του Αντιχρίστου στο χέρι και στο μέτωπο. Τα διάφορα προιόντα δεν μπορούν να σας προκαλέσουν βλάβη. Έστω κι’ αν βάζουν σ’ αυτά τον αριθμό του Αντιχρίστου, αυτό δεν είναι ακόμη το χάραγμα. Πρέπει να λέτε το ‘Πάτερ ημών’, να κάνετε τον Σταυρό σας και η τροφή σας θα αγιάζεται.

Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες. 

Ρώτησαν τον Στάρετς αν μπορεί κανείς να κλέψει τροφή, όταν δε θα μπορεί να την αγοράσει. Απάντησε έτσι: Αν κλέψεις, θα παραβείς μία από τις δέκα εντολές. Όποιος ενεργεί έτσι, ακόμη και έτσι δέχεται τον Αντίχριστο.  

Ο πιστός άνθρωπος πρέπει να ελπίζει στο Θεό. Ο Κύριος στους έσχατους χρόνους θα ενεργεί τέτοια θαύματα, ώστε ένα φυλλαράκι από το δένδρο θα φθάνει για τροφή ενός μηνός. Στ’ αλήθεια. Ο πιστός άνθρωπος θα σταυρώνει τη γή, και εκείνη θα του δίνει ψωμί. Αν βιάσουν ένα κορίτσι, το διακορεύσουν χωρίς τη θέληση του, αυτό ενώπιον του Θεού θα παραμείνει παρθένος. 

Έτσι θα γίνει και με το χάραγμα του Αντιχρίστου. Αν δώσουν το χάραγμα ενάντια στη θέληση του ανθρώπου, αυτό δεν θα ενεργεί επάνω του. Στο Ευαγγέλιο είναι γραμμένο ότι παντού θα γίνονται διωγμοί αλλά και θλίψη σε όποιον προδίδει το Ευαγγέλιο. Θα έρθει καιρός που θα είναι απαραίτητο να φύγετε στα βουνά, μόνο να μην το κάνετε ένας-ένας.Ομαδικά να φεύγετε στα βουνά και στα δάση.

Για τους πιστούς χριστιανούς η μεγαλύτερη θλίψη θα είναι ότι αυτοί θα φεύγουν στο δάσος, αλλά οι κοντινοί τους άνθρωποι θα δέχονται το χάραγμα του Αντιχρίστου. 

Στους εσχάτους καιρούς οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Όμως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό Χριστιανό.

«…καὶ πάντας καταλύσει τοὺς θεοὺς, καὶ κελεύσει προσκυνεῖν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ καθεσθήσεται εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, οὐ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις μόνον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς πανταχοῦ Ἐκκλησίας.» --Αγ.Ιωάννης ο Χρυσόστομος - (P.G. 62, 482)
πηγή  το είδαμε εδώ

Η θλιβερή συνάντηση Βαρθολομαίου - Φραγκίσκου στα Ιεροσόλυμα (βίντεο-φωτογραφίες)

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

Ολοκληρώθηκε η συνάντηση Πατριάρχη Βαρθολομαίου - Πάπα Φραγκίσκου εντός του ναού της Αναστάσεως. Δείτε από 1.02.15

΄Οπως βλέπουμε αρχηγός είναι ο πάπας! Ο Βαρθολομαίος σηκώθηκε από το κάθισμά του κι άρχισε τά φιλιά. Ο πάπας δέν κουνήθηκε από τη θέση του, μήνυμα απόλυτης κυριαρχίας. 
Δέν μπορεί νά πουλήσει τήν εκκλησία τού Κυρίου ο Βαρθολομαίος, ξεπουλάει ένα κακέκτυπο δεύτερης κατηγορίας.
Αμέθυστος

Το ισλαμικό τρένο ξεκίνησε από την Θράκη κι έρχεται - Ακούει κανείς;

Eνα πολύ σοβαρό πρόβλημα έρχεται σαν ... "τρένο" από την Θράκη και δυστυχώς όλοι έχουν "βουλώσει" τα αυτιά τους στην Αθήνα. Το μειονοτικό εξτρεμιστικό κόμμα DEB/ΚΙΕΚΦ με τεράστια οικονομική στήριξη από Κατάρ και Τουρκία καταφέρενι να κερδίζει μεγάλα ποσοστά στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης.
Συγκεκριμένα λαμβάνει το 42,2% των ψήφων στο νομό Ροδόπης και το 27% στο νομό Ξάνθης. 
Ευτυχώς στην "νησίδα" του Έβρου, ανάμεσα στην ισλαμική "θάλασσα" της Τουρκίας, της νότιας Βουλγαρίας και των νομών Ροδόπης και Ξάνθης, λαμβάνει μόνο το 1,65% των ψήφων.
Το defencenet.gr έχει προειδοποιήσει για αυτό που έρχεται. 
Στην Αθήνα η μνημονιακή κυβέρνηση "χαϊδεύει" τον Ρ.Τ.Ερντογάν και τον ασπάζεται "σταυρωτά", ενώ αφήνει τη ΜΙΤ και "αλωνίζει". 
Αυτό δεν είναι τίποτα: Στις εθνικές εκλογές με ψήφο στους πρώην λαθρομετανάστες να δείτε τι ποσοστό θα πάρουν οι ισλαμιστές. Να ετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα τα οποία με μαθηματική ακρίβεια έρχονται.
Η μάχη για την Θράκη ξεκίνησε και τυπικά σήμερα....

Εορτή του Αγίου και Αποστόλου Κάρπου, από τους Εβδομήκοντα

Γιορτάζουμε σήμερα 26 Μαΐου, ημέρα μνήμης του Αγίου και Αποστόλου Κάρπου, από τους Εβδομήκοντα.

Ο Απόστολος Κάρπος έζησε στα χρόνια του βασιλιά Νέρωνα (52 μ.Χ.), και συναριθμείτε με τους εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου. Επίσης, ήταν συνεργάτης του Αποστόλου Παύλου και απ' ότι μαθαίνουμε από τη Β' προς Τιμόθεον επιστολή του (δ' 13), εργάσθηκε για τη διάδοση του Ευαγγελίου στην Τρωάδα.

Έπειτα, έγινε επίσκοπος στη Βάρνα της Θράκης (ο δε Σ. Ευστρατιάδης, αναφέρει Βέρροια της Θράκης)...
όπου με την αγία του ζωή και το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, έγινε πνευματικός αστέρας πρώτου μεγέθους και φώτισε με τις θείες διδασκαλίες του όλη την επικράτεια της επισκοπής του.

Στο έργο του ο Κάρπος υπέστη πολλούς πειρασμούς και θλίψεις, που τις αντιμετώπισε με μεγάλη γενναιότητα και υπομονή. Δε φοβόταν τους πόνους και τις κακοπάθειες, αλλά έμπαινε δυναμικά στη μάχη, χωρίς να υπολογίζει το θυμό και την οργή των τυράννων. Είχε κατασταλάξει μέσα του ο λόγος του Κυρίου: «εν τώ κοσμώ θλίψιν έξετε» (Ευαγγέλιο Ιωάννου, ιστ' 33.).

Δηλαδή, εφόσον είστε μέσα στον κόσμο, θα έχετε θλίψη. Ο δρόμος για την ένωση με τον Κύριο δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά με δοκιμασίες, που με συνεχή αγώνα πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε, σύμφωνα με το άγιο θέλημά Του.

Ο Άγιος Κάρπος πέθανε ειρηνικά, φωτίζοντας με το παράδειγμά του πολλούς ανθρώπους.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας Πίστεως.
Θείας χάριτος, τη κοινωνία, εκοινώνησας, δεσμών τω Παύλω, θεομακάριστε Κάρπε Απόστολε, και κοινωνούς θείας δόξης ανέδειξας, τους δεξαμένους το φέγγος των λόγων σου. Όθεν πρέσβευε, Χριστώ τω Θεώ πανεύφημε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ Θανάτω θάνατον πατήσας

π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

Από το βιβλίο Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ

Θανάτω θάνατον πατήσας

   Αφού ο άνθρωπος σώζεται με το γεγονός της εναν­θρώπησης του Λόγου, γιατί ο Χριστός έπρεπε να παρα­δώσει το σώμα Του στο θάνατο;

Το σώμα του Χριστούήταν κτιστό και επομένως θνη­τόμπορούσε να αποθάνει. Όμως επειδή ήταν ενωμένο με τον ίδιο τον Λόγο του Θεού, που ήταν η ζωή^{(Ιω. α' 4, ιδ' 6, Α' Ιω. ε' 11)}, δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει νε­κρό. Δια τούτο απέθανε μεν ως θνητόν, ανέζησεν όμως λόγω της ζωής που είχε μέσα του^{(Μ. Αθαν. Πρβλ. Β' Κορ. ιγ'4. Ψαλμ.ξζ'2,ζ'7-9).}

Έτσι ο Λόγος του Θεού ενανθρώπησε^{(Ιω. α' 14)},έ­λαβε δηλαδή σώμα θνητό, για να μπορέσει και να αποθάνει, αλλά και να εξαφανίσει το θάνατο, μια και ο θάνατος δεν μπορούσε να κρατήσει τον αρχηγό της ζωής^{(Πράξ. θ'24.γ' 15)}.

Με το θάνατό Του ο Χριστός προσέφερε το σώμα Του για χάρη όλων των ανθρώπων. Έπαθε υπέρ πάντων και με το πάθος Τουκατάργησε το θάνατο, αφού ο θάνατος δεν μπόρεσε να Τον νικήσει. Ταυτόχροναόμως κατάργη­σε και εκείνον που εξουσίαζε το καθεστώς του θανάτου, δηλαδή τον ίδιο το διάβολο, και απάλλαξε τους ανθρώ­πους από τη σκληρή δουλεία της αμαρτίας^{(Εβρ. β 14-15)}.

Ο απόστολος Παύλος υπογραμμίζει πως κατά τη δευ­τέρα παρουσία του Χριστού θα πραγματοποιηθεί ο λόγος:Που η νίκη σου, θάνατε; που το κέντρο σου. άδη;^{(Ως. ιγ' 14)}. Με τη δική μας ανάσταση θα ολοκληρωθεί η νίκη κατά του θανάτου Και όταν αυτό το οποίο είναι φθαρτό θα ενδυθεί την αφθαρσία, τότε θα εκπληρωθεί ο λόγος που είναι γραμμένος·

Κατεβροχθίσθη ο θάνατος και ενικήθη. Που είναι, θάνατε, το κεντρί σου; που είναι, άδη, η νίκη σου;...Ας ευχαριστήσωμε τον Θεόν, που μας δίδει την νίκη δια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού^{(Α' Κορ. ιε' 54-57)}.

Που σου, θάνατε, το κέντρον; που σου, άδη το νίκος; Ανέστη Χριστός και συ καταβέθλησαι!,επαναλαμβά­νει η Εκκλησία μας τη νύχτα του Πάσχα.

Εάν ένας αληθινός βασιλεύς κατανικήσει ένα τύραννον και του δέσει τα χέρια και τα πόδια, όλοι πλέον οι περαστικοί τον περιπαίζουν και τον κτυπούν και τον δια­σύρουν, διότι δεν φοβούνται τη μανία του και την αγριό­τητά του, χάρις εις τον νικητή βασιλέα. Έτσι,αφού ο Σωτήρ ενίκησε και εδειγμάτισε τον θάνατον εις τον σταυ­ρόν και έδεσε τα χέρια του και τα πόδια του, όλοι όσοι ζουν χριστιανικώς τον καταπατούν και όσοι ομολογούν τον Χριστόν τον χλευάζουν και τον περιπαίζουν λέγοντες αυτά που εξ αρχής έχουν γραφεί εναντίον του:

- Πουσου, θάνατε, το νίκος; Που σου, άδη, το κέντρον;(Μ. Αθανάσιος).

Ο θάνατος καταβροχθίσθηκε από τη νίκη που συντε­λέσθηκε στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Χριστός μετέσχε των αυτών, έγινε δηλαδή μέτοχος των ιδίων πραγ­μάτων, όπως και ο άνθρωπος, κεκοινώνηκε σαρκός και αίματος, για να καταργήσει δια του θανάτου τον διάβολονκαι να ελευθερώσει εκείνους οι οποίοι από τον φόβο του θανάτου ήταν υποδουλωμένοι καθ' όλη την διάρκεια της ζωής των^{(Εβρ. β' 14-15)}· η νίκη συντελέσθηκε εν τη σαρκί του Χριστού^{(Εφεσ. θ' 15)}.

Η νίκη αυτή δεν περιορίσθηκε στους ζώντες πάνω στη γη. Με τη θριαμβευτική κάθοδο του Χριστου στον άδη συμπεριέλαβε και τους κεκοιμημένους αδελφούς μας^{(Α' Πέτρ. γ' 19)}. Γι' αυτό αναφέρει ο ύμνος της Εκκλη­σίας μας:

Βασιλεύει, άλλ' ουκ αιωνίζει άδης του γένους των βροτών Συ γαρτεθείς εν τάφω, Κραταιέ, ζωαρχχική παλάμη,τα του θανάτου κλείθρα διεσπάραξας και εκήρυξαςτοις άπ' αιώνος εκεί καθεύδουσι λύτρωσιν αψευδή, Σώτερ, γεγονώς νεκρών πρωτότοκος.

Δεν μπορούσε άραγε ο θάνατος να νικηθεί με άλλο τρόπο, έξω από το σώμα του Χριστού;Ο θάνατος δεν ή­ταν έξω από το σώμα· είχε συμπλεχτεί με το σώμα. Ήταν λοιπόν ανάγκη και η ζωή να συμπλεχτεί με το σώμα, ώ­στε το σώμα να αποβάλει τη φθορά και αντί γι' αυτήν να ενδυθεί τη ζωή. Αφού το σώμα ενδύθηκε τη φθορά, δεν θα μπορούσε να αναστηθεί, εάν δεν ενδυόταν τη ζωή.Έπρεπε ο εχθρός να αντιμετωπισθεί στο σώμα.Γι' αυτό ο Χριστός ενδύθηκε σώμα, για να συναντήσει με το σώμα το θάνατο και να τον εξαλείψει. Πλησιάζει λοιπόν ο θάνατος και αφού κατέπιε το δόλωμα του σώματος, σου­βλίζεται με το αγκίστρι της Θεότητος και αφού εγεύθη από το αναμάρτητο και ζωοποιό σώμα, εξοντώνεται και ξερνά όλους όσους κατέπιεν από την αρχήν (Ιω. Δαμασκ.).

ΟΜ. Βασίλειοςσυνοψίζει το μυστήριο της σωτη­ρίας του ανθρώπου: Ο Υιός και Λόγος του Θεού σαρκώνεται, γεννάται εν ομοιώματι σαρκός αμαρτίας^{(Ρωμ. η' 3)}. Λαμβάνει δηλαδή το αμαρτωλό σώμα μας, χωρίς όμως να διαπράξει αμαρτία^{(Ης. νγ' 9. Λουκ. κγ' 41. Ιω. η' 46. Β' Κορ. ε' 21. Εβρ. δ' 15. Α' Πέτρ. θ' 22)}.Μ' αυτό τον τρόπο ο θάνατος, που κληρονομήθηκε με την κατα­γωγή μας από τον Αδάμ, κατεπόθη από την Θεότητα και η αμαρτία εξηφανίσθη υπό της εν Χριστώ Ιησού δι­καιοσύνης, ώστε κατά την ανάστασιν να απολαύωμε την σάρκα, που δεν είναι ούτε υπόδικος εις τον θάνατον, ούτε υπεύθυνος εις την αμαρτίαν^{(πρβλ. Ρωμ. ε' 12, 17)}.

Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι το ότι ο Χριστός παρέδω­σε το σώμα Του στο θάνατο, αλλά το ότι ο θάνατος δεν μπόρεσε να κρατήσει κάτω από την εξουσία του τον αρ­χηγό της ζωής^{(Πράξ. β' 24, γ' 15)}.

Ο θάνατος υπερίσχυσε και κατέπιε πολλούς,

αλλά πάλιν αφήρεσε Κύριος ο Θεός

παν δάκρυον από παντός προσώπου·

αφήρεσε το όνειδος του λαού από πάσης της γης

(Ης. κε'8).

Έτσι με το θάνατό Του ο Χριστός κατάργησε εκείνον που είχε το κράτος του θανάτου και εχάρισε την ελευθε­ρία στους ανθρώπους^{(Πρβλ. Α' Κορ., ιε' 20-23, 54, Εβρ. 6' 14-15, Αποκ. κ' 14).}Γι' αυτό και η Εκκλησία μας ψάλλει:Θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος.

Αλλά ο θάνατος μένει για τη διάνοια του πιστού φο­βερό και απροσπέλαστο μυστήριο. Αυτό εκφράζουν με ανεπανάληπτο τρόπο τα ιερά κείμενα από την ακολουθία της κηδείας.

Θρηνώ και οδύρομαι

όταν αναλογισθώ τον θάνατο,

και ίδω στους τάφους κειμένη

την ωραιότητα μας την κατ' εικόνα Θεού,

άμορφη, άδοξη, χωρίς σχήμα.

Ω θαύμα!

Τι μυστήριο συνέβη σε μας... Όντως φοβερώτατο το του θανάτου μυστήριο πως η ψυχή από την αρμονία με το σώμα χωρίζεται βίαια, και πως αποκόπτεται της συμφυΐας ο φυσικότατος δεσμός με θεία βούληση...

Όμως για τον πιστό δεν υπάρχει εδώ αδιέξοδο· δεν ο­δηγείται σε απόγνωση, αλλά στην ελπίδα: Αδελφοί, δεν θέλουμε να αγνοείτε ό,τι αφορά τους κεκοιμημένους, δια να μη λυπείσθε όπως και οι λοιποί, που δεν έχουν ελ­πίδα. Γιατί αν πιστεύουμε πως ο Ιησούς απέθανε και α­ναστήθηκε, έτσι και ο Θεός δια του Ιησού θα φέρει μαζί του και τους κοιμηθέντας... ώστε παρηγορείτε ο ένας τον άλλον με τα λόγια αυτά^{(Α' Θεσ. δ' 13-18)}.

πηγή

Το Ρήγμα του ΓΟΛΓΟΘΑ , το Ρήγμα της ¨καθ ημάς Ανατολής¨ και η συμπροσευχή.

Α. τι σημαίνει ο πρόσφατος σεισμός στο ρήγμα της Ανατολίας;

Θεοσημείο, ευτυχής συγκυρία ή προειδοποίηση;

Και όλα αυτά ακριβώς εκεί που οι γείτονες τις επόμενες μέρες επιθυμούν να διεξάγουν έρευνες στις υποθαλάσσιες ενεργειακές δεξαμενές του Βόρειου Αιγαίου που γειτνιάζουν με το ρήγμα της Ανατολίας.

Με μικροζημιές και, το κυριότερο, χωρίς τραυματισμούς, πέραν ενός ανώδυνου περιστατικού στο αεροδρόμιο της Λήμνου, γλίτωσαν τα νησιά του βορειανατολικού Αιγαίου από τον ισχυρότατο σεισμό μεγέθους 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που ταρακούνησε το μεσημέρι του Σαββάτου ολόκληρη την Ελλάδα, και ιδίως τα βόρεια τμήματα της χώρας. Πηγή: LimnosReport

Η δόνηση έπληξε τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης στις 12.25 το πρωί του Σαββάτου.

Η αρχική «λύση» (αυτόματη εκτίμηση) του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου την εκτίμησε στα 6,5 Ρίχτερ, (την ίδια στιγμή που το Αμερικανικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής μιλούσε για 7,2 Ρίχτερ) μέγεθος που τελικά αναθεωρήθηκε στα 6,3 R. http://www.ethnos.gr/

Ο σεισμός έγινε αισθητός σε όλη την Ελλάδα, στα Σκόπια, την Βουλγαρία, την Τουρκία και την Αλβανία. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους σεισμούς των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, μαζί με αυτόν της Κρήτης το Φθινόπωρο και της Κεφαλονιάς τον Χειμώνα. Παρά το γεγονός ότι ο σεισμός ήταν σε μέγεθος πάρα πολλές φορές μεγαλύτερος από εκείνον της Κεφαλονιάς, το γεγονός ότι σημειώθηκε στην θάλασσα, είναι και ο λόγος που δεν είχαμε τις ζημιές που είχε η Κεφαλονιά. Το ρήγμα της Ανατολίας, είναι ένα τεράστιο ρήγμα, το οποίο χρόνια είχε να δώσει στον Ελλαδικό χώρο, έναν τόσο μεγάλο και ισχυρό σεισμό. bikiropoulos.blogspot

Β. τι σημαίνει όμως ο ¨σεισμός και τα γενόμενα στα Ιεροσόλυμα¨;

Εδώ όμως δεν έχουμε σεισμό αλλά ¨συνάντηση σεισμό¨ των Προκαθημένων και πριν ομιλήσουμε για αυτήν να αναφερθούμε ότι αυτή γίνεται πάνω σε ¨σεισμογενές Ευαγγελικό υπέδαφος¨.

Ως αναμφισβήτητον απόδειξιν περί του ακριβούς Τόπου της Σταυρώσεως του Ιησού δεχόμεθα την μαρτυρίαν των Ευαγγελιστών και την λεπτομερή, όντως, θείαν ιστόρησιν του Ευαγγελιστού Ματθαίου, ο οποίος θεοπνεύστως καταγράφει το εξής γεγονός: ότι κατά την στιγμήν της Σταυρώσεως «το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη εις δυο από άνωθεν έως κάτω και η γη εσείσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν»(Ματθ. 27, 51). Μεταξύ των πετρών τούτων ήτο και η του Γολγοθά, της οποίας η ρωγμή διεσώθη και ήτο ορατή εις τους μετά ταύτα χρόνους, έως και των ημερών μας. Ο σεισμός και το υπ” αυτού δημιουργηθέν ρήγμα εις τον Γολγοθά επιβεβαιούται υπό αυτής της μαρτυρίας των προσκυνητών και διαπιστούται υπό των ειδικών επιστημόνων, oι οποίοι εξήτασαν το άνοιγμα του βράχου.

Η κατόπιν ενεργειών της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας αποκόλλησις των επί του Γολγοθά καλυπτηρίων πλακών κατά το χρονικόν διάστημα Μαΐου Οκτωβρίου του 1988 επί της σεπτής πατριαρχείας του αοιδίμου Πατριάρχου Διόδωρου του Α” (19812000) έφερεν εις φως τον βράχον του Γολγοθά. Οι διενεργήσαντες τον ως άνω πλήρη καθαρισμόν εκ των

πλακών και του κάτωθεν αυτών γεμίσματος εκ γύψου, Καθηγητής και Ακαδημαϊκός Γεώργιος Λάββας και Αρχιτέκτων κ. Θεοδόσιος Μητρόπουλος σημειούν τα εξής: Η διαμπερής ρωγμή δεξιά της Αγίας Τραπέζης έχει πλάτος μέχρι 12 εκ. εις ωρισμένα σημεία. Είναι συνεχής, ασφαλώς διαμπερής, και αναμφισβητήτως το αποτέλεσμα ενός ισχυρού σεισμού, ο οποίος έσχισε το άνω μέρος του Ιερού Βράχου του Γολγοθά εις δύο τμήματα. Ευθύς ως την αντικρύσαμεν, ήλθεν εις τον νουν μας η φράσις του Ευαγγελιστού Ματθαίου: «… και η γη εσείσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν» (κεφ. ΚΖ) η οποία ανεφέρετο εις τον σεισμόν κατά την ώραν της Σταυρώσεως. http://www.egolpion.com/agios_tafos.

Λοιπόν έχουμε ένα μεγάλο σεισμό στο ρήγμα της Ανατολίας και την επόμενη μέρα έχουμε μία ¨συνάντηση σεισμό¨ των Προκαθημένων πάνω στο ¨ΡΗΓΜΑ του ΓΟΓΛΟΘΑ¨.

Συμπληρώνονται φέτος 50 χρόνια από την συνάντηση στα Ιεροσόλυμα (1964-2014) του πρώην Οικουμενικού Πατριάρχου κυρού Αθηναγόρου με τον τότε Πάπα Παύλο τον Στ΄. Ήταν μια συνάντηση, η οποία σηματοδότησε μια καινούργια πορεία στις σχέσεις μεταξύ Βατικανού και Φαναρίου.

Η συνάντηση αυτή θεωρήθηκε από πολλούς αρχιερείς, κληρικούς και θεολόγους ως ιστορικός σταθμός, διότι αποτέλεσε την αφετηρία των μετέπειτα ραγδαίων και ριζικών εξελίξεων στις διαχριστιανικές σχέσεις της Ορθοδοξίας με τον Παπισμό.

Εις ανάμνησιν δε αυτού του γεγονότος, όπως είναι γνωστό, διοργάνωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο από κοινού με το Βατικανό νέα συνάντηση, (24-26 Μαΐου), στον ίδιο τόπο, τα Ιεροσόλυμα, του νύν Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και του Πάπα Φραγκίσκου του Α΄.

Με την συνάντησή τους αυτή, η οποία θα προβληθεί βεβαίως διεθνώς και θα τύχει ευρείας δημοσιότητος από την εκκλησιαστική και πολιτική επικαιρότητα, οι δύο εκκλησιαστικοί ηγέτες δεν στοχεύουν απλώς να τιμήσουν τους προκατόχους των, αλλά προφανώς να διαδηλώσουν επί πλέον και την σταθερή και αταλάντευτη πρόθεσή τους να βαδίσουν πάνω στα χνάρια τους και να συνεχίσουν με πιστότητα και συνέπεια την οικουμενιστική γραμμή που εκείνοι εχάραξαν. Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου Πρ. Ιερού Ναού Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού Πειραιώς

Είναι άραγε τυχαίο που η πρωτοφανής αντικατάσταση Πάπα εν ζωή με τον σημερινό σημαδεύτηκε μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα με τις αποκαλυπτικές γεωπολιτικές ανατροπές στην Ουκρανία;

Η αίρεση ανοίγει και τις πόρτες του γεωπολιτικού άδη;

¨ Είναι κάποιοι Οικουμενιστές, που ερωτοτροπούν με τους αιρετικούς. «Γραικολατίνους» τους ονομάζει ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός. «Φευκτέον αυτούς», λέγει. Να τους αποφύγουμε. Να μη τους ακολουθήσουμε στη σφαλερή τους πορεία. Είναι οι μοντέρνοι και φιλελεύθεροι ορθόδοξοι! Είναι οι συνθηκολόγοι της Πίστης. Είναι οι ενδοτικοί και «ενωτικοί Γραικολατίνοι», έτοιμοι πάντα να ξεπουλήσουν τα ιερά και όσια της Ορθοδοξίας. Στ” όνομα, τάχα, της αγάπης, είναι πρόθυμοι να πέσουν και να προσκυνήσουν τους αιρετικούς. Είναι πρόθυμοι να πουλήσουν τα πρωτοτόκια της ευλογημένης Ορθοδοξίας, αντί «πινακίου φακής»! Δεν τους είναι δύσκολο να επαναλάβουν νέες προδοτικές «ενωτικές» Φερράρες και Φλωρεντίες.¨ Τιμή και Δόξα Του Οσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου http://www.impantokratoros.gr/root.el.aspx

Δεν είναι μόνο το ρήγμα της καθ ημάς Ανατολής , είναι και το ΡΗΓΜΑ του ΓΟΓΛΟΘΑ. Ποιο από τα δύο θα ενεργοποιήσει το άλλο; Και φυσικά αναφερόμαστε και στην ενεργοποίηση γεωπολιτικών εξελίξεων στην Μέση Ανατολή και στην Καθ ημάς Ανατολή.

¨Σήμερα είναι καιρός να ετοιμασθούν οι ψυχές, γιατί, αν συμβή κάτι, δεν ξέρω τι θα γίνη. Είθε να μην επιτρέψη ο Θεός να έρθουν δύσκολες μέρες, αλλά αν έρθουν, με έναν μικρό σεισμό,με ένα τράνταγμα, θα σωριάσουν ολόκληρες αδελφότητες, ολόκληρα μοναστήρια, γιατί ο καθένας θα πάη να σώση τον εαυτό του και θα τραβήξη την πορεία του.¨ Χρειάζεται πολλή προσοχή, για να μη μας εγκατάλειψη ο Θεός. Οι ψυχές να έχουν κάτι πνευματικό. Αυτό σας τιμάει. Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα. ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ, ΣΟΥΡΩΤΗ

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΠΗΓΗ

O Mεσσιανισμός και η Ιστορική Εκκλησία!

Εξέπληξε τους πάντες ο Βαρθολομαίος, στα Ιεροσόλυμα, δηλώνοντας πως σκοπός της υπάρξεως τής Ορθοδοξίας ήταν, την τελευταία χιλιετία, η ένωση των Εκκλησιών, και η υπέρβαση του σχίσματος. Σ'αυτόν τον σκοπό δήλωσε, δούλεψαν πολλοί Ιεροί άνδρες αλλά δεν τό κατόρθωσαν ποτέ! Ωσπου «απεστάλησαν» από «Θεού» δύο Εκκλησιαστικοί ηγέτες, ο Αθηναγόρας και ο Πάπας Παύλος Στ', οι οποίοι υπερέβησαν (αγνόησαν) τις ανθρωπινες αδυναμίες [διότι μόνον λόγω των αδυναμιών δεν πετύχαινε η ένωση, δεν υπάρχει άλλο πρόβλημα,] και ενεκαινίασαν [υπερβαίνουμε πλέον την Θεολογία της ανακαινίσεως με την θεολογία της ενεκαινίσεως] την δράση του διαλόγου της αγαπολογίας!

Δυστυχώς ξαφνιασμένοι στην αδιαφορία μας, αγνοούμε ότι η νέα Εκκλησία που επιβάλλεται είναι ηΙστορική Εκκλησία του Προτεσταντισμού. Η οποίοι κινείται πρός τα έσχατα, έχοντας για κινητήριο δύναμη στα σπλάχνα της τον Μεσσιανισμό. Ο Μεσσιανισμός αυτός στηρίζεται στην υποβάθμιση του Χριστού, από Θεού, σε αποστόλου, σε απεσταλμένου του Πατρός, ο οποίος είναι όμως κατ'ουσίαν απόστολος, ενώ οι ακολουθήσαντες και ακολουθούντες αυτόν δεν μπορούν να ταυτιστούν με την αποστολή τους, όπως ο Χριστός. Ο Οποίος είναι ο Απεσταλμένος καθ'εαυτός. Αυτή την Ιστορική Εκκλησία υπηρετούν οι Θεολογικές σχολές και τον Μεσσιανισμό οι Εκδόσεις Άρ(κ)τος Ζωής, του Παλαιού οπαδού του Ψευδο Μεσσία Μούν Αγουρίδη, την αποστολή του οποίου συνεχίζει ο Ζουμπουλάκης.

Είναι, στην πραγματικότητα, η εξέλιξη της Καθολικής κακοδοξίας περί της υπάρξεως στρατευμένης και θριαμβεύουσας Εκκλησίας. Αυτή την στρατευμένη Εκκλησία υπηρετεί σήμερα ο Πειραιώς, χωρίς να αντιλαμβάνεται τον Μεσσιανικό Ρόλο που ανέλαβε, όπως και όλοι οι περιθωριακοί φονταμενταλιστές παλαιοημερολογίτες και αποτειχισμένοι.

Στις εκδόσεις Άρτος Ζής κυκλοφορεί ήδη ο συλλογικός τόμος, Η μεσσιανική Ιδέα και οι μεταμορφώσεις της, όπου ο Ζουμπουλάκης διατυπώνει τον σκοπό της δράσης του, την Σκοπιά του Έργου του! «Ας σκεφτούμε με την Βίβλο». Όχι την Βίβλο [αυτό έγινε από τους Πατέρες], αλλά μετην Βίβλο. «Το ίδρυμα μας, λέει, αρνείται να συμφιλιωθεί με τη θλιβερή πραγματικότητα της αγνόησης της Βίβλου και της βιβλικής σκέψης που υπάρχει στον τόπο μας, και θα κάνει (το ίδρυμά μας) όσα λίγα περνούν από το χέρι του για να μην μείνουν τα πράγματα όπως είναι».

«Ο μεσσιανισμός, καταλήγει, είναι γέννημα και θρέμμα της Βίβλου».[ Και η Βίβλος τίνος είναι γέννημα;]

Μαθαίνουμε λοιπόν ότι ο Μεσσίας σημαίνει «Χριστός», χρισμένος με λάδι. Και γι'αυτό ο Ιησούς εχρίσθη στην Βάπτιση του στον Ιορδάνη και έγινε Χριστός. [παρομοίως ερμηνεύεται και το Μυστήριο του Χρίσματος από τον κληρικαλισμό όπως εκφράζεται από τον Θερμό με Μεσσιανικό πάθος. Ότι ο πιστός λαμβάνει όλο το Άγιο Πνεύμα που δικαιούται άπαξ. Αντίθετα από τους Πατέρες οι οποίοι επιμένουν ότι το Χρίσμα όπως και η Βάπτιση ανήκει στα Μυστήρια του Χριστού, όπως και η λειτουργική μας ζωή. Και στην Θ. Ευχαριστία επαναλαμβάνεται το υπέρτατο Μυστήριο της ενσαρκώσεως του Κυρίου]. Και ο Κύριος είναι ένας άνθρωπος σαν εμάς ο οποίος προσέλαβε όλα μας τα πάθη, επομένως είναι αδύναμος σαν και μας, όπως αποκαλύπτεται στον Σταυρό, όπου εγκατελείφθη και από τον Θεό και ομοιώθη πλήρως μαζί μας καταλήγοντας στον Θάνατο! Ο αδύναμος Θεός λοιπόν αποστέλλει το Άγιο Πνεύμα για να ολοκληρώσει το έργο του, όπως ο ίδιος ολοκλήρωσε την Π.Δ. και στην συνέχεια μέχρις εσχάτων προορισμένοι εκλεκτοί αποστέλλονται για να οδηγήσουν την Ιστορική Εκκλησία, δια μέσου της Ειρήνης και της αγαπολογίας στον έσχατο Ιησού, ο οποίος την περιμένει με αγωνία και αγάπη, πονώντας για τα Ιστορικά της μαρτύρα! Όλη αυτή καινοτομία είναι ήδη επίσημη Θεολογία, παρότι την αγνοούμε, διότι δεν θέλουμε να μπούμε στον δύσκολο αγώνα της γνώσεως του Χριστού, αλλά τα θέλουμε όλα έτοιμα!

Ηans URS von Balthasar: Theodramatik, τόμος III.

Τα Θεολογικά πρόσωπα - Εκλεκτοί και απεσταλμένοι.

«Στον δραματικό χώρο που μας άνοιξε ο Χριστός, πνευματικά κτιστά υποκείμενα μπορούν να γίνουν Θεολογικές προσωπικότητες, συναγωνιστές στο Θεόδραμα. Δεν μπορούν να εισέλθουν σ'αυτή την σκηνή με την δική τους απόφαση και δεν μπορούν, από την στιγμή την εισόδου του να διαλέξουν από μόνες τους τον θεολογικό τους ρόλο. Αλλά ο χώρος της σκηνής είναι μια ασφάλεια της ελευθερίας στον Θεό, θεμελιωμένη στον Χριστό, και η εκλογή, η κλήση και η αποστολή που έρχεται από τον ελεύθερο Θεό, είναι κάτι που επιβεβαιώνεται και αναλαμβάνεται ελεύθερα, και είναι η πιο υψηλή ευκαιρία του ανθρώπου να προσωποποιηθεί, να κυριαρχήσει και να αποκτήσει το ίδιο του το θεμέλιο ή την δική του, την ίδια την παραδειγματική Ιδέα, η οποία είναι διαφορετικώς άπιαστη.

Το Ιδιαίτερο σημείο όμως όλων αυτών, καθοριστικό δε για όσους εμφανίζονται μ'αυτόν τον τρόπο έν Χριστώ στην Θεολογική σκηνή, είναι το γεγονός πως σ'αυτούς αντιθέτως από τον Χριστό δεν δίνεται κάποια ταυτότης ανάμεσα στην δική τους (αιώνια) κλήση και την (Χρονική) κλήση και αποστολή τους. Μπορούν να είναι, εκ μέρους του Θεού, αδιανοήτως, πριν από την θεμελίωση του κόσμου και επομένως πριν ακόμη δημιουργηθούν, να είναι εκλεκτοί εν Χριστώ (Εφ. 1,3) [η ανθρώπινη Φύσις εξατομικεύεται βάρβαρα]. Παρ'όλα αυτά αυτή η Εκλογή δεν γίνεται γι'αυτούς ποτέ συνειδητή με κανένα τρόπο μαζί με την δημιουργία τους, αλλά καλούνται σε μια καθορισμένη στιγμή του Χρόνου, της Ιστορικής τους υπάρξεως και, ίσως την ίδια στιγμή του χρόνου ή μάλλον συνήθως σε μια Επόμενη, αποστέλλονται!».

Είναι η εξέλιξη του απολύτου προορισμού του Αυγουστίνου. 

Οι προορισμένοι αυτοί δεν αμαρτάνουν ό,τι κι' αν κάνουν. Είναι αρχηγοί, προορισμένοι να σώσουν τους αμαρτωλούς, οι οποίοι δεν μπορούν να απαλλαγούν ποτέ από τις αμαρτίες τους, λόγω προορισμού, παρά μόνον ακολουθώντας τον εκλεκτό και τις αποφάσεις του. 

Είναι Μποντισάτβα. 

Ο Αυγουστίνος και ο Ακινάτης σκέπασαν παντελώς, την Ορθόδοξη Θεολογία των Πατέρων και σαν δύο Γίγαντες, έχουν σφιχταγγαλιάσει θανάσιμα τον μικρό Δαυΐδ, έτοιμοι να τον αποτελειώσουν.

Ο Πάπας και ο Βαρθολομαίος. Δύο πρώτοι άνευ ίσων. Ας πάνε από εκεί που ήρθαν. Μαζί με τους αποστόλους τους, Γιανναρά, Ζηζιούλα, Λουδοβίκο, Ράμφο, Αγουρίδη, Γιαγκάζογλου...

Αμέθυστος.

Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ-ΟΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ.-ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟ.(UPDATE)

Σήμερα ο κόσμος βρίσκεται σε σύγχηση.Κάποιοι περιμένουν τον...Αντίχριστο,κάποιοι λένε ότι δεν θα γίνει τίποτα και θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο μέχρι το τέλος...του κόσμου.Κάποιοι ισχυρίζονται ότι πολλές ημερομηνίες ελέχθησαν που διαψεύστηκαν όλες,άρα μην περιμένουμε να γίνει κάτι.Τελευταίο παράδειγμα η 21-12-2012.Τί συμβαίνει όμως πραγματικά;Είναι πλάνη να αναφερόμαστε σε ημερομηνίες;Τότε γιατί αναφέρεται σε κωδικοποιημένες ημερομηνίες η Αγία Γραφή αλλά και οι μετέπειτα Αγιοι;Ας δούμε βάσει των Γραφών τις ημερομηνίες και αν πραγματικά ο Θεός μπορεί να περιοριστεί σε ημερομηνίες,για τον λόγο ότι πουθενά καμμία προφητεία δεν γράφτηκε στο στυλ την τάδε του μηνός θα γίνει αυτό και την άλλη ημερομηνία θα γίνει το άλλο.Οι πρώτες ημερομηνίες αναφέρονται στον ΠροφήτηΔανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη με τις περίφημες 70 εβδομάδες που οι 69 επαληθεύτηκαν τον Μά'ι'ο του 1948 με την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.Απομένει η τελευταία εβδομάδα μέχρι το τέλος του κόσμου,που όμως ιστορικά δεν μπορεί να μετρηθεί με το προηγούμενο σύστημα που με τις 69 εβδομάδες έδινε ακριβώς το 1948.Και το ερώτημα που τίθεται είναι αν πρέπει να  μετρήσουμε την τελευταία εβδομάδα σαν 70 χρόνια ή 120 χρόνια.Στην πρώτη υπόθεση θα έβγαινε το έτος 2018,πράγμα που πλάνησε τον π.Μάξιμο,αφού ούτε αντίχριστος έχει εμφανιστεί,ούτε οι δύο προφήτες Ηλίας και Ενώχ.Αρα θα  πρέπει να πάμε σε μέτρηση 100 ή 120 χρόνων χωρίς και αυτό να είναι βέβαιο.Η Διάρκεια των 69 εβδομάδων ήταν χρονικό διάστημα 2.520 ετών.[572π.Χ-1948μ.Χ.]Για περισσότερη ανάλυση έχουμε δημοσιεύσει παλαιότερα την ανάλυση των ημερομηνιών από την  ΟΞΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΣΤΟΜΟ ΡΟΜΦΑΙΑ]Ουσιαστιά οι προφητείες του προφήτη Δανιήλ  είναι διαχρονικές ιστορικά αφού αναφέρονται στον Μ.Αλέξανδρο αλλά και στον ενδελεχισμό δηλαδή την αλλαγή του ημερολογίου κατά την εμφάνιση του Μωαμέθ.Ουσιαστικά αυτό έγινε το 622 μ.χ.Άλλαξε την χρονολογία και άρχισε να μετρά τον χρόνο από την ανάδειξή του ως προφήτη.Αυτή την χρονολογία κράτησαν σαν μέτρηση οι Τούρκοι και οι Πέρσες[για όσους διαβάζουν ΙΡΑΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ]Το βδέλυγμα της ερημώσεως όμως εδόθει το έτος 636-637 όταν οι Μωαμεθανοί κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα με τον Ομάρ και έκτισαν το Τέμενος του Ομάρ που σώζεται μέχρι σήμερα και αναμένεται η καταστροφή του για να κτιστεί ο τρίτος Ναός του Σολομώντα και να ξεκινήσουν τα γεγγονότα του Αντιχρίστου.Από την καταπάτηση τηςΙερουσαλήμ ο Αρχάγγελος δίνει άλλη μια ημερομηνία 1260 ημερών[1260+637 έτη=1897]οπότε η Ελλάδα θα είναι ελεύθερη και η Εκκλησία θα αναδιοργανωθεί και το ελληνικό έθνος θα ετοιμαστεί για να δώσει το τελειωτικό κτύπημα κατά του Μωαμεθανικού θηρίου.Ιδού λοιπόν πως μέσα από την Αγία Γραφή δίνεται με απόλυτη ακρίβεια η  ιστορική σειρά των γεγγονότων για την απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης και μετά τα γεγγονότα για τον αντίχριστο.Επειδή όμως οι προφητείες των ημερομηνιών είναι πολύ περισσότερες θα επιστρέψω με νέο άρθρο και περισσότερες αναλύσεις. Οι προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού αναφέρονται στα σημερινά δρώμενα."Η αιτία του γενικού πολέμου θα έλθει από την Δαλματία.Πρώτα θα διαμελισθεί η Αυστρία και ύστερα η Τουρκία" Μια προφητεία με πολύ νόημα που η μισή έχει εκπληρωθεί.Δαλματία σήμερα είναι η Κροατία, το Μαυροβούνιο και το Κόσοβο.Την εποχή του Πατρο-Κοσμά η Αυστρία είχε τα εδάφη της
Γιουγκοσλαβίας,οπότε η αναφορά του στην διάλυση της Αυστρίας πραγματοποιήθηκε με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας σε άλλες χώρες.Μία από αυτές είναι το σημερινό Κόσοβο που δεν δέχεται την αυτονομία του ως κράτος η σερβία.Μην ξεχνάμε ότι το 1999 είχαμε τους βομβαρδισμούς της Σερβίας και τον διαχωρισμό του Κοσόβου,το οποίο θα είναι η αιτία του γενικού πολέμου.Σήμερα και επίσημα πλέον τόσο ο πρωθυπουργός του Κοσόβου,Θάτσι,όσο και ο Αλβανός πρωθυπουργός ζητούν την ένωση των χωρών τους με δημοψήφισμα ,με βλέψη την δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας,που επηρρεάζει κι άλλες χώρες ,όπως το Μαυροβούνιο που έχει αλβανική μειονότητα,τα Σκόπια που κι εκεί έχουν αλβανική μειονότητα στο Τέτοβο,αλλά και την Ελλάδα όπου οι Αλβανοί ζητούν εδάφη μέχρι την Πρέβεζα[περιλαμβάνουν Καστοριά,Φλώρινα και την Κέρκυρα."H αιτία θα έλθει από τα Δελειατά"αναφέρει σε άλλη προφητεία,τα Δελειατά είναι περιοχή στο Τέτοβο των Σκοπίων.Διευκρινίζει όμως ότι: "Όταν ακούσητε ότι ο πόλεμος πιάστηκε από κάτω τότε κοντά είναι."Aυτό σημαίνει ότι θα γίνει κάποια στρατιωτική επέμβαση από τους Δυτικούς στην Συρία,που όμως περιλαμβάνει Λίβανο[Χεζμπολάχ]και Γάζα που φέρνει στην επικαιρότητα την προφητεία του Αμώς στο Κεφ1.περί Δαμασκού-Τύρου και Σιδώνας-Γάζα.Περί των  βομβαρδισμών στην Σερβία που ξεκινούσαν από την Ιταλία αναφέρεται και ο Αγαθάγγελος[γράφτηκε το 1276μ.Χ]Γράφει:"Eσκεψάμην τον τριακοστό αριθμό και είδον εις την έβδομη εκατοντάδα[αν μετρά από το 1276+730=2006.τότε το 1999 πέφτει κοντά]την παράνομον ενναλαγήν της Αουστρίας[Σερβία]και Ετρουρίας[Ιταλία]και ιδού τρεις νεανικοί αλέκτορες κατέπινον σφαιρίδια...Ο Αγαθάγγελος χρησιμοποιεί πολλούς χρονικούς προσδιορισμούς όπως "ο τρομερός αιών προσίσει[γειτονεύσει]τον χρυσοδέκατο αριθμό είτα ρεύσει γάλα και μέλι κατά πάντα,λήξουσι οι ζάλαι και ολοπληρεί πεντήκοντα έτη βασιλεύσει η ειρήνη."Ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός αναφέρει για 30-40 χρόνια."ανηψωθήσεται η ορθόδοξος πίστις,και σκιρτήσει αύτη εξ ανατολής προς δυσμάς"Ποιός όμως είναι ο χρυσοδέκατος αριθμός;Aλλού αναφέρει "ο μονοσύλλαβος χρυσούς αριθμός τον όρον διαλύει,οφθήσεται ειρήνη επι γης ακολουθεί η φθορά των εκ της Αγαρ[Τούρκων]'Μονοσύλλαβος αριθμός στα αρχαία είναι το εν[ενα=1]και το εξ[εξι=6].Μήπως μας δίνει κωδικοποιημένα το 16;Πόσο μπορεί να διαρκέσει ο Τρίτος Παγκόσμιος πόλεμος;O Aγαθάγγελος αναφέρει'Η τριετής δυστυχία προσφέρει γαλήνη"Ο Αγιοπαυλίτης Μοναχός Λουκάς αναφέρει: "Εν τω τρίτο έτει του πολέμου λέγει Κύριος ο Θεός ημών,ανατρέψω την αιχμαλωσία του λαού της δύσεως,και του λαού της ανατολής και των λαών του Νότου"Ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αναφέρει: "Ή τρεις ημέρες ή τρεις μήνες ή τρια χρόνια θα βαστάξει" και αλλού:"Στην Πόλη θα χυθεί αίμα που τριχρονίτικο δαμάλι θα πλέξει."Αν οAγαθάγγελος δίνει το 2016 ως τέλος του πολέμου που θα έχει τρία χρόνια διάρκεια τότε φέτος[;]το 2013 θα πρέπει να ξεκινήσει.Τι συμβαίνει όμως φέτος που γράφουν οι προφητείες; Ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αναφέρει: "Τον Πάπα  να καταράσθε διότι αυτός θα είναι η αιτία"Την Τρίτη 12 Μαρτίου 2013 θα συνεδριάσει το Κονκλάβιο για την ανάδειξη του Νέου Πάπα[τελευταίου κατά τους καθολικούς]με επικρατέστερους για την θέση τον  Ιταλό,Άντζελο Σκόλα και τον Πήτερ Τάρκσον από την Γκάνα.Ο ανώνυμος στις προφητείες του αναφέρει:"Παύσις πολέμου υπό Αγγέλου και παράδοσις της Πόλεως τοις Έλλησι,υπόκυψις Λατίνων εις αλάνθαστον πίστιν ορθοδόξων. Υψωθήσεται  η  Ορθόδοξος  πίστις από Ανατολάς μέχρι  δυσμών.Παύσις  Πάπα  Ρώμης.Ανακήρυξις ενός Πατριάρχου δι όλην την Ευρώπη επί 5 ή 50 έτη[50 έτη αναφέρει και ο Αγαθάγγελος]και τέλος των θλίψεων του κόσμου".Στο ΣΚΕΥΟΣ ΕΚΛΟΓΗΣ αναφέρει:"ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ:Γέροντα,ο ηγέτης αυτού του πολέμου θα είναι Εβραίος;ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ:Ναι,Εβραίος θα είναι.Θα συνεργαστεί πολύ κι ο Πάπας,γιατί όλα τα παιδιά του διαβόλου θα τα θεωρεί δικά του και θα τους υποδεικνύει ν'ακολουθούν τον αντίχριστο.Γι αυτό και ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είπε,Τον Πάπα να καταράσθε,διότι αυτός θα είναι η αιτία.Ο άγιος εννοούσε τον Πάπα της συγκεκριμένης εποχής,που θα βοηθήσει στην ανάδειξη του αντιχρίστου.Οι άλλοι Πάπες σε σχέση μ'εκείνον θα φαίνονται σαν καλοί."Είναι ο Πάπας Φραγκίσκος ο συγκεκριμένος Πάπας;Στις 24-26 Μα'ί'ου θα είναι στα Ιεροσόλυμα και θα συμπροσευχηθεί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στον Πανάγιο Τάφο.Είναι όμως η Πανθρησκεία και μία τέτοια προσευχή δεκτή από το Θεό ή θα δούμε το επόμενο χρονικό διάστημα την οργή του Θεού;Τι θα συζητήσουν Νετανιάχου και Πάπας;Πόσο κοντά είμαστε στο να επαληθευτούν οι συγκεκριμένες προφητείες του Γέροντα Πα'ί'σιου και του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού,δεδομένων των εξελίξεων σε Ουκρανία-Συρία-Ιράν;

Ὁ Ἄγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἐλέγχει τόν Οἰκουμενιστή Πατριάρχη Ἀθηναγόρα! Τί θά ἔλεγε ὁ Ἅγιος ἐν ἔτει 2014 γιά τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καί τήν μέλλουσαν Σύνοδον;...

«...ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας; Αὐτός μέ τήν νεοπαπιστικήν συμπεριφοράν του εἰς τούς λόγους καί εἰς τάς πράξεις σκανδαλίζει ἐπί μίαν ἤδη δεκαετίαν τάς ὀρθοδόξους συνειδήσεις, ἀρνούμενος τήν μοναδικήν καί πανσωστικήν Ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Πίστεως, ἀναγνωρίζων τάς Ρωμαϊκάς καί ἄλλας αἱρέσεις ὡς ἰσοτίμους μέ τήν Ἀλήθειαν, ἀναγνωρίζων τόν Ρωμαῖον Ἄκρον Ποντίφικα μέ ὅλην τήν δαιμονικήν ἀντιεκλλησιασικήν ὑπερηφάνειάν του.

Καί προετοιμάζει μέ αὐτοκτονικήν ταχύτητα καί ἐπιπολαιότητα, κατά τό παράδειγμα τοῦ Βατικανοῦ, αὐτήν τήν ἰδικήν του λεγομένην "Μεγάλην Πανορθόδοξον Σύνοδον", ὄχι ὅμως με τό βασικόν εὐαγγελικόν καί ἁγιοπαραδοσιακόν θέμα τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου, ἀλλά μέ καθαρῶς σχολαστικό-προτεσταντικήν θεματολογίαν. Τήν προετοιμάζει μάλιστα εἰς τόν Πύργον τῆς Βαβέλ τοῦ συγχρόνου ἀναρχικοῦ καί μηδενιστικοῦ κόσμου ἄνευ τῆς συμμετοχῆς τῶν πραγματικῶν ὀρθοδόξων ὁμολογητῶν, φορέων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, Θεολογίας, Παραδόσεως καί Ἐκκλησιαστικότητος. Τόν τελευταῖον καιρόν αὐτός ἔχει γίνει πηγή ἀναρχισμοῦ καί μηδενισμοῦ εἰς τόν ὀρθόδοξον κόσμον. Οἱ Ἁγιορεῖται δικαίως τόν ὀνομάζουν αἱρετικόν καί ἀποστάτην εἰς τάς ἐπιστολάς των, τάς ἀπευθυνομένας πρός αὐτόν ἀνοικτῶς διά τοῦ Τύπου...». 

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, ἀριθμ. 145-6, 1-15 Σεπτεμβρίου 1971

Μήπως καί σήμερα πολλοί τῶν προκαθημένων ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, Ἀρχιεπισκόπων, Ἐπισκόπων, Κληρικῶν καί Θεολόγων δέν ἐνεργοῦν κατά τόν εὐαγγελικόν νόμον καί τούς ἱερούς Κανόνας τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων;...Αὐτό φανερώνουν οἱ προσπάθειες ὑπέρ τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ καί τῆς ἀναγνωρίσεως ἱερωσύνης, θείας χάριτος καί ἀληθείας εἰς τούς καταδεδικασμένους ὡς αἱρετικούς· καιρός νά φυλαχθοῦμε ἀπό λυκοποιμένας, ἀλλά καί νά ἀγωνισθοῦμε ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως μέχρι θανάτου! 

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Ἐκδόσεις "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

πηγή

Η κοινή πνευματική ζωή της οικογένειας…

Η οικογένεια είναι μια μικρή Εκκλησία.

Ο εν τω κόσμω πιστός και τα μέλη της οικογένειας στην οποία ανήκει θα πρέπει να λειτουργούν ως μέλη μιας «κατ’ οίκον Εκκλησίας». Η οικογένεια είναι μία μικρή Εκκλησία. Θα πρέπει τα μέλη της, κατά μίμηση της μοναστικής Ενορίας, να καλλιεργήσουν την κοινή λειτουργική ζωή, την νηστεία, την φιλανθρωπία, την απλότητα και αφελότητα, την ανιδιοτελή αγάπη, την κοινή προσευχή μέσα στο σπίτι καθώς και την πνευματική συμμελέτη της Αγίας Γραφής και των Πατερικών συγγραφών.

Ο συμπνευματισμός, η φιλόθεος αδολεσχία και η κοινή προσευχή καλό είναι να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και σε καθορισμένες ώρες που να μπορούν όλοι να συμμετέχουν. Τα μικρά παιδιά ας συμμετέχουν για λιγότερο χρόνο. Η νηστεία επίσης προσαρμόζεται από τον Πνευματικό ανάλογα με τις δυνατότητες και την ηλικία του καθενός.

Πρέπει να τονιστεί ότι η κατήχηση των παιδιών από τον πατέρα που έχει και την συμπαράσταση της μητέρας, καθώς και η κοινή τράπεζα το μεσημέρι και το βράδυ είναι πρακτικές που έχουν καίρια σημασία για… την πνευματική πρόοδο των μελών της οικογένειας και την εν Χριστώ ενότητά τους.

Η κοινή προσευχή ας γίνεται τουλάχιστον το πρωί, το βράδυ (το Απόδειπνο) καθώς και στο γεύμα και στο δείπνο (πριν και μετά). Υπάρχουν στα συνήθη προσευχητάρια οι τυποποιημένες προσευχές πριν και μετά το φαγητό τις οποίες καλό είναι να τις γνωρίζουν όλα τα μέλη της οικογένειας και να τις απαγγέλουν. Πολύ βοηθητικό για την οικογένεια είναι να έχουν όλα τα μέλη της τον ίδιο Πνευματικό οδηγό, στον οποίον να εξομολογούνται τακτικά.

Το κορυφαίο γεγονός στην χριστιανική οικογένεια είναι η Θεία Κοινωνία στην οποία όλοι, με την ευλογία του Πνευματικού, θα πρέπει να μετέχουν πολύ συχνά.

«Φύλακας άγγελος της οικογενείας» δίδασκε ένας αγιασμένος σύγχρονος Αγιορείτης είναι η άσκηση. «Όταν λέµε άσκηση εννοούµε τη λειτουργική ζωή της οικογενείας. Χωρίς την Εκκλησία δεν µπορεί να διατηρηθεί η οικογένεια. Η οικογένεια πρέπει να έχει τον Πνευµατικό της σαν τον οικογενειακό της γιατρό. Όταν είναι υπό την παρακολούθηση του Πνευµατικού λύνονται όλα τα προβλήµατα και οι σύζυγοι αλληλοκατανοούνται.

Η πνευµατική αγάπη ανέχεται και τα αρνητικά στοιχεία του άλλου. Δεν επιµένει εγωϊστικά να εκπληρώνονται όλα τα θελήµατά του. Η νηστεία, η προσευχή και η Θεία Λειτουργία αγιάζουν τα παιδιά και τους συζύγους. Η καλυτέρη πρακτική άσκηση είναι οι µετάνοιες.

Η µεγαλυτέρη όµως άσκηση και ευλογία στην οικογένεια είναι η συµµετοχή στην Θεία Κοινωνία. Πρέπει να εγκρατεύεστε και να ρυθµίζετε έτσι την ζωή σας, ώστε µε την ευλογία του Πνευµατικού σας να µπορείτε τακτικά να κοινωνάτε Σώμα και Αίμα Χριστού. Όταν το επιτύχετε αυτό δεν ζείτε σαρκικά, αλλά πνευµατικά και η Χάρις του Θεού αναπαύεται επάνω σας. Το πρόβληµα στην οικογένεια προέρχεται από τον σαρκικό τρόπο ζωής, διότι σκοτίζεται ο νους και αρχίζει η εµπάθεια και ο εγωϊσµός.

Όταν µάς κατευθύνει µόνο το σώµα κάνουµε πολλά λάθη.

Αλλάζουν όµως τα κριτήρια όταν υπάρχει άσκηση και η βίωση της χριστιανικής ζωής. Τότε υπάρχει ευλογία και χαρά στην οικογένεια. Ο Χριστός µάς τα δίνει όλα τα αγαθά και είναι όλα ευλογηµένα. Είναι κρίµα να µήν αγαπάτε την οµορφιά και την ζεστασιά που φέρνει ο Χριστός στην οικογένεια!»

Πολύ βοηθητικό για τα μέλη της χριστιανικής οικογένειας είναι το να εκμεταλλεύονται τις διάφορες πνευματικές ευκαιρίες, να παρακολουθούν τις διαλέξεις-κηρύγματα του Πνευματικού τους και άλλων αγιασμένων προσωπικοτήτων.

Επίσης συντελούν πολύ στην πνευματική πρόοδο οι επισκέψεις σε Μοναστήρια και ο σύνδεσμος μικρών και μεγάλων με Γέροντες και Γερόντισσες. Ιδιαίτερα τα παιδιά πολύ βοηθούνται όταν αναπτύξουν πνευματική φιλία με καλούς μοναχούς, τα αγόρια και εξαγιασμένες μοναχές τα κορίτσια. Η αλληλοσυμβουλευτική που αναπτύσσεται μεταξύ των νέων δεν βοηθεί, αντίθετα τους βλάπτει πολύ. Η επικοινωνία με αγιασμένους μοναχούς μπορεί να την υποκαταστήσει πολύ επιτυχημένα.

Παράλληλα με την οικογενειακή Πνευματική ζωή ο ποιμένας της κοσμικής Ενορίας οφείλει ιδιαίτερα να μεριμνήσει ώστε να δημιουργηθεί στην Ενορία μία ακμάζουσα λατρευτική ζωή.
Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης

πηγή

 πηγή