Όσιος Παΐσιος: Σε μερικές γυναίκες ο Θεός σκόπιμα δεν δίνει παιδιά

Σε μερικές γυναίκες που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά λειτουργούν και οι πνευματικοί νόμοι, γιατί δεν κάνουν οικογένεια εγκαίρως. Αρχίζουν να διαλέγουν. 

«Όχι, αυτός είναι έτσι, εκείνος είναι αλλιώς», δίνουν μια υπόσχεση σε κάποιον, κοιτάζουν συγχρόνως και άλλον, λένε μετά «όχι» σ’ εκείνον που έδωσαν την υπόσχεση – και αυτός, αντί να το θεώρησει ευλογία που τον αφήνει πριν παντρευτούν, πάει να αυτοκτονήσει.

Ε, τι οικογένεια θα κάνη μια τέτοια κοπέλα; Άλλες γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, γιατί στα νεανικά τους χρόνια έζησαν άτακτη ζωή. Μερικές πάλι επηρεάζονται από την διατροφή. Πολλές τροφές περιέχουν πολλά φάρμακα και ορμόνες.

Υπάρχουν και ανδρόγυνα που, μόλις παντρευτούν, θέλουν αμέσως να αποκτήσουν παιδί και, αν λίγο καθυστερήσουν, αρχίζουν να αγωνιούν. Άλλα πώς να κάνουν παιδί, ενώ είναι γεμάτοι αγωνία και άγχος; Αν διώξουν την αγωνία και το άγχος και βάλουν στην ζωή τους μια καλή πνευματική σειρά, τότε θα κάνουν παιδί.

Μερικές φορές ό Θεός σκόπιμα αργεί να δώσει παιδί σε κάποιο ανδρόγυνο. Είδατε, και στους Αγίους Ιωακείμ και Άννα, τους Θεοπάτορες, και στον Προφήτη Ζαχαρία και την Αγία Ελισάβετ, στα γεράματα έδωσε παιδί, για να εκπληρωθεί και στις δύο περιπτώσεις το προαιώνιο σχέδιο Του για την σωτηρία των ανθρώπων.

Οι σύζυγοι πρέπει να είναι πάντα έτοιμοι να δεχθούν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους. Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό, ό Θεός δεν τον αφήνει. Τίποτε δεν κάνουμε εμείς, και ό Θεός πόσα κάνει για μας! Με πόση αγάπη και απλοχεριά μας τα δίνει όλα! Υπάρχει τίποτε στον Θεό που να μην μπορεί να το κάνη;

Ένα ανδρόγυνο είχε πέντε παιδιά, αλλά, όταν τα παιδιά τους μεγάλωσαν, αποκαταστάθηκαν και έφυγαν από κοντά τους, έμειναν μόνοι.

Τότε αποφάσισαν να κάνουν ακόμη ένα παιδί, για να το έχουν στα γεράματα τους. Παρόλο που ή γυναίκα ήταν σε ηλικία που δεν μπορούσε να τεκνοποίηση και ανθρωπίνως αυτό ήταν αδύνατο, είχαν όμως μεγάλη πίστη στον Θεό και απέκτησαν ένα αγόρι. Έτσι είχαν μαζί τους στα γεράματα τους τον μικρότερο γιο τους, που τον μεγάλωσαν και τον τακτοποίησαν και αυτόν.

Το θέμα της τεκνοποιίας δεν εξαρτάται μόνον από τον άνθρωπο, εξαρτάται και από τον Θεό. Όταν ό Θεός βλέπει ταπείνωση στο ανδρόγυνο που έχει δυσκολία να απόκτηση παιδιά, τότε όχι μόνον ένα παιδί τους δίνει, αλλά και πολυτέκνους μπορεί να τους κάνη. Όταν όμως βλέπει πείσμα και εγωισμό, αν τους εκπλήρωση το αίτημα τους, θα τους ανάπαυση στο πείσμα τους και στον εγωισμό τους. Πρέπει να αφεθούν εν λευκώ στον Θεό. «Θεέ μου, να πουν, Εσύ για το καλό μας φροντίζεις•

“γενηθήτω το θέλημα Σου” (Ματθ. 6, 10)». Τότε θα γίνει αυτό που ζητούν. Γιατί, όταν λέμε «γενηθήτω το θέλημα Σον» και αφηνόμαστε με εμπιστοσύνη στον Θεό, τότε γίνεται το θέλημα του Θεού. Άλλα εμείς από το ένα μέρος λέμε «γενηθήτω το θέλημα σου», και από το άλλο μέρος επιμένουμε στο θέλημα το δικό μας. Τότε τι να κάνη και ό Θεός; (σ. 68—70).

Από βιβλίο: Οικογενειακή Ζωή,του γ. Παίσιου.Γέροντας Παϊσιος: Μερικές φορές ό Θεός σκόπιμα αργεί να δώσει παιδί σε κάποιο ανδρόγυνο.
πηγή

Για οχτώ χρόνια…

Πολλές φορές κλαιγόμαστε ότι έχουμε ελαττώματα, αλλά αν μας ρωτήσει κανείς πόση ώρα προσευχήθηκες γι’αυτό το ελάττωμα, δεν εχουμε πολλή ώρα.

Πόσες φορές ζητήσαμε απ’τον Θεο κάτι και δεν μας το’δωσε; Για πολύ καιρό… Ο Άγιος Αμμωνάς οχτώ χρόνια παρακαλούσε τον Θεό να του πάρει τον θυμό… Οχτώ χρόνια!!! Και εμείς κάνουμε κάτι οχτώ μέρες και λέμε: “Ο Θεός δεν ακούει. Το κατάλαβα. Δεν με υπολογίζει”.

Αυτός εφτά χρόνια παρακαλούσε και δεν απογοητεύτηκε. Και τον όγδοο χρόνο, λέει, αισθάνθηκε να φεύγει από μέσα του ένα βάρος και, από τότε, ό,τι και να του έκανες, ήταν πράος και γαλήνιος σαν ένα μικρό παιδί.

Απoσπάσματα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου 
πηγή

Μην κατακρίνεις ακόμη και αν βλέπεις(Όσιος Πορφύριος)

 Δὲν εἶναι ὅλοι παλιάνθρωποι, ἐκεῖνοι ποὺ κάνουν ἐγκλήματα
Ἀκόμη κι ἂν εἶναι ἀναίσθητος, ἂν θέλετε, ποὺ ἐλάχιστοι εἶναι οἱ πωρωμένοι καὶ οἱ ἀναίσθητοι. Οἱ ἄλλοι βρίσκονται σὲ μιὰ δύσκολη ὥρα, ἀτείχιστοι, καὶ τοὺς ἁρπάζει τὸ κακὸ καὶ τοὺς βάζει καὶ κάνουν τὰ μύρια ὅσα. 

 Ἔτσι ἔλεγε ὁ Γέροντας Πορφύριος: “Δὲν εἶναι, βρέ, ὅλοι φονιάδες, οὔτε ὅλοι παλιάνθρωποι ποὺ κάνουν ἐγκλήματα, ἀλλ’ εἶναι ἀτείχιστοι, δὲν ἀγωνίζονται, δὲν ἐξομολογοῦνται, δὲν μεταλαβαίνουν, δὲν προσεύχονται, δὲν προσπαθοῦν. Κι εἶναι καλὲς ψυχές, ἀλλὰ μένουν ἔτσι, ξέφραγα ἀμπέλια, ὅπως λέει ἡ λαϊκὴ ἔκφραση. Καὶ τοὺς πιάνει καὶ τοὺς σκηκώνει τὸ κακό. Καὶ τοὺς βάνει νὰ κάνουνε φόνο καὶ νὰ κάνουν τόσα καὶ μετά, μετὰ ἀπὸ λίγο μετανοιώνουνε, στενοχωριοῦνται, ὑποφέρουνε, νιώθουν σὰν νά ‘ναι στὴν κόλαση”. 

 Δὲν θέλω νὰ δικαιολογήσω κανένα ἔγκλημα, ἀλλὰ ὁ ἐγκληματίας καὶ ὁ ἁμαρτωλὸς δὲν παύει νὰ εἶναι ἄνθρωπος καὶ ἐκεῖνος πληγωμένος, ὅπως περισσότερο πληγωμένα εἶναι τὰ θηρία, βέβαια, καὶ οἱ συγγενεῖς τῶν θυμάτων”. Μὴν κατακρίνεις, ἀκόμη κι ἂν βλέπεις 

Νὰ προσέχεις τὴν κατάκριση, μοῦ λέει μιὰ ἄλλη μέρα ὁ Γέροντας, καὶ μοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς περιστατικό, γιὰ νὰ ἀποφεύγω κάθε συζήτηση γι’ αὐτή, ὅσο δίκαιο καὶ ἂν νομίζω πὼς ἔχω.

 -Εἶχε πάει μιὰ μέρα μιὰ γυναίκα σὲ ἕναν παπᾶ γιὰ νὰ ἐξομολογηθεῖ. Ἦταν ἀπὸ κάποιο χωριὸ ποὺ φοροῦν καὶ μεσοφόρια. Τὰ ξέρεις;.

 – Τὰ ξέρω, τοῦ λέω. 

– Λοιπόν, ἀφοῦ ἐξομολογήθηκε, σηκώθηκε νὰ φύγει. Ὅμως δὲν ἔκανε πέρα, ἂν δὲν τοῦ ἄφηνε κάτι γιὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσει καὶ ἐπειδὴ ἔτσι αἰσθανόταν καλύτερα. Προσπάθησε λοιπὸν νὰ σηκώσει τὸ πάνω φόρεμα γιὰ νὰ βγάλει ἀπὸ τὸ μεσοφόρεμα κάτι χρήματα ποὺ εἶχε, ἀλλὰ μαζὶ μὲ τὸ πανωφόρι πιάνει καὶ τὸ μεσοφόρι μαζὶ κατὰ λάθος, τὸ σηκώνει ψηλά, καὶ τῆς φανῆκαν τὰ πόδια της. Τὴ στιγμὴ αὐτὴ μπῆκε κάποιος μέσα καὶ εἶδε τὴ στάση τῆς γυναίκας καὶ πῆγε καὶ κατήγγειλε τὸν παπᾶ γιὰ ἄσεμνες πράξεις καὶ τὸν τιμώρησαν μάλιστα μὲ τρεῖς μῆνες ἀργία. 

Σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα τῆς ἀργίας του ὁ παπᾶς αὐτὸς εὐχαριστοῦσε καὶ δοξολογοῦσε τὸν Θεὸ γι’ αὐτὴ τὴ δοκιμασία ποὺ τοῦ ἔδωσε. Τὸ χάρηκε πάρα πολύ! Εἶδες, ὅμως, τί ἕπαθε ὁ ἀδελφός μας, παιδί μου; Ἐνῶ εἶδε κάτι τὸ ἄσεμνο, καὶ κατέκρινε τὸν παπᾶ, δὲν ἦταν ἔτσι ὅπως τοῦ τὸ παρουσίασε ὁ πονηρός. 

Γι’ αὐτὸ σοῦ λέω, πρόσεχε πολύ, πρόσεχε! 

– Ναί, Παππούλη μου, τοῦ εἶπα, θὰ προσέχω… 

Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου, σελ. 231-232-233

πηγή

το είδαμε εδώ

EΣΧΑΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ· ΑΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΛΕΓΑΜΕ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ» ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΛΕΜΕ 100 ΚΑΙ 1000 ΦΟΡΕΣ + ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ

EΣΧΑΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

«Κύριε, ἐλέησον»

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
Πάντοτε πρέπει νὰ προσευχώμεθα καὶ νὰ παρακαλοῦμε τὸ Θεό, ἰδιαιτέρως δὲ τὶς ἔσχατες αὐτὲς ἡμέρες.
Ἂν μιὰ φορὰ λέγαμε τό· «Κύριε ἐλέησον« τὰ προηγουμένα χρόνια, σήμερα πρέπει νὰ τὸ ποῦμε ἑκατὸ καὶ χίλιες φορές. Γιατί; Διότι κινδυνεύουμε, καὶ κανεὶς ἀπὸ μᾶς δὲν ἔχει συνείδησι τοῦ τεραστίου κινδύνου τὸν ὁποῖο περνᾷ ἡ μικρά μας ἀλλὰ ἔνδοξος πατρίς. Κανείς δὲν ἔχει συνείδησι σὲ ποιούς καιροὺς ζοῦμε.
Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ἁμαρτωλή, ἐποχὴ τραγική, ἐποχὴ ἀποστασίας ἀπὸ τὸ Θεό· ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ μεγάλης διαφθορᾶς καὶ ἀπιστίας.
Ποτέ μὰ ποτέ ἡ ἀνθρωπότητος δὲν ἐβλαστήμησε τὸ Θεὸ ὄσο σήμερα. Καὶ ποτέ δὲν ἐγκλημάτησε ὁ ἄνθρωπος ὅπως ἐγκλημάτησε στὶς ἡμέρες μας. Ποτέ δὲν ἐψεύσθησαν μικροὶ καὶ μεγάλοι ὅπως ψεύδονται χυδαίως σήμερα. Ποτέ ἡ ἀνθρωπότης δὲν ἐξέκλινε ἀπὸ τὴν τροχιὰ τῆς ἡθικῆς ὅπως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Οἱ ἡμέρες μας εἶνε ὅπως προφήτευσε ὁ Χριστός. Διαβάστε τὸ Εὐαγγέλιο, γιὰ νὰ δῆτε τί λέει· Τὸ τέλος τοῦ κόσμου θὰ εἶνε «ὥσπερ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε» (Ματθ. 24,37).
Θεέ μου Θεέ μου, ὁποία ἐκπλήρωσις τῆς προφητείας!

Τί θὰ πῇ «αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε»;

Μικρὸ ἀπόσπαμα από το βιβλίο
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ
τοῦ ἐπισκόπου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου
Προτοῦ νὰ γίνῃ ὁ κατακλυσμός, οἱ ἄνθρωποι ἔτρωγαν, ἔπιναν, διασκέδαζαν, διέπρατταν ὅργια, καὶ καμμία ἔννοια τοῦ Θεοῦ δὲν εἶχαν· Ξαφνικά, μέσα στὰ γλέντια των καὶ στὶς διασκεδάσεις των, ἄνοιξαν οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ σαράντα ἡμέρες ἔβρεχε. Φούσκωσαν οἱ θάλασσες, οἱ λίμνες καὶ τὰ ποτάμια, καὶ τὰ νερὰ ἔφτασαν μέχρι τὶς ὑψηλότερες κορυφές, ἔφτασαν μέχρι τὸ Ἀραράτ. Ἀπέραντο νεκροταφεῖο ἔγινε ἡ γῆ. Καὶ ἀπὸ τὰ ἑκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων μόνο ὀκτὼ (8) ἄτομα σώθηκαν.
Τὸ τέλος τοῦ κόσμου, λέει ὁ Χριστός, θὰ εἶνε «ὥσπερ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε». Καὶ οἱ ἡμέρες μας εἶνε ὅπως «αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε». Διότι ἔχουμε ξεκλίνει καὶ πρέπει νὰ περιμένουμε τὸ τέλος τοῦ Νῶε. Τὸ λέω ὄχι ἐγώ, ὁ ἐπίσκοπος Φλωρίνης, ὁ δῆθεν αὐστηρός, ἀλλὰ στόματα ἔγκυρα, πολιτικῶν, ἐπιστημόνων, ἀνδρῶν διαπρεπῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Ῥωσίας. Αὐτοὶ προφητεύουν ὅτι εἴμεθα ἐγγὺς θυέλλης. Καὶ δὲν θ᾿ ἀνοίξουν πλέον οἱ καταρράκται τ᾿ οὐρανοῦ γιὰ νὰ πέσῃ νεράκι πάνω στὰ κεφάλια τῶν ἁμαρτωλῶν ἀνθρώπων· ἀλλά, ὅπως λέει ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, θὰ φανοῦν στὸν οὐρανὸ τὰ μαυροπούλια, ποὺ εἶνε τὰ ἀεροπλάνα. Καὶ οἱ ἀεροπόροι, ἀπὸ ὕψος χιλίων μέτρων, θὰ πατήσουν τὰ ἡλεκτρικά τους κουμπιά, θὰ ῥίξουν ἀτομικὲς βόμβες, καὶ θὰ κατασταφῇ ἡ γῆ. Δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον πόλεις, δὲν θὰ ὑπάρχῃ κόσμος, ἀλλὰ καταστροφὴ ἄνευ προηγουμένου. Αὐτὸς θὰ εἶνε ὁ Ἁρμαγεδὼν τῆς Ἀποκαλύψεως (16,16), ὁ τελευταῖος πόλεμος, ὁ ὁποῖος ὁπωσδήποτε θὰ γίνῃ, γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας.
Ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου κρέμεται ἀπὸ μία κλωστή.
Κόσμε, γλέντα, διασκέδαζε, ὀργίαζε, μοίχευε, μάζευε λεπτά. Ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, Ἰοῦδαι τῆς ἀνθρωπότητος, κτίζετε κατοικίες, πολυκατοικίες καὶ διαμερίσματα· ἀγοράζετε αὐτοκίνητα, κόττερα καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλετε. Μαζεύετε λοιπόν, γλεντᾶτε καὶ διασκεδάζετε· ἀλλὰ πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας κρέμεται ἡ σπάθη τοῦ Δαμοκλέους. Ἀπὸ μία κλωστὴ κρέμεται ἡ ζωὴ τοῦ κόσμου· καὶ ἐὰν αὐτὴ κοπῇ, οὐαί τῷ κόσμῳ.

Ξυπνᾶτε
Πηγή

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

πηγή

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ ΘΑ ΤΑΡΑΧΘΗ ΟΠΩΣ Η ΕΛΑΙΑ.

Μπορείτε να αποθηκεύσετε το κείμενο στο σκληρό σας δίσκο και να διαβάσετε σε μεγένθυνση τα κείμενα.Μπορείτε επίσης να κάνετε κλικ πάνω σε κάθε κείμενο και να το διαβάσετε μεγενθυμένο σε νέο παράθυρο.

πηγή

"Ο ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ ΕΦΘΑΣΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ"

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΥΝΕΧΩΣ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ !!!

Ο ΦΙΛΑΝΔΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΕΒΑΛΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΑΡΘΡΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Η ΦΙΛΑΝΔΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ...

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΑΝΔΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ (Helsingin Sanomat)  

ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ...  

ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΚΑΛΕΣΜΑ 1.000.000 ΕΦΕΔΡΩΝ ΣΤΟΝ ΦΙΛΑΝΔΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ, ΗΛΙΚΙΑΣ 18 ΕΩΣ 60 ΕΤΩΝ, ΤΟ ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 4 ΜΑΙΟΥ, ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΑΥΤΗ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΕΙΧΕ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΥΤΗΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ:

ΑΠΟ "ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ"

ΔΕΙΤΕ Εδώ...

<<ΘΑ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ ΚΑΤΑΚΤΩΝΤΑΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ (ΦΙΛΑΝΔΙΑ, ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΣΟΥΗΔΙΑ), ΔΙΟΤΙ ΕΝΩ ΑΥΤΕΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ ΘΑ ΚΡΑΤΑΝΕ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΣΤΑΣΗ, ΘΑ ΣΧΕΔΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ...

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΣΤΟΥΝ ΘΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ...>>

ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

<<ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΘΑ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ ΣΕ ΠΟΛΩΝΙΑ, ΤΣΕΧΙΑ, ΣΛΟΒΑΚΙΑ, ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΜΟΛΔΑΒΙΑ...

ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ (ΣΕΡΒΟΙ ΚΑΙ ΡΟΥΜΑΝΟΙ, ΟΧΙ ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ), ΘΑ ΕΞΕΓΕΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΝ ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΥΛΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΣΥΜΜΑΧΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ...>>

εδώ

Προσευχή κατά τζιχαντιστών…

Γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Πολλές φορές και κατά επανάληψη στην αρθρογραφία μας χρησιμοποίησα  την φράση προσευχή του Οσίου Νικολάου του Κατασκεπηνού που συνήθιζε να λέει ο Όσιος Παίσιος ο Αγιορείτης  ¨Αθέων Αγαρηνών τα βέλη σύντριψον Δέσποινα και πάσαν επιβουλήν δαιμόνων ματαίωσον, λαόν  Χριστεπώνυμον σκέπων και φύλαττων, ίνα πόθω σε δοξάζωμεν¨. 

Ο λόγος είναι γιατί πολλά πράγματα αποτυπώνονται βαθιά μέσα μας και θεωρώ ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να δοθεί μαρτυρία περι αυτού.

Στις αρχές της δεκαετίας του 90 ο Νικόλαος Μάρτης που με τα βιβλία του ομολόγησε την Ελληνικότητα της Μακεδονίας στην Παγκόσμια κοινότητα απέναντι στο βδέλυγμα της Σκοπιανής Πλαστογράφησης… συγκίνησε με την προσφορά του αυτή τον Άγιο Γέροντα Παίσιο και μαζί του ανέπτυξε ιδιαίτερη πνευματική σχέση.

Η κοινή καταγωγή μας με τον αείμνηστο σήμερα κ. Νικόλαο Μάρτη (Μακεδονία) και η συνεργασία μας σε θέματα ιστορικής ανάλυσης μου έδωσε την δυνατότητα να ακούσω εκ μέρους του ¨περιστατικά και λόγους¨ από τις συναντήσεις του με το ΟΣΙΟ.

Σε ένα τέτοιο διάλογο που διαμειφθεί μεταξύ τους ο κ. Μάρτης μου αποκάλυψε ότι ο Γέροντας και σήμερα Όσιος της Εκκλησίας μας του είπε ότι όταν θα εισέρχονται  παράνομα  στην Ελλάδα ¨αγαρηνοί¨ και άλλοι έξω από αυτήν θα την απειλούν καλόν θα ήταν να καταφύγουμε στην παραπάνω Ευχή απευθυνόμενοι στην Υπεραγία Θεοτόκο διότι δεν θα έχουμε από αλλού Προστασία και Σκέπη.

Στην απορία του πρώην Υπουργού και τι θα γίνει με αυτούς που μπαίνουν παράνομα στην Ελλάδα; (να σκεφτούμε μόνο ότι τότε άρχισε να φαίνεται δειλά- δειλά το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης)

Η απάντηση ήταν…

¨αυτοί που σήμερα μπαίνουν παράνομα, αύριο θα δυσκολευθούν περισσότερο από τους Έλληνες και θα εγκαταλείψουν μονομιάς την Ελλάδα¨

Όμως ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ εστίαζε την ευχή στους ¨άθεους αγαρηνούς¨ δηλ σε αυτούς που ¨δεν έχουν τον Θεό τους¨ δηλ στους σημερινούς τζιχαντιστές που η εγκληματική τους δράση κατατρώγει την ανθρωπότητα σαν τις ακρίδες και στηρίζονται σε ισχυρούς χορηγούς με γεωπολιτικές βλέψεις (βλ. σημερινή Τουρκική πολιτική).

Πιστεύω ότι ο  Όσιος Παίσιος εύχεται να μην πιούμε και αυτό το πικρό ποτήρι των ¨αθέων αγαρηνών¨ - τζιχαντιστών μέσα στην εξαθλιωμένη από τα μνημόνια Ελλάδα.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

το είδαμε εδώ

Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε

Κάποτε είχε πάει ένας κοσμικός στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, για να γίνει Μοναχός.

Οι Πατέρες όμως της Σκήτης δεν τον δέχονταν, γιατί, εκτός που ήταν ράθυμος και αμελής, ήταν και πολύ σκανδαλοποιός και δημιουργούσε συνέχεια θέματα.

Επειδή εκείνος αναπαυόταν στην Σκήτη, παρακάλεσε τους Πατέρες να τον αφήσουν να μένει ως λαϊκός και να εργάζεται καμιά φορά.Έτσι λοιπόν πέρασε την ζωή του με ραθυμία και αμέλεια μέχρι την ώρα του θανάτου του, που έπεσε πια στο κρεββάτι και ψυχορραγούσε. Οι Πατέρες όμως του συμπαραστέκονταν και βρίσκονταν συνέχεια κοντά του.

Μια μέρα ο ετοιμοθάνατος έχει έρθει σε έκσταση και έκανε νοήματα. Οι Πατέρες απορούσαν τι συμβαίνει! Όταν συνήλθε, τους διηγήθηκε το εξής φοβερό:

- Είδα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μ’ ένα χαρτί στα χέρια του, που είχε όλες τις αμαρτίες μου, και μου είπε:

«Βλέπεις; αυτά εδώ τα έκανες όλα, γι’ αυτό ετοιμάσου να πας στην κόλαση».

Τότε εγώ του λέω:«Για κοίταξε, ανάμεσα σ’ αυτά τα αμαρτήματα, υπάρχει το αμάρτημα της κατακρίσεως;»

Ψάχνει ο Αρχάγγελος, και μου λέει:

«Όχι, δεν υπάρχει».

«Οπότε, του λέω, δεν πρέπει να πάω στην κόλαση, σύμφωνα με αυτό που είπε ο Κύριος:

Μη κρίνετε, και ου μη κριθήτε».Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ έσχισε το χαρτί με τα αμαρτήματά μου.

Έτσι, Πατέρες μου, πάω στον Παράδεισο. Όταν μου είχατε πει ότι δεν κάνω για Μοναχός στην Σκήτη και εργαζόμουν ως λαϊκός και εκκλησιαζόμουν στο Κυριακό τις εορτές, είχα ακούσει τα λόγια του Ευαγγελίου Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε και είπα:

«Ταλαίπωρε, τουλάχιστον αυτό να εφαρμόσεις», και αυτό με έσωσε δίχως άλλο κόπο.Μόλις τελείωσε αυτά τα λόγια, παρέδωσε την ψυχή του στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
το είδαμε εδώ

''Πειρατήριον εστίν ο βίος του ανθρώπου''

                          

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Ερμηνεύοντας ο Άγιος Κύριλλος, πατριάρχης Ιεροσολύμων την θεραπεία του παραλυτικού της Βηθεσδά, εκτός των άλλων μας αναφέρει και τα εξής: "Ο Χριστός είδε κάποιον κατάκοιτο και ταλαιπωρημένο από τη βαριά του αρρώστια. Διότι είχε μεγάλο βάρος αμαρτιών και πόνο μακροχρόνιας αρρώστιας. Σε αυτόν απευθύνει το ποθητό ερώτημα: "θέλεις να θεραπευθείς;" (Ιω ε΄,7)".

Και δεν είπε τίποτα άλλο, παρά άφησε την ερώτηση στη μέση, διότι η ερώτησή Του ήταν διπλή.

Επειδή ο παραλυτικός δεν ήταν μόνο σωματικά άρρωστος, αλλά και ψυχικά (σύμφωνα με αυτό που του είπε μετά: "Βλέπεις, έχεις γίνει καλά. Από ΄δω και πέρα μην αμαρτάνεις, για να μην πάθεις τίποτε χειρότερο" (Ιω ε΄,14), γι' αυτό τον ρώτησε: "θέλεις να θεραπευθείς;"

Τι μεγάλη που είναι η δύναμη του Γιατρού, που βάζει ως προϋπόθεση της βοήθειάς Του, τη θέληση του αρρώστου!

Διότι, επειδή η σωτηρία προέρχεται από την πίστη, γι΄αυτό ο παραλυτικός άκουσε το "θέλεις", ώστε η θέληση να φέρει τη θεραπεία.

Αυτόν τον λόγο μπορούσε να πει μόνο ο Ιησούς, και όχι οι αισθητοί αρχίατροι. Διότι, αυτοί που θεραπεύουν τα αισθητά νοσήματα, δεν μπορούν να λένε σε όλους: ''Θέλεις να γίνεις καλά;'' Όμως ο Ιησούς και τη θέληση χορηγεί και την πίστη δέχεται και χαρίζει τη δωρεά χωρίς αμοιβή.

1. Ο πόνος λοιπόν της ασθενείας μαζί συγχρόνως με την εγκατάλειψη από τους ανθρώπους ήταν ο σύντροφος του ανθρώπου της προβατικής κολυμβήθρας.

Ο πόνος που το φαινόμενό του είναι πανανθρώπινο και βρίσκεται συγχρόνως σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

Μέσα από αυτό το καμίνι της δοκιμασίας περνούν πλούσιοι και φτωχοί, σοφοί και αγράμματοι. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Χριστού "εν τω κόσμω θλίψιν έξετε αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον" (Ιω ιστ΄,33)

Τον ονόμασαν σκληρό δυνάστη

Τον διακρίνουμε σε σωματικό πόνο που ταλαιπωρεί το σώμα από την παρουσία της ασθενείας ή από τις διάφορες στερήσεις.

Σε συναισθηματικό πόνο ο οποίος έχει σαν βάση τις διάφορες τραγικότητες στην κοιλάδα αυτή του κλαυθμώνος, παραδείγματος χάριν η παρουσία του θανάτου προσφιλών μας προσώπων, η χηρεία, η ορφάνια και τόσα άλλα τα οποία ο καθένας από εμάς μπορεί να προσθέσει στην καθημερινή του ζωή.

Ο πόνος με τις διάφορες παραλλαγές του αφού δεν μπορούμε απόλυτα να κάνουμε διαχωρισμό, αποτελεί από την ημέρα της πτώσεως των πρωτοπλάστων τον μόνιμο σύντροφο της ζωής του. Γιαυτό και από το στόμα του πολλές φορές βγαίνει ένα γιατί:

Γιατί σε εμένα.....

Γιατί τόσος πόνος.....

Γιατί τόσα δάκρυα στη ζωή μου....

2. Οι θεοφόροι πατέρες της Εκκλησίας μέσα από τη δική τους εμπειρία από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα στην κεκκαθαρμένη καρδία τους μας αναφέρουν:

Για την παιδεία του Θεού, για το παιδαγωγικό του πόνου που γίνεται φάρμακο πολλές φορές της αρρωστημένης από την αμαρτία ψυχής μας.

Έτσι από την παρουσία του πολλές φορές διαπιστώνουμε την ματαιότητα των εγκοσμίων, καταφεύγουμε στην αγάπη του Θεού, ζητούμε το έλεός Του και την θαυμαστή Του παρουσία, αφήνουμε την ζωή της αμαρτίας και διά της μετανοίας οδηγούμεθα στην Χάρη του Θεού.

Γιαυτό και ο προφητάναξ Δαυίδ στον 76ο ψαλμό απευθυνόμενος στον Θεό εν καιρώ θλίψεως λέγει: "εν ημέρα θλίψεώς μου τον Θεόν εξεζήτησα, ταις χερσί μου νυκτός εναντίον αυτού, και ουκ ηπατήθην. απηνήνατο παρακληθήναι η ψυχή μου. εμνήσθην του Θεού και ευφράνθην. ηδολέσχησα, και ωλιγοψύχησε το πνεύμα μου".

3. Ο πόνος, μας υπενθυμίζουν ‘τα πάγχρυσα στόματα του λόγου’, μας προάγει στην πνευματική ζωή και συντελεί στον αγιασμό μας. "Έπαρον τους πειρασμούς και ουδείς ο σωζώμενος" είναι η πατερική εμπειρία.

Μέσα από τους πειρασμούς και τις δυσκολίες αυτής της ζωής αποκτούμε την αρετή της υπομονής και της ανδρείας, οι οποίες μας προάγουν στην αγιότητα.

Αυτό τον πόνο δοκίμασε ο ενανθρωπήσας Υιός και Λόγος του Θεού "ημίν υπολιμπάνων υπογραμμόν ίνα επακολουθήσωμεν τοις ίχνεσιν αυτού" (πρβλ. Α΄ Πέτρ. β΄,21). Αυτόν δοκίμασαν οι άγιοι μάρτυρες.

Αγκαλιά με αυτόν έζησαν οι θεοφόροι πατέρες της Εκκλησίας και όλοι οι άγιοι της πίστεώς μας. Γι΄ αυτό έχει λεχθεί χαρακτηριστικά ότι ο πόνος και οι πειρασμοί τους οποίους αντιμετωπίζουμε μοιάζουν με τους ανέμους που αναγκάζουν το δέντρο να ρίξει βαθύτερες ρίζες στη γη.

Ό,τι είναι η σμίλη ενός γλύπτη, ό,τι είναι το νυστέρι του χειρουργού, ό,τι είναι το κλαδευτήρι του αμπελουργού είναι και ο πόνος για τον κάθε άνθρωπο.

4. Ο απόστολος Παύλος, ο στρατηγός της Εκκλησίας, κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, μας δίνει μέσα από την δική του πολυκύμαντη ζωή με την άφθονη παρουσία του πόνου, των πειρασμών και των δοκιμασιών την δική του διάσταση.

Ο πόνος μας βοηθάει στο να αποκτήσουμε το πνεύμα της ταπεινώσεως.

"Εδόθη μοι σκόλοψ τη σαρκί, άγγελος σατάν, ίνα με κολαφίζη, ίνα μη υπεραίρωμαι. Υπέρ τούτου τρις τον Κύριον παρεκάλεσα ἰνα αποστή απ΄ εμού. και είρηκέ μοι. αρκεί σοι η χάρις μου. η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται’ (Β΄ Κορ. ιβ΄, 7).

Είναι ένα διδασκαλείο θα λέγαμε στη γλώσσα μας που μας ενισχύει στο να αποκτήσουμε την αρετή της ταπεινώσεως, ώστε στο χώρο της καρδιάς μας να υπάρχει η Χάρις του Θεού.

Και όπως ένας αθλητής μέσα σε ένα στάδιο κοπιάζει και τρέχει και ιδρώνει, πέφτει και ανίσταται προκειμένου να φθάσει κάποια στιγμή στο τέρμα και να πάρει το βραβείο της νίκης, έτσι και εμείς σε αυτή τη ζωή, απέναντι στις μικρότητες, στα πάθη, στην φιλαυτία και τον εγωϊσμό, εμφανίζεται ο πόνος για να μην υπερφρονούμε "παρ΄ ο δει φρονείν" (Ρωμ. ιβ΄, 3) κατά την Παύλειο αποκάλυψη.

Όταν επιτρέψει ο Θεός τον πόνο, όταν βρεθούμε στην αγριαίνουσα θάλασσα των πειρασμών, όταν τα κύμματα αυτής της ζωής υψώνονται πελώρια και είναι έτοιμα να καταποντήσουν το πλοιάριο της υπάρξεώς μας, τότε θα πρέπει να έχουμε σαν συνοδοιπόρο, αφενός μεν την πίστη στον Κύριο των Δυνάμεων και αφετέρου την βεβαιότητα της αγάπης Του και της ζωντανής παρουσίας Του.

Θα πρέπει να θυμόμαστε τον λόγο Του "ιδού εγώ μεθ΄ υμών ειμί, πάσας τας ημέρας" (Ματθ. κη΄, 20). Και η προσευχή μας θα πρέπει να είναι όπως του αποστόλου Πέτρου: "Κύριε σώσόν με" (Ματθ. ιδ΄, 30’).

Έτσι θα απολαμβάνουμε την θεία παράκληση και θα ακούμε την γλυκιά φωνή του Χριστού "θέλεις υγιής γενέσθαι;"

Γιατί "Ιησούς και το θέλειν χαρίζεται, και το πιστεύειν λαμβάνει, και την δωρεάν αμισθί χαρίζεται" (Ομιλία εις τον παραλυτικόν τον επί την κολυμβήθραν, Αγ.Κυρίλλου Ιεροσολύμων, κεφ. δ΄).

πηγή