«ΟΤΑΝ ΕΛΘῌ ΚΑΥΜΑ…» (Στὴν ζωὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου θὰ ὑπάρξη ὁπωσδήποτε αὐτὴ ἡ ἐπίσκεψη τοῦ καύσωνα.)

«Ὅταν ἔλθῃ καῦμα…»
(Ἱερεμίας ιζ´ 8)

τοῦ περιοδ. «ΖΩΗ»
ἀρ. τ. 4258, Ἰούνιος 2012

.              Ἡ θερμοκρασία ἀνεβαίνει. Ζέστη. Ζέστη ποὺ ὥρα μὲ τὴν ὥρα γίνεται πιὸ αἰσθητή. Ὁ ἀέρας ἀκίνητος. Μιὰ δυσφορία πιέζει τὸ στῆθος. Ἔρχεται ὁ καύσωνας, ἀνυπόφορος καὶ ἀπειλητικός. Τὸ «καῦμα» φθάνει.
.              Τὰ δένδρα τρέμουν. Σὰν νὰ αἰσθάνωνται ὅτι ὁ καύσωνας θὰ τὰ συντρίψη, θὰ τὰ ξεράνη, θὰ τὰ κάψη μέσα στὴν πύρινη ἀγκάλη του.
.              Φοβοῦνται τὰ δέντρα. Ὄχι ὅμως ὅλα. Ὑπάρχουν κι ἐκεῖνα ποὺ δὲν φοβοῦνται: «οὐ φοβηθήσονται, ὅταν ἔλθῃ καῦμα» (Ἱερεμ. ιζ´ 8). Δὲν θὰ τρομάξουν στὴν ἐπίθεση τοῦ καύσωνα. Ὅσο κι ἂν εἶναι σφοδρός, ὅσο κι ἂν στὸ πέρασμά του ξεραίνη τὰ πάντα, ὁρισμένα δένδρα δὲν τὸν ὑπολογίζουν. Μποροῦν νὰ διατηροῦνται ὁλόδροσα. Μέσα στὴν ἀποπνικτικὴ ζέστη ἁπλώνουν τὸ φρέσκο φύλλωμά τους καὶ εἶναι φορτωμένα καρπό. Δὲν φοβοῦνται τὸ καῦμα. Ἡ ἐξήγηση εἶναι ἁπλή. Δίπλα τους περνάει τὸ ποτάμι. Οἱ ρίζες τους βυθίζονται στὰ βάθη τῆς γῆς τὰ πάντοτε ὑγρά. «Ξύλον εὐθηνοῦν παρ’ ὕδατα καὶ ἐπὶ ἰκμάδα βαλεῖ ρίζαν αὐτοῦ καὶ οὐ φοβηθήσεται, ὅταν ἔλθῃ καῦμα» (Ἱερεμ. ιζ´ 8).
.              Ἡ ζωή μας δὲν εἶναι μιὰ συνεχὴς ἄνοιξη. Τὸ ξέρεις πολὺ καλά. Ἡ ἐποχή, ποὺ ὅλα εἶναι πράσινα καὶ δροσερὰ καὶ ὅλα ἀνθισμένα καὶ γελαστὰ δὲν κρατάει πολύ. Ὁ εὐχάριστος καιρὸς μὲ τὸν φρέσκο εὐωδιαστὸ ἀέρα καὶ τὸ νοτισμένο χῶμα περνάει γρήγορα. Ἔρχεται τὸ καλοκαίρι. Καὶ μαζί του ἔρχεται καὶ ἡ ζέστη. Καὶ πολὺ συχνὰ ἡ ζέστη μεταβάλλεται σὲ καύσωνα. Γίνεται καῦμα ποὺ κατακαίει στὴν φλογισμένη ἐπαφή του τὰ πάντα.
.              Στὴν ζωὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου θὰ ὑπάρξη ὁπωσδήποτε αὐτὴ ἡ ἐπίσκεψη τοῦ καύσωνα. Θὰ νιώση μιὰ καυτὴ ἀτμόσφαιρα νὰ τυλίγη τὴν ψυχή του, νὰ τῆς ἀφαιρῆ κάθε δροσιὰ καὶ δύναμη.
.              Θὰ ἔλθη τὸ καῦμα, ποὺ λέγεται θάνατος ἀγαπημένου προσώπου.
.              Θὰ ἔλθη τὸ καῦμα, ποὺ λέγεται ἀπώλεια μιᾶς θέσης, ἀνέχεια καὶ στέρηση.
.              Θὰ φθάση ὁ καύσωνας ποὺ ὀνομάζεται ἀρρώστια. Ἀρρώστια μακρά, βαριά, δαπανηρή, ἀνίατη.
.          Θὰ φυσήξη ἴσως ὁ λίβας τοῦ κακοῦ καὶ τῆς ἁμαρτίας μέσα στὸ σπίτι. Καὶ τότε ἀπὸ τὸ στῆθος τοῦ πατέρα ἢ τῆς μάνας θὰ βγῆ ὁ στεναγμὸς τῆς ὀδύνης. Μπῆκε φωτιὰ στὴν οἰκογένειά μας. Καιγόμαστε. Πᾶμε νὰ σκάσουμε.
.              Θὰ ἔλθη κάποτε τὸ καῦμα τῆς ζωῆς τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Τότε ἡ ἀγωνία θὰ πλακώση τὴν ψυχή. Ὁ φόβος θὰ θρονιαστῆ στὴν καρδιὰ καὶ μαζί του ὁ πόνος. Τὰ μάτια θὰ γεμίσουν σκιὲς καὶ ἡ ὄψη θὰ μαραθῆ. Ὁ ἄνθρωπος θὰ μοιάζη μὲ δέντρο, ποὺ τὸ χτύπησε καὶ τὸ ξέρανε ὁ καύσωνας. Θὰ τρέμη, θὰ πνίγεται, θὰ ἀναζητάη λίγη δροσιά, μιὰ κάποια ἀνακούφιση. Θὰ ζητάη γαλήνη, ἀσφάλεια.
.              Δὲν θὰ εἶναι ὅμως μόνο ἔτσι. Θὰ ὑπάρξουν πολλοὶ ποὺ θὰ ἀντιμετωπίσουν διαφορετικὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ καύματος. Χωρὶς φόβο. Χωρὶς τρομοκρατημένο βλέμμα. Θὰ ἀκούσουν τὸ χτύπημα τῆς ἀρρώστιας στὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ τους, θὰ ὀσφρανθοῦν τὴν οἰκονομικὴ καταστροφή, ποὺ ἔρχεται. Καὶ ὅμως δὲν θὰ φοβηθοῦν. Γιατί θὰ εἶναι οἱ εὐλογημένοι ἄνθρωποι, ὅπως τοὺς ὀνομάζει ὁ προφήτης Ἱερεμίας. «Εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος, ὃς πέποιθεν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ καὶ ἔσται Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ καὶ ἔσται ὡς ξύλον εὐθυνοῦν παρ’ ὕδατα καὶ ἐπὶ ἰκμάδα βαλεῖ ρίζαν αὐτοῦ καὶ οὐ φοβηθήσεται, ὅταν ἔλθῃ καῦμα» (Ἱερεμ. ιζ΄ 7-8). Εὐλογημένος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔχει στηρίξει τὴν πεποίθησή του στὸν Θεὸ καὶ ὁ Κύριος εἶναι ἡ ἐλπίδα του. Θὰ εἶναι γιὰ πάντα πολύκαρπο καὶ εὐσκιόφυλλο δέντρο καὶ ποτὲ δὲν θὰ φοβηθῆ τὸν καύσωνα.
.              Εἶναι μεγάλη εὐλογία νὰ ἔχη ὁ ἄνθρωπος βαθιὲς ρίζες. Νὰ εἶναι ριζωμένος στὸν Θεό. Νὰ στηρίζεται γεμάτος ἐμπιστοσύνη σ’ Αὐτόν. Ἡ ὕπαρξή του νὰ φυτρώνη δίπλα στὸν μεγάλο ποταμὸ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ζωογονῆται ἀπὸ τὴν πεποίθησή του στὸν Κύριο. Τότε δὲν θὰ ἔχη νὰ φοβηθῆ τὸν καύσωνα. Σὰν τὸ δέντρο, ποὺ οἱ ρίζες του βυθίζονται στὰ βάθη τῆς γῆς εἶναι πάντοτε ὑγρά, ἔτσι κι αὐτὸς θὰ δέχεται ἤρεμα καὶ θαρραλέα τὸν ἀπειλητικὸ καύσωνα. «Οὐ φοβηθήσεται, ὅταν ἔλθῃ καῦμα». Ἀπὸ ὅπου κι ἂν ἔλθη, ὁσοδήποτε σφοδρὸ κι ἂν εἶναι, ὅσο κι ἂν διαρκῆ.
.              Μέσα στὴν ἀνυπόφορη ζέστη, ποὺ θὰ βασανίζη τὴν ψυχή του, ὁ πιστὸς στὸν Θεὸ ἄνθρωπος θὰ νιώθη τὴν δροσιὰ καὶ τὴν ἀναψυχὴ ποὺ χαρίζει ὁ Κύριος. Θὰ τὴν νιώθη βαθιὰ καὶ γεμάτος εὐγνωμοσύνη θὰ προσεύχεται.
.              Κύριε, ἂς εἶσαι εὐλογημένος, γιατί εἶσαι ὁ μεγάλος ποταμὸς ποὺ μὲ ζωογονεῖ μέσα στὸν καύσωνα τῆς ζωῆς.
.              Κύριε, ἂς εἶσαι δοξασμένος, γιατί μᾶς κάνεις τὸ ἀσύγκριτο δῶρο νὰ μᾶς ἀξιώνης νὰ ριζώσουμε σὲ Σένα. Ὅσο μεγάλη κι ἂν εἶναι ἡ ξηρασία, δὲν φοβόμαστε. Ἡ δροσιά Σου δὲν θὰ μᾶς λείψη ποτέ…
.              Κύριε, ἂς εἶσαι εὐλογημένος!
.          Θερμὰ Σὲ ἱκετεύω, κάνε με σὰν τὸ δέντρο τὸ φυτευμένο στὰ ἄφθονα τρεχούμενα νερὰ ποὺ θὰ φέρνη πλούσιους καὶ ὥριμους καρποὺς στὸν κατάλληλο καιρὸ καὶ τὰ καταπράσινα φύλλα του θὰ διατηροῦνται γιὰ πάντα (Ψαλμὸς α´ 3).

πηγή

Η Αγία Φεβρωνία

Προὶξ τῇ γυναικῶν καλλονῇ Φεβρωνία. Τομὴ κεφαλῆς· ὡς καλὴ σοι προὶξ γύναι! Δῶκε δὲ Φεβρωνίη ξίφει αὐχένα εἰκάδι πέμπτῃ.

Βιογραφία Η Αγία Φεβρωνία, ήταν περιζήτητη νύμφη για την σωματική της ομορφιά. Το ίδιο όμως έλαμπε και η αγνή ψυχή της. Για το λόγο αυτό σε ηλικία 17 ετών, επέλεξε το δρόμο της άσκησης και της εγκράτειας στο μοναστήρι όπου ηγουμένη ήταν η θεία της, Βρυένη και βρισκόταν στην Μεσοποταμία (στην πόλη της Νισίβεως, που λέγεται Αντιόχεια της Μυγδονίας και βρισκόταν στα σύνορα του Βυζαντινού και Περσικού κράτους). Γρήγορα, παρά το νεαρό της ηλικίας της, προσαρμόσθηκε στους δύσκολους κανόνες της μοναχικής ζωής βρίσκοντας παράλληλα και χρόνο για να μελετά και να εμβαθύνει στις Θείες Γραφές. Έγινε δε υπόδειγμα ανάμεσα στις άλλες μοναχές για τη σύνεσή της το ζήλο της, την προθυμία της και το ταπεινό της φρόνημα. Κάποια ημέρα όμως, ένα στρατιωτικό σώμα το οποίο κατεδίωκε χριστιανούς, με επικεφαλής το Σεληνο (288 μ.Χ.) έφθασε και στο μοναστήρι της Φεβρωνίας. Οι άλλες μοναχές κατόρθωσαν να διαφύγουν, η Αγία όμως η οποία ήταν άρρωστη δεν κατόρθωσε να μετακινηθεί. Κοντά της παρέμειναν η ηγουμένη Βρυένη και η αδελφή Θωμαΐς. Οι στρατιώτες, μόλις αντίκρυσαν τη Φεβρωνία, έμειναν έκπληκτοι από την ομορφιά της. Άφησαν, λοιπόν, τρεις άνδρες να τη φρουρούν και οι υπόλοιποι γύρισαν και το ανέφεραν στον αρχηγό τους Σελήνο. Αυτός αμέσως διέταξε και την έφεραν μπροστά του, και με κάθε τρόπο την πίεσε να άλλαξοπιστήσει. Πρότεινε στη Φεβρωνία να τη δώσει σύζυγο στον ανεψιό του Λυσίμαχο, που κοντά του θα γνώριζε μεγάλη δόξα. Η Φεβρωνία, όμως, προτίμησε να γίνει «της μελλούσης αποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός» (Α' Έπιστολή Πέτρου, ε' 1). Προτίμησε, δηλαδή, να είναι συμμέτοχος της δόξας που θα αποκαλυφθεί κατά τη δευτέρα παρουσία, και με περίσσιο θάρρος περιφρόνησε τις προτάσεις του Σελήνου, ο όποιος, αφού τη βασάνισε, τελικά τη σκότωσε με ξίφος.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα. Ὡς τῆς ἀσκήσεως ῥόδον ἡδύπνευστον, ὀσμὴν ἀθλήσεως τῷ κόσμῳ ἔπνευσας, εἰς ὀσμὴν μύρων τοῦ Χριστοῦ δραμοῦσα ἀσχέτῳ πόθῳ· ὅθεν ὡς παρθένον σὲ καὶ ὁσίαν καὶ μάρτυρα, θαυμαστῶς ἐδόξασε Φεβρωνία ὁ Κύριος, ᾧ πρέσβευε ὑπὲρ τῶν βοώντων· χαῖρε σεμνὴ ὁσιομάρτυς.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Αγία Φεβρωνία

Αγία Φεβρωνία

Όσιος Διονύσιος κτήτορας της Μονής Τιμίου Προδρόμου Αγίου Όρους

Kτίτωρ Mονής συ του μεγίστου Προδρόμου, Δειχθείς ενοικείς νυν Mοναίς ταις του πόλου.

Ο Όσιος Διονύσιος γεννήθηκε στο χωριό Κορησσό της Καστοριάς, από γονείς ευσεβείς γεωργούς. Σε νεαρή ηλικία, πήγε στο Άγιο Όρος, κοντά στον αδελφό του Θεοδόσιο. Ο Διονύσιος, με δάσκαλο τον ίδιο του τον αδελφό, έμαθε να μελετά την Αγία Γραφή και γρήγορα διακρίθηκε για το ταπεινό του φρόνημα και για τον φιλάνθρωπο χαρακτήρα του. Μετά λίγα χρόνια, επί αυτοκράτορα Αλεξίου Κομνηνού του Γ' (1350 - 1390 μ.Χ.) ο Θεοδόσιος έγινε Μητροπολίτης στην Τραπεζούντα. Ο Διονύσιος, όταν το έμαθε χάρηκε πολύ, πρώτα από αδελφική αγάπη και δεύτερο διότι θα μπορούσε τώρα να πραγματοποιήσει πιο εύκολα ένα δικό του σχέδιο. Μετά την χειροτονία του σε Πρεσβύτερο, ο Διονύσιος μετέφερε τον τόπο της ασκήσεώς του σ' ένα απότομο βουνό του μικρού Άθωνος ή Αντιάθωνος, το ονομαζόμενο Παλαιός Πρόδρομος και Παναγία. Και λίγο πιο κάτω ήθελε να κτίσει Ναό και ευπρεπή Μονή. Πράγμα που τελικά, με τη χάρη του θεού, κατόρθωσε. Έτσι, το 1375 μ.Χ. ο Αλέξιος Γ, με τη μεσιτεία του αδελφού του Μητροπολίτη Θεοδοσίου, ενέκρινε την ανέγερση της Μονής με το όνομα του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Έδωσε για το έργο αυτό ο αυτοκράτορας στον Διονύσιο, 50 σώμια (400.000 γρόσια) και μετά τρία χρόνια 1.000 Κομνηνάτα. Έτσι ο μοναχός Διονύσιος έκτισε τη Μονή Τιμίου Προδρόμου, γνωστή κατόπιν με αυτό το όνομα που της έδωσε ο κτήτοράς της. Ο Διονύσιος πέθανε στην Τραπεζούντα, όπου είχε πάει για να ζητήσει και άλλο βοήθημα από τον αυτοκράτορα για την αγιογράφηση του ναού της Μονής.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε. Προφῆτα καὶ Πρόδρομε, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, ἀξίως εὐφημῆσαί σε οὐκ εὐποροῦμεν ἡμεῖς, οἱ πόθῳ τιμῶντές σε· στείρωσις γὰρ τεκούσης, καὶ πατρὸς ἀφωνία, λέλυνται τῇ ἐνδόξῳ, καὶ σεπτῇ σου γεννήσει, καὶ σάρκωσις Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, κόσμῳ κηρύττεται. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Φῶς οὐράνιον, ἐν σοῖ σκηνώσαν, λύχνον ἄσβεστον, τοὶς ἐν τῷ Ἄθῳ, Διονύσιε σαφῶς σὲ ἀνέδειξε, σὺ γὰρ Προδρόμου τὸν βίον μιμούμενος, Μονὴν αὐτῶ ἀνεγείρεις περίβλεπτον. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον Ἡ πρὶν στεῖρα σήμερον, Χριστοῦ τὸν Πρόδρομον τίκτει, καὶ αὐτὸς τὸ πλήρωμα, πάσης τῆς προφητείας, ὅν περ γάρ, προανεκήρυξαν οἱ Προφῆται, τοῦτον δή, ἐν Ἰορδάνῃ χειροθετήσας, ἀνεδείχθη Θεοῦ Λόγου, Προφήτης Κήρυξ ὁμοῦ καὶ Πρόδρομος.

Διάφορα Αρχεία

Παναγία των Χαιρετισμών ή του Ακαθίστου

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Προκόπιος που μαρτύρησε στη Σμύρνη

Ο νεομάρτυρας Προκόπιος, καταγόταν από χωριό που ήταν κοντά στη Βάρνα, και από γονείς ευσεβείς.

Σε ηλικία 20 χρονών, πήγε στο Άγιο Όρος και μόνασε στη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, υποτακτικός στον γέροντα Διονύσιο. Σαν μοναχός, διακρίθηκε για τις μοναχικές του αρετές. Αργότερα, εγκατέλειψε τη μοναχική ζωή, έφθασε στη Σμύρνη και βρισκόμενος σε απόγνωση, εξισλαμίστηκε.

Κατόπιν όμως, οι τύψεις συνειδήσεως που είχε για το βαρύ ολίσθημα του, τον έφεραν με δάκρυα μετανοίας σε κάποιο πνευματικό, στον όποιο εξομολογήθηκε και πήρε τις ανάλογες συμβουλές παρηγοριάς. Κατόπιν προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου και ξεκίνησε για τον κριτή της πόλης. Μόλις έφτασε μπροστά στον κριτή, πέταξε το τούρκικο σαρίκι που φορούσε στο κεφάλι του και φόρεσε τον μοναχικό σκούφο. Έπειτα ήλεγξε με τόλμη τη μουσουλμανική θρησκεία και ομολόγησε με θάρρος τον Χριστό.

Οι Τούρκοι, όταν είδαν το αμετάθετο της γνώμης του μάρτυρα, τον οδήγησαν με χλευασμούς στον τόπο της εκτέλεσης. Αλλά όταν διαπίστωσαν τη χαρά με την οποία πήγαινε στο μαρτύριο, οι δήμιοι φοβήθηκαν και αρνήθηκαν να τον εκτελέσουν. Τότε ανέλαβε και τον αποκεφάλισε κάποιος αρνησίχριστος, που κλήθηκε επί τούτου, στις 25 Ιουνίου 1810 μ.Χ., ήμερα Σάββατο.

Άγιος Γεώργιος ο εν Κρήνη

Ο Νεομάρτυρας Γεώργιος γεννήθηκε στα μέρη της Αττάλειας από γονείς πλούσιους και ευσεβείς. Νήπιο ακόμα, ο Γεώργιος, αρπάχτηκε από τον Αγά Προύσαλη, κατά τις συνηθισμένες αρπαγές χριστιανόπουλων από τους Τούρκους, εξισλαμίστηκε και ονομάστηκε Μεχμέτ. Όταν ήλθε σε ηλικία γάμου, παντρεύτηκε την κόρη του Αγά αυτού. Με την προτροπή των θεοσεβών γονέων, μια χριστιανή υπηρέτρια του Γεωργίου, ονομαζόμενη Μαρία, αποκάλυψε σ' αυτόν για την καταγωγή του και τον τρόπο του εξισλαμισμού του. Με την πρόφαση ότι θα πήγαινε για προσκύνημα στη Μέκκα, ο Γεώργιος μαζί με τη Μαρία, ήλθε στους Αγίους Τόπους, όπου παρέμεινε για δυο χρόνια. Κατόπιν έφτασε στην πόλη Κρήνη της Μικράς Ασίας, όπου παντρεύτηκε την Ελένη Μαυρογιάννη. Επιζητώντας το μαρτύριο ο Γεώργιος, πήγε στο Διοικητήριο και βοήθησε να κατέβει από το άλογο, ο διερχόμενος από την Κρήνη, πρώην πενθερός του, στον όποιο μετά από λίγο ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Τότε οι Τούρκοι τον έριξαν στη φυλακή, όπου τον έδειραν σκληρά και έβαλαν στα πόδια του φάλαγγα, και στη συνέχεια πυρακτωμένο χάλκινο σκεύος στο κεφάλι του. Τελικά στις 25 Ιουνίου 1823 μ.Χ., τον κρέμασαν στον τοίχο του σπιτιού του επισήμου Παντελάκη Φαρμάκη και τον απαγχόνισαν.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Γεώργιος ο εν Κρήνη

Αγιος Ορεντιος , Αγιος Φαρνακιος , Αγιος Ερωτας , Αγιος Φιρμος , Αγιος Φιρμινος , Αγιος Κυριακος , Αγιος Λογγινος

Eις τον Oρέντιον. Ἐκδὺς θαλάσσης ζῶν Ὀρέντιος βάθους, Ἐν γῆ τελευτᾷ καὶ πρὸς οὐρανὸν τρέχει. Eις τον Φαρνάκιον. Ἄρας ὁ Φαρνάκιος ἐκ γῆς πηλίνης, Ἀνῆλθεν εἰς ἔδαφος οἴκου Κυρίου. Eις τον Έρωτα. Ἐρῶν ὑπῆρχεν οὐρανῶν κάλλους Ἔρως, Πρὸς οὓς μεταστάς, ὥσπερ ἦρα χαιρέτω. Eις τον Φίρμον και Φιρμίνον. Θρόνοι νοητοὶ Φιρμῖνός τε καὶ Φῖρμος, Οἷς ἐγκάθηται Βασιλεὺς τῶν Ἀγγέλων. Eις τον Kυριακόν και Λογγίνον. Κυριακόν, Λογγῖνον ὡς ἰσαγγέλους, Θεὸς τίθησιν ἰσοτίμους Ἀγγέλοις.

Οι Άγιοι Ορέντιος, Φαρνάκιος, Έρωτας, Φίρμος, Φιρμίνος, Κυριάκος, και Λογγίνος ήταν αδέλφια, ξακουστά για την ανδρεία τους και υπηρετούσαν στρατιώτες στη Θράκη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (301 μ.Χ.). Σε κάποια μάχη με τους Σκύθες, ο Ορέντιος κατόθρωσε να σκοτώσει τον σκληρό και γενναίο αρχηγό τους, Μαραρών. Για το κατόρθωμά του αυτό τιμήθηκε, αλλά συγχρόνως προσκλήθηκε να συμμετάσχει στις θυσίες προς τα είδωλα, που θα προσφέρονταν για τη νίκη του. Ο χριστιανός ήρωας αρνήθηκε ρητά, και διακήρυξε ότι αυτός ένα Θεό αληθινό αναγνωρίζει και λατρεύει, τον Θεό των χριστιανών. Βέβαια δεν τον τιμώρησαν αμέσως, χάρη του ανδραγαθήματός του. Αλλά μαζί με τα έξι αδέλφια του, τους έστειλαν δυσμενή μετάθεση στην Αρμενία. Εκεί μετά από λίγο χρόνο, υποβλήθηκαν σε ανάκριση. Και οι επτά μ' ένα στόμα δήλωσαν, ότι μέχρι την τελευταία τους πνοή θα μείνουν πιστοί στον αρχηγό της σωτηρίας τους, και κριτή τους κατά την ήμερα της παγκόσμιας ανάστασης και ανταπόδοσης. Μετά τη δήλωση τους αυτή, καταδικάστηκαν σε εξορία μακρινών και σκληρών τόπων. Και οι επτά πέθαναν ο ένας μετά τον άλλο από τις κακουχίες και τις ταλαιπωρίες, αλλά χωρίς κανένα γογγυσμό.

Ανάμνηση της σωτηρίας της Κωνσταντινούπολης με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου

Υπέρμαχος συ σων πολιτών ωράθης, Θραύουσα εχθρούς Aγαρηνούς αθέους.

Πρόκειται για συντριβή των Σαρακηνών, με θαυματουργικό τρόπο από την Υπεραγία Θεοτόκο, στα χρόνια που βασιλιάς της Κωνσταντινούπολης ήταν ο Λέων ο Ίσαυρος (716 μ.Χ.). Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει για το γεγονός: Eις την αρχήν της βασιλείας Λέοντος του Iσαύρου του και Kόνωνος ονομαζομένου, ήτοι εν έτει ψιϛ΄ [716], ανέβη διά θαλάσσης πλήθος Σαρακηνών με καΐκια χίλια εννακόσια, θέλοντες να πολεμήσουν την μεγίστην και θεοφύλακτον Kωνσταντινούπολιν. Oύτοι λοιπόν προφθάσαντες την βασιλείαν των Περσών, η οποία εις χρόνων πολλών διάστημα επολέμησε την βασιλείαν των Pωμαίων, επήγαν έπειτα εις την Aίγυπτον και Λιβύαν. Kαι γελάσαντες με υποσχέσεις ψευδείς τους εκεί ευρισκομένους Xριστιανούς, ότι εάν υποταχθούν εις αυτούς, δεν θέλουν τους βιάσουν να παραβούν την Oρθόδοξον πίστιν, δεν εφύλαξαν οι άθεοι τας υποσχέσεις των. Όθεν πολλούς Xριστιανούς τιμωρήσαντες διά να αρνηθούν τον Xριστόν, εποίησαν αυτούς Mάρτυρας, επειδή και εκείνοι δεν ηθέλησαν να πατήσουν τον τίμιον Σταυρόν του Xριστού. Aφ’ ου λοιπόν οι ανωτέρω Σαρακηνοί εκούρσευσαν διάφορα έθνη, Iνδούς, και Xαμπέσους, και τα έθνη των Mώρων, και Λίβυας και Iσπανούς, επήγαν και εις την Kωνσταντινούπολιν, θέλοντες να κυριεύσουν αυτήν. O δε ρηθείς βασιλεύς Λέων εβουλήθη να δώση εις αυτούς χαράτζι, αλλ’ οι Σαρακηνοί δεν έστεργον έως τούτου, αλλά ήθελαν να βάλουν και φύλακας από λόγου των, διά να φυλάττουν την Kωνσταντινούπολιν. Όθεν επειδή οι πολίται ήλθον εις απορίαν, και δεν ήξευρον τι να κάμουν, διά τούτο κατέφυγον εις την Θεοτόκον, την έφορον και προστάτιδα της Kωνσταντινουπόλεως, παρακαλούντες αυτήν να βοηθήση και να διασώση την εδικήν της πόλιν, οπού εκινδύνευε. Kαι λοιπόν εισακούει τούτων η Θεοτόκος, και παιδεύει τους αθέους, καθώς αυτοίς έπρεπεν. Eις καιρόν γαρ οπού οι Σαρακηνοί έτρεχον έξω από το τείχος της Πόλεως, ένας από αυτούς με βλάσφημα λόγια ωνόμαζε την Πόλιν Kωνσταντίαν, και την μεγάλην Eκκλησίαν της Aγίας Σοφίας, ουχί Aγίαν Σοφίαν, αλλά μόνον Σοφίαν ωνόμαζε με ψιλόν όνομα εις καταφρόνησιν. Όθεν εύρεν αυτόν η παρά της Θεοτόκου εκδίκησις. Πεσών γαρ εκείνος από το άλογόν του, δικαίως ο άδικος εκρημνίσθη και απέρριψε την μιαράν του ψυχήν. Aλλά και ο κήρυξ αυτών, αναβαίνωντας επάνω εις ένα ξύλον υψηλόν, διά να κηρύξη την μυσαράν και ακάθαρτον αυτών προσευχήν, και αυτός κάτω πίπτωντας, ευθύς διεσκορπίσθη εις κομμάτια και εξέψυξεν. Έπειτα επολέμησαν οι Σαρακηνοί και με τους Bουλγάρους, και εθανατώθησαν παρά των Bουλγάρων είκοσι χιλιάδες Σαρακηνοί. Tα δε καΐκια αυτών διασκορπίσασα η Θεοτόκος, άλλα εις άλλα μέρη, παρέδωκεν αυτά εις τέλειον αφανισμόν. Eπειδή γαρ η μεγάλη σιδηρά αλυσίδα της Πόλεως, εξαπλώθη εις το πέραμα του Γαλατά, διά τούτο εμποδίσθησαν από αυτήν οι Σαρακηνοί, και δεν εδυνήθησαν να διαπεράσουν κάτω, αλλά εις το στενόν το λεγόμενον Στένη, εκεί εσυντρίφθησαν από την φουρτούναν. Tα δε μεγαλίτερα καΐκια αυτών, τα έκαυσαν οι Pωμαίοι. Όθεν επειδή επέρασε καιρός πολύς και έφαγαν οι Σαρακηνοί όσας τροφάς είχον, διά τούτο έπεσαν εις τόσην μεγάλην πείναν, ώστε οπού έτρωγαν και σάρκας ανθρωπίνας, και ποντικούς, και ερπετά ακάθαρτα, και ζώα ψοφισμένα. Ύστερον δε, υπό της ανάγκης βιαζόμενοι, έφαγον και την ανθρωπίνην κόπρον, ανακατόνοντες αυτήν με ολιγώτατον άλευρον. Διά τούτο και πολλοί από τους πρώτους και μεγιστάνας των Σαρακηνών, επρόστρεξαν εις την Πόλιν, και υπετάχθησαν εις τους Pωμαίους. Mετά ταύτα εσηκώθησαν οι Σαρακηνοί από το τείχος της Πόλεως, το οποίον είναι κατά την ξηράν, και ήλθον εις τόπον καλούμενον Συκαίς, ήτοι εις τον Γαλατάν, και εκεί ευρόντες ένα άνθρωπον Pωμαίον, κατηγορημένον εις διάφορα εγκλήματα, ο οποίος επρόστρεξεν εις αυτούς, τούτον εκήρυξαν βασιλέα Pωμαίων. Eίτα έδωκαν εις αυτόν δορυφόρους και σωματοφύλακας, και ποιήσαντες συμφωνίας με αυτόν, επεριτριγύριζον το τείχος της Πόλεως, ευφημούντες τον νεοχειροτόνητον βασιλέα και εγκωμιάζοντες, και με αυτό τρόπον τινα την πίστιν των Xριστιανών καταισχύνοντες. Aλλ’ όμως εις μάτην έγινε το τοιούτον αυτών επιχείρημα. O δε πρώτος των Σαρακηνών, Σουλεϊμάν ονομαζόμενος, εζήτησε να έμβη μέσα εις την Πόλιν διά να θεωρήση τον τόπον, και έλαβε την άδειαν. Όθεν ήλθε καβαλάρης έως τον Bόσπορον, και όλοι μεν οι άλλοι, εμβήκαν αβλαβώς μέσα εις την Πόλιν, αυτός δε μόνος ο Σουλεϊμάν, δεν εδύνετο να έμβη, επειδή και το άλογόν του έτρεχεν όρθιον, και εσήκονε τα ποδάριά του υψηλά. Όθεν δεν εδύνετο να έμβη από την πόρταν. O δε Σουλεϊμάν θαυμάζωντας, διατί δεν εδύνετο να έμβη, εσήκωσε τους οφθαλμούς του, και βλέπει επάνω εις την πόρταν της Πόλεως ιστορισμένην διά ψηφίδος, την Δέσποιναν ημών Θεοτόκον καθημένην επί θρόνου, και βαστάζουσαν εις τας αγκάλας της τον Kύριον ημών Iησούν Xριστόν. Όθεν ευθύς εκατέβη από το άλογον, και πεζός εμβήκε μέσα εις την Πόλιν, κατηγορήσας τον εαυτόν του διά την προτέραν βλασφημίαν οπού ελάλησεν. Mε τοιούτον λοιπόν τρόπον εγύρισαν οι Σαρακηνοί άπρακτοι, πολεμηθέντες από τον Θεόν, και από την Θεοτόκον, και αφανισθέντες με πείναν και θανατικόν. Όσα δε καΐκια και κάτεργα αυτών έμειναν, ταύτα καταβαίνοντα, εσυντρίφθησαν, άλλα εις το πέλαγος, και άλλα εις τους λιμένας και τας ξέρας της θαλάσσης. Tο δε μεγαλώτατον θαύμα εστάθη τούτο, ότι εις το Aιγαίον πέλαγος έπεσε πλήθος χαλάζης, ομού με φωτίαν, η δε φωτία βυθιζομένη εις την θάλασσαν, ανέβραζεν αυτήν, καθώς και το πυρωμένον σίδηρον αναβράζει, όταν βαλθή μέσα εις το νερόν. Όθεν επειδή η πίσσα των καϊκίων ανάλυσε, διά τούτο ομού με τους ανθρώπους εβυθίζοντο τα καΐκια. Δέκα δε μόνον καΐκια εγλύτωσαν, και έδωσαν είδησιν εις τους άλλους Σαρακηνούς της συμφοράς οπού έπαθον. Eπήγαν λοιπόν οι Σαρακηνοί εναντίον της Kωνσταντινουπόλεως κατά την δεκάτην πέμπτην του Aυγούστου, και αφ’ ου επέρασεν ένας χρόνος, εγύρισαν πάλιν οπίσω με πολλήν εντροπήν, κατά την δεκάτην πέμπτην του άλλου Aυγούστου. Όθεν καιρός αρμόδιος είναι να ειπή τινας εδώ μεγαλοφώνως το ρητόν του Δαβίδ· «Tίς Θεός μέγας, ως ο Θεός ημών; Συ εί ο Θεός, ο ποιών θαυμάσια μόνος». O οποίος εχάρισες λύτρωσιν εις τον λαόν σου και εις την Πόλιν σου, διά της αχράντου σου Mητρός.

Παραπομπές

1. ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕRΝΕΤ
2. Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού

Αγίες Λεωνίδα, Λιβύη και Ευτροπία οι Οσιομάρτυρες

Eις την Λεωνίδα. Πηδά Λεωνίς εις το πυρ της καμίνου, Ως εις τροφήν λέαινα πεινώσα σφόδρα. Eις την Λιβύην. Kομμωτικόν τι βάμμα νύμφη Kυρίου, Bάπτη Λιβύη δούσα την δέριν ξίφει. Eις την Eυτροπίαν. O κόσμον αυχών νοσσιάς συσχείν δίκην, Yπ’ Eυτροπίας παίζεται τετμημένης.

Μαρτύρησαν, η μεν πρώτη δια πυρός, η δε δύο άλλες δια ξίφους.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Όσιος Σίμων

Σορός Σίμωνι σαρκός εστιν εστία, Πόλος δε τούτω πνεύματος κατοικία.

Έργα του ασκητή αυτού, για την ταπεινοφροσύνη, βρίσκονται στον Ευεργετινό. Απεβίωσε ειρηνικά.

Όσιος Δομέτιος

Δόμους παρελθών τους κάτω Δομέτιος, Aνακτόροις νυν εγχορεύει τοις άνω.

Ο Όσιος Δομέτιος ήταν φίλος και συνασκητής του Όσιου Διονυσίου, κτήτορα της Μονής Τιμίου Προδρόμου, ο όποιος αργότερα έκανε και ηγούμενος της. Ο όσιος Δομέτιος απεβίωσε ειρηνικά.

Άγιος Θεοδόσιος ο μάρτυρας

Ο Άγιος Θεοδόσιος μαρτύρησε το 1419 μ.Χ. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου.

Όσιος Μεθόδιος ο Νίθρητος Καινούργιου, του εν Γορτύνη

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου.

Άγιοι Πέτρος και Φεβρωνία οι θαυματουργοί

Δεν έχουμε πληροφορίες για τους βίους των Ρώσων Αγίων.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιοι Πέτρος και Φεβρωνία οι θαυματουργοί

Όσιος Μαρτύριος ο επίσκοπος

Άγνωστο ποιας επισκοπής ήταν επίσκοπος. Η μνήμη του αναφέρεται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο (σ. 96).

Προφητεία τού Γέροντα Σίμωνα Αρβανίτη για την Ελλάδα

Προφητεία του Γέροντα Σίμωνα Αρβανίτη 
(απομαγνητοφωνημένη) 


Επέρχεται η κάθαρσις. Θα την ανυψώσει την Ελλάδα ο Θεός, θα την δοξάσει ...

του Γέροντα Σίμωνα Αρβανίτη, Μονής Αγίου Παντελεήμονα Νέας Πεντέλης, παρμένη από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά: "Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης 1901-1988, η ζωή και το έργο του". 


Σήμερα όμως, έχουμε ανάγκη να θέλουμε να κάνουμε κάτι τοιούτο, για να ίδωμεν ότι, ότι μπορούμε σήμερα στην ζωήν αυτήν, να φέρομε ωραία αποτελέσματα, διότι όπως βλέπουμε σήμερα τον κόσμο γενικώς, ότι δεν εδύνατο ο Θεός πλέον να ανεχθεί εκείνη την λυπηράν κατάσταση σ' όλη την οικουμένη μηδαμώς εξαιρουμένης και της Ελλάδος, που την αγαπά περισσότερο και το οποίο στα χαρτιά μας λέει και σε λίγο πραγματοποιούνται, ότι η Ελλάς, ή Ελλάς θα δείτε σε λίγο πόσο θα γίνει μεγάλη, μεγάλη, μεγάλη. 

Όχι μόνο θα δείτε, θα έχει εξαίρετο και λαμπρό παράδειγμα εις όλη την οικουμένη, διότι ενθυμείσθε ότι εδώ δεν εχύθηκε αίμα, όταν εκήρυξε ο Απόστολος Παύλος, ενώ ξέρεις τι αίμα χύθηκε σ' όλα τα έθνη. 

Ένθυμείστε ότι είπε, τι είπε ο Χριστός, όταν επήγαν τίνες Έλληνες, όταν επήγε ο Ανδρέας και ο Φίλιππος. 

Ένθυμείστε τώρα που είπανε, τίνες άνδρες Ιδείν θέλουνε τον Κύριο και είπε: 

«Νυν εδοξάσθη ο ΥΙός του Ανθρώπου», Καί γιατί; 

Πώς γιατί; τά πράγματα μαρτυρούν γιατί, Είπαμε ότι διότι δεν εχύθηκε αίμα, διότι μετά πιστών φιλοσόφων επλησίαζαν τον Θεό μερικοί. 

Και δια τούτο, ήταν ετοιμασμένοι και ωραίαι ψυχαί. 

Εις αυτές τις ωραίες ψυχές λοιπόν θέλησε ο Θεός τις ολίγες να πλέξει το εγκώμιο. Συν τούτο έχομε και ένα άλλο. 

Ποιος ο λόγος λοιπόν, αυτοί οι Απόστολοι, να μην έγραψαν τα Ευαγγέλια, την Καινή Διαθήκην, τα άλλα όλα εις την εβραϊκήν γλώσσα, την δική τους, που μάλιστα ήταν και αγράμματοι; 

Προς εντροπήν των συμπατριωτών, διότι ήταν ανάξιοι αυτοί να ακούσουνε στην εβραϊκή γλώσσα τα λόγια αυτών που σταύρωσαν τον Χριστό, 

Και έγραψαν εις την, εις την Ελλάδα, γιατί η Ελλάς είχε την γλώσσα αυτήν η όποια ήτανε ωραία γλώσσα, αφ' ενός μεν που ήτανε ωραία γλώσσα και είχε και απήχηση σ' όλη την οικουμένη, αλλά αφ ετέρου δε, ότι ήτανε και άξιοι. 

Διότι δεν ηθέλησαν να κάνουν κακό, ότι ήταν αμαρτωλοί, όλος ο κόσμος. ήτανε αμαρτωλοί, αλλά όμως και δεν μπορούσανε να μην δεχθούν το ωραίο το οποίο ήκουοαν, την υψηλήν αυτήν, την υψηλήν διδασκαλία, την εδέχθηοαν. 

Όχι ότι δεν ήτανε αμαρτωλοί αμαρτωλοί ήτανε, αλλά δεν εδέχοντο τα άλλα έθνη. "Ολίγοι μόνοι και γι' αυτό γινόταν τόσα και τόσα μαρτύρια, τις χιλιάδες των μαρτύρων. 

Άμα λοιπόν, δια τούτο και φυλάει ο Θεός την Ελλάδα, τώρα ιδιαιτέρως να την δοξάσει, αν και πάντοτε έδειχνε το μεγαλείον, όταν εγινότανε πόλεμος, αλλά και τώρα ιδίως που πρόκειται λοιπόν άπαντες διά παντός. 

Όχι ότι θα την μεγαλώσει ό Θεός. Θα τήν ανυψώσει, θα την δοξάσει οπότε επέρχεται η κάθαρσις,έχουμε ολίγες ημέρες να μην έρχονται σε απόγνωση, 

μόνο οφείλουμε να κηρύττουμε παντού και να λέγωμε παντού ότι και πολλά καλά θέλουμε. 

Έχει πει και ο Θεός ότι «ουδέ θρίξ της κεφαλής δεν θα πειραχθή εις τους μετανοούντας», αλλά όχι μετάνοια όπως την θέλουμε. 

Άρα λοιπόν, αγαπητοί, οφείλουμε να γνωρίσουμε ότι, μη φοβηθούμε ό,τι λέγουν, ό,τι κάνουν και ότι γίνεται, «ταύτα δει γενέσθαι». Καταλάβατε; Πρέπει να γίνουν αυτά. 

Ήλθε η ώρα πλέον να καθαρίσει, όχι η Δευτέρα Παρουσία, να καθαρίσει την ήρα από το στάρι. 

Και η πρώτη, η πρώτη Ελλάς αυτήν που θα υποστεί από τους Τούρκους μια Μικρή, μια μικρή αυτήν όπως είπομεν προσβολή, αλλά είναι ο τάφος τους όμως της Τουρκίας. 

Ο τάφος τους καθώς το είχανε πει και αυτοί οι Τούρκοι, όπως είπαν μερικοί τώρα. 

Είπαν λέει ότι είναι αδύνατον ο Αλλάχ να ανεχθεί, είναι αδύνατον ό Αλλάχ να ανεχθεί, εμείς θα γίνουμε θηρία, 'σείς δε δέν ξέρω αν θά μείνει κανένας από σάς. 

Ολίγοι που θα μείνετε, θα πάτε στην Κόκκινη Μηλιά. Το οποίο και .... 

Άρα λοιπόν, άρα λοιπόν, να είμεθα ετοιμασμένοι, χαρούμενοι, ότι ο μετανοών άνθρωπος, δεν πρόκειται να ύποστή τίποτα. 

Να είμεθα χαρούμενοι, διότι εγνωρίσαμε τον Χριστό, αλλά όχι όμως να τον λατρεύουμε όπως θέλει καθένας και λέγονται χριστιανοί άνθρωποι. 

Αν θέλουμε να δούμε τον Χριστό, πρέπει να είμαστε ανεξίκακοι, πρέπει να έχουμε αγάπη, δια να την μεταδίδουνε και αυτή, με την συμπεριφορά μας, με τον τρόπο μας και με τις καλές πράξεις μας. 

Και αν οι άλλοι άνθρωποι είναι αδύνατοι, να τους βοηθήσουμε. Εάν οι άλλοι αυτοί είναι κακοί, να προσπαθήσουμε, αν είναι δυνατόν να δεχθούν την διδασκαλία του Χριστού. 

Τότε ασφαλώς ο άνθρωπος αυτός θα καταξιωθή δια διπλής, όχι μερίδος, αλλά τιμής παρά του Θεού και παρά των ανθρώπων. 

Γέρων Σίμων Μονής Πεντέλης (ο Αρβανίτης)

πηγή

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΦΕΒΡΩΝΙΑΣ

Τῌ ΚΕ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΙΟΥΝΙΟΥ

Μνήμη τῆς Ἁγίας Ὁσιομάρτυρος Φεβρωνίας.

Τῇ ΚΕ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, Μνήμη τῆς Ἁγίας Ὁσιομάρτυρος
 καὶ πολυάθλου Φεβρωνίας.
Προὶξ τῇ γυναικῶν καλλονῇ Φεβρωνία.
Τομὴ κεφαλῆς· ὡς καλὴ σοι προὶξ γύναι!
Δῶκε δὲ Φεβρωνίη ξίφει αὐχένα εἰκάδι πέμπτῃ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Ὀρεντίου, 
καὶ τῶν ἓξ γνησίων ἀδελφῶν αὐτοῦ, ὧν τὰ ὀνόματα
 Φαρνάκιος,
 Ἔρως,
 Φῖρμος, 
Φιρμῖνος,
 Κυριακὸς καὶ
 Λογγῖνος.

Ἐκδὺς θαλάσσης ζῶν Ὀρέντιος βάθους,
Ἐν γῆ τελευτᾷ καὶ πρὸς οὐρανὸν τρέχει.
Ἄρας ὁ Φαρνάκιος ἐκ γῆς πηλίνης,
Ἀνῆλθεν εἰς ἔδαφος οἴκου Κυρίου.
Ἐρῶν ὑπῆρχεν οὐρανῶν κάλλους Ἔρως,
Πρὸς οὓς μεταστάς, ὥσπερ ἦρα χαιρέτω.
Θρόνοι νοητοὶ Φιρμῖνός τε καὶ Φῖρμος,
Οἷς ἐγκάθηται Βασιλεὺς τῶν Ἀγγέλων.
Κυριακόν, Λογγῖνον ὡς ἰσαγγέλους,
Θεὸς τίθησιν ἰσοτίμους Ἀγγέλοις.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ἀνάμνησις τῆς ὑπὲρ λόγον καὶ πᾶσαν ἐλπίδα δοθείσης
 ἡμῖν βοηθείας παρὰ τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
 διὰ τῶν πρεσβείων τῆς ἀσπόρως αὐτὸν τεκούσης, κατὰ τῶν διὰ γῆς 
τε καὶ θαλάσσης, κυκλωσάντων τὴν καθ' ἡμᾶς Βασιλίδα τῶν πόλεων,
 καὶ πανωλεθρίᾳ παραδοθέντων τελείῳ ἀφανισμῷ.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων σου τῶν Ἁγίων πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν

Τα ελαφρυντικά στην εξομολόγησή μας γίνονται επιβαρυντικά για την συνείδηση...(γέρων Παΐσιος).

- Όταν, Γέροντα, κατά την εξομολόγησή μιας αμαρτίας δεν νιώθη κανείς τον πόνο που ένιωσε, όταν έκανε την αμαρτία, σημαίνει ότι δεν υπάρχει πραγματική μετάνοια;

- Αν έχη περάσει καιρός από τότε που έκανε αυτήν την αμαρτία, επουλώνεται η πληγή, γι' αυτό δεν νιώθει τον ίδιο πόνο. Αυτό που πρέπει να προσέξη, είναι να μη δικαιολογή τον εαυτό του κατά την εξομολόγηση. Εγώ, όταν πάω να εξομολογηθώ και πω λ.χ. «θύμωσα» - άσχετα αν χρειαζόταν να δώσω και σκαμπίλι -, δεν αναφέρω το θέμα, για να μη μου δώση ελαφρυντικό ο πνευματικός. Όποιος εξομολογείται και δικαιολογεί τον εαυτό του, δεν έχει ανάπαυση εσωτερική, όσο ασυνείδητος και αν είναι. Τα ελαφρυντικά που χρησιμοποιεί στην εξομολόγησή του γίνονται επιβαρυντικά για την συνείδησή του. Ενώ, όποιος υπερβάλλει τα σφάλματά του, γιατί έχει λεπτή συνείδηση, και δέχεται και μεγάλο κανόνα από τον πνευματικό, αυτός νιώθει ανέκφραστη αγαλλίαση.

Υπάρχουν άνθρωποι που, αν κλέψουν λ.χ. μια ρώγα, νιώθουν σαν να πήραν πολλά καλάθια σταφύλια και σκέφτονται συνέχεια το σφάλμα τους. Δεν κοιμούνται όλη την νύχτα, μέχρι να το εξομολογηθούν. Και άλλοι, ενώ έχουν κλέψει ολόκληρα καλάθια σταφύλια, δικαιολογούν τον εαυτό τους και λένε πως πήραν ένα τσαμπί. Αυτοί όμως που όχι μόνο δεν δικαιολογούν τον εαυτό τους, αλλά μεγαλοποιούν το παραμικρό σφάλμα τους και στενοχωριούνται και υποφέρουν πολύ για μια μικρή τους αταξία, ξέρετε τι θεία παρηγοριά νιώθουν; Εδώ βλέπεις την θεία δικαιοσύνη, πως ο Καλός Θεός ανταμείβει.

Έχω παρατηρήσει ότι όσοι εκθέτουν τα σφάλματά τους ταπεινά στον πνευματικό και εξευτελίζονται, λάμπουν, γιατί δέχονται την Χάρη του Θεού. Ένας απόστρατος με πόση συντριβή μου διηγήθηκε ό,τι είχε κάνει από οκτώ χρονών παιδάκι. Ένα τόπι είχε πάρει από ένα παιδάκι για μια μόνο νύχτα - την άλλη μέρα του το έδωσε - και έκλαιγε, γιατί το στενοχώρησε. Όταν αποστρατεύθηκε, έψαξε και βρήκε όσους είχε λυπήσει, όταν υπηρετούσε - άσχετα αν εκτελούσε καθήκον της υπηρεσίας του-, και τους ζήτησε συγγνώμη! Μου έκανε εντύπωση! Όλα τα έπαιρνε επάνω του. Μένει τώρα σε ένα χωριό και τα χρήματά του τα δίνει ελεημοσύνη. Υπηρετεί και την ηλικιωμένη μάνα του, ενενήντα πέντε χρόνων, κατάκοιτη με ημιπληγία και, επειδή βλέπει το σώμα της, όταν την φροντίζη, τον πειράζει ο λογισμός. «Αν ο Χαμ που είδε την γύμνωση του πατέρα του τιμωρήθηκε, λέει, τότε εγώ.». Συνέχεια έκλαιγε. Το πρόσωπο του ήταν αλλοιωμένο. Πόσο διδάχθηκα από την συντριβή του!

- Μπορεί, Γέροντα, να μεγαλοποιή κανείς τα σφάλματά του, για να δείξη ότι κάνει λεπτή εργασία΄

- Εκείνο είναι άλλο· τότε υπερηφανεύεται από την ταπείνωση.

ΓΕΡΩΝ ΠΑΙΣΙΟΣ...(απο το π.Ν.Σ). 

πηγή

ένας τυφλός που έβλεπε τα πάντα...!!!

ΠΗΓΕ ΜΙΑ ΓΙΑΤΡΙΝΑ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΡΗ, ΤΟΝ Π.ΕΥΜΕΝΙΟ ΤΟΥ ΛΟΙΜΩΔΩΝ ΣΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΆΝΕΙ ΕΝΑ ΓΕΝΙΚΟ ΤΣΕΚ ΑΠ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ...

ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΞΕΤΑΣΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑ ΤΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ , Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ ΠΩΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΥΦΛΟΣ!!! Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ -ΙΑΤΡΟΣ ΕΜΕΙΝΕ ΠΑΓΩΤΟ !

«ΜΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΔΙΑΒΆΖΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ , ΠΕΡΠΑΤΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟ ΚΕΛΛΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ , ΜΑΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΦΩΝΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΜΑΣ...ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ ΕΦΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΦΛΟΣ ;;;»

Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης: Διδαχές προς κληρικούς

πηγή

Εις Διάκονο: Πρόσεχε! Είσαι καλός τώρα, αλλά και Άγγελοι πέφτουν.  Να κλείνεσαι στο δωμάτιο σου, να μελετάς, να προσεύχεσαι.  Αν δεν είναι ανάγκη, να μη βγαίνεις έξω. «Κάθου εις το κελλίον σου,  λέγει ό Ισαάκ Σύρος και αυτό θα σε διδάξει τα πάντα». Ή Όσια Μαρία ή Αιγύπτια, τεσσαράκοντα έτη, έζησε εις την έρημον  και πρόσωπον άνθρωπου δεν είδε. Ξέρεις τι έπαθε; - τι Γέροντα; - Αγίασε! Είσαι Ιερεύς; Να προσέχης, δεν ανήκεις εις τον εαυτόν σου.  Είσαι σαν μια βελόνα στα χέρια του Θεού. Νάσαι καλός,  να μη είσαι σα τη σκουριασμένη βελόνα πού δεν μπορεί να  κάνη τη δουλειά της. Δια τον εαυτόν σου, δηλ. αδυναμίες, πάθη  κλπ. να μην υπάρχεις. Το ράσο, ή συνθήκη σου είναι με τον Θεόν,  να σε συγκλονίζει και να λες, τι θέλει τούτο, ΤΙ μου λέγει τούτο;  Ναι ν' αγαπώ τον Θεόν και να εργάζομαι εις ότι με έταξε. Εις κληρικό: Όσο μπορείς απέφευγε τα έξω. Κλείσου στο δωμάτιο  σου. Σφίξε τον νουν σου ν' ανοίξει να δεις πνευματικόν φως.  Να λέγεις πότε να φθάσεις στο δωμάτιό σου και να  κλειστείς. Μελέτησε, προσευχήσου. Αν δεν θα είσαι ενισχυμένος,  πώς θα ενισχύσεις άλλους; Και ό κόσμος τρέχει, ζητά την  δίψα της ψυχής να ικανοποίηση από την Εκκλησία, από τα  όργανά της, από το ράσο. Τι θα δώσεις αν δεν έχεις και πως  θα έχεις αν δεν ζητήσεις από τον Θεόν; Να κοπιάζης στην  προσευχή και μελέτη και θα ενισχύεσαι. Ό κληρικός πρέπει σαν τα πολυόμματα να είναι, δηλ από  παντού μάτια νά έχει, να είναι ακέραιος, δυνατός στον νουν, σοφός, άγιος. Ένας ευλογημένος (Ιερέας) άρχιζε το βράδυ προσευχή και  μέχρι το πρωί δεν χόρταινε. Στην εκκλησία, στα «Τα Σα εκ των Σων»  έκλαιγε τόσο πολύ, πού δεν συνέχιζε για ώρα και όταν τον  ρωτούσαμε, μας έλεγε: Πώς να συνεχίσω πού βλέπω τόσους  αγγέλους γύρω από το θυσιαστήριο και μέσα στο Ποτήριo τον  Κύριο μας να λάμπει. Ό Γέροντάς μου, ό Μισαήλ, πριν να ανατείλει ο ήλιος, ανέβαινε  στο βουνό. Με την εμφάνιση του ηλίου σήκωνε τα χέρια του και  έτσι έμενε μέχρι πού βασίλευε. Ούτε έκάθητο, Ούτε το ένα,  Ούτε το άλλο. Και το βράδυ τα ρούχα του Έσταζαν από τα  πολλά δάκρυα. Είχε ζήλο και επιμέλεια. Ποτέ μη κοινωνήσεις άνθρωπον, αν δεν ακούσης το όνομά του.  Επίσης να προσέχεις να παίρνεις ολίγον Μαργαρίτη, όχι μεγάλον  τεμάχιο. Τον Ιεροκήρυκα να τον ακούτε, αλλά μη ζυγώνετε πολύ.  Όλοι άνθρωποι είμεθα. Πιθανόν να διαπιστώσετε αδυναμίες  και να πείτε άλλα λέει και άλλα πράττει. Ή ελεεινή ασθένεια των ιερέων είναι ή φιλαργυρία. Αλλοίμονον! Όταν ό ιερεύς είναι φιλάργυρος, τότε θα πέσει και σε πολλά άλλα. Να προσέχεις. Ό διάβολος παντοίους τρόπους μεταχειρίζεται για να βλάψει τον  κληρικό, διότι από ένα άγιον κληρικό, χιλιάδες ημπορούν να  ωφεληθούν και να σωθούν, όπως και από έναν πού δεν  αγωνίζεται, χιλιάδες να ζημιωθούν και αφανισθούν.

π. Σαράντης Σαράντος: Νέα ταυτότητα, ενημέρωση, εγρήγορση, προσευχή.

πηγή

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 210-8025211

Ἀμαρούσιον 23-6-2012

Ἐνημέρωση, ἐγρήγορση, προσευχή!

Μέ ὑπουργική ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργείου Προστασίας τοῦ Πολίτη, ἐν μέσῳ ὑπηρεσιακῆς Κυβέρνησης Πικραμένου, στό πλαίσιο υἱοθέτησης καί ἐφαρμογῆς τοῦ κανονισμοῦ (ΕΚ) 2252/2004 τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἐπιβάλλεται «δημοκρατικῷ τῷ τρόπῳ» ἡ ἀντικατάσταση τῆς ἀστυνομικῆς μας ταυτότητας μέ νέου τύπου ταυτότητα. 

Στό δελτίο τύπου τοῦ Ὑπουργείου Προστασίας τοῦ Πολίτη τῆς 14ης Ἰουνίου δέν ἀναφέρεται ὁ ὅρος «Κάρτα τοῦ Πολίτη» ἀλλά «διαδικασίες ἔκδοσης νέου τύπου δελτίου ἀστυνομικῆς ταυτότητας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν σέ ἐσωτερικό καί ἐξωτερικό». Καί λίγο πιό κάτω τό δελτίο τύπου ἀναφέρει ὅτι «θά ἔχει τή μορφή πιστωτικῆς κάρτας μέ χαρακτηριστικά ἀσφαλείας καί ἐπίσης θά ἀναγνωρίζεται καί ὡς ταξιδιωτικό ἔγγραφο σέ ἐσωτερικό καί ἐξωτερικό».

Ὅλοι ὅσοι διάβασαν τό δελτίο τύπου μέ ἀνησυχία ὑποψιάζονται ὅτι πρόκειται γιά ὁλοκλήρωση διασύνδεσης τῶν κρατικῶν ἠλεκτρονικῶν βάσεων δεδομένων (TAXIS, ἠλ. συνταγογράφηση, δημοτολόγιο …) καί σχέση τους μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη.

Ἤδη στό διαδίκτυο ἔχουν δηλώσει περίπου ἑκατό χιλιάδες πολῖτες, ὅτι δέν εἶναι διατεθειμένοι νά παραλάβουν τήν Κάρτα τοῦ πολίτη (ΚτΠ).

Ἡ ΠΡΑΟΣ (Πρωτοβουλία Ἀντιρρησιῶν Ὀρθόδοξης Συνείδησης), ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, καί πολλοί ἄλλοι φορεῖς, μέ διάφορα δημοσιεύματα, ἀναρτήσεις σέ ἱστοσελίδες καί συζητήσεις σέ τηλεοπτικά κανάλια ἔχουν ἐκφράσει τούς σοβαρούς λόγους, γιά τούς ὁποίους ἀρνοῦνται νά ἀντικαταστήσουν τήν ἁπλῆ ἀστυνομική ταυτότητα μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη.

Οἱ ἀντιδράσεις γύρω ἀπό τήν ΚτΠ ἄρχισαν πρό διετίας περίπου. Τό ὅλο θέμα περί ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων ἔχει ἀπασχολήσει εὐρύ κοινό Ἑλλήνων πολιτῶν περισσότερο ἀπό μιά εἰκοσαετία. Οἱ διάφορες κυβερνήσεις πίεζαν κατά καιρούς δυναστικά νά ἐκδοθοῦν οἱ νέες ταυτότητες, γιά τό καλό καί τή διευκόλυνση τῶν πολιτῶν κατά τίς συναλλαγές τους μέ τούς διαφόρους φορεῖς τοῦ δημοσίου καί τίς τράπεζες. Δέν κατάφεραν ὅμως οἱ δημοκρατικές κυβερνήσεις νά πείσουν τό λαό καί γιαυτό μέχρι τώρα ἀνέβαλαν τή θεσμοθέτηση αὐτοῦ τοῦ ἐγχειρήματος.

Συγκρίνοντας τά κατά τό παρελθόν δημοσιεύματα περί τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, μέ τά περιεχόμενα στό ὡς ἄνω «Δελτίο Τύπου», καθώς καί τήν παραπομπή τοῦ «Δελτίου Τύπου» στόν κανονισμό (ΕΚ) ἀριθ. 2252/2004 τοῦ Συμβουλίου τῆς 13ης Δεκεμβρίου 2004 ὑποψιαζόμαστε, ὅτι ὅλα τά παραπάνω λιγοστά χαρακτηριστικά μᾶς παραπέμπουν στήν ΚτΠ. Γνωρίζοντας ἐπίσης , ὅτι ἡ ΚτΠ θά ἀποτελεῖ τό ψηφιακό ἐργαλεῖο πού θά διασυνδέει ὅλες τίς ἀνεξάρτητες ὡς τώρα βάσεις δεδομένων τῶν κρατικῶν. ὑπηρεσιῶν (ὑγείας, ἀσφάλισης, οἰκονομικῶν, δημοτολογίου. κλπ) γιά ὅλη τή ζωή τοῦ κάθε πολίτη, ὀνομάσαμε τήν ΚτΠ ὡς τή πιό τέλεια φυλακή, ἠλεκτρονική φυλακή. Ἑπομένως δέν ἀποτελεῖ ἁπλῆ ἀντικατάσταση τῆς ἀστυνομικῆς ταυτότητας.

Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη ἐφοδιασμένη μέ τό νέας τεχνολογίας τσιπάκι R.F.I.D. θά ἑνώνει ὅλα τά ἀρχεῖα πού ἀφοροῦν κάθε πολίτη μέσῳ τοῦ Α.Μ.Κ.Α. - ὅπως φαίνεται ἀπο τήν ἐπιμονή τῶν ἀρχῶν γιά παραλαβή τοῦ Α.Μ.Κ.Α. ἀπό ὅλους τούς πολῖτες - ἤ μέ τή χρήση ἄλλου ἑνιαίου ἀριθμοῦ κατά τίς διαθέσεις τῶν κρατούντων καί θά παρέχει ἀνά πᾶσα στιγμή σέ ἄδηλα ντόπια ἤ ξένα κέντρα ἐξουσίας ὅλες τίς πληροφορίες τῆς προσωπικῆς μας ζωῆς καί ὅλων τῶν χρηματοοικονομικῶν συναλλαγῶν μας. Ἤδη κατά τό ἄμεσο παρελθόν τά συναρμόδια ὑπουργεῖα Ἠλεκτρονικῆς Διακυβέρνησης καί Προστασίας τοῦ Πολίτη μᾶς ἔχουν πληροφορήσει, ὅτι ἔχουν προχωρήσει ἱκανοποιητικά οἱ ἐργασίες γιά ὁλοκλήρωση τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης. Ἑπομένως ἔχουν δημιουργηθεῖ, σύμφωνα μέ τά λεγόμενά τους, ὅλες οἱ προϋποθέσεις γιά τήν ἔκδοση τῆς ΚτΠ.

Βέβαια, λόγῳ τῆς ὀνομασθείσης καί ἐπιβληθείσης οἰκονομικῆς κρίσεως, ἔχουν καταπατηθεῖ τόσοι σοβαροί νόμοι κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς προστασίας τοῦ πολίτη, πού ἡ ἐπιβολή τῆς ΚτΠ θά εἶναι ἡ χαριστική βολή τῆς Νέας Ἐποχῆς πρός ἐξοντωτικό εὐτελισμό τοῦ Ἕλληνα πολίτη. Ἄς ὑπενθυμίσουμε, ὅτι δέν εἶναι ἐλάχιστοι οἱ χάκερς, πού κατάφεραν νά ἐξαιρέσουν χρήματα ἀπό τραπεζικους λογαριασμούς ἁπλῶν πολιτῶν καθώς ἐπίσης καί νά ὑπεξαιρέσουν πολύτιμα ἤ κρίσιμα ἔγγραφα ἀπό μυστικές κρατικές ὑπηρεσίες.

Διερωτώμαστε, γιατί ὁ Ὑπουργός τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβέρνησης ἐξέδωσε τό ὡς ἄνω δελτίο τύπου; Δέν μποροῦσε νά ἀναμείνει τήν ὁρκωμοσία τῆς ὁριστικῆς κυβέρνησης; Γιατί ἔσπευσε νά ἀνακοινώσει τήν ἀντικατάσταση τοῦ δελτίου ἀστυνομικῆς ταυτότητος;

Καλόπιστα καί καλοπροαίρετα ζητᾶμε ἀπό τό Ὑπουργεῖο Προστασίας τοῦ Πολίτη νά ἀνακοινώσει τά τεχνικά χαρακτηριστικά τῶν ταυτοτήτων νέου τύπου. Ὁ ἑλληνικός ὀρθόδοξος λαός μας ἔχει ἀποδείξει στήν πράξη καί στή θεωρία, ὅτι δέν εἶναι διατεθειμένος νά ἐφοδιασθεῖ, μέ τέτοιο ἐπίσημο ἔγγραφο, ὅπως εἶναι ἡ Ἀστυνομική Ταυτότητα, πάνω ἤ μέσα στό ὁποῖο θά ὑπάρχουν σύμβολα ἀντίχριστα, δαιμονικά ἤ δυνατότητες πού περιορίζουν ἤ ἀκυρώνουν τή θεόσδοτη ἐλευθερία του. Ἄλλωστε οἱ προθέσεις τῶν διοικητικῶν ὀργάνων τῆς Νέας Ἐποχῆς, πού καταδυναστεύουν διά τῆς «κρίσεως» ὁλόκληρο τόν ἑλληνικό λαό, τόν ἔχουν καταστήσει πιό προσεκτικό πάνω στά εἰσαγόμενα ὑποπροϊόντα τῆς νέας τάξης, πού σερβίρει ἡ κυβέρνηση. Εἶναι τόσο ἐξευτελισμένος ὁ λαός μας ἀπό τήν ἀπαξιωτική συμπεριφορά βουλευτῶν, ὑπουργῶν καί πρωθυπουργῶν, ἀλλά παρά ταῦτα δίνει μεγάλη σημασία στήν ὅποια ἀλλαγή ταυτότητας, μήν ἀποδεχόμενος εὔκολα τήν ὁποιαδήποτε γιά τό καλό του τροποποίηση, μετά ἀπό τόσα πού τοῦ ἔχουν κάνει, καί μάλιστα ἄν ὑποψιασθεῖ ὅτι ἡ ταυτότητα αὐτή, πού τοῦ ἐπιβάλλει ἡ δυναστεία τῶν κυβερνητῶν, προσβάλλει τήν ὀρθόδοξη εἰς Χριστόν πίστη του.

Ἐπίσης ἄν ἐφαρμοσθοῦν σταδιακά οἱ ἐπιταγές τῶν μνημονίων, θά εἶναι τόσο πενιχρές οἱ ἀμοιβές τῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων καί συνταξιούχων, πού δέ θά ὑπάρχει κανένα κίνητρο γιά νά σπεύσει ὁ πολίτης νά πάρει ταυτότητα πού θά τόν ἐγκλωβίζει πιό βαθειά στή δυστυχία, στήν ἀνέχεια καί τήν ἀσφυκτική παρακολούθηση ὅλων τῶν δραστηριοτήτων του καί ὁλόκληρης τῆς ζωῆς του.

Στήν ἱστοσελίδα naftemporiki.gr παρουσιάστηκε ἡ πρόσθια καί ἡ ὀπίσθια ὄψη τοῦ νέου τύπου ἀστυνομικῆς ταυτότητας πού παραπέμπει στίς ταυτότητες τῶν ἀνδρῶν καί γυναικῶν τῶν σωμάτων ἀσφαλείας. Ἀδυνατοῦμε νά ἐννοήσουμε τί θέλει νά ὑποδηλώσει ἡ ὑποτιθέμενη ὁμοιότητα τοῦ σχεδιαζομένου νέου δελτίου ταυτότητος μέ τίς ταυτότητες τῶν ἀστυνομικῶν. Ἀφοῦ ἔκανε τόν κόπο τό ὑπουργεῖο νά μᾶς πληροφορήσει γιά τό μεῖζον αὐτό θέμα ἐν μέσῃ κρίσει, ἐν ὄψει ἐκλογῶν καί ὑπηρεσιακῆς οὔσης κυβερνήσεως, γιατί δέν μᾶς ἔδινε τουλάχιστον μέ τρόπο συγκεκριμένο τά τεχνικά χαρακτηριστικά τῆς ἐπαγγελομένης νέας ταυτότητος;

Εὐτυχῶς, πρίν ἀπό τίς δύσκολες παροῦσες ἡμέρες τῆς κρίσεως ὁ θεοφώτιστος γέροντας π. Παΐσιος μᾶς εἶχε προειδοποιήσει συγκεκριμένα γιά τίς ἀντίχριστες πολιτικές πού θά στραφοῦν ἐνάντια στήν ἐλευθερία καί στά οἰκονομικά τοῦ πολίτη πρός ὑποδούλωσή του στόν ἀντίχριστο τρόπο ζωῆς καί στό ἀντίχριστο χάραγμα. Μεταφέρουμε ἐπακριβῶς τίς θεοφώτιστες ἀπόψεις τοῦ γέροντα, πού μέ τό δικό του γραφικό χαρακτήρα μᾶς πληροφορεῖ:

«Πίσω ἀπό τό κοσμικό πνεῦμα τῆς σημερινῆς «ἐλευθερίας», τῆς ἔλλειψης σεβασμοῦ στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, στούς μεγαλυτέρους, γονεῖς καί διδασκάλους, πού ἔχουν φόβο Θεοῦ, κρύβεται ἡ πνευματική σκλαβιά, τό ἄγχος καί ἡ ἀναρχία πού ὁδηγοῦν τόν κόσμο στό ἀδιέξοδο, στήν ψυχική καί σωματική καταστροφή.

Πίσω λοιπόν ἀπό τό τέλειο σύστημα «κάρτας ἐξυπηρετήσεως» ἀσφαλείας κομπιοῦτερ, κρύβεται ἡ παγκόσμια δικτατορία, ἡ σκλαβιά τοῦ ἀντιχρίστου: «ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἤ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν, καί ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἤ πωλῆσαι εἰ μή ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τόν ἀριθμόν τοῦ θηρίου· ἀριθμός γάρ ἀνθρώπου ἐστί καί ὁ ἀριθμός αὐτοῦ χξς»=666. (Ἀποκ. Ἰωάννου κεφ. ιγ΄ 16-18).

Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Καισαρείας γράφει τά ἑξῆς: «περί τοῦ μιαροῦ ὀνόματος τοῦ ἀντιχρίστου καί τήν μέν ἀκρίβειαν τῆς ψήφου, ὡς καί τά λοιπά τά περί αὐτοῦ γεγραμμένα, ὁ χρόνος ἀποκαλύψει καί ἡ πεῖρα τοῖς νήφουσιν·… ἀλλ’ οὐκ εὐδόκησεν ἡ θεία Χάρις ἐν θείᾳ βίβλῳ τό τοῦ λυμεῶνος ὄνομα γραφῆναι· ὡς ἐν γυμνασίας δέ λόγῳ πολλά ἐστιν εὑρεῖν…». (ἁγίου Ἀνδρέα Καισαρείας, ἐξήγησις εἰς τήν Ἰωάννου Ἀποκ. Σελ. 341-342 κεφ. ΛΗ΄).

Τό παράξενο ὅμως, καί πολλοί πνευματικοί ἄνθρωποι ἐκτός πού δίνουν δικές τους ἑρμηνεῖες, φοβάνται καί αὐτοί τόν κοσμικό φόβο τοῦ φακελλώματος, ἐνῷ ἔπρεπε νά ἀνησυχοῦν πνευματικά, καί νά βοηθήσουν τούς Χριστιανούς μέ τήν καλή ἀνησυχία, καί νά τούς τονώσουν τήν πίστη, νά νοιώθουν θεϊκή παρηγοριά.

Ἀπορῶ! Δέν τούς προβληματίζουν ὅλα αὐτά τά γεγονότα; Γιατί δέν βάζουν ἔστω ἕνα ἐρωτηματικό γιά τίς ἑρμηνεῖες τοῦ μυαλοῦ τους; Κι ἄν ἐπιβοηθοῦν τόν ἀντίχριστο γιά τό σφράγισμα, πῶς παρασύρουν καί ἄλλες ψυχές στήν ἀπώλεια; Αὐτό ἐννοεῖ· «… τό ἀποπλανᾶν εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς» (Μάρκ. ιγ΄). Θά πλανεθοῦν, αὐτοί πού τά ἑρμηνεύουν μέ τό μυαλό». (Ἐννοεῖ τήν ἀφώτιστη ὀρθή λογική).

Οἱ παραπάνω ἅγιες προβλέψεις τοῦ ἁγίου γέροντος Παϊσίου ἀσφαλῶς καί δέν μᾶς πανικοβάλλουν. Ἀντιθέτως μᾶς ἐνισχύουν καί μᾶς παρηγοροῦν στήν περίοδο τῆς παρούσης κρίσεως, πού εἶναι συμβατή μέ τίς προφητεῖες του. Ταπεινῶς ἀναμένουμε καί ὅσα ἄλλα ἔχει προβλέψει, ἐν καιρῷ τῷ δέοντι, νά πραγματοποιηθοῦν πρός δόξαν Θεοῦ καί σωτηρία τῶν πιστευόντων στίς Ἀλήθειες τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως πού εἶχε ὡς βάση του καί θεμέλιό του ὁ ἅγιος γέροντας.

Διά τήν Ἑστίαν Πατερικῶν Μελετῶν

ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις

π. Σαράντης Σαράντος

ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου