Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Σάββατο, Φεβρουαρίου 01, 2014

Εορτή της Υπαπαντής: Ο Χριστός στα χέρια μας.



Σήμερα  γία μας κκλησία πανηγυρίζει τν παπαντ το Χριστο, τνποδοχή Του δηλαδ στ να το Σολομντα π τν πρεσβύτη Συμεών. πως μς διηγεται  Εαγγελιστς Λουκς, ταν συμπληρώθηκαν ο σαράντα μέρες καθαρισμο τς Παναγίας μετ τν γέννηση το Κυρίου, προσλθαν στ ναό, γι ν φιερώσουνν τν ησο στν Θε κα ν φαρμόσουν τς τυπικς διατάξεις πο προέβλεπε  μωσαϊκς νόμος. 
Τότε νας γέροντας,  Συμεών, πο εχε λάβει τν θεία πόσχεση τι δν θπέθαινε, ἐὰν δν βλεπε τν Μεσσία, βαστάζοντας στ γεροντικά του χέρια τν Κτίστη κα Δημιουργ το παντός, μπνεόμενος π τ γιο Πνεμα, ναγνώρισε τν Λυτρωτ το λαο το Θεο κα Τν δοξολόγησε μ τ ξς λόγια: «Τώρα μπορες ν φήσς τν δολο Σου ν πεθάν ερηνικά, Κύριε, σύμφωνα μ τνπόσχεσή Σου, διότι εδαν τ μάτια μου τν σωτηρία πο τοίμασες γι τννθρωπότητα, τ φς τς ποκαλύψεώς Σου κα τν ατία ν δοξάζεται ελογημένος λαός Σου,  σραήλ». Κα στν Θεοτόκο επε: « Υός σου θ εναι ατιος πτώσης κα νάστασης πολλν, ν τν δική σου ψυχ θ διαπεράσξίφος». χοντας τ μάτια τς ψυχς του στραμμένα πρς τν Γολγοθά, τν στιγμ τς φρικτς θυσίας,  γέροντας Συμεν προφήτευσε μ κρίβεια τμελλούμενα.

        ησος Χριστς πραγματικ κεται «ες πτσιν κα νάστασιν πολλν». Δι’ κείνου «πεπτώκασι δαίμονες κα νέστησαν νθρωποι»· δι’ κείνουποκαλύφθηκε τ ληθιν φς πο φωτίζει κα γιάζει τ σύμπαντα· δι’κείνου δοξάζεται  σραήλ, δηλαδ  γία κκλησία Του·  δι’ κείνου ρχεται λύτρωση π τ δειν τς μαρτίας, φο καταπατήθηκε  μεγάλος χθρς τν νθρώπων,  θάνατος.
       Μ τν παπαντή Του  Κύριος πέδειξε τι πρξε πόδειγμα ταπείνωσης στ νόμο πο  διος εχε δώσει στος βραίους.  πακοή Του ατφανερώνει τ θεο μεγαλεο Του, διότι  Θες δν πιβάλλεται στν νθρωπο μτ βία. Μέσα στ να  Συμεν ναγκαλίζεται τν Νομοθέτη το σραήλ, ποος δν ρθε ν καταργήσ τν νόμο, λλ ν τν λοκληρώσ. Γι’ ατξάλλου κα κατ τν πίγεια δράση Του τηροσε παρέγκλιτα τς διατάξεις ποποχρεώνονταν ν φαρμόζουν ο ουδαοι. Κι ν κενος ποτάχθηκε σ νόμο πο δν δηγοσε στ σωτηρία, μες ο χριστιανο δυσανασχετομε, ταν κκλησία μς καλ ν φαρμόσουμε τ Εαγγέλιο, γι ν πετύχουμε τν σωτηρία μας. Ασθανόμαστε βαρ φορτίο τν εαγγελικ νόμο, πειδ ζομε μέσα στν χλιαρότητα, λλ κα ταν τν φαρμόζουμε, συχν τ κάνουμεντελς τυπολατρικά, χωρς συναίσθηση, συμμετέχουμε στ μυστήρια τςκκλησίας μ πολιθωμένη, τυπολατρικ κα νεκρ συνείδηση. μως κκλησία καταργε τος νόμους κα τς τυπικότητες, ταν ατς δν δηγον στν λευθερία κα τν χάρη, ταν τ ζητούμενο δν εναι  πέρβαση τν στερεοτύπων.
        πρεσβύτης Συμεν πρε στ χέρια Του Ατν πο πλασε μ τ χέρια Του τν δάμ· κα  χαρά του ταν περίγραπτη. Μπορομε ν φανταστομε τμέγεθος τς χαρς του, ἐὰν θ εχε τότε τν δυνατότητα πο χουμε μες οχριστιανοί; Κα ποιά εναι ατ  δυνατότητα; χι μόνον ν γγίξουμε τ Σμα το Θεανθρώπου, λλ ν Τ νώσουμε μ τ δικό μας Σμα μέσ τς θείας Εχαριστίας.  παπαντ το Χριστο μας εναι να γεγονς μ διάρκεια. Διότι καθημεριν παντομε, δηλαδ ποδεχόμαστε τν Κύριο μέσα μας κατ τν διάρκεια τς θείας λειτουργίας, γι’ ατ κα  συγκίνηση,  χαρ κα γαλλίαση, εναι συναισθήματα πο πρέπει ν μς διακατέχουν κάθε φορ ποΤν κοινωνομε κα Τν δεχόμαστε μέσα στς γκάλες τς καρδις μας.
       Τ καλ συναπάντημα μ τν ησο Χριστ εναι μία ελογημένη αώνια γιορτή.  νθρωπος συναντται μ τν Θε μέσα σ μία σχέση θεωτική, που Θες δωρίζει λο Του τ εναι στ πλσμα Του, το παρέχει τ πάντα γι τν σωτηρία του. Ατν τν σωτηρία εδαν τ γερασμένα μάτια το Συμεών, λλκα τς προφήτιδος ννης,  ποία περίμενε κα ατ τν ρχομ το Μεσσία μέχρι τ βαθι γεράματά της.
       μες, δελφοί μου, ς μν περιμένουμε ν γεράσουμε, γι ν πομε «Ννπολύεις».  εκαιρία ν πάρουμε στ χέρια μας τν Χριστ μς δίνεται σήμερα. Τώρα!  παπαντή Του εναι μία γιορτ το σήμερα, το κάθε σήμερα· Χριστς εναι δ, μέσα στ Ναό Του! προσφέρεται καθημεριν στος Ναος ς «προσφέρων κα προσφερόμενος», σαραντίζει καθημεριν μέσα στς κκλησιές μας ς βρέφος, τοιμος γι θυσία, Τν βαστάζουν καθημεριν ο πρεσβύτεροι στν θεία λειτουργία, προτείνοντας «Τ για τος γίοις». Καθημεριν κι μες οπιστο μπορομε κα πρέπει ν Τν κοινωνομε, γι ν ασθανόμαστενυπέρβλητα μεγαλύτερη χαρ π ατν το Συμεν κα τς ννης κα ν λέμε μ γαλλίαση ψυχς «Νν πολύεις τν δολόν Σου, Δέσποτα, κατ τ ῥῆμά Σουν ερήντι εδον ο φθαλμοί μου τ σωτήριόν Σου,  τοίμασας κατπρόσωπον πάντων τν λαν, φς ες ποκάλυψιν θνν κα δόξαν λαο Σουσραήλ». 

« Αὔριο εἶναι Κυριακή »

 
Προετοιμασία γιὰ τὴν πιὸ σπουδαία ὥρα τῆς ἑβδομάδος

Τὸ κέντρο τῆς ζωῆς κάθε χριστιανοῦ ἀποτελεῖ ἡ Θεία Λειτουργία. Σ᾿ αὐτὴ τελεσιουργεῖται τὸ Ἱερὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Πρόκειται γιὰ τὸ ὑπέρτατο καὶ πλέον φρικτὸ Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας.
...

Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι κοινὴ πανήγυρη ὅλων τῶν οὐρανίων καὶ ἐπιγείων κτισμάτων. Αὐτὴ τὴν πραγματικότητα βιώνουμε οἱ Χριστιανοὶ κάθε Κυριακὴ ἀνάλογα μὲ τὸ μέτρο τῆς πίστεως, τὸν πνευματικό μας ἀγώνα καὶ βέβαια τὴν προετοιμασία μας.

Γι᾿ αὐτὴν τὴν προετοιμασία ἐπισημαίνουμε τέσσερα βασικὰ κεφάλαια:

1. Ἡ ψυχικὴ καὶ σωματικὴ ξεκούραση. Ἀποχὴ ἀπὸ κάθε τί ποὺ θὰ μολύνει τὴν ψυχή μας.

2. Ἡ συμφιλίωση μὲ ὅ,ποιον λυπήσαμε ἢ ἤρθαμε σὲ σύγκρουση. Ἰδιαίτερη προσοχή, ὅσον ἐξαρτᾶται ἀπὸ μᾶς, νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ἀφορμὲς δυσαρεσκείας, διαπληκτισμῶν καὶ ψυχρότητας.

3. Ἡ περιφρούρηση τῆς ψυχικῆς μας εἰρήνης. Σ᾿ αὐτὸ θὰ μᾶς βοηθήσει ἡ ἀνάγνωση χωρίων τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ ψαλμῶν ἀπὸ τὸ Ψαλτήρι, ἡ ἑτοιμασία τοῦ προσφόρου καὶ ἡ παρακολούθηση τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ.

4. Ἡ προσευχή μας. Μ᾿ αὐτὴν θὰ ζητήσουμε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ εὐλογήσει τὴν προσπάθειά μας καὶ νὰ μᾶς ἀξιώσει νὰ ἀναγεννηθοῦμε πνευματικὰ μέσα ἀπὸ τὴν Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία.

Ἂς προετοιμασθοῦμε κατάλληλα καὶ ἂς προσέλθουμε στὴν Θεία Λειτουργία μὲ τὴν ταπείνωση τοῦ Τελώνου. Ἔτσι δὲν θὰ εἴμαστε ἁπλοὶ θεατές, ἀλλὰ κάθε φορὰ θὰ διαπιστώνεται στὶς ψυχές μας ἡ θαυμαστὴ ἀλλοίωση τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου.

Το ημερολόγιο ενός σεισμόπληκτου(Από το σεισμό σωθήκαμε. Από την κυβέρνηση πότε;)

Από την κυβέρνηση και τους ντόπιους παρατρεχάμενους.... πότε;
Όταν, πραγματικά το αποφασίσουμε. Κι αν το αποφασίσουμε, μπορούμε;
Δύσκολο. Συνεισφέρουν στη διατήρηση του οι κάθε είδους διαιρέσεις. Οι λίγοι κυβερνούν ενωμένοι και οι πολλοί πληρώνουν διαιρεμένοι. Κάποιοι είναι οι διαιρέτες και εμείς, οι πολλοί, οι διαιρετέοι. Και το έχουμε αποδεχθεί.

Από το σεισμό σωθήκαμε. Από την κυβέρνηση, που ήρθε με τον επικεφαλής της, "για να φανεί χρήσιμος";
Χρησιμότητα πρώτη: Προχωρά η εγκατάσταση εξεδρών εξόρυξης πετρελαίου στο πλέον σεισμογενές σημείο Ευρώπης και Αφρικής. Μπορεί να μην μπορεί να δώσει 9αρια σε Ρίχτερ, όπως λένε άχρηστοι επιστήμονες, αλλά αυτό που δίνει δεν είναι για εξέδρες εξόρυξης. Σκοτίστηκαν. Για τη ζωή μας σκοτίστηκαν. Όπως, λίγο πριν, σκοτίστηκαν για το πού θα ρίξουν τα απόβλητα ενός χημικού οπλοστάσιου.
Χρησιμότητα δεύτερη: Ο Κεφαλονίτικης καταγωγής αναπληρωτής υπουργός ΠΕΚΑ (δεν έχω ιδέα τι είναι τα αρχικά) έδωσε λύση σε "χρόνιο πρόβλημα": Με ειδική τροπολογία, δίνει τη δυνατότητα στους ιδιοκτήτες αυθαίρετων που βρίσκονται στους Δήμους Κεφαλονιάς και Ιθάκης να συμψηφίσουν το σύνολο του προστίμου για την τακτοποίηση τους με το πόσο που θα καταβάλουν για αμοιβές υπηρεσιών, εργασίες και υλικά για την στατική επάρκεια των κατασκευών των κτιρίων τους!!!
Στην Κεφαλονιά δεν έχουμε αυθαίρετα!!! Άντε καμιά ασήμαντη προσθήκη. Τα μόνα αυθαίρετα που έχουν καταγραφεί και έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι κάτι τέντες καταστημάτων ή κάποια παράνομα στέγαστρα πεζοδρομίων, από καταστήματα που προσπαθούν να κερδίσουν λίγα τετραγωνικά για την πελατεία τους. Κτήριο να στερείται οικοδομικής - πολεοδομικής άδειας ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ σε ολόκληρο το νησί.
Δύο τινά συμβαίνουν: Ή ξεκινήσαν επικοινωνιακό μπαράζ μέτρων, χωρίς κανένα αντίκρυσμα ή "στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται". Κάποιος έχει κάποιο θεματάκι και ζήτησε, με την ευκαιρία του σεισμού, να το ταχτοποιήσει.
Χρησιμότητα τρίτη: Έρχεται ο υπουργός Παιδείας. Τον Μάρτη που μας πέρασε άκουγε τις κατάρες ενός νησιού, για το κλείσιμο του ΤΕΙ. Τώρα, έρχεται να βοηθήσει. Οι ντόπιοι παρατρεχάμενοι είναι πανέτοιμοι να τον υποδεχθούν, με τον τρόπο που το έκαμαν, πριν λίγες μέρες κι έγιναν ανέκδοτο σε όλη η Ελλάδα. Φυσικά, κανείς δεν θα του θυμίσει το έγκλημα. Ούτε ο δήμαρχος θα θυμηθεί εκείνο το "όσο είμαι εγώ δήμαρχος το ΤΕΙ δεν φεύγει". Δεν έφυγε. Έμεινε ένα τμήμα με 50 σπουδαστές. Νάχουμε κάτι να θυμόμαστε. Μέχρι να φύγει και αυτό.
Χρησιμότητα πέμπτη: Ο καλός μας δήμαρχος είπε κάπου ότι όλα βαίνουν καλώς, το πλοίο δεν είναι γεμάτο από άστεγους, οι καταστροφές είναι σχετικά μικρές, αλλά... "έχουμε 600 νέες δηλώσεις, οι οποίες έγιναν γιατί ο κόσμος περιμένει οικονομική βοήθεια". Ναι. Ο κόσμος κάνει δηλώσεις ζημιών, για να πάρει λεφτά και όχι γιατί έπαθε ζημιά. Με άλλα λόγια, μπορεί να είναι ψεύτικες οι δηλώσεις ζημιών.
Χρησιμότητα έκτη: Συντονιστής εκ μέρους της Κυβέρνησης ορίστηκε ο Περιφερειάρχης, ο οποίος θα μας συντονίζει από την Κέρκυρα. Το πρώτο Περιφερειακό Συμβούλιο, μετά το σεισμό, ορίστηκε να γίνει στην Κέρκυρα. Οι Κεφαλονίτες Περιφερειακοί Σύμβουλοι δεν θα πάνε, έχοντας ζητήσει επείγον Συμβούλιο στο χτυπημένο Ληξούρι.
Χρησιμότητα έβδομη: Στην Κριτωνού είχαν πέσει βράχοι και χώματα και έκλεισε ο δρόμος Ληξούρι - Αργοστόλι. Ιστοσελίδα το απόγεμα της Παρασκευής ενημερώνει ότι έχει ανοίξει μια λωρίδα κυκλοφορίας "για να περνάνε τα οχήματα που έχουν ανάγκη. Σε όλη σχεδόν την διαδρομή υπάρχουν αστυνομικοί και άτομα της πολιτικής προστασίας και συνοδεύουν τα αυτοκίνητα να περάσουν με ασφάλεια. Μόλις μπει η νέα σήμανση ο δρόμος θα δοθεί στην κυκλοφορία έστω και με μια λωρίδα".
Χτες το βράδυ, ο ερασιτεχνικός Μετεωρολογικός Σταθμός Φαρακλάτων έδωσε 9 μποφόρ(Έχουμε και από αυτό στο χωριό μας).  Εκδόθηκε απαγορευτικό και το πλοίο Αργοστόλι - Ληξούρι σταμάτησε. Αυτοκίνητα που έπρεπε να πάνε από Ληξούρι σε Αργοστόλι εμποδίστηκαν από την αστυνομία. Και οι διαμαρτυρόμενοι έβλεπαν να έρχονται αυτοκίνητα που ξεκίνησαν από Αργοστόλι για Ληξούρι!
Χρησιμότητα όγδοη: Το νησί ή έστω οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο δεν έχουν, ακόμα, κηρυχθεί "σεισμόπληκτες". Τι σημαίνει αυτό; Θα χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του κ. Μ. Φόρτε, που ξέρει από αυτά:
  • Η υπουργική απόφαση όμως για τον χαρακτηρισμό της περιοχής ως σεισμόπληκτης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για πιστωτικές διευκολύνσεις, δωρεάν κρατική αρωγή, επισκευή κτισμάτων και ανακατασκευή κτιρίων, επιδότηση ενοικίου και άλλες παροχές προς τους πολίτες.Η δήλωση πάντως του γενικού γραμματέα πολιτικής προστασίας πως «Όταν τελειώσουν οι έλεγχοι θα συγκεντρωθούν όλα τα στοιχεία και θα αποφασιστεί αν θα κηρυχτεί η Κεφαλονιά σεισμόπληκτη περιοχή ή όχι» είναι τουλάχιστον περίεργη.
Με  άλλα λόγια, κάποιοι το σκέφτονται αν πρέπει να πληρώσει το κράτος τα σπασμένα. Θυμηθήκαμε έναν κυβερνητικό Νομάρχη, που δεν ζήτησε να κηρυχθεί η Κεφαλονιά σε "κατάσταση έκτακτης ανάγκης", τότε που ευρισκόμενη σε κατάσταση χιονιά έμεινε επί μέρες χωρίς ρεύμα. Έπραξε με αυτό τον τρόπο, για να "μην εκτεθεί η τότε κυβέρνηση"! 
Ο Φόρτες, που ξέρει, δείχνει και τις πηγές από τις οποίες μπορούν να αντληθούν τα απαιτούμενα κεφάλαια. Μία από αυτές είναι το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ε.Ε. (ΤΑΕΕ), το οποίο δημιουργήθηκε για φυσικές καταστροφές. Και με την ευκαιρία, θυμήθηκε τον σεισμό των 5,8 ρίχτερ στην Ακουίλα της Ιταλίας με 300 νεκρούς. Τότε το Ταμείο έδωσε 493,8 εκατ. ευρώ.
(Μας βλέπω να τιμωρούμαστε, γιατί δεν έχουμε νεκρούς και τραυματίες).
Για να πάρουμε, όμως, χρήματα πρέπει :
  • 1ον. Η αίτηση πρέπει να υποβληθεί στην Επιτροπή μέσα σε 10 εβδομάδες αφότου προκλήθηκε η πρώτη ζημία από την καταστροφή, δηλαδή μέχρι την πρώτη εβδομάδα του Απρίλη.
  • 2ον. Το ΤΑΕΕ χορηγεί οικονομική βοήθεια αν οι συνολικές ζημίες που προκλήθηκαν από την καταστροφή ξεπερνούν το 1,1 δις ευρώ (το 0,6% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος της Ελλάδας).
  • Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα.
  • Οι ζημιές σίγουρα θα είναι αρκετών εκατομμυρίων (ίσως και σε εξαψήφιο νούμερο), όμως 1 δις αποκλείεται να είναι.
  • Στη διαπραγματευτική όμως ικανότητα της Κυβέρνησης, του Δήμου και της Περιφέρειας είναι η Επιτροπή να εξετάσει με διασταλτική ερμηνεία και κατ΄εξαίρεση τη δυνατότητα του Ταμείου όπως έχει το δικαίωμα (έχει συμβεί ήδη σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν) και «να παρέμβει σε μια περιοχή όταν η καταστροφή αυτή επηρεάζει την πλειονότητα του πληθυσμού της και έχει σοβαρές μακροχρόνιες επιπτώσεις στην οικονομική της σταθερότητα και στις συνθήκες διαβίωσης».
  • Η δυσμενής οικονομική συγκυρία της Ελλάδας σίγουρα αποτελεί διαπραγματευτικό ατού, όπως και η προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλεονέκτημα.
(Θα τιμωρηθούμε, γιατί φτιάχνουμε γερά σπίτια και οι ζημιές δεν ικανοποιούν τα μεγέθη που αυθαίρετα ορίζει η Ε.Ε.).
Έχουν περάσει 6 μέρες και αύριο είναι Κυριακή. Προφανώς, η κυβέρνηση δεν θα μπει στον κόπο να υποβάλλει αίτηση.
Κάνοντας τους λογαριασμούς μας, με βάση αυτά που λέει ο κ. Φόρτες:
Η Ακουίλα πώς πήρε 493,8 εκατομμύρια, ποσό που δεν αντιστοιχεί στο 0,6% του ΑΕΠ της Ιταλίας;

Τελικά, δεν αφήσαμε κανέναν ευχαριστημένο, με τη συμπεριφορά μας. Ούτε ένας νεκρός, ούτε μια κάποια βιβλική καταστροφή.
Γι αυτό κατασευάζουν εικονικές καταστροφές. Οι τρομολάγνοι τον καναλιών βρήκαν μία:
"Κόπηκε η γη στα δύο στο χωριό Σουλάρι". Και δημοσιογράφοι, ειδικοί αναλυτές γεωλογίας, έδειχναν το χάσμα που έκαμε ο σεισμός, έκατσαν και μέσα του, για να φωτογραφηθούν και να δείξουν το μέγεθος της καταστροφής.
Το ότι αυτή η "φυσική καταστροφή" μπορεί να προκληθεί και από μια βροχή δεν έχει και πολύ σημασία. Η εικόνα και ο τρομοκρατικός λόγος είναι αυτά που μετράνε. Και, βεβαίως, μικρή σημασία έχει που το χωριό λέγεται Σουλάροι και μόνο 15 σπίτια έχουν δηλώσει μικροζημιές. Αυτά  "στη γη που κόπηκε στα δύο". Η μικρή ζημιά δεν είναι είδηση.

Με αυτά και άλλα, θέλουν να μας.... (βάλτε όποια λέξη θέλετε).
Ο σοβαρός επιστήμονας Παπαζάχος να είναι καλά, που προέβλεψε ήλιο για  το χειμώνα και χιόνια για το καλοκαίρι.
7 Ρίχτερ νάναι η ζωή σας και να μην ζείτε στην Κεφαλονιά (Βαρειά κατάρα που την παίρνουμε αμέσως πίσω).  Σταματείστε να μας ....(βάλτε όποια λέξη θέλετε).

Εμείς διακόπτουμε την αρίθμηση, όχι γιατί όλα τα άλλα είναι καλά καμωμένα, αλλά για να μη χαρακτηριστούμε "αντικυβερνητικοί". Π.χ. στο Ληξούρι γίνεται "του Μαντζαβινάτειου Νοσοκομείου", αλλά εμείς δεν θα το κάνουμε θέμα. Το κάνουν οι Ληξουριώτες και μοιάζει με θέατρο του παραλόγου. 
Εμείς, πάντως, είμαστε με την κυβέρνηση. Αυτή δεν είναι μαζί μας. Μας χαρακτήρισαν κρυπτοσυριζαίους, γιατί είπαμε ότι ορθώς σιώπησε η βουλευτής. Θα μας χαρακτηρίσουν και κρυπτοπασόκους, επειδή παρουσιάσαμε την ορθή πρόταση του Φόρτε. Άμα στο μυαλό σου έχεις τοποθετήσει στεγανά διαμερίσματα, θα μας πεις και πολλά άλλα.
Είπαμε κάπου ότι είμαστε με τη Δημοκρατία και όχι με την "αμεσοδημοκρατία" και μας διέγραψαν "αμεσοδημοκρατικά".  Διέγραψαν και άλλον ένα, "αμεσοδημοκρατικά", γιατί επαίνεσε το σχόλιο μας!
Στη Δημοκρατία χωράνε όλοι. Στην "αμεσοδημοκρατία", μόνο όσοι δηλώνουν πίστη στις λέξεις και όχι στην ουσία.

Σήμερα, είμαστε καλύτερα και κάναμε και την "αυτοψία" μας. Στη στέγη έχει ξεφύγει ο κορφιάς(το ανώτερο οριζόντιο δοκάρι σε σκεπή) και παρέσυρε και τα κεραμίδια που συνδέονται μ' αυτόν. Το δήλωσα, για να λάβω αποζημίωση και όχι γιατί έσπασε.

(Εικόνα: έτσι φτιάχνουμε τα σπίτια μας)

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ: ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

   
Τον περασμένο Απρίλη υποβλήθηκα σε μια πολύ σοβαρή χειρουργική επέμβαση. Χρειάστηκε στη συνέχεια να παραμείνω για λίγο στη μονάδα εντατικής νοσηλείας του νοσοκομείου. Δεν ξέρω πόσοι έχουν την εμπειρία νοσηλείας σε μια τέτοια μονάδα! Με συνεχή ιατρική παρακολούθηση, βρίσκεσαι σ’ ένα χώρο αποκλεισμένο για τους άλλους, εκτός από το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό. Για πολύ λίγο χρόνο, δυο φορές τη μέρα, επιτρέπονται κάποιες επισκέψεις.


Σ’ αυτές τις συνθήκες εκείνος που νοσηλεύεται, όπως είναι φυσικό, διακατέχεται από ένα έντονο συναίσθημα απομόνωσης. Μερικές φορές τον πλημμυρίζει μάλιστα το αίσθημα της εγκατάλειψης. Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς με λόγια αυτά τα συναισθήματα. Στις ατέλειωτες ώρες της μοναξιάς, πολλές σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό του αρρώστου και κάποια ερωτήματα τον απασχολούν.

Πολύ δύσκολα θα ξανάφερνα αυτή την στιγμή στο νου μου τις σκέψεις και τα ερωτήματα που με διακατείχαν όλο αυτό το διάστημα.

Ένα είναι βέβαιο: η έντονη αίσθηση της μοναξιάς που είχε καταλάβει τη σκέψη μου και ταλάνιζε την ψυχή μου.

Προσπάθησα να διατηρήσω την επαφή μου με τη ζωή, ξαναφέρνοντας στο νου μου όμορφες στιγμές από τα προηγούμενα χρόνια. Η προσπάθεια κάτι απέδωσε στην αρχή. Ύστερα όμως από λίγο με κατέκλυσε πάλι το συναίσθημα της μοναξιάς και της εγκατάλειψης.

Όπως ήμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι, κοιτάζοντας σχεδόν πάντοτε το ταβάνι του δωματίου, άρχισα να περιφέρω το βλέμμα μου γύρω- τριγύρω. Και ξαφνικά ανακάλυψα στον απέναντι τοίχο, στην επάνω αριστερή γωνία του, μια εικόνα της Παναγίας που στην αγκαλιά της κρατούσε τον Χριστό. Κάποιος καλός άνθρωπος την είχε τοποθετήσει εκεί. Από τη στιγμή αυτή η Παναγία μας έγινε η συντροφιά μου. Αυτή η απλή εικόνα, που δεν είχε ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία, ήταν μια πόρτα που με οδηγούσε κοντά στην Παναγία. Κατανόησα καλύτερα τότε τι πάει να πει ότι η «τιμή της εικόνος επί το πρωτότυπον διαβαίνει», όπως λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Συναισθήματα, σκέψεις, αγωνίες μου έγιναν αντικείμενο εκμυστηρεύσεών μου στην Παναγία. Εκείνη φαινόταν πώς με άκουγε. Φυσικά δεν μου μιλούσε, έδειχνε όμως ότι κατανοούσε την αγωνία μου. Έτσι μια ατμόσφαιρα γαλήνης και ηρεμίας επικράτησε σιγά- σιγά και ανεπαίσθητα στην τρικυμισμένη ψυχή μου.

Οι ατέλειωτες ώρες παραμονής μου στην εντατική έπαψαν να είναι πια εφιαλτικές. Είχα την αίσθηση πως κάποιος, που με αγαπούσε πολύ, βρισκόταν δίπλα μου. Ένοιωθα το ζεστό χάδι από το χέρι ενός δικού μου ανθρώπου, στο ξερό και φλεγόμενο από τον πυρετό μέτωπό μου.

Τώρα μακριά από τη δοκιμασία που τότε πέρασα, ξαναφέρνω με συγκίνηση στο νου μου εκείνες τις στιγμές της επικοινωνίας μου με την Παναγία μας.

Αυτή η επικοινωνία, καθώς την αναπολώ, με κάνει μα θυμάμαι με συγκίνηση κάποιες άλλες, ανάλογες στιγμές. Τότε που προσκύνησα την εικόνα του Άξιον Εστίν στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους ή της Παναγίας του Σουμελά στο Βέρμιο, της Μεγαλόχαρης στην Τήνο, της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, της Παναγίας του Μεγάλου Σπηλαίου στα Καλάβρυτα, της Παναγίας του Κύκκου στην Κύπρο, της Παναγίας της Ιεροσολυμίτισσας στα Ιεροσόλυμα, της Παναγίας της Βοήθειας στη Χίο.

Οι αναμνήσεις αυτές, αλλά ιδιαίτερα η εμπειρία μου από την Παναγία της εντατικής, αισθάνομαι πως με έχουν συνδέσει στενά με την εικόνα της Παναγίας. Έτσι τώρα μπορώ να νιώσω καλύτερα γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι, σε δύσκολες στιγμές της ζωής τους, στην Παναγία προσφεύγουν και αυτήν επικαλούνται, προσευχόμενοι μπροστά στην εικόνα της. Καταλαβαίνω τώρα τον Κολοκοτρώνη που, όταν τον εγκατέλειψαν οι σύντροφοί του, στην Παναγία προσέφυγε και προσευχήθηκε στο πιο κοντινό ερημοκλήσι Βιώνοντας όλα αυτά, ειλικρινά και με όλη μου την αγάπη, δεν μπορώ να κατανοήσω πώς υποστηρίζεται από κάποιους αξιόλογους νομικούς, ότι πρέπει να κατεβάσουμε τις εικόνες από τους δημόσιους χώρους, για το λόγο ότι προσβάλλουν τη θρησκευτική ελευθερία κάποιων συμπολιτών μας, που είναι άπιστοι ή αλλόθρησκοι.Κανένας μας δε νομίζω πως αμφισβητεί τη θρησκευτική ελευθερία του οποιουδήποτε. Αδυνατώ να φανταστώ ότι μπορεί να υπάρχει άνθρωπος λογικός, που να θέλει να επιβάλλει στον άλλον τις δικές του θρησκευτικές απόψεις. Η θρησκευτική ελευθερία είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα απόλυτα σεβαστό σε μια δημοκρατική κοινωνία. Η πίστη ή η απιστία δεν παύει να είναι αυστηρά προσωπική υπόθεση του καθενός. Θα ήταν όμως αδιανόητο να φτάναμε στο άλλο άκρο και έτσι να φαλκιδεύαμε αντιθέτως την θρησκευτική ελευθερία των άλλων πολιτών.

Δεν αντιλαμβάνομαι, πώς η ύπαρξη των θρησκευτικών συμβόλων, αυτή καθεαυτή, να προσβάλλει τη θρησκευτική ελευθερία εκείνων που έχουν διαφορετικό πιστεύω ή δεν πιστεύουν σε τίποτα. Δεν νομίζω πως θέλει κανείς να τους επιβάλλει να σεβαστούν τα σύμβολα αυτά, ούτε να γίνουν οπαδοί μιας συγκεκριμένης θρησκείας.

Άλλωστε οι συνταγματικοί ή οι διεθνείς κανόνες που θεσπίζουν τη θρησκευτική ελευθερία, δεν μπορεί, κατά πως έλεγε ο Αριστόβουλος Μάνεσης, να ερμηνεύονται ερήμην της κοινωνικής πραγματικότητας. Εκτός και αν κάποιοι, χωρίς να μας ερωτήσουν, θέλουν να «μας επιβάλλουν» (ντε και καλά) «να θεωρούμε άξιο λόγου μόνο ό,τι είναι εφάμιλλο των ευρωπαϊκών», όπως το σατίριζε ο Τσαρούχης και το επισημαίνει ο Γιανναράς.

Η εμπειρία μου από τη μονάδα εντατικής νοσηλείας, με έχει συνδέσει στενά με την εικόνα της Παναγίας. Σαν ένας απλός πολίτης, όπως όλοι οι άλλοι, δικαιούμαι- νομίζω- να έχω και να αναρτώ (κατ’ ιδίαν ή και δημόσια) τις εικόνες της Εκκλησίας μου. Και μέσω αυτών να ανάγομαι στα εικονιζόμενα σ’ αυτές ιερά πρόσωπα. Χωρίς να με διακατέχει οποιοσδήποτε φανατισμός, δεν θα επιτρέψω να μου φαλκιδεύσουν το δικαίωμά μου αυτό, που το βίωσα υπό τραγικές μάλιστα περιστάσεις.

Θα παρακαλούσα όσους σκέπτονται διαφορετικά, και των οποίων τις ιδέες απόλυτα σέβομαι, να σκεφθούν τα πράγματα και με αυτή την οπτική γωνία. Tους εύχομαι ειλικρινά και ολόψυχα, να μην έχουν ποτέ τους τη δική μου εμπειρία της μονάδας εντατικής νοσηλείας.

Ευάγγελος Κρουσταλάκης

πηγή : (Περιοδικό ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, Ι. Μ. Σερρών

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΠΣΚΩΦ "Για δουλειά για τον σύζυγο να προσεύχεστε στον άγιο μάρτυρα Τρύφωνα


Αγαπητή εν Κυρίω 0.!
 Την εγχείριση η Ε. πρέπει να την κάνει οπωσδήποτε και ακριβώς στην τρυφερή νηπιακή ηλικία, όσο ακόμα δεν καταλαβαίνει τη ζημιά της εξωτερικής όψης της.


Διότι, αν δεν την κάνετε τώρα, μπορεί αυτό αργότερα να μετατραπεί γι' αυτή σε τραγωδία στη ζωή της. Είναι κορίτσι και μέλλουσα δεσποινίδα. Θυμηθείτε τον εαυτό σας στη νεανική ηλικία και το πώς αντιμετωπίζατε την εξωτερική σας όψη.


Για δουλειά για τον σύζυγο να προσεύχεστε στον άγιο μάρτυρα Τρύφωνα και είναι σημαντικό να καταλάβετε ότι ο σύζυγος κατά την εντολή του Θεού πρέπει να εργάζεται χάριν της διατροφής του εαυτού του, της οικογενείας του, των τέκνων του, «εν ίδρώτι του προσώπου σου φαγή τον αρτον σου». Αυτό θα είναι προς δόξαν Θεού.


Σχετικά με τους γονείς, αγαπητή μου, όσο δεν είναι γονείς για σας, είναι σταυρός, αλλά κι εσείς με όλη την οικογένεια, γι' αυτούς είστε σταυρός και σταυρός όχι μικρός.

Ο Θεός να τους δώσει υπομονή και σε σας να δώσει ο Θεός σοφία να φέρετε μέσα στην οικογένεια τους την πίστη στον Θεό όχι με το προφορικό κήρυγμα, αλλά με την ίδια τη ζωή εν Χριστώ, όπου η αγάπη έχει την πρώτη θέση.

Ο Κύριος μαζί σας.

Ο Συμεών ο Θεοδόχος και η διπλή προφητεία του κατά την Υπαπαντή του Κυρίου






Ο Συμεών ο Θεοδόχος και η διπλή προφητεία του κατά την Υπαπαντή του Κυρίου
Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου,δασκάλου – συγγραφέα
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ: Ο Θεοδόχος Συμεών ήταν: “Άνθρωπος δίκαιος και ευλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν του Ισραήλ και Πνεύμα ην Άγιον επ' αυτόν” (Λουκ. β΄25).
Ένας “πρωταγωνιστής” της Υπαπαντής είναι και ο άγιος Συμεών. Ο Μέγας Φώτιος λέει ότι ο δίκαιος Συμεών, χρόνια πρίν από τήν γέννηση τού Χριστού, επιστρέφοντας στά Ιεροσόλυμα με νομοδιδασκάλους από κάποια αποστολή, έκανε μαζί τους συζήτηση πάνω σε κάποια προφητικά κείμενα.
Μεταξύ αυτών συζητήθηκε και η προφητεία του Ησαϊα: "Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει καί τέξεται Υιόν, καί καλέσεις τό όνομα αυτού Εμμανουήλ" (στ΄ 14). Ο Συμεών, αν και ευλαβής, δυσπίστησε προβάλλοντας αντιρρήσεις γιά το αδύνατο της γεννήσεως από παρθένο. Ο Συμεών λίγο αργότερα, γινόμενος μάρτυς κάποιου θαύματος, δοξολόγησε το Θεό γι' αυτό που του φανέρωσε, και, πεπεισμένος πια, επέστρεψε στά Ιεροσόλυμα με την απόφαση της παραμονής, για το υπόλοιπο της ζωής του, στον ιερό χώρο του Ναού αναμένοντας να δεί “ιδίοις όμμασιν” την εκπλήρωση της προφητείας. Κατά το Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου (κεφ. 24), ήταν ιερέας, πράγμα που δεν επιβεβαιώνεται από τα συμφραζόμενα του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Σε υπερεκατονταετή ηλικία αξιώθηκε να κρατήσει στην αγκαλιά του το Βρέφος Ιησού ζητώντας μετά απ' αυτό τήν "απόλυσή" του από την ζωή.

Η ΔΙΠΛΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ: Ο ευαγγελιστής διασώζει μια διπλή προφητική αποστροφή του Αγίου προς τη Θεοτόκο: "ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον, και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία" (Λουκ. β΄ 32-35), προφητεύοντας μ' αυτόν τον τρόπο και την αντιμετώπιση του Κυρίου από τους Ιουδαίους, αλλά και τη Σταυρική Θυσία Του. Ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι πτώση των μη πιστευόντων σε Αυτόν, και ανάσταση αυτών που πιστεύουν σε Αυτόν. Ο ένας ληστής στο Γολγοθά πιστεύει και σώζεται, ο άλλος αμφισβητεί και καταδικάζεται.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ «ΣΗΜΕΙΟΝ ΑΝΤΙΛΕΓΟΜΕΝΟΝ»: Η λέξη «σημείον» μπορεί να εννοηθή με πολλούς τρόπους και πολλές έννοιες. Κατ' αρχάς σημείο είναι η σάρκωση Του, η ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού. Κατά την ενανθρώπηση έγιναν πολλά παράδοξα. Ο Θεός έγινε άνθρωπος, η Παρθένος μητέρα. Ακριβώς δε αυτό το σημείο αντιλέγεται και αμφισβητείται από πολλούς. “Άλλοι θεωρούν ότι ο Χριστός ως Θεός έχει προαιώνια ύπαρξη και άλλοι νομίζουν ότι έλαβε αρχή της υπάρξεως του από την παρθένο και άχραντη Μαρία” (Κύριλλος Αλεξ.). Ό Νικόδημος Αγιορείτης, λέγει, εξηγώντας τα προηγούμενα, ότι ο αιρετικός που βλέπει την επίγεια ζωή του Χριστού, ο οποίος άλλοτε ως άνθρωπος πεινά, διψά, δέχεται το μαρτύριο, σταυρώνεται, πάσχει (τα λεγόμενα “αδιάβλητα πάθη”), και άλλοτε ως Θεός κάνει θαύματα, εκδιώκει δαίμονες, ανίσταται κλπ., αμφιταλαντεύεται αν ο Χριστός είναι Θεός ή άνθρωπος.
Ομως ό Χριστιανός δεν έχει τέτοιες αμφιβολίες, γιατί γνωρίζει ότι καίτοι ο Χριστός είχε δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη, εν τούτοις είναι ένας κατά την υπόσταση (υποστατική ένωση των δύο φύσεων), και έτσι ο ένας και Αυτός Χριστός ενεργεί άλλοτε τα θεοπρεπή και άλλοτε τα άνθρωποπρεπή. Έπειτα, σημείο αντιλεγόμενο είναι και ο Σταυρός του Χριστού. Άλλοι δέχονται τον Σταυρό και την σταύρωση του Χριστού θεωρούντες αυτήν ως σωτηρία, ότι στον Σταυρό νίκησε τις αρχές και εξουσίες του σκότους, και άλλοι αρνούνται τον Σταυρό. Δεν μπορούν να αντιληφθούν πως ο Χριστός σταυρώθηκε. “Ο Σταυρός είναι για τους Ιουδαίους σκάνδαλο, για τους Έλληνες μωρία. Για μας όμως τους πιστούς ό Σταυρός είναι Θεού δύναμις και θεού σοφία” (Α' Κορ. α', 23-24). Η δεύτερη προφητεία του αγίου Συμεών, που αναφερόταν στην Παναγία, είναι η εξής: «και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί» (Λουκ. β', 35). Προφανώς η προφητεία αυτή αναφέρεται στον πόνο και την θλίψη της Θεοτόκου πάνω στον Σταυρό, όταν θα έβλεπε τον Υιό της, που είναι ταυτόχρονα Υιός του Θεού, να πάσχει και να υποφέρει. Η Παναγία δεν υπέφερε ούτε πόνεσε κατά την γέννηση του Χριστού, ακριβώς γιατί τον συνέλαβε ασπόρως και τον γέννησε αφθόρως (ανήδονος σύλληψη – ανώδυνος γέννεση). Θα πόνεσει, όμως, πολύ από τη ρομφαία, που θα διαπεράσει την ψυχή της Θεοτόκου κατά τον σταυρικό θάνατο του Χριστού και η οποία θα αποκάλυψει τους διαλογισμούς πολλών ανθρώπων, που βρίσκονταν κρυμμένοι στην καρδιά τους. Αυτοί αμφιβάλλουν αν είναι γνήσια και αληθινή μητέρα. Αλλά από τον πόνο που αισθάνθηκε καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για την φυσική του μητέρα. Έτσι ο πόνος της Παναγίας στον Σταυρό έδειξε ότι αυτή είναι η πραγματική μητέρα, ότι από αυτήν ο Κύριος παρέλαβε την σάρκα. Γιατί, αφού η Παναγία είναι πραγματική μητέρα, σημαίνει ότι και ο Χριστός έχει πραγματικό σώμα και δεν είναι άνθρωπος κατά φαντασία. Ο Μ. Αθανάσιος λέγει ότι η φράση «όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί» σημαίνει ότι ό Σταυρός και το Πάθος του Χριστού, θα αποκάλυψει όλες τις εσωτερικές διαθέσεις των ανθρώπων, αφού ο Πέτρος από θερμός και ζηλωτής, θα τον αρνηθεί, οι Μαθητές θα τον εγκαταλείψουν, ο Πιλάτος θα μεταμεληθεί νίβοντας τα χέρια, η γυναίκα του θα πιστεύσει με το νυκτερινό όνειρο, ο εκ των σταυρωτών, εκατόνταρχος θα ομολογήσει, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος, δύο εκ των Φαρισαίων, θα φροντίσουν το νεκρό Του σώμα, ο Ιούδας θα αυτοκτονήσει, οι Ιουδαίοι θα δώσουν αργύρια στους φρουρούς για να αποκρύψουν την Ανάσταση. Συμπερασματικά, ο Χριστός θα είναι «εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών» και στην άλλη ζωή, αφού όλοι θα δουν τον Χριστό, αλλά για άλλους θα είναι Παράδεισος και για άλλους Κόλαση.
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΦΩΣ: Με δυο ονόματα ονόμασε ο Συμεών τον Κύριο: Σ ω τ η ρ ί α και Φ ω ς. Ότι ο Χριστός είναι αληθινά ο Σωτήρας μας, μαρτυρεί και το όνομα Ιησούς, το οποίο Άγγελος Κυρίου ανακοίνωσε στον Ιωσήφ: «Καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν, αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών». Και ότι ο Κύριος είναι το αληθινό Φως, το βεβαιώνει ο Ίδιος λέγοντας: «Εγώ ειμί το Φώς του κόσμου. Εκείνος που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το Φώς της ζωής». Πραγματικά, ο Χριστός είναι το φως του κόσμου, το πραγματικό, πού διώχνει το σκότος της άγνοιας του νου, αλλά είναι και η δόξα ολόκληρης της ανθρωπινής φύσεως. “Χωρίς το Χριστό ή ανθρώπινη φύση είναι άδοξη, ανείδεη, αόριστη και ανώνυμη. Με τον Χριστό αποκτά είδος και όρο.» (Νικόλαος Καβάσιλας). Tα λόγια του Ἁγίου Συμεών σημειώνουν το τέλος μιας μακρας περιόδου, χιλιάδων χρόνων κατὰ τη διάρκεια των οποίων οι άνθρωποι ζούσαν χωρὶς το Θεό.

Παρασκευή, Ιανουαρίου 31, 2014

Σοφά λόγια σοφών ανθρώπων.

Ὅλοι οἱ ἅγιοι δὲν ἔλαβαν τὴν ἴδια Χάρη ἀπὸ τὸν Θεό, ἀλλὰ ὅλοι γέμισαν τὸ δοχεῖο ποὺ προσέφεραν στὸν Θεό. (π. Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ) 
 
Οἱ ἄπιστοι εἶναι οἱ πιὸ εὔπιστοι…… (Μπ. Πασκάλ)
 
Ἡ ἀρετὴ περισσότερους ἐχθροὺς ἔχει ποὺ τὴν καταδιώκουν, παρὰ φίλους ποὺ τὴν ἀγαποῦν…
 
Ποτὲ μὴν ὑπόσχεσαι ἀσυλλόγιστα. Ὁ ὑπερήφανος ὑπόσχεται ἀβασάνιστα, ἀπὸ ἐγωισμό. Ὁ ταπεινὸς λέει θὰ προσπαθήσω. ( Στάρετς Σαμψών Σίβερς )
 
Θυμήσου ὅτι τὰ παιδιά, οἱ γάμοι καὶ τὰ λουλούδια ἀντανακλοῦν τὸ εἶδος τῆς φροντίδας ποὺ παίρνουν. (H. Jackson Brown, Jr.)
 
Οἱ μεγάλοι ἄνθρωποι ἔχουν θέληση· οἱ μικροὶ πόθους.
 
Ὅ,τι δὲν εἶναι ἀγκαλιά, δὲν εἶναι Ἐκκλησία… (Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος)
 
Δὲν εἶναι ὁ ἡρωισμός, ἀλλὰ ἡ ταπείνωση ποὺ δίνει τὴν ἀληθινὴ δύναμη καὶ ἐλευθερώνει ἀπὸ τὸ φόβο. (Τατιάνα Γκορίτσεβα)
 
Ἡ ψυχὴ εἶναι πολὺ βαθιὰ καὶ μόνο ὁ Θεὸς τὴ γνωρίζει. (π. Πορφύριος)
 
Τὰ κράτη τότε καταστρέφονται, ὅταν δὲν μποροῦν νὰ ξεχωρίσουν τοὺς σπουδαίους ἀπὸ τοὺς ἀσήμαντους.(Ἀντισθένης)
 
Δὲν εἶναι φοβερό ἄν σᾶς προσέβαλλαν, κορόιδεψαν ἤ λήστεψαν. Φοβερό εἶναι ἄν ἐσεῖς δὲν μπορεῖτε νὰ τὰ ξεχάσετε. (Κομφούκιος)
 
Διδάσκω τοὺς μοναχοὺς νὰ μὴν ὁμιλοῦν γιὰ τὶς ἀδικίες ποὺ ὑφίστανται, ἀλλὰ νὰ σιωποῦν. Ἐμεῖς πρέπει νὰ ζοῦμε ὡς ἐσταυρωμένοι. Αὐτὸ συνιστᾶ ἡ Ὀρθόδοξη πνευματικότητα. (Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ)
 
Ἐκεῖνος ποὺ ἀγωνίζεται πολὺ καιρὸ καὶ δὲν βλέπει πνευματικὴ πρόοδο ἔχει ὑπερηφάνεια καὶ ἐγωισμό. Πνευματικὴ πρόοδος ὑπάρχει ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει πολὺ ταπείνωση. ( Γέρων Παΐσιος )
 
Ἀληθινοὶ θεολόγοι στὴν Ἐκκλησία εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μισοῦν τὸν ἑαυτὸ τους (τὰ πάθη τους). Ἂν δὲν μισήσει κανεὶς τὸν ἑαυτὸ του ἕως θανάτου, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ καὶ διδάσκαλος τοῦ λαοῦ. (Γέρων Σωφῤόνιος τοῦ Ἔσσεξ)
 
Γιὰ τὸν Κληρικὸ δύο εἶναι, ἰδιαιτέρως, μεγάλα πάθη: ἡ φιληδονία καὶ ἡ μνησικακία. Εἶναι δύσκολη ἡ σωτηρία γιὰ τοὺς Κληρικοὺς. Πολὺ δυσκολότερη γιὰ τοὺς Ἐπισκόπους. (Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ)
 
Πολλοὶ ἀγαποῦν νὰ διαβάζουν σοβαρὰ βιβλία, καὶ αὐτό εἶναι καλό, ἀλλ᾿ ἀνωτέρη ἀπ” ὅλα εἶναι ἡ προσευχή. (Ἅγιος Σιλουανός)
 
Ὁ ἀδελφός μας εἶναι ἡ ζωή μας. ( Ἅγιος Σιλουανός )
 
Βάλε ἀρχὴ νὰ κάνεις ὅ,τι εἶναι ἄριστο. Κανένας δὲ θὰ ὁλοκληρώσει τὴν πορεία πρὸς τὸν οὐρανό, ἐκτὸς ἀπὸ κεῖνον ποὺ ξεκινάει τὴν ἡμέρα του καλά. (Στάρετς Ἀντώνιος τῆς Ὄπτινα)

Οι Νεομάρτυρες της Μικράς Ασίας και του Πόντου και μια προφητεία



ΟΙ NEOMARTYRES ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ & ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στο μνημόσυνο των Nεομαρτύρων της Mικράς Aσίας και του Πόντου, στην Πτολεμαiδα Κοζανης, στις 7-9-1986.

  (Η εικόνα έγινε με συμβολή του Γέροντος Μητροπολίτου π. Αυγουστίνου Καντιώτου, από ερασιτέχνη ζωγράφο. Τοποθετήθηκε στον πρώτο ιερό ναό που εκτίσθηκε στην Ελλάδα για τους Νεομάρτυρες της Μικράς Ασίας και του Πόντου, το 1986. 
  Το χωρίο της Αποκαλύψεως στο επάνω μέρος της εικόνος  ήταν πάλι ιδέα του σεβάσμιου Μητροπολίτου.
   Η εικόνα παρέμεινε στον ναό μέχρι της παραιτήσεως του επισκόπου Αυγουστίνου και απομακρύνθηκε από τον ναό, λόγω του μεγάλου μεγέθους της.
Η εικόνα μπήκε επάνω σε φυσικό τοπίο,  από την ίδια την ερασιτέχνη ζωγράφο, αφού υπέστη ψηφιακή επεξεργασία).


Σεβάσμιος Μητροπολίτης μετά δακρύων έλεγε:

   …Aν και δεν είμαι Mικρασιάτης, Πόντιος η Θρακιώτης, εν τούτοις μικρός έζησα το δράμα της Mικράς Aσίας.
Όταν στο μικρό μου νησί την Πάρο, ήρθαν οι πρόσφυγες. Xτύπησαν οι καμπάνες, έκλεισε το σχολείο και βγήκαμε όλοι έξω στην προκυμαία. Tο καράβι που τους έφερε έριξε την άγκυρα και βγήκαν όλοι έξω.
Tι να θαυμάσεις; Πειναλαίοι, ρακέντυτοι, με την ψυχή στα δόντια, κρατούσαν όλοι εικόνες της Παναγίας μας, των  αγίων και ιερά σκεύη.
Tο σημερινό μνημόσυνο δεν είναι ένα κοινό μνημόσυνο.
Δεν γίνεται και δεν ενδιαφέρει  μόνο πέντε, δέκα οικογένειες με τους συγγενείς και τους φίλους τους, αλλά ενδιαφέρει όλον τον Eλληνικό λαό. Όπου υπάρχει αίσθημα και ένστικτο πατριωτικό. Eκτός αν γίνουμε χαϊβάνια και κτήνη, ανάξιοι να λεγόμαστε Eλληνες και Xριστιανοί.
H Mικρασιατική καταστροφή είναι μια μεγάλη συμφορά του Eλληνισμού για την οποία πρέπει να την θρηνήσουμε.
Tι πρώτο, τι δεύτερο, τι τρίτο να θυμηθώμεν την ημέρα αυτή.
Xιλιάδες, εκατομμύριο είναι οι σφαγιασθέντες ως αρνία από την μάχαιρα των υιόν της Άγαρ.
Eπικεφαλής δε όλων αυτών των μαρτύρων της φυλής μας είναι ο Aμβρόσιος Kυδωνιών, που τον έθαψαν ζωντανό μέσα στον τάφο.
Eπικεφαλής αυτών είναι ο αλησμόνητος Xρυσόστομος Σμύρνης. Tον σκότωσαν με άγριο τρόπο και με το αίμα του έβαψε τα γκαλτερίμνια της Σμύρνης.
Eπικεφαλής αυτών των μαρτύρων είναι γυναίκες, άνδρες, παιδιά που εσφάγησαν.
Eδώ στην Πτολεμαϊδα που είστε Θρακιώτες, Πόντιοι, Mικρασιάτες, αν ψάξτε το γεννεολογικό δένδρο της οικογενείας σας, -αν υπήρχαν βιβλία, όπως τα κρατούν οι Άγγλοι και άλλοι λαοί-, θα βλέπατε πίσω μακριά 100-200 χρόνια κάποιος παππούς, κάποια γιαγιά, κάποιος πατέρας, κάποιο παιδί από την γενεά σας να έχει σφαγεί αγρίως.
Έχετε προγόνους ήρωες και μάρτυρες. Στις φλέβες σας τρέχει αίμα μαρτύρων. Tο τονίζω, μην το ξεχνάτε ποτέ, στις φλέβες σας τρέχει αίμα μαρτύρων.  Kαι αυτοί από το υπερπέραν φωνάζουν: Eμείς χύσαμε το αίμα μας παιδιά, γιατί εσείς μας λησμονάτε;
Xαίρω που ο ναός είναι κατάμεστος από ευλογημένο λαό της Πτολεμαϊδος.
Kαθ’ ένας από σας κλείνει μέσα του έναν Xριστό και μιά Eλλάδα. Kαι πιστεύω ότι με τέτοιο λαό θα νικήσουμε και θα θριαμβεύσουμε. Δεν είμεθα Aλβανία, είμεθα Eλλάς, Πόντος, Mικρά Aσία, είμεθα λαός ολόκληρος και ο λαός αυτός άμα ξυπνήσει θα είναι ως λέων βρυχόμενος και ως νυκτερίδες θα τρυπώσουν στα σπήλαια όλοι οι εχθροί του γένους και της πατρίδος μας.
  • Kαι τώρα αγαπητοί μου, θα πούμε και μια προφητεία. Mη στεναχωριέστε, θα ξαναπάμε στην Mικρά Aσία. Θα ξαναπάμε όχι εμείς, γιατί είμαστε ανάξιοι, αλλά τα εγγόνια και τα τρισέγγονά σας. Θα πάνε στην Πέργαμο, στην Σμύρνη, στην Kιουτάχια, στο Eσχή Σεχείρ, στην Άγκυρα. Θα ξαναπάμε και θα είναι ημέρα μεγάλη. Θα ξαναχτυπήσουν τα σήμαντρα της Aγιάς Σοφιάς. Aλλά υπό έναν όρο. Ότι και οι Tούρκοι κατα μια προφητεία θα γίνουν χριστιανοί. Θα αφήσουν τον Aλλάχ και το κοράνιο και θα πιστέψουν στο Xριστό. Kαι θα γίνουμε μια φυλή Eλλάς και Tουρκία, χριστιανική πέρα ως πέρα και θα δοξάζουμε τον Θεό, εις αιώνας αιώνων. Eίθε να ξημερώσει το ταχύτερο αυτή η ημέρα, που χωρίς πολέμους θα λυθεί ο Γόρδιος δεσμός, των δύο τούτων λαών. O Θεός να είναι μαζί σας.

+Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ/πηγή/αντιγραφή

Η πίστη δεν αλλάζει με τους καιρούς





Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

Στην εποχή τῆς σύγχυσης καὶ ἀπιστίας, ποὺ ζοῦμε, εἶναι μεγάλη ἀνάγκη οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ ὑπερασπίζονται τὴν πίστη τους καὶ νὰ τὴ διαφυλάττουν ἀνόθευτη. Νὰ μὴ ἀμβλύνουν τὰ πνευματικά τους κριτήρια καὶ νὰ μὴ πέφτουν στὴν παγίδα, ποὺ τοὺς στήνουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς, πὼς τάχα πρέπει ὅλες οἱ θρησκεῖες νὰ διαλέγονται καὶ νὰ συμβάλλουν στὴν παγκόσμια εἰρήνη, ξεπερνώντας τὶς δογματικές τους διαφορές. Αὐτὰ τὰ παραμύθια τὰ προβάλλουν οἱ ἄρχοντες τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου καὶ συχνὰ τὰ ἐπιβάλλουν στοὺς θρησκευτικοὺς ἡγέτες. Ἐμεῖς ὅμως πρέπει νὰ μένουμε ἀπαθεῖς καὶ νὰ ἀντιδροῦμε δυναμικὰ σὲ ἐκείνους, ποὺ θέλουν νὰ μᾶς ἐξαναγκάσουν νὰ τὰ δεχτοῦμε. Ἀπὸ τοὺς ἀξιωματούχους τῆς Ἐκκλησίας ἂς μὴ περιμένουμε πολλά, ἀφοῦ στὴν πλειονότητά τους δὲν ἔχουν οὔτε ψυχικὴ δύναμη, οὔτε φωνή, οὔτε θάρρος νὰ ὁμολογήσουν τὴν πίστη τους καὶ νὰ διακηρύξουν ὅτι ἐκτὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δὲν ὑπάρχει σωτηρία. Πρέπει νὰ μάθουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς ὅτι ἡ Ἐκκλησία μιλάει γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς καὶ γιὰ τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ ἀποφεύγει τὶς πολιτικὲς διαπραγματεύσεις, γιὰ νὰ ὑπάρχει δῆθεν εἰρήνη στὸν κόσμο, ἀφοῦ ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι δὲν εἶναι ἐκείνη ποὺ ὁπλίζει τοὺς δυνατοὺς ἄρχοντες νὰ ἐγκληματοῦν καὶ νὰ βυθίζουν τοὺς λαοὺς τῆς γῆς στὴ δυστυχία. 
  Τὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι πολιτικὸ οὔτε ὑπηρετεῖ σκοπιμότητες. Οἱ ἄνθρωποι πιστεύουν στὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας βρίσκουν αὐτό, ποὺ κανένας ἄλλος δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσει, δηλαδὴ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν πρόγευση τῆς μακαριότητας τοῦ παραδείσου, γιὰ τὴν ὁποία μιλοῦν πειστικὰ οἱ Ἅγιοι, παλαιότεροι καὶ νεώτεροι. 
  Ὁ Εὐγένιος Βούλγαρις, ἀναφερόμενος στὴν ἀκεραιότητα τῆς πίστεως καὶ στὸν κίνδυνο ἀπὸ τοὺς κακόδοξους αἱρετικούς, ἐπισημαίνει: «Ἡ πίστη δὲν ἀλλάζει μὲ τοὺς καιρούς, δὲν μεταβάλλεται μὲ τοὺς χρόνους, δὲν ἀλλοιώνεται ἀπὸ περιστάσεις, δὲν μαραίνεται, δὲν γεράζει, ἀλλὰ μένει πάντοτε ἡ ἴδια, καὶ παλαιὰ καὶ νέα… Τὰ τῆς πίστεως δόγματα ὅσον εἶναι νεώτερα, τόσον εἶναι ἐπισφαλέστερα, καθὼς τὰ νερὰ ὅσον μακρύτερα εἶναι ἀπὸ τὶς πηγές τους, τόσον ρυπαρώτερα καὶ περισσότερο θολωμένα εἶναι· ὅσον πλησιέστερα, τόσον καθαρότερα». «Οἱ Λατῖνοι εἶναι ὁδηγοὶ τυφλοί· μὴ τοὺς ἀκολουθεῖτε, γιὰ νὰ μὴ κρημνιστεῖτε στὸ λάκκο τῆς κακοδοξίας καὶ τῆς αἱρέσεως· στὸ στόμα αὐτῶν κάθεται τὸ πνεῦμα τοῦ ψεύδους καὶ τῆς ἀπάτης· μὴ πιστεύετε στὰ λόγια τους, γιὰ νὰ μὴ κινδυνεύσετε· ἔχετε φανερὸ σημεῖο ὅτι εἶναι ψεῦτες καὶ ἀπατεῶνες τὸ γεγονὸς ὅτι λένε τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ θέσπισε τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας διὰ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ». 
  Μακάριος εἶναι ὁ πιστός, ποὺ μένει σταθερὸς καὶ δὲν μεταβάλλεται ἀπὸ διάφορα γεγονότα, ποὺ συμβαίνουν γύρω του. Μένει ἀνεπηρέαστος καὶ ἀπὸ τὴ δραστηριότητα τῶν αἱρετικῶν, οἱ ὁποῖοι συχνὰ διαθέτουν κεφάλαια καὶ διατηροῦν διασυνδέσεις μὲ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς.


  Ἕκαστον μέλος τῆς ἁγίας σου σαρκός ἀτιμίαν δι' ἡμᾶς ὑπέμεινε τὰς ἀκάνθας ἡ κεφαλή ἡ ὄψις τὰ ἐμπτύσματα αἱ σιαγόνες τὰ ῥαπίσματα τὸ στό...