Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν· μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Κυριακή, Δεκεμβρίου 28, 2014

Ἕνα πλοῖο «λαδωμένο» φλέγεται Χριστουγεννιάτικα…

Γράφει ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Βαρδάκας
Συγκλίνουσες μαρτυρίες–πληροφορίες λένε ὅτι στὰ γκαρὰζ τοῦ φλεγόμενου μισὸ πέλαγα τῆς Ἀδριατικῆς ἐπιβατικοῦ πλοίου Norman Atlantic ὑπάρχουν βυτιοφόρα μὲ Ἑλληνικὸ Ἐλαιόλαδο πιθανῶς φετινῆς σοδειᾶς.
Πόσο εἶναι τὸ ἐλαιόλαδο εὔφλεκτο ὑλικό; Τί ἀριθμὸ βυτιοφόρων μὲ τέτοιου εἴδους ὑγρὸ φορτίο μεταφέρει τὸ συγκεκριμένο πλοῖο;
Εἶναι δυνατὸν τέτοιες γιορτινὲς μέρες νὰ στοιβάζεις λάδια καὶ ἀνθρώπους ἀκόμα καὶ μικρὰ παιδιὰ;
Καὶ τὸ ἀπρόοπτο ἔγινε. ΚΑΙΡΟΣ, ΑΕΡΑΣ, ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΣ  καὶ εὔφλεκτο ΦΟΡΤΙΟ καὶ ἀπὸ πάνω οἱ ἀνθρώπινες ζωὲς νὰ μαρτυροῦν ὅτι τὰ παπούτσια  καὶ τὰ πέλματά τους νὰ φλέγονται.
Τὸ ὅτι καίγεται λάδι πιθανῶς νὰ φαίνεται ἀπὸ τὸν πυκνὸ μαῦρο καπνὸ ποὺ δυσχεραίνει τὴν προσέγγιση τῶν ἄλλων πλοίων μαζὶ μὲ τὸν καιρὸ.
Εἰκόνες ἀπὸ ἑλικόπτερο τῆς Ἰταλικῆς Τηλεόρασης δείχνουν ἕνα σύννεφο πυκνοῦ καπνοῦ δίχως νὰ μπορεῖ κάποιος νὰ ξεχωρίσει τὸ πλοῖο.
Ἂν τὸ συγκεκριμένο πλοῖο τηροῦσε τοὺς κανόνες ἀσφαλείας εἶναι θέμα πρὸς διερεύνηση ἀπὸ τὶς ἁρμόδιες ἀρχές.
Ὅμως ἐδῶ μιλᾶμε στὴν κυριολεξία γιὰ ἕνα ¨λαδωμένο¨ ἐπιβατικὸ...
πλοῖο ποὺ μεταφέρει ΧΥΜΑ τὸ λάδι τῆς Ἑλλάδας γιὰ νὰ τυποποιηθεῖ στὶς χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ πιθανῶς νὰ ξαναγυρίσει πίσω ὡς ἐξαίσιο ραφιναρισμένο προϊόν.
Τὸ ποὺ βρίσκεται ἡ τυποποίηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐλαιόλαδου στὴν Ἑλλάδα τὸ γνωρίζουμε ὅλοι μας.
Τὸ ποὺ βρίσκεται  ἐπίσης καὶ ἡ ¨πιστοποίηση¨ τοῦ ¨λαδώματος¨ ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἀκόμα πρὸς διερεύνηση.
Ἡ κατάσταση τῶν δοκιμαζόμενων ἐν τὴ θαλάσση συνανθρώπων μας αὐτὲς τὶς στιγμὲς εἶναι δεινή.
Ἔστω καὶ μὲ διαθέσιμα ἀκόμα ψήγματα ἀνθρωπιᾶς νὰ πέσουμε στὰ πόδια καὶ νὰ παρακαλέσουμε τὸν Τεχθέντα ΚΥΡΙΟ ἠμῶν ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ καὶ τὰ ἀναιρεθέντα ὑπὸ τοῦ Ἡρώδη νηπίων ποὺ αὔριο ἑορτάζουν νὰ σωθοῦν οἱ ἀθῶοι συνάνθρωποί μας ποὺ βρίσκονται  πάνω σὲ αὐτὸ τὸ ¨λαδωμένο¨ πλοῖο.
Αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν Ἑλλάδα μας τὸ τονίζει ὁ προφήτης Ἱερεμίας: “φωνὴ ἐν Ραμὰ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς. Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν” [Ματθ. β΄18 καὶ Ἱερ. λη΄ 15].

Τα μελομακάρονα, τα μακαρόνια και ο μακαρίτης.

Υπάρχει ετυμολογική σχέση ανάμεσα τους;
Γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Είναι εύκολο να συνδυάσουμε την ετυμολογία του χριστουγεννιάτικου παραδοσιακού γλυκίσματος, του μελομακάρονου, από τις λέξεις μέλι + μακαρόνι Μην ψάξετε, όμως, να βρείτε ομοιότητα σχήματος ανάμεσα στα μακαρόνια και τα μελομακάρονα. 
Ψάχνοντας προσεκτικά σε ελληνικά και ξένα  λεξικά  θα βρείτε την εκδοχή ότι η λέξη “μακαρόνι”  παράγεται από τη μεσ. ελληνική λέξη “μακαρωνία” (: νεκρώσιμο δείπνο με βάση τα ζυμαρικά). Η μακαρωνία με τη σειρά της έρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “μακαρία”, που δεν ήταν άλλο από την ψυχόπιτα, δηλαδή, ένα κομμάτι άρτου, στο σχήμα του μελομακάρονου, το οποίο το προσέφεραν μετά την κηδεία. 
Στους νεότερους χρόνους ένα γλύκισμα που έμοιαζε με τη μακαρία βουτήχτηκε στο μέλι και γι αυτό ονομάστηκε μελομακάρονο. Οι Ιταλοί, έθνος με παράλληλο πολιτισμό, διατήρησαν τη λέξη μακαρωνία στη λέξη maccarone (: μακαρόνι). Οι Έλληνες συνέχισαν, τουλάχιστον, για τρεις χιλιάδες χρόνια να χρησιμοποιούν λέξεις, όπως: μακάρι, μακάριος, μακαρίτης, μακαριστός και τελευταία, μακαρονάς, μακαρονάδα και άλλα. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1500 μ.Χ γίνεται γνωστό στη Γαλλία και αργότερα στην Αγγλία ένα αμυγδαλωτό μπισκότο, κάτι σαν το δικό μας “εργολάβο”, με το όνομα “macaroon”.
To είδαμε εδώ

Η έσχατη μάχη


έγκλημα-πολέμου-από-τους-νεοναζί-του-κιέβου-έριξαν-βόμβες-φωσφόρου-σε-αμάχους
Στον αγώνα μεταξύ του καλού και του κακού, ή έσχατη μάχη έχει δοθεί. Την έδωσε ο θεάνθρωπος Χριστός και την κέρδισε. Αυτός που σήμερα γιορτάζουμε την γέννησή του, μας έσωσε, από το αδιέξοδο μιας βιωτής υπό την κυριαρχία, την σκλαβιά, του κακού. Αυτός που σήμερα γιορτάζουμε την γέννησή του εμπνέει ελπίδα σε ένα περιβάλλον όπου, όλα φαίνονται χαμένα. Όπου με την λογική μας είναι με βεβαιότητα αδύνατο να υπάρξει σωτηρία. Αυτός που σήμερα γιορτάζουμε μας είπε τα ρήματα της ζωής και ανάμεσά τους «Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν» (Λουκ. ΙΗ΄ 27). «ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἔξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.». (Ιωάν. ΙΣΤ΄33). Σε Αυτόν τον μοναδικό, παντογνώστη και παντοδύναμο Θεό της αγάπης, της δικαιοσύνης, της ταπείνωσης, του Σταυρού και της Ανάστασης κρέμεται το παν. Από την δική του σωτήρια ενέργεια εξαρτάται η έκβαση των πραγμάτων.
  Αυτόν τον ίδιο από τη στιγμή της γέννησής του, τον κυνηγούσαν οι βασιλείς να τον σκοτώσουν. Έτσι όπως οι σημερινοί βασιλείς, οι σημερινοί άρχοντες θέλουν να εξοντώσουν εμάς. Εμάς που είμαστε φτωχοί και κατατρεγμένοι όπως ήταν και Εκείνος στην επίγεια οικειοθελή ταπείνωση του. Οι βασιλείς με όλα τα μέσα που είχαν στη διάθεσή τους τότε, δεν κατάφεραν να τον πιάσουν, παρά μόνο όταν Εκείνος θέλησε. Έτσι και εμάς δεν θα καταφέρουν να μας αιχμαλωτίσουν με όλα τα μέσα που έχουν τώρα, παρά μόνο αν Εκείνος θελήσει.
  Δεν είναι οπωσδήποτε τυχαίο που διάλεξε ο Θεός να γίνει άνθρωπος φτωχός και κυνηγημένος. Έδειξε με αυτόν τον τρόπο ότι υπολογίζει και αγαπά τους φτωχούς. Ότι τους υποστηρίζει. Έδειξε με αυτόν τον τρόπο τίνος το μέρος έχει. Και την φροντίδα του την έδειξε με την διδασκαλεία του υπέρ των φτωχών και την θεϊκή προστασία του «οὐχὶ δύο στρουθία ἀσσαρίου πωλεῖται; καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ πεσεῖται ἐπὶ τὴν γῆν ἄνευ τοῦ πατρὸς ὑμῶν.  ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσί. μὴ οὖν φοβηθῆτε· πολλῶν στρουθίων διαφέρετε ὑμεῖς.» (Ματθ. Ι΄ 30,31). Με μας καταδέχτηκε να γίνει ένα, με εκείνους τους αναίσθητους δυνάστες όχι. Και πως θα γινόταν άλλωστε, όταν το «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν», συνοψίζει όλη την διδασκαλεία Του.
  Οι άρχοντες του κόσμου τούτου, προσκυνούν τον διάβολο. Αυτήν την προσκύνηση την ζήτησε και από τον Χριστό ο διάβολος. «Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν, 9 καὶ λέγει αὐτῷ· Ταῦτά σοι πάντα δώσω ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι.» (Ματθ. Δ΄ 8,9). Για να πάρει την απάντηση « Ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις.» (Ματθ. Δ΄ 10). Αυτήν την προσκύνηση την ζητάει και από τον καθένα ο διάβολος. Αν θέλεις πλούτη και δόξα δέξου να κάνεις το κακό. Αλλιώς θα υποφέρεις από τη φτώχια την κοινωνική απομόνωση, την εξαθλίωση. Από τη μια δέλεαρ, από την άλλη τρομοκρατία.
  Αν και ο Χριστός έδωσε τη μάχη και την κέρδισε οριστικά, εμείς την δίνουμε ο καθένας στον καιρό του. Τι θα διαλέξουμε; Το εμπαθές ατομικό συμφέρον, ή τον σταυρό του αγώνα για την έμπρακτη αγάπη και δικαιοσύνη. Αυτή είναι η μεγάλη μάχη που δίνει ο καθένας σε προσωπικό πνευματικό επίπεδο. Από αυτήν όμως εξαρτάται και η πορεία των κοινών πραγμάτων. Όταν υπάρχουν άνθρωποι που δεν πούλησαν την ψυχή τους στον διάβολο, θα αγωνιστούν για δικαιοσύνη. Αυτοί είναι η ελπίδα του κόσμου. Αυτοί με τον Χριστό μέσα στην καρδιά τους.
  Ο καιρός μας είναι χρόνος επικράτησης του κακού. Η μέγιστη αμαρτία της τοκογλυφίας έγινε επίσημα ο κύριος νόμος του κράτους. Οι τοκογλύφοι, ιδιώτες, κράτη και οργανισμοί, κερδίζουν δισεκατομμύρια εξαθλιώνοντας και σκλαβώνοντας τον λαό. Όχι μόνο στην Ελλάδα. Είναι παγκόσμιο το φαινόμενο. Παγκόσμιο σχέδιο έχουν οι τοκογλύφοι. Τέλεια εναρμονισμένο με την θρησκευτική επιδίωξη του σιωνισμού, για έναν παγκόσμιο δικτάτορα, τον οποίο θα ονομάσουν και Χριστό, στη θέση του Χριστού, αλλά θα είναι ο αντίχριστος.
  Θα περίμενε κανείς να βρει τον ορθόδοξο κλήρο σύσσωμο στην πνευματική απελευθέρωση των λαών από αυτό το μεγάλο ψέμα περί νομιμότητας και δικαίου στις απαιτήσεις των τοκογλύφων δανειστών. Σύσσωμο στην απελευθέρωση των λαών από αυτό το αίσχος. Σύσσωμο στην κατάργηση των νόμων που το υποστηρίζουν. Αλλά τι κρίμα!! Όπως στον καιρό του Χριστού οι εκκλησιαστικοί άρχοντες, ο αρχιερέας Κιάφας και οι φαρισαίοι, ήταν οι πρώτοι που επιθυμούσαν την εξόντωσή Του, έτσι και στον καιρό μας. Στο πρόσωπο του κάθε αδικημένου, εξουθενωμένου ανθρώπου είναι ο Χριστός και σταυρώνεται με την συγκατάθεση των σύγχρονων αρχιερέων. Όπως τότε έλαμψαν μερικές εξαιρέσεις αγίων, έτσι και τώρα λάμπουν μερικές.
  Στον καιρό μας φαίνεται χαμένος ο κόπος του Χριστού. Επικράτησε το κακό. Έτσι φαινόταν και όταν τον σταύρωσαν. Αυτός όμως που σαν σήμερα γεννήθηκε, Αναστήθηκε κιόλας. Η γέννησή Του, η Σταύρωση Του και η Ανάστασή Του, είναι τα μέγιστα γεγονότα που ερμηνεύουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι και μας καλούν να δώσουμε την έσχατη μάχη στον καιρό μας.  
 
  Ο θεός βοηθός
  Χρίστος Τσικούρας.    

Πως έρχεται ο Χριστός μέσα μας.

Screen shot 2014-12-18 at 12.53.45 PM
Αν δεν υπάρχουν προϋποθέσεις, 
για να εγκύψει μέσα μας ο Χριστός, 
μετάνοια δεν έρχεται. 

Οι προϋποθέσεις είναι η ταπείνωση,
 η αγάπη, η προσευχή, οι μετάνοιες, 
ο κόπος για τον Χριστό.


Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Το Μαρτύριο Είκοσι Χιλιάδων Ανθρώπων!

Σήμερα τιμάται η μνήμη των αγίων Δισμυρίων, δηλαδή των είκοσι χιλιάδων μαρτύρων που κάηκαν στη Νικομήδεια!
 Ο  βασιλιάς Μαξιμιανός θέλησε δεν προσέφερε μόνο θυσία στα είδωλα για  την νίκη του στον πόλεμο κατά των Αιθιόπων το 304, αλλά έστειλε επίσης επιστολές σε όλους  προτρέποντας τους να έρθουν στη Νικομήδεια για να προσκυνήσουν.
28 ΔΙΣΜΥΡΙΟΙ 2
Πηγή:voutsinasilias.blogspot.gr/
          Τότε ο άγιος Άνθιμος, επίσκοπος της Νικομήδειας συγκέντρωσε όλο το  χριστιανικό λαό στην εκκλησία ώστε να συνεορτάσουν τη γιορτή της Γέννησης του Χριστού και να τους διδάξει την αληθινή πίστη.
Όταν το πληροφορήθηκε αυτό ο Μαξιμιανός πρόσταξε να συγκεντρώσουν φρύγανα και ξύλα γύρω από την εκκλησία και να τα ανάψουν για να  καούν οι παρευρισκόμενοι πιστοί, πράγμα το οποίο    κατάλαβε ο  προαναφερθείς άγιος επίσκοπος γι’ αυτό  και φρόντισε μια ώρα νωρίτερα να βαπτίσει τους κατηχουμένους και αφού τέλεσε τη λειτουργία, να κοινωνήσουν όλοι των αχράντων μυστηρίων. Και έτσι άναψαν τα φρύγανα και έκαψαν τους είκοσι χιλιάδες  πιστούς που βρισκόταν μέσα στο ναό.
Τον Άγιο Άνθιμο διατήρησε αβλαβή η θεία χάρις, ώστε όχι μόνο  να ωφελήσει και άλλους με τη διδασκαλία του και βαπτίζοντας τους να τους  οδηγήσει  στη σωτηρία, αλλά και αυτός ο ίδιος, να μεταβεί στον Κύριο μετά από περισσότερες  δοκιμασίες, με μεγαλύτερη παρρησία απολαμβάνοντας περισσή δόξα στη βασιλεία Του. Έτσι λοιπόν εκείνος μαρτύρησε και τιμάται στις 3 Σεπτεμβρίου.
 Απόδοση: Μαρία Βλάχου

Ο πειρασμός, ο πόνος, η λύτρωση

Ο πειρασμός έρχεται ύπουλα, κρυφά, απροειδοποίητα. Έρχεται όμως καλοντυμένος, με λευκό κουστούμι, με πρόσωπο γαλήνιο, με χέρια γεμάτα ρόδα και μια ζεστή αγκαλιά που ξέρει πολύ καλά ότι είναι το μόνο που ζητάς. Και δεν μπορείς να αντισταθείς. Το κουρασμένο σώμα σου, η πληγωμένη ψυχή σου, το ταραγμένο μυαλό σου είναι όλα τους αδύναμα, ανίκανα να αντιδράσουν. Έτσι το μόνο που σου μένει να αφήσεις τα πάντα στα χέρια Του. Τότε αρχίζει η μεγάλη περιπέτεια. Το μυαλό σου σταματά να λειτουργεί 
 
και υπακούει μόνο  στη δική Του βούληση. Η ψυχή σου γίνεται ξένη κι ανυπόφορη, καθώς αδειάζει από τα γνωστά σε σένα συναισθήματά της και γίνεται απλά το μέσον με το οποίο εκείνος καταστρέφει ό,τι καλό υπάρχει γύρω σου. Τέλος το κορμί σου γίνεται μια μαριονέττα που τις κρεμάει λεπτές αντέννες και την υποχρεώνει να τον διασκεδάζει. Κι ο χρόνος περνά. Κι εσύ όλο και περισσότερο απομακρύνεσαι από τον παλιό σου εαυτό. Το μυαλό συνηθίζει στην υπακοή, η ψυχή όλο και περισσότερο αδειάζει, φτωχαίνει και σταματά να νιώθει το κόσμο γύρω της, ενώ το σώμα γίνεται πια δύσκαμπτο, αφού ακολουθεί τις ίδιες συγκεκριμένες κινήσεις που του έχει ορίσει. Κι ο χρόνος συνεχίζει να περνά κι εσύ αρχίζεις να πονάς. Έναν  πόνο που ξεκινά από την άκρη των δακτύλων σου και σιγά σιγά διαπερνά όλο σου το σώμα, φτάνει στην καρδιά σου και πληγώνει την ψυχή σου, καταλήγει στο κεφάλι σου και σου ματώνει το μυαλό. Και εκείνη τη στιγμή που νιώθεις ότι η ζωή σου τελειώνει, ότι ο θάνατος είναι η σωτηρία σου, ότι ο Θεός σου σε έχει εγκαταλείψει, εμφανίζεται Εκείνος χωρίς να σου μιλάει. Κρατά στο χέρι του ένα μαντήλι και σιγά σιγά αρχίζει και σου σκουπίζει τις πληγές του μυαλού σου, της ψυχής σου και του σώματός σου. Ούτε εσύ του λες τίποτα. Δεν μπορείς να του πεις τίποτα. Απλά αφήνεις τα μάτια σου να γεμίσουν δάκρυα χαράς και γαλήνης. Άλλωστε τι λόγια μπορούν να εκφράσουν εκείνη τη στιγμή, τη στιγμή της λύτρωσης, τη στιγμή της πιο όμορφης συνάντησης;

Βασίλης Παπαδημητρόπουλος
Το είδαμε εδώ

Επιστολή στον Πρωθυπουργό από έναν "ηλίθιο"...


 


Γράφει ο Θάνος




 Κύριε πρωθυπουργέ,
 Ακουσα με προσοχή ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του διαγέλματός σας.... Για αρκετά λεπτά προσπάθησα, το ομολογώ, να σας παρακολουθήσω να ψεύδεστε και να δουλεύετε τον ελληνικό λαό μπροστά σε δύο δημοσιογράφους μαριονέττες... Κάποια στιγμή βέβαια δεν άντεξα να σας βρίζω το ομολογώ και αναγκάστηκα για να επανακτήσω την ψυχική μου ηρεμία, να αλλάξω κανάλι στην τηλεόραση... Φυσικά πριν από αυτό συνειδητοποίησα οτι εκτός από το να με δουλεύετε με είπατε και ηλίθιο... Σε μια αποστροφή του προδοτικού, ραγιαδίστικου και εκβιαστικού λόγου σας, είπατε ότι όσοι υποστηρίζουν το να πάμε σε δημοκρατικές εκλογές (δηλαδή το μοναδικό και δημοκρατικότερο δικαίωμα των πολιτών το οποίο δεν θα έπρεπε να φοβάται κανείς αληθινός δημοκράτης... όχι φυσικά εσείς οι αντισυνταγματικοί προδότες) είναι ή πληρωμένος ή ηλίθιος... Ετσι μιας και εγώ δεν είμαι πληρωμένος έβαλα οικειοθελώς μαζί με τους 70% των Ελλήνων αντιμνημονιακών πολιτών την ταμπέλα "ηλίθιος" και συνεχίζω... Οι αντιμνημονιακοί πολίτες στην πατρίδα μας βάσει των τελευταίων ευρωεκλογών ανέρχονται συνολικά σε περίπου 60 με 70%.... Είναι φυσικό όλοι αυτοί οι πολίτες να θέλουν να απαλλαγούν το γρηγορότερο από εσάς και φυσικά μιας και δεν είναι δημοκρατικός τρόπος ένα όμορφο πραξικόπημα με αγχόνες κλπ... είναι προτιμότερο κάτι τέτοιο να γίνει με δημοκρατικές εκλογές όσο είναι δυνατόν, καθώς εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια επετεύχθει η ηλεκτρονική νοθεία με σημαντικές αλλοιώσεις του εκλογικού αποτελέσματος ειδικά όταν αυτό πάει να κριθεί στο νήμα.... (Απόδείξεις γι αυτό που λέω δεν έχω, αλλά ούτε φυσικά κι εσείς ο ίδιος έχετε καμία απόδειξη ότι γίνονται δίκαιες εκλογές και σωστή καταμέτρηση εφόσον δεν υφίσταται άλλος ανεξάρτητος μηχανισμός καταμετρήσεως των εκλογικών αποτελεσμάτων πέραν της Singular και του Υπουργείου Εσωτερικών....) Επανερχόμενος από την παρένθεση, να επαναλάβω ότι το 60-70% των Ελλήνων πολιτών επιθυμεί να απαλλαγεί με εκλογές από την παρουσία σας, αλλά τα ξεπουλημένα ΜΜΕ(ξαπάτησης) με απανωτές πληρωμένες δημοσκοπήσεις, για να σας κάνουν και πλάτες, λένε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δεν θέλει εκλογές!!!!!!!!!!!!!!!! Και φυσικά το αναφέρατε στην συνέντευξη δουλέματος προς τον λαό μας.... Μετά είπατε και για την συνταγματική αναθεώρηση που θέλετε να κάνετε από την παρούσα βουλή, αφού όπως ορίζει το Σύνταγμα η επόμενη αναθεωρητική βουλή θα είναι σε 7 περίπου χρόνια.... Και ποιος είναι ο λόγος της Συνταγματικής αναθεώρησης κατά την γνώμη σας; Είπατε ότι "Το Ελληνικό Σύνταγμα έχει μερικές αγκυλώσεις..." Είναι φύσικό σαν "ηλίθιος" που είμαι να αναρωτιέμαι ποιές είναι αυτές οι αγκυλώσεις άραγε... Φυσικά χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια ακόμα κι ένας ηλίθιος όπως εγώ, μπορεί να καταλάβει ότι για κάποιον αρχιπροδότη, δοσιλόγο και ραγιά όπως η αφεντιά σας, αγκυλώσεις θεωρούνται όσες διατάξεις του ελληνικού Συντάγματος διασφαλίζουν την εθνική ανεξαρτησία... Γιατί για παράδειγμα, να μην περιλαμβάνεται στο Σύνταγμά μας ότι "ο προϋπολογισμός θα πρέπει να πηγαίνει για έγκριση στις Βρυξέλλες;" Ή γιατί να μην μπορούν οι αντισυνταγματικές προδοτικές Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που όπως ορίζει το Συνταγμά μας εντός 60 ημερών θα πρέπει να γίνονται νόμοι του Κράτους για να έχουν ισχύ, να είναι κατευθείαν συνταγματικές; Το Σύνταγμα της Ελλάδας έχει πολλά ενοχλητικά (για σας) άρθρα... Π.χ. το άρθρο 120.... που κατα κόρον επικαλούνται σήμερα οι πολίτες σε μια προσπάθεια να αφυπνιστεί ο λαός μας και να ανατρέψει τους ραγιάδες που μας έχουν κάτσει στον σβέρκο εδώ και 4 χρόνια.... Ναι το καταλαβαίνω... πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα... Οι αγκυλώσεις είναι πολλές... Ας πούμε μια απο αυτές είναι η εκλογές του Προέδρου της Δημοκρατίας... Μα είναι δυνατόν να κινδυνεύει το τεράστιο καταστροφικό έργο της διαλύσεως της ελληνικής οικογένειεας και κοινωνίας επειδή λήγει η θητεία του ΠτΔ που τα τελευταία χρόνια υπέγραψε ΤΑ ΠΑΝΤΑ στην κυριολεξία, προκειμένου να μπορέσετε εσείς και οι άλλοι προδότες να μας διαλύσετε; Επίσης είναι δυνατόν ολόκληρο Σύνταγμα με τόσα άρθρα να μην έχει μερικές αναφορές για τα "σωτήρια" Μνημόνια; Θα πρέπει το Σύνταγμα της Ελλάδας να έχει πρόβλεψη για την σύναψη Μνημονίων για να μπορείτε οι προδότες....εεε συγνώμη οι σωτήρες ήθελα να πω... να μας σώζετε όταν αυτό το επιβάλλει η .... τσέπη σας.... εεε συγνώμη η εθνική ανάγκη ήθελα να πω..... Είναι εξωφρενικό.... Κάποια στιγμή εκεί που μιλούσατε στις δημοσιογραφικές γλάστρες μπροστά σας είπατε ότι όσοι ψηφίσουν "παρών" θα έχουν ενδώσει στον εκβιασμό Τσίπρα-Καμμένου.... Και αμέσως μετά συνεχίσατε με μανία αυτό που κάνετε εδώ και λίγες μέρες (από τότε που άρχισε η κωμωδία της ψηφοφορίας για ΠτΔ) τον ασύστολο εκβιασμό και κατατρομοκράτηση του λαού μας με καταστροφολογία και κινδυνολογία στον μέγιστο βαθμό... Κύριε πρωθυπουργέ μου προκαλείτε απίστευτα εμετικά συναισθήματα όποτε σας βλέπω στην τηλεόραση να απειλείτε θεούς και δαίμονες ότι αν σταματήσει η "ένδοξη" πορεία ολοκληρωτικής διαλύσεως της πατρίδας μας θα είμαστε υπεύθυνοι όλοι εμείς οι ... ηλίθιοι.... Νομίζω ότι αρκετά σας ανεχθήκαμε.... Ξέρω πολύ καλά ότι αν έρθει στην εξουσία ο SYRIZA τα πράγματα μπορεί και να χειροτερέψουν (αν και πολύ αμφιβάλλω μετά τις τελευταίες τεράστιες κωλοτούμπες του Τσίπρα).. Διότι για μένα η μόνη λύση για να σωθεί η χώρα μας, από την τεχνητή οικονομική κρίση που την ρίξανε οι προκάτοχοί σας και την συνεχίσατε εσείς μετατρέποντάς της σε κοινωνική και εθνική κρίση, είναι να πιάσουμε επιτέλους πάτο.... Το απίστευτο κόλπο των ξένων δανειστών του να μας βάλουν σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο (δηλαδή ουσιαστικά σε ένα απύθμενο πηγάδι) με την ανοχή όλων εσάς των φρικτών ανθελλήνων πολιτικών, που έχει σκοπό την πλήρη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας και την πλήρη απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας πρέπει να λάβει τέλος.... Και το τέλος θα είναι ο πάτος... Δεν με ενδιαφέρει ποιος θα έρθει στην εξουσία αρκεί ο λαός μας να εκφρασθεί ελεύθερα και δημοκρατικά... Η βλακείες και οι εκβιασμοί περί πολιτικής αβεβαιότητας που μας ξεφουρνίζετε εσείς και το σιχαμερό ραγιαδίστικο επιτελείο σας δείχνουν πόσο δημοκράτης είστε.... ΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΜΕΣΑ AΠΟ ΕΚΛΟΓΕΣ. Είστε απίστευτα γελοίοι όλοι οι "δημοκράτες" που φοβάστε τις εκλογές την ίδια στιγμή που κατηγορείτε (όχι άδικα) για φασίστες τους χρυσαυγήτες που επιδιώκουν εκλογές!!!! Αυτό δείχνει ότι είστε χειρότεροι φασίστες από τους χρυσαυγήτες.... Και όλο αυτό πως το πουλάτε στον ελληνικό λαό; Είπατε στην συνέντευξη: "Δεν θέλω τώρα εκλογές για εθνικούς λόγους!!!!!" Κάποτε ρώτησαν τον Καραϊσκάκη "πότε είναι ο κατάλληλος χρόνος για επανάσταση"... Κι αυτός απάντησε: "Ο κατάλληλος χρόνος για επανάσταση είναι ΠΑΝΤΑ".... Το ίδιο ισχύει σε ένα δημοκρατικό καθεστώς για τις εκλογές... Ο κατάλληλος χρόνος για εκλογές είναι ΠΑΝΤΑ... Αλλά ξέχασα... Οταν θεωρείς την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού ως ηλίθιους τότε είναι φυσικό να μην θέλεις και τις εκλογές.... Σας τρομάζει η ψήφος των ηλιθίων.... Αλλά μέχρι εδώ ήταν τα ψωμιά σας.... Η ημέρα πληρωμής έρχεται..... για όλους σας. Πάμε για μια αριστερή αδύναμη παρένθεση (για να δει ο λαός μας τι εστί και αριστερά στην εξουσία) κι έπειτα έρχεται η μεγάλη πατριωτική ανάσταση του Γένους μας... Αν δεν βρεθούν οι 12 επιπλέον προδότες που χρειάζεστε μέχρι την Δευτέρα σας εύχομαι ...
Καλή χρονιά και καλά ξεμπερδέματα....
ΘΑΝΟΣ
 

 (Ευχαριστώ την καλή μας φίλη Μαίρη Καρά για τις εικόνες)
πηγή

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΙΣΜΥΡΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΟΙ ΕΝ ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑ ΚΑΕΝΤΕΣ

«Όταν ο βασιλιάς Μαξιμιανός επέστρεψε νικητής από τον πόλεμο κατά των Αιθιόπων, θέλησε για επινίκια να θυσιάσει στα είδωλα. Στάλθηκαν λοιπόν γράμματα παντού που προέτρεπαν να έλθουν όλοι στη Νικομήδεια, προκειμένου να προσκυνήσουν τους θεούς τους δικούς του. Ο άγιος Άνθιμος τότε, που ήταν επίσκοπος της Νικομήδειας, συνάθροισε στην Εκκλησία τον λαό του Χριστού (διότι ήταν η εορτή της Γεννήσεως του Χριστού) και συνεόρταζε μαζί τους και τους δίδασκε την αληθινή πίστη. Μόλις το έμαθε ο Μαξιμιανός, πρόσταξε να βάλουν φρύγανα γύρω από την Εκκλησία και να αναφτούν, ώστε να κατακαούν οι ευρισκόμενοι μέσα Χριστιανοί. Το έμαθε ο επίσκοπος και έσπευσε να βαπτίσει του κατηχουμένους, επιτέλεσε έπειτα τη θεία Λειτουργία και μετέδωσε σε όλους τους Χριστιανούς τα θεία και άχραντα μυστήρια. Έτσι από τα αναμμένα φρύγανα κάηκαν και τελειώθηκαν όλοι. Ο δε άγιος Άνθιμος διαφυλάχτηκε με τη χάρη του Θεού, ώστε αφού ωφελήσει και άλλους και με το άγιο βάπτισμα να τους οδηγήσει στον Χριστό, με πολλά βάσανα να μετασταθεί προς Αυτόν, για να απολαύσει τη βασιλεία των ουρανών».
Ο άγιος υμνογράφος Ιωσήφ αξιοποιεί από το συναξάρι των αγίων δυσμυρίων μαρτύρων κυρίως το μέσο του μαρτυρίου τους: τη φωτιά, ώστε και να προβάλει την αγιότητά τους και να εποικοδομήσει τους πιστούς. Τη φωτιά, διά της οποίας οδηγήθηκαν στη Βασιλεία του Θεού, την αντιμετωπίζει καταρχάς - σαν να εισέρχεται στη σκέψη των αγίων - ως αδελφή αυτών, μπροστά στην οποία οι άγιοι δεν νιώθουν κάποια δειλία. Κτίσμα και αυτή του Θεού, υπακούουσα συνεπώς στα κελεύσματα του Δημιουργού της, λειτουργεί μέσα στο σχέδιο Εκείνου για τη σωτηρία των ανθρώπων. «Ου δειλιώμεν πυρ ομόδουλον, οι γενναίοι άμα εκραύγαζον» (Δεν δειλιάζουμε μπροστά στη φωτιά, που και αυτή είναι δούλη του Θεού σαν κι εμάς, κραύγαζαν οι γενναίοι μάρτυρες). Κι είναι μία αντιμετώπιση που φανερώνει την απόλυτη πεποίθηση των αγίων στην Πρόνοια του Θεού, ότι δηλαδή τίποτε δεν γίνεται αν ο ίδιος ο Κυβερνήτης του παντός δεν επιτρέψει να γίνει.
Την υπέρβαση του φόβου για τη φωτιά όμως ερμηνεύει ο υμνογράφος και με άλλον τρόπο. Δεν την φοβούνταν οι άγιοι, διότι δρούσε μέσα στην καρδιά τους μία άλλη φωτιά, πιο δυνατή και πυρωμένη από την αισθητή φωτιά. Κι αυτή ήταν η αγάπη του Χριστού. «Ωραιοτάτως εκπυρούμενοι τη Χριστού αγάπη Πανεύφημοι, υφαπτομένης της πυράς, ουδαμώς επτοήθητε» (Πυρακτωμένοι κατά ωραιότατο τρόπο από την αγάπη του Χριστού, πανεύφημοι μάρτυρες, καθόλου δεν φοβηθήκατε τη φωτιά που αναβόταν). Κι είναι τούτο μία από τις σημαντικότερες αλήθειες: εκεί που η αγάπη του Χριστού κατακαίει την ανθρώπινη καρδιά, όλα τα οχληρά του βίου, όλες οι θεωρούμενες δοκιμασίες ούτε καν σχεδόν γίνονται αντιληπτά. Ό,τι συνέβη και με τους αγίους τρεις παίδες στη Βαβυλώνα, που εξίσου τους είχαν ρίξει στην καμμένη κάμινο πυρός, κι όμως η πίστη και η αγάπη τους στον Θεό τους έκανε να είναι υπέρτεροι αυτού («ώσπερ οι τρεις εν Βυβυλώνι θείοι παίδες, του πυρός ανώτεροι ώφθητε, θείω φωτί καταλαμπόμενοι», δηλαδή: όπως τα τρία θεϊκά παιδιά στη Βυβυλώνα, έτσι κι εσείς φανήκατε ανώτεροι από τη φωτιά, γιατί λάμπατε εντελώς από το θεϊκό φως).  Το σημειώνει και ο απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή: «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; Θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή κίνδυνος ή μάχαιρα; Πέπεισμαι γαρ ότι ουδεν ημάς χωρίσει από της αγάπης του Θεού της εν Χριστώ Ιησού» (Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού; Θλίψη ή στενοχώρια ή διωγμός ή κίνδυνος ή μαχαίρι; Είμαι πεπεισμένος βεβαίως ότι τίποτε δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού, όπως φανερώθηκε στον Ιησού Χριστό).
Ο άγιος Ιωσήφ όμως, ως μέγας ποιητής και ευφυέστατος άνθρωπος, αξιοποιεί κατά εποικοδομητικό τρόπο και τον αριθμό των μαρτύρων. Το πλήθος τους τον παραπέμπει στο πλήθος των αμαρτιών του, και βεβαίως εννοείται και στις αμαρτίες του καθενός πιστού. Και τι λέει; Όπως είστε τόσοι πολλοί, παρακαλέστε τον Κύριο να εξαλείψει το πλήθος των αμαρτιών μου και να μου δώσετε λόγο για να ανυμνήσω το πανηγύρι σας. «Πληθύς πολυάριθμε σεπτών μαρτύρων, τα πλήθη εξάλειψον των πολλών πταισμάτων μου, τη μεσιτεία σου, και δίδου λόγον ανυμνείν την σήν πανήγυριν». Η επισήμανση αυτή του αγίου υμνογράφου αποτελεί βεβαίως φανέρωση και του δικού του ύψους αγιότητας. Μόνον ένας συνεπής και εν επιγνώσει πιστός μπορεί να βλέπει τον εαυτό του αληθινά, με πλήθος αμαρτιών. Όσο με άλλα λόγια στέκεται κανείς σωστά απέναντι στον Θεό, τόσο και φωτίζεται να βλέπει το βάθος του εαυτού του. Κι αυτό δυστυχώς δεν είναι ό,τι καλύτερο: εκεί λειτουργούν οι αιτίες των αμαρτιών, οπότε ο πιστός κινητοποιείται στην αληθινή μετάνοια.
Και πέραν τούτων: ο άγιος Ιωσήφ, ο κατανυκτικός και θεολόγος ποιητής, αξιοποιεί από το μαρτύριο των αγίων και τον τόπο του μαρτυρίου τους: τον ναό του Κυρίου. Οι άγιοι μαρτύρησαν από τη φωτιά μέσα σε μία Εκκλησία. Και κάνει τριπλή αναφορά στην έννοια του ναού: οι άγιοι λόγω του αγίου βαπτίσματός τους έγιναν ως μέλη Χριστού πια ναός Θεού. Δέχτηκαν το μαρτυρικό τέλος τους μέσα στον επίγειο ναό, και οδηγήθηκαν έτσι στον επουράνιο Ναό, τη Βασιλεία του Θεού, την «πρόσωπον προς πρόσωπον» πια σχέση τους με τον ίδιον τον Κύριο. «Ναοί Θεού υπάρχοντες άγιοι, διά βαπτίσματος, τέλος άγιον ομού εδέξασθε εν οίκω θείω, και προς επουράνιον Ναόν ανηνέχθητε». Μακάρι ως ναοί του Θεού και εμείς λόγω του βαπτίσματός μας, να έχουμε αυτήν τη συναίσθηση: ότι ο φυσικός χώρος μας στη ζωή αυτή είναι ο οίκος του Θεού, ο ναός, και ότι πορευόμαστε με τον τρόπο αυτό προς ένταξή μας στον επουράνιο Ναό, την Εκκλησία των πρωτοτόκων αδελφών. 

Σάββατο, Δεκεμβρίου 27, 2014

Κυριακή μετά την Χριστού Γέννηση - Οἱ μάγοι φωνάζουν… +Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου

Οἱ μάγοι φωνάζουν…
«Ἀναχωρησάντων τῶν μάγων…» (Ματθ. 2,13)
                              Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου
Ἑορτὲς ἔχουμε, ἀγαπητοί μου, ἑορτὲς ποὺ διαρκοῦν ὄχι μία καὶ δύο, ἀλλὰ δώδεκα ἡμέρες, μέχρι τὰ Φῶτα.
Πρώτη ἡ ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων, ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ ῥίζα ὅλων τῶν χριστιανικῶν ἑορτῶν. Ἤρθαμε στοὺς ναοὺς καὶ προσκυνήσαμε τὸ Χριστὸ ὡς Θεῖο βρέφος, ποὺ ἡ φτωχὴ μητέρα του δὲν εἶχε ποῦ νὰ τὸ βάλῃ καὶ τὸ ἀκούμπησε στὴ φάτνη ὅπου οἱ βοσκοὶ βάζουν τὸ χορτάρι γιὰ τὰ ζῷα. Ποιός θὰ τὸ φανταζόταν, ὅτι τὸ παιδὶ αὐτό, ποὺ δὲν εἶχε ποῦ νὰ σταθῇ καὶ τὸ καταδίωκαν νὰ τὸ θανατώσουν, εἶνε ὁ βασιλιᾶς τοῦ κόσμου;

Προσκυνοῦμε τὸ Θεῖο βρέφος. 
 Ἑκατομμύρια τῶν ἑκατομμυρίων  ἄνθρωποι τὸ προσκυνοῦν, καὶ θὰ  ἐξακολουθοῦν νὰ τὸ προσκυνοῦν, εἰς  πεῖσμα τῶν δαιμόνων καὶ τῶν ἀθέων.  Καμμία δύναμι δὲ᾿ θὰ μπορέσῃ ποτὲ νὰ  σβήσῃ τὴ μεγάλη αὐτὴ ἑορτή. Ἐφ᾿ ὅσον  ἀνατέλλει ὁ ἥλιος καὶ λάμπουν τὰ ἄστρα  καὶ τρέχουν οἱ ποταμοὶ καὶ ὑπάρχουν  καρδιὲς ποὺ πιστεύουν, δὲ᾿ θὰ παύσῃ ὁ  Χριστὸς νὰ ὑμνῆται καὶ νὰ δοξάζεται· ἀπ᾿  τὸ βορρᾶ μέχρι τὸ νότο καὶ ἀπ᾿ τὴν  ἀνατολὴ μέχρι τὴ δύσι, «πᾶσα γλῶσσα θὰ  ἐξομολογῆται ὅτι εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος,  Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός.  Ἀμήν» (Φιλ. 2,11 καὶ θ. Λειτ.).
Προσκυνοῦμε καὶ σήμερα τὸ Θεῖο βρέφος.  Ποιοί τὸ προσκύνησαν πρῶτοι; Πλούσιοι,  μεγιστᾶνες, στρατηγοί, βασιλεῖς, σοφοὶ  καὶ ἐπιστήμονες; Ὄχι. Βοσκοὶ ἦταν οἱ  πρῶτοι προσκυνηταί του. Αὐτοὶ πού,  ἐνῷ εὐεργετοῦν τὸν κόσμο,  περιφρονοῦνται ἀπὸ τὸν κόσμο. Ὤ  μεγαλεῖο τῆς θρησκείας μας, ποὺ ἄρχισε  ἀπὸ βοσκούς, ἀπὸ ψαρᾶδες, ἀπὸ μικρὰ  παιδιά, ἀπὸ ταπεινοὺς τῆς γῆς! Ἔχει  μεγάλη σημασία αὐτό. Δείχνει, ὅτι ὁ  Χριστὸς δὲν κατοικεῖ σὲ παλάτια, δὲν  συχνάζει σὲ πανεπιστήμια καὶ μεγάλες  σχολές, δὲ᾿ βρίσκεται ἐκεῖ ποὺ εἶνε ἡ  δύναμι καὶ ἡ βία· ἀρέσκεται στὶς  καλύβες τῶν φτωχῶν, κατοικεῖ μέσα σὲ  καρδιὲς ταπεινῶν ὅπως οἱ βοσκοί. Εἶσαι  ταπεινός; νιώθεις τὸ Χριστό· δὲν εἶσαι  ταπεινός; δὲ᾿ νιώθεις τίποτα. Μέσα στὶς  πολιτεῖες ὑπάρχουν τέρατα,  ἐπιστήμονες ἄθεοι· πάνω στὰ βουνὰ τὰ  εὐλογημένα ὑπάρχουν τσοπαναραῖοι,  ποὺ ἅμα ἀκοῦν τὰ σήμαντρα νὰ χτυπᾶνε  γονατίζουν καὶ προσεύχονται. Αὐτοὶ  εἶνε ἡ Ἑλλάς, αὐτοὶ εἶνε Χριστιανοί,  αὐτοὶ εἶνε οἱ πιστοὶ τοῦ Χριστοῦ.
Οἱ βοσκοὶ λοιπὸν ἀξιώθηκαν ν᾿ ἀσπασθοῦν  πρῶτοι τὸ Χριστό. Μετὰ ἀπὸ τοὺς βοσκοὺς  ἦρθαν κάποιοι ἄλλοι καὶ τὸν  προσκύνησαν. Ποιοί εἶνε αὐτοί; Τὸ λέει  σήμερα τὸ εὐαγγέλιο· εἶνε οἱ μάγοι.  Ἀκούγοντας μάγους μὴν πάῃ τὸ μυαλό σας  σ᾿ αὐτοὺς τοὺς μάγους καὶ τὶς μάγισσες  ποὺ μέσα στὶς πόλεις ἢ γυρίζοντας ἀπὸ  τόπο σὲ τόπο ξεγελοῦν κ᾿  ἐκμεταλλεύονται τοὺς ἀφελεῖς.  Δυστυχῶς ἡ μαγεία, μὲ μάσκα  ἐπιστημονική, ὀργιάζει. Οἱ σημερινοὶ  μάγοι εἶνε ὄργανα σατανικά. Πιστεύεις  στὸ Χριστό; Ἂν πιστεύῃς, τότε ὄχι ἕνας  μάγος, ὅλοι οἱ μάγοι νὰ μαζευτοῦνε κι  ὅλα τὰ μάγια νὰ κάνουνε, ἂν ἐσὺ ἔχῃς  καθαρὴ καρδιὰ καὶ λὲς τὸ «Κύριέ μου,  ἐλέησόν με» καὶ τὰ μάτια σου δακρύζουν,  οἱ μάγοι καὶ οἱ μάγισσες διαλύονται  σὰν κάπνος.
Ὅταν λέει λοιπὸν τὸ εὐαγγέλιο γιὰ  μάγους δὲν ἐννοεῖ μάγους καὶ μάγισσες  σὰν τοὺς σημερινούς. Ἐκεῖνοι οἱ μάγοι  ἦταν ἄλλο εἶδος· ἦταν οἱ ἀστρονόμοι τῆς  ἐποχῆς, ἔξοχοι ἐπιστήμονες καὶ σοφοί.  Ζοῦσαν στὰ μέρη τῆς Περσίας, ὅπου ὁ  ἥλιος λάμπει καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα εἶνε  διαυγὴς καὶ τὰ ἄστρα φαίνονται  καθαρώτερα τὸ καλοκαίρι. Ἐκεῖ λοιπόν,  στὸ περιβάλλον ἐκεῖνο, οἱ ἐπιστήμονες  μάγοι ἀνέβαιναν στὶς κορυφὲς κι ὅλη τὴ  νύχτα παρατηροῦσαν τὸ πανόραμα τοῦ  οὐρανοῦ.
Ὅλοι οἱ ἀστρονόμοι εἶνε πιστοί. 
 Δὲν  ὑπάρχει ἀστρονόμος ἄπιστος καὶ ἄθεος.  Διότι τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ εἶνε ἕνα ἀπὸ  τὰ καταπληκτικώτερα πράγματα τοῦ  κόσμου. Λένε μερικοὶ ἀνόητοι ὅτι θὰ  γκρεμίσουν τὶς ἐκκλησίες. Μπορεῖ νὰ τὶς  γκρεμίσουν, νὰ σβήσουν τὰ καντήλια, νὰ  μὴν ὑπάρχῃ πλέον ἐκκλησιὰ στὸν κόσμο·  ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἔχει ἄλλα καντήλια, ποὺ  εἶνε ψηλὰ στοὺς οὐρανοὺς καὶ φωτίζουν  τὸν κόσμο· εἶνε τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ.
Λοιπὸν οἱ μάγοι αὐτοὶ πίστευαν στὸ Θεό.  Καὶ ξαφνικὰ ἕνα βράδυ βλέπουν ἕνα  ἄστρο νὰ λάμπῃ πιὸ πολὺ ἀπὸ τὰ ἄλλα. ῎ Αστρο μὲ ἀσυνήθιστη λάμψι.  Παραξενεύτηκαν. Ἄνοιξαν τὰ βιβλία,  διάβασαν τὶς προφητεῖες, καὶ εἶδαν ὅτι  τὸ ἄστρο αὐτὸ ἦταν τὸ μήνυμα ὅτι  γεννήθηκε ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου. Ἀφοῦ  πείσθηκαν πλέον γι᾿ αὐτό, φόρτωσαν τὶς  καμῆλες τους μὲ δῶρα πολύτιμα,  ἀνέβηκαν σ᾿ αὐτὲς καὶ ξεκίνησαν.  Πέρασαν βουνά, λαγκάδια, ποτάμια… Μετὰ  ἀπὸ ἐπικίνδυνο ταξίδι ―γιατί οἱ  συγκοινωνίες τότε δὲν ἦταν ἀσφαλεῖς―  ἔφτασαν στὰ Ἰεροσόλυμα, καὶ τέλος στὴ  Βηθλεέμ. Ἐκεῖ τὸ ἄστρο στάθηκε. Βρῆκαν τὸ  Χριστό, τὸν προσκύνησαν ―δεύτεροι μετὰ  τοὺς βοσκούς―, ἄνοιξαν τὰ κουτιὰ καὶ  τοῦ προσέφεραν χρυσάφι σμύρνα καὶ  λιβάνι.
Γιατί χρυσάφι; 
Γιὰ νὰ δείξουν, ὅτι ὁ  Χριστὸς εἶνε ὁ βασιλιᾶς τοῦ κόσμου. 
  Γιατί σμύρνα; Γιὰ νὰ φανῇ, ὅτι ὁ Χριστὸς  θὰ θανατωθῇ. Ἡ σμύρνα εἶνε φυτὸ ποὺ μὲ τὸ  ἄρωμά του ῥαντίζουν τοὺς νεκροὺς μέχρι  καὶ σήμερα στὰ μέρη τῆς Ἀνατολῆς· κι  ὅπως θὰ θυμᾶστε, ὅταν ὁ Ἰωσὴφ μαζὶ μὲ τὸ  Νικόδημο ἀποκαθήλωσε τὸ σῶμα τοῦ  Χριστοῦ μας ἀπὸ τὸ σταυρό, πῆρε καθαρὰ  σινδόνα, σμύρνα καὶ ἀλόη καὶ ἄλειψε τὸ  σῶμα του. 
Καὶ τὸ λιβάνι;
  Γιὰ νὰ δείξουν,  ὅτι εἶνε Θεός. Τὸ λιβάνι προσφέρεται  μόνο στὸ Θεό, καὶ δὲν πρέπει νὰ  λιβανίζουμε ἀνθρώπους γιὰ λόγους  συμφέροντος. Αὐτὰ σημαίνουν τὰ δῶρα·  χρυσάφι, Χριστὲ εἶσαι ὁ Βασιλεύς·  σμύρνα, θὰ πεθάνῃς γιὰ μᾶς τοὺς  ἁμαρτωλούς· λιβάνι, εἶσαι ὁ Θεὸς ὁ  ἀθάνατος.
Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ οἱ μάγοι, λέει τὸ  εὐαγγέλιο, γύρισαν στὴν πατρίδα τους. ῎ Οχι ὅμως ἀπὸ τὸν διο δρόμο. Γιατί ὄχι ἀπὸ  τὸν διο δρόμο; Διότι τέτοια ἐντολὴ  ἔλαβαν. Δὲν ἐπέστρεψαν νὰ ποῦν στὸν  Ἡρώδη ποῦ γεννήθηκε ὁ Χριστός, κι αὐτὸς  κατάλαβε ὅτι τὸν γέλασαν.
Οἱ μάγοι θὰ μᾶς δικάσουν, ἀγαπητοί μου,  ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. Γιατί θὰ μᾶς  δικάσουν; Γιὰ τρεῖς λόγους.
 Ἀπὸ ποῦ ξεκίνησαν οἱ μάγοι; Ἀπὸ τὴν  Περσία. Ἡ Περσία ἀπέχει ἀπὸ τὴν  Παλαιστίνη δύο χιλιάδες χιλιόμετρα.  Τί θέλω νὰ πῶ· ἂν ὑποθέσουμε ὅτι ἐδῶ  ὑπῆρχε μία μόνο ἐκκλησία κι αὐτὴ ἦταν  μακριά μας χίλια χιλιόμετρα, ποιός ἀπὸ  μᾶς θὰ πήγαινε νὰ ἐκκλησιαστῇ; Οὔτε  ἕνας. Γιὰ τὸ ἄτιμο τὸ χρῆμα ξεκινάει ὁ  ἄλλος καὶ πάει μέχρι τὰ ἄκρα τῆς γῆς·  γιὰ τὸ Χριστὸ ποιός θὰ ξεκινήσῃ; Πόσο  ἀπέχουν τὰ σπίτια μας ἀπὸ τὴν ἐκκλησία;  Λίγα μέτρα.
 Γιατί δὲν ἐκκλησιαζόμαστε;  
 Οἱ μάγοι ἔκαναν δυὸ χιλιάδες  χιλιόμετρα γιὰ νὰ δοῦν τὸ Χριστό. Γι᾿  αὐτὸ αὐτοί θὰ δικάσουν ἐκείνους ποὺ  ἀκοῦνε τὴν καμπάνα καὶ ἀδιαφοροῦν.
 Ἀλλὰ θὰ μᾶς δικάσουν καὶ γιὰ κάτι ἄλλο  οἱ μάγοι. Τοὺς εἴδαμε νὰ γεμίζουν τὰ  σακκιά τους μὲ πολύτιμα δῶρα, χρυσάφι  λιβάνι καὶ σμύρνα, καὶ νὰ τὰ προσφέρουν  στὸ Χριστό. Μᾶς διδάσκουν λοιπὸν νὰ  προσφέρουμε κ᾿ ἐμεῖς ὅπως αὐτοί, νὰ εἴμεθα ἐλεήμονες. 
Ποιός σήμερα εἶνε  ἐλεήμων; 
Πολλοὶ ἔχουν καταθέσεις.  Γέμισαν οἱ τράπεζες, ἀναστενάζουν τὰ  ταμιευτήρια. Καὶ χτυπάει τὴν πόρτα τους  ὁ φτωχός, ἡ χήρα, τὸ ὀρφανό· τοὺς  χτυπάει τὴν πόρτα τὸ σχολεῖο, ἡ  ἐκκλησία, ἡ πατρίδα ἡ ἔρημη, κι αὐτοὶ  δραχμή δὲ᾿ δίνουν· οὔτε νερὸ στὸν  ἄγγελό τους! Τί Χριστιανοὶ εἶνε αὐτοί;
 Θὰ μᾶς ἐλέγξουν οἱ μάγοι ἐν ἡμέρᾳ  κρίσεως γιατὶ δὲν ἐκκλησιαζόμεθα καὶ  γιατὶ δὲν ἀνοίγουμε τὸ πορτοφόλι μας. Θὰ  μᾶς ἐλέγξουν ὅμως καὶ γιὰ ἕναν ἀκόμη  λόγο. Ποιόν; Ὅτι ἐκεῖνοι δὲν  ἐπέστρεψαν στὴν Περσία ἀπὸ τὸν διο  δρόμο, ἀλλὰ ἄλλαξαν δρόμο. Τί σημαίνει  αὐτὸ γιὰ μᾶς; Ὅτι ἀφοῦ πιστέψαμε στὸ  Χριστὸ πρέπει ν᾿ ἀλλάξουμε δρόμο, ν᾿  ἀλλάξουμε τρόπο ζωῆς. Ὄχι πλέον ἀπὸ τὸ  δρόμο τὸν παλιό, τὸ δρόμο ποὺ πηγαίνουν  ὅλοι. Οἱ μάγοι μᾶς φωνάζουν· 
Ἀλλάξτε  δρόμο! 
Πλούσιοι καὶ φτωχοί, μικροὶ καὶ  μεγάλοι, πράσινοι καὶ κόκκινοι, λευκοὶ  καὶ μαῦροι, ἂν δὲν ἀλλάξουμε δρόμο,  χαθήκαμε. Ὁ δρόμος ποὺ περπατᾶμε, ὁ  δρόμος τῆς πορνείας καὶ τῆς μοιχείας,  τῆς φιλαργυρίας καὶ τῆς πλεονεξίας,  τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς ἀθεΐας, ὁδηγεῖ  στὴν καταστροφή. Ὅλοι ν᾿ ἀλλάξουμε  δρόμο. Μὲ τὸν καινούργιο χρόνο, ποὺ  ἔρχεται, ν᾿ ἀφήσουμε τὰ πάθη, τὶς  κακίες, τὰ ἐλαττώματα, γιὰ νά ᾿χουμε τὴν  εὐλογία τοῦ Θεοῦ.
Οἱ μάγοι φωνάζουν· ἐκκλησιάζεσθε,  ἐλεεῖτε, ἀλλάξτε δρόμο – μετανοεῖτε. 
῎ Αμποτες ὅλοι ν᾿ ἀκούσουμε τὴ φωνὴ τῶν  μάγων, τῶν μεγάλων αὐτῶν σοφῶν καὶ  ἐπιστημόνων, ν᾿ ἀκολουθήσουμε τὸ  Χριστό, γιὰ νὰ ἔχουμε τὴν εὐλογία του  εἰς αἰῶνας αἰώνων· ἀμήν.
† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Βασιλείου Φιλώτα - Ἀμυνταίου τὴν 26-12-1976 μὲ ἄλλο τίτλο.
 πηγή

Κατήχηση στήν πράξη καί ὄχι ... στή θεωρία! Ἡ ἰδιοτέλεια, ἡ σκοπιμότητα καί οἱ προσωπικές φιλοδοξίες γκρεμίζουν στά μάτια τοῦ Θεοῦ οἱανδήποτε ἔργο φιλανθρωπίας


Γράφει ὁ Διονύσης Μακρῆς
 
Οἱ ἐπισκέψεις σέ νοσοκομεῖα καί φυλακές, ἡ ἀνακούφιση τῶν ἀναξιοπαθούντων μέ χρηματικές ἐνισχύσεις, ἡ διανομή τροφίμων καί μία σειρά ἄλλων κοινωνικῶν πρωτοβουλιῶν πού ἀναλαμβάνουν αὐτές τίς ἡμέρες Ἱερές Μητροπόλεις καί Ἱεροί Ναοί δείχνουν τή δυναμική πού ἔχει καί πρέπει νά ἔχει πρός τό Χριστεπώνυμο ποίμνιο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Μία δυναμική πού ἐπιβάλλεται κατά τρόπο τινά νά ἔχει διάρκεια καί νά καταστεῖ καθημερινότητα. Ὁ ἱερέας καί δή ὁ Ἐπίσκοπος ὅταν λειτουργεῖ ἀνιδιοτελῶς καθ’ αὐτό τόν τρόπο στήν καθημερινότητά του συμβάλει οὐσιαστικά στό νά ἀναδειχθεῖ ἡ διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μέσα στήν κοινωνία. Κι αὐτό γιατί οὐσιαστικά θέτει στήν πράξη τήν προσφορά πρός τόν πλησίον καί τήν ἀπαραίτητη εὐλογία πού συνοδεύει αὐτήν καί πού πρέπει νά προηγεῖται κάθε ἐκκλησιαστικῆς πρωτοβουλίας. 
Ἐνθυμήθηκα λοιπόν, παρακολουθώντας τή δραστηριότητα τοῦ ἱεροῦ κλήρου μας τίς ἡμέρες τοῦτες τῶν μεγάλων χριστιανικῶν ἑορτῶν τῆς γέννησης καιί τῆς βάπτισης τοῦ Κυρίου μας δύο ἄγνωστα στούς πολλούς γεγονότα πού ἀφοροῦν τή ζωή τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Ν. Σμύρνης Χρυσοστόμου Βούλτση, τά ὁποῖα δύνανται νά ἀποτελέσουν τό παράδειγμα πρός μίμηση γιά τούς νεώτερους Ἐπισκόπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Τό πρῶτο ἀφοροῦσε τήν καθημερινή ἐπαφή του μέ τούς πιστούς, ὄχι, ὅπως εἴθισται μέσα ἀπό τά πολυτελῆ, ὅπως παρατηρεῖται γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως ἀλλά μέ κατ’ ἰδίαν ἐπισκέψεις σέ οἰκογένειες τῆς ἐκκλησιαστικῆς του ἐπαρχίας. Συνήθιζε νά τίς ἐπισκέπτεται χωρίς καμιά προειδοποίηση συνήθως τίς μεσημεριανές ὧρες, κατά τίς ὧρες τοῦ φαγητοῦ! Πήγαινε πάντα φορτωμένος μέ τρόφιμα καί δῶρα γιά τά παιδιά καί ἐνίοτε τά ἐνίσχυε καί μέ χρηματικά ποσά. Τούς παρουσιαζόταν, σέ ὅσους δέν τόν γνώριζαν ὡς ἁπλός μοναχός καί ζητοῦσε νά γευματίσει μαζί τους. Κατά τή διάρκεια τοῦ γεύματος ἀφουγκραζόταν τά προβλήματα καί ἐνημερωνόταν λεπτομερῶς γιά τόν σταυρό πού κουβαλοῦσε ἡ οἰκογένεια... Ἐν συνέχεια φρόντιζε διακριτικά μέσω τῆς ἐνορίας νά ἁπαλύνει τό σταυρό τους. Πλήρωνε λ. χ. τούς λογαριασμούς σέ ἀπευθείας συνεννόηση μέ τή ΔΕΗ ἤ τό λογαριασμό τηλεφώνου τους, πλήρωνε τά δίδακτρα στά φροντιστήρια, φρόντιζε νά τακτοποιήσει τά ἄνεργα παιδιά τῆς οἰκογένειας καί ἐν γένει ἄνοιγε χωρίς τυμπανοκρουσίες μία ἀνοικτή πόρτα στήν οἰκογένεια γιά νά εἰσέλθει Χριστός. Δύο τρεῖς φορές μάλιστα τήν ἑβδομάδα ἐπισκεπτόταν γέροντες ἀσθενεῖς στά νοσοκομεῖα. Φοροῦσε τότε ἁπλά ἕνα καλογερικό σκουφάκι καί ἐκτελοῦσε καθήκοντα ἀποκλειστικῆς νοσοκόμας μέχρι τό πρωί ἐνῶ διάβαζε στούς ἀσθενεῖς ἁγιογραφικά ἤ πατερικά κείμενα ή καί τό ψαλτήριον. Ὡς καλόγερος ἀκόμη ἐπισκεπτόταν χώρους, ὅπου σύχναζαν φοιτητές καί φοιτήτριες πού ἀμφισβητοῦσαν τό Θεό, ἀναρχικοί κ.ο.κ. Τούς προκαλοῦσε σέ συζητήσεις καί τούς βοηθοῦσε νά ἀποκαταστήσουν τή σχέση τους μέ τό Θεό! Γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές ὁ γράφων τόν εἶχε συναντήσει νά συνομιλεῖ μέ μία ὁμάδα φοιτητῶν στόν ἠλεκτρικό σταθμό τοῦ τρένου στό Θησεῖο! Κατέβηκα ἀπό τό τρένο καί προχωροῦσα γιά νά ἀσπαστῶ τό χέρι του. Ἐκεῖνος κατάλαβε πώς τόν ἀναγνώρισα καί μέ τρόπο μοῦ ἔγνεψε νά φύγω. Ὡστόσο ἀπό περιέργεια ἔμεινα διακριτικά λίγο ἀπόμακρα καί μέχρι νά ἔρθει ὁ ἑπόμενος συρμός ἀφουγκραζόμουν τή συζήτηση πού εἶχε μέ τούς νεαρούς. Μιλοῦσε στή γλώσσα τους ἔτσι ὥστε νά γίνεται καί ἀποδεκτός καί κατανοητός.
Τό δεύτερο γεγονός ἀπό τή ζωή τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Χρυσοστόμου ἔχει νά κάνει μέ δύο ἀνήλικους νεαρούς, οἱ ὁποῖοι σέ ἡλικία 19 καί 20 ἐτῶν ἀντίστοιχα συνελήφθησαν τή στιγμή πού ἐπιχειροῦσαν νά κλέψουν τό παγκάρι ἑνός ἱεροῦ ναοῦ τῆς Ν. Σμύρνης. Ἡ ἀστυνομία εἰδοποίησε μετά τή σύλληψη τή Μητρόπολη. Ὅταν ἐνημερώθηκε γιά τό συμβάν ὁ μακαριστός Χρυσόστομος ἀποφάσισε ὁ ἴδιος νά μεταβεῖ στό ἀστυνομικό τμῆμα πού κρατοῦνταν οἱ δύο νεαροί. Ὁ ἀξιωματικός ὑπηρεσίας ζήτησε ἀπό τόν μακαριστό νά ὑποβάλλει μήνυση κατά τῶν δύο νεαρῶν. Ἐκεῖνος τοῦ χαμογέλασε καί χωρίς νά τοῦ ἀπαντήσει τόν παρακάλεσε νά τούς συναντήσει στό κρατητήριο. Μετά τή συνάντηση πού εἶχε μαζί τους ἀπαίτησε στήν κυριολεξία ἀπό τόν ἀξιωματικό νά τούς ἀφήσει ἐλεύθερους! Ἐκεῖνος ξαφνιάστηκε καί ὑποστήριξε πώς κάτι τέτοιο δέν μπορεῖ νά γίνει. Τότε ὁ Μητροπολίτης μέ ἐπιτακτικό τρόπο ἐπανέλαβε τήν πρότασή του νά ἀφεθοῦν οἱ νεαροί ἐλεύθεροι, ὅπερ καί ἐγένετο. Τήν ἑπομένη ἡμέρα οἱ δύο νεαροί περνοῦσαν τό κατώφλι τῶν μητροπολιτικῶν γραφείων. Ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης τούς νοίκιασε κατάστημα σέ κεντρικό δρόμο τῆς Ν. Σμύρνης, ἀνέλαβε νά τό ἐξοπλίσει, τούς βοήθησε νά φτιάξουν ἐταιρία καί τούς ἔδωσε καί ἕνα σημαντικό ποσό προκειμένου νά ἐργαστοῦν πλέον  ὡς καταστηματάρχες. Οἱ νέοι ἔκαναν ἀργότερα οἰκογένειες καί συνδέθηκαν κατά ἕνα μοναδικό τρόπο μέ τήν Ἐκκλησία. Ὁ Μητροπολίτης Χρυσόστομος, ὅπως οἱ ἴδιοι ἀποκάλυψαν τήν ἡμέρα τῆς κηδείας του ἦταν κάτι περισσότερο ἀπό πατέρας τους ἐκτός ἀπό πνευματικός τους ὁδηγός. Ἐνήλικες πλέον οἱ δύο νέοι θρήνησαν μαζί μέ τίς γυναίκες καί τά παιδιά τους πολύ περισσότερο ἀπό τόν καθένα τόν θάνατό του. Καί συνεχίζουν νά τόν τιμοῦν μέ συχνά μνημόσυνα πού τελοῦν. 
Αὐτό κατά τήν προσωπική μου ἄποψη πρέπει νά εἶναι τό πρόσωπο πού πρέπει νά ἐπιδεικνύει ὁ ἱερός κλῆρος καί δή οἱ Ἀρχιερεῖς μας στήν καθημερινότητα καί ὄχι μόνο κατά τή διάρκεια τῶν Χριστουγέννων. Δέν ἀρκεῖ κτά τή γνώμη μου μόνο νά δοθεῖ μία οἰκονομική ἤ ὑλική βοήθεια σέ κάποιον ἀναξιοπαθοῦντα. Χρειάζεται αὐτή τή βοήθεια νά τή συνοδεύει ὁ παρηγορητικός ἐνισχυτικός λόγος καί τό συνεχές ἐνδιαφέρον πού ἔχει νά κάνει μέ τήν πνευματική προκοπή του. Γιατί ἡ πνευματική ἀκριβῶς προκοπή συνδέεται μέ τήν ἐν Χριστῷ σωτηρία του.
Δέν θά ἤθελα νά παρουσιάσω τό πῶς λειτουργοῦσε στά συνοδικά του καθήκοντα ὁ μακαριστός Ἱεράρχης. Οἱ παλαιότεροι Ἀρχιερεῖς πού τόν ἔζησαν θά θυμοῦνται τό πώς ἀντιδροῦσε στίς συνεδριάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας...
Σήμερα πολλές Ἱερές Μητροπόλεις ἔχουν νά ἐπιδείξουν ἕνα οὐσιαστικό θά ἔλεγα φιλανθρωπικό ἔργο. Ὡστόσο, σ’ αὐτό ἀκριβῶς τό ἔργο ἐπιβάλλεται θά ἔλεγα νά καταστεῖ προτεραιότητα ἡ πνευματική οἰκοδομή τῶν ἀναξιοπαθούντων ἀδελφῶν μας. Γιατί εἰδάλλως θά γίνει πραγματικότητα ὁ φόβος πού ἐξέφρασε προσφάτως ἐφημέριος ναοῦ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν. «Φοβᾶμαι ὅτι θά στέλνουμε μέ τή συμπεριφορά μας χορτάτους ἀνθρώπους στήν κόλαση» εἶπε χαρακτηριστικά ἐπιχειρώντας νά τονίσει τήν ἀπουσία τοῦ θυσιαστικοῦ πνεύματος καί προπαντός τῆς κατηχήσεως σέ ἀνθρώπους πού προσεγγίζουν τήν Ἐκκλησία γιά νά λάβουν βοήθεια. Κάτι ἀνάλογο εἶχε ὑποστηρίξει στόν γράφοντα καί ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Χριστόδουλος. «Δέν ἀρκοῦν τά ἀνοίγματα καί οἱ προσκλήσεις τῆς Ἐκκλησίας πρός τούς νέους. Χρειάζεται καί ἀπαιτεῖται ἡ ἀνάλογη ὑποδομή ἀπό μέρους μας γιά νά δώσουμε σ’ αὐτούς τήν ἐλπίδα τῆς ἐν Χριστῶ σωτηρίας, τήν ὁποία δυστυχῶς δέν διαθέτουμε ἐπί τοῦ παρόντος» μοῦ εἶχε τονίσει χαρακτηριστικά.   
Καί γιά νά λέμε λοιπόν τά σύκα -σύκα καί τή σκάφη -σκάφη, ἡ Ἐκκλησία ὅλα αὐτά τά πέντε χρόνια τῆς οἰκονομικῆς κρίσης συνέβαλε τά μέγιστα προκειμένου νά ἁπαλύνει τόν πόνο πού προκαλοῦσαν οἱ ἀποφάσεις καί οἱ πράξεις τῶν μνημονιακῶν κυβερνήσεων. Βέβαια δέν λειτούργησε ἀνάλογα κατά τήν πνευματική κρίση πού ἐπί δεκαετίες μάστιζε καί μαστίζει τόν εὐλογημένο αὐτό τόπο. Ἐάν ὅμως κατά τά πέντε χρόνια αὐτά τῆς οἰκονομικῆς κρίσης ἐφαρμόζονταν καί οἱ συνταγές τῆς ἀδιάλειπτης καί ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ν. Σμύρνης Χρυσοστόμου σήμερα θά μιλούσαμε γιά μεγάλα θαύματα. Γιατί οἱ συνταγές αὐτές καλοί μου Χριστιανοί ἀνοίγουν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς καί πάντοτε τό δρόμο στόν Ἰησοῦ Χριστό μας γιά νά παράσχει τέτοιες εὐλογίες πού ἀλλάζουν ἄρδην τά οἱανδήποτε δεδομένα. Νά γιατί ἐπιμένουμε κάθε φορά ἀσκώντας ἐνίοτε καί αὐστηρή κριτική πρός τή θρησκευτική ἡγεσία μας καί δή πρός τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο γιά τόν τρόπο πού πολιτεύονται ὡς λειτουργοί καί διάδοχοι τῶν Ἀποστόλων. Τά βαρύγδουπα λόγια καί οἱ θεωρίες εἶναι καλές καί ἄεριστες μόνο ὅταν συνοδεύονται ἀπό ἀνιδιοτελεῖς πράξεις καί ἔχουν ὡς κέντρο τή θυσιαστική ἀγάπη. Ὅταν ὡστόσο ἡ κοινωνική προσφορά κρύβει ἰδιοτέλειες καί ἀποβλέπει σέ ἐνδόμυχες ἐπιδιώξεις καί φιλοδοξίες ἤ γίνεται γιά χίλιους ἄλλους σκοπούς πού ἐξυπηρετοῦν καταστάσεις καί πρόσωπα, τά ὁποῖα δραστηριοποιοῦνται στό παρασκήνιο καί στίς σκοτεινές στοές... λογίζεται ἀπό τό Θεό ὡς ἀμιγῶς φαρισαϊκή καί ἀπορρίπτεται! Ὁ ἔχων ὦτα ἀκουέτω! 

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (ΤΕΥΧ. 162) ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014

  Ἕκαστον μέλος τῆς ἁγίας σου σαρκός ἀτιμίαν δι' ἡμᾶς ὑπέμεινε τὰς ἀκάνθας ἡ κεφαλή ἡ ὄψις τὰ ἐμπτύσματα αἱ σιαγόνες τὰ ῥαπίσματα τὸ στό...